kortyzol w osoczu

Kortyzol w osoczu to badanie laboratoryjne mierzące stężenie kortyzolu, głównego hormonu stresu, w surowicy krwi. Kortyzol jest produkowany przez korę nadnerczy pod kontrolą osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i odgrywa kluczową rolę w metabolizmie węglowodanów, białek i tłuszczów, regulacji ciśnienia krwi oraz odpowiedzi immunologicznej organizmu.

Pomiar kortyzolu w osoczu charakteryzuje się rytmem dobowym – najwyższe wartości występują rano (6-8 rano), a najniższe wieczorem i w nocy. Prawidłowe stężenie kortyzolu w osoczu mierzone rano wynosi zwykle 5-25 μg/dl (138-690 nmol/l), choć wartości referencyjne mogą różnić się w zależności od laboratorium i stosowanej metody oznaczania.

Podwyższone stężenie kortyzolu w osoczu może wskazywać na zespół Cushinga, guzy nadnerczy, stres, depresję, otyłość, ciążę lub stosowanie niektórych leków (np. doustnych środków antykoncepcyjnych). Z kolei obniżone wartości mogą sugerować chorobę Addisona, niedoczynność przysadki, niedoczynność kory nadnerczy lub stosowanie leków hamujących produkcję kortyzolu.

W diagnostyce zaburzeń osi podwzgórze-przysadka-nadnercza pomiar kortyzolu w osoczu często uzupełnia się innymi testami, takimi jak test hamowania deksametazonem, stymulacji ACTH czy rytm dobowy kortyzolu. Interpretacja wyników powinna uwzględniać czas pobrania próbki, stan kliniczny pacjenta oraz ewentualne stosowanie leków wpływających na stężenie kortyzolu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl