karbapenem
Karbapenemy to klasa antybiotyków beta-laktamowych o szerokim spektrum działania, stosowanych głównie w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie oporne na inne antybiotyki. Strukturalnie różnią się od penicylin i cefalosporyn obecnością atomu węgla zamiast siarki w pierścieniu beta-laktamowym, co zapewnia im wysoką odporność na większość beta-laktamaz.
Do najczęściej stosowanych karbapenemów należą imipenem, meropenem, ertapenem i doripenem. Wykazują one działanie bakteriobójcze poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP), co prowadzi do zaburzenia syntezy ściany komórkowej bakterii i ich lizy. Spektrum działania karbapenemów obejmuje większość bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych (w tym Pseudomonas aeruginosa) oraz beztlenowców.
Karbapenemy są zazwyczaj zarezerwowane jako leki ostatniej linii w terapii zakażeń wielolekoopornymi patogenami, szczególnie wytwarzającymi beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL). Coraz większym problemem klinicznym stają się jednak bakterie wytwarzające karbapenemazy – enzymy hydrolizujące karbapenemy, takie jak KPC, NDM czy OXA-48, które są przyczyną oporności na tę grupę antybiotyków.
Podawane są najczęściej drogą dożylną ze względu na słabą biodostępność po podaniu doustnym. Główne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a w przypadku imipenemu – także potencjalne działanie neurotoksyczne (drgawki). Podczas terapii karbapenemami konieczne jest monitorowanie funkcji nerek, gdyż wymagają one dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Lakcid forte minimum 10 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Lakcid forte to doustny probiotyk w formie proszku do sporządzania zawiesiny, zawierający minimum 10 miliardów CFU bakterii Lactobacillus rhamnosus na dawkę, w trzech szczepach: Pen (40%), E/N (40%) oraz Oxy (20%). Szczepy te wykazują oporność na szerokie spektrum antybiotyków, w tym penicyliny (amoksycylina, ampicylina), cefalosporyny (cefepim, cefotaksym), karbapenemy (imipenem, meropenem), aminoglikozydy (gentamycyna, neomycyna), tetracykliny (doksycyklina), makrolidy (erytromycyna), glikopeptydy (wankomycyna) oraz inne substancje przeciwbakteryjne (klindamycyna, kolistyna, metronidazol). Dzięki temu preparat może być stosowany równocześnie z antybiotykoterapią, wspierając odbudowę mikroflory jelitowej. Substancje pomocnicze to mleko odtłuszczone oraz sacharoza (94 mg na dawkę), a także laktoza (68 mg na dawkę), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tych składników.
aminoglikozyd, amoksycylina, ampicylina, antybiotykooporność, antybiotykoterapia, bakterie probiotyczne, cefalosporyna, cefuroksym, doksycyklina, erytromycyna, gentamycyna, glikopeptyd, imipenem, jednostka formująca kolonię, karbapenem, klindamycyna, kloksacylina, kolistyna, kultura bakterii, Lactobacillus rhamnosus, makrolid, meropenem, metronidazol, pałeczka Lactobacillus rhamnosus, penicylina, probiotyk, streptomycyna, substancja pomocnicza, substancja przeciwbakteryjna, tetracyklina, wankomycyna, zawiesina doustna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mannitol 15% Baxter 150 mg/ml
Mannitol 15% Baxter to roztwór do infuzji zawierający 150 g/l mannitolu (150 mg/ml), charakteryzujący się osmolarnością około 823 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,5-7,0. Preparat jest wolny od konserwantów i innych dodatków, co minimalizuje ryzyko reakcji niepożądanych. Dostępny jest w workach Viaflo o pojemnościach 100 ml, 250 ml i 500 ml, z określonym okresem ważności: 2 lata dla mniejszych opakowań i 3 lata dla 500 ml. Produkt wymaga stosowania aseptycznych technik podczas przygotowania i podawania, a po otwarciu należy go zużyć natychmiast. Nie zaleca się przechowywania w lodówce ani zamrażania, aby uniknąć krystalizacji mannitolu.
aseptyka, cefalosporyny, cefepim, chlorek potasu, chlorek sodu, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, filgrastim, filtr końcowy, G-CSF, imipenem, karbapenem, krystalizacja mannitolu, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, pseudoaglutynacja, roztwór do infuzji, roztwór mannitolu, woda do wstrzykiwań, zestaw do infuzji - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polamoklav 875 mg + 125 mg
Produkt Polamoklav, zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje czynne lub inne penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na składniki pomocnicze preparatu. Ponadto, stosowanie Polamoklavu jest niewskazane u pacjentów z historią ciężkiej anafilaksji na inne antybiotyki beta-laktamowe (cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy) z powodu wysokiego ryzyka zagrażających życiu reakcji alergicznych. Kolejnym istotnym przeciwwskazaniem jest wcześniejsze wystąpienie żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby indukowanych przez amoksycylinę lub kwas klawulanowy, co wiąże się z ryzykiem nawrotu hepatotoksyczności charakterystycznej dla tego połączenia.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, hepatotoksyczność, karbapenem, kwas klawulanowy, lek beta-laktamowy, lek hepatotoksyczny, monobaktam, mononukleoza zakaźna, nadwrażliwość na amoksycylinę, niewydolność nerek, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, uczulenie na penicyliny, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności wątroby, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Wąglik – Leczenie
Wąglik, wywołany przez Bacillus anthracis, wymaga natychmiastowego wdrożenia antybiotykoterapii dostosowanej do formy klinicznej choroby. W leczeniu naturalnie występującego wąglika stosuje się penicylinę G (0,6-1,2 mln j.m. i.m. co 12-24 h), amoksycylinę (500 mg p.o. co 6-8 h), ciprofloksacynę (200-400 mg i.v. co 12 h, następnie 500-750 mg p.o. co 12 h) lub doksycyklinę (100 mg i.v./p.o. co 12 h, z możliwością schematu nasycającego 200 mg co 12 h). W przypadku podejrzenia bioterroryzmu preferowane są ciprofloksacyna i doksycyklina ze względu na ryzyko oporności na penicylinę. Leczenie wąglika płucnego i jelitowego wymaga hospitalizacji, terapii skojarzonej co najmniej 2-3 antybiotykami dożylnymi oraz podania antytoksyny (raksibakumab, obiltoksaksymab, immunoglobulina antywąglikowa). Czas terapii wynosi minimum 14 dni i kontynuowany jest doustnie do 60 dni, aby zapobiec nawrotom. Wąglik skórny niepowikłany leczy się doustnie fluorochinolonami lub doksycykliną przez 7-10 dni (60 dni przy ekspozycji na aerozol). W powikłanym wągliku skórnym stosuje się terapię dożylną ciprofloksacyną i klindamycyną przez 14 dni.
amoksycylina, antybiotyk, antygen ochronny, antytoksyna, Bacillus anthracis, chloramfenikol, ciprofloksacyna, doksycyklina, drenaż klatki piersiowej, fluorochinolon, karbapenem, klindamycyna, kortykosteroid, lek obkurczający naczynia, lewofloksacyna, linezolid, meropenem, moksyfloksacyna, niewydolność oddechowa, penicylina G, penicylina G prokainowa, profilaktyka poekspozycyjna, rifampicyna, status immunologiczny, szczepionka przeciwko wąglikowi, terapia skojarzona, toksemia, toksyna bakteryjna, wąglik iniekcyjny, wąglik jelitowy, wąglik płucny, wąglik skórny, wazopresor, wentylacja mechaniczna, wstrząs septyczny, wysięk opłucnowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefazolin Phagecon 2 g
Cefazolin Phagecon, zawierający 2,096 g cefazoliny sodowej (2 g czystej cefazoliny) oraz 2,2 mmola (48,3 mg) sodu na fiolkę, jest antybiotykiem cefalosporynowym, którego stosowanie wymaga szczegółowej analizy przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na cefazolinę sodową, inne składniki preparatu oraz antybiotyki beta-laktamowe, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych (5-10%). Szczególną uwagę należy zwrócić na historię ciężkich reakcji alergicznych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy czy anafilaksja, które mogą stanowić zagrożenie życia.
anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, cefalosporyna, cefalozolina sodowa, cefazolin, dysfagia, działanie niepożądane, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, penicylina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, test alergiczny, toksyczna nekroliza naskórka, wywiad alergologiczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amoxicillin Aurovitas 500 mg
Amoksycylina, jako aminopenicylina z grupy beta-laktamów, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na amoksycylinę, inne penicyliny oraz substancje pomocnicze zawarte w preparacie Amoxicillin Aurovitas (dostępne dawki: 500 mg, 750 mg, 1000 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią ciężkich reakcji nadwrażliwości typu natychmiastowego, w tym anafilaksji, na antybiotyki beta-laktamowe takie jak cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy, ze względu na wysokie ryzyko reakcji krzyżowych. Wywiad alergologiczny powinien być szczegółowo przeprowadzony, aby uniknąć potencjalnie zagrażających życiu powikłań.
aminopenicylina, amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, karbapenem, konsultacja alergologiczna, monobaktam, mononukleoza zakaźna, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na amoksycylinę, niewydolność nerek, ostra białaczka limfatyczna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości typu natychmiastowego, substancja czynna, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zinnat 125 mg
Lek Zinnat, zawierający cefuroksym w postaci cefuroksymu aksetylu, dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 125 mg, 250 mg oraz 500 mg. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na cefuroksym lub na substancje pomocnicze, w tym benzoesan sodu (E211) obecny w ilościach odpowiednio 0,00152 mg, 0,00203 mg i 0,00506 mg w poszczególnych dawkach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na antybiotyki z grupy cefalosporyn, ze względu na dobrze udokumentowane reakcje krzyżowe w tej grupie leków.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, benzoesan sodu, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, ciężka reakcja nadwrażliwości, karbapenem, lek przeciwbakteryjny, monobaktam, nadwrażliwość na antybiotyki, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, pierścień beta-laktamowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, Zinnat - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biotrakson 2 g
Biotrakson (ceftriakson), antybiotyk z grupy cefalosporyn, posiada istotne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane w praktyce klinicznej. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ceftriakson lub inne cefalosporyny oraz u osób z ciężkimi reakcjami nadwrażliwości na beta-laktamy, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków i wcześniaków: wcześniaki do 41 tygodnia wieku ciążowego i chronologicznego oraz noworodki do 28 dni życia z hiperbilirubinemią, żółtaczką, hipoalbuminemią lub kwasicą nie powinny otrzymywać leku ze względu na ryzyko encefalopatii bilirubinowej. Ponadto, Biotrakson jest przeciwwskazany u noworodków wymagających dożylnego podawania preparatów wapnia z powodu ryzyka wytrącenia się soli wapniowej ceftriaksonu i poważnych powikłań.
albumina surowicy, antybiotyk beta-laktamowy, Biotrakson, cefalosporyna, ceftriakson, encefalopatia bilirubinowa, hiperbilirubinemia, hipoalbuminemia, karbapenem, kwasica, lidokaina, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, niewydolność nerek i wątroby, niewydolność serca, penicylina, preparat wapnia, reakcja anafilaktyczna, sól wapniowa ceftriaksonu, wiązanie bilirubiny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sulperazon 2 g 1000 mg + 1000 mg
Lek Sulperazon, zawierający cefoperazon (500 mg w Sulperazon 1 g, 1000 mg w Sulperazon 2 g) oraz sulbaktam (odpowiednio 500 mg i 1000 mg), jest antybiotykiem beta-laktamowym o działaniu przeciwbakteryjnym. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu oraz na inne antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, penicyliny, karbapenemy i monobaktamy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią ciężkich reakcji alergicznych, takich jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka czy wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do terapii Sulperazonem.
anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefalosporyna III generacji, cefoperazon, desensytyzacja, inhibitor beta-laktamaz, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, obrzęk naczynioruchowy, ograniczenie spożycia sodu, penicylina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rumień wielopostaciowy, sulbaktam, Sulperazon, test skórny, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefuroxime TZF 750 mg
Cefuroksym sodowy, jako cefalosporynowy antybiotyk beta-laktamowy, posiada ściśle określone przeciwwskazania, które muszą być bezwzględnie respektowane w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na cefuroksym lub inne składniki preparatu, a także na inne cefalosporyny ze względu na częste reakcje krzyżowe. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią ciężkich reakcji anafilaktycznych na beta-laktamy, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy, ze względu na ryzyko gwałtownych, zagrażających życiu reakcji alergicznych. Przed zastosowaniem leku konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego oraz analiza dokumentacji medycznej dotyczącej wcześniejszych reakcji na antybiotyki beta-laktamowe.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, cefuroksym, dieta niskosodowa, karbapenem, konsultacja alergologiczna, monobaktam, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na cefalosporyny, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, penicylina, podanie parenteralne, proszek do sporządzania roztworu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja czynna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ValproLEK 500
Walproinian sodu (ValproLEK 500) wykazuje wysoki potencjał teratogenny, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym oraz w ciąży. Lek jest przeciwwskazany u kobiet ciężarnych, chyba że brak jest alternatywnego leczenia, oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez spełnienia rygorystycznych warunków programu zapobiegania ciąży, obejmującego m.in. potwierdzenie negatywnego testu ciążowego (osoczowy test ciążowy), stosowanie skutecznej antykoncepcji (preferowane metody niezależne od użytkownika lub dwie metody uzupełniające się), coroczne potwierdzenie zrozumienia ryzyka oraz regularne kontrole u specjalisty. U pacjentek planujących ciążę konieczna jest konsultacja w celu rozważenia alternatywnych terapii. U mężczyzn stosujących walproinian istnieje zwiększone ryzyko zaburzeń neurorozwojowych u potomstwa, dlatego zaleca się stosowanie antykoncepcji przez partnerkę oraz unikanie dawstwa nasienia podczas leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu.
agranulocytoza, antykoncepcja, ataksja móżdżkowa, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba mitochondrialna, cykl mocznikowy, działanie niepożądane, encefalopatia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, karbapenem, lekooporna padaczka, leukopenia, małopłytkowość, migrena z aurą, miopatia, mutacja mitochondrialnego DNA, napad astatyczno-miokloniczny, napad drgawkowy, napad nieświadomości, neuropatia aksonalna, niedokrwistość aplastyczna, oftalmoplegia, padaczka, pancytopenia, rabdomioliza, stan padaczkowy, teratogenność, test ciążowy, układowy toczeń rumieniowaty, uszkodzenie szpiku kostnego, uszkodzenie wątroby, walproinian sodu, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie neurorozwojowe, zapalenie trzustki, zespół Alpersa-Huttenlochera, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Penicillinum Crystallisatum TZF 1000000 j.m.
Benzylopenicylina potasowa (Penicillinum Crystallisatum TZF) jest antybiotykiem beta-laktamowym dostępnym w dawkach 1 000 000 j.m., 3 000 000 j.m. oraz 5 000 000 j.m. Głównym i bezwzględnym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, w tym penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych zmian skórnych do zagrażających życiu anafilaksji. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, a w przypadku wątpliwości rozważenie testów skórnych lub innych metod diagnostycznych w celu potwierdzenia nadwrażliwości.
alergolog, antybiotyk beta-laktamowy, astma oskrzelowa, atopia, benzylopenicylina potasowa, cefalosporyna, charakterystyka produktu leczniczego, desensytyzacja, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, Penicillinum Crystallisatum, penicylina naturalna, pierścień beta-laktamowy, reakcja alergiczna na penicyliny, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, reakcja krzyżowa, test skórny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 1 g + 0,5 g
Ampicilin+Sulbactam AptaPharma to preparat łączący ampicylinę, antybiotyk beta-laktamowy z grupy penicylin, z inhibitorem beta-laktamaz – sulbaktamem. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na ampicylinę, sulbaktam lub inne beta-laktamy (cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy), zwłaszcza w przypadku ciężkich reakcji anafilaktycznych w wywiadzie. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z historią uszkodzenia wątroby po ampicylinie. Podanie domięśniowe wymaga uwzględnienia przeciwwskazań do lidokainy, stosowanej jako rozpuszczalnik, oraz jest zabronione u dzieci poniżej 2 lat. W trakcie terapii należy monitorować objawy nadwrażliwości i hepatotoksyczności, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, dieta niskosodowa, działanie prokonwulsyjne, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, inhibitor beta-laktamaz, iniekcja domięśniowa, karbapenem, lek przeciwzakrzepowy, lidokaina, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia krwi, środek znieczulający miejscowo, sulbaktam, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół Adamsa-Stokesa, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amoksiklav 500 mg + 100 mg
Amoksiklav w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amoksycylinę, kwas klawulanowy lub inne penicyliny oraz u osób z historią ciężkiej natychmiastowej reakcji anafilaktycznej na antybiotyki beta-laktamowe, takie jak cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy. Ponadto, przeciwwskazaniem jest wcześniejsze wystąpienie żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby indukowanych przez amoksycylinę lub kwas klawulanowy. Lek zawiera istotne ilości sodu (31,4 mg w dawce 500 mg + 100 mg i 62,9 mg w dawce 1 g + 200 mg) oraz potasu (odpowiednio 19,6 mg i 39,3 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub na diecie ograniczającej te elektrolity.
Amoksiklav, amoksycylina i kwas klawulanowy, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, dieta z ograniczeniem sodu, hepatotoksyczność, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość, ostra niewydolność wątroby, parametr czynności wątroby, penicylina, reakcja alergiczna krzyżowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, test alergiczny, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ceftazidime Kabi 2000 mg
Ceftazydym, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji (Ceftazidime Kabi), jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ceftazydym, inne cefalosporyny oraz substancje pomocnicze zawarte w preparacie. W jednej dawce 2000 mg produktu znajduje się 4,6 mmol (104 mg) sodu, co wymaga uwzględnienia u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi na antybiotyki beta-laktamowe, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych wynikających ze strukturalnego podobieństwa pierścienia beta-laktamowego.
alergia krzyżowa, antybiotyk beta-laktamowy, astma oskrzelowa, cefalosporyny, ceftazydym, choroba atopowa, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, roztwór do wstrzykiwań, składniki pomocnicze, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, test alergiczny, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefazolin Noridem 2 g
Leczenie cefalosporynami, w tym cefazoliną, wymaga wykluczenia bezwzględnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na sól sodową cefazoliny oraz inne cefalosporyny, a także na antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy) ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, w tym anafilaksji. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z podaniem domięśniowym cefazoliny rozpuszczonej w lidokainie, gdzie występuje zakaz podawania dożylnego roztworów z lidokainą z powodu ryzyka poważnych powikłań kardiologicznych. Ponadto, preparat zawiera znaczące ilości sodu (2,2 mmol/50,6 mg w fiolce 1 g oraz 4,4 mmol/101,2 mg w fiolce 2 g), co wymaga ostrożności u pacjentów z ograniczoną podażą sodu, np. w niewydolności serca czy nadciśnieniu tętniczym.
amidowy lek znieczulający, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk z grupy cefalosporyn, blok serca, cefalosporyna, cefalozolina, ciężka niewydolność serca, ciężka reakcja nadwrażliwości, karbapenem, lek nefrotoksyczny, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, ograniczenie podaży sodu, penicylina, podanie domięśniowe, podanie dożylne, reakcja krzyżowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodnictwa serca, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amoxicillin + Clavulanic Acid Aurovitas 875 mg + 125 mg
Amoxicillin + Clavulanic Acid Aurovitas (875 mg + 125 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amoksycylinę, kwas klawulanowy lub inne składniki preparatu, a także u osób uczulonych na penicyliny ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z historią ciężkich reakcji nadwrażliwości na inne beta-laktamy, takie jak cefalosporyny, karbapenemy czy monobaktamy, ze względu na wysokie ryzyko reakcji krzyżowej. Kolejnym istotnym przeciwwskazaniem jest wcześniejsze wystąpienie żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby indukowanych przez amoksycylinę lub kwas klawulanowy, co wskazuje na ryzyko nawrotu hepatotoksyczności.
alergia na penicyliny, amoksycylina trójwodna, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cholestatyczne zapalenie wątroby, dieta niskosodowa, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, karbapenem, łagodna reakcja alergiczna, monobaktam, nadwrażliwość na penicyliny, nadwrażliwość na substancje czynne, natychmiastowa reakcja nadwrażliwości, potas klawulanianu, reakcja immunologiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia gospodarki sodowej, zaburzenia wątrobowe, żółtaczka polekowa - Leksykon substancji czynnych
Cefazolina – Przeciwwskazania stosowania
Cefazolina, jako cefalosporyna pierwszej generacji, jest przeciwwskazana u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną lub inne cefalosporyny ze względu na wysokie ryzyko reakcji krzyżowych. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią ciężkich reakcji alergicznych na beta-laktamy, takich jak penicyliny, monobaktamy czy karbapenemy, które mogą manifestować się anafilaksją, zespołem Stevensa-Johnsona czy toksyczną nekrolizą naskórka. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, a w razie wątpliwości rozważenie testów skórnych, choć ich negatywny wynik nie wyklucza ryzyka reakcji alergicznej. Dodatkowo, preparaty cefazoliny zawierają różne ilości sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi lub niewydolnością nerek podczas długotrwałej terapii.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, blok serca, cefalosporyna pierwszej generacji, cefazolina, choroba sercowo-naczyniowa, duszność, karbapenem, lek znieczulający amidowy, lidokaina, łuszczenie skóry, monobaktam, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, podanie domięśniowe, podanie dożylne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja natychmiastowa typu I, reakcja niepożądana, roztwór lidokainy, substancja pomocnicza, test skórny, toksyczna nekroliza naskórka, wywiad alergologiczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Cefuroksym – Przeciwwskazania stosowania
Cefuroksym, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną (cefuroksym aksetyl w preparatach doustnych oraz cefuroksym sodu w preparatach parenteralnych) oraz u osób z udokumentowaną nadwrażliwością na inne cefalosporyny. Ponadto, ciężka nadwrażliwość, w tym reakcje anafilaktyczne na inne antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy), stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania cefuroksymu. Przeciwwskazania dotyczą wszystkich form farmaceutycznych, w tym preparatów takich jak Biofuroksym, Bioracef, Cefuroxim-MIP, Zinacef czy Zinnat.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, benzoesan sodu, cefalosporyna II generacji, cefuroksym sodu, charakterystyka produktu leczniczego, choroba nerek, dieta niskosodowa, infekcja bakteryjna, karbapenem, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, penicylina, postać parenteralna, preparat doustny, preparat parenteralny, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g 2 g
Ceftriakson, jako antybiotyk z grupy cefalosporyn III generacji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ceftriakson, inne cefalosporyny oraz beta-laktamowe antybiotyki, takie jak penicyliny, monobaktamy i karbapenemy, zwłaszcza w przypadku reakcji anafilaktycznych. W populacji pediatrycznej bezwzględne przeciwwskazania dotyczą wcześniaków do 41 tygodnia wieku skorygowanego oraz noworodków do 28 dni życia z hiperbilirubinemią, żółtaczką, hipoalbuminemią lub kwasicą, ze względu na ryzyko encefalopatii bilirubinowej wynikającej z wypierania bilirubiny z miejsc wiązania na albuminach przez ceftriakson. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u noworodków wymagających dożylnego podawania preparatów wapnia, ze względu na ryzyko wytrącenia się soli wapniowej ceftriaksonu i poważnych powikłań sercowo-naczyniowych oraz nerkowych.
albumina surowicy, antybiotyk beta-laktamowy, bilirubina, cefalosporyna, Ceftriaxon-MIP, encefalopatia bilirubinowa, hiperbilirubinemia, hipoalbuminemia, karbapenem, kwasica, lidokaina, monobaktam, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na ceftriakson, niedociśnienie, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, penicylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, sól wapniowa ceftriaksonu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie przewodnictwa, znieczulenie miejscowe, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja shigella, inaczej szigellosis – Etiologia i przyczyny
Infekcja wywołana przez bakterie z rodzaju Shigella (szigelloza) jest ostrym zakażeniem jelitowym charakteryzującym się inwazją błony śluzowej przewodu pokarmowego i zapaleniem jelit. Do wywołania choroby wystarcza bardzo niska dawka zakaźna – 10-100 organizmów. Wyróżnia się cztery główne gatunki Shigella (S. dysenteriae, S. flexneri, S. boydii, S. sonnei), różniące się epidemiologią i ciężkością przebiegu, z toksyną Shiga produkowaną przez S. dysenteriae typu 1 jako najgroźniejszym czynnikiem wirulencji, odpowiedzialnym za krwawą biegunkę i ryzyko zespołu hemolityczno-mocznicowego (HUS). Transmisja bakterii odbywa się głównie drogą fekalno-oralną, poprzez kontakt bezpośredni z zakażonym kałem, skażoną żywność lub wodę, a także kontakty seksualne, zwłaszcza oralno-analne. Epidemiologia infekcji jest ściśle powiązana z warunkami sanitarnymi i socjoekonomicznymi, a zakażenia najczęściej dotyczą dzieci poniżej 5 roku życia, osób z obniżoną odpornością oraz populacji zamieszkujących obszary o ograniczonym dostępie do czystej wody i higieny.
ampicylina, azytromycyna, bakteriemia, biegunka, błona śluzowa przewodu pokarmowego, ceftriakson, ciprofloksacyna, czynnik wirulencji, droga fekalno-oralna, enterotoksyna, gram-ujemna bakteria, infekcja Shigella, karbapenem, kontakt seksualny, naciek leukocytarny, odpowiedź immunologiczna, owrzodzenie błony śluzowej, plazmid wirulencji, Shigella boydii, Shigella dysenteriae, Shigella flexneri, Shigella sonnei, system sekrecji typu III, szigellosis, toksyna shiga, trimetoprim-sulfametoksazol, wielolekooporność, zespół hemolityczno-mocznicowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Meronem 500 mg
Meropenem (Meronem) jest antybiotykiem, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję, jednak brak wystarczających danych u ludzi powoduje, że lek powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. W przypadku konieczności terapii, zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz ścisłe monitorowanie stanu matki i płodu. Meropenem przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, dlatego u kobiet karmiących piersią jego stosowanie jest przeciwwskazane, chyba że korzyści dla matki zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. W takich sytuacjach należy rozważyć tymczasowe wstrzymanie karmienia oraz monitorowanie dziecka pod kątem działań niepożądanych, takich jak biegunka czy reakcje alergiczne.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, działanie niepożądane, farmakovigilance, funkcja reprodukcyjna, karbapenem, karmienie piersią, meropenem, mikrobiota jelitowa, mleko kobiece, nadciśnienie indukowane ciążą, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Meropenem – Właściwości farmakodynamiczne
Meropenem, należący do grupy karbapenemów (kod ATC: J01DH02), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, skutecznie hamując syntezę ściany komórkowej bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Jego efektywność zależy od utrzymania stężenia powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) przez około 40% czasu między dawkami (T>MIC), choć cel ten nie zawsze jest osiągany w warunkach klinicznych. Oporność na meropenem może wynikać z mechanizmów takich jak zmniejszona przepuszczalność błony zewnętrznej, modyfikacje PBP, aktywacja pomp efflux oraz produkcja beta-laktamaz. Wartości graniczne MIC ustalone przez EUCAST różnią się w zależności od gatunku i rodzaju infekcji, np. dla Enterobacteriaceae w infekcjach innych niż zapalenie opon mózgowych wrażliwość definiuje się jako MIC ≤ 2 mg/l, a oporność > 8 mg/l, natomiast dla infekcji opon mózgowych granice te są bardziej restrykcyjne (wrażliwe ≤ 2 mg/l, oporne > 2 mg/l).
antybiotyk, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, białko wiążące penicyliny, Burkholderia pseudomallei, działanie bakteriobójcze, Escherichia coli, gronkowiec oporny na metycylinę, karbapenem, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, lekowrażliwość drobnoustrojów, mechanizm działania, melioidoza, meropenem, minimalne stężenie hamujące, MRSA, nosacizna, oporność bakterii, oporność krzyżowa, ośrodkowy układ nerwowy, pompa efflux, Pseudomonas aeruginosa, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie opon mózgowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lakcid minimum 2 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Lakcid to probiotyk w formie kapsułek twardych zawierających minimum 2 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus, w składzie szczepy Pen (40%), E/N (40%) oraz Oxy (20%). Preparat jest wskazany przede wszystkim w leczeniu wspomagającym poantybiotykowego zapalenia jelit, ze szczególnym uwzględnieniem rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, które często wiąże się z infekcją Clostridioides difficile. Lakcid wykazuje oporność na szerokie spektrum antybiotyków, w tym penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy, aminoglikozydy, glikopeptydy oraz inne, co umożliwia jego skuteczne stosowanie równocześnie z antybiotykoterapią. W przypadku nawracających epizodów rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, Lakcid może być stosowany jako terapia główna, pomagając przerwać cykl nawrotów.
aminoglikozyd, amoksycylina, ampicylina, azlocylina, bakterie kwasu mlekowego, biegunka poantybiotykowa, biegunka podróżnych, cefalosporyna, cefepim, cefotaksym, cefradyna, ceftazydym, cefuroksym, Clostridioides difficile, doksycyklina, erytromycyna, gentamycyna, glikopeptyd, imipenem, karbapenem, klindamycyna, kloksacylina, kolistyna, kotrimoksazol, kwas nalidyksowy, Lactobacillus rhamnosus, Lakcid, meropenem, metronidazol, mikrobiota jelitowa, neomycyna, netylmycyna, nietolerancja cukrów, penicylina, piperacylina, poantybiotykowe zapalenie jelit, preparat probiotyczny, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, streptomycyna, teikoplanina, tobramycyna, wankomycyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 1 g + 0,5 g
Lek Ampicillin/Sulbactam Bausch Health dostępny jest w dawkach 1 g + 0,5 g oraz 2 g + 1 g w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na ampicylinę sodową (1,063 g lub 2,126 g w zależności od dawki) oraz sulbaktam sodowy (0,547 g lub 1,094 g), a także na inne antybiotyki β-laktamowe, zwłaszcza penicyliny. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych wysypek po ciężkie, zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z udokumentowaną historią reakcji anafilaktycznych na penicyliny, wysypką polekową po penicylinach oraz potwierdzoną alergią na składniki preparatu. Ponadto, ze względu na zawartość sodu (115,1 mg, tj. 5 mmol w dawce 1 g + 0,5 g oraz 230,2 mg, tj. 10 mmol w dawce 2 g + 1 g), lek wymaga ostrożności u pacjentów z dietą niskosodową, niewydolnością serca lub nadciśnieniem tętniczym.
alergia na penicyliny, ampicylina sodowa, antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna, ciężka niewydolność nerek, fluorochinolon, karbapenem, makrolid, mononukleoza zakaźna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki preparatu, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sulbaktam sodowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaawansowana niewydolność serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Piperacillin + Tazobactam Kalceks
Podczas terapii piperacyliną z tazobaktamem (Piperacillin + Tazobactam Kalceks) należy uwzględnić ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, oraz poważnych działań niepożądanych skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna martwica naskórka. Konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na beta-laktamy. W trakcie leczenia obserwowano także przypadki limfohistiocytozy hemofagocytarnej (HLH) po ponad 10 dniach terapii, objawiającej się gorączką, hepatosplenomegalią, cytopenią i podwyższonym stężeniem ferrytyny, co wymaga natychmiastowej diagnostyki i przerwania leczenia. Ponadto, stosowanie leku może prowadzić do rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, ciężkiej biegunki oraz selekcji szczepów opornych, co wymaga monitorowania stanu klinicznego pacjenta. Długotrwała terapia wiąże się z ryzykiem leukopenii, neutropenii oraz powikłań neurologicznych, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek.
agregacja płytek krwi, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cytopenia, czas protrombinowy, działanie nefrotoksyczne, ferrytyna, hemodializa, hemofagocytoza, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, hipofibrynogenemia, hipokaliemia, karbapenem, leukopenia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, monobaktam, nadwrażliwość na penicyliny, neutropenia, niewydolność nerek, oporność drobnoustrojów, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, penicylina półsyntetyczna, piperacylina z tazobaktamem, przesączanie kłębuszkowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna rozpływna martwica naskórka, układ krwiotwórczy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefuroxime Genoptim 250 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii cefuroksymem (Cefuroxime Genoptim, 250 mg, tabletki powlekane) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań związanych z nadwrażliwością na cefuroksym aksetyl oraz inne składniki preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również historia reakcji alergicznych na antybiotyki z grupy cefalosporyn, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi reakcjami nadwrażliwości na beta-laktamy, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy, ze względu na wspólny pierścień beta-laktamowy, który może wywołać reakcje anafilaktyczne.
alergia krzyżowa, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, beta-laktam, cefuroksym, dysfagia, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na cefalosporyny, penicylina, pierścień beta-laktamowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie clostridioides difficile – Epidemiologia
Zakażenie Clostridioides difficile (CDI) stanowi istotne wyzwanie zdrowia publicznego, z roczną częstością występowania w USA na poziomie 116,1/100 000 osób i 3,48/10 000 pacjento-dni w Europie. CDI jest główną przyczyną biegunek poantybiotykowych oraz zakażeń związanych z opieką zdrowotną, powodując około 500 000 zakażeń i 29 000 zgonów miesięcznie w USA. Epidemiologia uległa zmianie – spada częstość zakażeń szpitalnych (HA-CDI: 57,9/100 000), natomiast wzrasta liczba zakażeń nabytych w społeczności (CA-CDI: 63,3/100 000). Dominujące szczepy uległy zmianie, z malejącą rolą rybotypu 027 i wzrostem rybotypów 106, 002 i 014/020. Główne czynniki ryzyka to ekspozycja na środowisko opieki zdrowotnej, wiek ≥65 lat oraz stosowanie antybiotyków, zwłaszcza karbapenemów, klindamycyny, fluorochinolonów, piperacyliny z tazobaktamem i cefalosporyn III/IV generacji. Nawroty występują u około 25% pacjentów po pierwszym epizodzie, z ryzykiem wzrastającym do ponad 60% po trzech epizodach, co generuje dodatkowe obciążenie kliniczne i ekonomiczne.
amplifikacja kwasu nukleinowego, antagonista receptora H2, antybiotykoterapia, biegunka poantybiotykowa, cefalosporyna, choroba zapalna jelit, Clostridioides difficile, ekspozycja na antybiotyki, flora jelitowa, fluorochinolon, inhibitor pompy protonowej, karbapenem, klindamycyna, nadzór epidemiologiczny, nawrót zakażenia, nosicielstwo C. difficile, piperacylina z tazobaktamem, rybotyp 027, sekwencjonowanie genomu, środek przeciwdrobnoustrojowy, toksyna C. difficile, zakażenie Clostridioides difficile, zakażenie pozaszpitalne, zakażenie szpitalne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Duomox 1 g
Lek Duomox zawiera amoksycylinę trójwodną i jest dostępny w dawkach 250 mg, 375 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1 g w formie tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Należy do grupy antybiotyków beta-laktamowych z rodziny penicylin. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na amoksycylinę, inne penicyliny lub substancje pomocnicze preparatu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią ciężkich reakcji anafilaktycznych na antybiotyki beta-laktamowe, takie jak cefalosporyny, karbapenemy czy monobaktamy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych i potencjalnie zagrażających życiu powikłań alergicznych.
amoksycylina trójwodna, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, karbapenem, konsultacja alergologiczna, monobaktam, nadwrażliwość na amoksycylinę, nadwrażliwość na penicylinę, natychmiastowa reakcja nadwrażliwości, penicylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, test alergiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Augmentin 250 mg + 125 mg
Lek Augmentin, zawierający amoksycylinę 250 mg oraz kwas klawulanowy 125 mg w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amoksycylinę, kwas klawulanowy, inne penicyliny lub substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także wystąpienie ciężkich reakcji anafilaktycznych na antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, stosowanie Augmentinu jest przeciwwskazane u pacjentów z historią zaburzeń czynności wątroby lub żółtaczki indukowanych amoksycyliną lub kwasem klawulanowym, ze względu na ryzyko nawrotu i nasilenia hepatotoksyczności. Przed przepisaniem leku konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego oraz ocena historii chorób wątroby.
W sytuacjach klinicznych takich jak mononukleoza zakaźna, ciężka niewydolność nerek (GFR <30 ml/min) czy istniejące zaburzenia czynności wątroby niezwiązane z wcześniejszym stosowaniem Augmentinu, zaleca się ostrożność i rozważenie alternatywnych terapii. Dodatkowo, u pacjentów z wielokrotnymi alergiami w wywiadzie istnieje zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości. Interakcje lekowe z allopurynolem, doustnymi antykoagulantami, metotreksatem oraz probenecydem mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści. Wskazane jest monitorowanie parametrów wątrobowych oraz dostosowanie dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, a w razie potrzeby wybór antybiotyku o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa.
allopurynol, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, antykoagulant doustny, Augmentin, cefalosporyna, hepatotoksyczność, inhibitor beta-laktamaz, karbapenem, metotreksat, monobaktam, mononukleoza zakaźna, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, probenecyd, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wysypka skórna, zaburzenie wątrobowe, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meropenem Genoptim
Decyzja o zastosowaniu meropenemu powinna opierać się na kompleksowej ocenie klinicznej, uwzględniającej stopień zaawansowania infekcji, lokalne dane epidemiologiczne dotyczące oporności na karbapenemy wśród szczepów Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter spp., a także ryzyko związane z terapią w przypadku bakterii opornych. Należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na beta-laktamy, w tym karbapenemy i penicyliny. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS, rumień wielopostaciowy czy AGEP, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniego postępowania. Ponadto, podczas terapii meropenemem obserwowano ryzyko zapalenia okrężnicy, w tym rzekomobłoniastego, co wymaga uwzględnienia w diagnostyce różnicowej biegunek pojawiających się w trakcie lub po leczeniu.
Acinetobacter, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk karbapenemowy, cholestaza wątrobowa, ciężka reakcja alergiczna, ciężkie działanie niepożądane skórne, Clostridium difficile, drgawki, Enterobacteriaceae, hepatotoksyczność, karbapenem, kwas walproinowy, lek hamujący perystaltykę, meropenem, nadwrażliwość krzyżowa, napad drgawkowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, Pseudomonas aeruginosa, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, serokonwersja, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, walproinian sodu, zapalenie okrężnicy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Furocef 500 mg
Przy zalecaniu terapii lekiem Furocef (cefuroksym aksetyl) w dawkach 250 mg lub 500 mg, kluczowe jest uwzględnienie przeciwwskazań, aby uniknąć poważnych powikłań zdrowotnych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na cefuroksym lub inne składniki preparatu, a także na antybiotyki z grupy cefalosporyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią ciężkich reakcji alergicznych, takich jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy czy zespół Stevensa-Johnsona, zwłaszcza w kontekście nadwrażliwości na beta-laktamy, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych.
antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, ciężka reakcja nadwrażliwości, fluorochinolon, karbapenem, makrolid, monobaktam, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, tabletka powlekana, tetracyklina, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tazocin 4 g + 0,5 g
Stosowanie Tazocinu (piperacylina z tazobaktamem) jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym piperacylinę, tazobaktam oraz substancje pomocnicze, a także u osób z alergią na inne penicyliny ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest ostra, ciężka reakcja nadwrażliwości na antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, monobaktamy i karbapenemy, które mogą manifestować się jako anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli. W takich przypadkach ponowne podanie Tazocinu może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań alergicznych.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy, bilans elektrolitowy, cefalosporyna, karbapenem, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki leku, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra reakcja nadwrażliwości, piperacylina, piperacylina z tazobaktamem, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tazobaktam - Leksykon leków
Interakcje leku – multiBic z potasem 2 mmol/l roztwór do hemodializy/do hemofiltracji –
Produkt leczniczy multiBic, stosowany w ciągłej terapii nerkozastępczej (CRRT), nie był formalnie badany pod kątem interakcji lekowych, jednak prawidłowe dawkowanie i monitorowanie parametrów biochemicznych (w tym elektrolitów: K+, Na+, Ca2+, Mg2+) oraz stanu życiowego pacjenta są kluczowe dla minimalizacji ryzyka interakcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów otrzymujących glikozydy naparstnicy, u których normalizacja stężeń elektrolitów (K+ 2 mmol/l w multiBic) może odsłonić toksyczność tych leków, manifestującą się zaburzeniami rytmu serca. W trakcie CRRT istotne są także interakcje farmakokinetyczne związane z usuwaniem leków o niskim wiązaniu z białkami osocza, małej objętości dystrybucji i masie cząsteczkowej poniżej cut-off hemofiltra, co wymaga często modyfikacji dawkowania, zwłaszcza antybiotyków (aminoglikozydy, karbapenemy, cefalosporyny), leków przeciwdrgawkowych, litu oraz insuliny.
aminoglikozyd, antykoagulacja cytrynianowa, cefalosporyna, ciągła terapia nerkozastępcza, CRRT, glikozyd naparstnicy, gospodarka płynowa, gospodarka węglowodanowa, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipokalcemia, karbapenem, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, objętość dystrybucji, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, stężenie terapeutyczne, suplementacja elektrolitów, toksyczność glikozydów naparstnicy, wapń zjonizowany, zaburzenie rytmu serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie wyrostka robaczkowego – Zapobieganie i profilaktyka
Zapalenie wyrostka robaczkowego stanowi jedną z najczęstszych przyczyn interwencji chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej, jednak całkowita profilaktyka tego schorzenia nie jest możliwa. Badania wskazują, że dieta bogata w błonnik, obejmująca pełne ziarna (owies, brązowy ryż), rośliny strączkowe, świeże owoce (zwłaszcza jagody), zielone warzywa liściaste oraz orzechy i nasiona, znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia zapalenia wyrostka. Zalecane jest także utrzymanie prawidłowego nawodnienia (około 8 szklanek wody dziennie) oraz regularna aktywność fizyczna, które wspierają perystaltykę jelit i zapobiegają zaparciom, będącym czynnikiem ryzyka. Należy unikać żywności wysoko przetworzonej, smażonej, bogatej w cukry, tłuszcze, czerwone mięso oraz alkoholu, które mogą negatywnie wpływać na funkcjonowanie układu pokarmowego i zwiększać ryzyko zapalenia wyrostka robaczkowego.
antybiotyk szerokospektralny, appendektomia, ból brzucha, czerwone mięso, dieta bogata w błonnik, etiologia zakaźna, jama brzuszna, karbapenem, niedrożność wyrostka robaczkowego, perforacja wyrostka robaczkowego, perystaltyka jelit, powikłania pooperacyjne, profilaktyka antybiotykowa, ropień wewnątrzbrzuszny, zakażenie miejsca operowanego, zapalenie otrzewnej, zapalenie wyrostka robaczkowego, zaparcia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefepime Kabi 1 g
Stosowanie cefepimu (Cefepime Kabi) jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z udokumentowaną nadwrażliwością na cefepim, jak również na jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nadwrażliwości krzyżowej z innymi antybiotykami beta-laktamowymi, w tym cefalosporynami (np. ceftriakson, cefotaksym), penicylinami (np. amoksycylina, piperacylina), monobaktamami (np. aztreonam) oraz karbapenemami (np. meropenem, imipenem). Ryzyko reakcji krzyżowych jest szczególnie wysokie w obrębie cefalosporyn, a u około 5-10% pacjentów uczulonych na penicyliny może wystąpić nadwrażliwość na cefalosporyny. Przeciwwskazania dotyczą zarówno reakcji natychmiastowych (typu I, IgE-zależnych), jak i opóźnionych reakcji nadwrażliwości.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, aztreonam, cefalosporyny, cefepim, cefotaksym, ceftriakson, imipenem, karbapenem, meropenem, monobaktam, nadwrażliwość krzyżowa, opóźniona reakcja nadwrażliwości, penicylina, piperacylina, reakcja nadwrażliwości, reakcja natychmiastowa, reakcja skórna, terapia przeciwbakteryjna, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Piperacylina – Przeciwwskazania stosowania
Piperacylina, będąca antybiotykiem beta-laktamowym z grupy penicylin o szerokim spektrum działania, jest najczęściej stosowana w połączeniu z inhibitorem beta-laktamaz – tazobaktamem. Podstawowym przeciwwskazaniem do jej zastosowania jest nadwrażliwość na piperacylinę, tazobaktam lub inne penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Szczególnie istotne jest wykluczenie u pacjentów z historią ostrych, ciężkich reakcji alergicznych (np. wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli) na antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, monobaktamy i karbapenemy. W takich przypadkach stosowanie piperacyliny z tazobaktamem jest bezwzględnie przeciwwskazane. Ponadto, preparaty te zawierają znaczące ilości sodu (od 108 mg do 261 mg na fiolkę, w zależności od dawki i preparatu), co wymaga uwagi u pacjentów na diecie z ograniczeniem sodu.
antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, inhibitor beta-laktamaz, karbapenem, klirens kreatyniny, monobaktam, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, odczulanie, penicylina o szerokim spektrum, piperacylina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, tazobaktam, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie jamy brzusznej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefuroxim-MIP 750 mg 750 mg
Preparat Cefuroxim-MIP w dawkach 750 mg i 1500 mg (odpowiednio zawierający 789 mg i 1578 mg cefuroksymu sodowego, co odpowiada 42 mg i 83 mg sodu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefuroksym, inne cefalosporyny drugiej generacji oraz na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych u pacjentów z alergią na inne antybiotyki beta-laktamowe, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy, gdzie ciężkie reakcje anafilaktyczne stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania cefuroksymu. Przed podaniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego charakter i nasilenie wcześniejszych reakcji alergicznych, aby ocenić ryzyko potencjalnych reakcji krzyżowych.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, bilans elektrolitowy, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym sodowy, ciężka nadwrażliwość, ciężka reakcja anafilaktyczna, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, karbapenem, lek przeciwwstrząsowy, monobaktam, nadciśnienie, nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność serca, penicylina, premedykacja przeciwalergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, sprzęt resuscytacyjny, test skórny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefuroxime Genoptim 500 mg
Preparat Cefuroxime Genoptim, zawierający 500 mg cefuroksymu (w formie cefuroksymu aksetylu), jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na cefuroksym, inne cefalosporyny lub beta-laktamy (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią ciężkich reakcji alergicznych, takich jak wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli czy spadek ciśnienia tętniczego po podaniu antybiotyków beta-laktamowych. W takich przypadkach podanie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zagrażających życiu reakcji nadwrażliwości.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, cefalosporyna, cefuroksym, cefuroksym aksetyl, ciężka nadwrażliwość, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piperacillin + Tazobactam Eugia 2 g + 0,25 g
Lek Piperacillin + Tazobactam Eugia, dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g jako proszek do sporządzania roztworu do infuzji, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na piperacylinę sodową, tazobaktam sodowy oraz inne penicyliny, ze względu na wysokie ryzyko reakcji alergicznych, w tym reakcji krzyżowych. Ponadto, preparat zawiera znaczące ilości sodu: 4,7 mmol (108 mg) w dawce 2 g + 0,25 g oraz 9,4 mmol (216 mg) w dawce 4 g + 0,5 g, co należy uwzględnić u pacjentów z koniecznością kontroli spożycia sodu. Należy również zwrócić uwagę na możliwą nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w leku.
antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na penicyliny, nadwrażliwość na substancje czynne, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, piperacylina sodowa, piperacylina z tazobaktamem, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, roztwór do infuzji, tazobaktam sodowy, terapia antybiotykowa, wywiad alergologiczny, wywiad pacjenta - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefuroxim-MIP 1500 mg 1500 mg
Lek Cefuroxim-MIP w dawkach 750 mg i 1500 mg, stosowany do wstrzykiwań i infuzji, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące potwierdzoną nadwrażliwość na cefuroksym, inne cefalosporyny oraz antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy), szczególnie w przypadku wcześniejszych reakcji anafilaktycznych. Preparat zawiera znaczące ilości sodu: 42 mg w dawce 750 mg oraz 83 mg w dawce 1500 mg, co wymaga ostrożności u pacjentów na diecie niskosodowej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji krzyżowych i ciężkich powikłań alergicznych.
cefuroksym, Cefuroxim-MIP, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka nadwrażliwość, dieta niskosodowa, duszność, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na antybiotyk beta-laktamowy, nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, obrzęk twarzy, opcja terapeutyczna, penicylina, postępowanie przeciwwstrząsowe, proszek do sporządzania roztworu, przeciwwskazanie do stosowania, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, spadek ciśnienia tętniczego, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hiconcil 250 mg/5 ml
Lek Hiconcil, zawierający amoksycylinę w dawce 250 mg/5 ml w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, jest antybiotykiem beta-laktamowym z grupy penicylin. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na amoksycylinę lub inne penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią ciężkich reakcji anafilaktycznych na inne beta-laktamy (cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy), gdyż istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia podobnych reakcji po ekspozycji na amoksycylinę. Ponadto, lek zawiera substancje pomocnicze takie jak aspartam (8,5 mg/5 ml), sodu benzoesan (7,1 mg/5 ml) oraz sorbitol (~0,15 mg/5 ml), które mogą stanowić przeciwwskazanie u pacjentów z fenyloketonurią, noworodków (zwłaszcza wcześniaków) oraz osób z nietolerancją fruktozy.
W sytuacjach klinicznych, które nie stanowią bezwzględnych przeciwwskazań, ale wiążą się z podwyższonym ryzykiem działań niepożądanych lub nieskuteczności terapii, zaleca się rozważenie alternatywnych antybiotyków. Dotyczy to pacjentów z łagodniejszymi reakcjami alergicznymi na penicyliny lub inne beta-laktamy, a także osób z fenyloketonurią, noworodków i pacjentów z nietolerancją fruktozy. W takich przypadkach należy indywidualnie ocenić ryzyko i korzyści terapii, uwzględniając dostępność innych skutecznych i bezpieczniejszych opcji terapeutycznych. W praktyce klinicznej kluczowe jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego oraz uwzględnienie potencjalnych reakcji krzyżowych i wpływu substancji pomocniczych na pacjenta.
alergia krzyżowa, amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aspartam, benzoesan sodu, cefalosporyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na amoksycylinę, nadwrażliwość na penicyliny, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, natychmiastowa reakcja nadwrażliwości, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, sorbitol, żółtaczka noworodków - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xorimax 500 500 mg
Lek Xorimax 500, zawierający 601,44 mg aksetylu cefuroksymu (odpowiadającego 500 mg cefuroksymu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefuroksym lub inne składniki preparatu. Szczególnie istotne jest unikanie tego leku u osób z potwierdzoną alergią na antybiotyki cefalosporynowe, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia oddechowe, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także historia ciężkich reakcji alergicznych na inne antybiotyki beta-laktamowe, takie jak penicyliny, monobaktamy czy karbapenemy, ze względu na możliwość reakcji krzyżowych z cefalosporynami.
aksetyl cefuroksymu, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefuroksym, ciężka reakcja nadwrażliwości, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, pokrzywka, przeciwwskazanie do stosowania leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Taromentin (400 mg + 57 mg)/5 ml
Taromentin, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amoksycylinę, kwas klawulanowy, inne penicyliny oraz substancje pomocnicze, takie jak aspartam (E 951), potas i glukoza. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowej w obrębie beta-laktamów, w tym penicylin, cefalosporyn, karbapenemów i monobaktamów, zwłaszcza u pacjentów z historią anafilaksji. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u osób z przeszłymi epizodami żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby indukowanych przez amoksycylinę lub kwas klawulanowy, ze względu na ryzyko nawrotu i pogłębienia uszkodzenia wątroby.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aspartam, cefalosporyna, cukrzyca, farmakoterapia, fenyloalanina, fenyloketonuria, hepatotoksyczność, karbapenem, lek przeciwcukrzycowy, monobaktam, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność nerek, penicylina, reakcja anafilaktyczna, reakcja hepatotoksyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, Taromentin, uszkodzenie wątroby, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna