inhibitor syntezy prostaglandyn

Inhibitory syntezy prostaglandyn to substancje farmakologiczne, które hamują działanie enzymów cyklooksygenaz (COX-1 i COX-2) odpowiedzialnych za przekształcanie kwasu arachidonowego w prostaglandyny. Prostaglandyny są mediatorami stanu zapalnego, bólu i gorączki, dlatego ich blokowanie prowadzi do efektu przeciwzapalnego, przeciwbólowego i przeciwgorączkowego.

Do tej grupy leków zalicza się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, diklofenak, naproksen czy kwas acetylosalicylowy. Leki te mogą wykazywać różną selektywność wobec izoform COX – nieselektywne hamują zarówno COX-1, jak i COX-2, natomiast selektywne inhibitory COX-2 (np. celekoksyb) w mniejszym stopniu wpływają na COX-1, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które wynikają z hamowania fizjologicznych funkcji prostaglandyn. Należą do nich: uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaburzenia funkcji nerek, skurcz oskrzeli u osób z astmą oraz potencjalne ryzyko sercowo-naczyniowe, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu selektywnych inhibitorów COX-2. Dlatego ważne jest indywidualne dostosowanie terapii z uwzględnieniem profilu ryzyka pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl