Przedawkowanie leku Bibloc (bisoprolol fumaran)

Przedawkowanie bisoprololu może prowadzić do szeregu poważnych zaburzeń, wynikających z nasilonych efektów blokady receptorów beta-adrenergicznych. Ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań jest szczególnie wysokie u pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują zwiększoną wrażliwość na działanie tego leku, dlatego w ich przypadku obowiązkowe jest stopniowe zwiększanie dawki na początku terapii ¹.

Przypadki kliniczne przedawkowania

W literaturze medycznej opisano kilka przypadków przedawkowania bisoprololu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub chorobą wieńcową, w których maksymalna przyjęta dawka wynosiła nawet 2000 mg. W tych przypadkach obserwowano głównie bradykardię i/lub niedociśnienie tętnicze, jednak wszyscy pacjenci powrócili do zdrowia ². Opisywano również wystąpienie bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia, bradykardii i zawrotów głowy u pacjentów, którzy przyjęli dawkę dobową 15 mg zamiast zalecanej 7,5 mg ³.

Należy podkreślić, że istnieją znaczne różnice osobnicze we wrażliwości na pojedynczą, dużą dawkę bisoprololu ⁴.

Objawy przedawkowania

Najczęstsze objawy przedawkowania bisoprololu wiążą się z jego działaniem farmakologicznym jako leku beta-adrenolitycznego i obejmują: bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię ⁵.

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania bisoprololu kluczowe jest szybkie wdrożenie odpowiedniego postępowania. Podstawowe zasady leczenia obejmują przerwanie podawania bisoprololu oraz zastosowanie leczenia podtrzymującego i objawowego ⁶. Należy pamiętać, że bisoprolol prawie wcale nie ulega dializie, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu ⁷.

Szczegółowe postępowanie w zależności od objawów klinicznych przedawkowania bisoprololu powinno być następujące:

• Bradykardia – należy podać dożylnie atropinę. Jeżeli odpowiedź na atropinę jest niewystarczająca, wskazane jest ostrożne podawanie izoprenaliny lub innego leku o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych przypadkach może być konieczne wszczepienie czasowego stymulatora serca przez żyłę ⁸.
• Niedociśnienie tętnicze – wymagane jest dożylne podanie płynów oraz leków zwężających naczynia. Korzystny efekt może przynieść dożylne podanie glukagonu ⁹.
• Blok przedsionkowo-komorowy (drugiego lub trzeciego stopnia) – pacjenta należy uważnie monitorować oraz podać izoprenalinę w infuzji dożylnej lub wszczepić czasowy stymulator serca ¹⁰.
• Ostre nasilenie niewydolności serca – zaleca się dożylne podanie leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowym dodatnim oraz leków rozszerzających naczynia ¹¹.
• Skurcz oskrzeli – należy zastosować leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina, beta-2-sympatykomimetyki i/lub aminofilina ¹².
• Hipoglikemia – konieczne jest dożylne podanie glukozy ¹³.

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjent po przedawkowaniu bisoprololu wymaga ścisłego monitorowania czynności układu sercowo-naczyniowego z ciągłym zapisem EKG, regularną kontrolą ciśnienia tętniczego, czynności oddechowej oraz poziomu glukozy we krwi. Ze względu na długi czas działania leku, objawy przedawkowania mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, dlatego obserwacja pacjenta powinna być kontynuowana również po ustąpieniu początkowych objawów toksyczności.

W przypadku pacjentów z niewydolnością serca, którzy przedawkowali bisoprolol, należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ ta grupa chorych jest wyjątkowo wrażliwa na działanie beta-adrenolityków i może wykazywać poważne objawy toksyczności nawet po relatywnie niewielkim przedawkowaniu ¹⁴.