kwetiapina
Kwetiapina to atypowy lek przeciwpsychotyczny należący do grupy dibenzotiazepinowych pochodnych. Jest stosowana w leczeniu schizofrenii, zaburzeń dwubiegunowych oraz jako terapia wspomagająca w leczeniu ciężkich epizodów depresyjnych. Mechanizm działania polega głównie na blokowaniu receptorów dopaminergicznych D2 oraz serotoninergicznych 5-HT2A.
Lek charakteryzuje się stosunkowo niskim ryzykiem wywoływania objawów pozapiramidowych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. Działa również na receptory histaminowe H1, co odpowiada za jego właściwości sedatywne. Kwetiapina jest dostępna w formie tabletek o natychmiastowym uwalnianiu oraz w formie o przedłużonym uwalnianiu (XR), co pozwala na dawkowanie raz na dobę.
Do najczęstszych działań niepożądanych kwetiapiny należą: senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, zaparcia, wzrost masy ciała oraz hipotonia ortostatyczna. W trakcie terapii należy monitorować parametry metaboliczne (poziom glukozy, lipidów), EKG (wydłużenie odstępu QT) oraz funkcje tarczycy. Lek jest metabolizowany głównie przez cytochrom P450 3A4, co należy uwzględnić przy potencjalnych interakcjach lekowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Quetiapine Fair-Med 100 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Quetiapine Fair-Med, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym na laktozę jednowodną (7,00 mg w tabletce 25 mg do 84,00 mg w tabletce 300 mg) oraz żółcień pomarańczową (E110) obecne w tabletce 25 mg (0,003 mg), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie inhibitorów izoenzymu cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV (atazanawir, rytonawir, lopinawir), leki przeciwgrzybicze z grupy azoli (ketokonazol, itrakonazol, flukonazol), antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna) oraz nefazodon, ze względu na ryzyko znacznego zwiększenia stężenia kwetiapiny w osoczu i potencjalne działania niepożądane. Tabletki o mocy 100 mg, 200 mg i 300 mg posiadają linię podziału, co umożliwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
antybiotyki makrolidowe, azole przeciwgrzybicze, erytromycyna, flukonazol, inhibitory cytochromu P450 3A4, inhibitory proteazy HIV, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nefazodon, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, stężenie kwetiapiny w osoczu, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Quetiapine Aurovitas 200 mg
Quetiapine Aurovitas to lek dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg, zawierających kwetiapinę w postaci fumaranu kwetiapiny. Każda tabletka zawiera odpowiednio 25 mg, 100 mg, 200 mg lub 300 mg substancji czynnej. Istotnym składnikiem pomocniczym jest laktoza jednowodna, której zawartość wzrasta proporcjonalnie do dawki: 4,90 mg w tabletce 25 mg, 19,63 mg w 100 mg, 39,26 mg w 200 mg oraz 58,90 mg w 300 mg. Tabletki różnią się wielkością, kolorem i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację, np. tabletki 25 mg mają barwę brzoskwiniową i rozmiar około 5,6 mm, natomiast tabletki 300 mg są białe o wymiarach 19,1 x 7,7 mm. Substancje pomocnicze obejmują m.in. wapnia wodorofosforan dwuwodny, celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, powidon, krzemionkę koloidalną, talk oraz magnezu stearynian, a powłoka tabletek zawiera hypromelozę, makrogol 400 oraz barwniki takie jak tlenki żelaza i tytanu dwutlenek.
celuloza mikrokrystaliczna, fumaran kwetiapiny, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, kwetiapina, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, powidon, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja smarująca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan dwuwodny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ketilept 100 mg 100 mg
Kwetiapina, substancja czynna preparatu Ketilept dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg (w postaci tabletek powlekanych), wywiera istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do sedacji, zaburzeń koordynacji, upośledzenia oceny sytuacji oraz koncentracji. Te efekty farmakologiczne mogą znacząco obniżyć zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi urządzeń mechanicznych. Lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku związanym z tymi zaburzeniami oraz zalecić powstrzymanie się od takich czynności do czasu indywidualnej oceny tolerancji i wrażliwości na lek. Warto podkreślić, że dawki Ketilept zawierają odpowiednio: 25 mg kwetiapiny (28,78 mg hemifumaranu kwetiapiny), 100 mg (115,13 mg hemifumaranu), 200 mg (230,26 mg hemifumaranu) oraz 300 mg (345,4 mg hemifumaranu), a nasilenie działań niepożądanych może wzrastać wraz z dawką.
funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, funkcje poznawcze i motoryczne, hemifumaran kwetiapiny, indywidualna wrażliwość, Ketilept, kwetiapina, laktoza jednowodna, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, upośledzenie oceny sytuacji, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji, zaburzenie wykonywania czynności, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Quetiapine Aurovitas 100 mg
Kwetiapina, substancja czynna preparatu Quetiapine Aurovitas (dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg, 300 mg), działa na ośrodkowy układ nerwowy i może istotnie wpływać na funkcje poznawcze oraz motoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do potencjalnych zaburzeń należą obniżona czujność i koncentracja, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, nieprawidłowa ocena odległości i prędkości oraz ograniczona podzielność uwagi. Szczególnie w początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawkowania, pacjenci powinni zachować ostrożność, a lekarz ma obowiązek poinformować ich o ryzyku oraz zalecić wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów do czasu oceny indywidualnej wrażliwości na lek.
adaptacja organizmu, błąd medyczny, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, fumaran kwetiapiny, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, interakcje lekowe, koordynacja wzrokowo-ruchowa, kwetiapina, laktoza jednowodna, objawy ostrzegawcze, ośrodkowy układ nerwowy, podzielność uwagi, Quetiapine Aurovitas, tabletka powlekana, upośledzenie funkcji psychomotorycznych, wrażliwość na lek, zaburzenia poznawcze, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bonogren SR 200 mg
Kwetiapina, substancja czynna preparatu Bonogren SR w dawkach 200 mg, 300 mg oraz 400 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wywiera istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co może skutkować zaburzeniami koncentracji, wydłużeniem czasu reakcji oraz osłabieniem zdolności psychomotorycznych. Te efekty są szczególnie istotne w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz po każdej zmianie dawkowania. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o przeciwwskazaniach do wykonywania tych czynności do czasu ustalenia indywidualnej tolerancji na lek, uwzględniając możliwość nasilenia działania przez alkohol i inne leki działające na OUN. Informacja ta powinna być udokumentowana w historii choroby jako potwierdzenie wykonania obowiązku informacyjnego.
Bonogren SR, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, efekt sedatywny, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, kwetiapina, lek psychotropowy, ośrodkowy układ nerwowy, przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów, sedacja, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, upośledzenie sprawności psychofizycznej, zaburzenie koncentracji, zaburzenie percepcji, zaburzenie psychomotoryczne, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kwetaplex XR 150 mg
Kwetaplex XR, zawierający kwetiapinę w formie fumaranu, jest lekiem o przedłużonym uwalnianiu, który należy podawać raz na dobę, bez pokarmu, połykać w całości, nie dzielić ani nie żuć tabletek. W leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych w ChAD dawka początkowa wynosi 300 mg pierwszego dnia, następnie 600 mg drugiego dnia, z dawką zalecaną 600 mg/dobę i maksymalną do 800 mg/dobę, dostosowywaną w zakresie 400-800 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. W epizodach depresyjnych ChAD dawka jest stopniowo zwiększana od 50 mg do 300 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 600 mg tylko przez doświadczonych lekarzy; dawkę można obniżyć do 200 mg w przypadku złej tolerancji. W profilaktyce nawrotów ChAD stosuje się dawkę podtrzymującą 300-600 mg/dobę, maksymalnie 800 mg, zawsze stosując najmniejszą skuteczną dawkę. W terapii wspomagającej ciężkie epizody depresyjne dawka początkowa to 50 mg/dobę, zwiększana do 150-300 mg/dobę, z decyzją o zwiększeniu dawki opartą na indywidualnej ocenie pacjenta.
amitryptylina, bupropion, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężki epizod depresyjny, citalopram, duloksetyna, duża depresja, epizod depresyjny, epizod maniakalny, escitalopram, fluoksetyna, fumaran, klirens kwetiapiny, kwetiapina, kwetiapina o natychmiastowym uwalnianiu, leczenie schizofrenii, lek przeciwdepresyjny, paroksetyna, przedłużone uwalnianie, schizofrenia, sertralina, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, terapia podtrzymująca, terapia skojarzona, wenlafaksyna, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie depresyjne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bonogren SR 400 mg
Kwetiapina, substancja czynna Bonogren SR dostępnego w dawkach 200 mg, 300 mg i 400 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wywiera istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do upośledzenia funkcji poznawczych i zdolności psychomotorycznych. W efekcie, stosowanie tego leku może obniżać zdolność pacjenta do wykonywania czynności wymagających koncentracji i koordynacji, takich jak prowadzenie pojazdów mechanicznych czy obsługa urządzeń przemysłowych i domowych. Ryzyko to jest szczególnie istotne w początkowym okresie terapii oraz u pacjentów przyjmujących wyższe dawki, z współistniejącymi schorzeniami lub stosujących inne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy. Objawy takie jak senność, zawroty głowy, spowolnienie psychoruchowe i zaburzenia koncentracji powinny być uważnie monitorowane.
funkcje poznawcze, interakcje lekowe, koordynacja psychoruchowa, kwetiapina, objawy niepożądane, ośrodkowy układ nerwowy, senność, spowolnienie psychoruchowe, sprawność psychomotoryczna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, upośledzenie funkcji psychomotorycznych, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Accord 300 mg
Darunavir Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na darunawir lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, glikol propylenowy oraz barwnik żółcieni pomarańczowej FCF (E110). Nie należy stosować leku u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie Darunaviru Accord z silnymi induktorami CYP3A (np. ryfampicyna) oraz preparatami zawierającymi ziele dziurawca, które obniżają stężenie darunawiru i mogą prowadzić do utraty skuteczności terapii oraz rozwoju oporności. Ponadto, nie należy łączyć darunawiru z lopinawirem/rytonawirem ze względu na niekorzystne interakcje farmakokinetyczne.
alfuzosyna, amiodaron, antagonista receptora P2Y12, antagonista receptorów opioidowych, arytmia komorowa, awanafil, chinidyna, ciężkie działanie niepożądane, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyzapryd, dapoksetyna, depresja oddechowa, dihydroergotamina, dławica piersiowa, domperydon, dronedaron, elbaswir z grazoprewirem, ergometryna, ergotamina, glikol propylenowy, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, iwabradyna, klasyfikacja Child-Pugh, kolchicyna, kwetiapina, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, lomitapid, lopinawir z rytonawirem, lowastatyna, lurazydon, metylergonowina, midazolam, migotanie przedsionków, miopatia i neuropatia, nadwrażliwość na darunawir, naloksegol, niedociśnienie tętnicze, ostry zespół wieńcowy, pimozyd, pochodna alkaloidów sporyszu, priapizm, przedwczesny wytrysk, rabdomioliza, ranolazyna, sertindol, silny induktor CYP3A, syldenafil, symwastatyna, tętnicze nadciśnienie płucne, tikagrelor, torsades de pointes, triazolam, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zaparcie wywołane opioidami, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Tourette’a, ziele dziurawca, żółcień pomarańczowa FCF, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bonogren SR 200 mg
Bonogren SR to preparat zawierający kwetiapinę w formie fumaranu, dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 200 mg, 300 mg oraz 400 mg, stosowany w leczeniu schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej (CAD) oraz ciężkiego zaburzenia depresyjnego (MDD). W schizofrenii lek jest wskazany zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej. W CAD Bonogren SR znajduje zastosowanie w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, ciężkich epizodów depresyjnych oraz profilaktyce nawrotów u pacjentów z potwierdzoną skutecznością kwetiapiny. W MDD preparat stosowany jest jako terapia wspomagająca u pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na monoterapię przeciwdepresyjną. Tabletki charakteryzują się specyficznymi wymiarami i zawartością laktozy: 56,84 mg w dawce 200 mg, 85,26 mg w 300 mg oraz 113,68 mg w 400 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba afektywna dwubiegunowa, ciężki epizod depresyjny, ciężkie zaburzenie depresyjne, epizod maniakalny, fumaran kwetiapiny, kwetiapina, laktoza, leczenie zapobiegawcze, lek przeciwdepresyjny, monoterapia przeciwdepresyjna, nietolerancja laktozy, ostry epizod psychotyczny, profil bezpieczeństwa, psychiatra, schizofrenia, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia podtrzymująca, terapia wspomagająca, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kventiax SR 400 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Kventiax SR, ze względu na swoje działanie na ośrodkowy układ nerwowy, może istotnie upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Efekty takie jak sedacja, senność, spowolnienie reakcji psychomotorycznych, zaburzenia koordynacji ruchowej i widzenia wpływają na sprawność psychomotoryczną pacjenta. Dawki leku dostępne w zakresie 50 mg do 400 mg wykazują różny stopień wpływu na zdolności psychomotoryczne, przy czym dawki 300 mg i 400 mg wiążą się z bardzo znacznym ryzykiem upośledzenia funkcji prowadzenia pojazdów. W początkowym okresie terapii zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów do czasu oceny indywidualnej reakcji pacjenta na lek.
alternatywna opcja terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie sedatywne, fumaran kwetiapiny, indywidualna wrażliwość, Kventiax SR, kwetiapina, ośrodkowy układ nerwowy, schemat dawkowania, sedacja, spowolnienie reakcji psychomotorycznej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie sprawności psychomotorycznej, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Quetiapine Fair-Med 300 mg
Quetiapine Fair-Med (kwetiapina) jest lekiem przeciwpsychotycznym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 300 mg, stosowanym w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W schizofrenii lek znajduje zastosowanie zarówno w fazie ostrej epizodów psychotycznych, jak i w terapii podtrzymującej. W chorobie afektywnej dwubiegunowej kwetiapina jest wskazana w leczeniu epizodów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu, epizodów ciężkiej depresji oraz w profilaktyce nawrotów epizodów maniakalnych i depresyjnych. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, z uwzględnieniem możliwości dzielenia tabletek w dawkach 100 mg, 200 mg i 300 mg, co umożliwia precyzyjne modyfikacje terapii. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach waha się od 7,00 mg (25 mg dawka) do 84,00 mg (300 mg dawka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba afektywna dwubiegunowa, ciężka depresja, epizod maniakalny, kwetiapina, laktoza jednowodna, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, nietolerancja laktozy, objawy psychotyczne, obniżony nastrój, ostry epizod psychotyczny, profilaktyka nawrotów, przyspieszona mowa, schizofrenia, tabletka powlekana, wzmożony nastrój, zaburzenie myślenia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ketilept 25 mg 25 mg
Lek Ketilept, zawierający kwetiapinę w postaci hemifumaranu, jest wskazany do leczenia schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. W schizofrenii stosowany jest zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej, przeciwdziałając nawrotom objawów psychotycznych. W chorobie dwubiegunowej Ketilept wykazuje skuteczność w leczeniu epizodów maniakalnych o umiarkowanym i ciężkim nasileniu, epizodów ciężkiej depresji oraz w profilaktyce nawrotów maniakalnych i depresyjnych. Preparat dostępny jest w dawkach 25 mg (28,78 mg hemifumaranu), 100 mg (115,13 mg hemifumaranu), 200 mg (230,26 mg hemifumaranu) oraz 300 mg (345,4 mg hemifumaranu) kwetiapiny, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Zawartość laktozy w tabletkach wynosi od 4,42 mg do 50,94 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
anhedonia, choroba dwubiegunowa, epizod depresji, epizod maniakalny, hemifumaran kwetiapiny, kwetiapina, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdepresyjny, lit w psychiatrii, myśli samobójcze, napęd psychoruchowy, neuroleptyk, nietolerancja laktozy, objawy depresyjne, objawy negatywne, objawy psychotyczne, ostra faza choroby, profilaktyka nawrotów, remisja, schizofrenia, spłycenie afektu, stabilizacja nastroju, walproinian, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – ApoTiapina 25 mg
Kwetiapina (ApoTiapina) jest lekiem przeciwpsychotycznym dostępnym w dawkach 25 mg, 100 mg i 200 mg, stosowanym w leczeniu zaburzeń psychicznych. Jej mechanizm działania obejmuje wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych, takich jak wydłużony czas reakcji, senność, zawroty głowy oraz zaburzenia uwagi i koncentracji. Szczególnie w początkowym okresie leczenia, przy zwiększaniu dawki lub w połączeniu z innymi lekami o działaniu hamującym OUN, zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych może ulec istotnemu pogorszeniu. Reakcja na lek jest indywidualna, dlatego konieczne jest monitorowanie pacjenta i ocena jego funkcji psychomotorycznych przed dopuszczeniem do prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
adaptacja organizmu, działania niepożądane, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, funkcjonowanie psychomotoryczne, indywidualna reakcja pacjenta, koordynacja wzrokowo-ruchowa, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, ośrodkowy układ nerwowy, senność, sprawność psychomotoryczna, stan kliniczny, tabletki powlekane, właściwości farmakodynamiczne, wydłużony czas reakcji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia uwagi, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pinexet 100 mg 100 mg
Produkt leczniczy Pinexet zawiera kwetiapinę w postaci fumaranu i jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg. Każda dawka charakteryzuje się różną zawartością laktozy jednowodnej: odpowiednio 0,315 mg, 1,26 mg, 2,52 mg i 3,78 mg. Rdzeń tabletki zawiera substancje pomocnicze takie jak powidon K30, celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan dwuwodny, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które wpływają na spójność, objętość, wytrzymałość oraz rozpad tabletki. Otoczka tabletek różni się w zależności od dawki, zawierając m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek, laktozę jednowodną, makrogol 3350, triacetynę oraz barwniki (żelaza tlenek czerwony i żółty), co determinuje ich charakterystyczne zabarwienie i kształt.
blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, fumaran, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, kwetiapina, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, powidon, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, tabletka powlekana, triacetyna, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kvelux SR 50 mg
Lek Kvelux SR, zawierający kwetiapinę w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania. Przede wszystkim jest to nadwrażliwość na kwetiapinę (fumaranu) lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w tabletkach wynosi od 14,2 mg (50 mg dawka) do 113,7 mg (400 mg dawka). Ponadto, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze (flukonazol, itrakonazol, ketokonazol), antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna) oraz nefazodon, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia kwetiapiny w osoczu i nasilonych działań niepożądanych. W praktyce klinicznej konieczna jest szczegółowa analiza farmakoterapii pacjenta przed włączeniem Kvelux SR, aby uniknąć poważnych interakcji lekowych.
antybiotyki makrolidowe, fumaran kwetiapiny, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, interakcja lekowa, kwetiapina, laktoza bezwodna, lek przeciwdepresyjny, leki przeciwgrzybicze azolowe, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, stężenie kwetiapiny w osoczu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pinexet 100 mg
Kwetiapina, stosowana w leczeniu zaburzeń psychicznych, wymaga uwzględnienia profilu bezpieczeństwa w kontekście wieku pacjenta, dawki oraz współistniejących schorzeń. Nie jest zalecana u pacjentów poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyko działań niepożądanych, takich jak zwiększone łaknienie, podwyższenie prolaktyny, omdlenia czy wzrost ciśnienia tętniczego. U młodych pacjentów obserwuje się także częstsze objawy pozapiramidowe (EPS). Leczenie kwetiapiną wiąże się z ryzykiem samobójstw, szczególnie u osób poniżej 25 roku życia, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i po zmianie dawki, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej. Należy monitorować parametry metaboliczne, w tym masę ciała, glikemię i profil lipidowy, ze względu na ryzyko hiperglikemii, cukrzycy oraz dyslipidemii. W badaniach klinicznych odnotowano wzrost masy ciała oraz zmiany lipidogramu (wzrost triglicerydów, cholesterolu LDL i całkowitego, spadek HDL).
agranulocytoza, akatyzja, ciężka depresja, ciężka neutropenia, dysfagia, dyskinezy późne, hiperglikemia, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, objawy pozapiramidowe, schizofrenia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kefrenex 300 mg
Kwetiapina, substancja czynna produktu leczniczego Kefrenex dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg w formie tabletek powlekanych, wywiera istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zaburzeń sprawności psychomotorycznej. W efekcie pacjenci mogą doświadczać sedacji, zaburzeń koordynacji ruchowej oraz spowolnienia czasu reakcji, co bezpośrednio przekłada się na obniżoną zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Ze względu na indywidualną zmienność reakcji na kwetiapinę, lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o zakazie prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych do czasu poznania własnej tolerancji na lek, a także o potencjalnym nasileniu tych efektów w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków działających na OUN lub spożywania alkoholu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ApoTiapina PR 400 mg
Stosowanie kwetiapiny (ApoTiapina PR) w ciąży wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka, bazującej na umiarkowanej liczbie danych klinicznych (300-1000 przypadków). Dotychczasowe analizy nie wykazały jednoznacznego wzrostu ryzyka wad rozwojowych płodu, jednak brak jest wystarczających danych do potwierdzenia całkowitego bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na toksyczne działanie na układ rozrodczy, co dodatkowo podkreśla konieczność indywidualnego podejścia terapeutycznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ekspozycję w III trymestrze ciąży, gdyż u noworodków mogą wystąpić objawy pozapiramidowe, odstawienne, pobudzenie, zaburzenia ciśnienia tętniczego, drżenie, senność, niewydolność oddechowa oraz trudności w karmieniu, co wymaga intensywnej obserwacji po porodzie.
drżenie, ekspozycja na lek, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie tętnicze, nadmierna senność, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, układ pozapiramidowy, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia odżywiania, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kvelux SR 200 mg
Stosowanie kwetiapiny (Kvelux SR) u pacjentek w wieku rozrodczym wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza w kontekście ciąży i laktacji. Dane kliniczne obejmujące 300-1000 przypadków ekspozycji w pierwszym trymestrze nie wskazują na jednoznaczne zwiększenie ryzyka wad rozwojowych, jednak brak jest wystarczających danych do ostatecznych wniosków. Szczególne ryzyko dotyczy trzeciego trymestru, gdzie noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe (drżenia, zmiany napięcia mięśniowego), objawy odstawienia (pobudzenie psychoruchowe), zaburzenia OUN (senność) oraz dysfunkcje fizjologiczne (niewydolność oddechowa, trudności w karmieniu). W związku z tym konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu noworodka po porodzie.
drżenie, karmienie piersią, Kvelux SR, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, napięcie mięśniowe, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, pierwszy trymestr ciąży, płodność, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, przenikanie leków do mleka, senność, trzeci trymestr ciąży, wady rozwojowe płodu, zaburzenia karmienia, zaburzenia OUN, zespół odstawienny - Leksykon leków
Interakcje leku – Ketilept 25 mg 25 mg
Kwetiapina (Ketilept) jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na aktywność tego enzymu. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol i sok grejpfrutowy, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazane. Z kolei induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, zwiększają klirens kwetiapiny (karbamazepina zmniejsza ekspozycję do 13%, a fenytoina zwiększa klirens o 450%), co może prowadzić do obniżenia skuteczności terapeutycznej. W przypadku stosowania induktorów zaleca się ostrożność, stopniowe zmiany terapii oraz rozważenie zamiany na leki bez właściwości indukujących, np. walproinian sodu.
badanie chromatograficzne, cymetydyna, cytochrom P450 CYP3A4, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hipotensja ortostatyczna, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, Ketilept, ketokonazol, kwetiapina, lek antycholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, lit, neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, receptor muskarynowy, rysperydon, sok grejpfrutowy, test immunoenzymatyczny, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketrel 200 mg
Stosowanie kwetiapiny u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące ekspozycji na kwetiapinę w pierwszym trymestrze (300-1000 przypadków) nie wykazują jednoznacznego wzrostu ryzyka wad rozwojowych, jednak brak jest wystarczających dowodów wykluczających takie ryzyko. Badania przedkliniczne wskazują na toksyczny wpływ na rozród u zwierząt, co należy uwzględnić przy decyzji terapeutycznej. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze ciąży, gdyż ekspozycja na kwetiapinę może powodować u noworodków objawy pozapiramidowe, zespoły odstawienne, hipotonię, zaburzenia oddychania i problemy z karmieniem, co wymaga ścisłej obserwacji po porodzie.
dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, hipertonia, hipotonia mięśniowa, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, objaw pozapiramidowy, pierwszy trymestr ciąży, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, toksyczność kwetiapiny, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa płodu, zaburzenie oddychania, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ApoTiapina 25 mg
ApoTiapina, zawierająca kwetiapinę w formie fumaranu, jest dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg oraz 200 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Lek jest wskazany przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, zarówno w ostrych epizodach psychotycznych, jak i w terapii podtrzymującej, zapobiegającej nawrotom. Ponadto, kwetiapina znajduje zastosowanie w chorobie afektywnej dwubiegunowej, gdzie wykazuje skuteczność w leczeniu umiarkowanych i ciężkich epizodów maniakalnych, dużych epizodów depresyjnych oraz w profilaktyce nawrotów maniakalnych i depresyjnych u pacjentów dobrze reagujących na ten lek. Tabletki 100 mg i 200 mg posiadają linię podziału umożliwiającą ich dzielenie, co zwiększa elastyczność dawkowania.
choroba afektywna dwubiegunowa, depresja bipolarna, duży epizod depresyjny, działanie przeciwmaniakalne, epizod maniakalny, kwetiapina, leczenie kwetiapiną, nietolerancja laktozy, ostry epizod psychotyczny, podwyższony nastrój, profilaktyka nawrotów, reakcja alergiczna, remisja, schizofrenia, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, zapobieganie nawrotom, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax 200 mg tabletki powlekane 200 mg
Badania przedkliniczne kwetiapiny wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenności przy długotrwałym stosowaniu. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmiany na poziomie ekspozycji klinicznie istotnym, m.in. pigmentację tarczycy u szczurów, hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia T3 i parametrów hematologicznych u małp Cynomolgus, a także zmętnienie rogówki i zaćmę u psów. W badaniach teratogennych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie tych obserwacji dla kliniki pozostaje niejasne.
badanie in vitro, ciąża rzekoma, cykl estralny, ekspozycja, genotoksyczność, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon tarczycowy, in vivo, krwinki, kwetiapina, mutacja genetyczna, parametr hematologiczny, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, regulacja hormonalna rozrodu, stężenie hemoglobiny, stężenie T3, test laboratoryjny, toksyczność, właściwość genotoksyczna, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kwetaplex XR 150 mg
Produkt leczniczy Kwetaplex XR 150 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierające 150 mg kwetiapiny w postaci fumaranu kwetiapiny. Formuła tabletki oparta jest na polimerach hypromelozy (2910 i 2208), które kontrolują stopniowe uwalnianie substancji czynnej, zapewniając stabilne stężenie leku w osoczu przez dłuższy czas i umożliwiając rzadsze dawkowanie. Rdzeń tabletki zawiera także celulozę mikrokrystaliczną, sodu cytrynian bezwodny oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z tytanu dwutlenku (E 171), hypromelozy 2910, makrogolu i polisorbat 80. Tabletki mają charakterystyczny biały, wypukły, podłużny kształt z wytłoczeniem „Q150” po jednej stronie.
blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian sodu, dawkowanie leku, dwutlenek tytanu, fumaran kwetiapiny, hypromeloza, kwetiapina, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, niezgodność farmaceutyczna, opakowanie kalendarzowe, polimer celulozowy, postać farmaceutyczna, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, stężenie leku w osoczu, stężenie terapeutyczne, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, uwalnianie substancji czynnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kvelux SR 50 mg
Bezpieczeństwo stosowania kwetiapiny zostało ocenione w licznych badaniach przedklinicznych, które nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany narządowe przy dawkach klinicznie istotnych, takie jak odkładanie złogów barwnikowych w tarczycy szczurów, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy u małp Cynomolgus z towarzyszącym obniżeniem stężenia trijodotyroniny (T3) w osoczu oraz zmniejszeniem hemoglobiny, erytrocytów i leukocytów, a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. Zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi, co wskazuje na ograniczoną translatowalność tych efektów do praktyki klinicznej.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża rzekoma, działanie toksyczne, erytrocyty i leukocyty, gospodarka hormonalna tarczycy, hemoglobina, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przerost komórek pęcherzykowych, rozrodczość, tarczyca, toksyczność rozwojowa, trijodotyronina, zaburzenia hormonalne, zaćma, zgięcie kości nadgarstka, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Interakcje leku – Etiagen 200 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Etiagen, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Metabolizm kwetiapiny odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, dlatego inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol, mogą zwiększać stężenie kwetiapiny w osoczu nawet 5-8-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Z kolei induktory enzymów wątrobowych (karbamazepina, fenytoina) mogą obniżać ekspozycję na kwetiapinę do około 13% wartości monoterapii, co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawki. Równoczesne stosowanie leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a leki antycholinergiczne nasilają działania niepożądane o charakterze muskarynowym. Interakcje z tiorydazyną prowadzą do wzrostu klirensu kwetiapiny o około 70%, co może obniżać jej skuteczność terapeutyczną.
AUC, choroba afektywna dwubiegunowa, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, hepatotoksyczność, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, ketokonazol, kwetiapina, lek normotymiczny, lek serotoninergiczny, leukopenia, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, SNRI, SSRI, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapine Fair-Med 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (Quetiapine Fair-Med) prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych efektów, manifestujących się sennością, uspokojeniem, tachykardią (>100 uderzeń/min), niedociśnieniem tętniczym, objawami przeciwcholinergicznymi (np. zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych) oraz poważniejszymi powikłaniami, takimi jak wydłużenie odstępu QT, napady padaczkowe, stan padaczkowy, rabdomioliza, depresja oddechowa, splątanie, delirium, śpiączka, a nawet zgon. Szczególnie narażeni na ciężkie objawy są pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami funkcji wątroby i nerek, podeszłym wiekiem oraz współistniejącym stosowaniem leków sedatywnych lub wydłużających QT. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie parametrów życiowych, EKG (ze szczególnym uwzględnieniem odstępu QT), funkcji nerek oraz gospodarki elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej.
choroby układu sercowo-naczyniowego, delirium, depresja oddechowa, drgawki uogólnione, działanie sedatywne, fizostygmina, gospodarka elektrolitowa, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, napad padaczkowy, niedociśnienie, odstęp QT, ostra niewydolność nerek, pobudzenie psychoruchowe, rabdomioliza, receptor alfa, receptor beta, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tachykardia, uspokojenie polekowe, węgiel aktywowany, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pinexet 25 mg 25 mg
Produkt leczniczy Pinexet zawiera kwetiapinę w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg w postaci fumaranu, będącą substancją czynną odpowiedzialną za efekt terapeutyczny. Każda tabletka zawiera również laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio: 0,315 mg (25 mg), 1,26 mg (100 mg), 2,52 mg (200 mg) oraz 3,78 mg (300 mg). Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletek obejmują m.in. powidon K30, celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan dwuwodny, karboksymetyloskrobię sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę, stabilność i właściwości farmaceutyczne produktu. Skład otoczki różni się w zależności od dawki, co wpływa na kolor tabletek: różowy (25 mg), żółty (100 mg) oraz biały (200 mg i 300 mg).
blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, fumaran, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, kwetiapina, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, powidon, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, triacetyna, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kwetina 100 mg
Lek Kwetina, zawierający fumaran kwetiapiny w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na kwetiapinę, jej fumaran lub inne składniki preparatu, w tym osoby z historią reakcji alergicznych na leki przeciwpsychotyczne. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 7 mg (25 mg tabletka), 28 mg (100 mg), 56 mg (200 mg) oraz 84 mg (300 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji galaktozy. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu klinicznego pacjenta oraz wykluczenie przeciwwskazań bezwzględnych i względnych.
Stosowanie leku Kwetina jest bezwzględnie przeciwwskazane w skojarzeniu z inhibitorami cytochromu P450 3A4, takimi jak inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna) oraz nefazodon, ze względu na ryzyko istotnego klinicznie wzrostu stężenia kwetiapiny i nasilenia działań niepożądanych. Tabletki Kwetiny dostępne są w różnych formach i kolorach, z linią podziału w dawkach 100 mg, 200 mg i 300 mg, co umożliwia ich dzielenie i dostosowanie dawki, natomiast tabletka 25 mg nie posiada linii podziału i nie powinna być dzielona. Wybór postaci farmaceutycznej powinien uwzględniać zdolność pacjenta do połykania tabletek.
antybiotyk makrolidowy, dysfagia, działanie niepożądane, erytromycyna, farmakokinetyka kwetiapiny, fumaran kwetiapiny, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, nefazodon, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, zaburzenie dziedziczne