płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Alerdes 5 mg
Przedawkowanie desloratadyny, substancji czynnej leku Alerdes 5 mg, może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych typowych dla dawek terapeutycznych, jednakże badania kliniczne wykazały brak klinicznie istotnych działań niepożądanych nawet przy dawkach do 45 mg (9-krotność dawki terapeutycznej). Profil toksyczności u dzieci i młodzieży jest podobny, choć objawy mogą być bardziej nasilone. W przypadku przedawkowania objawy są analogiczne do tych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych, ale o większym nasileniu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi lub przyjmujących inne leki.
- Leksykon substancji czynnych
Irbesartan – Przedawkowanie
Irbesartan, selektywny antagonista receptora angiotensyny II typu 1 (AT1), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, w przypadku przedawkowania wywołuje głównie zaburzenia układu sercowo-naczyniowego. Dominującym objawem jest niedociśnienie tętnicze, wynikające z nadmiernej blokady receptorów AT1 i zahamowania działania angiotensyny II, które może stanowić zagrożenie życia. Towarzyszą mu najczęściej tachykardia (>100 uderzeń/min) jako reakcja kompensacyjna, rzadziej bradykardia (<60 uderzeń/min) będąca efektem nadmiernego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Badania kliniczne wykazały, że dawki irbesartanu do 900 mg/dobę przez 8 tygodni (3-12-krotność dawki terapeutycznej) są stosunkowo dobrze tolerowane, co wskazuje na szeroki indeks terapeutyczny leku.
aminy presyjne, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, białka osocza, bradykardia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie toksyczne, hemodializa, indeks terapeutyczny, irbesartan, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, receptor AT1, tachykardia, terapia nerkozastępcza, układ RAA, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dilzem 120 retard 120 mg
Przedawkowanie diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej Dilzem 120 retard, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i nerkowego. Charakterystyczne objawy obejmują nasilone niedociśnienie tętnicze, które może skutkować wstrząsem i ostrą niewydolnością nerek, bradykardię zatokową (<60 uderzeń/min), zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (w tym bloki II i III stopnia) oraz ostrą niewydolność nerek wtórną do hipoperfuzji. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierną blokadę kanałów wapniowych w mięśniach gładkich naczyń i hamowanie czynności węzła zatokowo-przedsionkowego oraz węzła przedsionkowo-komorowego. Powikłania mogą prowadzić do niewydolności wielonarządowej, wymagającej intensywnej opieki medycznej.
antagonista wapnia, anuria, atropina, azotemia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, ciśnienie tętnicze, diltiazem chlorowodorek, Dilzem retard, diuretyk osmotyczny, diureza osmotyczna, dobutamina, elektrostymulacja serca, fenylefryna, glukagon, glukonian wapnia, kanały wapniowe, lek inotropowy, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, oligouria, ostra niewydolność nerek, ostre przedawkowanie, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, układ sercowo-naczyniowy, wazopresor, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Venlafaxine Aurovitas 150 mg
Przedawkowanie chlorowodorku wenlafaksyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, z objawami obejmującymi układ sercowo-naczyniowy, nerwowy i pokarmowy. Do najczęstszych symptomów należą tachykardia, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki oraz wymioty. W EKG obserwuje się wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, tachykardię komorową i bradykardię. Ciężkie zatrucie może wystąpić już po przyjęciu około 3 gramów wenlafaksyny, co wiąże się z ryzykiem niedociśnienia tętniczego, hipoglikemii oraz zawrotów głowy, a w najcięższych przypadkach – zgonem. Retrospektywne badania wskazują na wyższe ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny w porównaniu do leków z grupy SSRI, choć niższe niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Wzrost ryzyka samobójstwa u pacjentów leczonych wenlafaksyną może wpływać na obserwowane statystyki śmiertelności.
antidotum, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, chlorowodorek wenlafaksyny, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, leczenie zatruć, mydriasis, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin Adamed 100 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, składnika leku Sitagliptin Adamed dostępnego w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, może prowadzić do minimalnego, nieklinicznie istotnego wydłużenia odstępu QTc, obserwowanego przy dawce pojedynczej 800 mg. W badaniach klinicznych wielokrotne podawanie dawek do 600 mg/dobę przez 10 dni lub 400 mg/dobę przez 28 dni nie wykazało działań niepożądanych zależnych od dawki. Mimo to, w przypadku przedawkowania konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta, w tym regularne badania EKG, kontrola parametrów życiowych, stężenia glukozy, stanu neurologicznego oraz równowagi wodno-elektrolitowej, aż do ustabilizowania stanu klinicznego.
badanie elektrokardiograficzne, chlorowodorek sytagliptyny, ciśnienie tętnicze, dializa otrzewnowa, dializoterapia, działanie niepożądane, elektrokardiogram, funkcje neurologiczne, hemodializa, interwencja medyczna, monitorowanie EKG, monitorowanie elektrokardiograficzne, niewchłonięty lek, odstęp QTc, parametry życiowe, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, równowaga wodno-elektrolitowa, stężenie glukozy, sytagliptyna, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Liglinra 5 mg
Przedawkowanie linagliptyny (Liglinra) w dawkach do 600 mg, co odpowiada 120-krotności zalecanej dawki terapeutycznej 5 mg, zostało ocenione w kontrolowanych badaniach klinicznych na zdrowych ochotnikach i wykazało brak ciężkich objawów toksyczności. W badaniach tych wysokie dawki były generalnie dobrze tolerowane, jednak brak jest danych klinicznych dotyczących dawek przekraczających 600 mg, co ogranicza możliwość przewidzenia objawów przy ekstremalnym przedawkowaniu. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się standardowe procedury, takie jak usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego (płukanie żołądka lub podanie węgla aktywowanego), monitorowanie parametrów życiowych oraz stanu świadomości pacjenta oraz wdrożenie odpowiednich działań klinicznych dostosowanych do stanu pacjenta.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine APC 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważny stan kliniczny, który może prowadzić do licznych objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Zarejestrowano przypadki śmiertelne przy dawkach około 450 mg, choć odnotowano także przeżycia po dawkach do 2 g. Objawy bardzo częste (>10%) obejmują częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartrię, różne objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Inne istotne objawy kliniczne to delirium, drgawki, śpiączka, prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania.
adrenalina, biodostępność, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, leki sympatykomimetyczne, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptory beta, śpiączka, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Metokarbamol – Przedawkowanie
Przedawkowanie metokarbamolu, szczególnie w dawkach 22-50 g, manifestuje się głównie nadmierną sennością, ale może również prowadzić do nudności, zaburzeń widzenia, niedociśnienia, drgawek, śpiączki, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Ryzyko toksyczności wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu alkoholu, leków sedatywnych oraz innych substancji depresyjnie wpływających na ośrodkowy układ nerwowy. Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje płukanie żołądka, intensywne leczenie podtrzymujące funkcje życiowe (utrzymanie drożności dróg oddechowych, monitorowanie parametrów życiowych, dożylne podawanie płynów) oraz leczenie objawowe. Skuteczność hemodializy nie jest jednoznacznie potwierdzona.
AlAT, AspAT, bilirubina, dawka toksyczna, drgawki, drożność dróg oddechowych, hepatotoksyczność, leki sedatywne, martwica wątroby, metokarbamol, N-acetylocysteina, niedociśnienie, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, paracetamol, płukanie żołądka, protrombina, senność, senność patologiczna, śpiączka, stężenie w osoczu, uszkodzenie wątroby, zaburzenia widzenia - Leksykon substancji czynnych
Nitrendypina – Przedawkowanie
Nitrendypina, jako antagonista kanałów wapniowych, w przedawkowaniu wywołuje istotne zaburzenia hemodynamiczne, w tym ciężkie niedociśnienie tętnicze, zapaść krążeniową oraz zaburzenia rytmu serca (tachykardia lub bradykardia). Objawy zatrucia obejmują rozszerzenie naczyń obwodowych manifestujące się zaczerwienieniem skóry, bóle głowy spowodowane wazodylatacją naczyń mózgowych oraz potencjalnie zagrażające życiu stany niedokrwienia narządów. Diagnostyka i monitorowanie powinny obejmować ciągłą ocenę ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, saturacji oraz stanu świadomości pacjenta. Warto podkreślić, że nitrendypina nie podlega dializie ani innym metodom pozaustrojowego usuwania, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu.
antagonista wapnia, atropina, blok przewodzenia, bloker kanału wapniowego, ból głowy, bradyarytmia, bradykardia, chlorek wapnia, choroba niedokrwienna serca, dopamina, glukonian wapnia, hemoperfuzja, hiperkalcemia, katecholamina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego, niewydolność narządowa, nitrendypina, noradrenalina, orcyprenalina, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie, plazmafereza, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachyarytmia, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie skóry, zapaść krążeniowa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dalfaz Uno 10 mg
Przedawkowanie alfuzosyny chlorowodorku, składnika leku Dalfaz Uno, prowadzi do istotnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, przede wszystkim do znacznego spadku ciśnienia tętniczego (hipotensji), co może skutkować wstrząsem hipotensyjnym. Objawy kliniczne obejmują hipotonię ortostatyczną, zawroty głowy, omdlenia, tachykardię odruchową, zaburzenia świadomości, a w ciężkich przypadkach niewydolność krążenia i wielonarządową. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie dotyczącym dawki i czasu przyjęcia leku. Ze względu na brak specyficznego antidotum, leczenie jest objawowe i podtrzymujące, koncentrując się na stabilizacji hemodynamicznej pacjenta.
alfuzosyny chlorowodorek, antagonista receptorów α1-adrenergicznych, białka osocza, ciśnienie tętnicze krwi, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializoterapia, hemodializa, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, intensywna terapia, lek wazopresyjny, niedokrwienie OUN, niewydolność wielonarządowa, obkurczenie naczyń krwionośnych, perfuzja narządów, płukanie żołądka, procedura medyczna, proces diagnostyczny, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, wazopresory, węgiel aktywowany, wstrząs hipotensyjny, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Digavar 100 mg
Przedawkowanie aceklofenaku, niesteroidowego leku przeciwzapalnego zawartego w preparacie Digavar, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się objawami ze strony przewodu pokarmowego (ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, krwawienia), ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, senność, dezorientacja, drgawki, śpiączka), układu sercowo-naczyniowego (hipotensja, omdlenia), oddechowego (depresja oddechowa) oraz uszkodzeniem nerek i wątroby. Ciężkie zatrucia mogą prowadzić do ostrej niewydolności nerek i uszkodzenia wątroby, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy mogą mieć różne nasilenie, od łagodnych do ciężkich, a ich wystąpienie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i ścisłej obserwacji klinicznej przez minimum 4 godziny, ze szczególnym monitorowaniem funkcji nerek i wątroby oraz stanu neurologicznego pacjenta.
aceklofenak, ból głowy, ból nadbrzusza, depresja oddechowa, dializa, Digavar, drgawki, hemoperfuzja, hipotensja, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie podtrzymujące, lek przeciwwymiotny, lek wazopresyjny, metoda pozaustrojowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, objawy z przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, powikłanie ogólnoustrojowe, szumy uszne, toksyczny wpływ na OUN, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie narządów wewnętrznych, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, zatrucie lekiem, zawroty głowy nieukładowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascosept Dental 1,5 mg/ml
Hascosept Dental, zawierający chlorowodorek benzydaminy w stężeniu 1,5 mg/ml, jest stosowany miejscowo w jamie ustnej, co minimalizuje ryzyko działania ogólnoustrojowego i przedawkowania. Toksyczne efekty pojawiają się przy spożyciu powyżej 300 mg substancji czynnej, podczas gdy pojedyncza dawka aerozolu (0,14 ml) zawiera jedynie 0,21 mg benzydaminy, co oznacza, że przypadkowe połknięcie niewielkich ilości preparatu nie stanowi zagrożenia. Objawy zatrucia dotyczą głównie układu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, podrażnienie przełyku) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie, niepokój, drgawki, ataksja), a także mogą obejmować gorączkę, tachykardię i w ciężkich przypadkach zahamowanie czynności ośrodka oddechowego.
aerozol do jamy ustnej, ataksja, ból brzucha, chlorowodorek benzydaminy, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, działanie ogólnoustrojowe, gorączka, halucynacje, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nudności i wymioty, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przełyku, populacja pediatryczna, przedawkowanie benzydaminy, substancja czynna, tachykardia, układ pokarmowy, zatrucie benzydaminą, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Twinpros 0,5 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie leku Twinpros, zawierającego dutasteryd (0,5 mg) oraz tamsulosynę chlorowodorek (0,4 mg), wymaga różnicowanego podejścia ze względu na odmienny profil toksyczności obu składników. Dutasteryd wykazuje wysoki margines bezpieczeństwa – dawki do 40 mg/dobę (80-krotność dawki terapeutycznej) przez 7 dni lub 5 mg/dobę przez 6 miesięcy nie powodowały istotnych działań niepożądanych, a leczenie przedawkowania jest wyłącznie objawowe, bez specyficznego antidotum. Natomiast tamsulosyna chlorowodorek, przy dawce 5 mg (ponad 12-krotność dawki zawartej w jednej kapsułce Twinpros), może wywołać poważne objawy kliniczne, w tym znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego do około 70 mm Hg, wymioty i biegunkę.
antidotum, białko osocza, ciśnienie skurczowe, czynność nerek, dawka terapeutyczna, dializa, dutasteryd, działanie niepożądane, hipotensja, leczenie objawowe, lek zwężający naczynia, obniżenie ciśnienia tętniczego, osmotyczny środek przeczyszczający, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, pozycja leżąca, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, przedawkowanie substancji, przedawkowanie tamsulosyny, siarczan sodu, tamsulosyna, węgiel leczniczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cyclaid 100 mg
Przedawkowanie cyklosporyny wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, choć dane kliniczne dotyczące ostrych zatruć są ograniczone. Badania toksyczności na zwierzętach wykazały, że LD50 dla podania doustnego wynosi 2329 mg/kg u myszy, 1480 mg/kg u szczurów oraz powyżej 1000 mg/kg u królików, natomiast przy podaniu dożylnym wartości te są znacznie niższe: 148 mg/kg u myszy, 104 mg/kg u szczurów i 46 mg/kg u królików. Doświadczenia kliniczne wskazują, że doustne dawki do 10 g (około 150 mg/kg masy ciała) są stosunkowo dobrze tolerowane, wywołując objawy takie jak wymioty, senność, ból głowy, częstoskurcz oraz odwracalne zaburzenia czynności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u wcześniaków, u których przypadkowe pozajelitowe przedawkowanie może prowadzić do ciężkich objawów zatrucia.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Betahistyna Bluefish 24 mg
Przedawkowanie betahistyny dichlorowodorku, szczególnie w dawkach do 640 mg, manifestuje się głównie łagodnymi do umiarkowanych objawami, takimi jak nudności, senność oraz bóle brzucha. W dokumentacji medycznej odnotowano jednak również cięższe przypadki, zwłaszcza przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne oraz w sytuacjach współistniejącego przedawkowania innych leków. W takich przypadkach obserwuje się poważne powikłania, w tym drgawki, zaburzenia oddychania prowadzące do niewydolności oddechowej oraz powikłania sercowe, takie jak arytmie i niewydolność krążenia. Betahistyna dostępna jest w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 24 mg, co jest istotne przy ocenie przyjętej dawki w przypadku zatrucia.
antidotum, betahistyna, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, drgawki, funkcje życiowe, interakcja lekowa, leczenie objawowe, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, nudności, płukanie żołądka, powikłanie płucne, powikłanie sercowe, przedawkowanie betahistyny, senność, skurcz mięśni, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zamierzone przedawkowanie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bromox 6 mg
Przedawkowanie bromazepamu, substancji czynnej leku Bromox dostępnego w kapsułkach 3 mg i 6 mg, manifestuje się typowymi dla benzodiazepin objawami, takimi jak senność, ataksja, zaburzenia mowy i oczopląs. W cięższych przypadkach obserwuje się niewyraźną mowę, zanik odruchów, bezdech, spadek ciśnienia tętniczego, depresję krążeniowo-oddechową oraz śpiączkę, która może trwać kilka godzin i wykazywać tendencję do nawracania, zwłaszcza u osób starszych. Ryzyko powikłań wzrasta u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków depresyjnych, w tym alkoholu, co może prowadzić do synergistycznego działania toksycznego.
antagonista receptora benzodiazepinowego, ataksja, benzodiazepiny, bezdech, bromazepam, depresja krążeniowo-oddechowa, dyzartria, flumazenil, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, monitorowanie neurologiczne, oczopląs, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, śpiączka, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywowany, zaburzenia koordynacji ruchów, zaburzenia mowy, zanik odruchów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zoloft 50 mg
Przedawkowanie sertraliny, substancji czynnej leku Zoloft, stanowi poważne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjenta, manifestując się nasilonymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, pobudzenie, drżenia, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz sercowo-naczyniowego (tachykardia >100 uderzeń/min, wydłużenie odstępu QTc, torsade de pointes). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko groźnych arytmii komorowych, co wymaga stałego monitorowania EKG. Przypadki zgonów po przedawkowaniu sertraliny, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi lekami lub alkoholem, podkreślają konieczność intensywnego postępowania medycznego.
chlorowodorek, częstoskurcz komorowy, dializa, drżenie kończyn, EKG, elektrokardiografia, eliminacja pozaustrojowa, hemoperfuzja, monoterapia, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, saturacja krwi, sertralina, śpiączka, środek przeczyszczający, tachykardia, tlenoterapia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywny, wymuszona diureza, zaburzenia rytmu serca, zatrucie lekiem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ditropan 5 mg
Przedawkowanie chlorowodorku oksybutyniny prowadzi do nasilenia działań niepożądanych, które obejmują ośrodkowy układ nerwowy (niepokój, pobudzenie, zachowania psychotyczne, porażenie, śpiączka), układ sercowo-naczyniowy (zaczerwienienie, hipotensja, niewydolność krążenia, tachykardia), układ oddechowy (niewydolność oddechowa, porażenie mięśni oddechowych) oraz układ moczowy (zatrzymanie moczu). W ciężkich przypadkach konieczna jest hospitalizacja i intensywne monitorowanie funkcji życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Objawy mogą wymagać interwencji farmakologicznej, np. propranololu w dawce dożylnie przy tachykardii, oraz zastosowania sztucznej wentylacji w przypadku porażenia mięśni oddechowych. Zatrzymanie moczu wymaga założenia cewnika do pęcherza moczowego, a gorączka leczenia objawowego.
cewnikowanie pęcherza moczowego, chlorowodorek oksybutyniny, diazepam, dysfagia, działanie antymuskarynowe, fizostygmina, funkcje życiowe, inhibitor acetylocholinesterazy, leczenie objawowe, lek antymuskarynowy, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, porażenie mięśni oddechowych, propranolol, przedawkowanie oksybutyniny, sztuczna wentylacja, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie dożylne, zachowanie psychotyczne, zaczerwienienie, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussal Expectorans 30 mg
Przedawkowanie ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Tussal Expectorans (30 mg), zazwyczaj przebiega z łagodnymi i samoograniczającymi się objawami. Najczęściej obserwuje się symptomy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, wymioty oraz przejściowe pobudzenie układu nerwowego, w tym krótkotrwały niepokój. W przypadku znacznego przekroczenia dawki mogą wystąpić dodatkowo zwiększone wydzielanie śliny oraz spadek ciśnienia tętniczego. Warto podkreślić, że objawy te mają charakter przejściowy i rzadko prowadzą do poważnych powikłań klinicznych.
ambroksol chlorowodorek, antidotum, biegunka, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, nudności, objawy z przewodu pokarmowego, objawy zatrucia, parametry życiowe, płukanie żołądka, pobudzenie układu nerwowego, przedawkowanie ambroksolu, spadek ciśnienia krwi, Tussal Expectorans, wydzielanie śliny, wymioty, wywoływanie wymiotów, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prograf 0,5 mg
Przedawkowanie takrolimusu, substancji czynnej leku Prograf, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się objawami neurotoksyczności (drżenia mięśniowe, bóle głowy, letarg), zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty), reakcjami alergicznymi (pokrzywka) oraz zwiększoną podatnością na infekcje wskutek nadmiernej immunosupresji. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższone stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny (markery nefrotoksyczności), a także wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), co wskazuje na uszkodzenie funkcji nerek i wątroby. Ze względu na brak swoistej odtrutki, leczenie opiera się na dekontaminacji przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, węgiel aktywowany), monitorowaniu parametrów życiowych i laboratoryjnych oraz terapii objawowej.
aminotransferaza alaninowa, azot mocznikowy, bąbel pokrzywkowy, ból głowy, diureza, drżenie mięśniowe, enzymy wątrobowe, hemodiafiltracja, hemofiltracja, immunosupresja, kreatynina w surowicy, letarg, nefrotoksyczność, neurotoksyczność takrolimusu, nudności i wymioty, objawy neuropsychiatryczne, płukanie żołądka, pokrzywka, Prograf, takrolimus, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sedam 6 6 mg
Przedawkowanie bromazepamu, substancji czynnej preparatu Sedam 6, manifestuje się objawami neurologicznymi i krążeniowo-oddechowymi, takimi jak senność, ataksja, zaburzenia mowy, oczopląs, brak odruchów, bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresja sercowo-oddechowa oraz śpiączka trwająca zwykle kilka godzin, z możliwością nawrotów, szczególnie u osób starszych. W przypadku współistnienia z innymi depresantami OUN, w tym alkoholem, ryzyko powikłań wzrasta. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu oddechowego, u których depresja oddechowa może mieć cięższy przebieg. Przedawkowanie bromazepamu rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, jednak w polipragmazji wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, benzodiazepina, bezdech, bromazepam, charakterystyka produktu leczniczego, depresja oddechowa, depresja sercowo-oddechowa, flumazenil, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, próba samobójcza, Sedam 6, śpiączka, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, zaburzenia mowy, zatrucie wieloma substancjami - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazole Aurobindo 200 mg
Przedawkowanie flukonazolu, leku przeciwgrzybiczego, manifestuje się głównie objawami neuropsychiatrycznymi, takimi jak omamy (wzrokowe, słuchowe lub innego rodzaju) oraz zachowania paranoidalne, w tym nieuzasadniona podejrzliwość, lęk i urojenia prześladowcze. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i mogą wymagać doraźnej opieki psychiatrycznej. W przypadku przedawkowania kluczowe jest wdrożenie leczenia objawowego oraz podtrzymującego funkcje życiowe pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania stanu neurologicznego i parametrów życiowych.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Coxydyna 30 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Coxydyna, choć rzadko prowadzi do poważnych objawów toksyczności, może wywołać działania niepożądane głównie ze strony układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego oraz nerek. Dawki pojedyncze do 500 mg (4-16-krotność standardowych dawek terapeutycznych 30-120 mg) oraz dawki do 150 mg/dobę przez 21 dni wykazały dobrą tolerancję kliniczną. Objawy przedawkowania obejmują bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę i zapalenie błony śluzowej żołądka (szczególnie przy dawkach >150 mg), nadciśnienie tętnicze, tachykardię, niewydolność serca i arytmie (przy dawkach >120 mg), a także zmniejszone wydalanie moczu, obrzęki i ostrą niewydolność nerek (ryzyko wzrasta przy dawkach >90 mg i przewlekłym stosowaniu). Mechanizmy toksyczności wiążą się z hamowaniem produkcji prostaglandyn oraz retencją sodu i wody.
arytmia, badanie kliniczne, ból brzucha, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, dializa otrzewnowa, etorykoksyb, funkcja nerek, hamowanie prostaglandyn, hemodializa, leczenie wspomagające, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objawy niepożądane, ostra niewydolność nerek, parametry życiowe, płukanie żołądka, prostaglandyny nerkowe, tachykardia, technika nerkozastępcza, toksyczność, układ pokarmowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, wiązanie z białkami osocza, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Oksbutynina – Przedawkowanie
Przedawkowanie oksybutyniny, choć nie odnotowano przypadków przy podaniu do pęcherza moczowego (Oxybutynin Medice 1 mg/ml), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się nasileniem działań niepożądanych na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), układ krążenia oraz układ oddechowy. Objawy obejmują od łagodnego niepokoju i zaczerwienienia, przez umiarkowane pobudzenie i spadek ciśnienia tętniczego, aż po ciężkie stany takie jak niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, porażenie mięśni oddechowych oraz śpiączkę zagrażającą życiu. W przypadku doustnego przedawkowania (Oxybutyninum Aflofarm) wskazane jest natychmiastowe płukanie żołądka, natomiast przy podaniu do pęcherza – opróżnienie pęcherza za pomocą cewnika.
cewnik do pęcherza moczowego, ciśnienie tętnicze, diazepam, fizostygmina, funkcja oddechowa, hospitalizacja pacjenta, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, Oxybutynin Medice, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, porażenie, porażenie mięśni oddechowych, propranolol, przedawkowanie oksybutyniny, roztwór do pęcherza moczowego, śpiączka, sztuczna wentylacja, tachykardia, układ krążenia, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie dożylne, zachowanie psychotyczne, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betahistine dihydrochloride Accord 16 mg
Przedawkowanie dichlorowodorku betahistyny może wywołać objawy o różnym nasileniu, zależne od dawki oraz współistniejącego stosowania innych leków. Przy dawkach do 640 mg dominują objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność oraz zaburzenia neurologiczne w postaci senności i ataksji. W cięższych przypadkach, zwłaszcza przy jednoczesnym zażyciu innych substancji farmakologicznych, mogą wystąpić drgawki, zaburzenia układu oddechowego oraz krążenia, w tym tachykardia i zmiany ciśnienia tętniczego. Drgawki mogą być pierwszym objawem ciężkiego przedawkowania i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
antidotum, ataksja, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, dichlorowodorek betahistyny, drgawka, dyskomfort, interwencja medyczna, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, nadbrzusze, niestrawność, niezborność ruchowa, nudności i wymioty, objaw kliniczny, objaw niepożądany, odruch wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, produkt leczniczy, substancja farmakologicznie czynna, tachykardia, utrata przytomności, zaburzenie czuwania, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Afenix 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Afenix, wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkich działań cholinolitycznych, takich jak omamy, nadmierne pobudzenie, drgawki, niewydolność oddechowa, tachykardia, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic. W opisywanym przypadku pacjent przyjął 280 mg solifenacyny w ciągu 5 godzin, co spowodowało zmiany stanu psychicznego, jednak bez konieczności hospitalizacji. Postępowanie w przedawkowaniu obejmuje podanie węgla aktywowanego, płukanie żołądka (do 1 godziny od przyjęcia leku) oraz unikanie prowokowania wymiotów. W zależności od objawów stosuje się fizostygminę lub karbachol (omamy, nadmierne pobudzenie), benzodiazepiny (drgawki), sztuczną wentylację (niewydolność oddechowa), beta-blokery (tachykardia), cewnikowanie (zatrzymanie moczu) oraz pilokarpinę miejscowo (mydriaza).
benzodiazepina, bradykardia, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawki, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hipokaliemia, lek antymuskarynowy, lek blokujący receptory beta-adrenergiczne, mydriaza, nadmierne pobudzenie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, omamy, ośrodkowy objaw cholinolityczny, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, solifenacyna bursztynianu, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zmiana stanu psychicznego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Piracetam Polpharma 1200 mg
Przedawkowanie piracetamu, stosowanego w dawce 1200 mg w tabletkach powlekanych, nie wiąże się z występowaniem unikalnych działań niepożądanych, lecz powoduje nasilenie typowych objawów obserwowanych podczas standardowej terapii. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, u których dochodzi do kumulacji leku i przedłużonego utrzymywania się wysokich stężeń we krwi. Objawy przedawkowania obejmują nasilenie działań niepożądanych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz objawy neurologiczne, takie jak pobudzenie OUN czy bezsenność, wynikające z wpływu piracetamu na receptory glutaminergiczne. Warto podkreślić, że piracetam charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością, a większość przypadków przedawkowania nie prowadzi do poważnych powikłań klinicznych przy odpowiednim postępowaniu.
działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcje życiowe, hemodializa, intensywne nawadnianie, lek przeciwwymiotny, lek uspokajający, monitorowanie diurezy, niewydolność nerek, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, piracetam, płukanie żołądka, receptor glutaminergiczny, wywoływanie wymiotów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Orion 10 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Memantine Orion, może prowadzić do różnorodnych objawów, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego. W dawkach względnie dużych (105-200 mg/dobę przez 3 dni) obserwuje się łagodne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, a czasem brak symptomów klinicznych. Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieznanej wielkości dawki dominują objawy neurologiczne (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzenia chodu) oraz żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka). W przypadkach dużego (400 mg jednorazowo) i ekstremalnego przedawkowania (2000 mg jednorazowo) występują ciężkie objawy OUN, takie jak psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, śpiączka trwająca nawet 10 dni, a mimo to pacjenci powracali do zdrowia bez trwałych następstw.
biegunka, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przedrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Desloratadine Aurovitas 5 mg
Przedawkowanie desloratadyny, nawet do dawki 45 mg (9-krotność standardowej dawki terapeutycznej 5 mg), nie wykazuje klinicznie istotnych działań niepożądanych w badaniach kontrolowanych, jednak może prowadzić do nasilenia typowych objawów obserwowanych przy dawkach terapeutycznych. Profil toksyczności u dzieci i młodzieży jest analogiczny do dorosłych, z potencjalnie większym nasileniem objawów, choć dokładne dawki progowe nie zostały określone. Objawy przedawkowania obejmują nasilenie działań niepożądanych typowych dla desloratadyny, bez nowych, specyficznych symptomów toksyczności.
badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, desloratadyna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, eliminacja niewchłoniętej substancji, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, płukanie żołądka, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, produkt leczniczy, przedawkowanie desloratadyny, substancja aktywna, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany - Leksykon substancji czynnych
Kwas ryzedronowy – Przedawkowanie
Przedawkowanie kwasu ryzedronowego, aktywnego składnika leków takich jak Risendros 35 i Yarisen, prowadzi przede wszystkim do hipokalcemii, będącej głównym efektem metabolicznym tego stanu. Hipokalcemia manifestuje się obniżeniem stężenia wapnia w surowicy krwi, co może skutkować poważnymi zaburzeniami neurologicznymi (tężyczka, parestezje, skurcze mięśni), sercowo-naczyniowymi (wydłużenie odcinka QT w EKG, zaburzenia rytmu, hipotonia) oraz objawami ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego. Mechanizm patofizjologiczny opiera się na nasilonym działaniu przeciwresorpcyjnym kwasu ryzedronowego, hamującym uwalnianie wapnia z kości. Wartości stężenia wapnia w surowicy należy monitorować regularnie, zwracając uwagę także na elektrolity takie jak fosfor i magnez.
bisfosfoniany, funkcja nerek, hipokalcemia, hipotonia, kwas ryzedronowy, monitorowanie EKG, niedoczynność przytarczyc, parestezje, płukanie żołądka, podrażnienie przełyku, preparaty magnezu, przedawkowanie sodu ryzedronianu, Risendros 35, skurcz krtani, skurcze mięśni, sód ryzedronianu, stężenie wapnia, tężyczka, wydłużenie odcinka QT, Yarisen, zaburzenia rytmu serca, zmiany w EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluoxetine Vitabalans 20 mg
Przedawkowanie fluoksetyny, mimo że w większości przypadków przebiega łagodnie, stanowi potencjalnie zagrażający życiu stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), ośrodkowego układu nerwowego (drgawki toniczno-kloniczne, zaburzenia świadomości od pobudzenia do śpiączki) oraz układu sercowo-naczyniowego, gdzie szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i rzadko występujący torsades de pointes, mogący prowadzić do zatrzymania akcji serca. Występują również zaburzenia czynności płuc, takie jak duszność i niewydolność oddechowa. Pomimo potencjalnej powagi objawów, zgony wywołane wyłącznie fluoksetyną są rzadkie, co podkreśla jej relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa w porównaniu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.
arytmia komorowa, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, drgawki toniczno-kloniczne, fluoksetyna, hemoperfuzja, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, monitorowanie EKG, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, przedawkowanie fluoksetyny, rytm węzłowy, torsades de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenie oddechowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escipram 10 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów klinicznych przy dawkach 400-800 mg, stanowi poważne zagrożenie, zwłaszcza w kontekście współistniejącego przyjmowania innych leków lub chorób współistniejących. Dominujące objawy dotyczą ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, rzadko zespół serotoninowy, drgawki i śpiączka), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie QT, niemiarowość) oraz gospodarki wodno-elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia). Szczególnie narażone na powikłania są grupy pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią, stosujących leki wydłużające odstęp QT oraz z zaburzeniami metabolizmu, zwłaszcza niewydolnością wątroby.
bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, drżenie, duszność, działanie proarytmiczne, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia, interwencja medyczna, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, leki wydłużające odstęp QT, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, płynoterapia, pobudzenie, przedawkowanie escytalopramu, przewód pokarmowy, toksyczność escytalopramu, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Procto-Hemolan control 1000 mg
Procto-Hemolan control, zawierający diosminę w dawce 1000 mg w formie tabletek, jest stosowany w leczeniu schorzeń naczyń żylnych. Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały przypadków zatrucia diosminą wskutek przedawkowania, jednak potencjalne objawy toksyczności obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się wdrożenie standardowego postępowania detoksykacyjnego, które obejmuje wywołanie wymiotów, płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywnego, a następnie leczenie objawowe i monitorowanie funkcji życiowych pacjenta.
adsorpcja toksyn, biegunka, błona śluzowa, ból brzucha, dawka toksyczna, diosmina, dyskomfort nadbrzusza, funkcje życiowe, nudności i wymioty, ocena kliniczna, odruch wymiotny, opróżnienie żołądka, płukanie żołądka, procedura detoksykacyjna, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, wchłanianie leku, węgiel aktywny, wywołanie wymiotów, wzdęcie, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Histigen 8 mg
Przedawkowanie dichlorowodorku betahistyny może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, zależnych od dawki i indywidualnych cech pacjenta. Przy dawkach do 640 mg obserwuje się zwykle łagodne do umiarkowanych objawy, takie jak nudności, senność oraz bóle brzucha. Natomiast dawki przekraczające 640 mg, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami, mogą wywołać poważne powikłania, w tym drgawki, zaburzenia rytmu serca, niewydolność krążenia oraz powikłania oddechowe, takie jak niewydolność oddechowa. W praktyce klinicznej istotne jest szybkie rozpoznanie objawów przedawkowania oraz ocena przyjętej dawki, zwłaszcza że preparat Histigen dostępny jest w tabletkach o dawkach 8 mg i 16 mg, co ułatwia oszacowanie całkowitej dawki zażytej przez pacjenta.
betahistyna, dichlorowodorek betahistyny, drgawki, Histigen, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrgawkowe, monitorowanie funkcji życiowych, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, objawy przedawkowania, płukanie żołądka, powikłania płucne, powikłania sercowe, przedawkowanie leku, węgiel aktywowany, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu, zatrucie farmakologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telfast 30 30 mg
Przedawkowanie feksofenadyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Telfast 30, może skutkować objawami takimi jak zawroty głowy, senność, zmęczenie oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. W badaniach klinicznych u dzieci stosowano dawki do 60 mg dwa razy na dobę przez 2 tygodnie, natomiast u dorosłych testowano pojedyncze dawki do 800 mg, dawki do 690 mg dwa razy na dobę przez miesiąc oraz 240 mg raz na dobę przez rok, nie obserwując klinicznie istotnych działań niepożądanych w porównaniu z placebo. Maksymalna tolerowana dawka feksofenadyny nie została jednak ostatecznie ustalona.
badanie kliniczne, dawka tolerowana, działanie niepożądane, feksofenadyna chlorowodorek, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, placebo, płukanie żołądka, przedawkowanie feksofenadyny, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, Telfast, węgiel aktywowany, wydzielanie śliny, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z bluszczu – Przedawkowanie
Wyciąg z bluszczu (Hedera helix L., folium) stosowany jako substancja czynna w preparatach wykrztuśnych może wywołać objawy przedawkowania już przy przekroczeniu zalecanych dawek terapeutycznych. Typowe symptomy obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, oraz objawy neurologiczne, w tym pobudzenie i agresywne zachowanie. Przedawkowanie definiuje się jako przyjęcie więcej niż trzech dawek preparatu Helituspan na dobę lub dawki dwukrotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową w przypadku Herbion na kaszel mokry. Przykładowo, dawka 1,8 g surowca roślinnego (odpowiadająca 6 tabletkom Hederasal MAX zawierającym 52,5 mg wyciągu na tabletkę, 7-10 pastylkom Herbion na kaszel mokry z 35 mg wyciągu na pastylkę lub około 36 ml syropu Strepsils Natur kaszel mokry z 8,25 mg wyciągu/ml) u czteroletniego dziecka wywołała agresję i biegunkę, co podkreśla ryzyko szczególnie w populacji pediatrycznej.
agresywne zachowanie, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, dawka dobowa, dawka jednorazowa, dawka terapeutyczna, dolegliwość gastryczna, działanie niepożądane, działanie wykrztuśne, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, monitorowanie stanu pacjenta, nudność, objaw neurologiczny, objaw niepożądany, objawy przewodu pokarmowego, pacjent pediatryczny, płukanie żołądka, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, populacja pediatryczna, preparat przeciwkaszlowy, przekroczenie dawki, przewód pokarmowy, surowiec roślinny, syrop, toksyczność, układ nerwowy, węgiel aktywny, wyciąg suchy, wyciąg z bluszczu, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapina Viatris 5 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się szerokim spektrum objawów neurologicznych, kardiologicznych i oddechowych. Do najczęstszych objawów (>10%) należą częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz zmniejszony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Rzadziej (<2%) obserwuje się zaburzenia rytmu serca, a w najcięższych przypadkach może dojść do zatrzymania krążenia i oddychania. Dodatkowo mogą wystąpić majaczenie, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie oraz zmienne zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie). W dokumentacji medycznej odnotowano zgony po dawkach poniżej 450 mg, jednakże opisano także przeżycia po dawkach około 2 g, co wskazuje na dużą indywidualną zmienność w toksyczności olanzapiny.
akatyzja, biodostępność, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dystonia, dyzartria, hipertermia, lek neuroleptyczny, majaczenie, monitorowanie EKG, monitorowanie kardiologiczne, niedociśnienie tętnicze, niestabilność autonomiczna, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, receptory beta-adrenergiczne, środki sympatykomimetyczne, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapin Krka 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny, szczególnie w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Olanzapin Krka), stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej hospitalizacji i intensywnej opieki medycznej. Objawy kliniczne są wieloukładowe i obejmują tachykardię (>10%), pobudzenie/agresywność (>10%), dyzartrię (>10%), objawy pozapiramidowe (>10%), obniżony poziom świadomości (>10%), majaczenie, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego oraz arytmie (<2%). Dawki toksyczne znacznie przekraczają terapeutyczne 5-20 mg/dobę, z udokumentowanymi zgonami po dawkach ≥450 mg, choć przeżycia odnotowano nawet przy dawkach około 2 g. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe, gdyż brak jest swoistej odtrutki.
akatyzja, arytmia, blokada receptora alfa, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, lek przeciwgorączkowy, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, objawy pozapiramidowe, olanzapin, olanzapina, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie olanzapiny, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zachłystowe zapalenie płuc, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anapran EC 250 mg
Przedawkowanie naproksenu, stosowanego w formie tabletek dojelitowych Anapran EC (250 mg lub 500 mg), może prowadzić do wieloukładowych objawów klinicznych o różnym nasileniu, od łagodnych do zagrażających życiu. Dominują objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, nudności, wymioty, ból nadbrzuszny oraz krwawienia (wymioty z krwią, smolisty stolec), a także rzadziej biegunka. Neurologicznie obserwuje się ból głowy, dezorientację, pobudzenie psychoruchowe, senność, zawroty głowy, szumy uszne i omdlenia, a w ciężkich przypadkach drgawki, depresję oddechową i śpiączkę. Przedawkowanie może także skutkować ostrą niewydolnością nerek, uszkodzeniem wątroby oraz wydłużeniem czasu protrombinowego z hipoprotrombinemią, co wskazuje na zaburzenia krzepnięcia. Nie ustalono jednoznacznej dawki toksycznej, jednak objawy wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania funkcji nerek, wątroby oraz układu krzepnięcia.
białka osocza, ból nadbrzuszny, czas protrombinowy, czynniki krzepnięcia, czynność nerek, depresja oddechowa, dezorientacja, diureza, drgawki, hemodializa, krwawienie z przewodu pokarmowego, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, refluks żołądkowy, szum w uszach, tabletka dojelitowa, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany - Leksykon substancji czynnych
Dekslanzoprazol – Przedawkowanie
Przedawkowanie dekslanzoprazolu, mimo ograniczonej toksyczności ostrej, wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na brak jednoznacznych wytycznych terapeutycznych oraz ograniczoną dokumentację przypadków. Badania kliniczne wykazały, że podawanie dawek wielokrotnie przekraczających zalecane (np. 120 mg wielokrotnie lub jednorazowo 300 mg) nie skutkowało zgonami ani ciężkimi zdarzeniami zagrażającymi życiu. Jednak dawka 60 mg dwa razy na dobę, dwukrotnie przekraczająca maksymalną zalecaną dawkę, wiązała się z wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego w postaci nadciśnienia tętniczego oraz nieciężkich objawów takich jak uderzenia gorąca, skłonność do siniaków, ból jamy ustnej i gardła oraz spadek masy ciała.
ból jamy ustnej i gardła, ciężkie zdarzenia niepożądane, dekslanzoprazol, Dexilant, działania niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, nadciśnienie tętnicze, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, skłonność do siniaków, spadek masy ciała, uderzenia gorąca, węgiel aktywowany, wybroczyny podskórne, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lovastin 20 mg
Przedawkowanie lowastatyny, substancji czynnej preparatu Lovastin 20 mg, zostało opisane w literaturze medycznej na przykładzie dawek sięgających od 5 do 6 gramów, co odpowiada 250-300-krotności standardowej dawki terapeutycznej. W udokumentowanych przypadkach nie zaobserwowano specyficznych objawów toksyczności jednoznacznie przypisanych nadmiernemu stężeniu lowastatyny. Pomimo braku charakterystycznych symptomów, zaleca się monitorowanie parametrów życiowych oraz funkcji wątroby, ze względu na potencjalne ryzyko uszkodzenia narządu przy wysokich stężeniach statyn.