płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Triveram, zawierającego atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, może prowadzić do złożonych objawów wynikających z działania poszczególnych składników. Atorwastatyna może powodować zaburzenia czynności wątroby i wzrost aktywności kinazy kreatynowej, jednak brak jest specyficznych objawów klinicznych i swoistego leczenia; zaleca się leczenie objawowe oraz monitorowanie funkcji wątroby i CK, przy czym hemodializa jest nieskuteczna z powodu silnego wiązania z białkami osocza. Peryndopryl może wywołać niedociśnienie tętnicze, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek oraz zaburzenia rytmu serca; leczenie obejmuje dożylne podanie 0,9% NaCl, ułożenie w pozycji Trendelenburga, rozważenie angiotensyny II i katecholamin, hemodializę oraz stosowanie rozrusznika serca w przypadku opornej bradykardii. Amlodypina powoduje znaczne rozszerzenie naczyń obwodowych, odruchową tachykardię, długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, wstrząs oraz niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin; leczenie wymaga aktywnego podtrzymywania układu sercowo-naczyniowego, monitorowania funkcji serca i układu oddechowego, dożylnego podania glukonianu wapnia, leków wazokonstrykcyjnych oraz ewentualnego płukania żołądka i podania węgla aktywnego do 2 godzin od zażycia.
angiotensyna II, badanie EKG, białko osocza, bradykardia, ciśnienie tętnicze, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, glukonian wapnia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor konwertazy angiotensyny, katecholaminy, kinaza kreatynowa, klirens leku, kreatynina, leki wazokonstrykcyjne, naczynia obwodowe, nawodnienie, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk płuc, palpitacje, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, skład leku, substancje czynne, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenia wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Gedeon Richter 25 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, szczególnie przy dawkach przekraczających 25 mg, a zwłaszcza powyżej 150 mg, wiąże się z dominującą toksycznością hematologiczną, manifestującą się jako mielosupresja, trombocytopenia, neutropenia, limfopenia oraz niedokrwistość. Przy dawkach >150 mg obserwuje się również pancytopenię, zwiększone ryzyko krwawień oraz infekcji oportunistycznych. Dawki powyżej 400 mg mogą prowadzić do nasilenia zaburzeń neurologicznych, hepatotoksyczności oraz nefrotoksyczności. W przypadku przedawkowania konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii krwi, funkcji wątroby i nerek oraz stanu neurologicznego, z intensywnością dostosowaną do dawki i stanu klinicznego pacjenta.
czynnik wzrostu G-CSF, czynnik wzrostu hematopoezy, diureza wymuszona, hepatotoksyczność, infekcja oportunistyczna, krwawienie zagrażające życiu, lenalidomid, limfopenia, mielosupresja, morfologia krwi z rozmazem, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, pancytopenia, płukanie żołądka, polineuropatia obwodowa, preparat krwiopochodny, profilaktyka antybiotykowa, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, zakażenie bakteryjne - Leksykon substancji czynnych
Rylmenidyna – Przedawkowanie
Rylmenidyna, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego w dawce 1 mg (preparaty Rilmenidine Grindeks, Tenaxum), w przypadku przedawkowania może wywołać poważne objawy kliniczne, przede wszystkim znaczne niedociśnienie tętnicze oraz zaburzenia uwagi. Mechanizm działania obejmuje nasilone działanie hipotensyjne poprzez wpływ na receptory imidazolinowe i α2-adrenergiczne oraz wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co prowadzi do spadku perfuzji narządowej i zaburzeń świadomości. Objawy te stanowią bezpośrednie zagrożenie dla życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
ciśnienie tętnicze, dezorientacja, dializa, działanie farmakologiczne, działanie hipotensyjne, leczenie wspomagające, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, perfuzja narządów, płukanie żołądka, receptor imidazolinowy, receptor α2-adrenergiczny, saturacja, splątanie, stan świadomości, substancja czynna, zaburzenie uwagi, zatrucie - Leksykon substancji czynnych
Benserazyd – Przedawkowanie
Benserazyd, inhibitor dekarboksylazy, stosowany w preparatach złożonych z lewodopą, takich jak Xevoben (dawki 50 mg + 12,5 mg, 100 mg + 25 mg, 200 mg + 50 mg) oraz Xevoben XR (100 mg + 25 mg o przedłużonym uwalnianiu), w przypadku przedawkowania wywołuje objawy o nasileniu znacznie przekraczającym standardowe działania niepożądane. Klinicznie obserwuje się poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe (arytmie, tachykardia, wahania ciśnienia tętniczego), psychiczne (splątanie, halucynacje, majaczenie), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka) oraz neurologiczne (dystonie, dyskinezy, drgawki). Szczególną uwagę wymaga preparat Xevoben XR, gdzie opóźnione uwalnianie leku powoduje późniejsze i przedłużone wystąpienie objawów, co komplikuje diagnostykę i leczenie.
arytmia, bezsenność, dawka terapeutyczna, depresja oddechowa, drgawka, drżenie, dyskineza, dystonia, działanie niepożądane, halucynacja, inhibitor dekarboksylazy, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwwymiotny, majaczenie, monitorowanie EKG, objaw psychotyczny, objaw żołądkowo-jelitowy, objawy przedmiotowe i podmiotowe, parametr hemodynamiczny, płukanie żołądka, praktyka kliniczna, przedłużone uwalnianie, przewód pokarmowy, ruch mimowolny, splątanie, tachykardia, wahanie ciśnienia tętniczego, wchłanianie substancji czynnej, węgiel aktywowany, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – PULNOZIN MUCO o smaku limonki 750 mg
Przedawkowanie karbocysteiny, substancji czynnej leku PULNOZIN MUCO o smaku limonki (750 mg w tabletce do ssania), może prowadzić do objawów głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha oraz zaburzenia perystaltyki jelit, w tym biegunka. Mimo braku udokumentowanych przypadków toksyczności, należy być świadomym potencjalnych skutków klinicznych przedawkowania oraz braku określonej dawki toksycznej. Dodatkowo, preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak 679,10 mg izomaltu i glikol propylenowy, które przy bardzo dużych dawkach mogą nasilać objawy niepożądane.
biegunka, ból brzucha, funkcje przewodu pokarmowego, glikol propylenowy, izomalt, karbocysteina, monitorowanie pacjenta, nudności i wymioty, objaw niepożądany, obserwacja pacjenta, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie karbocysteiny, Pulnozin Muco, tabletka do ssania, zaburzenia perystaltyki jelit, zaburzenia żołądka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Norgestimat – Przedawkowanie
Norgestimat, syntetyczny progestagen stosowany w preparacie Liberelle (250 µg norgestimatu i 35 µg etynyloestradiolu), charakteryzuje się niskim ryzykiem ciężkich objawów po przedawkowaniu. Najczęściej obserwowane symptomy to nudności, wymioty oraz krwawienia z dróg rodnych, wynikające z działania hormonów na ośrodek wymiotny oraz zaburzenia równowagi hormonalnej endometrium. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum, a leczenie opiera się na terapii objawowej, w tym płukaniu żołądka (do 2-3 godzin od spożycia), stosowaniu leków przeciwwymiotnych, dożylnym nawodnieniu oraz monitorowaniu stanu pacjentki i nasilenia krwawień.
badanie diagnostyczne, choroba nerek, choroba wątroby, choroba współistniejąca, cykl menstruacyjny, endometrium, etynyloestradiol, konsultacja ginekologiczna, krwawienie z dróg rodnych, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, Liberelle, norgestimat, ośrodek wymiotny, płukanie żołądka, progestagen, przewód pokarmowy, równowaga hormonalna, toksyczność, zaburzenie krzepnięcia, złożony środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Risperon 2 mg
Przedawkowanie rysperydonu (dostępnego w tabletkach powlekanych o dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg, 4 mg) prowadzi do nasilenia działania farmakologicznego, manifestującego się objawami ze strony OUN (senność, sedacja, zaburzenia świadomości), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie, możliwa zapaść krążeniowa, wydłużenie odstępu QT) oraz objawami pozapiramidowymi (dystonie, akatyzja, parkinsonizm polekowy). W ciężkich przypadkach obserwuje się drgawki toniczno-kloniczne oraz zagrażającą życiu arytmię komorową torsade de pointes, szczególnie przy jednoczesnym przedawkowaniu rysperydonu i paroksetyny. Monitorowanie EKG jest kluczowe ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
akatyzja, arytmia komorowa, częstoskurcz zatokowy, drgawki, dystonia, intubacja, lek antycholinergiczny, lek sympatykomimetyczny, monitoring układu krążenia, napad padaczkowy, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, parkinsonizm polekowy, paroksetyna, płukanie żołądka, rysperydon, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zapis EKG - Leksykon substancji czynnych
Midazolam – Przedawkowanie
Midazolam, będący benzodiazepiną o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w przypadku przedawkowania wywołuje nasilenie objawów zahamowania OUN, które mogą mieć charakter od łagodnej senności, ataksji, dyzartrii i splątania, po ciężkie stany takie jak arefleksja, śpiączka oraz znaczne obniżenie napięcia mięśniowego. Przedawkowanie może prowadzić do poważnej depresji oddechowej, manifestującej się bezdechem i spłyceniem oddechu, a także do niedociśnienia tętniczego i depresji krążeniowej. Czynniki ryzyka ciężkich powikłań obejmują współistniejącą niewydolność oddechową i sercową, zaawansowany wiek, choroby układu oddechowego, spożycie alkoholu oraz jednoczesne stosowanie innych leków depresyjnych na OUN. Śpiączka wywołana midazolamem może trwać kilka godzin, mieć charakter nawracający i jest szczególnie niebezpieczna u osób starszych.
antagonista receptora benzodiazepinowego, arefleksja, ataksja, bezdech, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, depresja OUN, dyzartria, flumazenil, intensywna opieka medyczna, lek benzodiazepinowy, lek wazopresyjny, letarg, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, płukanie żołądka, próg drgawkowy, śpiączka, splątanie, tlenoterapia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wentylacja wspomagana, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tropicamidum WZF 1% 10 mg/ml
Tropicamidum WZF 1% (10 mg/ml) to krople do oczu zawierające tropikamid, którego przedawkowanie może wywołać poważne objawy toksyczne, zwłaszcza u dzieci. Toksyczność objawia się m.in. zaczerwienieniem i suchością skóry, wysypką, zaburzeniami widzenia (rozszerzenie źrenicy, porażenie akomodacji), tachykardią, gorączką, wzdęciem brzucha (głównie u niemowląt), drgawkami, omamami oraz utratą koordynacji nerwowo-mięśniowej. Dzieci i niemowlęta stanowią populację szczególnie narażoną na nasilone reakcje ogólnoustrojowe nawet po miejscowym zastosowaniu leku.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, działanie cholinolityczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie toksyczne tropikamidu, halucynacja, indukcja wymiotów, koordynacja nerwowo-mięśniowa, omamy, płukanie żołądka, porażenie akomodacji, rozszerzenie źrenicy, rumień skórny, suchość skóry, tachykardia, tropikamid, wysypka skórna, zaburzenia motoryki, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Juzimette 50 mg + 850 mg
Przedawkowanie leku JUZIMETTE, zawierającego sytagliptynę i metforminę, niesie ryzyko poważnych powikłań, w tym zagrażającej życiu kwasicy mleczanowej wywołanej metforminą. Doświadczenia kliniczne wskazują, że pojedyncza dawka sytagliptyny do 800 mg (16-krotność dawki terapeutycznej) powoduje jedynie minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc. Brak jest danych dotyczących dawek powyżej 800 mg. W przypadku metforminy, znaczne przedawkowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej charakteryzującej się pH krwi <7,35, stężeniem mleczanów >5 mmol/l, zaburzeniami elektrolitowymi i zwiększoną luką anionową, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, hipoglikemię, zaburzenia świadomości, tachypnoe, hipotermię i hipotensję.
ból brzucha, dializa otrzewnowa, diureza, elektrokardiogram, gazometria, glikemia, hemodializa, hipoglikemia, hipoksja tkankowa, hipoperfuzja, hipotensja, hipotermia, kwasica mleczanowa, luka anionowa, metformina, nudności i wymioty, oddech Kussmaula, odstęp QTc, parametry biochemiczne, pH krwi, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, saturacja, śpiączka, stężenie mleczanów, stosunek mleczany/pirogroniany, sytagliptyna, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascosept 1,5 mg/g
Benzydamina chlorowodorek, substancja czynna leku Hascosept w stężeniu 1,5 mg/g, stosowana miejscowo w formie roztworu do płukania jamy ustnej, charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym, co znacząco ogranicza ryzyko przedawkowania. Przypadkowe połknięcie niewielkiej ilości roztworu nie stanowi zagrożenia, jednak spożycie dawki przekraczającej 300 mg benzydaminy może wywołać objawy toksyczne. Objawy przedawkowania dzielą się na żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha) oraz neurologiczne (zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie, drgawki, ataksja, tachykardia, gorączka, a w skrajnych przypadkach zahamowanie ośrodka oddechowego). Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, u których nawet niewielkie przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń oddychania.
ataksja, benzydaminy chlorowodorek, ból brzucha, depresja ośrodka oddechowego, detoksykacja, drgawki, działanie ogólnoustrojowe, gorączka, halucynacje, leczenie objawowe, nudności, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przełyku, przewód pokarmowy, roztwór do płukania jamy ustnej, tachykardia, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia percepcji, zaburzenia równowagi, zatrucie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Lewofloksacyna – Przedawkowanie
Lewofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk, stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych, w tym doustnych, dożylnych oraz okulistycznych. Przedawkowanie lewofloksacyny prowadzi do objawów neurotoksycznych, takich jak splątanie, drgawki, omamy, drżenie i mioklonie, oraz zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, w tym wydłużenia odstępu QT, co wskazuje na ryzyko arytmii. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i nadżerki błon śluzowych. W przypadku preparatów okulistycznych całkowita dawka substancji jest zbyt niska, aby wywołać toksyczne efekty ogólnoustrojowe, jednak miejscowe przedawkowanie wymaga przemycia oczu wodą o temperaturze pokojowej.
CAPD, dializa otrzewnowa, drgawka, drżenie, działanie niepożądane, fluorochinolon, hemodializa, interwencja medyczna, lek zobojętniający, lewofloksacyna, mioklonia, nadżerka błony śluzowej, napad padaczkowy, neurotoksyczność, objaw neurologiczny, omam, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, postępowanie terapeutyczne, preparat oczny, przemycie oka, przewód pokarmowy, splątanie, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zaburzenie świadomości, zakażenie bakteryjne, zapis EKG, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Bromazepam – Przedawkowanie
Bromazepam, będący benzodiazepiną o działaniu przeciwlękowym, uspokajającym, nasennym i miorelaksacyjnym, w przypadku przedawkowania może wywołać objawy od łagodnej senności i ataksji, przez zaburzenia mowy i oczopląs, aż po ciężkie stany zagrażające życiu, takie jak bezdech, depresja krążeniowo-oddechowa, śpiączka oraz spadek ciśnienia tętniczego. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie bromazepamu z innymi substancjami depresyjnymi na OUN, w tym alkoholem, co nasila toksyczność. Ryzyko powikłań jest wyższe u osób starszych, pacjentów z chorobami układu oddechowego, wątroby, nerek oraz u osób przyjmujących jednocześnie inne leki działające depresyjnie na OUN. Objawy przedawkowania mogą obejmować m.in. senność, ataksję, zaburzenia mowy, oczopląs, zanik odruchów, bezdech, niedociśnienie tętnicze i śpiączkę, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
antagonista receptora benzodiazepinowego, ataksja, benzodiazepiny, bezdech, bradykardia, bromazepam, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, flumazenil, hipoksja, interakcje lekowe, monoterapia, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, próba samobójcza, saturacja, śpiączka, węgiel aktywowany - Leksykon substancji czynnych
Famprydyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie famprydyny, stosowanej w dawce 10 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Fampridine Sandoz, Teva, Zentiva), prowadzi do poważnych objawów neurologicznych i kardiologicznych. Mechanizm toksyczny opiera się na blokadzie kanałów potasowych, co skutkuje nadmierną pobudliwością neuronalną manifestującą się splątaniem, zawrotami głowy, drżeniami, napadami drgawkowymi, stanem padaczkowym oraz mimowolnymi ruchami choreoatetotycznymi. Dodatkowo obserwuje się groźne zaburzenia rytmu serca, takie jak częstoskurcz nadkomorowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy z potencjalnym wydłużeniem odcinka QT oraz nadciśnienie tętnicze, co zwiększa ryzyko nagłego zatrzymania krążenia.
4-aminopirydyna, arytmia komorowa, benzodiazepina, blokator kanałów potasowych, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, famprydyna, fenytoina, leczenie wspomagające, lek przeciwdrgawkowy, monitorowanie EKG, nadciśnienie tętnicze, nagłe zatrzymanie krążenia, napad drgawkowy, nieprawidłowa aktywność elektryczna mózgu, objaw kliniczny, objawy neurologiczne, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudliwość neuronalna, ruch choreoatetotyczny, stan padaczkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksykologia, węgiel aktywowany, węzeł przedsionkowo-komorowy, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapis elektrokardiograficzny, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sertralina Krka 50 mg
Przedawkowanie sertraliny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, z objawami wynikającymi głównie z nadmiernej stymulacji receptorów serotoninergicznych. Do najczęstszych symptomów należą senność, nudności, wymioty, tachykardia, drżenia mięśniowe, pobudzenie psychoruchowe oraz zawroty głowy. W ciężkich przypadkach może dojść do śpiączki. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QTc oraz torsade de pointes, co wymaga niezwłocznego monitorowania EKG. Nie istnieje swoiste antidotum na przedawkowanie sertraliny, dlatego leczenie jest objawowe i podtrzymujące, obejmujące zapewnienie drożności dróg oddechowych, tlenoterapię, podanie węgla aktywnego z środkiem przeczyszczającym oraz ścisłe monitorowanie parametrów życiowych i układu sercowo-naczyniowego.
arytmia komorowa, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, dializa, drgawka, drożność dróg oddechowych, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, hemoperfuzja, nudności i wymioty, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, sertralina, śpiączka, tachykardia, tachykardia zatokowa, transfuzja wymienna, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenie repolaryzacji serca, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bonogren 200 mg
Przedawkowanie fumaranu kwetiapiny (substancji czynnej Bonogren 200 mg) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się głównie nasilonymi objawami sedacji, tachykardią, niedociśnieniem tętniczym, zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki), drgawkami, objawami przeciwcholinergicznymi (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych), rabdomiolizą oraz niewydolnością oddechową. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu krążenia. W diagnostyce i monitorowaniu kluczowe jest ciągłe EKG, kontrola ciśnienia tętniczego oraz parametrów nerkowych i CPK. W przypadku masywnego przedawkowania istnieje ryzyko zgonu, co wymaga natychmiastowej hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii.
blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, Bonogren, choroba układu krążenia, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, majaczenie, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Depralin ODT 20 mg
Przedawkowanie escytalopramu, zwłaszcza w dawkach od 400 do 800 mg, zazwyczaj nie wywołuje ciężkich objawów toksycznych, jednakże istnieją rzadkie przypadki zgonów, głównie przy jednoczesnym przyjęciu innych leków. Toksyczność dotyczy przede wszystkim ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, arytmie). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu. Zespół serotoninowy i stany krytyczne OUN stanowią potencjalne zagrożenie życia.
arytmia, bradyarytmia, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, Depralin ODT, drgawki, drżenie, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, śpiączka, tachykardia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji serca, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prostamnic 0,4 mg
Przedawkowanie chlorowodorku tamsulosyny, selektywnego antagonisty receptorów α1-adrenergicznych, prowadzi do istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, co jest głównym zagrożeniem klinicznym. Dominującym objawem jest ostra hipotensja, której nasilenie zależy od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Towarzyszą jej tachykardia odruchowa, zawroty głowy, omdlenia, bladość skóry oraz potliwość, wynikające z mechanizmów kompensacyjnych i niedostatecznego ukrwienia mózgu. Warto podkreślić, że objawy te mogą mieć nasilenie od łagodnego do ciężkiego, a krytyczne zmniejszenie perfuzji mózgowej może prowadzić do utraty przytomności.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, bladość skóry, chlorowodorek tamsulosyny, czynność nerek, dializa, hipotensja ostra, leczenie objawowe, lek wazopresyjny, naczynie krwionośne, niedokrwienie mózgu, objętość krwi krążącej, obniżenie ciśnienia tętniczego, parametr życiowy, pasaż jelitowy, perfuzja mózgowa, płukanie żołądka, powrót żylny, środek przeczyszczający, tachykardia odruchowa, układ krążenia, utrata przytomności, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramidilan HCT 10 mg + 5 mg + 25 mg
Przedawkowanie leku Ramidilan HCT, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE), amlodypinę (bloker kanałów wapniowych) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy diuretyk), może prowadzić do wielonarządowych i zróżnicowanych objawów klinicznych. Ramipryl wywołuje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym niedociśnieniem tętniczym, bradykardią, zaburzeniami elektrolitowymi oraz niewydolnością nerek. Amlodypina może powodować odruchową tachykardię, długotrwałe niedociśnienie, a także rzadki, ale poważny niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu. Hydrochlorotiazyd natomiast prowadzi do hipokaliemii, hipochloremii, hiponatremii oraz odwodnienia, co może skutkować zaburzeniami rytmu serca i ostrą retencją moczu u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego. Brak jest precyzyjnych danych dotyczących toksycznych dawek poszczególnych składników.
agonista receptorów alfa1-adrenergicznych, amlodypina, angiotensyna II, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, ciśnienie tętnicze, diureza, dopamina, glikozyd naparstnicy, glukonian wapnia, hemodializa, hemofiltracja, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, noradrenalina, odwodnienie, ostra retencja moczu, płukanie żołądka, ramipryl, ramiprylat, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, tiazydowy lek moczopędny, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Glibetic 2 mg 2 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej preparatu Glibetic (dostępnego w dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg i 4 mg), prowadzi do przedłużonej hipoglikemii trwającej od 12 do 72 godzin, z możliwością nawrotów nawet po początkowej stabilizacji. Objawy kliniczne obejmują zarówno dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle nadbrzusza), jak i poważne objawy neurologiczne: niepokój ruchowy, drobnofaliste drżenia mięśniowe, zaburzenia widzenia (nieostre widzenie, diplopia), ataksję, senność, śpiączkę hipoglikemiczną oraz drgawki. Mechanizm polega na nadmiernej stymulacji wydzielania insuliny, co skutkuje krytycznym niedoborem glukozy w ośrodkowym układzie nerwowym. Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem do 24 godzin od przyjęcia leku, co wymaga długotrwałej obserwacji klinicznej pacjenta.
ataksja, ból nadbrzusza, diplopia, drgawki, drżenie mięśniowe, glimepiryd, hiperglikemia, hipoglikemia, niepokój ruchowy, nudności, oddział intensywnej opieki medycznej, okres półtrwania, płukanie żołądka, senność, siarczan sodu, śpiączka hipoglikemiczna, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie koordynacji, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Furaginum Teva 50 mg
Przedawkowanie Furaginum Teva, zawierającego 50 mg furazydyny na tabletkę, stanowi istotne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną czynnością wydzielniczą nerek, u których dochodzi do kumulacji leku i nasilonych objawów toksyczności. Charakterystyka produktu nie dostarcza szczegółowych danych dotyczących specyficznych symptomów przedawkowania, jednak można przypuszczać, że manifestacje kliniczne będą odpowiadać nasilonym działaniom niepożądanym furazydyny, w tym potencjalnym reakcjom alergicznym i objawom nadwrażliwości. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie funkcji nerek oraz ocenę ryzyka u pacjentów z historią alergii na nitrofurany.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ampril 5 mg tabletki 5 mg
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE) zawartego w preparacie Ampril, prowadzi do krytycznego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, skutkując znacznym rozszerzeniem naczyń obwodowych i gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego, co może wywołać wstrząs hipowolemiczny. Charakterystyczne objawy obejmują bradykardię (<60 uderzeń/min), hiperkaliemię, hiponatremię oraz ostrą niewydolność nerek z podwyższonymi wartościami kreatyniny i mocznika, wynikającą z hipoperfuzji i zaburzonej autoregulacji nerkowej. Przedawkowanie stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych, elektrolitowych oraz funkcji nerek.
agonista receptora alfa-1 adrenergicznego, autoregulacja przepływu nerkowego, bradykardia, dekontaminacja, fenylefryna, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, mocznik, niewydolność nerek, noradrenalina, obniżenie ciśnienia tętniczego, płukanie żołądka, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, rytm serca, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazokonstrykcja, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dissenten 2 mg
Przedawkowanie chlorowodorku loperamidu, substancji czynnej Dissenten 2 mg, prowadzi do depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) z objawami takimi jak otępienie, ataksja, senność, mioza, wzmożone napięcie mięśniowe oraz depresja oddechowa, która stanowi zagrożenie życia. Objawy mogą pojawić się zarówno po dużej dawce, jak i w przypadku względnego przedawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Szczególnie wrażliwa jest populacja pediatryczna, zwłaszcza dzieci poniżej 4 roku życia, u których nawet niewielkie dawki mogą wywołać ciężkie objawy, w tym zahamowanie czynności OUN i spowolnienie oddechu. W takich przypadkach konieczna jest obserwacja lekarska przez minimum 48 godzin ze względu na ryzyko opóźnionych objawów toksycznych.
antagonista receptorów opioidowych, ataksja, chlorowodorek loperamidu, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, depresja OUN, Dissenten, hipertonia mięśniowa, mioza, nalokson, neurotoksyczność, płukanie żołądka, populacja pediatryczna, przedawkowanie leku, przedawkowanie względne, środek przeczyszczający, stupor, wlewka doodbytnicza, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie perystaltyki, zaparcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Beto 25 ZK 23,75 mg
Przedawkowanie metoprololu bursztynianu, substancji czynnej preparatu Beto ZK, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się głównie ciężkim niedociśnieniem tętniczym, bradykardią (<50 uderzeń/min), blokiem przedsionkowo-komorowym, niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym oraz zatrzymaniem czynności serca. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 20 minut do 2 godzin od zażycia leku i mogą utrzymywać się przez kilka dni. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia oddychania, takie jak skurcz oskrzeli, sinicę i niewydolność oddechową, a także objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym zaburzenia świadomości, drgawki i splątanie. Wystąpienie objawów może być nasilone przez jednoczesne spożycie alkoholu lub innych leków, np. przeciwnadciśnieniowych, chinidyny czy barbituranów.
aminofilina, antagonista receptora alfa-1-adrenergicznego, atropina, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, choroba niedokrwienna serca, diazepam, dobutamina, drgawki, duszność, glukagon, hemodializa, lek sympatykomimetyczny, metoprolol w osoczu, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkopodobny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, przedawkowanie metoprololu, przewlekła niewydolność serca, sinica, skurcz oskrzeli, śpiączka, splątanie, stymulator serca, tachykardia, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wstrząs kardiogenny, zaburzenia świadomości, zatrzymanie czynności serca, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienia beta-adrenolityku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Elestar 40 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Elestar, zawierającego olmesartan medoksomil i amlodypinę, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, głównie w wyniku nadmiernego działania hipotensyjnego. Objawy kliniczne obejmują znaczne niedociśnienie tętnicze, które może być długotrwałe i prowadzić do wstrząsu, tachykardię odruchową, bradykardię (w wyniku stymulacji układu przywspółczulnego), zaburzenia rytmu serca oraz zaburzenia świadomości od senności do śpiączki. Mechanizmy tych objawów wynikają z rozszerzenia naczyń obwodowych i blokady receptorów angiotensynowych przez olmesartan oraz blokady kanałów wapniowych przez amlodypinę. Ciężkość objawów zależy od dawki, czasu od zażycia oraz indywidualnych cech pacjenta, ze szczególnym ryzykiem u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
białka osocza, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dializa, efekt hipotensyjny, glukonian wapnia, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja tkanek, lek wazokonstrykcyjny, niedociśnienie tętnicze, olmesartan medoksomil i amlodypina, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, tachykardia odruchowa, układ przywspółczulny, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia elektrofizjologiczne, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Drotapil 40 mg
Przedawkowanie drotaweryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Drotapil, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, w tym arytmii, zaburzeń przewodnictwa, a nawet całkowitego bloku odnogi pęczka Hisa. Objawy te manifestują się jako nieprawidłowości rytmu serca, bradykardia oraz ciężkie zaburzenia hemodynamiczne, które mogą skutkować zatrzymaniem krążenia i zgonem. Warto podkreślić, że zatrzymanie krążenia stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, a jego konsekwencją jest niedotlenienie mózgu i innych narządów. W diagnostyce i monitorowaniu kluczowe jest ciągłe śledzenie parametrów życiowych oraz pracy serca, w tym elektrokardiografia, celem wczesnego wykrycia nieprawidłowości przewodzenia i rytmu.
arytmia, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drotaweryna chlorowodorek, elektrokardiografia, leczenie objawowe, niedotlenienie mózgu, omdlenie, parametry życiowe, płukanie żołądka, rzut serca, wymioty, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perazin 25 mg 25 mg
Przedawkowanie perazyny, stosowanej w leczeniu zaburzeń psychotycznych, stanowi stan zagrożenia życia, objawiający się zaburzeniami neurologicznymi (dyzartria, ataksja, splątanie), kardiologicznymi (zatrzymanie akcji serca, komorowe zaburzenia rytmu) oraz oddechowymi (duszność, bezdech). Występują także zaburzenia ostrości widzenia, drżenia mięśniowe oraz zaburzenia termoregulacji, najczęściej hipertermia. Dawki toksyczne to kilka lub kilkanaście gramów perazyny, przy czym tabletki dostępne są w dawkach 25 mg (42,1 mg perazyny dimaleinianu) oraz 100 mg (168,4 mg perazyny dimaleinianu), co jest istotne przy ocenie ilości zażytego leku.
ataksja, bezdech, bromokryptyna, drżenie mięśniowe, duszność, dyzartria, fenytoina, hipotensja, izoproterenol, kardiowersja, lek antyarytmiczny, lidokaina, niezborność ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, perazyna dimaleinian, płukanie żołądka, siarczan magnezu, splątanie, symptomy neurologiczne, układ krążenia, węgiel aktywowany, zaburzenia mowy, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia termoregulacji, zatrzymanie akcji serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Seronil 10 mg
Przedawkowanie fluoksetyny, substancji czynnej leku Seronil, choć zazwyczaj przebiega łagodnie, może prowadzić do poważnych powikłań zagrażających życiu. Objawy obejmują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty), układu nerwowego (pobudzenie psychoruchowe, napady drgawkowe, śpiączka) oraz układu sercowo-naczyniowego (niemiarowość, arytmie komorowe, wydłużenie QTc, torsade de pointes). Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji. W przypadku zatrucia fluoksetyną istotne jest monitorowanie EKG oraz funkcji oddechowych, gdyż może dojść do niewydolności oddechowej wymagającej wsparcia respiracyjnego. Nasilenie objawów zależy od dawki i indywidualnej wrażliwości, a współistnienie zatrucia innymi lekami, zwłaszcza trójpierścieniowymi przeciwdepresyjnymi, zwiększa ryzyko powikłań i wymaga wydłużonej obserwacji klinicznej.
arytmia komorowa, chlorowodorek fluoksetyny, detoksykacja przewodu pokarmowego, farmakokinetyka, fluoksetyna, leczenie przeciwdrgawkowe, lek przeciwdepresyjny, lek trójpierścieniowy, monitorowanie EKG, napad drgawkowy, niemiarowość, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, rytm węzłowy, Seronil, sorbitol, śpiączka, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wsparcie oddechowe, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie QTc, zaburzenie funkcji układu oddechowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pedipur 200 mg/g
Preparat PEDIPUR w postaci pudru leczniczego zawiera metenaminę w stężeniu 200 mg/g i jest przeznaczony do stosowania zewnętrznego, co minimalizuje ryzyko przedawkowania. Niemniej jednak, w przypadku przypadkowego połknięcia mogą wystąpić objawy toksyczne, takie jak reakcje skórne (rumień, świąd, wysiew grudkowy), podrażnienie nerek z zaburzeniem funkcji wydalniczej, zapalenie pęcherza moczowego z dyzurią, krwiomocz, nudności oraz wymioty. Objawy te wymagają odpowiedniej diagnostyki i monitorowania, zwłaszcza parametrów nerkowych oraz funkcji układu moczowego.
dawka toksyczna, diagnostyka różnicowa, dolegliwości dyspeptyczne, funkcja wydalnicza, krwiomocz, metenamina, miąższ nerki, mikcja, nawodnienie pacjenta, nudności, objawy dyzuryczne, obserwacja kliniczna, pacjent pediatryczny, parcie na mocz, płukanie żołądka, podrażnienie nerek, podrażnienie pęcherza moczowego, podrażnienie układu moczowego, przedawkowanie leku, puder leczniczy, rumień, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapine Orion 100 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (fumaran kwetiapiny, Quetiapine Orion) prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych efektów, manifestujących się przede wszystkim nasilonym uspokojeniem, sennością, częstoskurczem, niedociśnieniem tętniczym oraz objawami antycholinergicznymi. Do poważnych powikłań należą wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza, niewydolność oddechowa, splątanie, zespół majaczeniowy, śpiączka, a nawet zgon. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu krążenia. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów alfa-adrenergicznych, muskarynowych oraz wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego i ośrodkowy układ nerwowy. Objawy takie jak senność wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów histaminowych H1 i serotoninowych, natomiast częstoskurcz i niedociśnienie są efektem blokady receptorów alfa-adrenergicznych.
blok serca, częstoskurcz, dopamina, drgawki, działanie antycholinergiczne, epinefryna, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, intubacja dotchawicza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, odtrutka, ośrodek oddechowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, senność, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memotropil 1200 mg
Przedawkowanie piracetamu, substancji czynnej leku Memotropil 1200 mg, prowadzi do nasilenia objawów niepożądanych typowych dla standardowego stosowania, bez pojawienia się specyficznych dodatkowych symptomów. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, u których dochodzi do kumulacji leku z powodu ograniczonej eliminacji przez nerki, co skutkuje utrzymywaniem się podwyższonego stężenia piracetamu w osoczu. Objawy przedawkowania obejmują nasilenie zaburzeń ze strony ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie, bezsenność, nerwowość) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha), które wymagają leczenia objawowego i monitorowania funkcji nerek oraz diurezy.
hemodializa, kumulacja leku, leczenie objawowe, Memotropil, monitorowanie diurezy, niewydolność nerek, objawy niepożądane, ośrodkowy układ nerwowy, piracetam, płukanie żołądka, przedawkowanie piracetamu, stężenie leku w osoczu, swoista odtrutka, wywoływanie wymiotów, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alventa 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Alventa (dostępnego w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg), stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g i wyższych. Objawy zatrucia obejmują tachykardię, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, rozszerzenie źrenic, drgawki, wymioty oraz charakterystyczne zmiany w EKG, takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS. Dodatkowo mogą wystąpić groźne arytmie (tachykardia komorowa), bradykardia, niedociśnienie, hipoglikemia i zawroty głowy. Epidemiologicznie pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują wyższe ryzyko samobójstwa i zgonu w porównaniu do terapii lekami SSRI, co może wynikać zarówno z toksyczności leku, jak i profilu klinicznego leczonych osób.
antidotum, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, chlorowodorek, dializa, drgawka, elektrokardiogram, hemoperfuzja, hipoglikemia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, leczenie zatrucia, mydriasis, niedociśnienie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan padaczkowy, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Proxacin 250 250 mg
Przedawkowanie cyprofloksacyny, substancji czynnej leku Proxacin, może prowadzić do wieloukładowych objawów toksyczności, które pojawiają się przy dawkach ≥12 g. Do najczęstszych należą zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenie, ból głowy, zmęczenie, drgawki, omamy, splątanie), objawy ze strony układu pokarmowego (dyskomfort, nudności, wymioty) oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby (podwyższenie enzymów wątrobowych, krystaluria, krwiomocz). Dawka 16 g wiąże się z ryzykiem ostrej niewydolności nerek. Ponadto, możliwe jest wydłużenie odstępu QT, co wymaga monitorowania EKG, choć brak jest precyzyjnych danych dotyczących dawki wywołującej ten efekt.
arytmia, cyprofloksacyna, dializa otrzewnowa, drgawka, hemodializa, hepatocyt, krwiomocz, krystaluria, lek zobojętniający sok żołądkowy, napad padaczkowy, omam, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, układ nerwowy, uszkodzenie nerki, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sermion 30 mg
Przedawkowanie nicergoliny, substancji czynnej leku Sermion, choć nieudokumentowane w literaturze medycznej, może prowadzić do przejściowego obniżenia ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy wysokich dawkach. Głównym objawem jest nieznaczna, krótkotrwała hipotensja, która zwykle nie wymaga specjalistycznej interwencji. W przypadku ostrego zatrucia zaleca się szybkie płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywnego w celu ograniczenia wchłaniania leku. Ułożenie pacjenta w pozycji leżącej na kilka minut sprzyja normalizacji ciśnienia tętniczego i jest zazwyczaj wystarczające.
hipotensja, lek presyjny, lek sympatykomimetyczny, monitorowanie ciśnienia krwi, nicergolina, niedokrwienie mózgu, niedokrwienie serca, objawy neurologiczne, obniżone ciśnienie tętnicze, perfuzja wieńcowa, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie nicergoliny, węgiel aktywny, zaburzenie funkcji mięśnia sercowego, zaburzenie perfuzji mózgowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Requip 1 mg
Przedawkowanie ropinirolu, agonisty receptorów dopaminowych stosowanego w terapii choroby Parkinsona, prowadzi do nasilenia działania dopaminergicznego, manifestującego się objawami neurologicznymi i autonomicznymi. Do charakterystycznych symptomów należą nudności i wymioty wynikające ze stymulacji receptorów dopaminowych w strefie wyzwalającej odruchy wymiotne, niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, senność, splątanie, halucynacje (głównie wzrokowe i słuchowe), dyskinezy, pobudzenie psychoruchowe oraz zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia i arytmie. Mechanizm toksyczny opiera się na nadmiernej stymulacji receptorów dopaminowych w ośrodkowym układzie nerwowym oraz układzie autonomicznym.
antagonista dopaminy, arytmia, ciśnienie tętnicze, dyskineza, działanie dopaminergiczne, działanie przeciwwymiotne, gospodarka wodno-elektrolitowa, halucynacje, lek przeciwpsychotyczny, metoklopramid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie ropinirolu, receptor dopaminowy, splątanie, substancja czynna, tachykardia, układ autonomiczny, układ pozapiramidowy, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg
Przedawkowanie leku Co-Amlessa, zawierającego peryndopryl, amlodypinę i indapamid, prowadzi do ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, nerwowego, moczowego oraz równowagi elektrolitowej. Dominującym objawem jest niedociśnienie tętnicze, często z tachykardią odruchową, a także hiponatremia i hipokaliemia wynikające z działania indapamidu i peryndoprylu. W ciężkich przypadkach obserwuje się oligurię, anurię oraz ryzyko wstrząsu i niekardiogennego obrzęku płuc, który może wystąpić z opóźnieniem do 48 godzin po przedawkowaniu. Objawy neurologiczne obejmują zawroty głowy, senność i splątanie, co jest konsekwencją hipoperfuzji mózgowej. Ze względu na synergistyczne działanie trzech składników, nawet niewielkie przekroczenie dawki terapeutycznej może wywołać poważne skutki kliniczne, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, osób starszych oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków hipotensyjnych.
amlodypina, antagonista wapnia, anuria, dializa, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, glukonian wapnia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemia, indapamid, inhibitor ACE, izotoniczny roztwór soli, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oligouria, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, środki wazopresyjne, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wstrząs zakończony zgonem, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Xevoben 200 mg + 50 mg
Przedawkowanie leku Xevoben, zawierającego lewodopę 200 mg i benserazyd 50 mg, prowadzi do nasilenia objawów niepożądanych typowych dla terapii, obejmujących zaburzenia rytmu serca (arytmie, tachykardia), zaburzenia psychiatryczne (splątanie, bezsenność, dezorientacja), objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty) oraz nasilone dyskinezy i mimowolne ruchy mięśniowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na opóźnione wystąpienie symptomów w przypadku preparatów o przedłużonym uwalnianiu, co wynika z późniejszego wchłaniania substancji czynnych z przewodu pokarmowego.
arytmia, bezsenność, czynności życiowe, dyskineza, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lewodopa z benserazydem, nudności, objawy pozapiramidowe, objawy sercowo-naczyniowe, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, preparat o przedłużonym uwalnianiu, przedłużone uwalnianie, ruchy mimowolne, splątanie, środek przeczyszczający, węgiel aktywowany, zaburzenia motoryczne, zaburzenia psychiatryczne, zaburzenia rytmu serca