Właściwości farmakodynamiczne
Lagosa 150 mg

Charakterystyka farmakodynamiczna leku Lagosa

Lagosa to preparat zawierający w jednej tabletce drażowanej 240,0 mg suchego wyciągu z ostropestu plamistego (Frukt. Cardui mariae), co odpowiada 150 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibinę. Lek jest sklasyfikowany w grupie farmakoterapeutycznej jako środek stosowany w chorobach wątroby, z kodem ATC: A05BA03.¹

Mechanizm działania przeciw czynnikom hepatotoksycznym

Sylimaryna wykazuje działanie antagonistyczne wobec szerokiego spektrum czynników o właściwościach hepatotoksycznych. Badania wykazały jej skuteczność w neutralizacji toksycznego działania następujących substancji:²

• Toksyny grzybowe – neutralizuje działanie toksyn pochodzących ze sromotnika oraz α-amanityny obecnej w zielonych częściach muchomora sromotnikowego (Amanita phalloides)
• Związki chemiczne – wykazuje działanie ochronne przed lantanowcami, czterochlorkiem węgla, galaktozaminą oraz tioacetamidem
• Czynniki wirusowe – wykazano skuteczność wobec toksycznego dla wątroby wirusa FV3 u zwierząt zimnokrwistych

Podwójny mechanizm działania ochronnego

Działanie lecznicze sylimaryny opiera się na dwóch głównych mechanizmach, które wzajemnie się uzupełniają:³

1. Działanie ochronne na błonę komórkową – sylimaryna modyfikuje strukturę zewnętrznej błony komórkowej hepatocytów, co zapobiega przenikaniu substancji hepatotoksycznych do wnętrza komórek wątrobowych. Ten mechanizm ma charakter prewencyjny i stanowi pierwszą linię obrony przed potencjalnymi toksynami.
2. Stymulacja syntezy białek i regeneracji – sylimaryna aktywuje jąderkową polimerazę A, co prowadzi do zwiększonej syntezy białek rybosomalnych. Dzięki temu mechanizmowi lek:
   • Pobudza naturalną zdolność regeneracyjną wątroby
   • Stymuluje proces regeneracji uszkodzonych hepatocytów
   • Wspomaga odbudowę prawidłowej struktury i funkcji komórek wątrobowych

Dzięki tym mechanizmom Lagosa nie tylko chroni wątrobę przed szkodliwym działaniem substancji toksycznych, ale również wspomaga procesy naprawcze w już uszkodzonych komórkach wątrobowych, co przyczynia się do kompleksowego działania hepatoprotekcyjnego.⁴