Dawkowanie i sposób podawania
Bisoratio 2,5 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Bisoratio 2,5 mg

Leczenie przewlekłej niewydolności serca z wykorzystaniem bisoprololu powinno być częścią standardowego schematu terapeutycznego, obejmującego również inhibitor ACE (lub antagonistę receptora angiotensyny w przypadku nietolerancji inhibitorów ACE), leki moczopędne oraz, gdy jest to wskazane, glikozydy naparstnicy. Warunkiem rozpoczęcia terapii bisoprololem jest stabilizacja stanu klinicznego pacjenta, bez objawów ostrej niewydolności¹.

Ze względu na złożoność terapii, zaleca się, aby leczenie było prowadzone przez lekarza posiadającego doświadczenie w zakresie postępowania z pacjentami z przewlekłą niewydolnością serca. Należy mieć na uwadze, że w okresie dostosowywania dawki oraz w czasie późniejszej terapii mogą wystąpić przejściowe zaostrzenie objawów niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze lub bradykardia².

Schemat dostosowywania dawki

Skuteczne i bezpieczne leczenie przewlekłej niewydolności serca z zastosowaniem bisoprololu wymaga precyzyjnego procesu dostosowywania dawki. Zwiększanie dawki powinno być stopniowe i przeprowadzane według następującego schematu³:

Maksymalna zalecana dawka bisoprololu w leczeniu przewlekłej niewydolności serca wynosi 10 mg na dobę⁴.

Podczas procesu zwiększania dawki konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, w tym częstości pracy serca, ciśnienia tętniczego krwi, oraz obserwacja pod kątem objawów pogorszenia niewydolności serca. Należy zwrócić szczególną uwagę na pierwsze 24 godziny po włączeniu leczenia, ponieważ w tym okresie najczęściej mogą wystąpić objawy niepożądane⁵.

Modyfikacja schematu leczenia

W sytuacji, gdy maksymalna zalecana dawka nie jest dobrze tolerowana przez pacjenta, należy rozważyć stopniowe zmniejszenie dawki bisoprololu⁶.

W przypadku wystąpienia przejściowego nasilenia niewydolności serca, niedociśnienia tętniczego lub bradykardii zalecane jest:

• Ponowna ocena dawkowania innych stosowanych jednocześnie leków
• Ewentualne czasowe zmniejszenie dawki bisoprololu
• W uzasadnionych przypadkach, rozważenie przerwania leczenia⁷

Ważne jest, aby po uzyskaniu ponownej stabilizacji stanu klinicznego pacjenta zawsze rozważyć możliwość wznowienia podawania bisoprololu i/lub dostosowania jego dawki. W przypadku konieczności przerwania leczenia, kluczowe znaczenie ma stopniowe zmniejszanie dawki, gdyż nagłe odstawienie leku może prowadzić do poważnego pogorszenia stanu zdrowia pacjenta⁸.

Leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca z zastosowaniem bisoprololu ma charakter długoterminowy⁹.

Sposób podawania

Tabletki bisoprololu należy przyjmować w godzinach porannych. Mogą być one stosowane zarówno z posiłkiem, jak i niezależnie od posiłków. Tabletki powinny być połykane w całości, popijane odpowiednią ilością płynu. Nie zaleca się żucia tabletek¹⁰.

Tabletka Bisoratio 2,5 mg jest biała, podłużna, niepowlekana, z rowkiem dzielącym po obu stronach oraz z wytłoczeniem „BI” i „2,5″ po obu stronach rowka dzielącego na wierzchniej stronie tabletki. Dzięki obecności rowka dzielącego, tabletki można podzielić na równe dawki, co może być pomocne podczas dostosowywania dawki w początkowym okresie leczenia¹¹.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

Dla pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących stosowania bisoprololu. Z tego względu u tej grupy pacjentów proces zwiększania dawki musi być przeprowadzany z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą lekarską¹².

Pacjenci w podeszłym wieku

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowywanie dawki bisoprololu¹³.

Dzieci i młodzież

Bisoprololu nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej¹⁴.