Przedawkowanie
Bisoprolol Aurovitas 5 mg

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, będącego beta-adrenolitykiem, prowadzi do poważnych objawów klinicznych takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Mechanizmy tych objawów wynikają z nasilonej blokady receptorów beta-1 i beta-2, co skutkuje zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego, zwolnieniem automatyzmu węzła zatokowo-przedsionkowego, obniżeniem ciśnienia tętniczego, zwężeniem dróg oddechowych oraz zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Szczególnie wrażliwą grupą są pacjenci z niewydolnością serca, u których reakcja na duże dawki bisoprololu jest znacznie nasilona. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że pomimo poważnych objawów, odpowiednio wdrożone leczenie pozwala na pełny powrót do zdrowia.

Przedawkowanie leku Bisoprolol Aurovitas

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Doświadczenie kliniczne z przypadkami przedawkowania bisoprololu jest ograniczone, jednak zgłaszano już takie incydenty, głównie związane z wystąpieniem bradykardii i/lub niedociśnienia tętniczego. Co istotne, we wszystkich odnotowanych przypadkach pacjenci powrócili do zdrowia po zastosowaniu odpowiedniego leczenia1.

Należy podkreślić, że istnieje znaczna osobnicza zmienność wrażliwości na pojedynczą, dużą dawkę bisoprololu. Pacjenci z niewydolnością serca są uznawani za grupę szczególnie wrażliwą na działanie dużych dawek tego leku2.

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie leków z grupy beta-adrenolityków, do której należy bisoprolol, charakteryzuje się szeregiem objawów klinicznych wynikających z nasilonej blokady receptorów beta-adrenergicznych w różnych układach organizmu3.

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm
Bradykardia Znaczne zwolnienie czynności serca, potencjalnie zagrażające życiu Blokada receptorów beta-1 w sercu powodująca zmniejszenie kurczliwości i automatyzmu węzła zatokowo-przedsionkowego
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia tętniczego, często objawowy Zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego oraz blokada receptorów odpowiedzialnych za wazokonstrykcję
Skurcz oskrzeli Zwężenie dróg oddechowych z towarzyszącą dusznością Blokada receptorów beta-2 w oskrzelach prowadząca do dominacji tonusu cholinergicznego
Ostra niewydolność serca Nagłe nasilenie objawów niewydolności mięśnia sercowego Zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego poprzez blokadę receptorów beta-1
Hipoglikemia Obniżenie stężenia glukozy we krwi Hamowanie glikogenolizy i glukoneogenezy oraz maskowanie objawów adrenergicznych hipoglikemii
Blok przedsionkowo-komorowy Zaburzenia przewodzenia między przedsionkami a komorami serca (II lub III stopnia) Blokada receptorów beta-1 wpływająca na przewodzenie impulsów w węźle przedsionkowo-komorowym

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania bisoprololu fumaranu zaleca się wdrożenie następującego postępowania terapeutycznego4:

  1. Przerwanie leczenia bisoprololem – natychmiastowe odstawienie leku
  2. Leczenie podtrzymujące i objawowe – w zależności od prezentowanych objawów klinicznych
  3. Metody eliminacji leku – należy zaznaczyć, że dostępne dane wskazują na ograniczoną skuteczność dializy w usuwaniu bisoprololu5

Postępowanie szczegółowe w zależności od objawów

Sposób leczenia powinien być dostosowany do konkretnych objawów przedawkowania i stanu klinicznego pacjenta6:

  • Bradykardia: Należy podać dożylnie atropinę. W przypadku niewystarczającej reakcji można ostrożnie zastosować izoprenalinę lub inny lek o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych przypadkach może być konieczne wszczepienie tymczasowego stymulatora serca7.
  • Niedociśnienie tętnicze: Wymagane jest dożylne podanie płynów oraz leków obkurczających naczynia. Korzystne efekty może przynieść również dożylne zastosowanie glukagonu8.
  • Blok przedsionkowo-komorowy (drugiego lub trzeciego stopnia): Pacjenci wymagają dokładnego monitorowania. Należy podać izoprenalinę w infuzji dożylnej lub zastosować tymczasowo stymulator serca9.
  • Ostra niewydolność mięśnia sercowego: Zaleca się dożylne podanie leków moczopędnych, leków inotropowych oraz leków rozszerzających naczynia10.
  • Skurcz oskrzeli: Konieczne jest podanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak izoprenalina, beta-2-sympatykomimetyki i/lub aminofilina11.
  • Hipoglikemia: Należy zastosować dożylne podanie glukozy12.

Szczególne przypadki przedawkowania

W przypadku dekompensacji serca u noworodków matek leczonych beta-adrenolitykami zaleca się specjalistyczne postępowanie, które obejmuje13:

  • Podanie glukagonu w dawce 0,3 mg/kg
  • Hospitalizację na oddziale intensywnej terapii
  • Podanie izoprenaliny i dobutaminy

Należy podkreślić, że leczenie w takich przypadkach wymaga zazwyczaj stosowania dużych dawek leków i długotrwałej terapii pod ścisłym specjalistycznym monitorowaniem14.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl