Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Diklofenak Viatris w postaci plastra leczniczego wymaga zachowania określonych środków ostrożności podczas stosowania. Chociaż wchłanianie ogólnoustrojowe leku przy aplikacji miejscowej jest niewielkie, nie można całkowicie wykluczyć możliwości wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu preparatu.¹

Prawidłowa aplikacja i stan skóry

Produkt leczniczy należy stosować wyłącznie na nieuszkodzoną, zdrową skórę. Zabronione jest aplikowanie plastra na obszary skóry z uszkodzeniami, otwartymi ranami czy zadrapaniami. Plaster nie powinien mieć kontaktu z błonami śluzowymi ani oczami.² Stosowanie plastra pod opatrunkiem okluzyjnym, który uniemożliwia swobodny dostęp powietrza, jest przeciwwskazane.³

Szczególne grupy pacjentów wymagające ostrożności

Pacjenci z chorobami układu oddechowego wymagają szczególnej uwagi. Osoby z astmą, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, alergicznym nieżytem nosa lub zapaleniem błony śluzowej nosa z polipami częściej niż inni pacjenci mogą reagować na leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) takimi niekorzystnymi reakcjami jak: ataki astmy, miejscowe zapalenie skóry i błon śluzowych (obrzęk Quinckego) lub pokrzywka.⁴

Pacjenci z zaburzeniami funkcji narządów wewnętrznych powinni stosować plaster z zachowaniem szczególnej ostrożności. Dotyczy to osób z niewydolnością:

• nerek – ze względu na potencjalny wpływ NLPZ na funkcję nerek
• serca – z uwagi na możliwe działanie proagregacyjne i retencję płynów
• wątroby – ze względu na metabolizm diklofenaku w wątrobie

Dodatkowo zwiększoną ostrożność należy zachować u pacjentów z wywiadem wrzodu trawiennego, chorobą zapalną jelita grubego lub skazą krwotoczną.⁵

Pacjenci w podeszłym wieku wymagają szczególnej uwagi podczas stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym diklofenaku w postaci plastra, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w tej grupie wiekowej.⁶

Ryzyko reakcji uczuleniowych

Długotrwałe stosowanie produktów leczniczych podawanych miejscowo na skórę, w tym Diklofenak Viatris, może spowodować wystąpienie reakcji uczuleniowych. W przypadku pojawienia się objawów uczulenia, należy natychmiast przerwać stosowanie plastra i wdrożyć odpowiednie leczenie.⁷

Jeśli po zastosowaniu plastra leczniczego pojawi się wysypka skórna, należy natychmiast zaprzestać jego używania.⁸ Pacjenci powinni unikać ekspozycji na światło słoneczne oraz światło solarium w czasie stosowania Diklofenak Viatris, aby zmniejszyć ryzyko reakcji nadwrażliwości na światło.⁹

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Produkt leczniczy Diklofenak Viatris zawiera następujące substancje pomocnicze, które mogą powodować działania niepożądane:

• Glikol propylenowy – 420 mg w każdym plastrze
• Metylu parahydroksybenzoesan (E218) – 14 mg w każdym plastrze
• Propylu parahydroksybenzoesan (E216) – 7 mg w każdym plastrze

Parabeny (metylu i propylu parahydroksybenzoesan) mogą wywoływać reakcje alergiczne, szczególnie reakcje typu późnego.¹⁰¹¹

Płodność i planowanie ciąży

Stosowanie Diklofenak Viatris nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę, ponieważ produkt zawiera inhibitory syntezy prostaglandyn i cyklooksygenazy. Mimo że wchłanianie ogólnoustrojowe jest minimalne, jako środek ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu w tej grupie pacjentek.¹²

U pacjentek z zaburzeniami płodności lub poddawanych badaniom płodności zaleca się zaprzestanie stosowania produktu Diklofenak Viatris.¹³

Zalecenia dotyczące dawkowania i czasu stosowania

W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia działań niepożądanych zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy okres konieczny do kontrolowania objawów. Nie należy przekraczać 14 dni stosowania plastra leczniczego.¹⁴

Interakcje z innymi lekami przeciwzapalnymi

Należy unikać jednoczesnego stosowania plastra Diklofenak Viatris z innymi produktami leczniczymi zawierającymi diklofenak lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, zarówno podawanymi miejscowo, jak i ogólnoustrojowo. Takie połączenie może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.¹⁵