ból pochodzenia pourazowego ścięgien
Wskazanie

Ból pochodzenia pourazowego ścięgien (tendinopatia pourazowa) to schorzenie, które występuje na skutek urazu mechanicznego, nadmiernego obciążenia lub przeciążenia ścięgna. Najczęściej dotyczy ścięgien Achillesa, ścięgien w okolicy łokcia (łokieć tenisisty, łokieć golfisty), rotatorów barku, a także ścięgien w okolicy kolana czy nadgarstka.

W ostrym okresie po urazie ścięgna obserwuje się stan zapalny z obrzękiem, zaczerwienieniem, bólem oraz ograniczeniem ruchomości. W przypadku przewlekłych dolegliwości dochodzi do zmian degeneracyjnych w strukturze ścięgna, które mogą prowadzić do jego osłabienia, a nawet zerwania. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, badaniach obrazowych (USG, MRI) oraz ocenie funkcjonalnej.

W farmakoterapii bólu pourazowego ścięgien stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), zarówno doustne jak i miejscowe. Wśród preparatów doustnych dostępnych w Polsce używa się: Ibuprom, Nurofen, Voltaren, Diclofen, Diclac, Ketonal, Ketoprofen, Profenid, Olfen, Metindol, Nimesil, Aulin, Naproxen. Preparaty miejscowe to m.in.: Voltaren Max, Fastum, Diclac Lipogel, Dip Rilif, Ketonal, Olfen.

W ciężkich przypadkach lekarz może rozważyć zastosowanie miejscowych iniekcji kortykosteroidów (Diprophos, Depo-Medrol) lub osocza bogatopłytkowego (PRP). Dodatkowo w terapii stosuje się leki przeciwbólowe takie jak Paracetamol (Panadol, Apap) oraz leki łączone jak Tramal z Paracetamolem.

Największą trudnością w leczeniu bólu pourazowego ścięgien jest często długi czas regeneracji tkanki ścięgnistej ze względu na jej słabe unaczynienie. Pacjenci często przerywają leczenie zbyt wcześnie, co prowadzi do nawrotów dolegliwości. Istotnym wyzwaniem jest również odpowiednie zbalansowanie potrzeby odpoczynku ścięgna z koniecznością jego stopniowego obciążania w ramach rehabilitacji. Bez właściwej fizjoterapii samo leczenie farmakologiczne rzadko przynosi trwałe efekty. Dodatkowo, długotrwałe stosowanie NLPZ wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i nerek.