teleangiektazje
Teleangiektazje (naczyniaki gwiaździste) to rozszerzone, widoczne pod skórą naczynia krwionośne, najczęściej niewielkie żyły, tętniczki lub kapilary. Mają postać czerwonych lub sinych nitek czy pajączków naczyniowych, które widoczne są na powierzchni skóry lub błonach śluzowych. Ich średnica wynosi zwykle od 0,1 do 1 mm.
Teleangiektazje mogą występować fizjologicznie lub jako objaw choroby podstawowej. Często pojawiają się w przebiegu trądziku różowatego, zespołu Rendu-Oslera-Webera, twardziny układowej, zespołu CREST, po długotrwałej miejscowej kortykosteroidoterapii lub jako następstwo przewlekłego uszkodzenia skóry przez promieniowanie UV. U pacjentów z niewydolnością żylną kończyn dolnych teleangiektazje współistnieją często z żylakami.
Diagnostyka teleangiektazji opiera się głównie na badaniu klinicznym i dermoskopowym. W przypadkach, gdy towarzyszą one innym schorzeniom, niezbędne jest przeprowadzenie badań pozwalających na rozpoznanie choroby podstawowej. Leczenie obejmuje głównie metody ablacyjne, takie jak skleroterapia, laseroterapia, elektrokoagulacja oraz IPL (Intense Pulsed Light). Wybór metody zależy od lokalizacji i rozległości zmian oraz doświadczenia specjalisty.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Alpicort (2 mg + 4 mg)/ml
Preparat Alpicort, zawierający prednizolon 2 mg/ml oraz kwas salicylowy 4 mg/ml, stosowany miejscowo na skórę, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, głównie o charakterze miejscowym. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości skórnej, takie jak alergiczny wykwit kontaktowy (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), oraz krótkotrwałe podrażnienia skóry objawiające się pieczeniem i zaczerwienieniem (częstość nieznana). Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się poważniejsze zmiany, w tym ścieńczenie skóry (atrofia), teleangiektazje, rozstępy, trądzik sterydowy, okołoustne zapalenie skóry oraz hirsutyzm. Ponadto, nieznana jest częstość występowania nieostrego widzenia, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami okulistycznymi.
atrofia skóry, hiperglikemia, hirsutyzm, kortykosteroid, kwas salicylowy, nadwrażliwość skórna, nieostre widzenie, podrażnienie skóry, prednizolon, rozstęp skórny, rozstępy skórne, ścieńczenie skóry, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, teleangiektazja, teleangiektazje, trądzik sterydowy, zapalenie skóry okołoustne, zespół Cushinga, zmiana trądzikopodobna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Elidel 10 mg/g
Elidel (krem 10 mg/g zawierający pimekrolimus) jest wskazany do leczenia łagodnego i umiarkowanego atopowego zapalenia skóry u pacjentów od 3 miesiąca życia, szczególnie gdy stosowanie miejscowych glikokortykosteroidów jest przeciwwskazane, nieskuteczne lub nietolerowane. Preparat jest rekomendowany jako lek drugiego wyboru, zwłaszcza w obszarach wrażliwych takich jak twarz, szyja czy okolice wyprzeniowe, gdzie długotrwała steroidoterapia niesie ryzyko powikłań miejscowych (atrofia skóry, teleangiektazje, rozstępy). Krem zawiera 10 mg pimekrolimusa na gram oraz substancje pomocnicze: 10 mg alkoholu benzylowego, 40 mg alkoholu cetylowego, 40 mg alkoholu stearylowego i 50 mg glikolu propylenowego (E 1520), co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Esotkaleno 30 mg
Prednizon zawarty w leku Esotkaleno wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle zależne od dawki oraz czasu terapii. W terapii substytucyjnej ryzyko działań niepożądanych jest niskie, natomiast w farmakoterapii, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, obserwuje się liczne powikłania. Do najważniejszych należą immunosupresja z maskowaniem objawów zakażeń, ryzyko reaktywacji infekcji (w tym węgorczycy), zmiany hematologiczne (leukocytoza, limfopenia, eozynopenia, policytemia), reakcje alergiczne, wtórna niedoczynność kory nadnerczy oraz zespół Cushinga z charakterystyczną twarzą księżycowatą i otyłością tułowia. Ponadto prednizon wpływa na gospodarkę elektrolitową (zatrzymanie sodu, hipokaliemia), metabolizm węglowodanów i lipidów (hiperglikemia, cukrzyca, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także powoduje wzrost masy ciała i apetytu.
amenorrhea, aseptyczna martwica kości, bradykardia, drgawki, eozynopenia, hipokaliemia, hirsutyzm, immunosupresja, impotencja, jaskra, kortykosteroid, leukocytoza, limfopenia, miażdżyca, miopatia steroidowa, morfologia krwi, nadciśnienie śródczaszkowe, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, policytemia, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazje, terapia substytucyjna, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, węgorczyca, wrzód żołądka, wysypka polekowa, zaćma, zakrzepica, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Rozszerzenie naczyniówki ocznej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ocular rosacea to przewlekła, zapalna choroba oczu, występująca u 58-72% pacjentów z trądzikiem różowatym, często manifestująca się przed objawami skórnymi. Charakteryzuje się zaczerwienieniem, pieczeniem, swędzeniem, suchością, fotofobią, łzawieniem oraz dysfunkcją gruczołów Meiboma (MGD), prowadzącą do niestabilności filmu łzowego i zespołu suchego oka. Klinicznie obserwuje się blepharitis, zapalenie spojówek i keratitis, które w ciężkich przypadkach mogą skutkować neowaskularyzacją, owrzodzeniami i bliznowaceniem rogówki, z ryzykiem utraty ostrości wzroku. Leczenie obejmuje pielęgnację powiek (ciepłe kompresy, masaż, higienę), stosowanie sztucznych łez (preferowane preparaty bez konserwantów), unikanie czynników wyzwalających (np. alkohol, ostre potrawy, ekspozycja na światło) oraz farmakoterapię miejscową (cyklosporyna 0,05-0,09%, kortykosteroidy krótkotrwale, antybiotyki miejscowe) i ogólnoustrojową (tetracykliny, azytromycyna). Suplementacja omega-3 i GLA wspomaga funkcję gruczołów Meiboma.
azytromycyna, blepharitis, bliznowacenie rogówki, ciepłe kompresy, cyklosporyna, doksycyklina, dysfunkcja gruczołów Meiboma, erytromycyna, fotofobia, intensywne światło pulsacyjne, jęczmień, keratitis, krople steroidowe, kwas gamma-linolenowy, kwasy omega-3, lek przeciwzapalny, masaż powiek, minocyklina, neowaskularyzacja rogówki, ocular rosacea, owrzodzenie rogówki, sondowanie gruczołów Meiboma, sztuczne łzy, teleangiektazje, tetracyklina, trądzik różowaty, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zespół suchego oka - Leksykon substancji czynnych
17-maślan hydrokortyzonu – Przedawkowanie
17-maślan hydrokortyzonu (Hydrocortisoni butyras) jest syntetycznym kortykosteroidem stosowanym miejscowo w preparatach dermatologicznych, takich jak Locoid i Locoid Lipocream (1 mg/g) oraz w plastrach do prób prowokacyjnych TRUE Test 36 (20 µg/cm² lub 16 µg/płatek). Pomimo braku szczegółowych danych dotyczących ostrego przedawkowania w charakterystykach produktów, długotrwałe lub nadmierne stosowanie może prowadzić do zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, skutkując zmniejszoną endogenną produkcją kortyzolu i objawami niewydolności nadnerczy. Potencjalne skutki przedawkowania obejmują zespół Cushinga, miejscowe działania niepożądane (takie jak ścieńczenie skóry, teleangiektazje, rozstępy) oraz zaburzenia ogólnoustrojowe, w tym supresję wzrostu u dzieci i zwiększone ryzyko infekcji, zwłaszcza przy stosowaniu na dużych powierzchniach lub pod okluzją.
17-maślan hydrokortyzonu, dysfagia, endogenny kortyzol, hiperglikemia, hiperkortyzolemia, hipoglikemia, hiponatremia, kortykosteroid miejscowy, kortykosteroidy ogólnoustrojowe, kortyzol w surowicy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, rozstępy skórne, ścieńczenie skóry, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, teleangiektazje, test z ACTH, trądzik steroidowy, zaburzenie czynności kory nadnerczy, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Żyły rozsiane – Diagnostyka i diagnoza
Żyły rozsiane (varicose veins) to patologicznie poszerzone, skręcone naczynia żylne, najczęściej kończyn dolnych, których diagnostyka opiera się na szczegółowym badaniu fizykalnym oraz wywiadzie klinicznym. Kluczowe jest badanie pacjenta w pozycji stojącej, umożliwiające ocenę obrzęków, zmian skórnych, widocznych żył powierzchownych oraz objawów subiektywnych, takich jak ból, uczucie ciężkości czy nocne kurcze. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć przewlekłą niewydolność żylną, zakrzepicę żył głębokich, obrzęk limfatyczny oraz choroby tętnic obwodowych. W celu oceny stopnia zaawansowania choroby stosuje się klasyfikację CEAP, obejmującą od C0 (brak zmian) do C6 (czynne owrzodzenie żylne).
ablacja termiczna, angiolog, chirurg naczyniowy, choroba tętnic obwodowych, czynnik ryzyka, flebektomia, flebografia, flebolog, klasyfikacja CEAP, lipodermatoskleroza, obrzęk, obrzęk limfatyczny, owrzodzenie, owrzodzenie skórne, owrzodzenie żylne, przewlekła niewydolność żylna, refluks żylny, rezonans magnetyczny żylny, skleroterapia, technika Dopplera, teleangiektazje, tomografia komputerowa z kontrastem, ultrasonografia duplex, ultrasonografia żył, wenografia, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zastawka żylna, złoty standard, zmiany skórne, żylaki, żyły rozsiane, żyły siatkowate - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diosminex 500 mg
Diosminex 500 mg, zawierający zmikronizowaną diosminę, jest wskazany do leczenia objawów przewlekłej niewydolności żylnej u dorosłych, obejmujących żylaki kończyn dolnych, owrzodzenia żylne, teleangiektazje, uczucie ciężkości, ból, obrzęki, świąd, parestezje oraz zmiany skórne. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii w początkowych stadiach choroby, jak i jako uzupełnienie terapii w zaawansowanych stadiach (C0–C6 wg klasyfikacji CEAP). Ponadto Diosminex jest wskazany w leczeniu nasilonych dolegliwości związanych z żylakami odbytu, takich jak ból, świąd, pieczenie i krwawienie. Tabletki zawierają 500 mg diosminy, 40 mg laktozy jednowodnej oraz barwnik E 110, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tych substancji.
choroba hemoroidalna, diosmina zmikronizowana, dyskomfort odbytu, klasyfikacja CEAP, kompresjoterapia, laktoza jednowodna, leczenie chirurgiczne, nocne skurcze nóg, obrzęk kończyn dolnych, owrzodzenie żylne, parestezje, przewlekła niewydolność żylna, rumień, skleroterapia, teleangiektazje, układ żylny, zmiany skórne, żylaki kończyn dolnych, żylaki odbytu, żyły siatkowate - Leksykon substancji czynnych
Fluocynolon acetonid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Fluocynolon acetonid, syntetyczny kortykosteroid stosowany miejscowo w formie maści (Flucinar, Flucinar N) oraz implantu do ciała szklistego (Iluvien), wymaga ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Stosowanie miejscowe nie powinno przekraczać 2 tygodni, a preparaty należy unikać na skórze twarzy, pach, pachwin oraz wokół oczu z powodu zwiększonego ryzyka teleangiektazji, zapalenia skóry perioralnej, jaskry i zaćmy. W przypadku preparatów złożonych zawierających neomycynę istnieje ryzyko alergii krzyżowej oraz ototoksyczności i nefrotoksyczności, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry lub u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U dzieci powyżej 2 lat stosowanie powinno być ograniczone do niewielkich powierzchni i pojedynczej aplikacji dziennie, ze względu na ryzyko zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i zespołu Cushinga. Monitorowanie kortyzolu we krwi i moczu po stymulacji ACTH jest wskazane u pacjentów leczonych fluocynolonem.
alergia krzyżowa, alergia na antybiotyk, bakterie oporne, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzycowy obrzęk plamki żółtej, dermatitis perioralis, działania niepożądane kortykosteroidów, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, fluocynolon acetonid, hiperglikemia, immunosupresja, implant do ciałka szklistego, jaskra, kora nadnerczy, kortykosteroid syntetyczny, kortyzol we krwi, krwawienie spojówkowe, leczenie przeciwgrzybicze, leczenie przeciwpłytkowe, lek obniżający ciśnienie wewnątrzgałkowe, leki przeciwzakrzepowe, maść Flucinar, neomycyna, nieostre widzenie, obrzęk rogówki, odklejenie ciałka szklistego, odklejenie siatkówki, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, przeszczep rogówki, reakcja alergiczna skórna, stymulacja ACTH, swędzenie skóry, teleangiektazje, upośledzenie słuchu, uszkodzenie nerek, utrata słuchu, witrektomia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia wzrostu, zaćma, zanik tkanki podskórnej, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie wewnątrzgałkowe, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esotkaleno 1 mg
Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno dostępnego w dawkach od 1 mg do 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką oraz czasem terapii. W terapii substytucyjnej ryzyko działań niepożądanych jest niewielkie, natomiast w farmakoterapii obserwuje się liczne powikłania, w tym immunosupresję prowadzącą do maskowania objawów infekcji i zwiększonego ryzyka zakażeń oportunistycznych, leukocytozę, limfopenię, eozynopenię oraz policytemię. Długotrwałe stosowanie prednizonu może indukować zespół Cushinga, wtórną niedoczynność kory nadnerczy, zaburzenia elektrolitowe (zatrzymanie sodu, zwiększone wydalanie potasu), zaburzenia metabolizmu glukozy i lipidów (cukrzyca, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także szerokie spektrum zaburzeń psychicznych i neurologicznych, w tym psychozy, mania, rzekomy guz mózgu oraz nasilenie padaczki. Ponadto, prednizon zwiększa ryzyko zaćmy, jaskry, owrzodzeń żołądka i jelit, zapalenia trzustki, a także poważnych powikłań mięśniowo-szkieletowych, takich jak osteoporoza, miopatia steroidowa i aseptyczna martwica kości.
aseptyczna martwica kości, bradykardia, eozynopenia, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, leukocytoza, limfopenia, miażdżyca, miopatia, niedoczynność kory nadnerczy, obniżona odporność, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka, policytemia, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazje, terapia substytucyjna, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, zaburzenia elektrolitowe, zaćma, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Żyły rozsiane – Epidemiologia
Żyły rozsiane (varicose veins) stanowią powszechny problem zdrowotny, z częstością występowania w populacji ogólnej wahającą się od 10% do 30%, przy wyraźnym wzroście w grupach wiekowych 40-80 lat. Badania epidemiologiczne, takie jak Framingham, wskazują na dwuletnią zapadalność na poziomie 39,4-51,9 przypadków na 1000 osób, z najwyższą częstością u kobiet w wieku około 40 lat. Częstość występowania różni się geograficznie i etnicznie, z wyższą zapadalnością w krajach uprzemysłowionych oraz wśród Latynosów, a niższą u Azjatów. Kluczowe czynniki ryzyka obejmują wiek, płeć żeńską, ciążę, otyłość (BMI >30 zwiększa ryzyko trzykrotnie), przewlekłe zaparcia, długotrwałą pozycję stojącą oraz predyspozycje genetyczne (około 50% pacjentów ma dodatni wywiad rodzinny). Epidemiologia przewlekłej choroby żylnej (CVD) według klasyfikacji CEAP wskazuje, że u osób w średnim wieku 60 lat częstość występowania poszczególnych stadiów wynosi: C0 – 29%, C1 – 29%, C2 – 23%, C3 – 10%, C4 – 9%, C5 – 1,5%, C6 – 0,5%.
badanie duplex-doppler, badanie epidemiologiczne, ciśnienie wewnątrzbrzuszne, ciśnienie żylne, częstość występowania, jakość życia, klasyfikacja CEAP, otyłość, owrzodzenie żylne, owrzodzenie żylne nóg, pień naczyniowy, pończochy uciskowe, przewlekła choroba żylna, przewlekła niewydolność żylna, przewlekły obrzęk, refluks żylny, śmiertelność wewnątrzszpitalna, teleangiektazje, ultrasonografia, zabieg chirurgiczny, zakrzepica żył powierzchownych, zmiany skórne, żyła odpiszczelowa, żyły rozsiane, żyły siatkowate - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meprelon 32 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon w dawkach 16 mg i 32 mg do podawania dożylnego, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które zależą od dawki i czasu terapii. W zakresie hematologicznym obserwuje się leukocytozę, limfopenię, eozynopenię, policytemię oraz zmiany w liczbie płytek krwi (trombocytopenia lub trombocytoza). Szczególnie istotne są ciężkie reakcje anafilaktyczne z zapaścią krążeniową i zaburzeniami rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową. Lek osłabia odpowiedź immunologiczną, zwiększając ryzyko zakażeń, w tym ciężkich postaci chorób wirusowych (ospa wietrzna, opryszczka, półpasiec). Ponadto może maskować objawy infekcji i ujawniać zakażenia utajone. W sferze endokrynologicznej możliwe są przełomy guza chromochłonnego, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga oraz zaburzenia hormonalne (brak miesiączki, hirsutyzm, zaburzenia wzwodu). Metabolicznie obserwuje się zatrzymanie sodu z obrzękami, hipokaliemię, obniżoną tolerancję glukozy, cukrzycę, hipercholesterolemię, hipertriglicerydemię oraz zespół rozpadu guza u chorych na nowotwory hematologiczne.
atrofia mięśni, centralna retinopatia surowicza, eozynopenia, guz chromochłonny, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, jałowa martwica kości, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, lipomatoza, metyloprednizolon, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja glukozy, niewydolność nadnerczy, osteoporoza, ostra miopatia, ostra niewydolność wątroby, padaczka, policytemia, przełom miasteniczny, reakcja anafilaktyczna, rozedma pęcherzykowa jelit, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazje, trądzik steroidowy, trombocytopenia, trombocytoza, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uszkodzenie wątroby, wrzód rogówki, wrzód trawienny, zaburzenia gojenia ran, zaburzenia rytmu serca, zaćma, zakrzepica, zanik tkanki tłuszczowej, zapalenie naczyń, zapalenie otrzewnej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść naczyniowa, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, zespół rozpadu guza - Leksykon substancji czynnych
Prednizon – Działania niepożądane
Prednizon, glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, szczególnie przy długotrwałej terapii i dawkach powyżej 5 mg/dobę. Do najważniejszych powikłań endokrynologicznych należą wtórna niedoczynność kory nadnerczy i przysadki, zespół Cushinga, zaburzenia gospodarki węglowodanowej (hiperglikemia, cukrzyca), hirsutyzm oraz zahamowanie wzrostu u dzieci. Długotrwałe stosowanie prednizonu może prowadzić do zaburzeń metabolicznych, takich jak zatrzymanie sodu z obrzękami, hipokaliemia, zasadowica hipokaliemiczna, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia oraz ujemny bilans azotowy. Ponadto, prednizon może wywoływać zaburzenia psychiczne (15-50% pacjentów, szczególnie przy dawkach 40 mg/dobę), w tym objawy schizofrenii, manię, depresję, majaczenie oraz zaburzenia snu, a także poważne powikłania neurologiczne, takie jak wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego (guz mózgu rzekomy) i drgawki.
aseptyczna martwica kości, bradykardia, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, eozynopenia, glikokortkosteroid, glukozuria, guz mózgu rzekomy, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, hirsutyzm, immunosupresja, jaskra, lek hipoglikemizujący, leukocytoza, limfopenia, miażdżyca, miopatia steroidowa, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, perforacja jelita, policytemia, prednizon, rozstępy skórne, tarcza zastoinowa, teleangiektazje, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, węgorczyca, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaćma podtorebkowa, zakażenie grzybicze, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zasadowica hipokaliemiczna, zespół Cushinga, zespół odstawienny, zespół zakrzepowo-zatorowy