izoprenalina
Izoprenalina (isoprenaline) to syntetyczny katecholamina o działaniu sympatykomimetycznym, która stymuluje receptory β-adrenergiczne (zarówno β1, jak i β2) z niewielkim wpływem na receptory α. Ze względu na swoje właściwości farmakologiczne, izoprenalina wykazuje silne działanie chronotropowe i inotropowe dodatnie, zwiększając częstość akcji serca i siłę skurczu mięśnia sercowego.
Lek ten znajduje zastosowanie w stanach nagłych, takich jak blok serca, bradykardia oraz w leczeniu wstrząsu kardiogennego. Podawana jest najczęściej drogą dożylną, rzadziej doustnie lub wziewnie. Dzięki oddziaływaniu na receptory β2, izoprenalina powoduje również rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, co historycznie wykorzystywano w leczeniu stanów spastycznych dróg oddechowych, choć obecnie w astmie i POChP preferowane są selektywne β2-mimetyki.
Do najważniejszych działań niepożądanych izoprenaliny należą: tachykardia, zaburzenia rytmu serca, drżenie mięśniowe, niepokój, bóle głowy oraz spadek ciśnienia tętniczego. Ze względu na szerokie spektrum działania i potencjalne efekty uboczne, izoprenalina jest stosowana pod ścisłym nadzorem medycznym, głównie w warunkach szpitalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – ACEBIS 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku ACEBIS, zawierającego ramipryl i bisoprolol fumaran, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się głównie bradykardią (<60 uderzeń/min), niedociśnieniem tętniczym, skurczem oskrzeli, ostrą niewydolnością serca oraz hipoglikemią. Bisoprolol, beta-adrenolityk, w dawkach nawet do 2000 mg, powoduje zwolnienie czynności serca i obniżenie ciśnienia, z indywidualną zmiennością wrażliwości, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca. Ramipryl, inhibitor ACE, może wywołać nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych prowadzące do wstrząsu, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza potasu) oraz niewydolność nerek. Zarówno bisoprolol, jak i ramipryl są słabo usuwalne przez hemodializę, co ogranicza skuteczność tej metody w zatruciach.
agonista receptora alfa1-adrenergicznego, aminofilina, angiotensyna II, angiotensynamid, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, bisoprololu fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, detoksykacja, dializa, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoprenalina, lek moczopędny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, płynoterapia, ramipryl, ramiprylat, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sobycor 2,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Sobycor, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują zwiększoną wrażliwość na lek. Przedawkowanie może wystąpić zarówno przy umiarkowanym przekroczeniu dawki terapeutycznej (np. 15 mg zamiast 7,5 mg), jak i przy bardzo dużych dawkach sięgających nawet 2000 mg. Typowe objawy kliniczne to bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Objawy te mogą prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, zaburzeń świadomości i zagrożenia życia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak astma, POChP czy cukrzyca.
aminofilina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprorol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, EKG, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy dodatni, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek rozszerzający naczynia, lek wazopresyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, osobnicza zmienność, ostra niewydolność serca, perfuzja narządowa, POChP, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, zaburzenia hemodynamiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramizek Plus 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Plus zawiera ramipryl (inhibitor konwertazy angiotensyny) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), których przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów klinicznych. Przedawkowanie bisoprololu manifestuje się głównie bradykardią (<60 uderzeń/min), niedociśnieniem tętniczym, skurczem oskrzeli, ostrą niewydolnością serca oraz hipoglikemią. W zgłoszonych przypadkach dawki bisoprololu sięgały nawet 2000 mg, a objawy ustępowały po leczeniu podtrzymującym. Ramipryl natomiast może powodować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, prowadzące do znacznego niedociśnienia, bradykardię, hiperkaliemię oraz niewydolność nerek. Ramiprylat, aktywny metabolit ramiprylu, jest słabo usuwany podczas hemodializy, co ogranicza zastosowanie tej metody w zatruciach.
agonista receptorów alfa-adrenergicznych, aminofilina, angiotensyna II, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, duszność, glukagon, hemodializa, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoprenalina, lek inotropowy dodatni, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, ramipryl, ramiprylat, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concoram 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan, prowadzi do złożonych zaburzeń hemodynamicznych wynikających z synergistycznego działania obu substancji. Amlodypina powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym, odruchową tachykardią oraz ryzykiem wstrząsu. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający wspomaganego oddychania. Bisoprolol natomiast wywołuje bradykardię (<60 uderzeń/min), blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. Wrażliwość na bisoprolol jest zmienna, a pacjenci z chorobami serca wykazują zwiększoną podatność na toksyczne efekty leku.
aminofilina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, atropina dożylna, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, białka osocza, bisoprololu fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, działanie chronotropowe dodatnie, glukagon dożylny, glukonian wapnia, glukoza dożylna, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowo dodatni, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność serca, parametr hemodynamiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, tachykardia odruchowa, węgiel aktywny, wrażliwość osobnicza, wspomagane oddychanie, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concoram 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran i amlodypinę, prowadzi do złożonej symptomatologii wynikającej z działania obu substancji. Amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych, powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, odruchową tachykardię oraz znaczne niedociśnienie ogólnoustrojowe, które może skutkować wstrząsem i niekardiogennym obrzękiem płuc pojawiającym się nawet 24-48 godzin po przedawkowaniu. Bisoprolol, selektywny beta-adrenolityk, wywołuje bradykardię, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca, hipoglikemię oraz blok przedsionkowo-komorowy. Warto podkreślić, że pacjenci z chorobą serca są bardziej wrażliwi na toksyczne działanie bisoprololu, a objawy przedawkowania mogą się nakładać, tworząc skomplikowany obraz kliniczny.
aminofilina, amlodypina, antagonista kanałów wapniowych, beta2-sympatykomimetyk, bisoprololu fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, efekt wazodylatacyjny, glukonian wapnia, hemodializa, hipoglikemia, izoprenalina, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, selektywny lek beta-adrenolityczny, skurcz oskrzeli, stymulator serca, tachykardia, węgiel aktywny, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ivabradine Viatris 7,5 mg
Przedawkowanie iwabradyny prowadzi do ciężkiej i przedłużającej się bradykardii, co stanowi główne zagrożenie kliniczne. Bradykardia ta może powodować istotne zaburzenia hemodynamiczne, które wymagają natychmiastowej interwencji. Objawy obejmują znaczne zwolnienie akcji serca, które może utrzymywać się przez dłuższy czas i prowadzić do niskiej tolerancji hemodynamicznej. Warto podkreślić, że przedawkowanie iwabradyny wymaga hospitalizacji i specjalistycznego monitorowania parametrów życiowych, zwłaszcza rytmu serca i funkcji układu krążenia.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sobycor 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Sobycor, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz metabolicznego. Objawy takie jak bradykardia, niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia mogą wystąpić już przy dawkach rzędu 15 mg (podwojenie dawki terapeutycznej) lub przy bardzo wysokich dawkach, np. 2000 mg. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, u których ryzyko powikłań jest znacznie podwyższone. W literaturze opisano przypadki powrotu do zdrowia po przedawkowaniu, jednak wymagały one intensywnego leczenia i monitorowania.
Postępowanie w przypadku przedawkowania bisoprololu obejmuje natychmiastowe zaprzestanie podawania leku oraz leczenie objawowe i podtrzymujące. W bradykardii zaleca się dożylne podanie atropiny, a w razie braku efektu izoprenaliny lub stymulację elektryczną serca. Niedociśnienie leczy się dożylną podażą płynów, lekami wazopresyjnymi oraz glukagonem. Blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia wymaga monitorowania i stosowania izoprenaliny lub stymulacji. W ostrym zaostrzeniu niewydolności serca stosuje się leki moczopędne, inotropowe dodatnie i rozszerzające naczynia. Skurcz oskrzeli leczy się beta2-sympatykomimetykami i aminofiliną, a hipoglikemię – dożylną glukozą. Hemodializa jest nieskuteczna w usuwaniu bisoprololu i nie jest zalecana. U pacjentów z niewydolnością serca konieczne jest ostrożne dawkowanie i stopniowe zwiększanie dawek, aby minimalizować ryzyko powikłań.
aminofilina, atropina, beta2-sympatykomimetyk, bisoprololu fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, drgawki, działanie beta-adrenolityczne, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek rozszerzający oskrzela, lek wazopresyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, przeznaczyniowa stymulacja serca, skurcz oskrzeli, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ivohart 5 mg
Przedawkowanie iwabradyny, substancji czynnej leku Ivohart (tabletki powlekane 5 mg i 7,5 mg), prowadzi do ciężkiej i przedłużającej się bradykardii, stanowiącej główny objaw toksyczności. Bradykardia ta, definiowana jako znaczne zwolnienie rytmu serca poniżej wartości fizjologicznych, może wywołać poważne zaburzenia hemodynamiczne, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Wymaga to stałego monitorowania parametrów życiowych oraz oceny ryzyka powikłań wynikających z upośledzonej automatyki węzła zatokowo-przedsionkowego, na który selektywnie działa iwabradyna.
agonista receptorów beta, automatyzm serca, bradykardia przedłużająca się, elektrostymulacja serca, izoprenalina, oddział specjalistyczny, parametry hemodynamiczne, podanie dożylne leku, przedawkowanie iwabradyny, tabletka powlekana, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenia hemodynamiczne, zwolnienie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concor Cor 10 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, stosowanego w dawkach 5 mg i 10 mg (Concor Cor 5 i 10), może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i metabolicznych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Mechanizm toksycznego działania wynika z nadmiernej blokady receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych, co skutkuje zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego, obniżeniem napięcia naczyń krwionośnych oraz zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Szczególnie wrażliwi na przedawkowanie są pacjenci z niewydolnością serca. Objawy te wymagają natychmiastowego przerwania podawania bisoprololu oraz wdrożenia leczenia objawowego i podtrzymującego, z uwzględnieniem specyficznych interwencji farmakologicznych i monitorowania parametrów życiowych.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dobutamina, drogi oddechowe, działanie inotropowe dodatnie, farmakokinetyka bisoprololu, fenoterol, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, leki obkurczające naczynia, leki rozszerzające oskrzela, nebulizacja, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, obrzęk płuc, ostra niewydolność serca, receptory beta-1, równowaga elektrolitowa, salbutamol, skurcz oskrzeli, stymulator serca, teofilina, węzeł przedsionkowo-komorowy, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bibloc 7,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bibloc, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, ze szczególnym ryzykiem u pacjentów z niewydolnością serca. Opisano przypadki przedawkowania do 2000 mg, w których dominowały objawy takie jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz zawroty głowy. Nawet dwukrotne przekroczenie dawki terapeutycznej (np. 15 mg zamiast 7,5 mg) może wywołać ciężkie objawy, w tym blok AV III° i znaczne zaburzenia hemodynamiczne. Wystąpienie objawów zależy od dawki, indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz chorób współistniejących.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, glikemia, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, monitorowanie EKG, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, zastój w krążeniu płucnym, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 10 10 mg
Bisoprolol fumaran wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego oraz bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować bradykardię, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia i pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością serca. Leki przeciwarytmiczne klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron) nasilają ujemne działanie inotropowe i wydłużają przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe mogą nasilać hipoglikemię, której objawy mogą być maskowane przez bisoprolol. Ponadto, środki do znieczulenia ogólnego, glikozydy naparstnicy oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) również wpływają na działanie bisoprololu, odpowiednio zwiększając ryzyko niedociśnienia, bradykardii lub osłabiając efekt hipotensyjny.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lidocaine Grindeks 20 mg/ml
Lidocaine Grindeks to roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg/ml chlorowodorku lidokainy, dostępny w ampułkach 5 ml (100 mg substancji czynnej). Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 5,0-7,0 oraz osmolalnością 0,310-0,340 Osmol/kg. Skład uzupełniają chlorek sodu, wodorotlenek sodu (1 M) do regulacji pH oraz woda do wstrzykiwań. Produkt jest klarowny, bezbarwny lub jasnożółty, bez widocznych cząstek. Zaleca się stosowanie bezpośrednio po otwarciu ampułki, unikając długotrwałego kontaktu z metalowymi elementami, które mogą indukować obrzęk w miejscu podania. Preparat przechowuje się w temperaturze powyżej 0°C, z 5-letnim okresem ważności, bez zamrażania.
amfoterycyna B, chlorek sodu, chlorowodorek adrenaliny, chlorowodorek lidokainy, ciśnienie osmotyczne, fenytoina sodu, izoprenalina, niezgodność farmaceutyczna, obrzęk miejsca wstrzyknięcia, osmolalność, pH roztworu, precypitacja, rozpuszczalność pH, roztwór do wstrzykiwań, winian noradrenaliny, wodorotlenek sodu, wstrzyknięcie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Concor Cor 3,75 3,75 mg
Stosowanie beta-adrenolityków, w tym bisoprololu (preparat Concor Cor), w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, zwiększone ryzyko śmierci wewnątrzmacicznej, poronienia oraz porodu przedwczesnego. Mechanizm działania polega na zmniejszeniu przepływu krwi przez łożysko, co może negatywnie wpływać na rozwój płodu. U noworodków obserwuje się ryzyko hipoglikemii i bradykardii, szczególnie w pierwszych trzech dobach po porodzie, co wymaga intensywnego monitorowania. Bisoprolol, jako beta1-selektywny beta-adrenolityk, jest preferowany w sytuacjach, gdy stosowanie beta-adrenolityków jest niezbędne, jednak jego podawanie powinno być ograniczone do przypadków, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Zaleca się regularne badania ultrasonograficzne z oceną przepływów maciczno-łożyskowych oraz kontrolę parametrów biometrycznych płodu.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dysfagia, fumaran bisoprololu, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowo dodatni, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek rozszerzający oskrzela, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, przepływ krwi przez łożysko, przepływ maciczno-łożyskowy, receptor beta1-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulator serca, teofilina, wzrost wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symtrend 6,25 mg
Przedawkowanie karwedylolu, substancji czynnej leku Symtrend (dawki 6,25 mg, 12,5 mg, 25 mg), prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Charakterystyczne objawy to ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia (<60 uderzeń/min), niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości i uogólnione drgawki. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji, w tym monitorowania parametrów życiowych i leczenia w warunkach oddziału intensywnej terapii.
aminofilina, atropina, beta-sympatykomimetyk, białko osocza, bradykardia, diazepam, dobutamina, drgawki uogólnione, glukagon, inhibitor fosfodiesterazy, izoprenalina, karwedylol, klonazepam, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, noradrenalina, norfenefryna, oczyszczanie krwi, oddział intensywnej terapii, okres półtrwania, parametry życiowe, skurcz oskrzeli, stymulator serca, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – BisoHEXAL 10 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, może prowadzić do poważnych zaburzeń takich jak bradykardia (poniżej 60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz zawroty głowy. Objawy te mogą wystąpić już przy dawce 15 mg/dobę, podczas gdy w praktyce klinicznej odnotowano przypadki przedawkowania nawet do 2000 mg. Szczególnie wrażliwi na toksyczne działanie bisoprololu są pacjenci z niewydolnością serca, u których zaleca się stopniowe zwiększanie dawki leku. W każdym przypadku przedawkowania konieczne jest przerwanie podawania bisoprololu oraz wdrożenie leczenia podtrzymującego i objawowego, z uwzględnieniem specyficznych interwencji farmakologicznych.
beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, działanie chronotropowe, działanie inotropowe dodatnie, elektrokardiografia, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, zaburzenie perfuzji narządowej, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nebinad 5 mg
Przedawkowanie nebiwololu, beta-adrenolityku stosowanego w terapii nadciśnienia i niewydolności serca, prowadzi do charakterystycznych objawów toksyczności, takich jak bradykardia (poniżej 60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Mechanizmy tych objawów wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-1 i beta-2, co skutkuje zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego, spadkiem rzutu serca oraz zwężeniem dróg oddechowych. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie intensywnej terapii obejmującej płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, monitorowanie parametrów życiowych (glukoza, akcja serca, ciśnienie, saturacja) oraz leczenie objawowe, w tym atropinę lub metyloatropinę na bradykardię, płynoterapię i katecholaminy na niedociśnienie, a także beta-2-mimetyki i wspomaganie oddechu przy skurczu oskrzeli.
atropina, beta-2-mimetyk, beta-adrenolityk, blokada receptorów beta-1, blokada receptorów beta-2, bradykardia, chlorowodorek izoprenaliny, dobutamina, dopamina, glukagon, izoprenalina, katecholamina, kurczliwość mięśnia sercowego, metyloatropina, Nebinad, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, oddychanie wspomagane, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, reakcja nadwrażliwości, receptor beta-adrenergiczny, rzut serca, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy we krwi, węgiel aktywowany, wlew dożylny, wstrząs, wszczepienie rozrusznika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Metoprolol VP 50 mg
Przedawkowanie winianu metoprololu manifestuje się wieloukładowo, z objawami pojawiającymi się już w ciągu 20 minut do 2 godzin po przyjęciu nadmiernej dawki, a w ciężkich przypadkach utrzymującymi się przez kilka dni. Dominują objawy kardiologiczne, takie jak ciężkie niedociśnienie, bradykardia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia oddechowe (skurcz oskrzeli, sinica), neurologiczne (zaburzenia przytomności, śpiączka, drgawki), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty) oraz metaboliczne (hipoglikemia, rzadko hiperkaliemia). Diagnostyka wymaga stałego monitorowania funkcji życiowych, parametrów biochemicznych i gazometrii krwi, a w ciężkich przypadkach konieczna jest intensywna terapia wspomagająca, w tym sztuczna wentylacja i elektrostymulacja serca.
agonista receptora beta2-adrenergicznego, aminofilina, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, diazepam, dobutamina, dopamina, drgawka, elektrostymulacja serca, glukagon, hemodializa, hiperkaliemia, hipoglikemia, izoprenalina, lek beta-adrenomimetyczny, lek presyjny, lek rozszerzający oskrzela, metoprolol, Metoprolol VP, niedociśnienie, niewydolność serca, noradrenalina, oddział intensywnej opieki medycznej, parametr biochemiczny krwi, płukanie żołądka, prenalterol, sinica, skurcz oskrzeli, śpiączka, splątanie, sztuczna wentylacja, węgiel aktywny, winian metoprololu, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przytomności, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Conaret 3,75 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Conaret, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, takich jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III° oraz skurcz oskrzeli. W opisanych przypadkach dawki sięgały nawet 2000 mg, a objawy obejmowały również ostrą niewydolność serca i hipoglikemię. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, u których nawet niewielkie przekroczenie dawki może wywołać ciężkie powikłania. Mechanizmy toksyczności wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-1 i beta-2, prowadząc do zmniejszenia automatyzmu węzła zatokowego, rozszerzenia naczyń obwodowych, zwężenia oskrzeli oraz hamowania glikogenolizy i glukoneogenezy.
aminofilina, antagonista receptorów cholinergicznych, atropina, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, choroba wieńcowa, dializa, dobutamina, dysfagia, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, fenylefryna, furosemid, glikogenoliza, glukagon, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, hipoperfuzja mózgowa, izoprenalina, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, noradrenalina, orcyprenalina, ostra niewydolność serca, przedawkowanie bisoprololu, salbutamol, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, stymulator serca, węzeł przedsionkowo-komorowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Conaret 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Conaret, może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i metabolicznych, takich jak bradykardia (często poniżej 50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Opisano przypadki przyjęcia dawki dobowej 15 mg zamiast zalecanej 7,5 mg, skutkujące blokiem AV III stopnia i bradykardią, a także dawki nawet do 2000 mg u pacjentów z nadciśnieniem i chorobą wieńcową, które wywołały objawy kardiodepresyjne, lecz zakończyły się pełnym powrotem do zdrowia po odpowiednim leczeniu. Objawy te wynikają z farmakologicznego hamowania receptorów beta-adrenergicznych, co prowadzi do zahamowania układu współczulnego i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
aminofilina, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, dializa, dobutamina, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, działanie inotropowe dodatnie, efekt inotropowy, farmakokinetyka leku, furosemid, glikogenoliza, glukagon, glukoneogeneza, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, monitorowanie elektrokardiograficzne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, okres półtrwania, orcyprenalina, ostra niewydolność serca, perfuzja mózgowa, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, salbutamol, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stymulator serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Blocard 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Blocard, prowadzi do charakterystycznych objawów beta-adrenolitycznych, takich jak bradykardia (rytm serca poniżej wartości fizjologicznych) oraz niedociśnienie tętnicze (spadek ciśnienia poniżej normy). Występuje również ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca oraz hipoglikemii (obniżenie stężenia glukozy we krwi). Ze względu na zmienność indywidualnej wrażliwości, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, konieczne jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Dializa jest mało skuteczna w eliminacji bisoprololu, co ogranicza możliwości usunięcia leku z organizmu.
atropina, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprololu fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dializa, duszność, działanie chronotropowe, działanie inotropowo dodatnie, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, skurcz oskrzeli, stymulator serca, teofilina, zaburzenie przewodzenia, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bibloc 3,75 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, selektywnego beta-adrenolityku, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i przewodzenia sercowego, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, a także skurcz oskrzeli i ostra niewydolność serca. Opisano przypadki przyjęcia nawet do 2000 mg bisoprololu, jednak już dawka 15 mg (przy zalecanej 7,5 mg) może wywołać ciężkie zaburzenia przewodzenia i objawy neurologiczne, np. zawroty głowy. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, u których przedawkowanie może nasilać objawy kliniczne i wymagać stopniowego zwiększania dawki na początku terapii. Objawy przedawkowania wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych i obejmują m.in. bradykardię, niedociśnienie, blok AV, skurcz oskrzeli, hipoglikemię oraz objawy niewydolności serca.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, elektrokardiografia, glikogenoliza, glukagon, glukoneogeneza, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy dodatni, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, lek wazopresyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stymulator serca, zastój w krążeniu płucnym, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Corsib 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Corsib, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia. Doświadczenia kliniczne wskazują na znaczne zróżnicowanie indywidualnej wrażliwości na dawki nawet do 2000 mg, ze szczególnym ryzykiem u pacjentów z niewydolnością serca. Objawy te wynikają z hamowania receptorów beta-1 w mięśniu sercowym oraz beta-2 w układzie oddechowym, co prowadzi do zwolnienia rytmu serca, spadku pojemności minutowej, zwężenia dróg oddechowych i zaburzeń metabolicznych, w tym hipoglikemii.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bronchokonstrykcja, choroba wieńcowa serca, diuretyk, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, receptory beta-adrenergiczne, salbutamol, salmeterol, skurcz oskrzeli, stymulator serca, technika nerkozastępcza, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil Biso 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w terapii. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu RAA (np. jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu) ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest także łączenie z preparatem zawierającym sakubitryl i walsartan – konieczny jest 36-godzinny odstęp między terapiami, aby zapobiec obrzękowi naczynioruchowemu. Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementy potasu, trimetoprym, ko-trimoksazol, cyklosporyna i heparyna mogą zwiększać ryzyko hiperkaliemii, dlatego wymagana jest regularna kontrola stężenia potasu w surowicy. Ponadto, współstosowanie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami ośrodkowymi, inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B) oraz lekami przeciwarytmicznymi (klasy I i III) wymaga ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego.
allopurynol, amiloryd, amiodaron, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk stosowany miejscowo, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, czynność skurczowa komór, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, działanie inotropowe, epinefryna, ewerolimus, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, jaskra, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl, sól litu, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisoratio 2,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu prowadzi do nasilonej blokady receptorów beta-adrenergicznych, manifestującej się głównie bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, skurczem oskrzeli, ostrą niewydolnością serca oraz hipoglikemią. Warto podkreślić, że wrażliwość na toksyczne działanie bisoprololu wykazuje dużą zmienność międzyosobniczą, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, u których ryzyko powikłań jest znacznie podwyższone. Objawy takie jak bradykardia mogą wymagać dożylnego podania atropiny, a w przypadku braku efektu – izoprenaliny lub tymczasowego rozrusznika serca. Niedociśnienie tętnicze leczy się dożylnym uzupełnieniem płynów, środkami wazopresyjnymi oraz glukagonem, natomiast skurcz oskrzeli wymaga zastosowania beta2-sympatykomimetyków (np. izoprenaliny) i/lub aminofiliny. Hipoglikemia powinna być leczona dożylnym podaniem glukozy.
aminofilina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, Bisoratio, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów adrenergicznych, bradykardia, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, środek wazopresyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Propranolol Aurovitas 10 mg
Propranolol chlorowodorek, substancja czynna leku Propranolol Aurovitas, jest niewybiórczym beta-adrenolitykiem (kod ATC: C07AA05) działającym jako kompetycyjny antagonista receptorów beta1- i beta2-adrenergicznych. Lek nie wykazuje wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i stabilizuje błony komórkowe w stężeniach 1-3 mg/l, choć takie stężenia są rzadko osiągane przy standardowym podawaniu doustnym. Propranolol powoduje charakterystyczne przesunięcie w prawo krzywej zależności częstości akcji serca od dawki beta-adrenomimetyków, co potwierdza jego mechanizm kompetycyjnego antagonizmu. Działa inotropowo ujemnie, zmniejszając siłę skurczu mięśnia sercowego, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca.
aktywność sympatykomimetyczna, antagonista kompetycyjny, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, działanie inotropowe ujemne, enancjomer, izomer propranololu, izoprenalina, katecholamina, konwersja tyroksyny, mieszanina racemiczna, niewyrównana niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, selektywny beta1-adrenolityk, stabilizacja błony komórkowej, trijodotyronina, tyroksyna, właściwość agonistyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Corsib 2,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Corsib, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, gdzie nawet niewielkie przekroczenie dawki terapeutycznej może wywołać ciężkie objawy. Doświadczenia kliniczne obejmują dawki do 2000 mg, przy czym obserwuje się znaczną zmienność indywidualnej wrażliwości. Typowe objawy przedawkowania to bradykardia (<50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze prowadzące do wstrząsu, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Mechanizmy patofizjologiczne wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych, co prowadzi do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, zaburzeń przewodzenia oraz zaburzeń metabolicznych.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa serca, dializa, drogi oddechowe, działanie inotropowe, elektrokardiografia, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, oddział intensywnej opieki medycznej, okres półtrwania, ostra niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, równowaga kwasowo-zasadowa, rzut serca, salbutamol, skurcz oskrzeli, stymulator serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, zastój w krążeniu płucnym, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betaxolol PMCS 20 mg
Przedawkowanie betaksololu chlorowodorku prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego, z objawami takimi jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia, zatrzymanie akcji serca, niewydolność serca oraz wstrząs kardiogenny. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości i uogólnione drgawki. Stopień nasilenia objawów koreluje z dawką leku i stopniem zatrucia. Warto podkreślić, że w literaturze opisano przypadki zahamowania zatokowego jako poważnego powikłania przedawkowania betaksololu.
agonista receptorów beta-adrenergicznych, atropina, bradykardia, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze krwi, dekompensacja kardiologiczna, dobutamina, działanie cholinolityczne, glukagon, izoprenalina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-adrenolityczny, niewydolność serca, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, uogólnione drgawki, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concor Cor 5 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują zwiększoną wrażliwość na lek. Typowe objawy przedawkowania obejmują bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. Bradykardia wynika z blokady receptorów beta-adrenergicznych w mięśniu sercowym i wymaga podania dożylnego atropiny, a w razie braku efektu – izoprenaliny lub wszczepienia stymulatora serca. Niedociśnienie tętnicze, spowodowane zmniejszoną kurczliwością mięśnia sercowego i rozszerzeniem naczyń, leczy się dożylnym podaniem płynów, lekami obkurczającymi naczynia oraz glukagonem. Skurcz oskrzeli wymaga stosowania beta2-adrenomimetyków i teofiliny, natomiast ostra niewydolność serca – leków moczopędnych, inotropowo dodatnich i rozszerzających naczynia. Hipoglikemia powinna być leczona dożylnym podaniem glukozy.
atropina dożylna, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze, glikogenoliza, glukagon dożylny, glukoneogeneza, hipoglikemia, izoprenalina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek inotropowo dodatni, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, okres półtrwania leku, ostra niewydolność serca, pomiar ciśnienia tętniczego, poziom glikemii, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rytm serca, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, stymulator serca, teofilina, zmienność osobnicza - Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Przedawkowanie
Betaksolol, selektywny antagonista receptorów β1-adrenergicznych, stosowany jest w terapii nadciśnienia tętniczego oraz jaskry. Przedawkowanie betaksololu manifestuje się głównie objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego, takimi jak bradykardia, ciężkie niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz zatrzymanie akcji serca, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, zaburzenia oddychania) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zaburzenia świadomości, wymioty, uogólnione drgawki). W przypadku miejscowego przedawkowania preparatów ocznych (Betoptic 0,5%, Betoptic S, Optibetol 0,5%) zaleca się przepłukanie oka wodą o temperaturze pokojowej, natomiast niezamierzone połknięcie może wywołać systemowe objawy toksyczności beta-blokera.
aminofilina, antagonista receptorów β1-adrenergicznych, atropina, bradykardia, dekompensacja kardiologiczna, dializa otrzewnowa, diazepam, dobutamina, drgawki uogólnione, glukagon, hemodializa, izoprenalina, jaskra, lek beta-adrenolityczny, lek beta-mimetyczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, receptory β-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Bisopromerck 10 10 mg
Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego i dromotropowego, prowadzące do niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego. Również leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (np. klonidyna, metylodopa) mogą nasilać niewydolność serca i wywoływać „nadciśnienie z odbicia” przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klas I i III, beta-adrenolityków miejscowych, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, środków do znieczulenia ogólnego, glikozydów naparstnicy oraz NLPZ, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych takich jak bradykardia, wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie czy maskowanie objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie dromotropowe, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lidokaina, meflochina, metformina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, noradrenalina, objawowe niedociśnienie, pochodna ergotaminy, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, prostaglandyna naczyniowa, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rylmenidyna, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 5 5 mg
Bisoprolol, substancja czynna leków Concor 5 i Concor 10, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko „nadciśnienia z odbicia”. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron), insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, a także środkami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym. W tych przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, EKG oraz glikemii, aby zapobiec poważnym powikłaniom, takim jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie tętnicze czy maskowanie objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, ergotamina, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betaxolol Medreg 20 mg
Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. W okresie ciąży lek może powodować zmniejszenie przepływu łożyskowego, co wiąże się z ryzykiem wewnątrzmacicznej śmierci płodu, poronienia, przedwczesnego porodu oraz działań niepożądanych u płodu, takich jak hipoglikemia i bradykardia. U noworodków matek leczonych betaksololem obserwuje się ryzyko powikłań sercowych (w tym niewydolności serca), płucnych, bradykardii, zaburzeń oddychania oraz hipoglikemii, które mogą utrzymywać się przez kilka dni po porodzie. Zaleca się ścisłe monitorowanie częstości akcji serca i stężenia glukozy we krwi noworodków przez 3-5 dni na oddziale intensywnej terapii noworodków. W przypadku dekompensacji kardiologicznej stosuje się glukagon (0,3 mg/kg mc.), izoprenalinę oraz dobutaminę, wymagające specjalistycznego nadzoru.
atropina, beta-adrenolityk, bradykardia, cukrzyca ciążowa, dekompensacja kardiologiczna, dobutamina, drgawka uogólniona, działanie teratogenne, glukagon, hiperglikemia, hipoglikemia, izoprenalina, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, poród przedwczesny, poronienie, powikłanie płucne, przedawkowanie leku, przepływ łożyskowy, skurcz oskrzeli, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, wstrząs kardiogenny, zaburzenie oddychania, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Blocard 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu, substancji czynnej leku Blocard, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko wystąpienia bradykardii, niedociśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca oraz hipoglikemii. Objawy te mogą być różnie nasilone, a szczególną wrażliwość wykazują pacjenci z niewydolnością serca. W przypadku bradykardii zaleca się dożylne podanie atropiny, a w razie braku efektu – izoprenaliny lub innych leków o działaniu chronotropowym dodatnim, a w niektórych sytuacjach wszczepienie stymulatora serca. Niedociśnienie tętnicze wymaga dożylnego podania płynów, leków obkurczających naczynia oraz glukagonu, który poprawia kurczliwość mięśnia sercowego. Skurcz oskrzeli leczy się beta2-adrenomimetykami i/lub teofiliną, natomiast ostra niewydolność serca wymaga podania leków moczopędnych, inotropowo dodatnich i rozszerzających naczynia krwionośne. Hipoglikemię koryguje się dożylnym podaniem glukozy.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol, Blocard, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, działanie farmakologiczne, glukagon, glukoza dożylna, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, leki obkurczające naczynia, monitoring funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, przedawkowanie bisoprololu, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, stymulator serca, teofilina, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Piramil Biso 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Piramil Biso, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-1-adrenolityk), stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. Objawy przedawkowania bisoprololu obejmują bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię, natomiast ramipryl może powodować ciężkie niedociśnienie tętnicze, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemię), bradykardię oraz niewydolność nerek. W opisanych przypadkach dawki bisoprololu sięgały nawet 2000 mg, a reakcje kliniczne cechuje duża zmienność indywidualna, ze szczególnym ryzykiem u pacjentów z niewydolnością serca i chorobami nerek. Ramiprylat, aktywny metabolit ramiprylu, jest słabo dializowalny, co utrudnia eliminację leku w zatruciu.
agoniści receptorów alfa-1-adrenergicznych, aminofilina, angiotensyna II, antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych, beta2-sympatykomimetyki, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, czasowy stymulator serca, dializa, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoprenalina, leki inotropowe dodatnie, leki moczopędne, leki obkurczające naczynia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, piramil biso, ramipryl bisoprolol, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ivabradine Viatris 5 mg
Przedawkowanie iwabradyny prowadzi do istotnego ryzyka kardiologicznego, głównie manifestującego się ciężką, przedłużającą się bradykardią wynikającą z selektywnego hamowania kanału If w węźle zatokowo-przedsionkowym. Bradykardia ta może powodować poważne zaburzenia hemodynamiczne, w tym słabą tolerancję hemodynamiczną, co skutkuje niedostateczną perfuzją narządów, objawiającą się zawrotami głowy, osłabieniem, omdleniami oraz zaburzeniami świadomości. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko destabilizacji funkcji układu krążenia.
ciężka bradykardia, działanie toksyczne leku, elektrostymulacja serca, izoprenalina, kanał If, monitorowanie elektrokardiograficzne, perfuzja mózgowa, przedawkowanie iwabradyny, receptory beta-adrenergiczne, tolerancja hemodynamiczna, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil Biso 10 mg + 10 mg
Produkt Piramil Biso zawiera ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), co determinuje złożony profil interakcji farmakologicznych o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są interakcje zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z sakubitrylem/walsartanem (przeciwwskazane, odstęp 36 godzin). Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem, ko-trimoksazolem, cyklosporyną i heparyną, co wymaga monitorowania stężenia potasu. Ponadto, stosowanie z lekami przeciwcukrzycowymi może nasilać ryzyko hipoglikemii, a bisoprolol może maskować jej objawy, co wymaga kontroli glikemii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. NLPZ i inhibitory COX-2 mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii, co wymaga ostrożności i monitorowania funkcji nerek.
allopurynol, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, diltiazem, dobutamina, epinefryna, felodypina, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, insulina, izoprenalina, jaskra, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, prokainamid, racekadotryl, sakubitryl i walsartan, sole litu, trimetoprym, werapamil, wildagliptyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 1,25 mg
Bisoprolol fumaran, składnik leku Bisocard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. klonidyna), co może prowadzić do bradykardii, bloku przedsionkowo-komorowego, ciężkiego niedociśnienia tętniczego i nasilenia niewydolności serca. Współistniejące stosowanie bisoprololu z insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi zwiększa ryzyko hipoglikemii oraz maskuje jej objawy, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii. Ponadto, bisoprolol może osłabiać odruchową tachykardię podczas znieczulenia oraz nasilać działanie depresyjne alkoholu etylowego, co zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego i sedacji.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, dobutamina, dyzopiramid, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, receptor alfa-adrenergiczny, rylmenidyna, sympatykomimetyk, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny - Leksykon leków
Interakcje leku – Sedaconda 100 % (V/V)
Izofluran (Sedaconda 100% V/V) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym arytmii komorowej, nadciśnienia, depresji oddechowej oraz hepatotoksyczności. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania izofluranu z nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko sytuacji kryzysowej podczas sedacji – zalecany jest co najmniej 15-dniowy odstęp od ostatniego przyjęcia inhibitora MAO. Leki beta- i alfa-beta-sympatykomimetyczne (np. izoprenalina, adrenalina, noradrenalina) wymagają ostrożności i monitorowania rytmu serca, gdyż u 1 na 150 pacjentów poddanych sedacji izofluranem i jednocześnie otrzymujących noradrenalinę stwierdzono komorowe zaburzenia rytmu. Podanie adrenaliny podskórnie do 0,25 mg (50 ml roztworu 1:200 000) u dorosłego o masie 70 kg jest dopuszczalne pod warunkiem braku hipoksji mięśnia sercowego.
adrenalina, adrenalina podskórna, amfetamina, antagonista wapnia, arytmia komorowa, benzodiazepina, beta-adrenolityk, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie hepatotoksyczne, efedryna, hipoksja mięśnia sercowego, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, izofluran, izoniazyd, izoprenalina, lek alfa-beta-sympatykomimetyczny, lek beta-sympatykomimetyczny, lek niedepolaryzujący, lek zwiotczający mięśnie, neostygmina, noradrenalina, opioid, pochodna dihydropirydyny, psychostymulant, sedacja izofluranem, sympatykomimetyk o działaniu pośrednim, zaburzenie rytmu komorowego, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sobycombi 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Sobycombi, zawierającego bisoprolol i amlodypinę, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, ostra niewydolność serca oraz tachykardia odruchowa. W przypadku bisoprololu, dawki nawet do 2000 mg u pacjentów z nadciśnieniem i chorobą wieńcową wywołują bradykardię i niedociśnienie, z dużą zmiennością indywidualnej wrażliwości, szczególnie u chorych z niewydolnością serca. Amlodypina natomiast może powodować znaczne i długotrwałe niedociśnienie, wstrząs oraz rzadki, ale groźny niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający wsparcia oddechowego. Objawy takie jak skurcz oskrzeli i hipoglikemia również mogą wystąpić, głównie w związku z bisoprololem.
aminofilina, amlodypina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol i amlodypina, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, choroba wieńcowa, dializa, dializoterapia, glukonian wapnia, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność serca, płukanie żołądka, przedawkowanie bisoprololu, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betaxolol Medreg 20 mg
Przedawkowanie betaksololu chlorowodorku (Betaxolol Medreg 20 mg) prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego, z objawami takimi jak ciężkie niedociśnienie, bradykardia (<60 uderzeń/min), zahamowanie zatokowe, niewydolność serca oraz wstrząs kardiogenny. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości, a w rzadkich przypadkach uogólnione drgawki. Objawy te stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej w warunkach intensywnej terapii.
aktywność elektryczna mózgu, aspiracja, asystolia, atropina, betaksolol chlorowodorek, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dekompensacja kardiologiczna, dobutamina, drgawki uogólnione, drogi oddechowe, funkcja skurczowa serca, glukagon, interwencja medyczna, izoprenalina, leczenie zatruć, lek beta-adrenolityczny, mięśnie gładkie oskrzeli, niedociśnienie, niewydolność serca, oddział intensywnej opieki medycznej, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja mózgowa, perfuzja tkankowa, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wspomaganie oddychania, wstrząs kardiogenny, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca