zapalenie gardła
Zapalenie gardła (pharyngitis) to stan zapalny błony śluzowej gardła, który najczęściej manifestuje się bólem, uczuciem drapania, pieczenia lub suchości w gardle. Jest to jedna z najczęstszych dolegliwości układu oddechowego, z którą pacjenci zgłaszają się do lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej.
Etiologia zapalenia gardła może być wirusowa (najczęściej rhinowirusy, adenowirusy, koronawirusy, wirusy grypy), bakteryjna (głównie paciorkowce beta-hemolizujące grupy A – Streptococcus pyogenes) lub rzadziej grzybicza. Czynniki predysponujące obejmują kontakt z osobami chorymi, palenie tytoniu, przebywanie w zanieczyszczonym środowisku, oddychanie przez usta oraz obniżoną odporność.
Diagnostyka zapalenia gardła opiera się na badaniu fizykalnym, wywiadzie oraz w wybranych przypadkach badaniach dodatkowych, takich jak szybki test antygenowy w kierunku paciorkowca (RADT) lub posiew z gardła. Różnicowanie etiologii wirusowej od bakteryjnej jest kluczowe dla decyzji terapeutycznych, przy czym pomocne mogą być skale kliniczne, np. skala Centora.
Leczenie zapalenia gardła zależy od etiologii. W przypadku infekcji wirusowych terapia ma charakter objawowy i obejmuje odpoczynek, nawodnienie, leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Przy etiologii bakteryjnej wskazana jest antybiotykoterapia, najczęściej fenoksymetylpenicyliną przez 10 dni lub makrolidami w przypadku alergii na penicyliny. Leczenie ma na celu złagodzenie objawów oraz w przypadku paciorkowcowego zapalenia gardła – zapobieganie powikłaniom, takim jak gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan Genoptim 40 mg
Telmisartan Genoptim, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w kontrolowanych badaniach klinicznych oraz długoterminowych obserwacjach obejmujących 21642 pacjentów przez okres do 6 lat. Całkowita częstość działań niepożądanych wyniosła 41,4%, porównywalnie do placebo (43,9%), co świadczy o dobrej tolerancji leku. Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od dawki, płci, wieku czy rasy. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zakażenia górnych dróg oddechowych, hipotonia ortostatyczna oraz zaburzenia elektrolitowe, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją nerek. Rzadkie, ale poważne działania obejmują reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy oraz ostrą niewydolność nerek, wymagające natychmiastowej interwencji.
antagonista receptora angiotensyny II, ból głowy, bradykardia, działanie niepożądane, eozynofilia, hipotonia ortostatyczna, nadciśnienie tętnicze, objętość wewnątrznaczyniowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przyczyny sercowo-naczyniowe, reakcja anafilaktyczna, ryzyko sercowo-naczyniowe, śródmiąższowe zapalenie płuc, telmisartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie zatok, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z liścia szałwii – Wskazania do stosowania
Nalewka z liścia szałwii (Salviae folium tinctura) dostępna w produkcie TINCTURA SALVIAE Herbapol w Krakowie SA jest koncentratem do sporządzania roztworu do płukania jamy ustnej, stosowanym głównie w leczeniu stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła, takich jak stomatitis, gingivitis, pharyngitis oraz tonsillitis, zwłaszcza w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych. Preparat zawiera 60-70% (v/v) etanolu i jest sporządzony w stosunku 1:5 (1 część liści szałwii na 5 części nalewki), z użyciem 70% etanolu jako ekstrahentu, co zapewnia efektywną ekstrakcję składników czynnych. Skuteczność preparatu opiera się na wieloletnim doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym zastosowaniu w medycynie.
działanie przeciwzapalne, gingivitis, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa i bakteryjna, nalewka z liścia szałwii, pharyngitis, Salviae folium tinctura, stomatitis, szałwia lekarska, tonsillitis, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i gardła, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie migdałków - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neurontin 100 100 mg
Gabapentyna, substancja czynna leku Neurontin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obserwowanych zarówno u pacjentów z padaczką, jak i z bólem neuropatycznym. Najczęściej występujące działania obejmują zakażenia wirusowe (≥1/10), senność, zawroty głowy, ataksję, uczucie zmęczenia oraz gorączkę. Często obserwuje się również leukopenię, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja, lęk), zaburzenia widzenia, nadciśnienie tętnicze, duszność, nudności, wymioty, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz impotencję. Rzadziej występują hipoglikemia, utrata przytomności, depresja oddechowa, a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Warto podkreślić, że drgawki, mimo że są działaniem niepożądanym, mają istotne znaczenie kliniczne w kontekście stosowania gabapentyny w terapii padaczki.
ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból neuropatyczny, depresja, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, drżenie, duszność, dysfagia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hemodializa, hiperglikemia, hiperkineza, hipertrofia piersi, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, Neurontin, niepamięć, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk obwodowy, obrzęk uogólniony, omamy, ostra niewydolność nerek, padaczka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń, schyłkowa niewydolność nerek, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata przytomności, uzależnienie od leku, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie widzenia, zakażenie dróg moczowych, zakażenie wirusowe, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Taclar 500 mg
Klarytromycyna w dawce 500 mg w postaci tabletek powlekanych jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym u dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ten lek. Wskazania obejmują zakażenia górnych dróg oddechowych (paciorkowcowe zapalenie gardła, zapalenie zatok), dolnych dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc), ostre zapalenie ucha środkowego oraz zakażenia skóry i tkanek miękkich (liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej, ropnie). Ponadto klarytromycyna jest skuteczna w leczeniu zakażeń prątkami atypowymi, w tym Mycobacterium avium, intracellulare, chelonae, fortuitum i kansasii, a także stosowana profilaktycznie u pacjentów z HIV i limfocytami CD4 ≤ 100/mm³ w celu zapobiegania rozsianym zakażeniom MAC. W terapii skojarzonej z inhibitorami pompy protonowej i innym antybiotykiem jest zalecana w eradykacji Helicobacter pylori u pacjentów z owrzodzeniem dwunastnicy.
antagonista receptora H2, antybiotyk makrolidowy, badanie mikrobiologiczne, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, etiologia paciorkowcowa, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, kompleks Mycobacterium avium, limfocyt CD4+, liszajec zakaźny, Mycobacterium avium, Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum, Mycobacterium intracellulare, Mycobacterium kansasii, oporność bakterii, owrzodzenie dwunastnicy, prątek atypowy, ropień, schemat eradykacji, wirus HIV, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie mykobakteryjne, zapalenie gardła, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ACC mini 100 mg/sasz.
ACC mini to preparat mukolityczny w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego, zawierający 100 mg acetylocysteiny w jednej saszetce o masie 3 g. Substancja czynna działa poprzez zmniejszenie lepkości śluzu oskrzelowego, co ułatwia odkrztuszanie gęstej wydzieliny w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych. Preparat jest wskazany w krótkotrwałej terapii stanów takich jak ostre zapalenie gardła z kaszlem mokrym, ostre zapalenie oskrzeli z utrudnionym odkrztuszaniem, zapalenie zatok oraz inne infekcje górnych dróg oddechowych z obecnością gęstej wydzieliny. Warto zwrócić uwagę, że jedna saszetka zawiera również 2,829 g sacharozy, co jest istotne u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskocukrowej.
acetylocysteina, choroba samoograniczająca, cukry proste, cukrzyca, działanie mukolityczne, gęsta wydzielina, górne drogi oddechowe, infekcja dróg oddechowych, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel mokry, kaszel produktywny, leczenie objawowe, odkrztuszanie, przeziębienie, roztwór doustny, sacharoza, śluz oskrzelowy, wydzielina dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sól Jodobromowa iwonicka –
Sól Jodobromowa Iwonicka w formie proszku do sporządzania roztworu jest skutecznym środkiem terapeutycznym w leczeniu przewlekłych schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego, w tym chorób stawów (gośćcowych, zapalnych, toksycznych, zwyrodnieniowych), ścięgien (tendinopatie, zapalenia pochewek ścięgnistych, przykurcze), mięśni (miopatie zapalne, stany napięciowe) oraz kości i okostnej (przewlekłe zapalenia, zmiany po urazach). Preparat wykazuje również efektywność w terapii schorzeń układu nerwowego, zwłaszcza nerwobóli (np. nerwoból nerwu trójdzielnego, międzyżebrowy) oraz przewlekłych neuropatii obwodowych o podłożu zapalnym, toksycznym lub zwyrodnieniowym. Wskazania obejmują także przewlekłe stany zapalne narządów miednicy mniejszej, skazę limfatyczną oraz przewlekłe choroby górnych dróg oddechowych, takie jak zapalenia zatok, gardła, krtani i nosa.
ból miednicy mniejszej, choroby górnych dróg oddechowych, miopatia zapalna, napięcie mięśniowe, nerw trójdzielny, nerwoból, nerwoból międzyżebrowy, neuropatia obwodowa, nieżyt nosa, obrzęk limfatyczny, proces gośćcowy, przewlekły stan zapalny, przykurcz ścięgna, skaza limfatyczna, staw biodrowy, układ mięśniowo-szkieletowy, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie miednicy mniejszej, zapalenie okostnej, zapalenie pochewek ścięgnistych, zapalenie zatok przynosowych, zmiany zwyrodnieniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Orofar Total Action to aerozol do stosowania w jamie ustnej, zawierający 2 mg/ml chlorku benzoksoniowego oraz 1,5 mg/ml lidokainy chlorowodorku, z dawką pojedynczą dostarczającą odpowiednio 0,2798 mg i 0,2098 mg tych substancji. Preparat wykazuje działanie antyseptyczne i miejscowo znieczulające, co czyni go wskazanym w leczeniu infekcji gardła, stanów zapalnych dziąseł (gingivitis), zakażeń błony śluzowej jamy ustnej (bakteryjnych i grzybiczych), owrzodzeń (aft) oraz bólu gardła towarzyszącego przeziębieniu, zapaleniu gardła, krtani i jako uzupełnienie terapii anginy. Preparat jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 6. roku życia, z uwagi na zawartość lidokainy i formę podania.
afta, afta nawracająca, angina, antyseptyk, ból gardła, chlorek benzoksoniowy, chlorowodorek lidokainy, etanol, infekcja bakteryjna, infekcja gardła, infekcja jamy ustnej, infekcja wirusowa, lidokaina, olejek miętowy, owrzodzenie błony śluzowej, przeziębienie, środek znieczulający, terapia skojarzona, zakażenie błony śluzowej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie migdałków - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Septolete Junior 1,2 mg
Septolete Junior to preparat w formie pastylek o smaku czereśniowym, zawierający 1,2 mg chlorku cetylopirydyniowego jednowodnego (odpowiadającego chlorkowi cetylopirydyniowemu bezwodnemu) w każdej tabletce. Substancja czynna należy do czwartorzędowych związków amoniowych i działa jako kationowy detergent o szerokim spektrum aktywności przeciwdrobnoustrojowej, obejmującej bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, wybrane grzyby oraz wirusy lipofilne. Mechanizm działania obejmuje wiązanie z powierzchnią komórki, dyfuzję przez błonę cytoplazmatyczną, zwiększenie jej przepuszczalności, przenikanie do wnętrza komórki oraz zaburzenie funkcji komórkowych, co prowadzi do śmierci drobnoustroju. Dobra rozpuszczalność chlorku cetylopirydyniowego umożliwia efektywne przenikanie do trudno dostępnych miejsc w jamie ustnej i gardle, co zwiększa skuteczność eradykacyjną preparatu.
bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, błony śluzowe, chlorek cetylopirydyniowy, choroba gardła, czwartorzędowe związki amoniowe, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwwirusowe, eradykacja drobnoustrojów, infekcja górnych dróg oddechowych, środek odkażający, wirusy lipofilne, zapalenie gardła - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amoxicillin Aurovitas 500 mg
Amoxicillin Aurovitas, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, zawiera amoksycylinę trójwodną – antybiotyk o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Preparat jest wskazany w leczeniu licznych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, w tym ostrych bakteryjnych zapaleń zatok, ucha środkowego, gardła i migdałków, zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalnego zapalenia płuc oraz zakażeń układu moczowego, takich jak ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek. Ponadto amoksycylina znajduje zastosowanie w leczeniu duru brzusznego, eradykacji Helicobacter pylori, ropnia okołozębowego, zakażeń związanych z protezowaniem stawów oraz choroby z Lyme, a także w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka przed zabiegami stomatologicznymi i innymi procedurami inwazyjnymi.
amoksycylina, amoksycylina trójwodna, antybiogram, antybiotyk szerokowidmowy, antybiotykooporność, antybiotykoterapia, bakteriemia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, bezobjawowy bakteriomocz, Borrelia burgdorferi, choroba wrzodowa żołądka, choroba z Lyme, dur brzuszny, eradykacja Helicobacter pylori, hepatotoksyczność, lek przeciwbakteryjny, oporność bakterii, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie pęcherza moczowego, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków, paciorkowiec beta-hemolizujący, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja alergiczna, ropień okołozębowy, Salmonella typhi, zakażenie bakteryjne, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła - Leksykon substancji czynnych
Roksytromycyna – Wskazania do stosowania
Roksytromycyna, antybiotyk z grupy makrolidów dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg (produkty Rolicyn i Rulid), charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wskazana jest w leczeniu zakażeń górnych dróg oddechowych, takich jak zapalenie migdałków (zwłaszcza paciorkowcowe grupy A beta-hemolizujące), zapalenie gardła, błony śluzowej nosa i gardła oraz ostrego zapalenia zatok obocznych nosa, szczególnie gdy istnieją przeciwwskazania do stosowania antybiotyków beta-laktamowych. Ponadto, roksytromycyna jest skuteczna w leczeniu zapalenia ucha środkowego, dolnych dróg oddechowych (w tym pozaszpitalnego zapalenia płuc bez czynników ryzyka i atypowego zapalenia płuc), zapalenia oskrzeli, ropni płuc i rozstrzeni oskrzeli. W zakresie zakażeń skóry i tkanek miękkich stosuje się ją głównie w łagodnych przypadkach wywołanych przez Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes. Roksytromycyna jest także efektywna w leczeniu nierzeżączkowych zakażeń narządów rodnych wywołanych przez Chlamydia trachomatis, Mycoplasma hominis oraz Ureaplasma urealyticum.
antybiotykoterapia, atypowe zapalenie płuc, bakteria atypowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, Haemophilus influenzae, lekowrażliwość, makrolid, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma hominis, mycoplasma pneumoniae, nadwrażliwość na antybiotyki, nierzeżączkowe zakażenie narządów rodnych, oporność drobnoustrojów, paciorkowiec beta-hemolizujący, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień płuca, rozstrzenie oskrzeli, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, terapia skojarzona, Ureaplasma urealyticum, zakażenie bakteryjne, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowo-płciowego, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok obocznych nosa - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus sanguinis – Wskazania do stosowania
Streptococcus sanguinis, będący składnikiem liofilizowanego kompleksu bakteryjnego OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, występuje w dawce 3,5 mg granulatu w saszetkach. Preparat jest wskazany do profilaktyki nawracających zakażeń dróg oddechowych (ZDO) u dzieci w wieku 6 miesięcy do 12 lat, szczególnie u pacjentów z tendencją do częstych infekcji wymagających antybiotykoterapii. Kompleks OM-85 zawiera siedem szczepów bakteryjnych, w tym Streptococcus sanguinis, Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes oraz Moraxella catarrhalis, co pozwala na szeroką immunostymulację układu odpornościowego i zmniejszenie częstości oraz nasilenia objawów infekcji dróg oddechowych u dzieci. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak galusan propylu (42 µg), sodu glutaminian (1,515 mg) oraz mannitol (do 20 mg).
angina paciorkowcowa, antybiotykoterapia, Haemophilus influenzae, immunomodulacja, immunostymulacja, Klebsiella pneumoniae, leczenie przeciwinfekcyjne, liofilizat OM-85, liofilizowany lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, nawracające zakażenia dróg oddechowych, nawracające zapalenie oskrzeli, odpowiedź immunologiczna, pozaszpitalne zapalenie płuc, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, Streptococcus viridans, stymulacja układu immunologicznego, zapalenie gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bactrazol 500 mg
Bactrazol w dawce 500 mg azytromycyny (w formie dwuwodnej) jest antybiotykiem makrolidowym o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosowanym w leczeniu bakteryjnych infekcji górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz niepowikłanych zakażeń Chlamydia trachomatis. Wskazania obejmują bakteryjne zapalenie gardła, migdałków, zatok przynosowych, ostre zapalenie ucha środkowego, ostre i zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc o nasileniu od lekkiego do umiarkowanego, a także róże, liszajec, wtórne ropne zapalenie skóry oraz rumień wędrujący (erythema migrans). Dawkowanie standardowo wynosi 500 mg raz na dobę przez 3 do 10 dni w zależności od wskazania, z wyjątkiem jednorazowej dawki 1000 mg w leczeniu zakażeń Chlamydia trachomatis, co poprawia compliance i skuteczność terapii. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się potwierdzenie etiologii bakteryjnej i wrażliwości drobnoustrojów na azytromycynę, aby ograniczyć ryzyko rozwoju oporności.
antybiotyk makrolidowy, antybiotykooporność, azytromycyna dwuwodna, badanie mikrobiologiczne, borelioza, Chlamydia trachomatis, compliance, etiologia wirusowa, lek przeciwbakteryjny, lekowrażliwość, liszajec, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropne zapalenie skóry, róża, rumień wędrujący, zakażenie bakteryjne, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie śródmiąższowe, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ketonal Fast 50 mg
Ketonal Fast, zawierający 50 mg ketoprofenu w postaci ketoprofenu z lizyną (80 mg), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Preparat jest wskazany u dorosłych do objawowego leczenia bólu i stanów zapalnych w różnorodnych schorzeniach, takich jak urazy mechaniczne (skręcenia, stłuczenia), bóle po zabiegach stomatologicznych, zapalenia w otolaryngologii, urologii i pulmonologii oraz choroby reumatyczne i zwyrodnieniowe, w tym choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa oraz zapalenia tkanek pozastawowych. U młodzieży powyżej 16 roku życia lek stosuje się krótkotrwale w leczeniu objawowym bólu i zapalenia, w tym po urazach sportowych, bólach pooperacyjnych oraz ostrym zapaleniu ucha środkowego.
ból pooperacyjny, choroba reumatyczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, degeneracja chrząstki stawowej, działanie przeciwzapalne, granulat do roztworu doustnego, ketoprofen, naciągnięcie mięśnia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre zapalenie ucha środkowego, reumatoidalne zapalenie stawów, skręcenie i stłuczenie, stan zapalny pourazowy, uraz sportowy, zapalenie dróg moczowych, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie kaletki, zapalenie migdałków, zapalenie pochewki ścięgnistej, zapalenie ścięgna, zapalenie ucha, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zyrtec 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Zyrtec w dawce 10 mg/dobę, jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, wykazującym profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych z udziałem ponad 3200 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥1%) były senność (9,63%), bóle głowy (7,42%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09%), zmęczenie (1,63%), zawroty głowy (1,10%), nudności (1,07%) oraz zapalenie gardła (1,29%). W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) najczęstsze działania niepożądane to senność (1,8%), zmęczenie (1,0%), biegunka (1,0%) i zapalenie błony śluzowej nosa (1,4%). Senność miała zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i nie wpływała istotnie na codzienną aktywność zdrowych młodych osób. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także rzadkie przypadki zaburzeń czynności wątroby, trudności w oddawaniu moczu, zaburzeń akomodacji oraz paradoksalne pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego.
aktywność cholinolityczna, amnezja, antagonista receptorów H1, bezsenność, biegunka, ból mięśni, ból stawu, cetyryzyna dichlorowodorek, depresja, drgawka, drżenie, dyskineza, dystonia, dysuria, enzymy wątrobowe, koszmar senny, lek przeciwhistaminowy, myśl samobójcza, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie pamięci, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie OUN, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, stężenie bilirubiny, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tik, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zachowanie agresywne, zapalenie gardła, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zwiększenie apetytu - Leksykon substancji czynnych
Dąb szypułkowy – Wskazania do stosowania
Substancja czynna pozyskiwana z kory dębu szypułkowego (Quercus robur L.) oraz gatunków pokrewnych (Q. petraea, Q. pubescens) wykazuje właściwości ściągające, przeciwzapalne i przeciwbiegunkowe, co jest związane z obecnością garbników. Kora dębu stosowana jest tradycyjnie w leczeniu łagodnych biegunek, gdzie zmniejsza przepuszczalność naczyń i ogranicza sekrecję płynów w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do normalizacji konsystencji stolca i redukcji częstotliwości wypróżnień. Preparat w formie ziół do zaparzania jest wskazany w ostrych, niepowikłanych biegunkach, jako uzupełnienie terapii lub dla pacjentów preferujących metody roślinne. Ponadto, kora dębu znajduje zastosowanie w łagodnych stanach zapalnych skóry oraz błon śluzowych jamy ustnej i gardła, wykazując działanie przeciwzapalne, bakteriostatyczne i ściągające, co sprzyja redukcji objawów i przyspiesza gojenie.
błona śluzowa gardła, błona śluzowa jamy ustnej, choroba hemoroidalna, dąb szypułkowy, działanie bakteriostatyczne, działanie przeciwbiegunkowe, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, garbniki, hemoroidy, kora dębu, łagodna biegunka, nadmierna potliwość, produkt leczniczy roślinny, przepuszczalność naczyń, stan biegunkowy, stan zapalny odbytu, stan zapalny skóry, stomatitis, świąd odbytu, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła - Leksykon substancji czynnych
Chlorek cetylopirydyniowy – Wskazania do stosowania
Chlorek cetylopirydyniowy, będący czwartorzędową solą amoniową, wykazuje szerokie spektrum działania antyseptycznego, obejmującego zarówno bakterie, jak i grzyby, co czyni go skutecznym w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej, gardła oraz dziąseł. Preparaty zawierające tę substancję czynną, takie jak aerozol Envil gardło (2,9 mg/ml), tabletki do ssania Laboratoria PolfaŁódź Zapalenie Gardła (1,5 mg/tabletka) oraz pastylki twarde Septolete ultra (1 mg/pastylka), są stosowane pomocniczo w terapii zapaleń bakteryjnych i grzybiczych, podrażnień błony śluzowej oraz anginy. Kombinacje z chlorowodorkiem lidokainy (1,96 mg/ml) i glukonianem cynku (25,6 mg/ml) w Envil gardło oraz z chlorowodorkiem benzydaminy (3 mg) w Septolete ultra rozszerzają działanie preparatów o właściwości miejscowo znieczulające, przeciwzapalne i wspomagające gojenie, co jest szczególnie korzystne przy nasilonym bólu i obrzęku.
aerozol do stosowania, angina, antybiotykoterapia, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, chlorowodorek lidokainy, czwartorzędowe sole amoniowe, dysfagia, działanie antyseptyczne, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwzapalne, efekt antyseptyczny, glukonian cynku, infekcja górnych dróg oddechowych, odkażanie jamy ustnej, pastylka twarda, tabletka do ssania, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie migdałków podniebiennych - Leksykon substancji czynnych
Glukonian cynku – Wskazania do stosowania
Glukonian cynku, obecny w preparacie Envil gardło, jest stosowany głównie w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, w tym anginy oraz infekcji górnych dróg oddechowych przebiegających z bólem gardła. W pojedynczej dawce aerozolu (0,17 ml) znajduje się 13,065 mg glukonianu cynku, co odpowiada 1,875 mg jonów cynku w trzech dawkach, co zapewnia działanie łagodzące i wspomagające regenerację błon śluzowych. Preparat zawiera również chlorek cetylopirydyniowy o działaniu antyseptycznym oraz chlorowodorek lidokainy o działaniu miejscowo znieczulającym, co pozwala na kompleksowe łagodzenie objawów takich jak ból, obrzęk i zaczerwienienie. Formuła aerozolu umożliwia precyzyjne aplikowanie substancji bezpośrednio na zmienione chorobowo obszary, zwiększając efektywność terapii.
angina, ból gardła, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy, compliance pacjenta, działanie antyseptyczne, efekt terapeutyczny, glukonian cynku, infekcja górnych dróg oddechowych, jama ustna, jony cynku, obrzęk migdałków, proces zapalny, regeneracja tkanek, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie migdałków podniebiennych, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – INALDIN Gardło Max 3 mg/ml
INALDIN Gardło MAX, zawierający benzydaminę chlorowodorek w stężeniu 3 mg/ml, jest aerozolem do stosowania miejscowego w jamie ustnej, przeznaczonym wyłącznie dla pacjentów dorosłych. Preparat wskazany jest do objawowego leczenia stanów zapalnych i podrażnień błony śluzowej jamy ustnej i gardła, takich jak ból, zaczerwienienie oraz obrzęk, które utrudniają funkcje takie jak przełykanie, mówienie i spożywanie pokarmów. Lek znajduje zastosowanie w ostrych i przewlekłych zapaleniach gardła, migdałków, błony śluzowej jamy ustnej, zapaleniu dziąseł oraz podrażnieniach mechanicznych. Jedna dawka aerozolu (0,17 ml) dostarcza 510 µg benzydaminy chlorowodorku (456 µg benzydaminy), a preparat charakteryzuje się pH 5,3-6,7 oraz zawiera substancje pomocnicze: metylu parahydroksybenzoesan (1 mg/ml) i etanol 96% (81,40 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów z przeciwwskazaniami do alkoholu.
aerozol do jamy ustnej, angina, chlorowodorek benzydaminy, choroba wątroby, dolegliwość bólowa, leczenie przyczynowe, leczenie wspomagające, objawy zapalne, padaczka, parahydroksybenzoesan metylu, podrażnienie mechaniczne, przekrwienie błony śluzowej, stan zapalny jamy ustnej i gardła, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie migdałków - Leksykon substancji czynnych
Liofilizat OM-85 – Wskazania do stosowania
Liofilizat OM-85, zawarty w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, jest wskazany do profilaktyki nawracających zakażeń dróg oddechowych u pacjentów pediatrycznych w wieku od 6 miesięcy do 12 lat. Preparat zawiera 20 mg liofilizatu OM-85 w jednej dawce (saszetce) o masie 3,5 mg, w tym 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakteryjnych pochodzących z patogenów takich jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis oraz Moraxella catarrhalis. Broncho-Vaxom jest stosowany w profilaktyce infekcji zarówno górnych, jak i dolnych dróg oddechowych, szczególnie u dzieci z nawracającymi epizodami zakażeń, w okresie jesienno-zimowym oraz u dzieci rozpoczynających uczęszczanie do żłobka lub przedszkola.
angina paciorkowcowa, antybiotyk, antygen bakteryjny, górne drogi oddechowe, Haemophilus influenzae, infekcja górnych dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, nawracająca infekcja górnych dróg oddechowych, nawracająca infekcja układu oddechowego, populacja pediatryczna, pozaszpitalne zapalenie płuc, profilaktyka zakażeń dróg oddechowych, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon substancji czynnych
Ziele rzepiku – Wskazania do stosowania
Ziele rzepiku (Agrimoniae herba) jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym, dostępnym w formie ziół do zaparzania, zawierającym 100g substancji czynnej na 100g produktu. W praktyce klinicznej stosuje się je doustnie jako środek pomocniczy w leczeniu lekkich biegunek. Ponadto, dzięki właściwościom ściągającym, ziele rzepiku jest rekomendowane do stosowania miejscowego w postaci odwarów do płukania jamy ustnej i gardła w stanach zapalnych błony śluzowej, co może łagodzić objawy zapalenia gardła, dziąseł oraz jamy ustnej. Zewnętrznie preparat może być stosowany jako okłady na lekkie, powierzchniowe stany zapalne skóry, wykazując działanie przeciwzapalne i łagodzące zaczerwienienia oraz podrażnienia.
lekka biegunka, medycyna ludowa, podrażnienie skóry, powierzchniowy stan zapalny skóry, stan zapalny błony śluzowej, substancja roślinna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, właściwości przeciwzapalne, właściwości ściągające, zaczerwienienie skóry, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, ziele rzepiku, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mucosolvan 30 mg/5 ml
Mucosolvan, zawierający ambroksolu chlorowodorek (kod ATC R05CB06), wykazuje wielokierunkowe działanie mukolityczne i przeciwzapalne w obrębie układu oddechowego. Ambroksol zwiększa wydzielanie śluzu oraz produkcję surfaktantu płucnego, co poprawia funkcję ochronną dróg oddechowych i klirens śluzowo-rzęskowy, ułatwiając odkrztuszanie. Ponadto, lek wykazuje miejscowe działanie znieczulające poprzez odwracalne blokowanie kanałów sodowych w neuronach, co potwierdzono w badaniach in vitro i na modelu oka królika. Ambroksol redukuje również uwalnianie cytokin prozapalnych z komórek jednojądrzastych i wielojądrzastych, co przyczynia się do łagodzenia stanu zapalnego w drogach oddechowych. Badania kliniczne potwierdziły skuteczność leku w redukcji bólu i zaczerwienienia gardła oraz dyskomfortu w obrębie ucha, nosa i tchawicy po inhalacji. Dodatkowo, ambroksolu chlorowodorek zwiększa stężenie antybiotyków takich jak amoksycylina, cefuroksym i erytromycyna w wydzielinie oskrzelowo-płucnej oraz plwocinie, co może wzmacniać efektywność antybiotykoterapii w infekcjach dróg oddechowych. Mechanizmy działania obejmują poprawę transportu śluzu, działanie przeciwzapalne oraz miejscowe znieczulenie, co przekłada się na szybkie złagodzenie objawów i poprawę komfortu pacjentów. Wskazania do stosowania Mucosolvanu obejmują stany zapalne i infekcje górnych oraz dolnych dróg oddechowych, gdzie ułatwienie odkrztuszania i zmniejszenie bólu są kluczowe dla terapii.
ambroksolu chlorowodorek, amoksycylina, antybiotykoterapia, blokowanie kanałów sodowych, cefuroksym, cytokiny, działanie przeciwzapalne, działanie znieczulające miejscowe, erytromycyna, górne drogi oddechowe, infekcja dróg oddechowych, klirens śluzowo-rzęskowy, komórki jednojądrzaste, komórki wielojądrzaste, lek mukolityczny, nabłonek układu oddechowego, plwocina, surfaktant płucny, wydzielina oskrzelowo-płucna, zapalenie gardła - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xorimax 500 500 mg
Lek Xorimax zawierający aksetyl cefuroksymu jest dostępny w dawkach 250 mg i 500 mg w formie tabletek drażowanych, a dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Standardowy czas terapii wynosi 7 dni, z możliwością wydłużenia do 10 dni lub skrócenia do 5 dni w zależności od wskazań klinicznych. U dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg dawki wahają się od 250 mg do 500 mg dwa razy na dobę, np. 250 mg dwa razy na dobę w ostrym zapaleniu migdałków, a 500 mg dwa razy na dobę w ostrym zapaleniu ucha środkowego czy chorobie z Lyme (500 mg dwa razy na dobę przez 14 dni, zakres 10-21 dni). U dzieci <40 kg dawkowanie jest obliczane na podstawie masy ciała (10-15 mg/kg mc. dwa razy na dobę) z maksymalnymi dawkami do 125 mg lub 250 mg dwa razy na dobę, w zależności od rodzaju zakażenia. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u niemowląt poniżej 3 miesięcy.
aksetyl cefuroksymu, cefuroksym, choroba z Lyme, farmakokinetyka leku, hemodializa, klirens kreatyniny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, okres półtrwania, tabletka drażowana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenia tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Amoksycylina – Dawkowanie i sposób podawania
Optymalne dawkowanie amoksycyliny wymaga uwzględnienia rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku, masy ciała oraz czynności nerek pacjenta. U dorosłych i dzieci ≥40 kg dawki wahają się od 250 mg do 2 g co 8-12 godzin, zależnie od wskazania klinicznego, np. ostre bakteryjne zapalenie zatok: 250-500 mg co 8 h lub 750 mg-1 g co 12 h, a w ciężkich zakażeniach 750 mg-1 g co 8 h. U dzieci <40 kg dawkowanie ustala się w mg/kg mc./dobę, np. ostre zapalenie ucha środkowego i pozaszpitalne zapalenie płuc: 40-90 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych. Terapia powinna trwać najkrócej, ale skutecznie, zwykle do 14 dni, z wyjątkiem zakażeń wymagających dłuższego leczenia, jak zapalenie szpiku kostnego. W przypadku skojarzenia z kwasem klawulanowym, dawki są wyrażone łącznie, np. tabletka 875 mg amoksycyliny + 125 mg kwasu klawulanowego podawana 2-3 razy na dobę u dorosłych i dzieci ≥40 kg.
amoksycylina, antybiotyk, bakteriomocz, bakteryjne zapalenie zatok, choroba z Lyme, dializa otrzewnowa, dur brzuszny, dur rzekomy, Helicobacter pylori, hemodializa, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, klirens kreatyniny, kwas klawulanowy, lanzoprazol, metronidazol, odmiedniczkowe zapalenie nerek, omeprazol, paciorkowcowe zapalenie migdałków, pozaszpitalne zapalenie płuc, ropień okołozębowy, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zawiesina doustna - Leksykon chorób i schorzeń
Ból gardła – Diagnostyka i diagnoza
Ból gardła (pharyngitis) jest powszechnym objawem zgłaszanym w podstawowej opiece zdrowotnej, z etiologią najczęściej wirusową (80%), jednak kluczowe jest rozpoznanie zakażeń bakteryjnych, zwłaszcza paciorkowca grupy A (GAS, Streptococcus pyogenes). Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz stosowaniu skal punktowych (Centor, FeverPAIN) w celu oceny ryzyka zakażenia paciorkowcowego. W diagnostyce laboratoryjnej stosuje się szybkie testy antygenowe (swoistość 94-95%, czułość 70-90%, wynik w 10-20 minut), posiew z gardła (złoty standard, czułość 90-95%, swoistość 95-99%, wynik po 24-48 godzinach) oraz testy amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) o wysokiej czułości i swoistości, z szybszym wynikiem niż posiew. Testy zaleca się u pacjentów z objawami sugerującymi zakażenie paciorkowcowe (np. gorączka >38°C, brak kaszlu, powiększone węzły chłonne, nalot na migdałkach) oraz u dzieci w wieku 5-15 lat, natomiast nie są wskazane przy wyraźnych objawach infekcji wirusowej (kaszel, katar, chrypka).
angina Ludwiga, angina paciorkowcowa, antybiotyki makrolidowe, antybiotyki penicylinowe, badanie fizykalne, błonica, ból gardła, chlamydia, dwoinka rzeżączki, działania niepożądane antybiotyków, gorączka reumatyczna, kandydoza, kłębuszkowe zapalenie nerek, mononukleoza zakaźna, paciorkowiec grupy A, paciorkowiec ropotwórczy, pleśniawki, posiew z gardła, powiększone węzły chłonne, refluks żołądkowo-przełykowy, ropień okołomigdałkowy, ropień zagardłowy, skala Centora, skala FeverPAIN, stridor, szczękościsk, szybki test antygenowy, test amplifikacji kwasów nukleinowych, zapalenie gardła, zapalenie nagłośni, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wyrostka sutkowatego, zespół Lemierre’a - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polyvaccinum forte Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Polyvaccinum forte to nieswoista szczepionka bakteryjna w formie opalizującej, białej zawiesiny do wstrzykiwań, przeznaczona do profilaktyki nawracających zakażeń dróg oddechowych u dzieci w wieku 2-14 lat oraz dorosłych. Preparat zawiera inaktywowane komórki bakterii typowych dla infekcji górnych i dolnych dróg oddechowych, w tym Staphylococcus aureus (500 mln/ml), Staphylococcus epidermidis (500 mln/ml), Streptococcus salivarius (100 mln/ml), Streptococcus pneumoniae (100 mln/ml), Streptococcus pyogenes (100 mln/ml), Escherichia coli (200 mln/ml), Klebsiella pneumoniae (100 mln/ml), Haemophilus influenzae (100 mln/ml), Corynebacterium pseudodiphtheriticum (200 mln/ml) oraz Moraxella catarrhalis (100 mln/ml). Preparat stymuluje układ immunologiczny do wytworzenia odporności przeciwko tym patogenom, co pozwala na zmniejszenie częstości nawrotów infekcji.
Corynebacterium pseudodiphtheriticum, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, infekcja dróg oddechowych, infekcja górnych dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, nawracająca infekcja dróg oddechowych, nawracające zakażenia dróg oddechowych, nieswoista szczepionka bakteryjna, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus salivarius, szczepionka bakteryjna, układ immunologiczny, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Biostymina –
Biostymina to preparat zawierający wyciąg płynny ze świeżych liści aloesu drzewiastego (Aloe arborescens folii recentis extractum) w proporcji 1:4, rozpuszczalnik ekstrakcyjny to woda. Produkt dostępny jest w formie płynu doustnego, gdzie 1 ml płynu zawiera 1 ml wyciągu. Lek jest tradycyjnie stosowany w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych o etiologii bakteryjnej i wirusowej, takich jak zapalenie gardła, krtani czy zatok. Biostymina może być również stosowana pomocniczo u pacjentów z nawracającymi zakażeniami górnych dróg oddechowych oraz w stanach obniżonej odporności, jednak w tych przypadkach wymagana jest wcześniejsza konsultacja lekarska i potwierdzenie wskazań do terapii.
czynnik etiologiczny, infekcja górnych dróg oddechowych, leczenie pomocnicze, nawracające zakażenie dróg oddechowych, obniżona odporność, płyn doustny, schorzenie układu oddechowego, terapia wspomagająca, układ odpornościowy, wyciąg z aloesu drzewiastego, zakażenie bakteryjne, zakażenie wirusowe, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie zatok - Leksykon substancji czynnych
Tiotropium – Działania niepożądane
Bromek tiotropiowy, stosowany głównie w leczeniu POChP, wykazuje działanie przeciwcholinergiczne, które jest źródłem większości działań niepożądanych. Analiza 28 badań klinicznych obejmujących 9647 pacjentów wykazała, że najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej (około 4%), prowadząca do przerwania leczenia u 0,2% pacjentów. Ciężkie działania niepożądane obejmują jaskrę, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenną) oraz zatrzymanie moczu, z nasileniem objawów u osób w podeszłym wieku. Działania niepożądane według układów obejmują m.in. zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, jaskra, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego), zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, tachykardia), a także objawy ze strony układu oddechowego (zapalenie gardła, dysfonia, kaszel, rzadko skurcz oskrzeli). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko odruchowego skurczu oskrzeli, wymagającego natychmiastowej interwencji i przerwania leczenia.
bezsenność, ból głowy, bromek tiotropium, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, dysuria, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kaszel, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, owrzodzenie skóry, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, przerost prostaty, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie dróg moczowych, zakażenie skórne, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexapini (426 mg + 65 mg + 6,5 mg)/5 ml
DEXAPINI w formie syropu zawiera trzy substancje aktywne: dekstrometorfanu bromowodorek (6,5 mg/5 ml) o działaniu przeciwkaszlowym, wyciąg płynny z pędów sosny (426 mg/5 ml) łagodzący podrażnienia błony śluzowej dróg oddechowych oraz nalewkę z owocu kopru włoskiego (65 mg/5 ml) o działaniu rozkurczowym i łagodzącym. Preparat jest wskazany do leczenia objawowego suchego, nieproduktywnego kaszlu w przebiegu stanów zapalnych górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienie, grypa czy zapalenie gardła. Synergistyczne działanie składników umożliwia hamowanie ośrodka kaszlu oraz łagodzenie podrażnień i skurczów dróg oddechowych, co jest szczególnie istotne w terapii kaszlu odruchowego i drażniącego.
błona śluzowa dróg oddechowych, choroba wątroby, cukrzyca, dekstrometorfan, dysfagia, działanie przeciwkaszlowe, działanie rozkurczowe, grypa, nalewka z kopru włoskiego, nieproduktywny kaszel, ośrodek kaszlu, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, przeziębienie, stan zapalny górnych dróg oddechowych, suchy kaszel, uzależnienie od alkoholu, właściwości wykrztuśne, wyciąg z pędów sosny, zapalenie gardła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seizpat 100 mg
Lakozamid, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest stosowany w leczeniu padaczki, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u 62% pacjentów przyjmujących lek, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze objawy to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i zależnym od dawki. Częstość działań niepożądanych ze strony OUN i przewodu pokarmowego zmniejsza się z czasem terapii, choć po dawce nasycającej ich występowanie może być wyższe. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 12,2% w grupie leczonej lakozamidem, najczęściej z powodu zawrotów głowy, a w podgrupie z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi – także myśli samobójczych (9,1% vs. 4,1% placebo). Profil działań niepożądanych obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, splątanie, bezsenność), neurologiczne (ataksy, parestezje, drżenia), sercowe (blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia), oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). Występują także rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak DRESS czy zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, diplopia, dyskineza, dyzartria, lakozamid, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezje, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, stan splątania, tachyarytmia komorowa, testy wątrobowe, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Olejek jałowcowy – Wskazania do stosowania
Olejek jałowcowy (Juniperi aetheroleum) w preparacie Aroma-Activ, występujący w stężeniu 0,5 g na 100 g maści, wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i rozgrzewające, stanowiąc składnik synergistyczny w terapii uzupełniającej dolegliwości bólowych o różnym podłożu, takich jak bóle stawowe (ostre i przewlekłe), nerwobóle oraz bóle mięśniowe. Preparat w formie maści półstałej umożliwia miejscową aplikację na skórę z efektywnym przenikaniem substancji czynnych i przedłużonym uwalnianiem, co jest kluczowe dla długotrwałego efektu terapeutycznego. Aroma-Activ zawiera również kamforę racemiczną (1,0 g/100 g), mentol (1,0 g/100 g), olejek sosnowy (0,5 g/100 g) oraz olejek terpentynowy (0,5 g/100 g), które wzmacniają działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, chłodzące i wykrztuśne preparatu.
ból mięśniowy, ból neurogenny, ból stawowy, dolegliwość bólowa, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, działanie rozgrzewające, inhalacja swobodna, kamfora racemiczna, mentol, napięcie mięśniowe, nerwoból, nieżyt górnych dróg oddechowych, olejek jałowcowy, olejek sosnowy, olejek terpentynowy, schorzenie układu oddechowego, terapia pomocnicza, właściwość farmakokinetyczna, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polopiryna Gardło 8,75 mg
Polopiryna Gardło to preparat leczniczy w postaci twardych pastylek zawierających 8,75 mg flurbiprofenu, przeznaczony do krótkotrwałego, objawowego leczenia bólu gardła u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Lek jest wskazany w ostrym bólu gardła utrudniającym przełykanie i powodującym dyskomfort, szczególnie w przebiegu zapalenia gardła różnego pochodzenia. Pastylki mają średnicę 19±1 mm, smak pomarańczowy i zawierają substancję czynną flurbiprofen w dawce 8,75 mg. Stosowanie leku powinno być ograniczone czasowo, a w przypadku utrzymujących się lub nasilających objawów konieczna jest konsultacja lekarska.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amoxicillin Aurovitas 750 mg
Amoxicillin Aurovitas dostępny jest w tabletkach do sporządzania zawiesiny doustnej o dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Dawkowanie powinno być dostosowane do rodzaju i ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenów, wieku, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. Standardowe schematy dawkowania obejmują podawanie od 250 mg do 2 g co 8 lub 12 godzin, z wyższymi dawkami (750 mg do 2 g co 8 godzin) w ciężkich zakażeniach. Czas terapii jest indywidualizowany, zwykle najkrótszy możliwy, ale w niektórych infekcjach, np. chorobie z Lyme, może trwać do 30 dni. U dzieci dawki wahają się od 20 do 100 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych, z wyższymi dawkami w durze brzusznym i późnej postaci choroby z Lyme. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki w zależności od GFR, a u osób dializowanych podawanie dodatkowych dawek przed i po hemodializie.
amoksycylina, antybiotyk, bakteriomocz, choroba z Lyme, dializa otrzewnowa, dur brzuszny, dur rzekomy, Helicobacter pylori, hemodializa, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, lanzoprazol, metronidazol, odmiedniczkowe zapalenie nerek, omeprazol, paciorkowcowe zapalenie migdałków, protezowanie stawów, ropień okołozębowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hiconcil 250 mg
Hiconcil, zawierający amoksycylinę trójwodną w dawkach 250 mg i 500 mg, jest antybiotykiem beta-laktamowym o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, dur brzuszny i dur rzekomy, ropień okołozębowy, zakażenia związane z protezowaniem stawów, eradykację Helicobacter pylori oraz chorobę z Lyme. Ponadto, Hiconcil jest wskazany w profilaktyce zapalenia wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka przed zabiegami stomatologicznymi i innymi procedurami mogącymi wywołać bakteriemię.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, bakteriemia, bakteriomocz, bakteryjne zapalenie zatok, Borrelia burgdorferi, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowiec beta-hemolizujący, pozaszpitalne zapalenie płuc, proteza stawowa, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, Salmonella Paratyphi, Salmonella typhi, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lipomal 97 mg/5 ml
Lipomal w postaci syropu (97 mg/5 ml) jest tradycyjnym lekiem roślinnym zawierającym wyciąg z kwiatostanu lipy (Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris lub ich mieszaniny). Preparat wykazuje działanie napotne, co sprzyja obniżeniu gorączki w przebiegu infekcji wirusowych i bakteryjnych. Wskazany jest jako środek wspomagający leczenie przeziębień, łagodzący objawy zapalenia gardła oraz kaszel towarzyszący infekcjom górnych dróg oddechowych. Wyciąg suchy z kwiatostanu lipy (97,089 mg/5 ml syropu) jest otrzymywany w proporcji 6-7:1, z 85% udziałem wyciągu natywnego, ekstrakcja odbywa się w 40% etanolu. Surowiec roślinny pochodzi z gatunków lipy drobnolistnej, szerokolistnej i pospolitej, co zapewnia szerokie spektrum działania terapeutycznego.
benzoesan sodu, błona śluzowa gardła, etanol, glikol propylenowy, glukoza, infekcja dróg oddechowych, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa i bakteryjna, kaszel, maltodekstryna, podwyższona temperatura ciała, przeziębienie, sacharoza, środek napotny, stan gorączkowy, stan podgorączkowy, stan zapalny gardła, wyciąg suchy z kwiatostanu lipy, wyciąg z kwiatu lipy, zapalenie gardła - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kora Dębu –
Kora dębu (Quercus robur L., Quercus petraea (Matt.) Liebl., Quercus pubescens Willd.) jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym dostępnym w formie ziół do zaparzania, zawierającym 1 g kory w 1 g produktu, co gwarantuje odpowiednią zawartość substancji czynnych. Preparat wykazuje działanie ściągające, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, co uzasadnia jego stosowanie u dorosłych i osób starszych w łagodnej biegunce, łagodnych stanach zapalnych skóry i błon śluzowych (np. zapalenie dziąseł, aftowe zapalenie jamy ustnej, łagodne zapalenie gardła) oraz w łagodzeniu objawów choroby hemoroidalnej, takich jak świąd i pieczenie. Preparat nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa w tych grupach wiekowych.
aftowe zapalenie jamy ustnej, choroba hemoroidalna, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, garbniki, kora dębu, krew w stolcu, łagodna biegunka, perystaltyka jelit, produkt leczniczy roślinny, substancje czynne, zapalenie błon śluzowych, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Olejek tymianku pospolitego – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek tymianku pospolitego (Thymi aetheroleum) w preparacie Argol Essenza Balsamica występuje w stężeniu 0,240 g/100 g płynu i wykazuje działanie przeciwdrobnoustrojowe oraz wykrztuśne. Produkt zawiera 57-63% etanolu, co ogranicza jego stosowanie u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u pacjentów z chorobami wątroby, epilepsją, uzależnieniem od alkoholu czy kobiet w ciąży. Preparat dostępny jest w różnych formach farmaceutycznych (płyn doustny, do jamy ustnej, do inhalacji parowej, do stosowania na skórę) i w opakowaniach o pojemności od 8 ml do 200 ml. Dawkowanie zależy od drogi podania i wskazania, np. doustnie 10-15 kropli do 3 razy dziennie, inhalacje parowe 2,5-5 ml do 3 razy dziennie, płukanie jamy ustnej 2,5 ml do 3 razy dziennie, a stosowanie miejscowe według potrzeb.
afta, ból gardła, ból stawowo-mięśniowy, choroba wątroby, chrypka, dolegliwość reumatyczna, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie wykrztuśne, epilepsja, etanol, grypa, inhalacja parowa, katar, migrena, niestrawność, nieżyt górnych dróg oddechowych, olejek tymianku, olejek tymianku pospolitego, owrzodzenie błony śluzowej, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie strun głosowych, przeziębienie, ukąszenie owada, ukrwienie skóry, uzależnienie od alkoholu, zaburzenia trawienia, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ospamox 750 mg
Ospamox to preparat zawierający amoksycylinę trójwodną, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Lek jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, w tym ostrych bakteryjnych zapaleń zatok, zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalnego zapalenia płuc o łagodnym i umiarkowanym przebiegu, a także zakażeń układu moczowego takich jak ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży oraz łagodne i umiarkowane odmiedniczkowe zapalenie nerek. Ponadto Ospamox znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych zapaleń ucha środkowego, paciorkowcowego zapalenia migdałków i gardła, duru brzusznego i rzekomego, eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej, ropni okołozębowych, zakażeń związanych z protezowaniem stawów oraz boreliozy w stadium wczesnym. Lek jest również stosowany profilaktycznie w zapobieganiu zapaleniu wsierdzia u pacjentów z grup wysokiego ryzyka podczas procedur medycznych mogących wywołać bakteriemię.
amoksycylina trójwodna, antybiotykoterapia, bakteriemia, bakteryjne zapalenie zatok, bezobjawowy bakteriomocz, borelioza, choroba z Lyme, dur brzuszny, eradykacja Helicobacter pylori, funkcja nerek, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność drobnoustrojów, ostre zapalenie pęcherza moczowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków, paciorkowiec grupy A, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, Salmonella Paratyphi, Salmonella typhi, Streptococcus pyogenes, zakażenie bakteryjne, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon substancji czynnych
Lewomentol – Właściwości farmakodynamiczne
Lewomentol jest związkiem o szerokim spektrum działania farmakologicznego, wykazującym właściwości bakteriobójcze, przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz wpływ na drogi oddechowe. W preparatach takich jak Afronis, Sonol czy Neo-angin wykazuje synergistyczne działanie z innymi składnikami (np. tymol, kwas salicylowy, metylu salicylan, alkohol 2,4-dichlorobenzylowy, amylometakrezol, ibuprofen), co potęguje efekty terapeutyczne, w tym hamowanie syntezy IL-6, IL-8 i PGE2 oraz działanie na receptory TRPM8. Lewomentol stosowany miejscowo wywołuje uczucie chłodu, obkurcza naczynia krwionośne i zmniejsza wrażliwość zakończeń nerwowych przewodzących ból, co przekłada się na miejscowe znieczulenie i łagodzenie bólu mięśni, stawów i gardła. W preparatach takich jak Reumatol i Ibum Sport działanie przeciwbólowe i rozgrzewające jest wzmacniane przez składniki współdziałające, a w Neo-angin początek działania następuje po 5 minutach i utrzymuje się do 3 godzin.
badanie rynomanometryczne, badanie rynoskopowe, Candida albicans, drożdżak, dysfagia, działanie bakteriobójcze, działanie grzybobójcze, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwświądowe, działanie żółciopędne, naczynie krwionośne, neuraminidaza wirusa grypy, obrzęk błony śluzowej nosa, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, prostaglandyna, receptor TRPM8, rezorcynol, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ospamox 1000 mg 1000 mg
Ospamox (amoksycylina) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju zakażenia, ciężkości stanu, masy ciała pacjenta oraz czynności nerek, mierzonej wskaźnikiem przesączania kłębuszkowego (GFR). U dorosłych i dzieci ≥40 kg dawki wahają się od 250 mg do 2 g co 8-12 godzin, z maksymalnymi dawkami do 6 g/dobę w ciężkich zakażeniach, np. późnej postaci choroby z Lyme. U dzieci <40 kg dawkowanie jest przeliczane na masę ciała, np. 20-90 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych, z wyższymi dawkami do 100 mg/kg mc./dobę w ciężkich zakażeniach. W niewydolności nerek (GFR <30 ml/min) dawki należy odpowiednio zmniejszyć, np. do maksymalnie 500 mg/dobę u dorosłych, a w hemodializie stosować dodatkowe dawki przed i po zabiegu. U pacjentów geriatrycznych bez zaburzeń nerek modyfikacja dawki zwykle nie jest konieczna, ale wymagana jest ostrożność i monitorowanie funkcji nerek.
amoksycylina, bakteriomocz, bakteryjne zapalenie zatok, choroba z Lyme, dializa otrzewnowa, dur brzuszny, dur rzekomy, Helicobacter pylori, hemodializa, inhibitor pompy protonowej, lek przeciwbakteryjny, niewydolność nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowcowe zapalenie migdałków, parametry wątrobowe, pozaszpitalne zapalenie płuc, protezowanie stawów, przesączanie kłębuszkowe, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Orofar Max 2 mg + 1 mg
Orofar Max to preparat w formie pastylek twardych zawierający 2 mg cetylopirydyniowego chlorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego, przeznaczony do miejscowego leczenia antyseptycznego stanów zapalnych gardła i jamy ustnej oraz łagodzenia towarzyszących im dolegliwości bólowych. Lek jest wskazany u dorosłych i dzieci powyżej 6. roku życia, ze względu na formę farmaceutyczną i składniki czynne. Cetylopirydyniowy chlorek wykazuje działanie antyseptyczne przeciw bakteriom, natomiast lidokaina zapewnia miejscowe znieczulenie, co pozwala na skuteczne łagodzenie bólu i dyskomfortu. Pastylki o smaku miętowym, zawierające także sorbitol (1,107 g/pastylkę) i olejek miętowy z limonenem (0,0035 mg), zapewniają powolne uwalnianie substancji czynnych, co przedłuża ich efekt terapeutyczny.
antybiotykoterapia, bakteryjna infekcja gardła, bakteryjne zapalenie gardła, cetylopirydyniowy chlorek, działanie antyseptyczne, działanie przeciwbólowe, infekcja górnych dróg oddechowych, leczenie antyseptyczne, lidokainy chlorowodorek, narząd głosu, olejek miętowy, pastylka twarda, postać farmaceutyczna, substancja czynna, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Strepsils Intensive bez cukru pomarańczowy 8,75 mg
Flurbiprofen, będący pochodną kwasu propionowego z grupy NLPZ, wykazuje silne działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn oraz działanie jako mieszany inhibitor COX-1/COX-2 z pewną selektywnością względem COX-1. Jednorazowa dawka 8,75 mg flurbiprofenu podana miejscowo w formie pastylki twardej do gardła wykazuje istotne klinicznie działanie łagodzące ból gardła, obrzęk i stan zapalny, z efektem terapeutycznym widocznym już od 22 minuty (-5,5 mm) i maksymalnym po 70 minutach (-13,7 mm), utrzymującym się do 240 minut (-5,5 mm). Działanie to jest skuteczne zarówno u pacjentów z zakażeniami paciorkowcowymi, jak i bez nich, a także poprawia towarzyszące objawy, takie jak trudności w połykaniu, uczucie obrzęku gardła oraz inne symptomy, np. kaszel, utratę apetytu i gorączkę.
antybiotykoterapia, ból gardła, dysfagia, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, enancjomer flurbiprofenu, flurbiprofen, hamowanie COX-2, inhibitor COX, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk gardła, ośrodkowy układ nerwowy, pastylka twarda, rdzeń kręgowy, synteza prostaglandyn, zakażenie paciorkowcowe, zapalenie gardła