Przedawkowanie leku Alventa

Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Lek Alventa, dostępny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych (w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg), zawiera substancję czynną wenlafaksynę w postaci chlorowodorku. Przypadki przedawkowania tego leku odnotowano zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi substancjami, szczególnie z alkoholem i innymi produktami leczniczymi.¹

Ryzyko zgonu przy przedawkowaniu

Badania retrospektywne wskazują, że przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z większym ryzykiem zgonu w porównaniu do leków przeciwdepresyjnych z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jednak mniejszym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Należy podkreślić, że badania epidemiologiczne wykazały, iż pacjenci leczeni wenlafaksyną często obciążeni są większą liczbą czynników ryzyka samobójstwa niż pacjenci przyjmujący leki z grupy SSRI.² Wpływ na zwiększone ryzyko zgonu może wynikać zarówno z toksyczności wenlafaksyny po przedawkowaniu, jak i z charakterystyki klinicznej pacjentów leczonych tym lekiem.³

Dawka toksyczna

Objawy ciężkiego zatrucia wenlafaksyną mogą wystąpić u osób dorosłych po przyjęciu około 3 gramów substancji czynnej.⁴ Warto zaznaczyć, że dawka ta odpowiada przyjęciu np. 20 kapsułek leku Alventa 150 mg lub 40 kapsułek leku Alventa 75 mg, lub 80 kapsułek leku Alventa 37,5 mg.

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie wenlafaksyny manifestuje się szeregiem objawów, które mogą dotyczyć różnych układów organizmu. Najczęściej obserwowane objawy to tachykardia (przyspieszenie akcji serca), zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki oraz wymioty.⁵

W przypadku przedawkowania mogą również wystąpić zaburzenia w zapisie elektrokardiograficznym (EKG), takie jak:⁶

• Wydłużenie odstępu QT – zaburzenie repolaryzacji komór serca
• Blok odnogi pęczka Hisa – zaburzenia przewodzenia w sercu
• Poszerzenie zespołu QRS – świadczące o zaburzeniach depolaryzacji komór

Ponadto, mogą występować:⁷

• Tachykardia komorowa – groźna arytmia serca
• Bradykardia – zwolnienie akcji serca
• Niedociśnienie – spadek ciśnienia tętniczego krwi
• Hipoglikemia – obniżone stężenie glukozy we krwi
• Zawroty głowy

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku ciężkiego zatrucia wenlafaksyną konieczne jest wdrożenie złożonego leczenia ratunkowego wraz z monitorowaniem parametrów życiowych. Przy podejrzeniu przedawkowania leku Alventa zaleca się niezwłoczny kontakt z właściwym regionalnym ośrodkiem ds. toksykologii lub specjalistą ds. leczenia zatruć.⁸

Ogólne zasady postępowania

Postępowanie w przypadku przedawkowania wenlafaksyny obejmuje:⁹

1. Leczenie wspomagające i objawowe – ukierunkowane na stabilizację funkcji życiowych pacjenta
2. Monitorowanie rytmu serca i innych parametrów życiowych – ze szczególnym uwzględnieniem funkcji układu krążenia
3. Eliminacja niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego:
   • Wywołanie wymiotów – nie jest zalecane, jeśli istnieje ryzyko zachłyśnięcia
   • Płukanie żołądka – może być wskazane, jeżeli zostanie przeprowadzone bezpośrednio po przyjęciu produktu lub u pacjentów z objawami klinicznymi
   • Podanie węgla aktywowanego – może zmniejszyć wchłanianie substancji czynnej

Metody eliminacji leku

Należy podkreślić, że metody takie jak wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja i transfuzja wymienna prawdopodobnie nie będą skuteczne w usuwaniu wenlafaksyny z organizmu.¹⁰ Co istotne, dla wenlafaksyny nie jest znane swoiste antidotum, które mogłoby neutralizować jej działanie w przypadku przedawkowania.¹¹

Ze względu na brak specyficznego antidotum oraz ograniczoną skuteczność metod eliminacji leku z organizmu, leczenie przedawkowania wenlafaksyny opiera się głównie na zapobieganiu dalszemu wchłanianiu substancji, monitorowaniu stanu pacjenta oraz leczeniu objawowym.