Przedawkowanie
Bisoratio 2,5 mg

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu prowadzi do nasilonej blokady receptorów beta-adrenergicznych, manifestującej się głównie bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, skurczem oskrzeli, ostrą niewydolnością serca oraz hipoglikemią. Warto podkreślić, że wrażliwość na toksyczne działanie bisoprololu wykazuje dużą zmienność międzyosobniczą, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, u których ryzyko powikłań jest znacznie podwyższone. Objawy takie jak bradykardia mogą wymagać dożylnego podania atropiny, a w przypadku braku efektu – izoprenaliny lub tymczasowego rozrusznika serca. Niedociśnienie tętnicze leczy się dożylnym uzupełnieniem płynów, środkami wazopresyjnymi oraz glukagonem, natomiast skurcz oskrzeli wymaga zastosowania beta2-sympatykomimetyków (np. izoprenaliny) i/lub aminofiliny. Hipoglikemia powinna być leczona dożylnym podaniem glukozy.

Przedawkowanie leku Bisoratio

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu może prowadzić do szeregu poważnych konsekwencji klinicznych, wynikających z nasilonego blokowania receptorów beta-adrenergicznych. Doświadczenia kliniczne dotyczące przedawkowania Bisoratio są ograniczone, jednakże zgłaszano przypadki przedawkowania tego leku z przeważającymi objawami w postaci bradykardii i niedociśnienia tętniczego. Co istotne, wszyscy pacjenci, u których odnotowano przedawkowanie, powrócili do zdrowia po zastosowaniu odpowiedniego postępowania terapeutycznego.1

Wrażliwość na przedawkowanie

Należy podkreślić, że występuje znaczna zmienność międzyosobnicza w zakresie wrażliwości na pojedynczą, dużą dawkę bisoprololu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują prawdopodobnie bardzo dużą wrażliwość na działania niepożądane związane z przedawkowaniem tego leku.2

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie beta-adrenolityków, w tym bisoprololu, może prowadzić do wystąpienia charakterystycznych objawów klinicznych wynikających z blokady receptorów adrenergicznych. Najczęściej występujące objawy przedawkowania to bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia.3

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Postępowanie terapeutyczne
Bradykardia Znaczne zwolnienie rytmu serca wynikające z nasilonej blokady receptorów beta-adrenergicznych w mięśniu sercowym Dożylne podanie atropiny. W przypadku braku odpowiedniej reakcji – ostrożne podanie izoprenaliny lub innego środka o działaniu chronotropowym dodatnim. W niektórych przypadkach konieczne może być tymczasowe zastosowanie rozrusznika serca
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia tętniczego krwi w wyniku zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego i rozszerzenia naczyń obwodowych Dożylne uzupełnienie płynów oraz podanie środków wazopresyjnych. Pomocne może być dożylne zastosowanie glukagonu
Skurcz oskrzeli Zwężenie dróg oddechowych prowadzące do duszności i świszczącego oddechu Leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina (beta2-sympatykomimetyki) i/lub aminofilina
Ostra niewydolność serca Nagłe pogorszenie funkcji mięśnia sercowego z objawami zastoju Dożylne podanie leków moczopędnych, leków działających dodatnio inotropowo oraz leków rozszerzających naczynia
Hipoglikemia Obniżenie stężenia glukozy we krwi, mogące prowadzić do zaburzeń świadomości Dożylne podanie glukozy
Blok przedsionkowo-komorowy (II lub III stopnia) Zaburzenia przewodzenia między przedsionkami a komorami serca Dokładne monitorowanie pacjentów, dożylne wlewy izoprenaliny lub tymczasowe zastosowanie rozrusznika serca

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania Bisoratio należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne. Leczenie ma charakter objawowy i wspomagający, ukierunkowane na przeciwdziałanie występującym zaburzeniom.4

Szczegółowe postępowanie terapeutyczne

Na podstawie oczekiwanych działań farmakologicznych bisoprololu oraz zaleceń dotyczących innych beta-adrenolityków, w przypadku wystąpienia klinicznych wskazań zaleca się zastosowanie następujących interwencji:5

  • W przypadku bradykardii: Zaleca się dożylne podanie atropiny. Jeśli nie obserwuje się odpowiedniej reakcji, można ostrożnie podać izoprenalinę lub inny środek wywierający dodatnie działanie chronotropowe. W niektórych przypadkach może okazać się konieczne tymczasowe zastosowanie rozrusznika serca.6
  • W przypadku niedociśnienia tętniczego: Rekomenduje się dożylne uzupełnienie płynów oraz podanie środków wazopresyjnych. Pomocne może okazać się również dożylne zastosowanie glukagonu.7
  • W przypadku bloku przedsionkowo-komorowego (drugiego lub trzeciego stopnia): Należy zapewnić dokładne monitorowanie pacjenta i wdrożyć leczenie dożylnymi wlewami izoprenaliny lub tymczasowo zastosować rozrusznik serca.8
  • W przypadku ostrego pogorszenia niewydolności serca: Zaleca się dożylne podanie leków moczopędnych, leków działających dodatnio inotropowo (zwiększających kurczliwość mięśnia sercowego) oraz leków rozszerzających naczynia.9
  • W przypadku skurczu oskrzeli: Należy podać leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina (beta2-sympatykomimetyki) i/lub aminofilinę.10
  • W przypadku hipoglikemii: Zaleca się dożylne podanie glukozy.11

Usuwanie leku z organizmu

Dostępne dane wskazują, że bisoprolol jest trudny do usunięcia za pomocą dializy, co ogranicza możliwości przyspieszenia eliminacji leku z organizmu w przypadku ciężkiego przedawkowania.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl