Przedawkowanie bisoprololu fumaranu (Concor Cor)

Przedawkowanie leku Concor Cor (bisoprolol fumaran) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Dostępne dane kliniczne dotyczące przedawkowania bisoprololu są ograniczone, odnotowano jedynie kilka przypadków. U pacjentów, u których doszło do przedawkowania, obserwowano głównie bradykardię i/lub niedociśnienie tętnicze, a objawy ostatecznie ustąpiły u wszystkich z nich.¹

Należy podkreślić, że istnieje znaczna zmienność osobnicza w zakresie wrażliwości na pojedynczą, dużą dawkę bisoprololu. Szczególną grupę ryzyka stanowią pacjenci z niewydolnością serca, którzy prawdopodobnie wykazują wyjątkowo dużą wrażliwość na przedawkowanie tego leku.²

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie bisoprololu prowadzi do objawów wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych. Najczęściej obserwowane objawy to:³

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania bisoprololu konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego:⁴

1. Przerwanie podawania leku – natychmiastowe zaprzestanie dalszego stosowania bisoprololu
2. Leczenie podtrzymujące – monitorowanie funkcji życiowych i zapewnienie wsparcia ogólnego
3. Leczenie objawowe – ukierunkowane na konkretne manifestacje przedawkowania

Należy zaznaczyć, że bisoprolol tylko w niewielkim stopniu można usunąć za pomocą dializy, co ogranicza zastosowanie tej metody w leczeniu ciężkiego przedawkowania.⁵

Szczegółowe postępowanie terapeutyczne

Na podstawie oczekiwanych działań farmakologicznych bisoprololu oraz zaleceń dotyczących innych beta-adrenolityków, w zależności od dominujących objawów klinicznych, należy zastosować następujące postępowanie:⁶

• W przypadku bradykardii: podanie dożylne atropiny. Jeśli odpowiedź jest niewystarczająca, można ostrożnie zastosować izoprenalinę lub inny lek o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych przypadkach może zaistnieć konieczność czasowej lub stałej stymulacji serca.⁷
• W przypadku niedociśnienia tętniczego: dożylne podanie płynów oraz leków obkurczających naczynia. Korzystne może być również dożylne zastosowanie glukagonu.⁸
• W przypadku bloku przedsionkowo-komorowego (II lub III stopnia): ścisłe monitorowanie pacjenta, dożylny wlew izoprenaliny lub wszczepienie czasowego stymulatora serca.⁹
• W przypadku ostrego nasilenia niewydolności serca: dożylne podanie leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowym dodatnim oraz leków rozszerzających naczynia krwionośne.¹⁰
• W przypadku skurczu oskrzeli: podanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak selektywne beta2-adrenomimetyki i/lub preparaty teofiliny.¹¹
• W przypadku hipoglikemii: dożylne podanie glukozy w celu normalizacji glikemii.¹²

Monitorowanie pacjenta

U pacjentów z przedawkowaniem bisoprololu konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, w tym:

• Ciągłe monitorowanie EKG
• Regularne pomiary ciśnienia tętniczego
• Kontrola parametrów oddechowych
• Monitorowanie poziomu glikemii
• Ocena stanu świadomości
• Kontrola równowagi wodno-elektrolitowej

Szczególne grupy ryzyka

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:

• Niewydolnością serca – wykazują zwiększoną wrażliwość na przedawkowanie bisoprololu¹³
• Zaburzeniami przewodnictwa – ryzyko całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego
• Astmą i POChP – zwiększone ryzyko ciężkiego skurczu oskrzeli
• Cukrzycą – większe ryzyko hipoglikemii z maskowanymi objawami adrenergicznymi
• Niewydolnością nerek lub wątroby – zaburzony metabolizm i eliminacja leku

Postępowanie w przypadku przedawkowania bisoprololu wymaga indywidualnego podejścia do każdego pacjenta, uwzględniającego jego stan kliniczny oraz dominujące objawy. W ciężkich przypadkach konieczna może być opieka na oddziale intensywnej terapii.