węgiel aktywowany
Węgiel aktywowany (carbo activatus) to postać węgla o niezwykle rozbudowanej powierzchni wewnętrznej, uzyskiwana poprzez specjalny proces obróbki termicznej materiałów organicznych, takich jak drewno, torf czy łupiny orzechów kokosowych. Jego charakterystyczną cechą jest silnie rozwinięta struktura porowata, która zapewnia ogromną powierzchnię aktywną (nawet do 1500 m² na gram), dzięki czemu wykazuje wysokie zdolności adsorpcyjne.
W medycynie węgiel aktywowany jest powszechnie stosowany jako adsorbent w przypadkach ostrych zatruć doustnych różnymi substancjami chemicznymi, lekami czy toksynami. Mechanizm działania polega na wiązaniu substancji toksycznych w przewodzie pokarmowym, co zapobiega ich wchłanianiu do krwiobiegu. Najwyższą skuteczność wykazuje, gdy zostanie podany w ciągu pierwszej godziny od ekspozycji na truciznę, choć może być stosowany również później.
Dawkowanie węgla aktywowanego u dorosłych w przypadku zatruć wynosi zazwyczaj 50-100 g jako dawka początkowa, a u dzieci 1-2 g/kg masy ciała. Należy pamiętać, że węgiel aktywowany nie jest skuteczny w przypadku zatruć alkoholami (etanol, metanol, glikol etylenowy), kwasami, zasadami, metalami ciężkimi czy cyjankami. Wśród przeciwwskazań do jego stosowania wymienia się niedrożność przewodu pokarmowego oraz zatrucia substancjami żrącymi, gdyż może utrudniać ocenę endoskopową uszkodzeń.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin Reddy 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, choć rzadkie, może prowadzić do minimalnego wydłużenia odstępu QTc, co zaobserwowano przy jednorazowej dawce 800 mg, znacznie przekraczającej standardowe dawki terapeutyczne (25 mg, 50 mg, 100 mg). W badaniach fazy I nie stwierdzono klinicznie istotnych działań niepożądanych przy dawkach wielokrotnych do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz 400 mg/dobę przez 28 dni. Brak jest danych klinicznych dotyczących dawek powyżej 800 mg, co ogranicza pełną ocenę ryzyka. Mimo to, potencjalne zagrożenia obejmują zaburzenia kardiologiczne, dlatego konieczne jest monitorowanie EKG w przypadku podejrzenia przedawkowania.
badanie kliniczne, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane zależne od dawki, EKG, elektrokardiogram, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie kardiologiczne, odstęp QTc, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie sytagliptyny, sytagliptyna, węgiel aktywowany, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diaril 1 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej leku Diaril (dostępnego w dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg i 4 mg), stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko długotrwałej hipoglikemii, która może wystąpić z opóźnieniem do 24 godzin po przyjęciu leku i utrzymywać się od 12 do 72 godzin. Objawy przedawkowania obejmują zarówno dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle nadbrzusza), jak i poważne objawy neurologiczne związane z hipoglikemią, takie jak niepokój ruchowy, drżenia mięśni, zaburzenia widzenia, problemy z koordynacją, senność, śpiączka oraz drgawki. Ze względu na możliwość nawrotów hipoglikemii po początkowej poprawie, konieczna jest co najmniej 72-godzinna hospitalizacja i monitorowanie stężenia glukozy we krwi.
ataksja, ból nadbrzusza, drgawki, drżenie mięśniowe, glikemia, glimepiryd, hiperglikemia, hipoglikemia polekowa, monitorowanie glikemii, niemowlę, niepokój ruchowy, nudności, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, poziom glikemii, roztwór glukozy, senność patologiczna, siarczan sodu, śpiączka, węgiel aktywowany, wlew dożylny, wymioty, zaburzenia koordynacji, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Questax XR 400 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu Questax XR charakteryzuje się nasileniem typowych działań farmakologicznych leku, ze szczególnym uwzględnieniem opóźnionego wystąpienia maksymalnej sedacji i szczytowych wartości tętna. Objawy kliniczne obejmują sedację, zaburzenia krążeniowe (tachykardia, niedociśnienie, wydłużenie odstępu QT), objawy przeciwcholinergiczne (zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny), a także poważne powikłania neurologiczne, takie jak napady drgawkowe, stan padaczkowy, majaczenie, śpiączka oraz rabdomioliza. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko tworzenia się bezoarów w żołądku, charakterystycznych dla postaci o przedłużonym uwalnianiu, co wymaga diagnostyki obrazowej i może wymagać endoskopowego usunięcia. Pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia są szczególnie narażeni na powikłania zagrażające życiu.
bezoar żołądka, cewnikowanie pęcherza, choroba układu krążenia, ciężkie zatrucie, depresja oddechowa, diagnostyka obrazowa, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, kwetiapina, majaczenie, napad drgawkowy, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, postać o przedłużonym uwalnianiu, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, sedacja, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia krążeniowe, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tramadol Krka 150 mg
Przedawkowanie tramadolu, dostępnego w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających 100 mg, 150 mg lub 200 mg chlorowodorku tramadolu, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Objawy kliniczne obejmują zwężenie źrenic (mioza), wymioty, zapaść sercowo-naczyniową, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki oraz zahamowanie oddychania, które może prowadzić do zatrzymania oddechu. Dodatkowo, w literaturze opisano przypadki zespołu serotoninowego, charakteryzującego się pobudzeniem, drgawkami, sztywnością mięśniową i hipertermią, wynikającego z nadmiernej stymulacji receptorów serotoninowych. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują działanie na receptory opioidowe, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny oraz depresję ośrodka oddechowego w pniu mózgu. Nasilenie objawów koreluje z dawką, a ze względu na formę o przedłużonym uwalnianiu, objawy mogą utrzymywać się dłużej.
antagonista receptorów opioidowych, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja mięśnia sercowego, diazepam, drgawki, działanie przeciwdrgawkowe, hemodializa, hemofiltracja, intubacja dotchawicza, mioza, nalokson, napad toniczno-kloniczny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja tkankowa, płukanie żołądka, próg drgawkowy, przedawkowanie tramadolu, rdzeń przedłużony, receptor serotoninowy, receptory opioidowe, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, tlenoterapia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenia świadomości, zahamowanie oddychania, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Nimesulid – Przedawkowanie
Nimesulid, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), w przypadku przedawkowania wywołuje objawy obejmujące zaburzenia świadomości (senność, letarg, śpiączka), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu) oraz poważne powikłania narządowe, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, zaburzenia oddychania, a także reakcje anafilaktyczne. Warto podkreślić, że stężenie nimesulidu w osoczu po aplikacji miejscowej (np. żel AulinDol 30 mg/g) jest znacznie niższe niż po podaniu ogólnoustrojowym, co zmniejsza ryzyko toksyczności. W przypadku zatrucia dawkami przekraczającymi terapeutyczne, objawy mogą być nasilone i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej oraz hospitalizacji.
Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu nimesulidu opiera się na leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe, gdyż brak jest specyficznego antidotum. Wczesne działania (do 4 godzin od przyjęcia leku) obejmują indukcję wymiotów, podanie węgla aktywowanego w dawce 60-100 g u dorosłych oraz zastosowanie osmotycznych środków przeczyszczających. Metody takie jak hemodializa, hemoperfuzja, diureza forsowana czy alkalizacja moczu są nieskuteczne ze względu na wysokie (do 97,5%) wiązanie nimesulidu z białkami osocza. Konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji wątroby i nerek oraz obserwacja pacjenta pod kątem rozwoju powikłań, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego i zaburzeń oddychania, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia.
alkalizacja moczu, ból nadbrzusza, depresja ośrodka oddechowego, diureza forsowana, hemodializa, hemoperfuzja, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osmotyczny środek przeczyszczający, ostra niewydolność nerek, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przedawkowanie nimesulidu, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śpiączka, stolec smolisty, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymioty krwawe, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Topiramate Neuraxpharm 100 mg
Przedawkowanie topiramatu, stosowanego w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg (tabletki powlekane Topiramate Neuraxpharm), może prowadzić do szerokiego spektrum objawów, głównie neurologicznych, psychiatrycznych i somatycznych. Do najczęstszych należą drgawki, senność, dyzartria, zaburzenia widzenia (w tym diplopia), ataksja, stupor, hipotensja, bóle brzucha, pobudzenie, zawroty głowy oraz depresja. Objawy te zależą od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Mimo że w większości przypadków nie obserwowano ciężkich następstw klinicznych, istnieją udokumentowane przypadki śmiertelne, zwłaszcza przy jednoczesnym przedawkowaniu innych substancji leczniczych.
aspiracja treści żołądkowej, ataksja, ból brzucha, depresja, diplopia, drgawki, dyzartria, hemodializa, hipotensja, lek przeciwpadaczkowy, letarg, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, senność, stupor, tabletka powlekana, topiramat, węgiel aktywowany, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxydolor 80 mg
Przedawkowanie chlorowodorku oksykodonu (Oxydolor) stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się typowym zespołem objawów toksycznych, w tym miozą opioidową, depresją oddechową (oddech Cheyne’a-Stokesa), zaburzeniami świadomości (senność, stupor, śpiączka), niedociśnieniem tętniczym, bradykardią oraz w ciężkich przypadkach zapaścią krążeniową i nie-kardiogennym obrzękiem płuc. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest toksyczna leukoencefalopatia. Objawy te wynikają z hamowania ośrodków oddechowego i krążeniowego w pniu mózgu oraz neurotoksycznego wpływu oksykodonu na istotę białą mózgu. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów po przedawkowaniu preparatów o przedłużonym uwalnianiu, gdyż toksyczne objawy mogą mieć opóźniony i przedłużony przebieg.
antidotum, bradykardia, chlorowodorek oksykodonu, defibrylacja, depresja oddechowa, depresja OUN, glikol polietylenowy, lek wazopresyjny, mioza, mioza opioidowa, nalokson, niedociśnienie, objawy toksyczne, oddech Cheyne’a-Stokesa, oksykodon, opioid, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, płynoterapia, preparat o przedłużonym uwalnianiu, procedura resuscytacyjna, środek przeczyszczający, toksyczna leukoencefalopatia, układ krążenia, układ oddechowy, węgiel aktywowany, wentylacja wspomagana, wlew naloksonu, wstrząs krążeniowy, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Agen 10 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny, substancji czynnej leku Agen, prowadzi do nasilonego rozszerzenia naczyń obwodowych i znaczącego obniżenia ciśnienia tętniczego, co może skutkować długotrwałą hipotensją, wstrząsem oraz odruchową tachykardią. Charakterystycznym, opóźnionym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się nawet 24-48 godzin po przedawkowaniu, często związany z nadmierną podażą płynów podczas resuscytacji. Objawy kliniczne obejmują zaczerwienienie skóry, ciepłe kończyny, duszność, hipoksemię oraz cechy obrzęku płuc w badaniach obrazowych. Ze względu na długi okres półtrwania amlodypiny, konieczna jest ścisła obserwacja pacjenta przez minimum 48 godzin, zwłaszcza w warunkach oddziału intensywnej terapii.
amlodypina, blokada kanałów wapniowych, bloker kanałów wapniowych, dializa, duszność, glukonian wapnia, hipoksemia, hipotensja, lek obkurczający naczynia, niekardiogenny obrzęk płuc, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk płuc, oddział intensywnej terapii, oliguria, opór naczyniowy, parametr hemodynamiczny, perfuzja tkankowa, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, tachykardia odruchowa, wazopresor, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramizek Combi 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Ramizek Combi, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym głębokiego niedociśnienia tętniczego, wstrząsu, bradykardii oraz zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hiperkaliemii. Ramipryl wywołuje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych i ryzyko niewydolności nerek na skutek hipoperfuzji, natomiast amlodypina powoduje odruchową tachykardię, długotrwałe niedociśnienie i może indukować niekardiogenny obrzęk płuc z opóźnieniem 24-48 godzin. Objawy te wymagają ścisłego monitorowania parametrów życiowych, w tym ciśnienia tętniczego, rytmu serca, saturacji oraz diurezy.
agonista receptora alfa1-adrenergicznego, amlodypina, angiotensyna II, antagonista kanału wapniowego, bradykardia, detoksykacja, glukonian wapnia, gospodarka potasowa, hemodializa, hiperkaliemia, hipoperfuzja narządowa, inhibitor ACE, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, płukanie żołądka, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodylatacja, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rupatadinum Noucor 10 mg
Rupatadyna, stosowana w leczeniu objawów alergii, wykazuje relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa, co potwierdzają dane z badań klinicznych, gdzie dawka 100 mg/dobę (10-krotność dawki terapeutycznej 10 mg) była dobrze tolerowana przez uczestników przez 6 dni. W praktyce klinicznej nie odnotowano przypadków przedawkowania, a najczęstszym objawem związanym z wysokimi dawkami jest senność, manifestująca się nadmierną potrzebą snu, uczuciem zmęczenia oraz spowolnieniem psychoruchowym. W przypadku podejrzenia przedawkowania rupatadyny zaleca się leczenie objawowe i podtrzymujące, obejmujące monitorowanie parametrów życiowych oraz obserwację nasilenia senności i innych symptomów. W sytuacji przyjęcia bardzo dużych dawek można rozważyć płukanie żołądka (jeśli od zażycia leku upłynął krótki czas) oraz podanie węgla aktywowanego w celu ograniczenia wchłaniania substancji. Brak specyficznego antidotum wymusza skupienie się na łagodzeniu objawów i utrzymaniu funkcji życiowych, przy czym w większości przypadków wystarczająca jest jedynie obserwacja pacjenta.
antidotum, badania kliniczne, bezpieczeństwo leku, dawka dobowa, dawka rupatadyny, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, hipersomnia, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, objawy alergii, parametry życiowe, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, rupatadyna, senność, spowolnienie psychoruchowe, wchłanianie leku, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – NiQuitin MINI 4 mg
Przedawkowanie nikotyny w formie tabletek do ssania NiQuitin MINI 4 mg, szczególnie u osób nieuzależnionych od tytoniu, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, których nasilenie zależy od dawki. Dawka letalna wynosi około 40-60 mg nikotyny, co odpowiada 10-15 tabletkom przyjętym jednocześnie. Objawy przedawkowania dzielą się na wczesne (bladość, zimne poty, ślinotok, nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia słuchu i wzroku, drżenie, splątanie) oraz ciężkie (skrajne wyczerpanie, niskie ciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, drgawki terminalne). Szczególnie niebezpieczne jest zatrucie u dzieci, gdzie nawet niewielkie dawki mogą być śmiertelne.
dawka letalna, dawka terapeutyczna, duszność, leczenie objawowe, niewydolność oddechowa, niskie ciśnienie tętnicze, objaw kliniczny, ostre zatrucie nikotyną, sinica, ślinotok, stan nagły, tabletka do ssania, wchłanianie żołądkowo-jelitowe, węgiel aktywowany, zaburzenie perfuzji narządowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie wymiany gazowej, zapaść krążeniowa, zatrucie śmiertelne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Irbesartan Aurovitas 300 mg
Przedawkowanie irbesartanu, szczególnie w dawkach przekraczających trzykrotnie maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną 300 mg/dobę, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak niedociśnienie tętnicze, tachykardia oraz rzadziej bradykardia. W badaniach klinicznych ekspozycja na dawki do 900 mg/dobę przez 8 tygodni nie wykazała toksyczności, jednak jednorazowe lub długotrwałe przyjęcie większych dawek może skutkować wstrząsem hipowolemicznym i innymi powikłaniami kardiologicznymi. Objawy te wynikają z blokowania receptorów angiotensyny II, co prowadzi do istotnego spadku ciśnienia tętniczego i kompensacyjnego przyspieszenia rytmu serca.
bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, działanie toksyczne, funkcja nerek, hemodializa, irbesartan, lek presyjny, niedociśnienie tętnicze, oczyszczanie pozaustrojowe, parametr hemodynamiczny, płukanie żołądka, receptor angiotensyny II, równowaga wodno-elektrolitowa, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Prestarium 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Co-Prestarium, zawierającego peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych) w dawkach od 5 mg + 5 mg do 10 mg + 10 mg, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Objawy przedawkowania amlodypiny obejmują znaczne rozszerzenie naczyń obwodowych z odruchową tachykardią oraz ryzyko opóźnionego (24-48 godzin) niekardiogennego obrzęku płuc wymagającego wspomagania oddychania. Peryndopryl może wywołać niedociśnienie tętnicze, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolność nerek, tachykardię, bradykardię, zawroty głowy, lęk i kaszel. W przypadku przedawkowania obserwuje się zmienne objawy, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza przy ciężkim wstrząsie i niewydolności narządowej.
bloker kanałów wapniowych, bradykardia, gazometria krwi tętniczej, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor ACE, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, odruchowa tachykardia, peryndopryl z argininą, płukanie żołądka, rozrusznik serca, rozszerzenie naczyń obwodowych, rtg klatki piersiowej, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon substancji czynnych
Daryfenacyna – Przedawkowanie
Daryfenacyna, dostępna w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu Darifenacin Aristo w dawkach 7,5 mg oraz 15 mg, jest lekiem o działaniu antycholinergicznym, którego przedawkowanie prowadzi do nasilonych objawów blokady receptorów muskarynowych. W badaniach klinicznych dawki do 75 mg (pięciokrotność dawki terapeutycznej) wykazały nasilenie działań niepożądanych, takich jak suchość jamy ustnej, zaparcia, ból głowy, niestrawność, suchość błon śluzowych nosa oraz potencjalnie ciężkie objawy antycholinergiczne, w tym hipertermię, tachykardię, rozszerzenie źrenic, zatrzymanie moczu i zaburzenia świadomości. Ze względu na przedłużone uwalnianie leku, objawy przedawkowania mogą pojawić się z opóźnieniem, co wymaga długotrwałej obserwacji pacjenta.
acetylocholina, blokada muskarynowa, cewnikowanie pęcherza moczowego, daryfenacyna, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hipertermia, inhibitor acetylocholinesterazy, majaczenie, niedrożność, objaw antycholinergiczny, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, płukanie żołądka, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, splątanie, suchość jamy ustnej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie termoregulacji, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Veral 10 mg/g (1%)
Diklofenak sodowy w żelu do stosowania miejscowego (Veral 10 mg/g) wykazuje minimalne wchłanianie systemowe, co czyni przedawkowanie przy prawidłowym stosowaniu mało prawdopodobnym. Głównym ryzykiem jest przypadkowe połknięcie produktu, gdzie 100 g żelu zawiera 1000 mg diklofenaku sodowego, co może prowadzić do poważnych objawów toksycznych typowych dla doustnego przedawkowania NLPZ. Objawy te obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, neurologiczne, sercowo-naczyniowe, wątrobowe, nerkowe, oddechowe oraz metaboliczne, a także toksyczność etanolu z uwagi na 15% zawartość alkoholu w preparacie.
adsorpcja substancji, depresja oddechowa, diklofenak sodowy, duszność, enzymy wątrobowe, hipotensja, intoksykacja alkoholem etylowym, krążenie ogólne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica, leczenie objawowe, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, przedawkowanie doustne, przedawkowanie leku, przypadkowe połknięcie leku, sól sodowa diklofenaku, spożycie leku, tachykardia, toksyczność diklofenaku, toksyczność etanolu, uszkodzenie wątroby, wchłanianie przez skórę, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia nerkowe, zaburzenia oddechowe, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wątrobowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramlolan 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Ramlolan, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanału wapniowego), prowadzi do wielopoziomowych objawów klinicznych wynikających z działania obu substancji. Ramipryl powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym niedociśnieniem tętniczym, bradykardią, zaburzeniami elektrolitowymi oraz niewydolnością nerek. Amlodypina natomiast wywołuje rozszerzenie naczyń z odruchową tachykardią, długotrwałe niedociśnienie układowe, a w ciężkich przypadkach wstrząs i opóźniony (24-48 godzin) niekardiogenny obrzęk płuc, który może wymagać wspomagania oddychania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań związanych z intensywną płynoterapią, która może nasilać obrzęk płuc u pacjentów z przedawkowaniem amlodypiny.
agonista receptorów alfa1-adrenergicznych, amlodypina, angiotensyna II, bloker kanału wapniowego, bradykardia, glukonian wapnia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, inhibitor ACE, krążenie ogólne, napięcie naczyniowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, obrzęk płuc, przedawkowanie leku, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cusimolol 0,5% 5 mg/ml
Przedawkowanie leku Cusimolol 0,5%, zawierającego 5 mg/ml tymololu w postaci maleinianu tymololu, może prowadzić do ogólnoustrojowych działań beta-adrenolitycznych, nawet przy miejscowym podaniu do worka spojówkowego. Objawy przedawkowania obejmują bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie, zawroty i bóle głowy, skurcz oskrzeli, niewydolność serca, a w skrajnych przypadkach zatrzymanie akcji serca. Szczególnie niebezpieczne jest niezamierzone połknięcie preparatu, które może nasilić objawy blokady receptorów beta-adrenergicznych. Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego oraz funkcji oddechowych jest kluczowe w diagnostyce i ocenie stanu pacjenta.
atropina, badanie EKG, beta-2-agonista, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta-adrenergicznych, ból głowy, bradykardia, diuretyk, duszność, działanie beta-adrenolityczne, glikozyd naparstnicy, izoprotenerol, krążenie ogólne, lek wazopresyjny, maleinian tymololu, niedociśnienie, niewydolność serca, płukanie żołądka, POChP, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, roztwór soli fizjologicznej, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, układ krążeniowo-oddechowy, węgiel aktywowany, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zwolnienie czynności serca - Leksykon substancji czynnych
Ramipryl – Przedawkowanie
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora ACE, prowadzi do ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, w tym znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych skutkującego ciężkim niedociśnieniem tętniczym i ryzykiem wstrząsu hipowolemicznego. Charakterystyczne objawy to bradykardia, zaburzenia rytmu serca, niewydolność nerek wynikająca z hipoperfuzji i dysregulacji układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hiperkaliemia i hiponatremia. W ciężkich przypadkach obserwuje się także objawy neurologiczne, takie jak zaburzenia świadomości, drgawki i niedowłady, będące konsekwencją niedokrwienia OUN. Przedawkowanie preparatów złożonych zawierających ramipryl i inne leki (np. bisoprolol, amlodypina, hydrochlorotiazyd) komplikuje obraz kliniczny, nasilając bradykardię, hipotensję, zaburzenia elektrolitowe oraz ryzyko obrzęku płuc i hipoglikemii.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, angiotensyna II, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, bradykardia, ciśnienie tętnicze, drgawki pochodzenia mózgowego, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hipochloremia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja nerek, hipotensja, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, niedowład, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność serca, odruchowa tachykardia, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, porażenna niedrożność jelit, powikłanie sercowo-naczyniowe, ramiprylat, retencja moczu, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, śpiączka, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bronchosol Maxipuren 200 mg
Przedawkowanie Bronchosol MAXIPUREN, zawierającego 200 mg olejku eukaliptusowego, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, z objawami obejmującymi układy pokarmowy, oddechowy i nerwowy. Dawka letalna olejku eukaliptusowego wynosi około 30 ml (136 kapsułek), jednak odnotowano zgony po dawkach znacznie niższych: u dorosłych 4-5 ml (18-23 kapsułki), a u dzieci nawet 1,9 g (9-10 kapsułek). Charakterystycznym objawem zatrucia jest eukaliptusowy zapach w oddechu, co pozwala odróżnić zatrucie od opiatowego. U dzieci nie występuje ścisła korelacja między dawką a nasileniem objawów, co wymaga szczególnej ostrożności.
aspiracja treści żołądkowej, ból nadbrzusza, dawka letalna, depresja oddechowa, Eucalyptus globulus, Eucalyptus polybractea, Eucalyptus smithii, intubacja pacjenta, mioza, objawy toksyczne, olejek eukaliptusowy, płukanie jelit, płukanie żołądka, skurcz oskrzeli, tachypnoe, utrata przytomności, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zaburzenie oddychania, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg (Olanzapin Krka), stanowi poważny stan kliniczny z szerokim spektrum objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Do bardzo częstych objawów (>10%) należą tachykardia (>100 uderzeń/min), pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe (dystonie, akatyzja, parkinsonizm polekowy) oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Inne istotne klinicznie objawy (<10%) to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie), arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. W literaturze opisano zgony po dawce 450 mg oraz przeżycia po dawce około 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualną w toksyczności olanzapiny.
adrenalina, akatyzja, arytmia, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dystonia, dyzartria, napad padaczkowy, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor beta, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, sztywność mięśniowa, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia ciśnienia, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orizon 1 mg/ml
Przedawkowanie rysperydonu (Orizon) manifestuje się głównie objawami neurologicznymi i kardiologicznymi, takimi jak senność, sedacja, tachykardia, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe (dystonia, sztywność mięśniowa, drżenia), wydłużenie odstępu QT w EKG, drgawki oraz torsades de pointes, szczególnie przy jednoczesnym przedawkowaniu paroksetyny. Wydłużenie odstępu QT i ryzyko zaburzeń rytmu serca stanowią istotne zagrożenia, wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy te mogą pojawić się nawet w ciężkich przypadkach i wymagają różnicowania z zatruciami wielolekowymi.
częstoskurcz komorowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, dystonia, elektrokardiografia, lek antycholinergiczny, lek sympatykomimetyczny, napad padaczkowy, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, objawy przedawkowania, paroksetyna, przedawkowanie rysperydonu, rysperydon, sedacja, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsades de pointes, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrucie - Leksykon substancji czynnych
Terbinafina – Przedawkowanie
Przedawkowanie terbinafiny, stosowanej doustnie w dawkach do 5 g (odpowiadających 20 tabletkom po 250 mg), manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak ból głowy, nudności, bóle w prawym nadbrzuszu, zawroty głowy oraz dyskomfort brzuszny. Objawy te, choć uciążliwe, nie prowadzą do poważnych powikłań zagrażających życiu i ustępują po wdrożeniu odpowiedniego leczenia, które obejmuje podanie węgla aktywowanego, ewentualne wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka oraz leczenie objawowe. W przypadku przedawkowania postaci miejscowych (kremy, aerozole), ze względu na ograniczone wchłanianie ogólnoustrojowe, ryzyko toksyczności jest znacznie mniejsze, jednak należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane substancji pomocniczych, takich jak alkohol benzylowy, cetylowy czy stearylowy.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, ból głowy, ból nadbrzusza, chlorowodorek terbinafiny, nudności, objawy przedawkowania, Ośrodek Informacji Toksykologicznej, ośrodek kontroli zatruć, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, postać doustna, potencjał toksyczny, przedawkowanie terbinafiny, siarczan sodu, środek przeczyszczający, substancja pomocnicza, substancja przeciwgrzybicza, terbinafina, wchłanianie ogólnoustrojowe, węgiel aktywowany, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmizek HCT 80 mg + 25 mg
Przedawkowanie Telmizek HCT, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Objawy związane z telmisartanem obejmują niedociśnienie tętnicze, tachykardię, bradykardię, zawroty głowy, wymioty oraz powikłania nerkowe, takie jak podwyższenie poziomu kreatyniny i ostra niewydolność nerek. Hydrochlorotiazyd natomiast wywołuje głównie zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokaliemię i hipochloremię, a także hipowolemię wynikającą z nasilonej diurezy. Klinicznie obserwuje się nudności, senność oraz skurcze mięśni, które mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca, szczególnie u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne.
bradykardia, diureza, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemia, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie tętnicze, nudności, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, podwyższony poziom kreatyniny, skurcze mięśni, stężenie elektrolitów, tachykardia, telmisartan i hydrochlorotiazyd, Telmizek HCT, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zapaść naczyniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tenox 10 mg
Przedawkowanie amlodypiny prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie w postaci nasilonego rozszerzenia naczyń obwodowych i obniżenia ciśnienia tętniczego, co może skutkować wstrząsem dystrybucyjnym. Charakterystycznym mechanizmem kompensacyjnym jest odruchowa tachykardia. Warto podkreślić ryzyko wystąpienia niekardiogennego obrzęku płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po ekspozycji na lek, często jako konsekwencja nadmiernej płynoterapii stosowanej w fazie resuscytacji. Objawy kliniczne obejmują znaczne i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, które jest oporne na standardowe leczenie, a także zaburzenia oddychania wymagające intensywnego wsparcia wentylacyjnego.
antagonista kanałów wapniowych, badanie EKG, badanie obrazowe klatki piersiowej, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diureza godzinowa, efekt hipotensyjny, glukonian wapnia, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, lek wazopresyjny, monitorowanie hemodynamiczne, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność lewokomorowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, okres półtrwania, płukanie żołądka, przedawkowanie amlodypiny, rozszerzenie naczyń obwodowych, rytm serca, saturacja krwi, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wspomaganie wentylacji, wstrząs dystrybucyjny, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramlolan 5 mg + 5 mg
Przedawkowanie preparatu Ramlolan, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), prowadzi do synergistycznego nasilenia wazodylatacji, co skutkuje znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego (niedociśnienie układowe) i ryzykiem wstrząsu kardiogennego. Objawy obejmują ciężkie niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (bradykardia lub odruchowa tachykardia), hiperkaliemię, ostrą niewydolność nerek oraz potencjalnie zagrażający życiu niekardiogenny obrzęk płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu amlodypiny. Warto podkreślić, że objawy te mogą utrzymywać się długo ze względu na długi okres półtrwania amlodypiny, co wymaga długotrwałego monitorowania pacjenta, zwłaszcza funkcji sercowo-naczyniowych, oddechowych oraz parametrów elektrolitowych i nerkowych.
adsorbenty, agonista receptorów alfa1-adrenergicznych, amlodypina, angiotensyna II, antagonista wapnia, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diureza, dysfunkcja nerek, EKG, fenylefryna, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hipoperfuzja, inhibitor ACE, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, noradrenalina, OCŻ, okres półtrwania, opór obwodowy, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, stabilizacja hemodynamiczna, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, wazodylatacja, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Beloflow 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Beloflow, może prowadzić do ciężkich objawów cholinolitycznych, takich jak omamy, pobudzenie psychoruchowe, drgawki, niewydolność oddechowa, tachykardia, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic (mydriaza). Największa udokumentowana dawka wynosiła 280 mg podana w ciągu 5 godzin, co skutkowało zmianami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów muskarynowych w ośrodkowym układzie nerwowym, układzie moczowym oraz oku, a także blokadę przywspółczulnej kontroli serca. Wartości kliniczne obejmują tachykardię, hipoksemię i objawy neurologiczne wymagające specjalistycznego postępowania.
agonista receptorów muskarynowych, badanie EKG, benzodiazepiny, blokada przywspółczulna, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, hipoksemia, inhibitor cholinoesterazy, karbachol, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy cholinolityczne, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptory beta-adrenergiczne, receptory muskarynowe, solifenacyna bursztynian, stan psychiczny, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Nimodypina – Przedawkowanie
Nimodypina, pochodna dihydropirydyny i antagonista kanałów wapniowych, jest stosowana w profilaktyce i leczeniu następstw neurologicznych krwotoku podpajęczynówkowego. Przedawkowanie nimodypiny, niezależnie od drogi podania (tabletki powlekane 30 mg Nimotop S lub roztwory do infuzji Nimodipine Altan 0,2 mg/ml, Nimotop S 0,2 mg/ml), manifestuje się głównie objawami sercowo-naczyniowymi, w tym znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego prowadzącym do zapaści krążeniowej oraz zaburzeniami rytmu serca (tachykardia lub bradykardia). Dodatkowo, przy doustnym przedawkowaniu obserwuje się objawy żołądkowo-jelitowe i nudności, które mogą występować także przy formie dożylnej, choć zwykle z mniejszym nasileniem. W preparatach do infuzji istotne jest także uwzględnienie obecności etanolu (10 g w 50 ml roztworu) oraz sodu (23 mg w 50 ml Nimotop S), co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem lub na diecie niskosodowej.
amina presyjna, antagonista wapnia, antidotum, bradykardia, choroba wieńcowa, dopamina, etanol, hipotensja, krwotok podpajęczynówkowy, Nimodipine Altan, nimodypina, Nimotop S, noradrenalina, nudność, parametr życiowy, płukanie żołądka, powikłanie sercowo-naczyniowe, przedawkowanie nimodypiny, roztwór do infuzji, tabletka powlekana, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aripiprazole Medical Valley 10 mg
Przedawkowanie arypiprazolu stanowi istotne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. U dorosłych odnotowano przypadki przedawkowania do 1260 mg, manifestujące się letargiem, podwyższonym ciśnieniem tętniczym, sennością, tachykardią oraz objawami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty, biegunka). W populacji pediatrycznej dawki do 195 mg powodują senność, przejściową utratę świadomości oraz objawy pozapiramidowe, takie jak sztywność mięśniowa i akatyzja. Pomimo wysokich dawek, zgony nie zostały odnotowane, jednak objawy kliniczne mogą być poważne i wymagają ścisłego nadzoru.
akatyzja, arypiprazol, AUC, biegunka, ciśnienie tętnicze, drżenie, dyskineza, EKG, hemodializa, interakcje lekowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, letarg, monitorowanie układu krążenia, nadciśnienie tętnicze, nudności, objawy pozapiramidowe, senność, spowolnienie psychoruchowe, stężenie leku w osoczu, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia ruchowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Anturin 5 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku ANTURIN, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współstosowanie z innymi lekami cholinolitycznymi może nasilać zarówno efekt terapeutyczny, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie tygodniowej przerwy po odstawieniu ANTURIN przed rozpoczęciem innej terapii cholinolitycznej. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą osłabiać skuteczność solifenacyny, natomiast lek ten zmniejsza efektywność prokinetyków takich jak metoklopramid i cyzapryd. Solifenacyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, co powoduje istotne interakcje z silnymi inhibitorami tego enzymu (np. ketokonazol 200 mg/dobę podwaja, a 400 mg/dobę potraja AUC solifenacyny). W takich przypadkach maksymalna dawka ANTURIN powinna wynosić 5 mg, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby stosowanie jest przeciwwskazane. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) mogą obniżać stężenie solifenacyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
agonista receptora cholinergicznego, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, fenytoina, fizostygmina, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbachol, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, lewonorgestrel, metoklopramid, nelfawir, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, sztuczna wentylacja, tachykardia, warfaryna, węgiel aktywowany, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranolteril 2 mg
Przedawkowanie tolterodyny w postaci winianu (produkt Ranolteril) może prowadzić do nasilenia działań przeciwcholinergicznych, takich jak zaburzenia akomodacji, trudności w oddawaniu moczu oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Największa jednorazowa dawka badana u ludzi wynosiła 12,8 mg, a wydłużenie QT obserwowano po czterodniowym podawaniu dawki dobowej 8 mg (dwukrotnie większej niż zalecana dawka natychmiastowego uwalniania). W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie zastosować płukanie żołądka oraz podać węgiel aktywowany w celu ograniczenia wchłaniania leku.
benzodiazepiny, beta-adrenolityk, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hipoksemia, mydriaza, niewydolność oddechowa, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, winian tolterodyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji oka, zapis EKG, zatrzymanie moczu