niepokój ruchowy

Niepokój ruchowy (ang. psychomotor agitation) to stan psychofizyczny charakteryzujący się wzmożoną, często bezcelową aktywnością ruchową, która wynika z wewnętrznego napięcia i niepokoju. Manifestuje się niemożnością usiedzenia w miejscu, ciągłym przemieszczaniem się, kręceniem, pocieraniem rąk, potrząsaniem nogami czy innymi stereotypowymi ruchami.

W praktyce klinicznej niepokój ruchowy może występować jako objaw wielu zaburzeń psychicznych, w tym zaburzeń lękowych, depresji, manii, schizofrenii, a także stanów odstawiennych po substancjach psychoaktywnych. Może być również reakcją na silny stres czy traumę, a także objawem niektórych zaburzeń neurologicznych lub działaniem niepożądanym leków.

Diagnostyka różnicowa niepokoju ruchowego powinna uwzględniać przyczyny organiczne (zaburzenia metaboliczne, infekcje OUN, polekowe, neurodegeneracyjne) oraz psychiczne. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową, a doraźnie można stosować benzodiazepiny lub leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji, zależnie od nasilenia objawów i stanu klinicznego pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl