tabletka powlekana
Tabletka powlekana to postać leku doustnego, która posiada specjalną warstwę (powłokę) otaczającą rdzeń tabletki. Powłoka ta jest nakładana w procesie powlekania i może składać się z różnych substancji, takich jak polimery, cukry, woski czy celuloza.
Powlekanie tabletek służy kilku istotnym celom terapeutycznym: ochronie substancji czynnej przed szkodliwym wpływem środowiska (np. wilgocią, światłem), maskowaniu nieprzyjemnego smaku lub zapachu leku, ułatwieniu połykania, ochronie śluzówki przewodu pokarmowego przed drażniącym działaniem substancji czynnej oraz modyfikowaniu uwalniania substancji czynnej (np. opóźnianie uwalniania, uwalnianie w określonym odcinku przewodu pokarmowego).
W dokumentacji medycznej i charakterystyce produktu leczniczego tabletki powlekane oznaczane są często skrótem „tabl. powl.” Proces powlekania nie zmienia zasadniczo biodostępności leku, chyba że jest to specjalnie zaprojektowana powłoka dojelitowa lub o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki powlekane stanowią obecnie jedną z najpopularniejszych form podania leków doustnych w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ginkofar Intense 120 mg
Ginkofar Intense to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający 120 mg standaryzowanego suchego wyciągu z liści Ginkgo biloba, pozyskiwanego ekstrakcją 65% acetonu w stosunku surowiec:wyciąg 35-67:1. Każda tabletka dostarcza 26,4-32,4 mg flawonoidów (w przeliczeniu na glikozydy flawonowe), 3,36-4,08 mg ginkgolidów A, B i C oraz 3,12-3,84 mg bilobalidu. Lek zawiera także 30 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, talk, magnezu stearynian oraz składniki otoczki takie jak alkohol poliwinylowy i tytanu dwutlenek (E171).
alkohol poliwinylowy, bilobalid, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, flawonoid, ginkgo biloba, ginkgolid, glikozyd flawonowy, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna, kwantyfikowany suchy wyciąg, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, proces ekstrakcji, standaryzowany wyciąg, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Leflunomid Bluefish 20 mg
Leflunomid Bluefish jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg, stosowany głównie w terapii reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) oraz artropatii łuszczycowej. Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem specjalistów, z regularnym monitorowaniem aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT/SGPT) oraz morfologii krwi, w tym liczby białych krwinek i płytek. Kontrola parametrów laboratoryjnych powinna odbywać się przed rozpoczęciem terapii, co dwa tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni. W RZS terapia rozpoczyna się zwykle od dawki nasycającej 100 mg raz na dobę przez 3 dni (opcjonalnie pomijanej w celu zmniejszenia działań niepożądanych), a następnie dawki podtrzymującej 10-20 mg raz na dobę, dostosowanej do aktywności choroby. W artropatii łuszczycowej dawka podtrzymująca wynosi 20 mg raz na dobę. Efekt terapeutyczny pojawia się po 4-6 tygodniach, z dalszą poprawą przez kolejne 4-6 miesięcy.
aminotransferaza alaninowa, artropatia łuszczycowa, białe krwinki, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, łagodna niewydolność nerek, leflunomid, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, morfologia krwi, reumatoidalne zapalenie stawów, tabletka powlekana, transferaza glutaminowo-pirogronowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trikolon 100 mg
Przedawkowanie trimebutyny maleinianu, substancji czynnej leku Trikolon (tabletki powlekane 100 mg), wymaga wdrożenia leczenia objawowego, dostosowanego do obserwowanych u pacjenta symptomów klinicznych. Lek zawiera 100 mg trimebutyny maleinianu na tabletkę oraz substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (67,8 mg) i sód (do 0,336 mg). W przypadku przedawkowania nie określono specyficznej dawki toksycznej ani antidotum, dlatego postępowanie polega na monitorowaniu parametrów życiowych, wsparciu funkcji układów i narządów oraz podawaniu leków łagodzących objawy.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atorvastatin Bluefish AB 20 mg
Produkt leczniczy Atorvastatin Bluefish AB, zawierający atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej, dostępny w dawkach od 10 mg do 80 mg, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Badania kliniczne potwierdzają, że lek nie zaburza funkcji poznawczych, koncentracji, czasu reakcji ani koordynacji wzrokowo-ruchowej, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentów aktywnych zawodowo i społecznie. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach (od 53,80 mg w dawce 10 mg do 430,40 mg w dawce 80 mg) również nie wpływa na tę zdolność. Informacja ta jest szczególnie istotna dla pacjentów przyjmujących wyższe dawki oraz osoby w podeszłym wieku, dla których samodzielne prowadzenie pojazdu stanowi ważny element niezależności.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Leflunomid Egis 20 mg
Leflunomid Egis, zawierający 20 mg leflunomidu w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) oraz artropatii łuszczycowej. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalistów, z regularnym monitorowaniem parametrów laboratoryjnych, takich jak aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT/SGPT), morfologia krwi z rozmazem leukocytów oraz liczba płytek krwi. Badania te wykonuje się przed rozpoczęciem leczenia, co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni. Schemat dawkowania w RZS obejmuje fazę nasycającą 100 mg leflunomidu przez 3 dni oraz fazę podtrzymującą 10-20 mg raz na dobę, dostosowaną do aktywności choroby. W artropatii łuszczycowej faza nasycająca jest identyczna, natomiast dawka podtrzymująca wynosi stałe 20 mg/dobę. Efekt terapeutyczny pojawia się po 4-6 tygodniach, z dalszą poprawą do 4-6 miesięcy.
aminotransferaza alaninowa, artropatia łuszczycowa, biodostępność, działanie niepożądane, faza nasycająca, faza podtrzymująca, leflunomid, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, morfologia krwi, niewydolność nerek, płytki krwi, podanie doustne, reumatoidalne zapalenie stawów, rozmaz krwi, tabletka powlekana, transferaza glutaminowo-pirogronowa - Leksykon substancji czynnych
Ryluzol – Dawkowanie i sposób podawania
Farmakoterapia ryluzolem powinna być inicjowana wyłącznie przez specjalistów z doświadczeniem w leczeniu chorób neuronu ruchowego, ze względu na konieczność precyzyjnego monitorowania terapii u pacjentów ze stwardnieniem zanikowym bocznym (SLA). Zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg, podawana w dwóch dawkach po 50 mg co 12 godzin, bez wskazań do zwiększania dawki, gdyż wyższe dawki nie poprawiają skuteczności terapeutycznej. Lek podaje się doustnie w formie tabletek powlekanych zawierających 50 mg substancji czynnej, przy czym preparaty Riluzol PMCS i Riluzole SUN różnią się charakterystyką fizyczną tabletek. Nie zaleca się stosowania ryluzolu u dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, a także u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ze względu na brak badań z wielokrotnym dawkowaniem w tej populacji.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba neuronu ruchowego, dane farmakokinetyczne, dawka leku, droga doustna, farmakoterapia, pacjent geriatryczny, ryluzol, skuteczność terapeutyczna, stwardnienie zanikowe boczne, substancja czynna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zwyrodnieniowa choroba układu nerwowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simlerid 100 mg
Simlerid, zawierający sytagliptyny chlorowodorek jednowodny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest inhibitorem DPP-4 stosowanym w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i aktywność fizyczna nie przynoszą oczekiwanych efektów, a także w terapii dwulekowej (z metforminą, sulfonylomocznikiem lub agonistą receptora PPARγ) oraz trzylekowej (w połączeniu z sulfonylomocznikiem i metforminą lub agonistą PPARγ i metforminą). Ponadto, Simlerid może być dodany do insulinoterapii, co pozwala na poprawę kontroli glikemii bez konieczności zwiększania dawki insuliny, zmniejszając ryzyko hipoglikemii.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, kontrola glikemii, leczenie niefarmakologiczne, leczenie przeciwcukrzycowe, metformina, monoterapia, przewlekła choroba nerek, stężenie glukozy, sulfonylomocznik, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwulekowa, terapia trójlekowa, terapia trzylekowa, tiazolidynedion, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Miravil 50 mg
Ocena wpływu sertraliny, zawartej w preparacie Miravil w dawce 50 mg, na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowa dla bezpieczeństwa farmakoterapii. Badania kliniczne wykazały, że chlorowodorek sertraliny nie wywiera istotnego negatywnego wpływu na sprawność psychomotoryczną pacjentów, co odróżnia ją od innych leków przeciwdepresyjnych o potencjalnie większym ryzyku zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych. Mimo to, ze względu na indywidualną zmienność reakcji na lek, istnieje ryzyko upośledzenia funkcji niezbędnych do wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji i koordynacji, takich jak prowadzenie pojazdów mechanicznych, obsługa maszyn przemysłowych, praca na wysokościach czy obsługa urządzeń precyzyjnych.
badanie farmakologiczne, chlorowodorek sertraliny, dawkowanie, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, lek przeciwdepresyjny, Miravil, profil bezpieczeństwa sertraliny, schorzenie współistniejące, sertralina, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia przeciwdepresyjna, upośledzenie funkcji poznawczych, upośledzenie funkcji psychicznych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Uroflow 1 1 mg
Tolterodyna, substancja czynna preparatu Uroflow dostępnego w dawkach 1 mg oraz 2 mg w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, zatrzymaniem moczu, niekontrolowaną jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią gravis, ciężką postacią wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz toksycznym rozszerzeniem okrężnicy. Działanie antycholinergiczne tolterodyny może nasilać retencję moczu, prowadzić do ostrego napadu jaskry, pogarszać osłabienie mięśni w miastenii, nasilać objawy zapalne jelit oraz zwiększać ryzyko perforacji jelita w megacolon toxicum. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna diagnostyka i wykluczenie tych stanów, a w przypadku ich wystąpienia – zastosowanie alternatywnych metod leczenia lub stabilizacja choroby podstawowej.
choroba autoimmunologiczna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, jaskra z wąskim kątem przesączania, miastenia, nadwrażliwość, pęcherz moczowy, pęcherz nadreaktywny, perforacja jelita, perystaltyka, perystaltyka jelit, powikłanie urologiczne, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, tabletka powlekana, toksemia, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, tolterodyna, Uroflow, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zatrzymanie moczu, złącze nerwowo-mięśniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – MIGTAN 50 mg
MIGTAN (sumatryptan) jest lekiem stosowanym doraźnie w leczeniu napadów migreny, dostępnym w postaci tabletek powlekanych o dawkach 50 mg i 100 mg sumatryptanu bursztynianu. Zalecana dawka początkowa dla dorosłych to 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg w razie potrzeby. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 300 mg, a minimalny odstęp między dawkami wynosi 2 godziny. Lek należy przyjmować jak najszybciej po wystąpieniu pierwszych objawów migreny, jednak wykazuje skuteczność niezależnie od momentu podania w trakcie napadu. W przypadku braku odpowiedzi na pierwszą dawkę, nie zaleca się podawania drugiej podczas tego samego napadu. Drugą dawkę można podać jedynie, gdy objawy ustąpiły po pierwszej dawce, a następnie nawróciły. MIGTAN nie powinien być stosowany profilaktycznie ani łącznie z ergotaminą lub jej pochodnymi, w tym metyzergidem.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fordiab 50 mg + 1000 mg
Fordiab to lek złożony zawierający 50 mg sytagliptyny (chlorowodorku jednowodnego) oraz metforminę w dawce 850 mg lub 1000 mg (chlorowodorku), stosowany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej w celu poprawy kontroli glikemii. Preparat jest wskazany u pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią pomimo maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii lub w terapii skojarzonej z sytagliptyną, sulfonylomocznikiem, agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami) lub insuliną. Fordiab umożliwia dwukierunkowe działanie farmakologiczne, poprawiając kontrolę glikemii w różnych schematach terapeutycznych, zawsze w połączeniu z odpowiednią dietą i regularną aktywnością fizyczną.
chlorowodorek, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, glikemia, hemoglobina glikowana, insulina, kontrola glikemii, leczenie cukrzycy, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, receptor PPARγ, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia hipoglikemizująca, terapia potrójnie skojarzona, tiazolidynedion - Leksykon substancji czynnych
Bilobalid – Właściwości farmakodynamiczne
Bilobalid jest kluczowym składnikiem aktywnym standaryzowanych ekstraktów z liści Ginkgo biloba, obecnym w preparatach leczniczych takich jak Ginkgoherb, Ginkoflav Med oraz Tanakan, z zawartością bilobalidu w dawce jednostkowej od 1,0 do 7,68 mg. Mechanizm działania bilobalidu nie jest w pełni poznany, jednak badania farmakologiczne wskazują na jego złożone efekty, w tym poprawę funkcji poznawczych u pacjentów geriatrycznych, co potwierdzają zmiany w zapisie EEG świadczące o podwyższonej czujności. Bilobalid wpływa również korzystnie na układ krążenia, zmniejszając lepkość krwi, poprawiając perfuzję mózgu (udokumentowaną u zdrowych mężczyzn w wieku 60-70 lat), redukując agregację płytek krwi oraz rozszerzając naczynia krwionośne, zwłaszcza w obrębie naczyń przedramienia.
agregacja płytek krwi, badanie EEG, bilobalid, efekt terapeutyczny, flawonoidy, funkcje poznawcze, ginkgo biloba, ginkgolidy, glikozyd flawonowy, kapsułka twarda, lepkość krwi, miłorzęb japoński, naczynie krwionośne, pacjent geriatryczny, perfuzja mózgu, postać farmaceutyczna, stan otępienny, standaryzowany ekstrakt, tabletka powlekana, terpenoidy, wyciąg z liści, zakrzep, zespół otępienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oxycardil 60 60 mg
Oxycardil 60 zawiera 60 mg diltiazemu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych i jest stosowany głównie w leczeniu choroby niedokrwiennej serca oraz nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka początkowa wynosi 180 mg na dobę (3 x 1 tabletka), którą można stopniowo zwiększać do maksymalnie 360 mg na dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. Zaleca się przyjmowanie tabletek przed posiłkami, w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. W terapii długoterminowej konieczna jest regularna, co 2-3 miesiące, ocena możliwości redukcji dawki przy utrzymaniu efektu terapeutycznego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek oraz u osób w podeszłym wieku, gdzie dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane pod ścisłym nadzorem lekarskim.
choroba niedokrwienna serca, dawka maksymalna, diltiazem chlorowodorek, długotrwała terapia, efekt hipotensyjny, efekt terapeutyczny, lekarz prowadzący, nadciśnienie tętnicze, odpowiedź pacjenta, Oxycardil, pacjent w podeszłym wieku, schemat dawkowania, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie objawów - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pazopanib STADA 200 mg
Pazopanib STADA, zawierający chlorowodorek pazopanibu, jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg (różowe, kapsułkowate) oraz 400 mg (białe, kapsułkowate). Lek jest wskazany do leczenia zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) zarówno jako terapia pierwszego rzutu u pacjentów wcześniej nieleczonych systemowo, jak i jako leczenie drugiej linii u pacjentów po terapii cytokinami (np. interferon alfa, interleukina-2). Ponadto, pazopanib jest stosowany u dorosłych pacjentów z określonymi podtypami histologicznymi zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich (STS), którzy przeszli wcześniejszą chemioterapię z powodu choroby rozsianej lub doświadczyli progresji w ciągu 12 miesięcy od zakończenia leczenia neoadjuwantowego/adjuwantowego. Mechanizm działania opiera się na inhibicji kinaz tyrozynowych, co przekłada się na efekt przeciwnowotworowy.
chemioterapia, chlorowodorek pazopanibu, choroba rozsiana, cytokina, działanie przeciwnowotworowe, inhibitor kinazy tyrozynowej, interferon alfa, interleukina-2, leczenie adjuwantowe, leczenie drugiej linii, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, mięsak tkanek miękkich, pazopanib, podtyp histologiczny, progresja choroby, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atorvastatin Krka 80 mg
Produkt leczniczy Atorvastatin Krka, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 80 mg, zawierający atorwastatynę wapniową, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Zgodnie z charakterystyką produktu, preparat nie oddziałuje negatywnie na funkcje poznawcze, czas reakcji ani koordynację ruchową, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta i otoczenia. W każdej dawce (30 mg atorwastatyny z 175 mg laktozy jednowodnej, 60 mg z 350 mg laktozy oraz 80 mg z 467 mg laktozy) profil bezpieczeństwa pozostaje niezmienny, a potencjalne działania niepożądane, takie jak bóle czy zawroty głowy, nie zostały uznane za istotne w kontekście zdolności psychomotorycznych.
adherencja do terapii, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba współistniejąca, czas reakcji, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, hipercholesterolemia, koordynacja ruchowa, laktoza jednowodna, sprawność psychomotoryczna, statyna, tabletka powlekana, zawrót głowy, zdolność poznawcza, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aricept 10 mg
Lek Aricept zawiera chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg (4,56 mg donepezylu) oraz 10 mg (9,12 mg donepezylu) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, pochodne piperydyny oraz substancje pomocnicze, w szczególności laktozę jednowodną. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości. U pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy i galaktozy stosowanie Ariceptu może prowadzić do objawów nietolerancji, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do leczenia.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Aromek 2,5 mg
Lek Aromek zawiera letrozol w dawce 2,5 mg w każdej tabletce powlekanej, które mają postać białych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek. Substancje pomocnicze rdzenia to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna (40 mg/tabletkę), skrobia kukurydziana, karboksymetylokrobia sodowa oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek składa się z alkoholu poliwinylowego, tytanu dwutlenku (E 171), talku, lecytyny sojowej i gumy ksantan. Obecność laktozy jest istotna dla pacjentów z nietolerancją tego cukru. Lek jest pakowany w pojemnik HDPE z polipropylenową zakrętką i pierścieniem gwarancyjnym, wyposażony w pochłaniacz wilgoci, co zapewnia stabilność farmaceutyczną produktu przez 3 lata od daty produkcji.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, guma ksantan, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, letrozol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, pierścień gwarancyjny, pochłaniacz wilgoci, polietylen wysokiej gęstości, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana - Leksykon leków
Skład i postać leku – Simorion 80 mg
Simorion jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg substancji czynnej oraz laktozę jednowodną w ilościach od 66,5 mg do 531,8 mg, zależnie od dawki. Rdzeń tabletki zawiera dodatkowo kwas askorbowy (E 300) i butylohydroksyanizol (E 320) jako przeciwutleniacze, a także substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, magnezu stearynian i kwas cytrynowy jednowodny, które wpływają na właściwości mechaniczne i rozpad tabletki. Powłoka tabletek różni się w zależności od dawki i zawiera polimery hydroksypropylocelulozę i hypromelozę 6cP, barwniki (tlenki tytanu i żelaza) oraz talk jako substancję poślizgową.
blister PVC/PE/PVDC, butylohydroksyanizol, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kwas askorbowy, kwas cytrynowy, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, pojemnik HDPE, polimer powlekający, przeciwutleniacz, regulator kwasowości, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, symwastatyna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – AuroValsart 160 mg
AuroValsart to lek zawierający walsartan w dawkach 80 mg oraz 160 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Substancja czynna jest precyzyjnie dozowana, a tabletki zawierają również substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (48 mg w dawce 80 mg i 96 mg w dawce 160 mg), celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon, hypromeloza, sodu laurylosiarczan, talk oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 8000 oraz barwniki: żelaza tlenek żółty i czerwony (E 172). Tabletki 80 mg są jasnoczerwone, okrągłe o średnicy 9,3 mm, z linią podziału i oznaczeniami „I” oraz „74”, natomiast tabletki 160 mg mają kolor szaropomarańczowy, kształt owalny (17,6 mm x 7,6 mm), linię podziału oraz oznaczenia „I” i „75”. Obie formy można dzielić na równe dawki.
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, okres ważności, podanie doustne, sodu laurylosiarczan, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, walsartan, właściwości przepływowe, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polmatine 10 mg
Polmatine, zawierający memantyny chlorowodorek, jest wskazany w leczeniu umiarkowanego i ciężkiego stadium choroby Alzheimera, potwierdzonym wynikami MMSE poniżej 20 punktów. Memantyna działa jako antagonista receptorów NMDA, modulując patologicznie podwyższone stężenia glutaminianu, co przeciwdziała dysfunkcji neuronalnej charakterystycznej dla tej choroby. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg (zawierających 8,31 mg czystej memantyny i 55 mg laktozy jednowodnej) oraz 20 mg (16,62 mg czystej memantyny i 110 mg laktozy jednowodnej). Obecność laktozy wymaga uwagi przy przepisywaniu pacjentom z nietolerancją tego składnika. Polmatine nie jest wskazany w łagodnym stadium choroby ani w innych typach otępienia, a decyzję o terapii powinien podejmować specjalista z doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu choroby Alzheimera.
antagonista receptorów NMDA, choroba Alzheimera, ciężkie nasilenie choroby Alzheimera, dysfunkcja neuronalna, funkcje poznawcze, inhibitor acetylocholinesterazy, memantyny chlorowodorek, Mini-Mental State Examination, nietolerancja laktozy, otępienie, przekaźnictwo synaptyczne, stężenie glutaminianu, tabletka powlekana, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Abiraterone Pharmascience 500 mg
Produkt leczniczy Abiraterone Pharmascience, zawierający 500 mg octanu abirateronu (odpowiadającego 446 mg abirateronu) w formie tabletek powlekanych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów. Dane kliniczne potwierdzają, że stosowanie tego leku nie zaburza zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjentów w codziennym funkcjonowaniu. Tabletki zawierają również 245 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą, która nie wpływa negatywnie na funkcje poznawcze ani zdolności psychomotoryczne. Wymiary tabletek to 20 mm długości i 10 mm szerokości, z oznakowaniem „A” i „500”.
abirateron, charakterystyka produktu leczniczego, działanie farmakologiczne leku, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, octan abirateronu, profil bezpieczeństwa leku, sprawność psychomotoryczna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia farmakologiczna, terapia onkologiczna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sastium 100 mg
Produkt leczniczy Sastium zawiera sertralinę w postaci chlorowodorku i jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg i 100 mg. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania, wieku pacjenta oraz współistniejących schorzeń. W leczeniu depresji i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych u dorosłych dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę, natomiast w przypadku lęku napadowego, PTSD i zespołu lęku społecznego rozpoczyna się od 25 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 50 mg po tygodniu. Maksymalna dawka dobowa to 200 mg, a modyfikacje dawkowania powinny odbywać się co najmniej co tydzień, ze względu na 24-godzinny okres półtrwania sertraliny. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) stosuje się Sastium wyłącznie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, z dawkami początkowymi 25 mg (6-12 lat) lub 50 mg (13-17 lat), z możliwością stopniowego zwiększania do 200 mg/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożność ze względu na ryzyko hiponatremii, a u osób z niewydolnością wątroby dawki należy zmniejszyć lub wydłużyć odstępy między podaniami; lek jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności wątroby. Niewydolność nerek nie wymaga korekty dawkowania.
chlorowodorek sertraliny, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, epizod dużej depresji, faza eliminacji, hiponatremia, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odpowiedź terapeutyczna, okres półtrwania sertraliny, profilaktyka nawrotów, reakcja odstawienia, tabletka powlekana, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku społeczny, zespół odstawienny, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bosentan Sandoz GmbH 125 mg
Bosentan Sandoz GmbH to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 125 mg bozentanu (w formie bozentanu jednowodnego 129,082 mg). Tabletki mają jasnopomarańczowy kolor, owalny kształt i wymiary 11 x 5 mm. Substancje pomocnicze, takie jak skrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa, povidon K30, poloksamer 188 oraz magnezu stearynian, wpływają na właściwości fizykochemiczne i biodostępność leku. Otoczka typu Opadry Orange 21K23007 zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek oraz pigmenty tlenków żelaza, które nadają tabletkom charakterystyczny kolor i właściwości farmaceutyczne.
biodostępność, bozentan, etyloceluloza, glicerolu dibehenian, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, poloksamer, powidon, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana kukurydziana, środek przeciwzbrylający, substancja powierzchniowo czynna, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tlenki żelaza, triacetyna, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Memantine Vipharm 10 mg
Memantine Vipharm jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawce 10 mg memantyny chlorowodorku, co odpowiada 8,31 mg substancji czynnej memantyny. Tabletki mają charakterystyczny wygląd: białe, okrągłe, o średnicy 8 mm, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki oraz oznaczeniami „M9MN” i „10″. Każda tabletka zawiera 149,75 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, talk, krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian oraz składniki otoczki takie jak hypromeloza i makrogol 4000.
blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dawka jednostkowa, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, memantyna, memantyna chlorowodorek, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, rdzeń tabletki, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cyclodynon 20 mg
Produkt leczniczy Cyclodynon, zawierający 20 mg wyciągu z owocu niepokalanka zwyczajnego (Vitex agnus-castus L.) o współczynniku DER 7-11:1, nie posiada dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na negatywny wpływ leku na funkcje psychomotoryczne w standardowych warunkach stosowania. Niemniej jednak, szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów doświadczających zawrotów głowy podczas terapii, gdyż mogą oni mieć zaburzoną zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz powinien monitorować występowanie tego objawu i instruować pacjentów o konieczności powstrzymania się od takich czynności do czasu ustąpienia symptomów.
Cyclodynon, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, koordynacja psychomotoryczna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, objaw neurologiczny, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, Vitex agnus-castus, współczynnik DER, wyciąg z niepokalanka zwyczajnego, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rivaroxaban Reddy 10 mg
Rivaroxaban Reddy 10 mg to tabletki powlekane zawierające 10 mg rywaroksabanu, bezpośredniego inhibitora czynnika Xa w kaskadzie krzepnięcia. Tabletki mają jasnoróżowy kolor uzyskany dzięki tlenkowi żelaza czerwonego (E 172) i średnicę około 6 mm, z oznaczeniem „10” ułatwiającym identyfikację dawki. Substancją pomocniczą jest m.in. laktoza jednowodna (26,5 mg na tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Produkt dostępny jest w blistrach o różnych wielkościach (5, 10, 30, 100 tabletek), z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, hypromeloza, inhibitor czynnika Xa, kroskarmeloza sodowa, krzepnięcie krwi, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, nietolerancja laktozy, rywaroksaban, stearynian magnezu, tabletka powlekana, uwalnianie substancji czynnej, wchłanianie leku, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy, żywienie dojelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Celiprolol Vitabalans 200 mg
Celiprolol Vitabalans to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający 200 mg celiprololu chlorowodorku jako substancję czynną. Tabletki mają średnicę 10 mm, są białe, okrągłe i wypukłe, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki, co ułatwia dostosowanie terapii. Rdzeń tabletki zawiera celulozę mikrokrystaliczną, mannitol (E 421), kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z polidekstrozy, hypromelozy, tytanu dwutlenku (E 171) i makrogolu 4000. Składniki te zapewniają odpowiednie właściwości farmaceutyczne, stabilność oraz kontrolowane uwalnianie substancji czynnej.
biodostępność, celiprolol, celiprolol chlorowodorek, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, makrogol, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, plastyfikator, postać farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, właściwość farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rivaroxaban Medreg 20 mg
Rivaroxaban Medreg dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 20 mg rywaroksabanu jako substancję czynną. Tabletki mają charakterystyczny pomarańczowy kolor, średnicę około 7 mm i oznaczenie „20”. Skład pomocniczy obejmuje m.in. 57 mg laktozy jednowodnej oraz 0,720 mg żółcieni pomarańczowej FCF (E 110), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub alergiami na barwniki. Pozostałe składniki to m.in. sodu laurylosiarczan, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E 171) i żelaza tlenki (E 172). Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, jednak w przypadku trudności z połykaniem możliwe jest przygotowanie zawiesiny w 50 mL wody i podanie przez zgłębnik nosowo-żołądkowy lub żołądkowy, z zachowaniem ostrożności co do miejsca podania, aby nie obniżyć wchłaniania leku.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, ekspozycja na lek, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, nietolerancja laktozy, podanie doustne, podanie dystalne, rywaroksaban, stearynian magnezu, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, wchłanianie rywaroksabanu, zgłębnik nosowo-żołądkowy, żółcień pomarańczowa FCF, żywienie dojelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rosutrox 20 mg
Lek Rosutrox, zawierający rozuwastatynę wapniową, jest wskazany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii typu IIa (w tym rodzinnej heterozygotycznej), mieszanej dyslipidemii typu IIb oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii u pacjentów od 6. roku życia wzwyż. Terapia powinna być stosowana jako uzupełnienie odpowiednio dobranej diety i modyfikacji stylu życia, takich jak regularna aktywność fizyczna i redukcja masy ciała, zwłaszcza gdy metody niefarmakologiczne nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Ponadto, Rosutrox jest zalecany w pierwotnej prewencji dużych zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem, w połączeniu z redukcją innych modyfikowalnych czynników ryzyka. Preparat dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg i 40 mg, z różnymi barwnikami i zawartością laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub nadwrażliwością na składniki pomocnicze (laktoza od 16,6 mg do 133 mg, barwniki E110, E102, E129).
afereza LDL, czerwień Allura AC, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia pierwotna, laktoza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, prewencja sercowo-naczyniowa, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, ryzyko sercowo-naczyniowe, tabletka powlekana, tartrazyna, zaburzenia gospodarki lipidowej, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sytena 50 mg
Lek Sytena zawiera sytagliptynę i jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. Dawkowanie należy dostosować do stopnia niewydolności nerek: przy klirensie kreatyniny (CrCl) ≥ 50 ml/min stosuje się 100 mg/dobę, przy CrCl 30–<50 ml/min dawka wynosi 50 mg/dobę, a przy CrCl < 30 ml/min (w tym pacjenci dializowani) 25 mg/dobę. U pacjentów dializowanych lek można podawać niezależnie od czasu dializy. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie zmniejszenia ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Sytena może być podawana niezależnie od posiłków, a pominięcie dawki wymaga przyjęcia jej jak najszybciej, bez podwajania dawki w tym samym dniu.
agonista receptora PPARγ, dializa otrzewnowa, dializoterapia, farmakokinetyka, funkcja nerek, hemodializa, hipoglikemia, insulina, klirens kreatyniny, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – PHINGROUM 50 mg
Produkt leczniczy PHINGROUM zawierający sytagliptynę (dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg) jest przeciwwskazany w okresie ciąży oraz karmienia piersią ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących. Badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję przy wysokich dawkach oraz przenikanie leku do mleka samic, co stanowi podstawę do przeciwwskazania w laktacji. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii należy niezwłocznie przerwać leczenie i wdrożyć alternatywne, bezpieczne metody kontroli glikemii. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o konieczności indywidualnej oceny ryzyka i korzyści w kontekście planowania ciąży.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 50 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Losartan Hydrochlorotiazyd Krka, dostępny w dawkach 50 mg + 12,5 mg oraz 100 mg + 25 mg, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, może wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ tego leku na sprawność psychofizyczną, doświadczenie kliniczne wskazuje na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać koordynację ruchową, czujność oraz czas reakcji. Szczególnie narażony jest pacjent w początkowym okresie leczenia oraz po zwiększeniu dawki, co wymaga od lekarza szczegółowej edukacji i indywidualnego podejścia do oceny ryzyka.
czas reakcji, dawka leku, dawkowanie leku, działanie niepożądane, hydrochlorotiazyd, koordynacja ruchowa, losartan hydrochlorotiazyd, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, okres leczenia, prowadzenie pojazdów, senność, sprawność psychofizyczna, tabletka powlekana, zawroty głowy, zwiększenie dawki - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bicardef 5 mg 5 mg
Bicardef 5 mg, zawierający bisoprololu fumaran, jest selektywnym beta-adrenolitykiem stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca, w szczególności dławicy piersiowej. Mechanizm działania opiera się na blokadzie receptorów β1-adrenergicznych, co prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca oraz siły skurczu mięśnia sercowego, skutkując obniżeniem ciśnienia tętniczego i redukcją zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Tabletki powlekane o dawce 5 mg bisoprololu zawierają również 71 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Preparat jest wskazany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym niekontrolowanym zmianą stylu życia, współistniejącą chorobą niedokrwienną serca, tachykardią oraz w przewlekłym leczeniu stabilnej dławicy piersiowej i profilaktyce napadów dławicy wysiłkowej.
antagonista wapnia, azotan, beta-adrenolityk, bisoprolol, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, działanie chronotropowo ujemne, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, profilaktyka wtórna, receptor beta-adrenergiczny, stabilna dławica piersiowa, tabletka powlekana, tachykardia, terapia skojarzona, zawał serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Adalift 20 mg
Adalift to produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych zawierający tadalafil w dawce 20 mg, należący do grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5. Lek jest wskazany w terapii zaburzeń erekcji oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Tabletki mają jasnoróżowy kolor, wymiary około 15 mm × 7 mm i posiadają linię podziału, która służy wyłącznie identyfikacji produktu, a nie do dzielenia tabletki. Substancją pomocniczą o znanym działaniu jest laktoza jednowodna w ilości 307,60 mg na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Formulacja zawiera także inne substancje pomocnicze wpływające na właściwości farmaceutyczne i stabilność leku.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, ciało jamiste prącia, cykliczny guanozynomonofosforan, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, poloksamer, powidon, sodu laurylosiarczan, tabletka powlekana, tadalafil, tytanu dwutlenek, zaburzenie erekcji, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Etoricoxib Teva 90 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, dostępnego w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg, może wystąpić zarówno po jednorazowym przyjęciu dużej dawki, jak i w wyniku długotrwałego stosowania dawek przekraczających zalecane. Dane kliniczne wskazują, że dawki do 500 mg jednorazowo oraz do 150 mg na dobę przez okres do 21 dni nie wywoływały istotnych objawów toksyczności. W przypadku przedawkowania najczęściej obserwuje się objawy żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty), zaburzenia czynności serca (nadciśnienie tętnicze, tachykardia, arytmie) oraz zaburzenia czynności nerek (zatrzymanie płynów, obrzęki, zmniejszenie filtracji kłębuszkowej), szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i nerek.
ból brzucha, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, etorykoksyb, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, tabletka powlekana, tachykardia, technika dializacyjna, toksyczność, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Edolox 60 mg
Edolox (etorykoksyb) jest selektywnym inhibitorem COX-2 dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg, przeznaczonym do leczenia objawowego choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz ostrej fazy dny moczanowej u pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w krótkotrwałym leczeniu umiarkowanego bólu po zabiegach stomatologicznych. Dawkowanie powinno być dostosowane do indywidualnego stanu klinicznego i nasilenia objawów, z uwzględnieniem zawartości sodu w tabletkach (od 0,57 mg w dawce 30 mg do 1,70 mg w dawce 90 mg), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
ból pooperacyjny, choroba autoimmunologiczna, choroba degeneracyjna stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów, dieta niskosodowa, dna moczanowa, etorykoksyb, inhibitor COX-2, lek przeciwzapalny, objawy zapalne, reumatoidalne zapalenie stawów, spondyloartropatia seronegatywna, staw krzyżowo-biodrowy, tabletka powlekana, zabieg stomatologiczny, zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Indapres 2,5 mg
Indapres to lek moczopędny z grupy pochodnych sulfonamidowych, dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 2,5 mg indapamidu. Tabletki są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z linią podziału służącą do ułatwienia połykania, a nie do dzielenia dawki. Skład farmaceutyczny obejmuje m.in. laktozę jednowodną (57,17 mg na tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe substancje pomocnicze to m.in. hypromeloza, skrobia kukurydziana, makrogol 6000, powidon, tytanu dwutlenek, talk oraz magnezu stearynian. Lek jest pakowany w blistry Aluminium/PVC po 30 tabletek w opakowaniu kartonowym. Indapres powinien być przechowywany w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, a okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji, pod warunkiem zachowania odpowiednich warunków. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani konieczności stosowania specjalnych środków ostrożności dotyczących przygotowania, podawania czy utylizacji leku. Informacje te są istotne dla lekarzy w kontekście bezpieczeństwa stosowania oraz właściwego dawkowania, zwłaszcza w przypadku pacjentów z nietolerancją laktozy oraz koniecznością zachowania integralności dawki.
blister, dwutlenek tytanu, indapamid, laktoza jednowodna, lek moczopędny, linia podziału tabletki, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, pochodne sulfonamidowe, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, warunki przechowywania leku, właściwości fizykochemiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escitalopram Grindeks jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg escytalopramu, podawanych jako escytalopramu szczawian. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami: 5 mg to tabletki okrągłe o średnicy około 6 mm, 10 mg i 20 mg to tabletki owalne o wymiarach odpowiednio 8×6 mm i 12×7 mm, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna (E460), kroskarmeloza sodowa (E468), talk (553b) oraz magnezu stearynian (E470b), natomiast otoczka zawiera hypromelozę (E464), makrogol i tytanu dwutlenek (E171). Składniki te pełnią funkcje wypełniaczy, środków rozpadowych, spoiw oraz poprawiają właściwości fizykochemiczne tabletek.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, escytalopram, escytalopramu szczawian, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, środek rozpadowy, substancja czynna, tabletka powlekana, tabletkowanie, tytanu dwutlenek, właściwość przepływowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zahron 10 mg
Rozuwastatyna w dawce 10 mg (Zahron) jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w leczeniu zaburzeń lipidowych, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze (m.in. 91,44 mg laktozy jednowodnej, 0,0288 mg czerwieni allura AC). Leku nie należy podawać przy czynnej chorobie wątroby, zwłaszcza przy trwałym, >3-krotnym wzroście aminotransferaz powyżej GGN, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Dawka 40 mg jest przeciwwskazana przy umiarkowanych zaburzeniach nerek (klirens <60 ml/min) oraz u osób z miopatią lub czynnikami ryzyka miopatii, takimi jak genetyczne choroby mięśni, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze uszkodzenie mięśni po statynach lub fibratach. Równoczesne stosowanie z sofosbuwirem/welpataswirem/woksylaprewirem, cyklosporyną oraz fibratami (przy dawce 40 mg) jest zabronione ze względu na ryzyko interakcji i miopatii.
aminotransferazy, cholesterol LDL, choroba mięśni, cyklosporyna, czerwień Allura AC, czynna choroba wątroby, fibrat, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, miopatia, nadwrażliwość na rozuwastatynę, niedoczynność tarczycy, pochodzenie azjatyckie, rabdomioliza, rozuwastatyna, sofosbuwir, stężenie leku we krwi, tabletka powlekana, terapia skojarzona, triglicerydy, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nurofen Forte 400 mg
Nurofen Forte to preparat zawierający 400 mg ibuprofenu w każdej tabletce powlekanej, przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak sacharoza (232,2 mg/tabletkę, około 0,68 mmol) oraz sód (27,42 mg/tabletkę, około 1,1 mmol). Skład tabletki obejmuje kroskarmelozę sodową (środek rozsadzający), sodu laurylosiarczan (substancja powierzchniowo czynna), sodu cytrynian (regulator kwasowości), kwas stearynowy (substancja poślizgowa) oraz krzemionkę koloidalną bezwodną (środek przeciwzbrylający). Otoczka cukrowa zawiera m.in. karmelozę sodową, talk, gumę arabską, sacharozę, tytanu dwutlenek (E171) oraz makrogol 6000, a także tusz Opacode S-1-15094, w skład którego wchodzą szelak, tlenek żelaza czerwony (E172), glikol propylenowy i simetikon. Otoczka ułatwia połykanie i maskuje smak ibuprofenu.
blister, cytrynian sodu, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, guma arabska, ibuprofen, karmeloza sodowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, kwas stearynowy, laurylosiarczan sodu, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka cukrowa, regulator kwasowości, sacharoza, simetikon, sód, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacipil 2 mg
Lek Lacipil (2 mg, tabletki powlekane) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lacydypinę (Lacidipinum) oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (277,25 mg w każdej tabletce). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza dotyczącego reakcji na leki z grupy antagonistów wapnia, pochodnych dihydropirydyny. Obecność laktozy w preparacie wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy, co stanowi istotny element oceny przeciwwskazań.
antagonista wapnia, diagnostyka kardiologiczna, lacydypina, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, obciążenie następcze lewej komory, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń obwodowych, rzut serca, stenoza aortalna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Co-Olimestra 20 mg + 12,5 mg
Co-Olimestra to lek doustny dostępny w postaci tabletek powlekanych, zawierający dwie substancje czynne: olmesartan medoksomil (20 mg) oraz hydrochlorotiazyd w dawkach 12,5 mg lub 25 mg. Tabletki różnią się kształtem i rozmiarem w zależności od dawki: dawka 20 mg + 12,5 mg ma postać okrągłych tabletek o średnicy 9 mm, natomiast dawka 20 mg + 25 mg to tabletki owalne o wymiarach 12 mm x 6 mm. Skład substancji pomocniczych jest identyczny dla obu dawek i obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, magnezu stearynian, hydroksypropylocelulozę, a także składniki powłoki takie jak tytanu dwutlenek (E 171) i makrogol 3000, które wpływają na stabilność i właściwości fizykochemiczne leku.
alkohol poliwinylowy, blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydrochlorotiazyd, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, makrogol 3000, okres ważności, olmesartan medoksomil, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, talk - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atirabo 60 mg
Produkt leczniczy Atirabo zawiera tikagrelor w dawkach 60 mg i 90 mg w formie tabletek powlekanych, które różnią się barwą i rozmiarem (60 mg: jasnoróżowe, Ø 8 mm; 90 mg: lekko brązowawożółte, Ø 9 mm). Substancja czynna tikagrelor wykazuje działanie przeciwpłytkowe, a tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan dwuwodny, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne, stabilność i biodostępność leku. Otoczka tabletek zawiera m.in. tytanu dwutlenek (E 171) oraz barwniki żelaza tlenkowego (E 172), różnicujące dawki. Lek jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępny w opakowaniach od 14 do 180 tabletek, z okresem ważności 3 lata przy prawidłowym przechowywaniu.
biodostępność leku, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, dysfagia, działanie przeciwpłytkowe, glikol propylenowy, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, profil uwalniania, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tikagrelor, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorofosforan wapnia, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imatinib Fresenius Kabi 400 mg
Imatinib Fresenius Kabi jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym głównie w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+), zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, w dawkach 100 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych, które można dzielić dla precyzyjnego dawkowania. Lek jest wskazany jako terapia pierwszego rzutu u nowo rozpoznanych pacjentów niekwalifikujących się do transplantacji szpiku, a także jako terapia drugiej linii u pacjentów z nieskutecznym leczeniem interferonem alfa. Ponadto, imatinib jest stosowany w zaawansowanych stadiach CML (faza akceleracji, przełom blastyczny), w ostrej białaczce limfoblastycznej Ph+ (ALL) jako element terapii skojarzonej lub monoterapia w nawrotach, a także w rzadkich zespołach mielodysplastycznych/mieloproliferacyjnych (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR oraz w hipereozynofilowym zespole (HES) i przewlekłej białaczce eozynofilowej (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα. W dermatologii onkologicznej imatinib jest stosowany w guzowatych włókniakomięsakach skóry (DFSP) u pacjentów z nieoperacyjnymi lub nawracającymi/przerzutowymi zmianami.
chemioterapia skojarzona, chromosom Philadelphia, faza akceleracji, faza przewlekła, guzowaty włókniakomięsak skóry, interferon alfa, leczenie pierwszego rzutu, mięsak tkanek miękkich, monoterapia, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, płytkopochodny czynnik wzrostu, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa Ph+, przeżycie wolne od progresji, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu, tabletka powlekana, terapia drugiej linii, transplantacja szpiku, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny