stan zapalny pochodzenia pourazowego ścięgien
Wskazanie

Stan zapalny pochodzenia pourazowego ścięgien (tendinitis traumatica) to schorzenie tkanki łącznej wynikające z uszkodzenia mechanicznego ścięgna. Występuje najczęściej w obrębie kończyn górnych i dolnych, zwłaszcza w okolicach nadgarstka, łokcia (tzw. łokieć tenisisty), barku (zespół stożka rotatorów), ścięgna Achillesa oraz rozcięgna podeszwowego. Stan zapalny rozwija się jako reakcja organizmu na mikrourazy lub jednorazowy uraz, często związany z aktywnością sportową lub przeciążeniem zawodowym.

W leczeniu stanu zapalnego ścięgien pochodzenia pourazowego stosuje się głównie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), zarówno w formie doustnej jak i miejscowej. Wśród preparatów dostępnych w Polsce skuteczne są: Diclac, Dicloberl, Olfen, Diclofenac (diklofenak), Ketonal, Ketoprofen (ketoprofen), Meloxistad, Movalis (meloksykam), a także preparaty miejscowe jak Voltaren, Veral, Diclac żel, Fastum żel. W przypadkach nasilonych dolegliwości lekarze mogą zalecić iniekcje kortykosteroidów (Diprophos, Depo-Medrol) bezpośrednio w okolice zmienionego zapalnie ścięgna.

Największe trudności w leczeniu stanu zapalnego ścięgien pourazowego związane są z tendencją do nawrotów i przechodzenia w stan przewlekły. Pacjenci często przedwcześnie przerywają leczenie po ustąpieniu ostrych objawów bólowych, co sprzyja nawrotom. Dodatkowym wyzwaniem jest konieczność czasowego ograniczenia aktywności fizycznej, co bywa trudne do zaakceptowania przez pacjentów aktywnych sportowo. W przypadkach przewlekłych, opornych na farmakoterapię, może być konieczne zastosowanie fizykoterapii (ultradźwięki, laseroterapia), terapii falą uderzeniową (ESWT) lub nawet interwencji chirurgicznej.

Istotnym elementem kompleksowej terapii, często niedocenianym, jest odpowiednia rehabilitacja obejmująca ćwiczenia wzmacniające i rozciągające, które powinny być wdrożone po ustąpieniu ostrej fazy zapalenia. Zaniedbanie tego etapu leczenia znacząco zwiększa ryzyko nawrotu dolegliwości i rozwoju przewlekłych zmian degeneracyjnych w obrębie ścięgna.