Przedawkowanie leku BisoHEXAL 10

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, szczególnie u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Objawy przedawkowania wynikają bezpośrednio z nasilonego działania farmakologicznego beta-adrenolityków, prowadząc do szeregu niebezpiecznych zaburzeń fizjologicznych.¹

Udokumentowane przypadki kliniczne

W praktyce klinicznej odnotowano przypadki przedawkowania bisoprololu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub chorobą niedokrwienną serca, gdzie przyjęte dawki sięgały nawet 2000 mg. W tych przypadkach główne objawy obejmowały bradykardię oraz niedociśnienie tętnicze. Warto odnotować, że wszyscy pacjenci z udokumentowanych przypadków przedawkowania ostatecznie powrócili do zdrowia.²

Należy podkreślić, że w określonych przypadkach przedawkowania odnotowano wystąpienie bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia, bradykardii i zawrotów głowy już po przyjęciu dawki dobowej 15 mg zamiast zalecanej dawki 7,5 mg.³

Wrażliwość indywidualna

Istnieją znaczące różnice osobnicze w zakresie wrażliwości na działanie pojedynczej, dużej dawki bisoprololu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują prawdopodobnie zwiększoną wrażliwość na bisoprolol. Z tego powodu u takich pacjentów konieczne jest rozpoczynanie leczenia z zastosowaniem stopniowego zwiększania dawki.⁴

Objawy przedawkowania

Najczęściej występujące objawy przedawkowania beta-adrenolityków, w tym bisoprololu, obejmują szereg zaburzeń funkcjonowania układów: sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz metabolicznego.⁵

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W razie przedawkowania bisoprololu zaleca się wdrożenie kompleksowego postępowania obejmującego przerwanie podawania leku oraz zastosowanie odpowiedniego leczenia podtrzymującego i objawowego.⁶

Należy zaznaczyć, że bisoprolol prawie nie ulega dializie, co ogranicza możliwości przyspieszenia eliminacji leku z organizmu.⁷

Szczegółowe postępowanie w zależności od objawów

Biorąc pod uwagę przewidywane działanie farmakologiczne bisoprololu oraz zalecenia dla innych beta-adrenolityków, w przypadku klinicznie uzasadnionym należy rozważyć następujące interwencje terapeutyczne:⁸

• Bradykardia – należy podać dożylnie atropinę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi, wskazane jest ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych sytuacjach może być konieczne założenie przez żyłę tymczasowego rozrusznika serca.⁹
• Niedociśnienie tętnicze – wskazane jest dożylne podanie płynów oraz leków kurczących naczynia. Korzystny efekt może przynieść dożylne podanie glukagonu.¹⁰
• Blok przedsionkowo-komorowy (drugiego lub trzeciego stopnia) – pacjent wymaga dokładnego monitorowania i leczenia izoprenaliną podawaną w infuzji lub przez założenie tymczasowego rozrusznika serca przez żyłę.¹¹
• Ostre nasilenie niewydolności serca – zaleca się dożylne podanie leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowym dodatnim oraz leków rozszerzających naczynia krwionośne.¹²
• Skurcz oskrzeli – należy zastosować leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina, beta2-adrenomimetyki i/lub teofilina.¹³
• Hipoglikemia – wskazane jest dożylne podanie glukozy.¹⁴

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjenci po przedawkowaniu bisoprololu wymagają ścisłego monitorowania parametrów życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji układu sercowo-naczyniowego. Konieczne jest ciągłe monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego, saturacji oraz poziomu glukozy we krwi. U pacjentów z niewydolnością serca należy dodatkowo monitorować parametry wydolności krążenia i oddychania.¹⁵

Ze względu na dużą zmienność osobniczą we wrażliwości na działanie bisoprololu, szczególnej uwagi wymagają pacjenci z współistniejącą niewydolnością serca, u których ryzyko powikłań po przedawkowaniu jest znacząco wyższe.¹⁶