Przedawkowanie
Conaret 10 mg

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Conaret, może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i metabolicznych, takich jak bradykardia (często poniżej 50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Opisano przypadki przyjęcia dawki dobowej 15 mg zamiast zalecanej 7,5 mg, skutkujące blokiem AV III stopnia i bradykardią, a także dawki nawet do 2000 mg u pacjentów z nadciśnieniem i chorobą wieńcową, które wywołały objawy kardiodepresyjne, lecz zakończyły się pełnym powrotem do zdrowia po odpowiednim leczeniu. Objawy te wynikają z farmakologicznego hamowania receptorów beta-adrenergicznych, co prowadzi do zahamowania układu współczulnego i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.

Pobierz ChPL PDF Conaret – Tabletki – 10 mg
  1. Przedawkowanie leku Conaret
    1. Zgłoszone przypadki przedawkowania
  2. Objawy przedawkowania
    1. Szczegółowa tabela objawów przedawkowania
  3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    1. Zalecane postępowanie terapeutyczne
    2. Monitorowanie pacjenta
    3. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. choroba niedokrwienna serca
  2. dławica piersiowa
  3. nadciśnienie tętnicze
  4. stabilna przewlekła niewydolność serca
Substancja czynna
  1. bisoprolol
Kategoria leku
  1. beta-adrenolityki
  2. leki przeciwnadciśnieniowe
  3. leki stosowane w chorobie niedokrwiennej serca
  4. leki stosowane w niewydolności serca

Przedawkowanie leku Conaret

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Conaret, może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Reakcje na przedawkowanie tego beta-adrenolityku mogą być zróżnicowane i zależą od indywidualnej wrażliwości pacjenta, przy czym szczególnie narażeni są chorzy z niewydolnością serca. 1

Zgłoszone przypadki przedawkowania

W literaturze medycznej opisywano przypadki przedawkowania bisoprololu, w tym przyjęcie dawki dobowej 15 mg zamiast zalecanej 7,5 mg, co skutkowało wystąpieniem bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia, bradykardii oraz zawrotów głowy. Do tej pory zgłoszono kilka przypadków przedawkowania bisoprololu, gdzie maksymalna przyjęta dawka wynosiła 2000 mg u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub chorobą wieńcową. U tych pacjentów wystąpiła bradykardia i/lub niedociśnienie tętnicze, jednak wszyscy powrócili do zdrowia po zastosowaniu odpowiedniego leczenia. 2

Objawy przedawkowania

Najczęściej występujące objawy przedawkowania leków beta-adrenolitycznych, w tym bisoprololu zawartego w preparacie Conaret, to: bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Manifestacja kliniczna przedawkowania jest bezpośrednio związana z farmakologicznym działaniem bisoprololu na receptory beta-adrenergiczne, co prowadzi do hamowania układu współczulnego. 3

Szczegółowa tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Dawka związana z wystąpieniem
Bradykardia Patologiczne zwolnienie rytmu serca, często poniżej 50 uderzeń na minutę, stanowiące bezpośredni efekt blokady receptorów beta1-adrenergicznych w mięśniu sercowym Obserwowana przy dawce 15 mg i wyższej; odnotowana również przy dawkach do 2000 mg
Niedociśnienie tętnicze Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi związane z negatywnym wpływem inotropowym na mięsień sercowy oraz redukcją oporu obwodowego Występuje przy dawkach znacznie przekraczających dawkę terapeutyczną, odnotowane przy dawkach do 2000 mg
Blok przedsionkowo-komorowy III° Całkowite przerwanie przewodzenia impulsów z przedsionków do komór, co może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych Opisywany przy dawce 15 mg
Zawroty głowy Wynikają zazwyczaj z niedostatecznej perfuzji mózgowej wskutek niedociśnienia i/lub bradykardii Obserwowane przy dawce 15 mg
Skurcz oskrzeli Zwężenie dróg oddechowych spowodowane zablokowaniem receptorów beta2-adrenergicznych w mięśniach gładkich oskrzeli Może wystąpić przy różnych dawkach, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami
Ostra niewydolność serca Nagłe pogorszenie funkcji serca jako pompy, związane z negatywnym działaniem inotropowym bisoprololu Występuje przy wysokich dawkach, szczególnie u pacjentów z istniejącą dysfunkcją serca
Hipoglikemia Obniżenie stężenia glukozy w surowicy krwi, związane z hamowaniem glikogenolizy i glukoneogenezy Może wystąpić przy różnych dawkach, zwiększone ryzyko u pacjentów diabetycznych

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania bisoprololu zawartego w preparacie Conaret, należy natychmiast przerwać podawanie leku oraz wdrożyć leczenie podtrzymujące i objawowe. Dane literaturowe wskazują, że bisoprolol może być usunięty za pomocą dializy jedynie w niewielkim stopniu, co ogranicza przydatność tej metody w leczeniu ostrego przedawkowania. 4

Zalecane postępowanie terapeutyczne

Postępowanie terapeutyczne powinno być dostosowane do objawów klinicznych przedawkowania i oparte na aktualnej wiedzy farmakologicznej oraz zaleceniach dla innych beta-adrenolityków. Poniżej przedstawiono szczegółowe rekomendacje postępowania w zależności od dominujących objawów: 5

  • Bradykardia – należy podać dożylnie atropinę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej można ostrożnie podać izoprenalinę lub inny lek o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych przypadkach o ciężkim przebiegu może być konieczne przezżylne wszczepienie stymulatora serca dla zapewnienia odpowiedniej czynności elektrycznej serca. 6
  • Niedociśnienie tętnicze – leczenie obejmuje dożylne podanie płynów w celu uzupełnienia objętości wewnątrznaczyniowej oraz zastosowanie leków obkurczających naczynia. W ciężkich przypadkach hipotensji korzystne może być dożylne podanie glukagonu, który działa niezależnie od blokady receptorów beta-adrenergicznych. 7
  • Blok przedsionkowo-komorowy (II lub III stopnia) – wymaga ścisłego monitorowania stanu pacjenta oraz podania izoprenaliny lub orcyprenaliny we wlewie dożylnym. W przypadkach utrzymującego się ciężkiego bloku należy rozważyć przezżylne wszczepienie stymulatora serca w celu zabezpieczenia adekwatnej czynności elektrycznej serca. 8
  • Nagłe zaostrzenie niewydolności serca – w przypadku dekompensacji krążenia należy zastosować dożylne leki moczopędne (np. furosemid), leki o działaniu inotropowym dodatnim (np. dobutamina) oraz leki rozszerzające naczynia w celu zmniejszenia obciążenia wstępnego i następczego. 9
  • Skurcz oskrzeli – leczenie obejmuje podanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak izoprenalina, orcyprenalina, selektywne beta2-sympatykomimetyki (np. salbutamol) i/lub aminofilina. Leki te działają przeciwstawnie do blokady receptorów beta2-adrenergicznych, prowadząc do rozkurczu mięśni gładkich oskrzeli. 10
  • Hipoglikemia – w przypadku obniżenia stężenia glukozy we krwi należy podać dożylnie roztwór glukozy. Monitorowanie stężenia glukozy jest szczególnie istotne u pacjentów diabetycznych oraz w przypadkach przedłużonego przedawkowania bisoprololu. 11

Monitorowanie pacjenta

W przypadku przedawkowania bisoprololu, niezależnie od nasilenia objawów, konieczne jest prowadzenie ciągłego monitorowania parametrów życiowych pacjenta, obejmujące:

  1. Ciągłe monitorowanie elektrokardiograficzne
  2. Regularne pomiary ciśnienia tętniczego
  3. Monitorowanie saturacji krwi
  4. Obserwacja funkcji oddechowych
  5. Regularne oznaczanie stężenia glukozy we krwi
  6. Ocena stanu świadomości

Czas monitorowania powinien być dostosowany indywidualnie, biorąc pod uwagę okres półtrwania bisoprololu (10-12 godzin) oraz potencjalne współistniejące zaburzenia metaboliczne lub czynnościowe narządów, które mogą wpływać na farmakokinetykę leku. 12

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl