działanie hepatoprotekcyjne

Działanie hepatoprotekcyjne to zdolność substancji lub leku do ochrony komórek wątroby (hepatocytów) przed uszkodzeniami wywołanymi przez czynniki toksyczne, stres oksydacyjny, stany zapalne oraz procesy chorobowe. Substancje o właściwościach hepatoprotekcyjnych mogą stabilizować błony komórkowe hepatocytów, stymulować regenerację wątroby, neutralizować wolne rodniki oraz wspierać mechanizmy detoksykacyjne.

Wśród związków o udowodnionym działaniu hepatoprotekcyjnym wymienia się: sylimarynę (wyciąg z ostropestu plamistego), fosfolipidy (np. fosfatydylocholina), kwas ursodeoksycholowy, betainę, S-adenozylometioninę (SAMe) oraz niektóre aminokwasy (np. tauryna, glicyna). Ich mechanizmy działania obejmują stabilizację błon komórkowych, redukcję stresu oksydacyjnego, hamowanie peroksydacji lipidów oraz modulację odpowiedzi immunologicznej.

W praktyce klinicznej substancje hepatoprotekcyjne znajdują zastosowanie w terapii wspomagającej chorób wątroby, takich jak: alkoholowa choroba wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD), toksyczne uszkodzenia wątroby wywołane lekami (DILI), przewlekłe zapalenie wątroby oraz w leczeniu uzupełniającym marskości wątroby. Należy jednak podkreślić, że ich skuteczność wymaga dalszych badań klinicznych, a stosowanie powinno być elementem kompleksowego postępowania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl