niepokój ruchowy
Niepokój ruchowy (ang. psychomotor agitation) to stan psychofizyczny charakteryzujący się wzmożoną, często bezcelową aktywnością ruchową, która wynika z wewnętrznego napięcia i niepokoju. Manifestuje się niemożnością usiedzenia w miejscu, ciągłym przemieszczaniem się, kręceniem, pocieraniem rąk, potrząsaniem nogami czy innymi stereotypowymi ruchami.
W praktyce klinicznej niepokój ruchowy może występować jako objaw wielu zaburzeń psychicznych, w tym zaburzeń lękowych, depresji, manii, schizofrenii, a także stanów odstawiennych po substancjach psychoaktywnych. Może być również reakcją na silny stres czy traumę, a także objawem niektórych zaburzeń neurologicznych lub działaniem niepożądanym leków.
Diagnostyka różnicowa niepokoju ruchowego powinna uwzględniać przyczyny organiczne (zaburzenia metaboliczne, infekcje OUN, polekowe, neurodegeneracyjne) oraz psychiczne. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową, a doraźnie można stosować benzodiazepiny lub leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji, zależnie od nasilenia objawów i stanu klinicznego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluoksetyna EGIS 10 mg
Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie oraz biegunka, z tendencją do ustępowania w miarę kontynuacji leczenia. Wśród poważniejszych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na zespół serotoninowy (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), drgawki, wydłużenie odcinka QT (QTcF≥450 ms) oraz arytmie komorowe, a także myśli i zachowania samobójcze, które mogą pojawić się szczególnie na początku terapii lub po zmianie dawki. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i nudności, występują bardzo często (≥1/10), natomiast krwawienia z przewodu pokarmowego są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000). W populacji pediatrycznej obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych, wrogości oraz reakcji maniakalnych, a także opóźnienie wzrostu i dojrzewania, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, ciężka reakcja skórna, depersonalizacja, drgawka, drżenie, dysfagia, euforia, fluoksetyna, hipomania, hiponatremia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, lęk, letarg, leukopenia, małopłytkowość, mania, myśl samobójcza, napad paniki, nerwowość, neutropenia, niepokój ruchowy, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, niestrawność, nudność, omam, opóźnienie dojrzewania płciowego, opóźnienie wzrostu, parestezja, pobudzenie, podwyższony nastrój, reakcja maniakalna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, splątanie, SSRI, suchość w jamie ustnej, wydłużenie odcinka QT, wymioty, zaburzenie czuciowe, zaburzenie orgazmu, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół torsade de pointes, złamanie kości, zmniejszenie libido, zmniejszony apetyt