ból pochodzenia pourazowego więzadeł
Wskazanie

Ból pochodzenia pourazowego więzadeł (traumatic ligament pain) to dolegliwość występująca po uszkodzeniu więzadeł w wyniku urazu, najczęściej podczas aktywności fizycznej lub wypadku. Więzadła są strukturami łącznotkankowymi łączącymi kości ze sobą, zapewniającymi stabilność stawów. Urazy więzadeł mogą mieć różny stopień nasilenia – od naciągnięcia (skręcenia I stopnia), przez naderwanie (skręcenia II stopnia), aż po całkowite zerwanie (skręcenia III stopnia).

Najczęściej dochodzi do urazów więzadeł stawu skokowego, kolanowego, nadgarstkowego oraz w obrębie kręgosłupa. Ból ma zazwyczaj ostry charakter, nasila się podczas ruchu i obciążania uszkodzonej struktury. Towarzyszą mu obrzęk, zasinienie, ograniczenie ruchomości stawu oraz niestabilność stawowa w przypadku poważniejszych uszkodzeń.

Leczenie bólu pourazowego więzadeł obejmuje farmakoterapię, fizykoterapię oraz w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną. W farmakoterapii stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) zarówno doustne jak i miejscowe. Popularne preparaty dostępne w Polsce to: Ibuprom, Nurofen, Ibuprofen, Ketonal, Dexak, Metindol, Voltaren oraz Dicloreum. W przypadku silnego bólu można rozważyć krótkotrwałe stosowanie tramadolu (Tramal, Poltram) lub połączenia paracetamolu z kodeiną (Efferalgan Codeine).

Do miejscowego leczenia stosuje się maści, żele i plastry zawierające NLPZ: Voltaren Max, Diklofenak, Ketoprofen żel, Ibuprom Sport żel, a także preparaty chłodzące z mentolem jak Deep Relief czy Polar Ice. W ostrej fazie urazu zaleca się stosowanie protokołu PRICE (Protection, Rest, Ice, Compression, Elevation), czyli ochronę, odpoczynek, okłady z lodu, kompresję i uniesienie kończyny.

Największe trudności w leczeniu bólu pochodzenia pourazowego więzadeł dotyczą właściwej diagnostyki stopnia uszkodzenia, co wpływa na wybór metody leczenia. Często problemem jest także zbyt wczesny powrót do aktywności fizycznej, co może prowadzić do ponownego urazu i przewlekłych dolegliwości. Istotnym wyzwaniem jest również leczenie przewlekłego bólu pourazowego, który może utrzymywać się mimo prawidłowego gojenia się więzadeł. W takich przypadkach konieczne jest zastosowanie złożonego postępowania obejmującego fizjoterapię, terapię manualną oraz czasem blokady lub iniekcje dostawowe.