płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Citronil 10 mg
Przedawkowanie cytalopramu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia, manifestując się szerokim spektrum objawów sercowo-naczyniowych i neurologicznych. Do najważniejszych należą tachykardia, bradykardia, wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa oraz torsade de pointes, które mogą prowadzić do niewydolności serca, groźnych arytmii komorowych i zatrzymania krążenia. Neurologicznie obserwuje się drgawki, senność, śpiączkę oraz zespół serotoninowy charakteryzujący się hipertermią, sztywnością mięśniową i niestabilnością autonomiczną. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia ciśnienia tętniczego (niedociśnienie lub nadciśnienie), objawy żołądkowo-jelitowe (wymioty, nudności) oraz inne symptomy, takie jak potliwość, hiperwentylacja, sinica i rozszerzenie źrenic. Warto podkreślić, że przypadki śmiertelne zdarzały się zarówno po przedawkowaniu samego cytalopramu, jak i w połączeniu z innymi substancjami.
antidotum, arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradyarytmia, bradykardia, częstoskurcz komorowy wielokształtny, drgawki, dysfunkcja wątroby, hiperwentylacja, intubacja dotchawicza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, osłupienie, płukanie żołądka, przedawkowanie cytalopramu, sinica, śpiączka, substancja psychoaktywna, tachykardia, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flegamina Classic o smaku miętowym bez cukru 4 mg/5 ml
Przedawkowanie bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej syropu Flegamina Classic (4 mg/5 ml), choć nieopisane w literaturze, może prowadzić do nasilenia znanych działań niepożądanych leku. Objawy kliniczne przedawkowania pokrywają się z profilem działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych, jednak ich intensywność może być zwiększona. W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak 2,1 g sorbitolu i 174 mg etanolu 96% na 5 ml syropu, które mogą mieć istotne znaczenie w przypadku znacznego przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi.
adsorpcja, błąd medyczny, bromoheksyna chlorowodorek, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, etanol, Flegamina Classic, leczenie objawowe, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, schorzenie współistniejące, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, syrop, węgiel aktywny - Leksykon leków
Przedawkowanie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Przedawkowanie preparatu CoAramless, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Dominującym objawem jest niedociśnienie tętnicze, któremu towarzyszą nudności, wymioty, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność, stan splątania oraz oliguria, mogąca przejść w anurię. Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej obejmują hiponatremię i hipokaliemię, głównie związane z indapamidem. Amlodypina powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych, odruchową tachykardię oraz ryzyko wstrząsu, a w rzadkich przypadkach niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający często wsparcia oddechowego.
amlodypina, antagonista wapnia, anuria, dializa, diuretyk, glukonian wapnia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemia, indapamid, inhibitor ACE, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oliguria, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Fosforan kodeiny półwodny – Przedawkowanie
Fosforan kodeiny półwodny, stosowany w preparacie Sirupus Pini compositus w stężeniu 0,05 g/100 g (3,2 mg w 5 ml syropu, standardowa dawka 15 ml zawiera 9,6 mg substancji), wykazuje działanie przeciwkaszlowe. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych objawów ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), nerwowego (bóle głowy, depresja, pobudzenie, drgawki, utrata świadomości) oraz oddechowego (spowolnienie oddechu, depresja oddechowa). Szczególnie niebezpieczna jest depresja oddechowa, która stanowi zagrożenie życia. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, osoby starsze, chorzy z przewlekłymi schorzeniami układu oddechowego oraz przyjmujący leki depresyjne na OUN są bardziej narażeni na ciężkie skutki przedawkowania.
antidotum, ból brzucha, ból głowy, depresja oddechowa, drgawki, działanie przeciwkaszlowe, fosforan kodeiny półwodny, leczenie objawowe, nalokson, nudności, płukanie żołądka, przedawkowanie kodeiny, przewlekła choroba układu oddechowego, Sirupus Pini compositus, utrata świadomości, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Xevoben 50 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie lewodopy z benserazydem (Xevoben, 50 mg + 12,5 mg) manifestuje się nasileniem działań niepożądanych typowych dla terapii dopaminergicznej, obejmując objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, bradykardia, arytmie, zmiany ciśnienia tętniczego), nerwowego (splątanie, bezsenność, pobudzenie, dyskinezy, dystonie, ruchy pląsawicze) oraz pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha). Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG i parametrów hemodynamicznych, a także ocena stanu neurologicznego i oddechowego pacjenta, ze względu na ryzyko depresji oddechowej wymagającej farmakoterapii pobudzającej układ oddechowy. W przypadku zaburzeń psychicznych wskazane może być zastosowanie leków neuroleptycznych, natomiast u pacjentów z arytmiami – leków przeciwarytmicznych. Warto podkreślić, że w przypadku form o przedłużonym uwalnianiu objawy mogą ujawnić się z opóźnieniem, co wymaga wydłużonej obserwacji klinicznej nawet przy początkowym braku symptomów.
depresja oddechowa, dyskineza, dystonia, EKG, lek dopaminergiczny, lek o przedłużonym uwalnianiu, leki przeciwarytmiczne, lewodopa z benserazydem, nawodnienie, neuroleptyki, objawy żołądkowo-jelitowe, parametry hemodynamiczne, pląsawica, płukanie żołądka, ruchy mimowolne, węgiel aktywowany, Xevoben, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine APC 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg), stanowi poważny stan kliniczny z szerokim spektrum objawów obejmujących układ nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy. Objawy bardzo częste (>10%) to m.in. częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Inne istotne symptomy (<10%) obejmują delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresję oddechową, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego, arytmie (<2%) oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Dawka śmiertelna może być stosunkowo niska (odnotowano zgony już po 450 mg), choć znane są przypadki przeżycia po dawkach około 2 g, co wskazuje na indywidualną zmienność tolerancji.
arytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, drgawka, dyzartria, hipoksja, lek sympatykomimetyczny, objaw pozapiramidowy, płukanie żołądka, pobudzenie i agresywność, przedawkowanie olanzapiny, receptor beta, sztywność mięśniowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, węgiel aktywny, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu nerwowego, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Denicit 1,5 mg
Przedawkowanie Denicit (1,5 mg, tabletki powlekane), zawierającego cytyzynę, prowadzi do objawów zatrucia nikotynowego, gdyż cytyzyna działa na receptory nikotynowe. Klinicznie obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (tachykardia, nieregularny rytm serca, wahania ciśnienia tętniczego), nerwowego (drgawki kloniczne) oraz oddechowego (przyspieszony oddech, duszność). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie i zaburzenia akomodacji. Warto podkreślić, że ciśnienie tętnicze może początkowo wzrosnąć, a następnie spaść, co wymaga stałej kontroli parametrów życiowych pacjenta.
ciśnienie tętnicze krwi, cytyzyna, Denicit, drgawki kloniczne, dysfagia, leczenie zatruć, lek moczopędny, lek przeciwpadaczkowy, płukanie żołądka, receptor nikotynowy, tachykardia, wahanie ciśnienia tętniczego, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie oddechowe, zaburzenie oddychania, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie widzenia, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazole Polfarmex 200 mg
Przedawkowanie flukonazolu, stosowanego w dawkach od 50 mg do 200 mg, może prowadzić do poważnych zaburzeń neuropsychiatrycznych, takich jak omamy, zachowania paranoidalne oraz zaburzenia psychotyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy te są kluczowe w diagnostyce różnicowej pacjentów z ostrym pobudzeniem o niejasnej etiologii. W przypadku przedawkowania należy wdrożyć leczenie objawowe ukierunkowane na łagodzenie zaburzeń psychiatrycznych oraz leczenie podtrzymujące funkcje życiowe. Płukanie żołądka jest wskazane, jeśli pacjent zgłosi się wkrótce po spożyciu nadmiernej dawki leku.
diagnostyka różnicowa, flukonazol, funkcja nerek, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczy, objawy neuropsychiatryczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, stan neurologiczny, stężenie leku w surowicy, urojenia prześladowcze, wymuszona diureza, zaburzenia percepcji, zaburzenia psychotyczne, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dalacin C 75 mg/5 ml
Lek Dalacin C w postaci granulatu do sporządzania syropu zawiera klindamycynę palmitynianu chlorowodorku w dawce 75 mg/5 ml. W przypadku przedawkowania nie zaobserwowano specyficznych objawów klinicznych, jednak zaleca się płukanie żołądka jako metodę eliminacji substancji czynnej. Hemodializa oraz dializa otrzewnowa są nieskuteczne w usuwaniu klindamycyny, a swoista odtrutka nie jest dostępna. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem rzadkich, lecz potencjalnie ciężkich reakcji alergicznych, takich jak odczyny surowicze, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne oraz wstrząs anafilaktyczny, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania medycznego.
adrenalina, Dalacin C, dializa otrzewnowa, hemodializa, klindamycyna, klindamycyny palmitynian chlorowodorku, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, obrzęk naczynioruchowy, odczyn surowicy, płukanie żołądka, płynoterapia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, wspomagane oddychanie, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clonazepamum TZF 2 mg
Przedawkowanie klonazepamu, zwłaszcza w dawce przekraczającej 0,4 mg/kg masy ciała, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów o nasileniu od lekkiego (senność, dezorientacja, dyzartria) do bardzo ciężkiego (śpiączka, utrata przytomności). Szczególnie niebezpieczne są zatrucia mieszane z alkoholem lub innymi lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy, które mogą skutkować zatrzymaniem oddychania i stanem zagrażającym życiu. W przypadku przedawkowania, jeśli od zażycia leku nie minęła jeszcze godzina, zaleca się podanie węgla aktywnego w dawce 50 g u dorosłych i 10-15 g u dzieci. Płukanie żołądka nie jest rutynowo wskazane przy wyłącznie klonazepamowym zatruciu, a brak objawów w ciągu 4 godzin od zażycia sugeruje niskie ryzyko późniejszych powikłań.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, benzodiazepina, ciśnienie tętnicze krwi, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, droga dożylna, dyzartria, flumazenil, klonazepam, napad drgawkowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, płukanie żołądka, śpiączka, splątanie, utrata przytomności, węgiel aktywny, zaburzenia orientacji, zatrucie, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Isotretinoin Aristo 20 mg
Izotretynoina, będąca pochodną witaminy A, charakteryzuje się profilem toksykologicznym typowym dla hiperwitaminozy A w przypadku przedawkowania. Objawy kliniczne obejmują silne bóle głowy, nudności, wymioty, senność, drażliwość oraz świąd skóry, co odzwierciedla zaangażowanie układu nerwowego, pokarmowego oraz skóry. Przedawkowanie, zarówno przypadkowe, jak i celowe, prowadzi do przejściowego zespołu objawów, które są odwracalne i zazwyczaj nie wymagają specjalistycznego leczenia. Warto zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych w preparatach Isotretinoin Aristo (10 mg i 20 mg), takich jak olej sojowy, sorbitol, glicerol oraz barwniki (E124 i E110), które mogą nasilać objawy niepożądane u pacjentów z nietolerancją tych składników.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Feverinex 100 mg/mL
Przedawkowanie paracetamolu, substancji czynnej leku Feverinex, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, prowadzące do martwicy wątroby i potencjalnie śmierci. Dawka toksyczna u dorosłych wynosi ≥6 g (60 ml Feverinex 100 mg/ml), a u dzieci >100 mg/kg masy ciała; dawki >20-25 g są potencjalnie śmiertelne. Przedawkowanie przebiega w czterech fazach: I (12-24h) z objawami niespecyficznymi (nudności, wymioty), II (24-48h) z pozorną poprawą i wzrostem AspAT, AlAT, bilirubiny, III (72-96h) z maksymalną hepatotoksycznością (AspAT do 20 000 j./l) i IV (7-8 dni) z powrotem do zdrowia przy skutecznym leczeniu. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu w osoczu: >300 μg/ml po 4h wskazuje na uszkodzenie wątroby u 90% pacjentów, a >120 μg/ml na ryzyko hepatotoksyczności.
antidotum, ból brzucha, czas protrombinowy, dawka toksyczna paracetamolu, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dysfagia, encefalopatia, encefalopatia wątrobowa, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, infuzja dożylna, jadłowstręt, martwica kanalików nerkowych, martwica wątroby, N-acetylocysteina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, protrombina, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, stężenie paracetamolu, uszkodzenie mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramladio 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Ramladio, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych i krytycznego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem i niewydolnością wielonarządową. Objawy obejmują bradykardię (ramipryl), odruchową tachykardię (amlodypina), zaburzenia elektrolitowe (głównie potasu i sodu) oraz niewydolność nerek. Warto podkreślić, że ramiprylat jest słabo usuwalny hemodializą, podobnie jak amlodypina, ze względu na silne wiązanie z białkami osocza, co ogranicza skuteczność dializy w leczeniu przedawkowania.
alfa-1-adrenomimetyk, angiotensyna II, antagonista kanałów wapniowych, bradykardia, diureza, glukonian wapnia, hemodializa, inhibitor ACE, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, płukanie żołądka, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, stabilizacja hemodynamiczna, tachykardia odruchowa, wchłanianie leku, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rolpryna SR 2 mg
Przedawkowanie ropinirolu, substancji czynnej preparatu Rolpryna SR (dostępnego w dawkach 2 mg, 4 mg i 8 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu), prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów dopaminowych, co manifestuje się szeregiem objawów neurologicznych i krążeniowych. Do najczęstszych należą nudności i uporczywe wymioty (wynikające ze stymulacji receptorów D2 w ośrodku wymiotnym), zawroty głowy, hipotonia ortostatyczna, senność aż do śpiączki, pobudzenie psychoruchowe, omamy wzrokowe, dyskinezy oraz dyzregulacja autonomiczna (zaburzenia tętna i termoregulacji). Ze względu na przedłużone uwalnianie leku, objawy mogą utrzymywać się dłużej niż w przypadku preparatów o natychmiastowym uwalnianiu, co wymaga wydłużonego monitorowania pacjenta.
agonista receptora dopaminowego, antagonista dopaminy, dyskineza, działanie dopaminergiczne, hipotonia ortostatyczna, jądra podstawy, lek przeciwpsychotyczny, metoklopramid, neuroleptyk, omam wzrokowy, płukanie żołądka, przedłużone uwalnianie, receptor D2, Rolpryna SR, ropinirol, śpiączka, stymulacja dopaminergiczna, szlak dopaminergiczny, szlak mezokortykalny, układ dopaminergiczny, układ limbiczny, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxycardil 60 60 mg
Przedawkowanie diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Oxycardil 60 (60 mg), stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się głównie ciężkim niedociśnieniem tętniczym, bradykardią zatokową (<60 uderzeń/min), zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ostrym uszkodzeniem nerek. Objawy te mogą prowadzić do wstrząsu, niewydolności wielonarządowej oraz zatrzymania krążenia. W przebiegu zatrucia obserwuje się hipoperfuzję narządową i zaburzenia wodno-elektrolitowe, co wymaga natychmiastowej hospitalizacji i intensywnej opieki medycznej.
Postępowanie terapeutyczne obejmuje eliminację leku z organizmu poprzez płukanie żołądka oraz diurezę osmotyczną, a także leczenie objawowe. W przypadku bradykardii i bloków przedsionkowo-komorowych wskazana jest czasowa elektrostymulacja serca oraz podanie atropiny. Nasilone niedociśnienie i wstrząs leczone są wazopresorami (noradrenalina, adrenalina) oraz lekami inotropowymi (dobutamina). Dodatkowo stosuje się glukagon oraz glukonian wapnia we wlewie, które przeciwdziałają blokadzie kanałów wapniowych. Konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, funkcji nerek i równowagi wodno-elektrolitowej, a w ciężkich przypadkach rozważa się zaawansowane metody wspomagania układu krążenia.
adrenalina, antagonista kanału wapniowego, asystolia, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, diltiazem chlorowodorek, diureza osmotyczna, dobutamina, dysfagia, elektrostymulacja serca, glukagon, glukonian wapnia, hipoperfuzja, lek inotropowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, Oxycardil, płukanie żołądka, rozszerzenie naczynia obwodowego, wazopresor, wstrząs, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zentel 400 mg
Przedawkowanie albendazolu (Zentel 400 mg) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej oceny i indywidualnego podejścia terapeutycznego. Albendazol, będący pochodną benzimidazolu, działa poprzez hamowanie polimeryzacji tubuliny, co prowadzi do zaburzeń metabolizmu pasożytów, jednak w nadmiernych dawkach może wywołać hepatotoksyczność (podwyższone enzymy wątrobowe, żółtaczka, niewydolność wątroby), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, niedokrwistość) oraz objawy neurologiczne (bóle głowy, zawroty, drgawki). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków, ze względu na ryzyko interakcji i nasilenia toksyczności. Monitorowanie parametrów życiowych, laboratoryjnych (morfologia, elektrolity, funkcje nerek i wątroby) oraz stanu neurologicznego jest kluczowe w postępowaniu.
albendazol, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, działanie neurotoksyczne, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, funkcja wątroby, gospodarka wodno-elektrolitowa, hepatotoksyczność, interakcja lekowa, kortykosteroid, leczenie przeciwalergiczne, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, morfologia krwi, niedokrwistość, niewydolność narządowa, niewydolność wątroby, objawy gastroenterologiczne, objawy oponowe, ośrodek toksykologiczny, parametry życiowe, płukanie żołądka, pochodna benzimidazolu, polimeryzacja tubuliny, reakcja nadwrażliwości, stężenie elektrolitów, szpik kostny, tlenoterapia, toksykologia kliniczna, trombocytopenia, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zakażenie pasożytnicze, żółcień pomarańczowa, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apo-Tamis 0,4 mg
Przedawkowanie tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej Apo-Tamis 0,4 mg, prowadzi przede wszystkim do ciężkiego niedociśnienia tętniczego krwi, zagrażającego perfuzji narządowej, zwłaszcza mózgu, serca i nerek. Mechanizm toksyczny opiera się na nasilonej blokadzie receptorów α1-adrenergicznych, co powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń krwionośnych i zapaść naczyniową. Klinicznie obserwuje się silne działanie hipotensyjne, zaburzenia świadomości od zawrotów głowy po utratę przytomności oraz możliwą ostrą niewydolność nerek wskutek hipoperfuzji. Wartości ciśnienia tętniczego mogą spaść do poziomów zagrażających życiu, co wymaga natychmiastowej interwencji.
Apo-Tamis, ciśnienie tętnicze krwi, czynność nerek, działanie hipotensyjne, hipoperfuzja mózgowa, leki wazopresyjne, naczynia krwionośne, niedociśnienie, niewydolność nerek, parametry hemodynamiczne, perfuzja tkankowa, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, przedłużone uwalnianie, receptory α₁-adrenergiczne, środki przeczyszczające, tamsulosyna chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zapaść naczyniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Coxydyna 90 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej preparatu Coxydyna, choć charakteryzuje się relatywnie niskim profilem toksyczności przy krótkotrwałym przekroczeniu dawek, może prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza w układzie sercowo-naczyniowym, nerkowym oraz żołądkowo-jelitowym. Badania kliniczne wykazały, że jednorazowe dawki do 500 mg oraz dawki powtarzane do 150 mg/dobę przez 21 dni nie wywoływały istotnych objawów toksyczności. Niemniej jednak, dawki powyżej 150 mg/dobę mogą indukować nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę, nadciśnienie tętnicze, zmniejszenie diurezy oraz podwyższenie stężenia kreatyniny. Dawki przekraczające 300 mg wiążą się z ryzykiem tachykardii, arytmii, ostrej niewydolności nerek oraz podwyższenia enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), a także rzadko żółtaczki i objawów neurologicznych, takich jak bóle i zawroty głowy.
arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, Coxydyna, dializa otrzewnowa, etorykoksyb, hemodializa, hospitalizacja pacjenta, inhibitor COX-2, nadciśnienie tętnicze, nudności i wymioty, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, podwyższone enzymy wątrobowe, podwyższone stężenie kreatyniny, podwyższony poziom transaminaz, tachykardia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy, zmniejszenie diurezy, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Midazolam hameln 2 mg/ml
Przedawkowanie midazolamu, benzodiazepiny o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, manifestuje się szerokim spektrum objawów od łagodnej senności, ataksji, dyzartrii i oczopląsu, po ciężkie stany takie jak bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresja krążeniowo-oddechowa oraz śpiączka. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu oddechowego oraz osoby przyjmujące jednocześnie inne substancje depresyjne, w tym alkohol. Śpiączka po przedawkowaniu midazolamu zwykle trwa kilka godzin, ale u osób starszych może mieć charakter przedłużony i cykliczny. Monitorowanie parametrów życiowych, zwłaszcza funkcji oddechowo-krążeniowych, jest kluczowe w ocenie stanu klinicznego pacjenta.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, arefleksja, aspiracja, ataksja, benzodiazepina, bezdech, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, depresja OUN, dyzartria, flumazenil, lek wazopresyjny, midazolam, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, parametry życiowe, płukanie żołądka, próg drgawkowy, saturacja krwi, śpiączka, tlenoterapia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ oddechowy, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vicebrol BIO 5 mg
Winpocetyna, substancja czynna preparatu Vicebrol Bio (5 mg/tabletka), charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa, co potwierdzają dotychczasowe obserwacje kliniczne. Długotrwałe stosowanie dawki dobowej do 60 mg nie wywołuje istotnych działań niepożądanych, a jednorazowa ekspozycja na dawkę 360 mg, przekraczającą 6-krotnie zalecaną dawkę terapeutyczną, również nie skutkowała negatywnymi efektami klinicznymi. Brak zgłoszonych przypadków przedawkowania wskazuje na relatywnie bezpieczny profil farmakologiczny winpocetyny, co jest istotne dla lekarzy prowadzących terapię u pacjentów wymagających wyższych dawek leku. Należy jednak uwzględnić obecność laktozy jednowodnej (100,3 mg/tabletka) w preparacie, co ma znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Robitussin Expectorans 100 mg/5 ml
Przedawkowanie gwajafenezyny, substancji czynnej w syropie Robitussin Expectorans (100 mg/5 ml), objawia się głównie zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności i wymioty. Objawy te mogą prowadzić do odwodnienia oraz zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza przy długotrwałym występowaniu. W przypadku podejrzenia przedawkowania wskazane jest szybkie wdrożenie płukania żołądka, które jest metodą z wyboru eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej, szczególnie skuteczne, gdy wykonane jest w krótkim czasie od zażycia leku.
alkohol etylowy, benzoesan sodu, dyskomfort nadbrzusza, efekt uboczny, gwajafenezyna, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, maltitol, nawodnienie dożylne, nudności, objawy kliniczne, płukanie żołądka, Robitussin Expectorans, równowaga elektrolitowa, sorbitol, substancja pomocnicza, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Ketokonazol – Przedawkowanie
Ketokonazol, stosowany zarówno doustnie (np. tabletki 200 mg Ketokonazol Polfarmex), jak i miejscowo (szampony lecznicze: Nizax Activ, Nizoral, Sinazol, Zoxin-med; kremy: Nizoral), może wywołać różnorodne objawy przedawkowania zależne od drogi podania i postaci farmaceutycznej. Przy znacznym przedawkowaniu doustnym obserwuje się objawy neurologiczne (ból głowy, znużenie), gastryczne (nudności, wymioty) oraz słuchowe (szum w uszach, szczególnie przy Zoxin-med). Miejscowe nadmierne stosowanie kremów może powodować objawy skórne, takie jak rumień, obrzęk i pieczenie, które ustępują po odstawieniu preparatu. Przedawkowanie szamponów leczniczych prowadzi do nasilenia typowych działań niepożądanych tych preparatów.
ból głowy, działanie niepożądane, ketokonazol, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, manifestacja kliniczna, monitorowanie pacjenta, nudność, objaw gastryczny, objaw neurologiczny, objaw niepożądany, objaw skórny, obrzęk, pieczenie skóry, płukanie żołądka, postać farmaceutyczna, postępowanie terapeutyczne, rumień, substancja przeciwgrzybicza, szampon leczniczy, szum w uszach, węgiel aktywowany, wymioty, zachłyśnięcie treścią żołądkową, znużenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Etoricoxib Teva 90 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, dostępnego w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg, może wystąpić zarówno po jednorazowym przyjęciu dużej dawki, jak i w wyniku długotrwałego stosowania dawek przekraczających zalecane. Dane kliniczne wskazują, że dawki do 500 mg jednorazowo oraz do 150 mg na dobę przez okres do 21 dni nie wywoływały istotnych objawów toksyczności. W przypadku przedawkowania najczęściej obserwuje się objawy żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty), zaburzenia czynności serca (nadciśnienie tętnicze, tachykardia, arytmie) oraz zaburzenia czynności nerek (zatrzymanie płynów, obrzęki, zmniejszenie filtracji kłębuszkowej), szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i nerek.
ból brzucha, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, etorykoksyb, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, tabletka powlekana, tachykardia, technika dializacyjna, toksyczność, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Furagina APTEO MED 50 mg
Przedawkowanie furazydyny, substancji czynnej leku Furagina APTEO MED, stanowi istotne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, ze względu na nerkową eliminację leku i ryzyko kumulacji. Klinicznie objawia się bólami głowy, zawrotami, nudnościami, wymiotami, reakcjami alergicznymi oraz niedokrwistością wynikającą z toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy, błonę śluzową przewodu pokarmowego i szpik kostny. Wartości parametrów hematologicznych, takich jak hemoglobina i hematokryt, mogą ulec obniżeniu, co wymaga monitorowania. Szczególnie narażone są osoby z zaburzeniami czynności nerek, w podeszłym wieku oraz przyjmujące leki nefrotoksyczne.
badanie czynności wątroby, błona śluzowa przewodu pokarmowego, diureza, filtracja kłębuszkowa, furazydyna, hemodializa, hemoliza, lek nefrotoksyczny, morfologia krwi, niedokrwistość, niewydolność nerek, objaw przedawkowania, obrzęk naczynioruchowy, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parametr czerwonokrwinkowy, płukanie żołądka, powikłanie pulmonologiczne, reakcja alergiczna, szpitalny oddział ratunkowy, technika nerkozastępcza, toksyczne działanie na szpik kostny, układ nerwowy, upośledzona czynność nerek, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie funkcji nerek, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aleric Lora 10 mg
Przedawkowanie loratadyny (10 mg/tabletka, Aleric Lora) prowadzi do nasilenia objawów cholinolitycznych, które stanowią poważne zagrożenie dla pacjenta. Charakterystyczna triada kliniczna obejmuje senność, tachykardię (>100/min) oraz ból głowy, wynikające z działania przeciwhistaminowego i antycholinergicznego leku. Dodatkowo mogą wystąpić objawy takie jak suchość błon śluzowych, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu i zaparcia, będące efektem blokady receptorów muskarynowych. Diagnostyka i szybkie rozpoznanie tych symptomów są kluczowe dla wdrożenia odpowiedniego leczenia.
ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, EKG, hemodializa, loratadyna, objawy cholinolityczne, płukanie żołądka, receptory histaminowe, receptory muskarynowe, rozszerzenie źrenic, sedacja, senność, spowolnienie psychoruchowe, suchość błon śluzowych, tachykardia, układ cholinergiczny, węgiel aktywny, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tacrolimus STADA 1 mg
Przedawkowanie takrolimusu, stosowanego głównie po przeszczepieniach narządów, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się szerokim spektrum objawów klinicznych. Do najczęstszych należą drżenia mięśniowe, bóle głowy, nudności, wymioty, pokrzywka, letarg oraz zaburzenia biochemiczne, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny w surowicy oraz aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT). Objawy te odzwierciedlają neurotoksyczność, nefrotoksyczność oraz hepatotoksyczność leku, a także nasilone działanie immunosupresyjne, które zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Diagnostyka powinna obejmować ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, stężenia takrolimusu w surowicy oraz funkcji nerek, wątroby i układu nerwowego.
aminotransferaza alaninowa, azot mocznikowy, ból głowy, drżenie mięśniowe, enzymy wątrobowe, hemodiafiltracja, hemofiltracja, immunosupresja, kreatynina w surowicy, lek immunosupresyjny, letarg, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nudności i wymioty, parametry biochemiczne, płukanie żołądka, pokrzywka, profilaktyka przeciwinfekcyjna, takrolimus, węgiel aktywowany, zakażenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tulip Combo 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Tulip Combo, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wymaga przede wszystkim monitorowania czynności wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CPK) w surowicy, co pozwala na wczesne wykrycie potencjalnego uszkodzenia mięśni i hepatotoksyczności. Ezetymib wykazuje stosunkowo niski profil toksyczności nawet przy dawkach do 50 mg/dobę (5-krotność dawki standardowej) podawanych przez okres do 14 dni, a także w dawce 40 mg/dobę przez 56 dni u pacjentów z hipercholesterolemią. W przypadku atorwastatyny, ze względu na silne wiązanie z białkami osocza, hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku. Objawy przedawkowania mogą obejmować podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych (ALT, AST), wzrost CPK, miopatię, rabdomiolizę oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
aminotransferazy, atorwastatyna sól wapniowa, bilirubina, czynność wątroby, enzymy wątrobowe, ezetymib i atorwastatyna, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, klirens substancji, miopatia, ostra niewydolność nerek, pierwotna hipercholesterolemia, płukanie żołądka, rabdomioliza, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin Medical Valley 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, choć rzadkie, może wystąpić przy dawkach przekraczających zalecane 100 mg/dobę. Dane z badań klinicznych wskazują, że pojedyncze dawki do 800 mg (8-krotność dawki maksymalnej) oraz wielokrotne dawki do 600 mg/dobę przez 10 dni lub 400 mg/dobę przez 28 dni nie wywołują istotnych klinicznie działań niepożądanych. Zaobserwowano jedynie minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc przy dawce 800 mg. W związku z tym, sytagliptyna wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa, jednak w przypadku przedawkowania konieczne jest monitorowanie pacjenta, zwłaszcza pod kątem parametrów elektrokardiograficznych i stanu klinicznego.
dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, dializoterapia, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, niewchłonięty lek, odstęp QTc, płukanie żołądka, sesja hemodializy, sytagliptyna, węgiel aktywowany, współistniejące schorzenie, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, zmiany elektrokardiograficzne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Digoxin Teva 100 mcg
Przedawkowanie digoksyny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, które może manifestować się zarówno w formie ostrej, częściej obserwowanej u dzieci, jak i przewlekłej, typowej dla dorosłych. Toksyczność leku nie zawsze koreluje ze stężeniem powyżej 3 ng/ml, co wymaga szczególnej uwagi klinicystów. Czynniki zwiększające ryzyko zatrucia to zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia, hiperkalcemia), zasadowica, niedotlenienie, niewydolność wieńcowa, zapalenie mięśnia sercowego, a także wiek podeszły, niedoczynność tarczycy i niewydolność nerek. Obraz kliniczny jest wieloukładowy i obejmuje objawy ze strony przewodu pokarmowego (anoreksja, nudności, wymioty, biegunka), układu nerwowego (zawroty głowy, pobudzenie, splątanie, omamy wzrokowe) oraz narządu wzroku (chromatopsja, diplopia). Najistotniejsze są objawy kardiologiczne, takie jak niedociśnienie tętnicze, arytmie komorowe, bradykardia i nadkomorowe tachyarytmie. W ostrym zatruciu typowa jest hiperkaliemia, natomiast w przewlekłym hipokaliemia.
anoreksja, arytmia komorowa, atropina, beta-adrenolityki, bradykardia, bromek ipratropium, chromatopsja, dezorientacja, digoksyna, diplopia, fenytoina, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kardiostymulacja elektryczna, kolestyramina, lidokaina, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niedotlenienie, niewydolność nerek, niewydolność wieńcowa, omamy wzrokowe, płukanie żołądka, preparaty potasu, serce płucne, splątanie, tachyarytmia nadkomorowa, węgiel aktywowany, zapalenie mięśnia sercowego, zasadowica, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Przedawkowanie – Althyxin 25 mcg/5 ml
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Althyxin, prowadzi do objawów tyreotoksykozy, z dominującym wzrostem stężenia hormonu T3, który jest bardziej wiarygodnym markerem niż T4 lub fT4. Klinicznie obserwuje się zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia >100/min, arytmie, nadciśnienie, ból w klatce piersiowej, a w ciężkich przypadkach zastoinową niewydolność serca i zapaść kardiogenną), zaburzenia trawienne (wymioty, ból brzucha, biegunka, wzmożony apetyt z utratą masy ciała) oraz objawy neurologiczne (drażliwość, bezsenność, pobudzenie, drgawki, śpiączka). Objawy mogą pojawić się zarówno w ciągu kilku godzin, jak i z opóźnieniem kilku dni po przedawkowaniu. U pacjentów z padaczką istnieje ryzyko prowokacji napadów, a w rzadkich przypadkach mogą wystąpić przełom tarczycowy, ciężkie zaburzenia rytmu, niewydolność serca, śpiączka i zgon.
dawka supraterapeutyczna, dławica piersiowa, hiperkineza, hormon T3, hormon T4, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, napad padaczkowy, niewydolność serca, perystaltyka jelit, plazmafereza, płukanie żołądka, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, skurcz dodatkowy, tachykardia, tyreotoksykoza, układ współczulny, zaburzenie kardiologiczne, zapaść kardiogenna, zastoinowa niewydolność serca, zatrucie ostre - Leksykon leków
Przedawkowanie – Unituss Junior 60 mg/10 ml
Przedawkowanie lewodropropizyny, substancji czynnej syropu Unituss Junior (60 mg/10 ml), jest rzadkie i charakteryzuje się stosunkowo łagodnym profilem toksyczności. Badania kliniczne wykazały dobrą tolerancję leku przy jednorazowych dawkach do 240 mg oraz dawkowaniu wielokrotnym do 120 mg trzy razy na dobę przez 8 dni. W literaturze opisano pojedynczy przypadek przedawkowania u trzyletniego dziecka, które przyjęło 360 mg lewodropropizyny na dobę, doświadczając jedynie umiarkowanych objawów żołądkowo-jelitowych, takich jak ból brzucha i wymioty, które ustąpiły samoistnie bez powikłań. Nie odnotowano istotnych zaburzeń neurologicznych ani sercowo-naczyniowych nawet przy dawkach przekraczających zalecane wartości.
ból brzucha, dawkowanie leku, detoksykacja, dyskomfort nadbrzusza, leczenie objawowe, lek przeciwkaszlowy, lewodropropizyna, monitorowanie funkcji życiowych, nudności, objawy przedawkowania, objawy żołądkowo-jelitowe, opioidowe substancje przeciwkaszlowe, płukanie żołądka, podaż pozajelitowa płynów, senność, syrop Unituss Junior, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia oddechowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lerivon 10 mg
Przedawkowanie mianseryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Lerivon, może prowadzić do długotrwałej sedacji oraz poważnych powikłań kardiologicznych i oddechowych. Kluczowym zagrożeniem są zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT oraz częstoskurcz komorowy typu „torsade de pointes”, co wymaga ciągłego monitorowania EKG. Rzadziej obserwuje się arytmie inne niż torsade de pointes, drgawki, ostre niedociśnienie tętnicze oraz niewydolność oddechową, które mogą wymagać intensywnej terapii wspomagającej, w tym wentylacji mechanicznej i leczenia przeciwwstrząsowego.
antidotum, arytmia serca, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, drgawki, Lerivon, mianseryna chlorowodorek, monitorowanie czynności serca, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, ostre niedociśnienie, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, polimorficzny częstoskurcz komorowy, postępowanie przeciwwstrząsowe, sedacja, wydłużenie odstępu QT, zapis EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Furosemidum Polpharma 40 mg
Przedawkowanie furosemidu, zarówno w formie ostrej, jak i przewlekłej, prowadzi do istotnych zaburzeń homeostazy, głównie poprzez nadmierną utratę elektrolitów i płynów ustrojowych. Kluczowymi konsekwencjami są hipowolemia, odwodnienie oraz zagęszczenie krwi, co skutkuje poważnymi powikłaniami, takimi jak zaburzenia rytmu serca (arytmie związane z hipokaliemią), ciężkie niedociśnienie tętnicze z ryzykiem wstrząsu, ostra niewydolność nerek spowodowana hipoperfuzją oraz zakrzepica wynikająca ze zwiększonej lepkości krwi. Dodatkowo, przedawkowanie może wywołać zaburzenia neurologiczne, w tym majaczenie, porażenia wiotkie, apatię i splątanie, które są powiązane z zaburzeniami elektrolitowymi i hipoperfuzją OUN.
apatia, arytmia, działanie diuretyczne, działanie moczopędne, elementy morfotyczne krwi, hematokryt, hemodializa, hipokaliemia, hipoperfuzja nerek, hipowolemia, majaczenie, nefrotoksyczność, niedociśnienie, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, porażenie wiotkie, przedawkowanie furosemidu, spadek ciśnienia tętniczego, splątanie, węgiel aktywny, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia homeostazy, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zagęszczenie krwi, zakrzepica - Leksykon substancji czynnych
Stramonium – Przedawkowanie
Stramonium (Datura stramonium) zawiera alkaloidy tropanowe, takie jak atropina, skopolamina i hyoscyjamina, które wywołują silne działanie przeciwcholinergiczne poprzez blokadę receptorów muskarynowych. Przedawkowanie tych alkaloidów prowadzi do klasycznego zespołu antycholinergicznego, objawiającego się m.in. tachykardią (>120/min od 5 mg alkaloidów), rozszerzeniem źrenic (mydriasis od 1 mg), suchością błon śluzowych (od 2 mg), zaburzeniami świadomości (od 10 mg), halucynacjami (od 5 mg), drgawkami (przy dawkach >20 mg), hipertermią (>40°C przy dawkach >15 mg) oraz depresją oddechową (przy dawkach śmiertelnych >50 mg). Toksyczność zależy od zawartości alkaloidów, która jest zmienna w zależności od części rośliny i warunków wzrostu. Dawki toksyczne zaczynają się już od 2-5 mg alkaloidów tropanowych, a dawki powyżej 50 mg mogą być śmiertelne.
alkaloidy tropanowe, arytmia nadkomorowa, atropina, benzodiazepiny, dekontaminacja, depresja oddechowa, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, elektrokardiografia, fizostygmina, halucynacje, hipertermia, hyoscyjamina, inhibitor acetylocholinesterazy, kinaza kreatynowa, niedrożność porażenna, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, rabdomioliza, receptory muskarynowe, rozszerzenie źrenic, skopolamina, Stramonium, tachykardia, uszkodzenie OUN, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mirzaten Q-Tab 15 mg
Przedawkowanie mirtazapiny (substancja czynna Mirzaten Q-Tab) manifestuje się głównie zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak senność, ospałość, dezorientacja oraz przedłużone uspokojenie polekowe, wynikające z blokady receptorów histaminowych H₁ i adrenergicznych α₁. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się tachykardię (>100 uderzeń/min) oraz wahania ciśnienia tętniczego (zarówno nadciśnienie, jak i niedociśnienie), co jest efektem działania antycholinergicznego i adrenergicznego. Szczególnie niebezpieczne są przedawkowania mieszane, gdzie ryzyko ciężkich powikłań, takich jak wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, jest znacznie podwyższone. Objawy te mogą mieć charakter od łagodnego do zagrażającego życiu, zwłaszcza przy współistniejącym stosowaniu innych leków przeciwdepresyjnych, anksjolityków, alkoholu lub opioidów.
ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, depresja oddechowa, dezorientacja, efekt antycholinergiczny, hamowanie czynności OUN, leczenie objawowe, mieszane przedawkowanie, mirtazapina, nadciśnienie łagodne, niedociśnienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, polimorficzny częstoskurcz komorowy, receptor adrenergiczny α1, receptor histaminowy H1, splątanie, spowolnienie psychoruchowe, substancja czynna, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, uspokojenie polekowe, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia orientacji, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cirrus Duo 5 mg + 120 mg
Przedawkowanie Cirrus Duo, zawierającego 5 mg cetyryzyny dichlorowodorku oraz 120 mg pseudoefedryny chlorowodorku, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się objawami ze strony OUN, układu sercowo-naczyniowego, przewodu pokarmowego oraz objawami przeciwcholinergicznymi. Toksyczność wynika z synergistycznego działania obu substancji: pseudoefedryna może wywołać psychozę toksyczną, a cetyryzyna objawy przeciwcholinergiczne i depresję OUN. Objawy przedawkowania obejmują m.in. tachykardię, arytmie, nadciśnienie tętnicze, drgawki, bezdech, zapaść krążeniową, a także zaburzenia neurologiczne takie jak omamy, drżenia i utrata przytomności. Warto podkreślić, że dawki substancji czynnych w leku (5 mg cetyryzyny i 120 mg pseudoefedryny) mogą prowadzić do ciężkich powikłań, włącznie ze śmiercią.
amina sympatykomimetyczna, arytmia, bezdech, bilans płynów, cetyryzyna dichlorowodorek, diazepam dożylny, diureza, drgawki, gazometria, halucynacje wzrokowe, hemodializa, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, mydriaza, nadciśnienie, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, objawy przeciwcholinergiczne, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, płukanie żołądka, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna chlorowodorek, psychoza toksyczna, receptor α-adrenergiczny, receptor β-adrenergiczny, sinica, śpiączka, sympatykomimetyk, tachykardia, utrata przytomności, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketipinor 100 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (Ketipinor) stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów neurologicznych (senność, drgawki, śpiączka), sercowo-naczyniowych (częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT), antycholinergicznych (zatrzymanie moczu, zaburzenia widzenia, suchość błon śluzowych) oraz mięśniowych (rabdomioliza) i oddechowych (depresja ośrodka oddechowego, niewydolność oddechowa). Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu krążenia. Objawy wynikają z farmakologicznego działania kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, receptory alfa-adrenergiczne i muskarynowe, co może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonu. Ze względu na długi okres półtrwania leku, objawy mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, wymagając przedłużonej obserwacji.
blok serca, choroba układu krążenia, częstoskurcz, depresja ośrodka oddechowego, drożność dróg oddechowych, fizostygmina, kwetiapina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor muskarynowy, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zespół antycholinergiczny, zespół majaczeniowy - Leksykon substancji czynnych
Medazepam – Przedawkowanie
Przedawkowanie medazepamu, benzodiazepiny stosowanej w lekach Medazepam TZF i Rudotel, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko depresji ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi środkami depresyjnymi. Objawy przedawkowania dzielą się na łagodne, takie jak senność, ataksja, dyzartria i oszołomienie, oraz ciężkie, obejmujące depresję oddechową, zaburzenia krążeniowe, śpiączkę trwającą kilka godzin (zwłaszcza u osób starszych), osłabienie odruchów i bezdech. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami układu oddechowego oraz tych, którzy przyjmują leki obniżające próg drgawkowy, gdyż u nich ryzyko powikłań jest znacznie wyższe.
antagonista benzodiazepin, ataksja, benzodiazepina, bezdech, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, dyzartria, flumazenil, hemodializa, hipotensja, interwencja medyczna, napad drgawkowy, niezborność ruchów, obniżenie ciśnienia krwi, oczopląs, osłabienie odruchów, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychomotoryczne, próg drgawkowy, przedawkowanie medazepamu, senność, siła mięśniowa, sinica obwodowa, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, upośledzenie wymowy, utrata przytomności, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zaburzenia koordynacji, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Guajazyl 125 mg/5 ml
Przedawkowanie syropu Guajazyl, zawierającego 125 mg gwajafenezyny w 5 ml, nie wiąże się z występowaniem ciężkich zaburzeń toksycznych, nawet przy spożyciu znacznych dawek substancji czynnej. Dominujące objawy przedawkowania dotyczą przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle żołądka, biegunka) oraz ośrodkowego układu nerwowego (senność, spowolnienie psychoruchowe). Objawy te mają zazwyczaj charakter samoograniczający i ustępują bez konieczności specjalistycznego leczenia, choć mogą wymagać monitorowania stanu pacjenta, zwłaszcza w przypadku ryzyka odwodnienia lub zaburzeń czynności układu oddechowego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketilept 200 mg 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej preparatu Ketilept (dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg), stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się szerokim spektrum objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, sedacja, splątanie, majaczenie, drgawki, stan padaczkowy, śpiączka) oraz układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, hipotonia, wydłużenie odstępu QT). Działania antycholinergiczne leku powodują dodatkowo zatrzymanie moczu i objawy zespołu antycholinergicznego. Powikłania takie jak rabdomioliza, depresja oddechowa i zaburzenia rytmu serca mogą prowadzić do zgonu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Wydłużenie odstępu QT i ryzyko arytmii wymagają szczególnej uwagi podczas monitorowania EKG.
blok serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja oddechowa, dezorientacja, działanie antycholinergiczne, działanie sedacyjne, fizostygmina, hipoksemia, hipotonia, Ketilept, kwetiapina, majaczenie, mioglobinuria, napad drgawkowy, neuroprzekaźnik, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie zespołu QRS, powikłanie kardiologiczne, próg drgawkowy, przepełnienie pęcherza moczowego, rabdomioliza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor histaminowy H1, receptor serotonergiczny, rozpad mięśni prążkowanych, sedacja, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie percepcji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tamsugen 0,4mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde 0,4 mg
Przedawkowanie tamsulosyny chlorowodorku, selektywnego antagonisty receptorów α1-adrenergicznych, stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które może zagrażać funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego. Dawka terapeutyczna wynosi 0,4 mg, jednak przypadki przedawkowania obejmowały dawki nawet do 12 mg (30-krotność dawki terapeutycznej), przy czym głównym objawem jest znaczny spadek ciśnienia krwi wymagający interwencji medycznej. Dodatkowo mogą wystąpić objawy neurogeniczne, takie jak ból głowy, oraz zaburzenia układu krążenia, w tym tachykardia, zawroty głowy i omdlenia, będące wtórne do niedociśnienia.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, białko osocza, dializa, hipoperfuzja nerek, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, omdlenie, parametry hemodynamiczne, pasaż jelitowy, płukanie żołądka, podaż płynów, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, pozycja leżąca, rzut serca, środek przeczyszczający osmotyczny, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zawroty głowy