kandydoza
Kandydoza (grzybica drożdżakowa) to infekcja wywoływana przez grzyby z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Te oportunistyczne patogeny występują naturalnie w organizmie, ale nadmierny wzrost prowadzi do rozwoju choroby. Kandydoza może obejmować błony śluzowe jamy ustnej (pleśniawki), gardła, przełyku, przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego oraz skóry.
Do czynników ryzyka rozwoju kandydozy należą: stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania, immunosupresja, cukrzyca, ciąża, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych oraz kortykosteroidów. Objawy zależą od lokalizacji zakażenia i mogą obejmować białe naloty na błonach śluzowych, świąd, pieczenie, upławy o charakterystycznym wyglądzie oraz zaczerwienienie skóry.
Diagnostyka kandydozy opiera się na badaniu mikroskopowym, hodowli mykologicznej oraz identyfikacji gatunku grzyba. W leczeniu stosuje się miejscowe i ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze, najczęściej z grupy azoli (flukonazol, itrakonazol), polieny (nystatyna, amfoterycyna B) oraz echinokandyny. Profilaktyka obejmuje kontrolę czynników predysponujących oraz odpowiednią higienę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polcylin 100 mg/ml
Fenoksymetylopenicylina, substancja czynna produktu leczniczego Polcylin, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w okresie ciąży, nie zwiększając ryzyka uszkodzenia płodu i mogąc być stosowana we wszystkich trymestrach ciąży zgodnie ze standardowymi wskazaniami terapeutycznymi. Penicyliny, w tym fenoksymetylopenicylina, są lekami pierwszego wyboru u kobiet ciężarnych wymagających antybiotykoterapii. Lek przenika do mleka matki, jednak w ilościach minimalnych, co czyni ryzyko działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią mało prawdopodobnym. Zaleca się obserwację dziecka pod kątem objawów takich jak biegunka, kandydoza czy wysypka, a w razie ich wystąpienia konsultację lekarską. Nie ma konieczności przerywania karmienia piersią podczas terapii Polcylinem.
antybiotykoterapia w ciąży, aspartam, benzoesan sodu, biegunka, cukrzyca ciążowa, fenoksymetylopenicylina, fenoksymetylopenicylina potasowa, gamety, glikol propylenowy, granulat leczniczy, kandydoza, karmienie piersią, penicylina, pleśniawki, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, sacharoza, wysypka, zawiesina doustna, zdolność zapładniająca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospamox 1000 mg
Ospamox, zawierający amoksycylinę w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i nudności (często ≥1/100 do <1/10), oraz wysypka skórna (często). Wymioty występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Należy zwrócić szczególną uwagę na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), oraz ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza), neurologiczne (hiperkineza, drgawki), wątrobowe (zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa) oraz nefrologiczne (śródmiąższowe zapalenie nerek, krystaluria). Występowanie działań niepożądanych o częstości nieznanej obejmuje m.in. zapalenie jelit indukowane lekiem, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz zespół Kounisa.
agranulocytoza, amoksycylina, anafilaksja, biegunka, choroba posurowicza, drgawki, dysfagia, eozynofilia, hiperkineza, IgA dermatoza, kandydoza, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, włochaty język, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clotidal 10 mg/g
Klotrymazol, substancja czynna kremu dopochwowego Clotidal (10 mg/g), jest pochodną imidazolu o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, klasyfikowaną w grupie leków przeciwzakaźnych i antyseptycznych (ATC: G01AF02). Mechanizm jego działania polega na hamowaniu syntezy ergosterolu, co prowadzi do zaburzenia integralności błony komórkowej grzybów. Wykazuje skuteczność wobec dermatofitów, drożdży (w tym Candida spp.) oraz pleśni, z minimalnym stężeniem hamującym (MIC) w zakresie 0,062-8,0 μg/ml. Działanie klotrymazolu może być grzybostatyczne lub grzybobójcze, zależnie od lokalnego stężenia leku, przy czym zarodniki grzybów wykazują ograniczoną wrażliwość na substancję.
bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakteryjne zapalenie pochwy, błona cytoplazmatyczna, błona komórkowa grzyba, Candida, Clotidal, corynebacterium, dermatofit, drożdże, dysfagia, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, Gardnerella vaginalis, gronkowiec, grzyb strzępkowy, infekcja grzybicza, kandydoza, klotrymazol, krem dopochwowy, lek przeciwzakaźny i antyseptyczny, minimalne stężenie hamujące, oporność na klotrymazol, oporność pierwotna, oporność wtórna, paciorkowiec, pałeczka Bacteroides, pleśń, pochodna imidazolu, synteza ergosterolu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbicort (80 mcg + 2,25 mcg)/dawkę
Lek Symbicort, zawierający budezonid (80 µg) i formoterol (2,25 µg) w formie aerozolu inhalacyjnego, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez zwiększenia ich częstości w porównaniu do monoterapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane wynikają z działania agonisty receptorów β2-adrenergicznych (formoterolu) i obejmują drżenie mięśni oraz kołatanie serca, które zwykle mają łagodne nasilenie i ustępują samoistnie. Często występują także zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła (kandydoza), które można ograniczyć poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca, paradoksalny skurcz oskrzeli (występujący u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów) oraz objawy ogólnoustrojowe związane z długotrwałym stosowaniem kortykosteroidów, takie jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, ból głowy, budezonid, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, drżenie, drżenie mięśni, dysfonia, formoterol, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, kortykosteroid, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, siniaczenie, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie smaku, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zawrót głowy, zespół Cushinga, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cagynol
Azotan sertaconazolu w dawce 300 mg, zawarty w globulkach dopochwowych Cagynol 300 mg, jest stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych, w szczególności kandydozy. Kluczowe w terapii jest kompleksowe podejście obejmujące identyfikację i eliminację czynników środowiskowych sprzyjających rozwojowi infekcji oraz leczenie wszystkich ognisk zakażenia, w tym ewentualnie partnera pacjenta, aby zapobiec nawrotom i transmisji. Całkowite wyleczenie infekcji oraz usunięcie przyczyn pierwotnych stanowią podstawę skutecznej terapii. Preparat ma postać globulek o wymiarach 3 cm długości i 1,3 cm szerokości, co jest istotne dla prawidłowego podania i efektywności leczenia.
- Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica pochwy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grzybica pochwy (vulvovaginal candidiasis, VVC) jest jedną z najczęstszych infekcji grzybiczych u kobiet, wywołaną najczęściej przez Candida albicans. Występuje u około 75% kobiet przynajmniej raz w życiu, a 10-20% przypadków ma postać powikłaną wymagającą specjalistycznej diagnostyki i terapii. Czynniki predysponujące obejmują stosowanie antybiotyków, zmiany hormonalne (ciąża, antykoncepcja, menopauza), cukrzycę, immunosupresję, stres, noszenie obcisłej bielizny oraz stosowanie irygacji pochwy. Typowe objawy to świąd, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk sromu, gęsta biała wydzielina bez zapachu, dyspareunia i dysuria zewnętrzna. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu ginekologicznym oraz badaniu mikroskopowym i posiewie wydzieliny pochwowej. Różnicowanie obejmuje bakteryjne zapalenie pochwy, infekcje przenoszone drogą płciową oraz stany zapalne alergiczne i kontaktowe.
alergiczne zapalenie pochwy, antybiotykoterapia, badanie ginekologiczne, bakteryjne zapalenie pochwy, Candida albicans, cukrzyca, drożdżaki Candida, dyspareunia, dysuria, flukonazol, grzybica pochwy, infekcja grzybicza, inwazyjna kandydoza, kandydoza, kandydoza pochwy, klotrimazol, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczny, mikonazol, nawracająca grzybica pochwy, obniżona odporność, pleśniawki, posiew mikrobiologiczny, powikłana grzybica pochwy, preparat bezpośredni, rzęsistkowica, terapia doustna, terapia miejscowa, wydzielina z pochwy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycosyst
Flukonazol (Mycosyst) nie jest zalecany do leczenia grzybicy owłosionej skóry głowy ze względu na niską skuteczność (<20%) w porównaniu do gryzeofulwiny. W terapii zakażeń Candida należy uwzględnić rosnącą oporność gatunków innych niż C. albicans, zwłaszcza C. krusei i C. auris, które są naturalnie oporne, oraz C. glabrata o zmniejszonej wrażliwości na flukonazol. W takich przypadkach konieczne może być zastosowanie alternatywnych leków przeciwgrzybiczych. Dane dotyczące skuteczności flukonazolu w leczeniu kryptokokozy pozauśrodkowounerwowej oraz głębokich grzybic endemicznych są ograniczone, co utrudnia precyzyjne ustalenie dawkowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagana jest ostrożność i ewentualna modyfikacja dawki, ze względu na ryzyko ciężkiego hepatotoksycznego uszkodzenia wątroby, które może przebiegać z objawami takimi jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczka.
arytmia komorowa, astenia, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, cytochrom CYP3A4, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica owłosionej skóry głowy, halofantryna, hipokaliemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, jadłowstręt, kandydoza, ketokonazol, kryptokokoza, laktoza bezwodna, leczenie przeciwgrzybicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, parakokcydioidomykoza, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca reakcja skórna, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mywy 3 mg + 0,02 mg
Lek MYWY, zawierający drospirenon 3 mg oraz etynyloestradiol 0,02 mg, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym żylnej i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar, przemijający napad niedokrwienny), nadciśnienia tętniczego oraz nowotworów wątroby. Dodatkowo obserwuje się niejednoznaczne powiązania z chorobami autoimmunologicznymi, neurologicznymi i zapalnymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, padaczka czy choroby zapalne jelit. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a w przypadku ich zaburzeń – przerwanie stosowania preparatu do czasu normalizacji parametrów. Ryzyko raka piersi jest nieznacznie podwyższone, jednak wzrost ten jest niewielki w stosunku do całkowitego ryzyka zachorowania u kobiet poniżej 40. roku życia, a związek przyczynowy nie został jednoznacznie potwierdzony.
antykoncepcja hormonalna, bezsenność, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon i etynyloestradiol, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, endometrium, hiperkaliemia, hiponatremia, induktor enzymatyczny, kandydoza, krwawienie międzymiesiączkowe, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, polip szyjki macicy, porfiria, rak piersi, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik pospolity, trombocytoza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zapalenie spojówek, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół suchego oka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon substancji czynnych
Ewerolimus – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ewerolimus, stosowany głównie w skojarzeniu z cyklosporyną, takrolimusem lub bazyliksymabem oraz kortykosteroidami, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, takich jak nefropatia wirusa BK, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) oraz infekcyjne zapalenie płuc. Profilaktyka przeciwko Pneumocystis jiroveci i wirusowi cytomegalii (CMV) jest zalecana, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem. Należy monitorować objawy infekcji i w razie ich wystąpienia natychmiast wdrożyć leczenie oraz rozważyć przerwanie terapii ewerolimusem. Charakterystycznym działaniem niepożądanym jest nieinfekcyjne zapalenie płuc, które może wymagać leczenia kortykosteroidami, a w ciężkich przypadkach odstawienia leku. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, mogą wystąpić, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, co wymaga szczególnej ostrożności.
anafilaksja, aspergiloza, azoospermia, azot mocznikowy, bazyliksymab, białkomocz, cyklosporyna w mikroemulsji, glikoproteina p, globulina antytymocytarna, hiperglikemia, hiperlipidemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kandydoza, lek immunosupresyjny, leukoencefalopatia wieloogniskowa, mikroangiopatia zakrzepowa, nefropatia BK, nieinfekcyjne zapalenie płuc, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, owrzodzenie jamy ustnej, Pneumocystis jiroveci, rabdomioliza, rapamycyna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie kreatyniny, takrolimus, tymoglobulina, wirus cytomegalii, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze inwazyjne, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica tętnicza, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie płuc, zespół hemolityczno-mocznicowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duomox 1 g
Amoksycylina w postaci trójwodnej, zawarta w leku Duomox, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej występujące działania niepożądane takie jak biegunka, nudności oraz wysypka skórna, obserwowane u ≥1/100 pacjentów. Rzadziej pojawiają się wymioty, pokrzywka i świąd. Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne to przemijająca leukopenia (w tym neutropenia i agranulocytoza), trombocytopenia oraz niedokrwistość hemolityczna. Wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego wymaga monitorowania u pacjentów z ryzykiem krwawień. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej oraz alergiczne zapalenia naczyń, występują bardzo rzadko (<1/10000), podobnie jak ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, AGEP, DRESS). Zgłaszano także rzadkie przypadki zapalenia jelita grubego, wątroby, śródmiąższowego zapalenia nerek oraz zaburzeń neurologicznych (hiperkinezja, zawroty głowy, drgawki).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czas protrombinowy, drgawki, dysfagia, eozynofilia, hiperkinezja, kandydoza, krętki, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
Chlormidazol – Właściwości farmakodynamiczne
Chlormidazol, substancja aktywna z grupy pochodnych imidazolu i triazolu (kod ATC: D01AC20), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, ze szczególną skutecznością wobec dermatofitów z rodzajów Epidermophyton, Trichophyton i Microsporum, a także drożdżaków (Candida, Torulopsis glabrata), grzybów pleśniowych (Aspergillus) oraz innych patogenów takich jak Sporothrix schenkii i Cryptococcus neoformans. Ponadto chlormidazol wykazuje działanie bakteriostatyczne wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym Streptococcus pyogenes i Bacillus subtilis. Preparat Polfungicid łączy chlormidazol z kwasem salicylowym, który wykazuje właściwości bakteriostatyczne, grzybobójcze oraz keratolityczne, co zwiększa penetrację substancji czynnej do głębszych warstw skóry i przyczynia się do skuteczniejszego zwalczania zakażeń.
aspergiloza, bakteria Gram-dodatnia, biodostępność miejscowa, błona komórkowa grzyba, dermatofit, drobnoustrój, działanie bakteriostatyczne, działanie keratolityczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie synergistyczne, grzybica skóry, kandydoza, lek przeciwgrzybiczny, patogen grzybiczny, penetracja substancji czynnej, pochodna imidazolu, pochodna imidazolu i triazolu, promotor wchłaniania, przepuszczalność błony komórkowej, spektrum przeciwgrzybicze, synteza ergosterolu, zakażenie tkanek miękkich, złuszczanie naskórka - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody jamy ustnej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wrzody jamy ustnej, najczęściej w postaci aftowego zapalenia jamy ustnej, manifestują się bolesnymi owrzodzeniami o średnicy poniżej 1 cm (małe afty) lub powyżej 1 cm (duże afty), z charakterystycznym białym, żółtym lub szarym środkiem i czerwonym obwodem. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca urazy mechaniczne, niedobory witamin (B12, żelazo, kwas foliowy), stres, zaburzenia hormonalne, choroby autoimmunologiczne, infekcje wirusowe oraz leczenie przeciwnowotworowe (chemioterapia, radioterapia). Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym i wywiadzie, z ewentualnym wsparciem badań laboratoryjnych i biopsji w przypadkach przewlekłych lub atypowych zmian. Leczenie miejscowe obejmuje środki znieczulające (lidokaina, benzokaina), płukanki antyseptyczne (chlorheksydyna, nadtlenek wodoru), kortykosteroidy miejscowe (fluocinolid, beklometazon) oraz żele ochronne, natomiast w cięższych przypadkach stosuje się doustne kortykosteroidy, leki immunosupresyjne i suplementację witaminową. Kluczowa jest także odpowiednia higiena jamy ustnej, unikanie drażniących pokarmów i preparatów oraz wsparcie żywieniowe i kontrola bólu (paracetamol, ibuprofen).
aftowe zapalenie jamy ustnej, badanie krwi, biopsja, błona śluzowa, celiakia, chemioterapia, choroba autoimmunologiczna, choroba Behçeta, choroba Crohna, cukrzyca, infekcja wirusowa, kandydoza, kauteryzacja, kortykosteroid, kserostomia, laurylosiarczan sodu, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, leukoplakia, mucositis, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opieka paliatywna, owrzodzenie aftowe, płukanka do ust, płytka nazębna, proteza dentystyczna, radioterapia, terapia laserowa, toczeń, układ odpornościowy, wrzód jamy ustnej, zaburzenie przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg
Sidretella 20, zawierająca 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (COC), którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (zarówno żylnych, jak i tętniczych, w tym zatorowości płucnej), nadciśnienia tętniczego oraz rzadkich nowotworów wątroby. U pacjentek stosujących COC obserwuje się zwiększone ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał serca, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich oraz zatorowość płucna. Ponadto, istnieje niewielkie zwiększenie częstości rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a w przypadku ich zaburzeń – rozważenie przerwania leczenia do czasu normalizacji parametrów.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, etynyloestradiol, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka zwykła, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, Sidretella 20, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fungizone 50 mg
Amfoterycyna B, będąca składnikiem aktywnym leku Fungizone (50 mg proszku do sporządzania roztworu do infuzji), należy do grupy przeciwgrzybiczych antybiotyków ogólnoustrojowych (kod ATC J02AA01). Wykazuje silne działanie przeciwgrzybicze in vitro w stężeniach od 0,03 do 1,0 μg/ml wobec szerokiego spektrum patogenów, takich jak Histoplasma capsulatum, Coccidioides immitis, Candida spp., Blastomyces dermatitidis, Rhodotorula, Cryptococcus neoformans, Sporothrix schenckii, Mucor mucedo oraz Aspergillus fumigatus. Brak jest jednak standardowej metody oznaczania minimalnego stężenia hamującego (MIC), co powoduje zmienność wartości w zależności od metodyki. Amfoterycyna B nie wykazuje aktywności wobec bakterii, riketsji ani wirusów.
amfoterycyna B, Aspergillus fumigatus, aspergiloza, Blastomyces dermatitidis, blastomykoza, błona komórkowa grzyba, Candida, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie niepożądane, ergosterol, Fungizone, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, infekcja oportunistyczna, kandydoza, kokcydioidomykoza, kryptokokoza, lek przeciwgrzybiczny, MIC, minimalne stężenie hamujące, patogen grzybiczny, Sporothrix schenckii, sporotrychoza, toksyczność leku, zakażenie OUN - Leksykon chorób i schorzeń
Iryt – Etiologia i przyczyny
Iryt, czyli zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej oka, jest najczęstszą formą zapalenia błony naczyniowej, z około 50-70% przypadków o etiologii idiopatycznej. Idiopatyczny iryt może mieć charakter jednorazowy lub nawracający, a mechanizm jego powstawania często wiąże się z podłożem autoimmunologicznym. Drugą najczęstszą przyczyną jest obecność antygenu HLA-B27, która zwiększa ryzyko rozwoju irytu około 15-krotnie i odpowiada za 40-70% przypadków, charakteryzując się ostrym, jednostronnym przebiegiem i częstymi nawrotami. Inne istotne etiologie obejmują choroby autoimmunologiczne (np. seronegatywne spondyloartropatie, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, sarkoidozę, toczeń rumieniowaty układowy), infekcje (wirusy HSV, VZV, CMV; bakterie: kiła, gruźlica, borelioza; pasożyty: toksoplazmoza) oraz urazy oka, które odpowiadają za około 20% przypadków. Mechanizmy patogenetyczne obejmują reakcje nadwrażliwości, odkładanie kompleksów immunologicznych oraz miejscową odpowiedź zapalną indukowaną przez produkty martwicze i kontaminację mikrobiologiczną.
abrazja rogówki, antygen HLA-B27, bisfosfonian, borelioza, choroba autoimmunologiczna, choroba Behçeta, choroba kociego pazura, choroba Leśniowskiego-Crohna, cidofovir, fluorochinolon, gruźlica, histoplazmoza, idiopatyczny, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor punktów kontrolnych, iryt, kandydoza, kiła, kompleks immunologiczny, lek antyangiogenny, łuszczycowe zapalenie stawów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, oparzenie chemiczne, półpasiec oczny, rifabutyna, sarkoidoza, spondyloartropatia seronegatywna, stwardnienie rozsiane, sulfonamid, tępy uraz oka, toczeń rumieniowaty układowy, toksokaroza, toksoplazmoza, uraz penetrujący, wirus cytomegalii, wirus opryszczki pospolitej, wirus półpaśca, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej, zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej oka, zapalenie tylnego odcinka błony naczyniowej, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa