izoprenalina
Izoprenalina (isoprenaline) to syntetyczny katecholamina o działaniu sympatykomimetycznym, która stymuluje receptory β-adrenergiczne (zarówno β1, jak i β2) z niewielkim wpływem na receptory α. Ze względu na swoje właściwości farmakologiczne, izoprenalina wykazuje silne działanie chronotropowe i inotropowe dodatnie, zwiększając częstość akcji serca i siłę skurczu mięśnia sercowego.
Lek ten znajduje zastosowanie w stanach nagłych, takich jak blok serca, bradykardia oraz w leczeniu wstrząsu kardiogennego. Podawana jest najczęściej drogą dożylną, rzadziej doustnie lub wziewnie. Dzięki oddziaływaniu na receptory β2, izoprenalina powoduje również rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, co historycznie wykorzystywano w leczeniu stanów spastycznych dróg oddechowych, choć obecnie w astmie i POChP preferowane są selektywne β2-mimetyki.
Do najważniejszych działań niepożądanych izoprenaliny należą: tachykardia, zaburzenia rytmu serca, drżenie mięśniowe, niepokój, bóle głowy oraz spadek ciśnienia tętniczego. Ze względu na szerokie spektrum działania i potencjalne efekty uboczne, izoprenalina jest stosowana pod ścisłym nadzorem medycznym, głównie w warunkach szpitalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sotalol Aurovitas 40 mg
Przedawkowanie chlorowodorku sotalolu, substancji czynnej leku Sotalol Aurovitas, stanowi poważne zagrożenie ze względu na nasilone działanie β-adrenolityczne oraz antyarytmiczne klasy III. Objawy kliniczne pojawiają się przy dawkach od 2 do 16 gramów i obejmują bradykardię (<60 uderzeń/min), zastoinową niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie odstępu QT, przedwczesne skurcze komorowe, tachykardię komorową oraz torsades de pointes – groźną dla życia polimorficzną tachykardię komorową. Przedawkowanie może również wywołać skurcz oskrzeli i hipoglikemię, co dodatkowo komplikuje obraz kliniczny. Szczególnie istotne jest ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca, które mogą prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia i zgonu.
Leczenie przedawkowania sotalolu wymaga hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii i obejmuje hemodializę w celu redukcji stężenia leku w osoczu. Postępowanie terapeutyczne jest objawowe: w bradykardii i niedociśnieniu stosuje się dożylnie atropinę (0,5–2 mg), glukagon (1 mg, z możliwością powtórzeń), izoprenalinę (25 μg) lub dobutaminę (2,5–10 μg/kg/min). Blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia wymaga przezskórnej stymulacji serca. Skurcz oskrzeli leczy się teofiliną lub β2-adrenomimetykami wziewnymi. W przypadku torsades de pointes wskazana jest kardiowersja, przezskórna stymulacja serca i/lub podanie siarczanu magnezu. U noworodków z dekompensacją krążenia po ekspozycji na sotalol in utero zaleca się glukagon (0,3 mg/kg), hospitalizację i monitorowane stosowanie izoprenaliny oraz dobutaminy.
atropina, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek sotalolu, dekompensacja krążenia, dobutamina, działanie antyarytmiczne klasy III, działanie β-adrenolityczne, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, izoprenalina, kardiowersja, nagłe zatrzymanie krążenia, niedociśnienie, omdlenie, polimorficzna tachykardia komorowa, przedwczesny skurcz komorowy, przezskórna stymulacja serca, siarczan magnezu, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, teofilina, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zapaść krążeniowa, zastoinowa niewydolność serca, β2-adrenomimetyk - Leksykon leków
Przedawkowanie – RABADA 5 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie leku RABADA, zawierającego ramipryl i bisoprolol fumaran, wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań kardiologicznych i metabolicznych. Bisoprolol, beta-adrenolityk, może wywołać bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. Opisano przypadki przedawkowania bisoprololu do 2000 mg, gdzie dominowały bradykardia i niedociśnienie, z pełnym powrotem do zdrowia po leczeniu. Ramipryl, inhibitor ACE, może powodować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, prowadzące do znacznego niedociśnienia, wstrząsu, bradykardii, zaburzeń elektrolitowych (zwłaszcza hiperkaliemii) oraz niewydolności nerek. Ramiprylat, aktywny metabolit, jest słabo dializowalny, co ogranicza skuteczność hemodializy w zatruciu.
agonista receptorów alfa1-adrenergicznych, aminofilina, angiotensyna II, asystolia, atropina, beta2-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, diureza, glukagon, hemodializa, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoprenalina, kreatynina, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, lek moczopędny, mocznik, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oliguria, ostra niewydolność serca, perfuzja narządowa, ramipryl i bisoprolol fumaran, ramiprylat, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, rzut serca, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs, wszczepienie stymulatora serca, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Plus 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), charakteryzuje się licznymi interakcjami farmakologicznymi, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem, co jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego – konieczne jest zachowanie 36-godzinnego odstępu między terapiami. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. W trakcie terapii należy unikać stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, cyklosporyny i heparyny bez ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Ponadto, Ramizek Plus może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych i insuliny, a bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, co wymaga regularnej kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą.
afereza lipoprotein, allopurynol, amiloryd, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, błona wysokoprzepływowa, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, dobutamina, epinefryna, ewerolimus, felodypina, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, ko-trimoksazol, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego, podwójna blokada układu RAA, prokainamid, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sól litu, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil i diltiazem, wildagliptyna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propranolol Accord 40 mg
Przedawkowanie propranololu stanowi poważne zagrożenie życia, z dawką śmiertelną u dorosłych około 2 g, a u dzieci powyżej 40 mg. Objawy kliniczne obejmują głównie powikłania sercowo-naczyniowe (bradykardia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk płuc, blok przedsionkowo-komorowy, wstrząs kardiogenny) oraz neurologiczne (senność, splątanie, drgawki, omamy, śpiączka). Dodatkowo mogą wystąpić skurcz oskrzeli, sinica, depresja oddechowa, wymioty, hipoglikemia i hipokalcemia. Szczególnie narażone są osoby starsze, z chorobą niedokrwienną serca oraz stosujące inne leki kardioaktywne (antagoniści wapnia, digoksyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki), a także pacjenci z chorobami dróg oddechowych.
aminofilina, antagonista wapnia, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptora beta-adrenergicznego, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, depresja oddechowa, diazepam, digoksyna, dobutamina, dopamina, drgawki, duszność, glukagon, hipoglikemia, hipokalcemia, izoprenalina, lek beta-adrenomimetyczny, napad drgawkowy, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, noradrenalina, obrzęk płuc, omam, płukanie żołądka, przedawkowanie propranololu, receptor beta-adrenergiczny, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, salbutamol, sinica, skurcz oskrzeli, śpiączka, splątanie, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia - Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Betaksolol, jako selektywny antagonista receptorów β-adrenergicznych, wykazuje ograniczone dane dotyczące wpływu na płodność u ludzi, przy czym dostępne informacje nie wskazują na istotne negatywne oddziaływanie na ten parametr. W okresie ciąży brak jest jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania betaksololu, jednak badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego. Mimo to, ze względu na potencjalne zmniejszenie przepływu łożyskowego, stosowanie betaksololu wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań, takich jak wewnątrzmaciczna śmierć płodu, poronienie, przedwczesny poród oraz zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego. U płodu mogą wystąpić hipoglikemia i bradykardia, co wymaga szczególnej ostrożności i rozważenia stosunku korzyści do ryzyka przed podjęciem decyzji o terapii.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, beta-adrenolityk, betaksolol, Betaxomyl, bradykardia, dekompensacja kardiologiczna, dobutamina, glukagon, hipoglikemia, intensywna opieka medyczna, izoprenalina, monitoring noworodka, niewydolność serca, obrzęk płuc, poronienie, powikłania płucne, powikłania sercowe, przedwczesny poród, przepływ łożyskowy, wewnątrzmaciczna śmierć płodu, zaburzenia oddychania, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sobycor 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu, selektywnego beta-adrenolityku, może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze z objawami hipotonii, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. W literaturze opisano przypadki przyjęcia nawet 2000 mg bisoprololu, skutkujące głównie bradykardią i niedociśnieniem, z pełnym powrotem do zdrowia po odpowiednim leczeniu. Szczególnie wrażliwą grupą są pacjenci z niewydolnością serca, u których zaleca się stopniowe zwiększanie dawki leku. Objawy przedawkowania wymagają natychmiastowego odstawienia bisoprololu i wdrożenia terapii podtrzymującej oraz objawowej, z uwzględnieniem indywidualnego stanu klinicznego pacjenta.
aminofilina, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, duszność, dysfagia, dysfunkcja mięśnia sercowego, działanie inotropowe, EKG, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność serca, POChP, rozrusznik serca, salbutamol, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, wazopresor, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Propranolol WZF 40 mg
Propranolol WZF jest nieselektywnym β-adrenolitykiem o kodzie ATC C07AA05, działającym jako kompetycyjny antagonista receptorów beta1 i beta2 adrenergicznych. Jego farmakodynamiczne działanie obejmuje zmniejszenie częstości akcji serca, siły skurczu mięśnia sercowego oraz przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, co przekłada się na obniżenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Lek wykazuje również działanie inotropowo ujemne, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca. Blokada receptorów beta2 może powodować skurcz oskrzeli i naczyń obwodowych, co jest istotne klinicznie u chorych z astmą lub chorobami naczyń obwodowych. Propranolol posiada także zdolność stabilizacji błon komórkowych przy stężeniach 1-3 mg/l, co wiąże się z działaniem przeciwarytmicznym klasy I, jednak takie stężenia są rzadko osiągane podczas standardowej terapii doustnej.
antagonizm kompetycyjny, chlorowodorek propranololu, dławica piersiowa, działanie inotropowo ujemne, działanie przeciwarytmiczne, izoprenalina, klasyfikacja ATC, krzywa dawka-odpowiedź, laktoza jednowodna, naczynie obwodowe, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca niewyrównana, propranolol, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, receptor adrenergiczny beta, sacharoza, skurcz mięśnia sercowego, skurcz oskrzeli, stabilizacja błony komórkowej, zaburzenie rytmu serca, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, β-adrenolityk nieselektywny - Leksykon leków
Interakcje leku – Blocard 2,5 mg
Bisoprolol, składnik aktywny preparatu Blocard 2,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid), antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa) są przeciwwskazane w terapii skojarzonej z bisoprololem ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko ciężkiego niedociśnienia i niewydolności serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-adrenolityków stosowanych miejscowo, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na ryzyko bradykardii, nasilenia hipoglikemii, wydłużenia przewodzenia AV oraz osłabienia działania hipotensyjnego bisoprololu.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedokrwienie tkanek obwodowych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenie krążenia obwodowego, zawrót głowy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concor Cor 2,5 2,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu (Concor Cor) prowadzi do objawów wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych, takich jak bradykardia (często <50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Objawy te wynikają z hamowania receptorów β1 i β2, co prowadzi do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, spadku oporu obwodowego, zaburzeń przewodzenia oraz zahamowania glikogenolizy i glukoneogenezy. Szczególnie narażeni na ciężkie skutki przedawkowania są pacjenci z niewydolnością serca, zaburzeniami przewodnictwa, astmą, POChP, cukrzycą oraz niewydolnością nerek lub wątroby. Dializa jest mało skuteczna w usuwaniu bisoprololu, co ogranicza jej zastosowanie w terapii przedawkowania.
beta2-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, działanie chronotropowe, elektrokardiogram, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek rozszerzający oskrzela, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, parametry oddechowe, przedawkowanie bisoprololu, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta-adrenergiczny, receptor β1-adrenergiczny, równowaga wodno-elektrolitowa, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, teofilina, zaburzenia przewodzenia, zastój w krążeniu płucnym, zmienność osobnicza - Leksykon substancji czynnych
Sotalol – Przedawkowanie
Przedawkowanie sotalolu chlorowodorku, łączącego działanie beta-adrenolityczne i antyarytmiczne klasy III, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie przy dawkach od 2 do 16 g, które mogą wywołać ciężkie zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia (<50/min), wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia oraz zatrzymanie akcji serca. Objawy obejmują również niedociśnienie tętnicze, zastoinową niewydolność serca, skurcz oskrzeli, hipoglikemię i drgawki. Ze względu na niski stopień wiązania z białkami osocza, sotalol może być skutecznie usuwany z organizmu za pomocą hemodializy, co jest kluczowe w leczeniu przedawkowania. Monitorowanie EKG, parametrów hemodynamicznych oraz stężenia glukozy we krwi jest niezbędne do oceny stanu pacjenta i skuteczności terapii.
adrenalina, aminofilina, atropina, beta2-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada kanałów potasowych, bradykardia, dobutamina, drgawki, działanie antyarytmiczne, działanie inotropowe ujemne, elektrostymulacja serca, fenoterol, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, izoprenalina, kardiowersja elektryczna, mechanizm działania leku, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, płukanie żołądka, płynoterapia, polimorficzny częstoskurcz komorowy, przedwczesne pobudzenie komorowe, salbutamol, siarczan magnezu, skurcz oskrzeli, sotalol chlorowodorek, stymulacja serca, teofilina, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, właściwości beta-adrenolityczne, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie repolaryzacji komór, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Celipres 100 100 mg
Przedawkowanie chlorowodorku celiprololu (substancji czynnej leku Celipres 100) prowadzi do typowych objawów blokady receptorów beta-adrenergicznych, takich jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Objawy te mogą mieć nasilenie od łagodnego do zagrażającego życiu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego (astma, POChP). Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, obejmujące monitorowanie parametrów życiowych, zapobieganie dalszemu wchłanianiu leku (płukanie żołądka, węgiel aktywowany, środki przeczyszczające) oraz w ciężkich przypadkach metody pozaustrojowego usuwania leku (hemodializa, hemoperfuzja).
adrenalina, beta-bloker, blok serca, bradykardia, Celipres, chlorowodorek celiprololu, dobutamina, dopamina, działanie inotropowe dodatnie, glukagon, hemodializa, hemoperfuzja, hiperglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, izoprenalina, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, kurczliwość mięśnia sercowego, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, POChP, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, węgiel aktywowany, wstrząs kardiogenny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisoprolol Vitabalans 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu hemifumaranu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i niewydolnością serca, prowadzi do nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych, manifestującej się bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, skurczem oskrzeli, ostrą niewydolnością serca, hipoglikemią oraz blokiem przedsionkowo-komorowym (II lub III stopnia). Objawy te wynikają z farmakodynamicznego działania beta-adrenolityku i mogą prowadzić do wstrząsu hipowolemicznego, niewydolności oddechowej oraz poważnych zaburzeń metabolicznych. Warto podkreślić, że bisoprolol jest słabo dializowalny, co ogranicza skuteczność dializy w eliminacji leku z organizmu.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol hemifumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, czasowy stymulator serca, glikogenoliza, glukoneogeneza, hipoglikemia, izoprenalina, lek rozszerzający oskrzela, metyloatropina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, oddychanie wspomagane, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, przedawkowanie bisoprololu, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Celipres 200 200 mg
Chlorowodorek celiprololu, będący selektywnym antagonistą receptorów beta-adrenergicznych, w przypadku przedawkowania może wywołać objawy takie jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych i mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, w tym zawrotów głowy, omdleń, zaburzeń świadomości, wstrząsu kardiogennego czy niewydolności wielonarządowej. Diagnostyka i leczenie powinny być prowadzone pod ścisłą kontrolą medyczną, z uwzględnieniem objawowego i podtrzymującego postępowania terapeutycznego.
adrenalina, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, beta-adrenolityk, blok serca, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, celiprolol, dobutamina, dopamina, glukagon, hemodializa, hemoperfuzja, hiperglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, izoprenalina, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, mechanizm działania leku, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, obrzęk płuc, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, pobudzenie nerwu błędnego, rzut serca, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, węgiel aktywowany, wstrząs kardiogenny, zaburzenia świadomości, zastój płucny, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ivares 5 mg
Przedawkowanie iwabradyny, stosowanej w dawkach 5 mg lub 7,5 mg (Ivares), prowadzi do ciężkiej i przedłużającej się bradykardii, definiowanej jako znaczne zwolnienie akcji serca poniżej wartości prawidłowych. Objawy te mogą skutkować poważnymi zaburzeniami hemodynamicznymi, takimi jak niedociśnienie, wstrząs kardiogenny oraz niewydolność narządowa. Bradykardia ze słabą tolerancją hemodynamiczną wymaga pilnej interwencji, gdyż może prowadzić do pogorszenia perfuzji narządów i zaburzeń świadomości. Monitorowanie częstości akcji serca, ciśnienia tętniczego oraz badanie EKG są niezbędne w celu oceny stanu pacjenta i zapobiegania dalszym powikłaniom.
bradykardia, bradykardia ze słabą tolerancją hemodynamiczną, ciśnienie tętnicze, EKG, elektrostymulacja serca, intensywna opieka medyczna, izoprenalina, mechanizm działania iwabradyny, niedociśnienie, niewydolność krążenia, niewydolność narządowa, omdlenie, parametry życiowe, perfuzja narządowa, przedawkowanie iwabradyny, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Propranolol Accord 10 mg
Przedawkowanie propranololu chlorowodorku stanowi stan zagrożenia życia, z dawką potencjalnie śmiertelną u dorosłych około 2 g oraz dawką powodującą poważne zaburzenia u dzieci powyżej 40 mg. Objawy obejmują głównie układ sercowo-naczyniowy (bradykardia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk płuc, omdlenie, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia i rytmu serca), ośrodkowy układ nerwowy (senność, splątanie, drgawki, omamy, rozszerzenie źrenic, śpiączka) oraz układ oddechowy (skurcz oskrzeli, depresja oddechowa, sinica). Szczególnie narażone są osoby starsze, z chorobą niedokrwienną serca oraz stosujące jednocześnie leki kardioaktywne, takie jak antagoniści wapnia, digoksyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne czy neuroleptyki.
aminofilina, antagonista wapnia, atropina, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, depresja oddechowa, diazepam, dobutamina, dopamina, drgawka, glukagon, hipoglikemia, hipokalcemia, izoprenalina, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, obrzęk płuc, oddział intensywnej opieki medycznej, omam, płukanie żołądka, przedawkowanie propranololu, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie źrenic, salbutamol, sinica, skurcz oskrzeli, śpiączka, splątanie, stan zagrożenia życia, stymulacja serca, teofilina, węgiel aktywny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ivabradine Genoptim 5 mg
Przedawkowanie iwabradyny, stosowanej w leczeniu choroby niedokrwiennej serca w dawkach 5 mg lub 7,5 mg, może prowadzić do ciężkiej i przedłużającej się bradykardii, często poniżej 40 uderzeń na minutę, co skutkuje poważnymi zaburzeniami hemodynamicznymi, takimi jak obniżenie ciśnienia tętniczego, zaburzenia perfuzji narządowej, zawroty głowy, osłabienie i omdlenia. Dawka wywołująca te objawy jest zmienna i zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta, zwykle przekraczając dawkę terapeutyczną. Wystąpienie tych symptomów stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej w warunkach szpitalnych z możliwością ciągłego monitorowania parametrów życiowych.
badanie echokardiograficzne, badanie elektrokardiograficzne, bradykardia, chlorowodorek, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, elektrostymulacja serca, iwabradyna, izoprenalina, konsekwencje hemodynamiczne, leczenie objawowe, perfuzja narządowa, receptory beta-adrenergiczne, rytm serca, tabletka powlekana, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Piramil Biso 5 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie preparatu Piramil Biso, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Bisoprolol w dawkach nawet do 2000 mg wywołuje bradykardię, niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy oraz skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą, POChP lub niewydolnością serca. Ramipryl natomiast powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, prowadząc do znacznego niedociśnienia, zaburzeń elektrolitowych (hiponatremia, hiperkaliemia) oraz ostrej niewydolności nerek. Objawy przedawkowania są zmienne i zależą od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz dawki, co wymaga szczególnej uwagi u osób z chorobami serca, nerek i układu oddechowego.
agonista receptora alfa-1 adrenergicznego, aminofilina, angiotensyna II, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dekompensacja krążenia, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor ACE, izoprenalina, lek inotropowy dodatni, lek rozszerzający oskrzela, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oliguria, ostra niewydolność serca, POChP, ramipryl, ramiprylat, skurcz oskrzeli, stymulator serca, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Lidocaine Fresenius Kabi dostępna jest w dwóch stężeniach: 1% (10 mg/ml chlorowodorku lidokainy, odpowiadające 8,11 mg lidokainy) oraz 2% (20 mg/ml chlorowodorku lidokainy, odpowiadające 16,22 mg lidokainy). Ampułki mają pojemności 5, 10 i 20 ml, co przekłada się na odpowiednio 50-200 mg chlorowodorku lidokainy w 1% oraz 100-400 mg w 2%. Produkt zawiera także sód w ilości około 0,124 mmol/ml (1%) i 0,093 mmol/ml (2%). Roztwór do wstrzykiwań jest klarowny, bezbarwny, o pH 5,0-7,0 i osmolarności 280-340 mOsm, pakowany w ampułki LDPE z systemem twist-off. Lek przeznaczony jest do jednorazowego użytku, po otwarciu należy go zużyć natychmiast, a w przypadku rozcieńczenia w roztworze NaCl 0,9% lub glukozy 5% (do stężenia lidokainy 2-5 mg/ml) – również w ściśle aseptycznych warunkach i natychmiast lub do 12 godzin w temp. <25°C.
amfoterycyna B, cefazolina, chlorek sodu, chlorowodorek adrenaliny, chlorowodorek lidokainy, fenytoina, iniekcja, izoprenalina, kwas solny, lidokaina, metoheksital, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, osmolarność, postać farmaceutyczna, rozcieńczenie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, stabilność chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, sulfadiazyna, triazotan glicerolu, warunki aseptyczne, winian noradrenaliny, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Daneb 5 mg
Przedawkowanie nebiwololu, beta-adrenolityku, może skutkować poważnymi powikłaniami, typowymi dla tej grupy leków, takimi jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych i wymagają natychmiastowej hospitalizacji oraz intensywnego nadzoru medycznego. Monitorowanie obejmuje stałą kontrolę parametrów życiowych, w tym glikemii, a także zapobieganie dalszemu wchłanianiu leku poprzez płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego i leków przeczyszczających. W przypadku niewydolności oddechowej konieczne może być wspomaganie wentylacji.
atropina, beta-adrenolityk, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, dobutamina, glukagon, grupa farmakologiczna, hospitalizacja, izoprenalina, katecholamina, metyloatropina, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddychanie wspomagane, oddział intensywnej opieki medycznej, osocze, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, preparat osoczozastępczy, skurcz oskrzeli, wagotonia, węgiel aktywowany, wlew dożylny, wstrząs - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fingolimod Fresenius Kabi
Fingolimod Fresenius Kabi wykazuje istotny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, szczególnie w początkowej fazie terapii, manifestujący się przemijającym bradyarytmią, w tym zmniejszeniem częstości akcji serca oraz możliwym wydłużeniem przewodzenia przedsionkowo-komorowego, a w rzadkich przypadkach pełnym blokiem przedsionkowo-komorowym. Spowolnienie akcji serca rozpoczyna się w ciągu pierwszej godziny po podaniu pierwszej dawki, osiąga maksimum w ciągu 6 godzin i stopniowo ustępuje w ciągu miesiąca, choć u niektórych pacjentów powrót do wartości wyjściowych może być opóźniony. Monitorowanie pacjenta obejmuje EKG i pomiar ciśnienia tętniczego przed i 6 godzin po podaniu leku, z ciągłym monitorowaniem EKG i pomiarami tętna oraz ciśnienia co godzinę przez 6 godzin. W przypadku bradykardii możliwe jest zastosowanie atropiny lub izoprenaliny, a w razie konieczności interwencji farmakologicznej pacjent powinien pozostać pod obserwacją do następnego dnia.
atropina, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradyarytmia, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, interwencja farmakologiczna, izoprenalina, monitorowanie pacjenta, odstęp QTc, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, spowolnienie akcji serca, zaburzenie przewodnictwa, zmniejszenie częstości akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ivohart 7,5 mg
Przedawkowanie iwabradyny, stosowanej w postaci tabletek powlekanych Ivohart zawierających 5 mg lub 7,5 mg substancji czynnej (odpowiednio 5,39 mg lub 8,085 mg iwabradyny chlorowodorku), stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko ciężkiej i przedłużającej się bradykardii. Objaw ten charakteryzuje się znacznym zwolnieniem rytmu serca poniżej wartości fizjologicznych, co prowadzi do zmniejszenia rzutu serca i niedostatecznej perfuzji narządów. Przedłużająca się bradykardia, oporna na standardowe leczenie, może skutkować wstrząsem kardiogennym oraz niewydolnością narządową, a towarzyszące zaburzenia hemodynamiczne manifestują się hipotensją, zawrotami głowy, omdleniami i zaburzeniami świadomości.
bradykardia, ciśnienie tętnicze, EKG, elektrostymulacja serca, hipotensja, iwabradyna chlorowodorek, izoprenalina, leczenie objawowe, lek beta-adrenergiczny, niewydolność narządowa, niewydolność wielonarządowa, omdlenie, parametr biochemiczny, perfuzja mózgowa, receptor beta, rzut serca, stymulacja elektryczna serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Tafluprost – Przedawkowanie
Tafluprost, stosowany w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego, występuje w preparatach takich jak Taflotan i Taflotan Multi (15 µg/ml tafluprostu) oraz w preparatach złożonych Taptiqom i Taptiqom Multi (15 µg/ml tafluprostu + 5 mg/ml tymololu). Przedawkowanie tafluprostu po miejscowym podaniu do oka jest praktycznie niemożliwe ze względu na niską dawkę substancji czynnej w pojedynczej kropli (~0,45 µg), ograniczoną pojemność worka spojówkowego oraz szybki drenaż leku przez drogi łzowe. W preparatach złożonych ryzyko przedawkowania wiąże się głównie z tymololem, który może wywołać ogólnoustrojowe działania niepożądane typowe dla beta-adrenolityków, takie jak zawroty głowy, ból głowy, duszność, rzadkoskurcz, skurcz oskrzeli czy zatrzymanie akcji serca, wynikające z blokady receptorów β1 i β2.
atropina, beta-2-agonista, bradykardia, dializa, drogi łzowe, hipotensja, izoprenalina, jaskra i nadciśnienie oczne, leczenie objawowe, parametr kardiologiczny, parametr oddechowy, płynoterapia, preparat złożony, procedura resuscytacyjna, przepływ mózgowy, rzadkoskurcz, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tafluprost, tymolol, układ krążenia, wazopresor, worek spojówkowy, zaburzenia równowagi, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – ACEBIS 5 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku ACEBIS, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol fumaran (beta-adrenolityk), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy przedawkowania bisoprololu obejmują bradykardię, niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię, natomiast ramipryl powoduje przede wszystkim znaczne niedociśnienie tętnicze, zaburzenia elektrolitowe i niewydolność nerek. Maksymalna odnotowana dawka bisoprololu w przedawkowaniu wynosiła 2000 mg, a pacjenci z niewydolnością serca wykazują szczególnie wysoką wrażliwość na ten lek. Ramiprylat, aktywny metabolit ramiprylu, oraz bisoprolol są słabo usuwalne podczas hemodializy, co ogranicza skuteczność terapii eliminacyjnej.
aminofilina, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, diuretyk, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor ACE, izoprenalina, leczenie podtrzymujące, lek inotropowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, przedawkowanie leku, ramiprylat, receptory alfa1-adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, terapia nerkozastępcza, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisopromerck 10 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, będącego beta-adrenolitykiem, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i metabolicznego. Charakterystyczne objawy to bradykardia (częstość poniżej 60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Mechanizmy tych objawów wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-1 i beta-2, co prowadzi do hamowania automatyzmu węzła zatokowego, zmniejszenia rzutu serca, skurczu mięśni gładkich oskrzeli oraz zahamowania glikogenolizy i glukoneogenezy. Szczególnie wrażliwi na przedawkowanie są pacjenci z niewydolnością serca, u których reakcje mogą być bardziej nasilone i zmienne indywidualnie.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptora beta-adrenergicznego, bradykardia, działanie inotropowe, EKG, glikogenoliza, glukagon, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, hipoperfuzja narządowa, izoprenalina, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie wstępne, ostra niewydolność serca, rzut serca, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stymulator serca, teofilina - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 1,25 mg
Przedawkowanie preparatu Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), może prowadzić do poważnych objawów klinicznych. Bisoprolol w dawkach do 2000 mg wywołuje bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca. Ramipryl natomiast może powodować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych z ryzykiem wstrząsu, bradykardię, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemię) oraz niewydolność nerek. Warto podkreślić, że bisoprolol jest słabo dializowalny, a ramiprylat – aktywny metabolit ramiprylu – jest usuwany z krążenia w niewielkim stopniu podczas hemodializy, co ogranicza skuteczność tych metod w zatruciach.
aminofilina, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk selektywny, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, dysfagia, działanie chronotropowe dodatnie, działanie inotropowe dodatnie, działanie inotropowe ujemne, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoprenalina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obkurczenie naczyń, ostra niewydolność serca, ramiprylat, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta1, receptor beta2, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzela, stymulator serca, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisoprolol Aurovitas 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, będącego beta-adrenolitykiem, prowadzi do poważnych objawów klinicznych takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Mechanizmy tych objawów wynikają z nasilonej blokady receptorów beta-1 i beta-2, co skutkuje zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego, zwolnieniem automatyzmu węzła zatokowo-przedsionkowego, obniżeniem ciśnienia tętniczego, zwężeniem dróg oddechowych oraz zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Szczególnie wrażliwą grupą są pacjenci z niewydolnością serca, u których reakcja na duże dawki bisoprololu jest znacznie nasilona. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że pomimo poważnych objawów, odpowiednio wdrożone leczenie pozwala na pełny powrót do zdrowia.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dekompensacja serca, dobutamina, glikogenoliza, glukagon, glukoneogeneza, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulator serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ivineb 5 mg
Nebiwolol, substancja czynna leku Ivineb (5 mg nebiwololu na tabletkę, odpowiadające 5,45 mg nebiwololu chlorowodorku), jest beta-adrenolitykiem, którego przedawkowanie może prowadzić do charakterystycznych objawów wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych. Do najczęstszych objawów należą bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze zagrażające perfuzji narządów, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Mechanizmy tych objawów obejmują zmniejszenie rzutu serca, rozszerzenie naczyń, blokadę receptorów beta-2 w oskrzelach oraz obniżenie kurczliwości mięśnia sercowego. W praktyce klinicznej rozpoznanie i szybka interwencja są kluczowe, zwłaszcza że brak jest szczegółowych danych dotyczących przedawkowania samego nebiwololu, jednak objawy są dobrze znane z innych beta-adrenolityków.
beta-adrenolityk, bradykardia, chlorowodorek izoprenaliny, dobutamina, duszność, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, katecholamina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek inotropowy dodatni, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, oddział intensywnej opieki medycznej, ostra niewydolność serca, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, preparat osoczozastępczy, receptor beta-adrenergiczny, rozrusznik serca, rzut serca, skurcz oskrzeli, substancja czynna, wagotonia, węgiel aktywowany, wlew dożylny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concor Cor 7,5 7,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej Concor Cor, może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, oddechowych i metabolicznych, w tym bradykardii (<60 uderzeń/min), niedociśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca, hipoglikemii oraz bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia. Szczególnie wrażliwą grupą są pacjenci z niewydolnością serca. Dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji bisoprololu, co wymaga natychmiastowego przerwania podawania leku i wdrożenia leczenia objawowego oraz podtrzymującego z monitorowaniem parametrów życiowych.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dializa, działanie inotropowe, fenoterol, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, mechaniczne wspomaganie oddychania, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, salbutamol, skurcz oskrzeli, stymulator serca, teofilina, tlenoterapia, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bibloc 2,5 mg
Przedawkowanie bisoprololu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, może prowadzić do poważnych zaburzeń takich jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Opisywane dawki przedawkowania sięgały nawet 2000 mg, choć objawy toksyczności występowały także przy dawce 15 mg zamiast zalecanej 7,5 mg. Objawy te wynikają z nasilonej blokady receptorów beta-adrenergicznych i wykazują znaczne zróżnicowanie indywidualnej wrażliwości. Szczególnie niebezpieczne są skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP oraz hipoglikemia u chorych z cukrzycą.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, Bibloc, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, duszność, EKG, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk, ostra niewydolność serca, POChP, przedawkowanie bisoprololu, skurcz oskrzeli, stymulator serca, zaburzenia przewodzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – RABADA 2,5 mg + 1,25 mg
Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) i bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, z zachowaniem co najmniej 36-godzinnego odstępu między podaniami. Procedury dializacyjne z użyciem błon o ładunku ujemnym mogą nasilać ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, kotrimoksazolu, cyklosporyny, heparyny oraz soli litu wymaga monitorowania stężenia potasu i litu w surowicy z uwagi na ryzyko hiperkaliemii i toksyczności litu.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, dializa, dobutamina, epinefryna, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, jaskra, kurczliwość, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, meflochina, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sól litu, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – ACEBIS 2,5 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie leku ACEBIS, zawierającego ramipryl i bisoprolol fumaran, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się m.in. bradykardią (<60 uderzeń/min), niedociśnieniem tętniczym, skurczem oskrzeli, ostrą niewydolnością serca, hipoglikemią oraz zaburzeniami elektrolitowymi i niewydolnością nerek. Bisoprolol, beta-adrenolityk, w dawkach nawet do 2000 mg może wywoływać ciężkie objawy kardiologiczne, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca. Ramipryl, inhibitor ACE, powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych prowadzące do wstrząsu hipowolemicznego, bradykardię oraz zaburzenia potasowe. Aktywny metabolit ramiprylu jest słabo dializowalny, co utrudnia eliminację leku w ciężkich przypadkach.
ACEBIS, aminofilina, angiotensyna II, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyki, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, dializa, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor ACE, izoprenalina, leki moczopędne, leki obkurczające naczynia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, ramipryl i bisoprolol fumaran, ramiprylat, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, stymulator serca, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nedal 10 mg
Nebiwolol, będący beta-adrenolitykiem, w przypadku przedawkowania wywołuje charakterystyczne objawy kliniczne takie jak bradykardia (często poniżej 60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Mechanizmy tych objawów wynikają z nasilonej blokady receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych, co prowadzi do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, rozszerzenia naczyń obwodowych oraz zwężenia dróg oddechowych. Przedawkowanie stanowi zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego (np. astma, POChP) i wymaga natychmiastowej hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem parametrów życiowych, takich jak ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, saturacja, stan świadomości oraz glikemia.
amina katecholowa, atropina, beta-adrenolityk, bradykardia, dobutamina, glukagon, hipotonia ortostatyczna, izoprenalina, kurczliwość mięśnia sercowego, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, POChP, receptor beta-1 adrenergiczny, receptor beta-2 adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor muskarynowy, rzut serca, skurcz oskrzeli, stymulator serca, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wstrząs, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon leków
Przedawkowanie – Avedol 25 mg
Przedawkowanie karwedylolu, substancji czynnej leku Avedol (dostępnego w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg), stanowi poważne zagrożenie dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Klinicznie manifestuje się ciężkim niedociśnieniem tętniczym, bradykardią (<60 uderzeń/min), niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową, wstrząsem kardiogennym, zatrzymaniem krążenia, zaburzeniami oddychania i skurczem oskrzeli, a także zaburzeniami świadomości i napadami drgawkowymi. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów alfa- i beta-adrenergicznych, prowadzącą do rozszerzenia naczyń, zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego oraz skurczu oskrzeli. Diagnostyka i leczenie wymagają szybkiej interwencji w warunkach OIT, z monitorowaniem funkcji życiowych i dostosowaną farmakoterapią objawową.
aminofilina, atropina, beta-sympatykomimetyk, blokada beta-adrenergiczna, bradykardia, cAMP, ciśnienie tętnicze, diazepam, dobutamina, drgawki toniczno-kloniczne, działanie inotropowe, frakcja wyrzutowa, glukagon, hipoperfuzja narządowa, inhibitor fosfodiestrazy, izoprenalina, kardiomiocyt, klonazepam, kurczliwość mięśnia sercowego, lek sympatykomimetyczny, lek wazoaktywny, lek wazokonstrykcyjny, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, noradrenalina, norfenefryna, okres półtrwania, receptor beta, receptor GABA, receptory adrenergiczne, redystrybucja leku, resuscytacja, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, układ przewodzący serca, układ przywspółczulny, wazodylatacja, wstrząs kardiogenny, wymioty, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Borez 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu, beta-adrenolityku selektywnego beta-1, prowadzi do charakterystycznego zespołu objawów wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych. Dominujące symptomy to bradykardia (często <50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują zmniejszenie automatyzmu węzła zatokowego, obniżenie rzutu serca, skurcz mięśni gładkich oskrzeli oraz hamowanie glikogenolizy. Szczególnie wrażliwą grupą są pacjenci z niewydolnością serca, u których terapia powinna być rozpoczynana od niskich dawek i stopniowo zwiększana. Bisoprolol charakteryzuje się długim okresem półtrwania (10-12 godzin), co może powodować przedłużone utrzymywanie się objawów przedawkowania.
aminofilina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dializa, duszność, działanie inotropowe, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, kurczliwość mięśnia sercowego, leczenie objawowe, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, monitorowanie elektrokardiograficzne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, receptor beta-1, receptor beta-adrenergiczny, salbutamol, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stymulator serca, tlenoterapia, wspomaganie oddychania, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia świadomości, zastój płucny, zawroty głowy, zespół objawów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisoprolol Vitabalans 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu hemifumaranu manifestuje się przede wszystkim objawami wynikającymi z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych, takimi jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Szczególnie narażeni na ciężkie powikłania są pacjenci z istniejącą niewydolnością serca oraz chorobami układu oddechowego. Warto podkreślić, że reakcje na duże dawki bisoprololu mogą być zróżnicowane ze względu na indywidualną wrażliwość organizmu. W przypadku hipoglikemii konieczna jest natychmiastowa interwencja, a u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego lub trzeciego stopnia wymagana jest intensywna obserwacja i ewentualne zastosowanie stymulacji serca.
atropina, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol hemifumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, hemodializa, hipoglikemia, izoprenalina, lek beta2-sympatykomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, oddychanie wspomagane, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, preparat naczyniozwężający, siarczan sodu, skurcz oskrzeli, środek przeczyszczający, stymulator serca, węgiel aktywowany, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concoram 5 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran i amlodypinę bezylan, prowadzi do złożonych objawów wynikających z działania obu składników. Amlodypina, jako bloker kanałów wapniowych, powoduje znaczące i długotrwałe niedociśnienie tętnicze, które może skutkować wstrząsem, często z towarzyszącą odruchową tachykardią. Istotnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, mogący wystąpić z opóźnieniem do 24-48 godzin, wymagający natychmiastowej interwencji. Bisoprolol, selektywny beta1-adrenolityk, wywołuje bradykardię, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię, ze szczególnym ryzykiem u pacjentów z chorobami serca. Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia stanowi wskazanie do pilnej interwencji medycznej.
aminofilina, amlodypina, antagonista receptorów beta1-adrenergicznych, atropina, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, glukagon, glukonian wapnia, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowo dodatni, lek moczopędny, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, ostra niewydolność serca, płynoterapia dożylna, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, tachykardia odruchowa, węgiel aktywny, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bixebra 7,5 mg
Przedawkowanie iwabradyny, substancji czynnej leku Bixebra dostępnego w dawkach 5 mg i 7,5 mg, prowadzi do nadmiernego zahamowania prądu jonowego If w węźle zatokowo-przedsionkowym, co skutkuje ciężką i przedłużającą się bradykardią. Objawy te mogą powodować poważne zaburzenia hemodynamiczne, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą bradykardią, zaburzeniami przewodnictwa, chorobami układu sercowo-naczyniowego, osób w podeszłym wieku oraz u osób przyjmujących leki wpływające na czynność serca (np. beta-adrenolityki, antagoniści wapnia). Charakterystyczne objawy to znaczne zwolnienie rytmu serca, niestabilność hemodynamiczna manifestująca się zawrotami głowy, omdleniami i hipotonią, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, Bixebra, bradykardia, EKG, elektrostymulacja serca, iwabradyna, izoprenalina, parametr hemodynamiczny, perfuzja narządów, perfuzja obwodowa, prąd jonowy If, przewodnictwo serca, receptor beta, stymulacja serca, tolerancja hemodynamiczna, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisoratio 5 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu (Bisoratio) prowadzi do nasilenia działania beta-adrenolitycznego, manifestującego się głównie bradykardią (<50/min), hipotonią, skurczem oskrzeli, ostrą niewydolnością serca oraz hipoglikemią. Mechanizmy obejmują blokadę receptorów β1 w węźle zatokowo-przedsionkowym, β2 w oskrzelach oraz hamowanie glikogenolizy i glukoneogenezy. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, astmą, POChP oraz osoby stosujące insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe. Zaburzenia przewodnictwa, takie jak blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, mogą prowadzić do całkowitego bloku przewodzenia, wymagając pilnej interwencji.
asystolia, atropina, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dysfunkcja lewej komory, elektrostymulacja, glikogenoliza, glukoneogeneza, hemodializa, hipoglikemia, hipotonia, izoprenalina, lek przeciwcukrzycowy, lek wazopresyjny, niewydolność serca, opór obwodowy, ostra niewydolność serca, POChP, receptor β1-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, równowaga kwasowo-zasadowa, siarczan sodu, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs kardiogenny, zastój w krążeniu płucnym, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nebivolol Genoptim 5 mg
Przedawkowanie nebiwololu, substancji czynnej leku Nebivolol Genoptim (5 mg), prowadzi do objawów charakterystycznych dla beta-adrenolityków, takich jak bradykardia (<50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Mechanizmy obejmują nasiloną blokadę receptorów beta-adrenergicznych, co skutkuje ryzykiem niewydolności krążenia, hipoperfuzji narządów, niewydolności oddechowej i wstrząsu kardiogennego. W przypadku przedawkowania konieczna jest szybka interwencja medyczna w warunkach OIT, obejmująca ograniczenie dalszego wchłaniania leku (płukanie żołądka do 1-2 godzin od zdarzenia, podanie węgla aktywnego, środki przeczyszczające) oraz monitorowanie parametrów życiowych i glikemii.
antagonista receptorów muskarynowych, atropina, beta-adrenolityk, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, dobutamina, elektrokardiografia, hipoksja, hipoperfuzja narządów, izoprenalina, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, reakcja wagalna, równowaga kwasowo-zasadowa, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, stymulator serca, węgiel aktywny, wstrząs kardiogenny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sobycombi 5 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Sobycombi, zawierającego bisoprolol (β-adrenolityk) i amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), manifestuje się szeregiem poważnych objawów klinicznych, takich jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, niedociśnienie tętnicze, tachykardia odruchowa, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz rzadko występujący niekardiogenny obrzęk płuc. Nawet niewielkie przekroczenie dawki bisoprololu (np. 15 mg zamiast 7,5 mg) może wywołać ciężkie zaburzenia przewodzenia i bradykardię, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca. Amlodypina natomiast może powodować długotrwałe niedociśnienie, wstrząs, a także opóźniony (24-48 h) niekardiogenny obrzęk płuc, wymagający intensywnego monitorowania i wsparcia oddechowego. Warto podkreślić, że u pacjentów po przedawkowaniu konieczne jest ścisłe monitorowanie przez minimum 48 godzin ze względu na ryzyko opóźnionych powikłań, zwłaszcza u osób z chorobami układu krążenia i wcześniejszą niewydolnością serca.
aminofilina, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyki, blok przedsionkowo-komorowy, blokery kanałów wapniowych, bradykardia, dializoterapia, glukagon, glukonian wapnia, hipoglikemia, izoprenalina, leczenie podtrzymujące, leki inotropowe, leki moczopędne, leki rozszerzające oskrzela, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, przeznaczyniowa stymulacja serca, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Corectin 2,5 mg
Bisoprolol, będący beta-adrenolitykiem, w przypadku przedawkowania może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak bradykardia, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy. Mechanizmy tych objawów wynikają z nasilonej blokady receptorów beta-1 i beta-2, co skutkuje zwolnieniem automatyzmu węzła zatokowego, zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego, wzrostem oporu dróg oddechowych oraz zaburzeniami metabolizmu glukozy. Szczególnie narażeni na powikłania są pacjenci z niewydolnością serca, u których wrażliwość na bisoprolol jest znacznie zwiększona. Warto podkreślić, że w udokumentowanych przypadkach objawy przedawkowania ustępowały po wdrożeniu odpowiedniego leczenia.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dializa, duszność, działanie chronotropowe dodatnie, działanie farmakologiczne, działanie inotropowe dodatnie, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, kurczliwość mięśnia sercowego, leczenie podtrzymujące, lek moczopędny, monitorowanie EKG, niewydolność serca, obciążenie wstępne, ostra niewydolność serca, skurcz oskrzeli, stymulator serca, teofilina, zmienność osobnicza