Przedawkowanie
Elestar 40 mg + 5 mg

Przedawkowanie leku Elestar, zawierającego olmesartan medoksomil i amlodypinę, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, głównie w wyniku nadmiernego działania hipotensyjnego. Objawy kliniczne obejmują znaczne niedociśnienie tętnicze, które może być długotrwałe i prowadzić do wstrząsu, tachykardię odruchową, bradykardię (w wyniku stymulacji układu przywspółczulnego), zaburzenia rytmu serca oraz zaburzenia świadomości od senności do śpiączki. Mechanizmy tych objawów wynikają z rozszerzenia naczyń obwodowych i blokady receptorów angiotensynowych przez olmesartan oraz blokady kanałów wapniowych przez amlodypinę. Ciężkość objawów zależy od dawki, czasu od zażycia oraz indywidualnych cech pacjenta, ze szczególnym ryzykiem u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Przedawkowanie leku Elestar (olmesartan medoksomil + amlodypina)

Przedawkowanie produktu leczniczego Elestar, zawierającego kombinację olmesartanu medoksomilu i amlodypiny, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Mechanizm działania obu substancji czynnych determinuje objawy kliniczne obserwowane podczas przedawkowania, które wynikają głównie z nadmiernego efektu hipotensyjnego.1

Objawy przedawkowania

Dotychczasowe doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania preparatu Elestar jest ograniczone. Objawy przedawkowania wynikają z właściwości farmakologicznych poszczególnych składników leku. W przypadku olmesartanu medoksomilu najczęściej obserwuje się niedociśnienie tętnicze i tachykardię, choć przy stymulacji układu przywspółczulnego może wystąpić również bradykardia. Przedawkowanie amlodypiny prowadzi do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych ze znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego i możliwą odruchową tachykardią.2

W literaturze medycznej odnotowano przypadki znacznego i potencjalnie długotrwałego niedociśnienia tętniczego w wyniku przedawkowania, które może prowadzić do wstrząsu, w tym wstrząsu zakończonego zgonem pacjenta.3

Postępowanie w przedawkowaniu

Postępowanie w przypadku przedawkowania leku Elestar powinno obejmować natychmiastowe działania mające na celu eliminację niewchłoniętego leku oraz leczenie objawowe ukierunkowane na stabilizację układu sercowo-naczyniowego.

Eliminacja niewchłoniętego leku:

  • W przypadku niedawnego przyjęcia leku należy rozważyć wykonanie płukania żołądka.4
  • Podanie węgla aktywowanego – badania wykazały, że zastosowanie węgla aktywowanego u zdrowych ochotników bezpośrednio lub w ciągu 2 godzin od przyjęcia amlodypiny istotnie zmniejsza jej wchłanianie.5

Leczenie objawowe:

W przypadku klinicznie istotnego niedociśnienia tętniczego wywołanego przedawkowaniem Elestar konieczne jest wdrożenie aktywnego leczenia podtrzymującego układ sercowo-naczyniowy, które powinno obejmować:6

  • Ścisłe monitorowanie funkcji serca i układu oddechowego
  • Ułożenie pacjenta w pozycji leżącej z uniesionymi kończynami dolnymi
  • Kontrolę objętości wewnątrznaczyniowej
  • Monitorowanie diurezy

W przywróceniu prawidłowego napięcia naczyń krwionośnych i stabilizacji ciśnienia tętniczego pomocne może być zastosowanie leków wazokonstrykcyjnych (zwężających naczynia), pod warunkiem braku przeciwwskazań do ich stosowania.7

Ze względu na mechanizm działania amlodypiny (blokada kanałów wapniowych), w leczeniu przedawkowania korzystne może być dożylne podanie glukonianu wapnia, który może częściowo odwrócić efekty blokady kanałów wapniowych.8

Skuteczność dializy w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania Elestar należy pamiętać, że skuteczność dializy jest ograniczona. Amlodypina w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, co powoduje, że dializa najprawdopodobniej nie będzie skuteczną metodą eliminacji tego składnika z organizmu.9 W przypadku olmesartanu brak jest jednoznacznych danych dotyczących jego eliminacji podczas dializy.10

Objawy przedawkowania leku Elestar

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm Składnik odpowiedzialny
Niedociśnienie tętnicze Znaczne i potencjalnie długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, mogące prowadzić do wstrząsu Nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych i blokada receptorów angiotensynowych Olmesartan i amlodypina
Tachykardia odruchowa Przyspieszenie czynności serca w odpowiedzi na spadek ciśnienia tętniczego Reakcja odruchowa na niedociśnienie Głównie amlodypina, również olmesartan
Bradykardia Zwolnienie czynności serca Stymulacja układu przywspółczulnego (pobudzenie nerwu błędnego) Olmesartan
Wstrząs Stan zagrożenia życia spowodowany znacznym niedociśnieniem i hipoperfuzją tkanek Konsekwencja znacznego niedociśnienia tętniczego Olmesartan i amlodypina
Zaburzenia rytmu serca Nieregularna praca serca wynikająca z zaburzeń elektrofizjologicznych Efekt blokady kanałów wapniowych i zaburzeń hemodynamicznych Głównie amlodypina
Zaburzenia świadomości Od senności do śpiączki Hipoperfuzja mózgowa wskutek niedociśnienia Wtórny efekt działania obu składników

Należy podkreślić, że ciężkość objawów przedawkowania zależy od przyjętej dawki leku, czasu od zażycia oraz indywidualnych czynników pacjenta, takich jak wiek, masa ciała, choroby współistniejące i stosowane jednocześnie inne leki. Szczególnie niebezpieczne może być przedawkowanie u pacjentów z uprzednio istniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.11

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl