Właściwości farmakokinetyczne
Diklofenak Viatris 180 mg

Diklofenak Viatris w postaci plastra leczniczego zawiera 180 mg diklofenaku epolaminy (odpowiadającego 140 mg diklofenaku sodowego) i charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką wynikającą z miejscowego podania. Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) diklofenaku po zastosowaniu dwóch plastrów jest niższa niż 1% w porównaniu do podania doustnego, co wynika z ograniczonego przenikania przez barierę skórną oraz miejscowego uwalniania substancji czynnej. Plaster o wymiarach około 10 cm x 14 cm umożliwia kontrolowane uwalnianie diklofenaku epolaminy bezpośrednio do tkanek podskórnych, co pozwala na osiągnięcie terapeutycznego stężenia w miejscu działania przy minimalnym stężeniu we krwi.

Właściwości farmakokinetyczne Diklofenaku Viatris

Diklofenak Viatris w postaci plastra leczniczego zawiera substancję czynną diklofenak epolaminy, odpowiadającą diklofenakowi sodowemu. Analizując właściwości farmakokinetyczne tego produktu leczniczego, należy zwrócić uwagę na specyfikę miejscowego podania leku, co wpływa na jego biodostępność ogólnoustrojową i profil wchłaniania.1

Wchłanianie produktu Diklofenak Viatris

W przypadku plastra leczniczego Diklofenak Viatris zawierającego 180 mg diklofenaku epolaminy (odpowiadającego 140 mg diklofenaku sodowego), wchłanianie substancji czynnej przez skórę charakteryzuje się znacznie niższą ekspozycją ogólnoustrojową w porównaniu do preparatów doustnych. Badania farmakokinetyczne wykazały, że ekspozycja ogólnoustrojowa (określana jako AUC – pole pod krzywą stężenia) na diklofenak po zastosowaniu kolejno dwóch plastrów jest niższa niż 1% w porównaniu do ekspozycji po podaniu doustnym dobowej dawki diklofenaku sodowego.2

Ta niska biodostępność ogólnoustrojowa wynika z kilku czynników, przede wszystkim z ograniczonego przenikania substancji czynnej przez barierę skórną oraz miejscowego uwalniania leku. Dzięki zastosowaniu diklofenaku w formie plastra leczniczego, substancja czynna jest dostarczana bezpośrednio do miejsca działania, co pozwala na uzyskanie terapeutycznego stężenia w tkankach docelowych przy minimalnym stężeniu we krwi.3

Porównanie dostępności miejscowej i systemowej

Biodostępność miejscowa jest kluczowym parametrem dla preparatów stosowanych na skórę, takich jak Diklofenak Viatris w postaci plastra leczniczego. Plaster o wymiarach około 10 cm x 14 cm zapewnia utrzymanie substancji czynnej w miejscu aplikacji, co sprzyja powolnemu i kontrolowanemu uwalnianiu diklofenaku epolaminy do tkanek poniżej miejsca aplikacji.4

Jednocześnie znacząco mniejsza biodostępność ogólnoustrojowa (poniżej 1% w porównaniu do form doustnych) może przekładać się na lepszy profil bezpieczeństwa w zakresie działań niepożądanych charakterystycznych dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych podawanych doustnie.5

Zastosowanie formy plastra leczniczego zawierającego 180 mg diklofenaku epolaminy pozwala na miejscowe działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe przy minimalnym obciążeniu organizmu na poziomie ogólnoustrojowym, co jest szczególnie istotne w kontekście długotrwałego stosowania leku lub terapii u pacjentów z przeciwwskazaniami do systemowego przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych.6

Parametr Diklofenak Viatris (plaster) Diklofenak doustny
Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) <1% ekspozycji formy doustnej 100% (wartość referencyjna)
Zawartość substancji czynnej 180 mg diklofenaku epolaminy (140 mg diklofenaku sodowego) Zależna od postaci farmaceutycznej
Miejsce uwalniania Miejscowe (skóra i tkanki podskórne) Ogólnoustrojowe (po wchłonięciu z przewodu pokarmowego)
Sposób podania Plaster leczniczy (powierzchnia ok. 10 cm x 14 cm) Doustnie

Niska ekspozycja ogólnoustrojowa przy zastosowaniu plastra Diklofenak Viatris wskazuje na istotne różnice w farmakokinetyce w porównaniu do postaci doustnych, co ma znaczenie w kontekście doboru odpowiedniej formy leku dla konkretnego pacjenta, z uwzględnieniem zarówno skuteczności terapeutycznej, jak i profilu bezpieczeństwa.7

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl