inhibitor DPP-4
Inhibitory DPP-4 (dipeptydylopeptydazy 4) to klasa leków przeciwcukrzycowych stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, który normalnie rozkłada hormony inkretynowe GLP-1 i GIP. Blokowanie tego enzymu prowadzi do zwiększenia poziomu inkretyn, co skutkuje stymulacją wydzielania insuliny w sposób zależny od glukozy oraz hamowaniem wydzielania glukagonu.
Do grupy inhibitorów DPP-4 należą m.in. sitagliptyna, wildagliptyna, saksagliptyna, linagliptyna i alogliptyna. Leki te wykazują korzystny profil bezpieczeństwa – nie powodują hipoglikemii w monoterapii i są neutralne wagowo. Stosowane są zwykle jako leki drugiego rzutu, często w terapii skojarzonej z metforminą lub innymi lekami przeciwcukrzycowymi.
Inhibitory DPP-4 charakteryzują się dobrą tolerancją przez pacjentów. Wśród potencjalnych działań niepożądanych wymienia się bóle głowy, infekcje górnych dróg oddechowych i reakcje nadwrażliwości. W przeciwieństwie do agonistów receptora GLP-1, są to leki doustne, co zwiększa wygodę stosowania. Wykazują umiarkowaną skuteczność w obniżaniu poziomu HbA1c (zwykle o 0,5-0,8%).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy
Produkt leczniczy Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy jest wskazany wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2 i przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w terapii kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny, inhibitora DPP-4, wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i diagnostyki różnicowej; ponowne leczenie jest przeciwwskazane po potwierdzeniu zapalenia. Metformina może powodować rzadkie, ale ciężkie powikłanie w postaci kwasicy mleczanowej, szczególnie przy pogorszeniu czynności nerek (GFR < 30 ml/min), odwodnieniu, niewydolności wątroby, nadmiernym spożyciu alkoholu czy stosowaniu leków nefrotoksycznych (NLPZ, leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe). Objawy kwasicy mleczanowej obejmują m.in. duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, a w badaniach laboratoryjnych obserwuje się pH krwi < 7,35 oraz stężenie mleczanów > 5 mmol/l. Monitorowanie GFR jest obligatoryjne przed i w trakcie terapii.
anafilaksja, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, jodowy środek kontrastowy, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nadciśnienie tętnicze, nefropatia kontrastowa, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodne sulfonylomocznika, sytagliptyna, witamina B12, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Maysiglu 50 mg
Sytagliptyna, inhibitor DPP-4 z grupy doustnych leków hipoglikemizujących (kod ATC: A10BH01), poprawia kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2 poprzez zwiększenie stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP). Mechanizm działania polega na glukozozależnym zwiększeniu wydzielania insuliny i jednoczesnym zmniejszeniu wydzielania glukagonu, co prowadzi do obniżenia stężenia glukozy na czczo i po posiłku oraz redukcji HbA1c. W badaniach klinicznych stosowanie sytagliptyny w dawce 100 mg raz na dobę wykazało istotne obniżenie HbA1c, glukozy na czczo (FPG) oraz glukozy 2 godziny po posiłku (2-hour PPG) w porównaniu z placebo, bez zwiększenia ryzyka hipoglikemii i bez istotnego wpływu na masę ciała.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glikemia na czczo, glikemia poposiłkowa, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, hydroliza inkretyn, inhibitor DPP-4, insulina o pośrednim czasie działania, insulina o przedłużonym działaniu, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek hipoglikemizujący doustny, lek przeciwcukrzycowy, markery funkcji komórek beta, parametr glikemii, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, stosunek proinsuliny do insuliny, test tolerancji glukozy, wskaźnik HOMA-β, zależność od glukozy - Leksykon substancji czynnych
Wildagliptyna – Dawkowanie i sposób podawania
Wildagliptyna, inhibitor DPP-4, stosowana jest w leczeniu cukrzycy typu 2 z różnymi schematami dawkowania zależnymi od terapii skojarzonej i stanu pacjenta. Standardowa dawka dobowa wynosi 100 mg, podawana jako 50 mg rano i 50 mg wieczorem, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z metforminą, tiazolidynodionem, pochodną sulfonylomocznika lub insuliną. Wyjątkiem jest terapia dwulekowa z pochodną sulfonylomocznika, gdzie zalecana dawka wildagliptyny to 50 mg raz na dobę rano, co jest równie skuteczne jak 100 mg/dobę. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min) oraz u chorych z ESRD, gdzie dawka wynosi 50 mg/dobę. Wildagliptyny nie stosuje się u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (AlAT lub AspAT > 3x ULN) oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Preparat podaje się doustnie, niezależnie od posiłku, a w przypadku pominięcia dawki nie należy podwajać kolejnej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, chlorowodorek metforminy, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, klirens kreatyniny, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, preparat złożony, schyłkowa niewydolność nerek, terapia dwulekowa, tiazolidynodion, trzylekowa terapia doustna, wildagliptyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adimuplan
Adimuplan, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w terapii kwasicy ketonowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha, które może prowadzić do poważnych powikłań, w tym martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i niekontynuowanie terapii sytagliptyną po potwierdzeniu rozpoznania. Ryzyko hipoglikemii jest niskie podczas monoterapii, ale wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub sulfonylomocznika, co wymaga dostosowania dawek tych leków. U pacjentów z GFR < 45 ml/min oraz u osób z ESRD konieczna jest modyfikacja dawkowania, aby uniknąć toksyczności związanej z upośledzonym wydalaniem nerkowym.
Adimuplan, agonista receptora PPARγ, anafilaksja, autoimmunologiczna choroba skóry, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, wydalanie przez nerki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramipril Genoptim 2,5 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) przy jednoczesnym stosowaniu ramiprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest stosowanie ramiprylu podczas hemodializy z błonami poliakrylonitrylowymi oraz aferezy lipoprotein LDL z siarczanem dekstranu ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających potas (np. sole potasu, heparyna, diuretyki oszczędzające potas, trimetoprim, takrolimus, cyklosporyna) oraz kontrola ciśnienia tętniczego przy stosowaniu leków hipotensyjnych (diuretyki, azotany, alfa-blokery) i sympatykomimetyków, które mogą osłabiać działanie ramiprylu.
afereza lipoprotein, alfa-bloker, allopurynol, antagonista angiotensyny II, azotan, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, dopamina, epinefryna, ewerolimus, hemodializa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor DPP-4, inhibitor endopeptydazy obojętnej, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, izoproterenol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek znieczulający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie alkoholem, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sole litu, sole potasu, sympatykomimetyk, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jazeta 100 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Jazeta 100 mg, jest selektywnym inhibitorem enzymu dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn, głównie GLP-1 i GIP. Mechanizm działania opiera się na glukozależnym zwiększeniu wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki oraz hamowaniu wydzielania glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje obniżeniem produkcji glukozy w wątrobie i zmniejszeniem stężenia glukozy we krwi. W warunkach prawidłowego lub podwyższonego stężenia glukozy, sytagliptyna zwiększa syntezę i uwalnianie insuliny, natomiast przy niskim stężeniu glukozy nie wywołuje hipoglikemii, co odróżnia ją od pochodnych sulfonylomocznika. W badaniach klinicznych u pacjentów z cukrzycą typu 2 wykazano istotne obniżenie wartości HbA1c oraz glikemii na czczo i po posiłku.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, dysfagia, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, lek hipoglikemizujący, mechanizm glukozależny, odpowiedź glukagonowa, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, szlak sygnalizacyjny, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – GluaMet 50 mg/tabl. + 850 mg/tabl.
GluaMet to preparat złożony zawierający 50 mg wildagliptyny oraz metforminę chlorowodorek w dawkach 850 mg lub 1000 mg, przeznaczony dla dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Lek ten jest wskazany u pacjentów, którzy nie osiągnęli odpowiedniej kontroli glikemii podczas monoterapii metforminą, u osób stosujących już terapię skojarzoną wildagliptyną i metforminą w oddzielnych tabletkach oraz jako element terapii wielolekowej, w tym z insuliną, gdy dotychczasowe leczenie jest niewystarczające. Wildagliptyna działa jako inhibitor DPP-4, zwiększając wydzielanie insuliny i hamując wydzielanie glukagonu w sposób zależny od glikemii, natomiast metformina zmniejsza produkcję glukozy w wątrobie, poprawia insulinowrażliwość tkanek obwodowych oraz opóźnia wchłanianie glukozy z przewodu pokarmowego. Dostępność dwóch dawek metforminy (850 mg i 1000 mg) umożliwia indywidualne dostosowanie terapii.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Gliptivil 50 mg
Gliptivil to lek w postaci tabletek zawierających 50 mg wildagliptyny, inhibitora DPP-4, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Każda tabletka zawiera również 43,84 mg laktozy, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją tego disacharydu. Tabletki są białe do jasnożółtawych, okrągłe, płaskie o średnicy 8,1 ± 0,1 mm i grubości 3,2 ± 0,3 mm, z oznaczeniem „50” ułatwiającym identyfikację dawki. Substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i proces tabletkowania.
celuloza mikrokrystaliczna, cukrzyca typu 2, inhibitor DPP-4, interakcja farmaceutyczna, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, odpady medyczne, okres ważności, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, skład jakościowy i ilościowy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, wildagliptyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kwikaton 50 mg
Wildagliptyna, substancja czynna leku Kwikaton 50 mg, jest inhibitorem DPP-4, który poprzez całkowite zahamowanie aktywności enzymu zwiększa stężenia endogennych inkretyn GLP-1 i GIP, poprawiając glukozależne wydzielanie insuliny oraz regulację wydzielania glukagonu. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów z cukrzycą typu 2, wildagliptyna w dawkach 50-100 mg/dobę wykazała istotną redukcję HbA1c (do -1,82% w terapii skojarzonej z metforminą) oraz poprawę funkcji komórek beta (HOMA-β, stosunek proinsuliny do insuliny). Lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, w tym niskim ryzykiem hipoglikemii (0,7-8,4%) i brakiem wpływu na masę ciała lub jej minimalnym wzrostem (+0,1 do +0,3 kg), w przeciwieństwie do porównywanych leków takich jak rozyglitazon, gliklazyd czy glimepiryd, które często powodują przyrost masy ciała i wyższą częstość hipoglikemii.
cukrzyca typu 2, frakcja wyrzutowa lewej komory, gliklazyd, glimepiryd, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, inkretyny, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, metformina, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, pioglitazon, reakcje żołądkowo-jelitowe, rozyglitazon, udar mózgu, wildagliptyna, wysepki Langerhansa, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitaformil duo 50 mg + 1000 mg
Sitaformil duo to lek złożony zawierający 50 mg sytagliptyny oraz 1000 mg metforminy chlorowodorku, przeznaczony do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których dotychczasowa terapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Preparat stosowany jest jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej, a jego wskazania obejmują pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią pomimo maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii, jak również tych już leczonych skojarzeniem sytagliptyny i metforminy, gdzie lek złożony upraszcza schemat dawkowania. Ponadto, Sitaformil duo może być stosowany w terapii potrójnie skojarzonej z pochodną sulfonylomocznika, agonistą receptora PPARγ lub insuliną, co pozwala na lepszą kontrolę glikemii bez zwiększania ryzyka hipoglikemii.
adherencja terapeutyczna, agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, tiazolidynedion, wyrównanie glikemii - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alikval Duo 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Alikval Duo, zawierający wildagliptynę (50-100 mg/dobę) oraz metforminę chlorowodorek (≥1500 mg/dobę), jest złożonym lekiem doustnym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Wildagliptyna, jako selektywny inhibitor DPP-4, zwiększa stężenia endogennych inkretyn GLP-1 i GIP, co poprawia funkcję komórek beta i alfa trzustki, prowadząc do lepszej regulacji wydzielania insuliny i glukagonu oraz redukcji glikemii bez ryzyka hipoglikemii. Metformina działa poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie insulinowrażliwości mięśni oraz opóźnianie jelitowego wchłaniania glukozy, co skutkuje obniżeniem stężenia glukozy na czczo i po posiłku oraz korzystnym wpływem na profil lipidowy. Badania kliniczne, w tym UKPDS i VERIFY, potwierdzają długoterminowe korzyści terapii skojarzonej, wykazując istotne zmniejszenie HbA1c (do -1,82% w terapii początkowej) oraz redukcję ryzyka powikłań cukrzycowych i śmiertelności.
cukrzyca typu 2, GIP, glikemia, gliklazyd, glimepiryd, GLP-1, glukoneogeneza, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, HOMA-β, inhibitor DPP-4, insulina bazalna, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, MACE, metformina, monoterapia metforminą, niewydolność serca, pioglitazon, pochodne sulfonylomocznika, transportery glukozy, wildagliptyna, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny, wysepki Langerhansa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Liglinra 5 mg
Linagliptyna, inhibitor DPP-4 (EC 3.4.14.5), jest skutecznym lekiem w terapii cukrzycy typu 2, działającym poprzez zwiększenie stężenia inkretyn GLP-1 i GIP, co prowadzi do glukozozależnego wzrostu wydzielania insuliny i supresji glukagonu. W ośmiu badaniach klinicznych III fazy (n=5239) wykazano, że linagliptyna w dawce 5 mg/dobę znacząco obniża HbA1c o około 0,57-0,69% w monoterapii oraz w terapii skojarzonej z metforminą, sulfonylomocznikami, empagliflozyną lub insuliną, bez istotnych zmian masy ciała i z częstością hipoglikemii porównywalną do placebo. W populacjach szczególnych, takich jak osoby starsze (≥65 lat), pacjenci z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek oraz z ciężką niewydolnością nerek, linagliptyna wykazała podobną skuteczność i bezpieczeństwo, z długotrwałym efektem terapeutycznym utrzymującym się do 52 tygodni (redukcja HbA1c o -0,59% do -0,72%).
bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, biosynteza insuliny, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, glukozozależny polipeptyd insulinotropowy, hemoglobina glikowana A1c, hipoglikemia, homeostaza glikemii, homeostaza glukozy, hormony inkretynowe, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, nerkowy punkt końcowy, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, udar mózgu, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny, zaburzenia czynności nerek, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Sytagliptyna – Działania niepożądane
Sytagliptyna, inhibitor DPP-4 stosowany w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje korzystny profil skuteczności w kontroli glikemii, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najpoważniejsze z nich to zapalenie trzustki (częstość w badaniu TECOS 0,3% vs 0,2% placebo), reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, śródmiąższowa choroba płuc oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy pemfigoid pęcherzowy. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (częstość 4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%), a w badaniu TECOS ciężka hipoglikemia u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomoczniki wynosiła 2,7% (vs 2,5% placebo). Do częstych działań niepożądanych należą również bóle głowy, zaparcia, zawroty głowy oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza w skojarzeniu z metforminą (nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka). Wśród rzadkich, ale istotnych powikłań wymienia się małopłytkowość, zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek.
artropatia, badanie TECOS, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina podstawowa, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sytena 100 mg
Sytena, zawierająca sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na sytagliptynę lub substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego wcześniejszych reakcji alergicznych na inhibitory DPP-4, gdyż reakcje krzyżowe wykluczają stosowanie leku. Nadwrażliwość może manifestować się od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, dlatego istotne jest uwzględnienie wszystkich składników preparatu, których wykaz znajduje się w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 6.1).
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Grindeks
Sitagliptin Grindeks, inhibitor DPP-4, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się silnym, uporczywym bólem brzucha; w takim przypadku należy natychmiast odstawić lek i przeprowadzić diagnostykę oraz odpowiednie leczenie. Po odstawieniu zapalenie trzustki zwykle ustępuje, jednak potwierdzone ostre zapalenie trzustki stanowi przeciwwskazanie do ponownego stosowania sytagliptyny. Profil bezpieczeństwa uwzględnia ryzyko hipoglikemii, które jest niskie przy monoterapii lub skojarzeniu z lekami o niskim ryzyku hipoglikemii (np. metformina, agoniści PPARγ), natomiast wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek. Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z GFR < 45 ml/min, w schyłkowej niewydolności nerek (ESRD) wymagającej hemodializy lub dializie otrzewnowej zaleca się zmniejszenie dawki, aby utrzymać stężenie leku zbliżone do wartości u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symgliptin 25 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, inhibitora DPP-4 stosowanego w terapii cukrzycy, zostało ocenione w badaniach klinicznych z dawkami sięgającymi 800 mg (8-krotność maksymalnej zalecanej dawki dobowej 100 mg). W badaniach tych nie zaobserwowano poważnych działań niepożądanych zagrażających życiu. Minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc w EKG odnotowano jedynie po pojedynczej dawce 800 mg. Wielokrotne podawanie sytagliptyny w dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz do 400 mg/dobę przez 28 dni nie wykazało specyficznych działań niepożądanych zależnych od dawki, co wskazuje na stosunkowo bezpieczny profil toksyczności w warunkach kontrolowanych.
badanie fazy I, badanie kliniczne, dawkowanie terapeutyczne, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, inhibitor DPP-4, leczenie objawowe, monitoring kliniczny, niewchłonięty lek, odstęp QTc, przedawkowanie leku, sytagliptyna, zaburzenia rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Aflofarm
Produkt leczniczy Sitagliptin Aflofarm jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 i nie powinien być stosowany u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w przypadku kwasicy ketonowej. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest ostre zapalenie trzustki, objawiające się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek oraz inne potencjalnie podejrzane produkty, przeprowadzić diagnostykę i nie rozpoczynać ponownie terapii Sitagliptinem po potwierdzeniu rozpoznania. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Hipoglikemia jest rzadkością podczas monoterapii, ale ryzyko jej wystąpienia wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia zmniejszenia ich dawek.
agonista receptora PPAR, anafilaksja, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, upośledzenie funkcji nerek, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simlerid 50 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Simlerid, jest doustnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) stosowanym w terapii cukrzycy typu 2 (kod ATC: A10BH01). Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co zapobiega hydrolizie inkretyn – GLP-1 i GIP – i prowadzi do zwiększenia ich aktywnych form w osoczu. W efekcie dochodzi do glukozozależnego wzrostu sekrecji insuliny z komórek beta trzustki oraz hamowania wydzielania glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje obniżeniem produkcji glukozy w wątrobie i zwiększeniem wychwytu glukozy przez tkanki obwodowe. Terapia sytagliptyną prowadzi do redukcji stężenia hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c) oraz glukozy na czczo i po posiłku u pacjentów z hiperglikemią w przebiegu cukrzycy typu 2.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, enzym DPP-4, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hydroliza inkretyn, inhibitor DPP-4, inkretyna, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, model zwierzęcy cukrzycy, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, sekrecja insuliny, sytagliptyna, układ inkretynowy, wątrobowa produkcja glukozy, wychwyt glukozy, wydzielanie glukagonu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sigletic 25 mg
Lek Sigletic zawiera sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w postaci tabletek powlekanych i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji na sytagliptynę lub inne inhibitory DPP-4. Preparat zawiera również sód w ilości poniżej 1 mmol (23 mg) na dawkę, co klasyfikuje go jako produkt wolny od sodu, jednakże nie eliminuje to ryzyka reakcji alergicznych. W przypadku stwierdzenia nadwrażliwości należy odstąpić od stosowania leku, rozważyć alternatywne metody leczenia oraz odpowiednio udokumentować i poinformować pacjenta o konieczności unikania sytagliptyny.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Suprovia 50 mg
Lek Suprovia (sytagliptyna) dostępny jest w dawkach 50 mg i 100 mg w postaci tabletek powlekanych i posiada jedno podstawowe przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Nadwrażliwość ta może manifestować się różnorodnymi objawami, od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu w kierunku alergii, zwłaszcza na inhibitory DPP-4, w tym sytagliptynę, oraz na substancje pomocnicze, aby uniknąć ryzyka reakcji nadwrażliwości, które mogą być potencjalnie zagrażające życiu.
chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, inhibitor DPP-4, interwencja medyczna, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy niepożądane, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, Suprovia, sytagliptyna, tabletka powlekana, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma w postaci tabletek powlekanych (50 mg wildagliptyny + 850 mg lub 1000 mg chlorowodorku metforminy) jest wskazany w terapii dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej w celu poprawy kontroli glikemii. Lek stosuje się u pacjentów, u których monoterapia metforminą (maksymalna dawka do 2000 mg/dobę) nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii, u osób już leczonych wildagliptyną i metforminą w postaci oddzielnych tabletek (co pozwala uprościć schemat leczenia i poprawić adherencję), oraz w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym insuliną. Dostępne są dwie dawki produktu: 50 mg + 850 mg (zawartość metforminy 663 mg, laktoza 93,5 mg) oraz 50 mg + 1000 mg (metformina 780 mg, laktoza 110 mg), tabletki należy przyjmować w całości, bez dzielenia.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin Aurovitas 100 mg
Sitagliptin Aurovitas to lek w postaci tabletek powlekanych o dawce 100 mg, zawierający sytagliptynę chlorowodorek jednowodny jako substancję czynną, będącą inhibitorem dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4). Preparat jest wskazany w terapii cukrzycy typu 2. Tabletki mają okrągły kształt, są obustronnie wypukłe, o średnicy około 9,9 mm, w kolorze beżowym, z oznaczeniami „SG” i „100” na przeciwległych stronach. Skład pomocniczy obejmuje substancje wypełniające (celuloza mikrokrystaliczna Typ-102, wapnia wodorofosforan), środki rozpadowe (kroskarmeloza sodowa) oraz poślizgowe (sodu stearylofumaran, magnezu stearynian) w rdzeniu, a także składniki otoczki takie jak alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3350, talk oraz barwniki żelaza tlenek żółty i czerwony (E 172).
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek sytagliptyny, cukrzyca typu 2, dwutlenek tytanu, inhibitor DPP-4, kroskarmeloza sodowa, makrogol, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, środek rozpadowy, stearylofumaran sodu, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, sytagliptyna, tabletka powlekana, tlenek żelaza, wodorofosforan wapnia - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Sumilar Duo, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne istotne klinicznie. Ramipryl jest przeciwwskazany podczas zabiegów pozaustrojowych z użyciem błon poliakrylonitrylowych ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Współpodawanie leków zwiększających stężenie potasu (np. spironolakton, triamteren, suplementy potasu, antagoniści receptora angiotensyny II, takrolimus, heparyna, trimetoprim) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE + ARB lub aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek. Ramipryl może także nasilać działanie leków przeciwcukrzycowych, wywołując hipoglikemię, oraz zmniejszać wydalanie litu, co wymaga monitorowania jego stężenia. Niesteroidowe leki przeciwzapalne i ASA mogą osłabiać działanie hipotensyjne ramiprylu i pogarszać funkcję nerek.
allopurynol, antagonista angiotensyny II, antybiotyk makrolidowy, biodostępność leku, błona poliakrylonitrylowa, cytochrom P450 3A4, cytostatyk, dantrolen, działanie wazodylatacyjne, działanie wazopresyjne, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor DPP-4, inhibitor mTOR, inhibitor NEP, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwgrzybiczny azolowy, migotanie komór, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, sympatykomimetyk, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zapaść krążeniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Etform SR 1 g
Etform SR, zawierający metforminę chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 500 mg, 750 mg, 1000 mg), jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą, u których modyfikacja stylu życia nie przyniosła oczekiwanej kontroli glikemii. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Ponadto, Etform SR ma zastosowanie w profilaktyce cukrzycy typu 2 u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym, w tym z nieprawidłową glikemią na czczo (IFG) i nieprawidłową tolerancją glukozy (IGT). Formulacja o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stopniowe uwalnianie metforminy, co przekłada się na zmniejszenie częstości dawkowania, stabilniejszy profil glikemii oraz potencjalnie mniejsze działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego.
agonista receptora GLP-1, choroba współistniejąca, cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, inhibitor SGLT-2, kontrola glikemii, metforminy chlorowodorek, monoterapia, nadwaga, natychmiastowe uwalnianie, nieprawidłowa glikemia na czczo, nieprawidłowa tolerancja glukozy, pochodna sulfonylomocznika, profil glikemii, profilaktyka cukrzycy, przedłużone uwalnianie, przewód pokarmowy, stan przedcukrzycowy, stężenie metforminy, terapia skojarzona, tiazolidynedion - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maysiglu 100 mg
Lek Maysiglu, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji na inhibitory DPP-4. Tabletki różnią się kolorem i wymiarami: 25 mg (różowe, średnica ok. 7 mm, grubość 2,0-3,2 mm), 50 mg (jasnopomarańczowe, średnica ok. 9 mm, grubość 2,8-3,8 mm) oraz 100 mg (brązowo-pomarańczowe, średnica ok. 11 mm, grubość 3,3-4,5 mm), przy czym przeciwwskazania dotyczą wszystkich dawek i form farmaceutycznych.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mifoglame
Preparat Mifoglame zawierający sytagliptynę (100 mg) jest inhibitorem DPP-4 stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, jednak nie jest wskazany w cukrzycy typu 1 ani w terapii kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem związanym z jego stosowaniem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, które może manifestować się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek i wykluczyć inne potencjalne przyczyny, a po potwierdzeniu rozpoznania nie należy ponownie rozpoczynać terapii sytagliptyną. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ponadto, podczas stosowania sytagliptyny w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą, agonistami PPAR), częstość hipoglikemii jest zbliżona do placebo, natomiast ryzyko hipoglikemii wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek.
agonista receptora PPAR, anafilaksja, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metformax SR Combi
Produkt leczniczy Metformax SR Combi, zawierający sytagliptynę oraz metforminę chlorowodorek w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w przebiegu kwasicy ketonowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ostrego zapalenia trzustki, które może wystąpić podczas terapii inhibitorami DPP-4, w tym sytagliptyną. Objawem alarmującym jest uporczywy, silny ból brzucha, a w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku. Ponadto, kwasica mleczanowa, choć rzadka, stanowi poważne powikłanie związane z metforminą, szczególnie przy pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia, oddechowego lub posocznicy. Ryzyko to wzrasta przy GFR < 30 ml/min, odwodnieniu, niewydolności wątroby, nadmiernym spożyciu alkoholu oraz stosowaniu leków nefrotoksycznych. Charakterystyczne objawy kwasicy mleczanowej to duszność kwasicza, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia oraz hipotermia prowadząca do śpiączki. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się pH krwi < 7,35 oraz stężenie mleczanów > 5 mmol/l.
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, czynność nerek, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, insulina, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, luka anionowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, przesączanie kłębuszkowe, reakcja nadwrażliwości, środek kontrastowy jodowy, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Siofor XR 1000 mg 1000 mg
Siofor XR 1000 mg to preparat zawierający 1000 mg metforminy chlorowodorku (780 mg metforminy aktywnej) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, zwłaszcza z nadwagą, u których kontrola glikemii nie została osiągnięta wyłącznie poprzez dietę i aktywność fizyczną. Lek może być stosowany jako monoterapia, terapia skojarzona z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. pochodne sulfonylomocznika, inhibitory SGLT-2, DPP-4) lub w połączeniu z insuliną, co pozwala na zmniejszenie dawki insuliny i poprawę kontroli metabolicznej. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stopniowe uwalnianie substancji czynnej, co poprawia tolerancję ze strony przewodu pokarmowego i umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę.
aktywność fizyczna, cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, inhibitor SGLT-2, insulinoterapia, kontrola glikemii, metformina chlorowodorek, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, monoterapia, nadwaga, otyłość, pochodna sulfonylomocznika, stężenie glukozy we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, tolerancja żołądkowo-jelitowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Polpharma 100 mg
Sitagliptin Polpharma jest inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowanym doustnie w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na zahamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn, głównie GLP-1 i GIP. Hormony te stymulują wydzielanie insuliny oraz hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od aktualnego stężenia glukozy, co skutkuje poprawą kontroli glikemii. W badaniach klinicznych u pacjentów z hiperglikemią obserwuje się istotne obniżenie poziomu HbA1c oraz glukozy na czczo i po posiłku. Sitagliptin charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, GIP, GLP-1, glukoneogeneza wątrobowa, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormony inkretynowe, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, pochodne sulfonylomocznika, sekrecja insuliny, sytagliptyna, uwalnianie insuliny, wydzielanie glukagonu - Leksykon leków
Interakcje leku – Ansifora 50 mg
Sytagliptyna wykazuje niski potencjał interakcyjny, co potwierdzają badania farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Metabolizm leku odbywa się głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, jednak u pacjentów z prawidłową funkcją nerek klirens sytagliptyny zależy przede wszystkim od wydalania nerkowego w formie niezmienionej. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (eGFR <30 ml/min) lub ESRD metabolizm przez CYP3A4 może mieć większe znaczenie, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna). Sytagliptyna jest substratem glikoproteiny P i OAT3, przy czym hamowanie transportu przez OAT3 (np. przez probenecyd) ma niewielkie znaczenie kliniczne. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych interakcji z metforminą (1000 mg x2/dobę), cyklosporyną (600 mg jednorazowo), digoksyną (0,25 mg/dobę), lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, ani z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi.
alkohol etylowy, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2C8, CYP3A4, cytochrom P450, digoksyna, endogenne inkretyny, GIP, gliburyd, glikoproteina p, GLP-1, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor DPP-4, insulina, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens nerkowy, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, politerapia, probenecyd, rozyglitazon, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, symwastatyna, sytagliptyna, tiazolidynodion, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alikval 50 mg
Wildagliptyna, substancja czynna leku Alikval, jest silnym i selektywnym inhibitorem DPP-4, który poprzez zahamowanie enzymu zwiększa stężenia endogennych inkretyn GLP-1 i GIP, poprawiając glukozależne wydzielanie insuliny oraz regulację glukagonu. W dawkach 50-100 mg/dobę u pacjentów z cukrzycą typu 2 wykazuje istotną poprawę funkcji komórek beta (m.in. HOMA-β, stosunek proinsuliny do insuliny) oraz redukcję HbA1c, bez ryzyka hipoglikemii u osób z prawidłową glikemią. Wildagliptyna nie wpływa na opróżnianie żołądka i zmniejsza wątrobowe wydzielanie glukozy, co przekłada się na obniżenie glikemii zarówno na czczo, jak i po posiłku. Badania kliniczne obejmujące ponad 15 000 pacjentów potwierdziły skuteczność i bezpieczeństwo leku w monoterapii oraz terapii skojarzonej z metforminą, sulfonylomocznikami, tiazolidynodionami i insuliną, wykazując znaczące obniżenie HbA1c (do -1,82% w terapii początkowej z metforminą) oraz korzystny profil bezpieczeństwa, w tym niską częstość hipoglikemii i stabilność masy ciała.
cukrzyca typu 2, frakcja wyrzutowa lewej komory, GIP, gliklazyd, glimepiryd, GLP-1, hiperglikemia, hipoglikemia, HOMA-β, inhibitor DPP-4, insulina bazalna, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, MACE, markery funkcji komórek beta, metformina, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, opróżnianie żołądka, pioglitazon, reakcje żołądkowo-jelitowe, rozyglitazon, stosunek proinsuliny do insuliny, sulfonylomocznik, tiazolidynodion, udar, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny, wydzielanie wątrobowe glukozy, wysepki Langerhansa, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptin Reddy 25 mg
Sitagliptin Reddy to preparat zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na sytagliptynę lub substancje pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą mieć różny przebieg, od łagodnych wysypek po ciężkie reakcje anafilaktyczne, dlatego przed wdrożeniem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego oraz uwzględnienie historii nadwrażliwości na inhibitory DPP-4 lub inne składniki leku. Identyfikacja preparatu opiera się na charakterystycznym wyglądzie tabletek: 25 mg (białe, okrągłe, 6 mm, oznaczone „411”), 50 mg (żółte, okrągłe, 8 mm, oznaczone „417”) oraz 100 mg (brązowe, okrągłe, 10 mm, oznaczone „471”).
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin +pharma 100 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin +pharma jest inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowanym doustnie w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania opiera się na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn, takich jak GLP-1 i GIP, które stymulują wydzielanie insuliny oraz hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy we krwi. Dzięki temu dochodzi do zmniejszenia produkcji glukozy w wątrobie oraz poprawy kontroli glikemii, co skutkuje obniżeniem wartości HbA1c, glukozy na czczo oraz glukozy poposiłkowej. Sitagliptin wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych.
cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, hemoglobina glikowana A1c, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, sekrecja glukagonu, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptin Medical Valley 50 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin Medical Valley, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sytagliptynę lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w dawce 1,14 mg w tabletce 25 mg, co może mieć kliniczne znaczenie u osób z nietolerancją laktozy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na inhibitory DPP-4 lub inne leki przeciwcukrzycowe, gdyż wystąpienie takich reakcji stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku.
chlorowodorek sytagliptyny, działanie niepożądane, inhibitor DPP-4, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, lek przeciwcukrzycowy, nadwrażliwość na sytagliptynę, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sitagliptyna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Jazeta 100 mg
Lek Jazeta zawierający sytagliptynę w dawce 100 mg w postaci tabletek powlekanych posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem naczynioruchowym czy anafilaksją, dlatego przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na inhibitory DPP-4. Tabletki o średnicy około 9,8 mm z oznaczeniem „L” zawierają sytagliptynę chlorowodorek jednowodny oraz potencjalne alergeny, co wymaga ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do nadwrażliwości.
cukrzyca typu 2, dostosowanie dawki, farmakoterapia, funkcja nerek, inhibitor DPP-4, lek przeciwcukrzycowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, świąd, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Aurovitas
Produkt leczniczy Sitagliptin Aurovitas jest wskazany wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2 i przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w przypadku kwasicy ketonowej. Ze względu na mechanizm działania inhibitorów DPP-4, w tym sytagliptyny, istnieje ryzyko ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku przy podejrzeniu objawów takich jak uporczywy, silny ból brzucha. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ponadto, ryzyko hipoglikemii jest zależne od terapii skojarzonej – w monoterapii lub z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metformina, agonista receptora PPARγ) częstość hipoglikemii jest porównywalna z placebo, natomiast w skojarzeniu z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika konieczne może być dostosowanie dawki tych leków.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, silny ból brzucha, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adimuplan 100 mg
Adimuplan, zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny), jest inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) stosowanym w terapii cukrzycy typu 2, dostępnym w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn – GLP-1 i GIP. Hormony te, uwalniane w odpowiedzi na posiłek, stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy, co skutkuje poprawą kontroli glikemii i obniżeniem poziomu HbA1c oraz glukozy na czczo i po posiłku. Sytagliptyna wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co zwiększa bezpieczeństwo terapii.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana A1c, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor DPP-4, inhibitor peptydazy dipeptydylowej 4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, sytagliptyna, tabletka powlekana, wydzielanie glukagonu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Jansitin 100 mg
Lek Jansitin zawiera sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę, której zawartość w dawce 25 mg wynosi 1,14 mg (laktoza jednowodna). Objawy nadwrażliwości obejmują reakcje skórne (wysypka, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne oraz zaburzenia oddechowe, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena historii alergicznej pacjenta, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na inhibitory DPP-4 lub składniki preparatu.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks, dostępny w dawkach 50 mg sytagliptyny z 850 mg lub 1000 mg metforminy, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku w przypadku podejrzenia. Metformina niesie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie przy GFR < 30 mL/min, ostrych zaburzeniach czynności nerek, chorobach układu krążenia, oddechowego, posocznicy, odwodnieniu oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych (NLPZ, leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe). Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia, hipotermię i śpiączkę; diagnostycznie obserwuje się pH krwi < 7,35, stężenie mleczanów > 5 mmol/l, zwiększoną lukę anionową i stosunek mleczanów do pirogronianów. Monitorowanie GFR jest obligatoryjne przed i w trakcie terapii.
anafilaksja, astenia, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, duszność kwasicza, elektrolity w surowicy, GFR, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, ketony w surowicy, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, luka anionowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre pogorszenie czynności nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pH krwi, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, stężenie glukozy we krwi, stężenie mleczanów, stosunek mleczanów do pirogronianów, sytagliptyna, zapalenie trzustki w wywiadzie, zespół Stevensa-Johnsona, znieczulenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metsigletic 50 mg + 1000 mg
Metsigletic to złożony doustny lek hipoglikemizujący (kod ATC: A10BD07), zawierający chlorowodorek sytagliptyny (50 mg) – selektywny inhibitor DPP-4, oraz chlorowodorek metforminy (850 mg lub 1000 mg) z grupy biguanidów. Sytagliptyna hamuje enzym DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP, które w sposób glukozozależny stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu, redukując produkcję glukozy w wątrobie. Metformina dodatkowo zwiększa stężenie całkowitego i aktywnego GLP-1, a ich jednoczesne stosowanie wywołuje addytywny efekt na poziom aktywnej formy GLP-1. Sytagliptyna cechuje się wysoką selektywnością wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co odróżnia ją od innych leków przeciwcukrzycowych pod względem mechanizmu działania i profilu bezpieczeństwa. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność sytagliptyny zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, wykazując istotne obniżenie HbA1c oraz glikemii na czczo i po posiłku już po 3 tygodniach leczenia. Terapia Metsigletic nie zwiększa ryzyka hipoglikemii ani nie powoduje przyrostu masy ciała, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjenta. Ponadto, leczenie poprawia funkcję komórek beta trzustki, co potwierdzają korzystne zmiany wskaźników HOMA-β, stosunku proinsuliny do insuliny oraz reaktywności komórek beta w testach tolerancji glukozy. Kompleksowe działanie sytagliptyny i metforminy zapewnia lepszą kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę typu 2 dzięki synergistycznym mechanizmom farmakodynamicznym.
biguanid, cukrzyca typu 2, efekt hipoglikemizujący, funkcja komórek beta, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, HOMA-β, homeostaza glukozy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor DPP-4, inkretyna, komórki beta trzustki, komplementarny mechanizm działania, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, metformina, polipeptyd insulinotropowy zależny od glukozy, selektywność enzymatyczna, sytagliptyna, wytwarzanie glukozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simlerid
Simlerid (sytagliptyna), inhibitor DPP-4, nie jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 1 ani cukrzycowej kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem związanym z jego stosowaniem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, które może mieć przebieg od łagodnego do martwiczego lub krwotocznego, potencjalnie zagrażającego życiu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i innych potencjalnie podejrzanych preparatów. Ryzyko hipoglikemii zależy od schematu leczenia: w monoterapii lub w połączeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metformina, agoniści PPARγ) częstość hipoglikemii jest porównywalna z placebo, natomiast w terapii skojarzonej z insuliną lub sulfonylomocznikiem obserwuje się jej wzrost, co wymaga rozważenia redukcji dawek tych leków i ścisłego monitorowania glikemii.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, martwicze zapalenie trzustki, metformina, monoterapia, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, schyłkowa niewydolność nerek, silny ból brzucha, Simlerid, sulfonylomocznik, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma to złożony doustny lek hipoglikemizujący (kod ATC: A10BD07), łączący sytagliptynę – silny i wysoce selektywny inhibitor DPP-4 – oraz metforminę z grupy biguanidów. Sytagliptyna zwiększa stężenia inkretyn GLP-1 i GIP, co prowadzi do wzmożonej glukozozależnej sekrecji insuliny i zmniejszenia wydzielania glukagonu, bez ryzyka hipoglikemii przy niskim stężeniu glukozy. W badaniach klinicznych monoterapia sytagliptyną skutkowała istotnym obniżeniem HbA1c oraz glikemii na czczo i po posiłku, bez przyrostu masy ciała i z częstością hipoglikemii porównywalną do placebo. Poprawiono również markery funkcji komórek beta, takie jak HOMA-β i stosunek proinsuliny do insuliny.
agonista receptora PPARγ, analog amyliny, analog GLP-1, biguanid, cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, glimepiryd, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor alfa-glukozydazy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, lek hipoglikemizujący, meglitynid, metformina, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy zależny od glukozy, sytagliptyna chlorowodorek, test tolerancji glukozy, wskaźnik HOMA-β - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metsigletic
Produkt Metsigletic, zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia należy natychmiast odstawić lek i przeprowadzić diagnostykę. Metformina może powodować rzadką, ale poważną kwasicę mleczanową, szczególnie przy pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia, oddechowego lub posocznicy. Wskazane jest monitorowanie GFR przed i w trakcie terapii, z przeciwwskazaniem do stosowania przy GFR <30 ml/min. W przypadku odwodnienia lub stosowania leków nefrotoksycznych (leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne, NLPZ) należy tymczasowo przerwać terapię. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia, hipotermię i śpiączkę; diagnostycznie obserwuje się pH krwi <7,35, stężenie mleczanów >5 mmol/l oraz zwiększoną lukę anionową i stosunek mleczanów do pirogronianów.
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, insulina, ketony, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, skurcz mięśniowy, sytagliptyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ansifora
Ansifora (sytagliptyna), inhibitor DPP-4, jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, w tym rzadkich przypadków martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki, które mogą prowadzić do zgonu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie Ansifory, a po potwierdzeniu rozpoznania nie należy ponownie rozpoczynać terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wywiadem zapalenia trzustki. Ryzyko hipoglikemii zależy od schematu leczenia: w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metformina, agoniści PPARγ) częstość hipoglikemii jest porównywalna z placebo, natomiast w terapii skojarzonej z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika ryzyko hipoglikemii jest zwiększone, co wymaga indywidualnej modyfikacji dawek i monitorowania pacjenta.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry