Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alventa 37,5 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Alventa, zawierającego chlorowodorek wenlafaksyny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (37,5 mg, 75 mg, 150 mg), nie wykazały potencjału rakotwórczego ani mutagennego substancji czynnej. Testy genotoksyczności przeprowadzone in vitro i in vivo potwierdziły brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano istotne statystycznie zmniejszenie masy urodzeniowej potomstwa, zwiększoną liczbę płodów martwo urodzonych oraz podwyższoną śmiertelność noworodków w pierwszych 5 dniach laktacji przy dawce 30 mg/kg/dobę, co odpowiada czterokrotności maksymalnej dobowej dawki terapeutycznej u ludzi (375 mg). Dawka bezobjawowa wyniosła 1,3-krotność dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Alventa

Poniżej przedstawiono szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Alventa, zawierającego chlorowodorek wenlafaksyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (37,5 mg, 75 mg i 150 mg). Dane te opierają się na badaniach laboratoryjnych i modelach zwierzęcych, które dostarczają informacji o potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem leku u ludzi.1

Potencjał kancerogenny

Przeprowadzone badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału rakotwórczego wenlafaksyny. Szczegółowe analizy na populacjach szczurów i myszy otrzymujących substancję czynną nie dostarczyły żadnych dowodów sugerujących zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów w wyniku działania leku.2

Potencjał mutagenny

Kompleksowe badania potencjału mutagennego wenlafaksyny, przeprowadzone zarówno w warunkach laboratoryjnych (in vitro), jak i w organizmach żywych (in vivo), nie potwierdziły zdolności substancji czynnej do wywoływania mutacji genetycznych. Wielokierunkowa analiza genotoksyczności nie wykazała negatywnego wpływu wenlafaksyny na materiał genetyczny.3

Toksyczny wpływ na rozród

Badania toksykologiczne dotyczące wpływu wenlafaksyny na procesy rozrodcze przeprowadzono na szczurach laboratoryjnych. Zaobserwowano następujące efekty:4

  • Zmniejszenie masy urodzeniowej potomstwa – zauważono istotne statystycznie obniżenie wagi noworodków szczurów
  • Zwiększona liczba płodów martwo urodzonych – odnotowano wyższy współczynnik urodzeń martwych w porównaniu z grupą kontrolną
  • Zwiększona śmiertelność noworodków – zaobserwowano podwyższoną śmiertelność potomstwa szczurów w pierwszych 5 dniach laktacji

Efekty te wystąpiły przy dawce 30 mg/kg/dobę, która stanowi czterokrotność maksymalnej dobowej dawki stosowanej u ludzi (375 mg) w przeliczeniu na mg/kg. Należy podkreślić, że dokładna przyczyna obserwowanej zwiększonej śmiertelności noworodków nie została ustalona pomimo szczegółowych badań.5

W toku badań określono również dawkę, przy której nie obserwowano powyższych negatywnych efektów rozwojowych i reprodukcyjnych. Dawka ta wynosiła 1,3-krotność dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi. Pomimo przeprowadzonych badań, potencjalne ryzyko dla pacjentów nie zostało jednoznacznie określone i wymaga dalszej obserwacji klinicznej.6

Wpływ na płodność

W odrębnym badaniu przedklinicznym zaobserwowano redukcję płodności u szczurów obu płci poddanych działaniu ODV (O-demetylo-wenlafaksyna) – głównego aktywnego metabolitu wenlafaksyny. Istotnym jest fakt, że działanie ODV na płodność było od 1 do 2 razy silniejsze niż działanie samej wenlafaksyny w dawce odpowiadającej dawce terapeutycznej u ludzi wynoszącej 375 mg na dobę.7

Kliniczne znaczenie obserwowanego w badaniach na zwierzętach obniżenia płodności nie zostało jednoznacznie określone w kontekście stosowania leku Alventa u ludzi. Brak danych pozwalających na ocenę, czy podobne efekty mogą występować u pacjentów przyjmujących wenlafaksynę.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl