interakcja lekowa
Interakcja lekowa to zjawisko polegające na wzajemnym oddziaływaniu dwóch lub więcej jednocześnie stosowanych leków, które prowadzi do zmiany ich działania farmakologicznego. Interakcje mogą mieć charakter farmakokinetyczny (wpływają na wchłanianie, dystrybucję, metabolizm lub wydalanie leku) lub farmakodynamiczny (modyfikują efekt farmakologiczny na poziomie receptorów lub mechanizmów biochemicznych).
Skutki interakcji lekowych mogą być pozytywne (wzmocnienie efektu terapeutycznego), negatywne (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, toksyczność) lub neutralne. Do najczęstszych mechanizmów należą interakcje na poziomie enzymów cytochromu P450, białek transportowych oraz zmiany pH przewodu pokarmowego wpływające na wchłanianie leków.
Znajomość potencjalnych interakcji lekowych ma kluczowe znaczenie w codziennej praktyce klinicznej, szczególnie w przypadku pacjentów poddanych politerapii. Ryzyko wystąpienia interakcji wzrasta wykładniczo wraz z liczbą przyjmowanych leków, a u pacjentów geriatrycznych, z niewydolnością nerek lub wątroby skutki interakcji mogą być szczególnie niebezpieczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ramlolan 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl (2,5–10 mg) oraz amlodypinę (5–10 mg), może wywierać niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest szczególnie istotne w początkowej fazie terapii, przy zmianie dawkowania lub interakcji z innymi lekami hipotensyjnymi. Do najczęstszych działań niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne należą zawroty głowy, bóle głowy oraz uczucie zmęczenia, które mogą prowadzić do zaburzeń równowagi, koordynacji ruchowej, obniżenia koncentracji i wydłużenia czasu reakcji. Ryzyko to jest proporcjonalne do dawki substancji czynnych, przy czym dawki 10 mg ramiprylu i 10 mg amlodypiny wiążą się z największym potencjałem do wystąpienia działań niepożądanych i znacznego obniżenia zdolności psychomotorycznych.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Paracetamol Biofarm 500 mg
Ocena wpływu leków na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowym elementem bezpieczeństwa farmakoterapii. Paracetamol w dawce 500 mg (Paracetamol Biofarm) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, nie wpływając istotnie na zdolności psychomotoryczne pacjentów. Na podstawie danych klinicznych stwierdzono, że lek ten nie zaburza zdolności prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, co pozwala pacjentom na kontynuowanie tych czynności bez zwiększonego ryzyka. Mimo to, lekarze powinni zawsze informować pacjentów o potencjalnym wpływie leków na funkcje poznawcze i motoryczne, podkreślając, że paracetamol nie wywiera istotnego negatywnego efektu w tym zakresie.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dane kliniczne, dokumentacja medyczna, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, lek przeciwbólowy, lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, paracetamol, paracetamol 500 mg, Paracetamol Biofarm, profil bezpieczeństwa paracetamolu, schemat leczenia, wrażliwość pacjenta, zdolność poznawcza i motoryczna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Krople żołądkowe –
Krople Żołądkowe to złożony preparat doustny zawierający wyciąg ze świeżego ziela dziurawca, nalewkę z liści mięty pieprzowej z olejkiem eterycznym, nalewkę z korzeni kozłka lekarskiego oraz nalewkę gorzką. Produkt charakteryzuje się wysoką zawartością etanolu (67-72% V/V), co jest istotne przy planowaniu terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką czy schorzeniami neurologicznymi. Preparat jest wskazany dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia, dawkowany w ilości 30-40 kropli rozcieńczonych w 1/4 szklanki wody, podawany doustnie. Można go stosować doraźnie w przypadku dolegliwości żołądkowych lub profilaktycznie, 30 minut przed posiłkiem, w sytuacji braku łaknienia.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Simcovas 20 mg
Simcovas, zawierający symwastatynę w dawkach 20 mg i 40 mg, jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii oraz profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych. Dawkowanie wynosi od 5 mg do 80 mg raz na dobę, podawane doustnie wieczorem, z korektą dawki co najmniej co 4 tygodnie. Maksymalna dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celów terapeutycznych przy niższych dawkach. Terapia powinna być łączona z dietą niskocholesterolową i aktywnością fizyczną. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zaleca się rozpoczęcie od 40 mg/dobę, stosując symwastatynę jako uzupełnienie innych metod leczenia. W populacji pediatrycznej (10-17 lat) dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 40 mg/dobę, dostosowywaną indywidualnie.
amiodaron, amlodypina, cholesterol LDL, ciężka hipercholesterolemia, ciężkie zaburzenia czynności nerek, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, LDL-afereza, leki hipolipemizujące, produkty wiążące kwasy żółciowe, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, skala Tannera, symwastatyna, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, werapamil - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sorafenib Stada 200 mg
Sorafenib Stada w dawce 200 mg (tabletki powlekane) nie wykazuje udokumentowanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Brak jest specjalistycznych badań klinicznych oceniających wpływ sorafenibu na funkcje psychomotoryczne, jednak dostępne dane kliniczne nie wskazują na zaburzenia tych zdolności. Lekarz powinien poinformować pacjenta o braku specyficznych badań oraz o potencjalnych działaniach niepożądanych, które mogą wpływać na bezpieczeństwo podczas prowadzenia pojazdów, zalecając jednocześnie obserwację własnych reakcji organizmu po rozpoczęciu terapii. Sorafenib Stada zawiera 200 mg sorafenibu w postaci tozylanu i jest stosowany w leczeniu onkologicznym, co wymaga indywidualnego podejścia uwzględniającego stan kliniczny pacjenta, współistniejące schorzenia oraz stosowane leki.
choroba onkologiczna, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, interakcja lekowa, schorzenie, sorafenib, Sorafenib Stada, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna sorafenib, tabletka powlekana, terapia, terapia onkologiczna, tozylan, wpływ leku na prowadzenie pojazdów, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Ziele mniszka lekarskiego – Interakcje
Ziele mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale F. H. Wigg., herba) jest składnikiem preparatu leczniczego Imupret, w którym jego zawartość wynosi 4,00 mg na tabletkę drażowaną. Dotychczasowe dane z charakterystyki produktu nie wskazują na istotne interakcje farmakologiczne samego ziela mniszka z innymi lekami ani z alkoholem etylowym. Brak jest udokumentowanych klinicznie interakcji, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych wynikających z kojarzonego stosowania ziół mniszka z innymi substancjami leczniczymi lub alkoholem.
alkaliczny produkt leczniczy, alkohol etylowy, charakterystyka produktu leczniczego, dąb szypułkowy, Imupret, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, kora dębu, lek zasadowy, mniszek lekarski, preparat ziołowy, tabletka drażowana, wchłanianie alkaloidów, ziele mniszka lekarskiego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Depralin ODT 10 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Depralin ODT dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, generalnie nie powoduje istotnych zaburzeń sprawności intelektualnej ani psychofizycznej. Niemniej jednak, ze względu na działanie na ośrodkowy układ nerwowy, może wpływać na funkcje poznawcze, zdolność osądu, koordynację ruchową oraz koncentrację uwagi, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, przy zmianie dawki lub w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków. Wyższe dawki (10 mg, 20 mg) mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, co wymaga indywidualnej oceny pacjenta oraz szczególnej ostrożności u osób wykonujących zawody związane z prowadzeniem pojazdów.
charakterystyka produktu leczniczego, Depralin ODT, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, escytalopram, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, indywidualna reaktywność, interakcja lekowa, koncentracja uwagi, lek psychoaktywny, ośrodkowy układ nerwowy, przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, substancja psychoaktywna, szczawian escytalopramu, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zdolność motoryczna, zdolność osądu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – MeloxiMed Forte 15 mg
Meloksykam, substancja czynna preparatu MeloxiMed Forte w dawce 15 mg, wykazuje farmakokinetyczny profil sugerujący minimalny wpływ na zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Niemniej jednak, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zaburzenia widzenia, senność, zawroty głowy oraz inne objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), które mogą znacząco obniżyć sprawność psychomotoryczną pacjenta. W związku z tym, lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów oraz konieczności zaprzestania prowadzenia pojazdów w przypadku pojawienia się wymienionych objawów.
dezorientacja, działanie niepożądane, farmakokinetyka, farmakokinetyka leku, farmakoterapia, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, meloksykam, ocena przestrzenna, ośrodkowy układ nerwowy, profil działań niepożądanych, schorzenie neurologiczne, senność, spowolnienie psychoruchowe, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Ziele rumianku – Interakcje
Ziele rumianku (Chamomillae herba) jest składnikiem preparatu Urosept, stosowanego w terapii schorzeń układu moczowego ze względu na działanie moczopędne i przeciwzapalne. W produkcie leczniczym Urosept znajduje się 8 mg wyciągu suchego z ziela rumianku na tabletkę drażowaną (Chamomillae herbae extractum siccum 7-9:1, ekstrahent: woda). Na podstawie dostępnych danych klinicznych oraz charakterystyki produktu nie zidentyfikowano interakcji ziela rumianku z lekami na receptę, lekami OTC ani alkoholem. Pomimo braku udokumentowanych interakcji, zaleca się, aby pacjent informował lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, co pozwala na kompleksową ocenę bezpieczeństwa farmakoterapii.
bezpieczna farmakoterapia, cytrynian potasu, cytrynian sodu, działanie moczopędne, działanie przeciwzapalne, interakcja lekowa, korzeń pietruszki, liść borówki brusznicy, liść brzozy, naowocnia fasoli, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polipragmazja, schorzenia układu moczowego, tabletka drażowana, Urosept, wyciąg gęsty złożony, wyciąg suchy z ziela rumianku, ziele rumianku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 20 mg
Przedawkowanie atorwastatyny (Atorvox) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji i monitorowania. Lek dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, a brak specyficznego antidotum wymusza stosowanie standardowych procedur leczenia przedawkowania statyn. Kluczowe jest leczenie objawowe oraz podtrzymujące funkcje życiowe, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), kinazy kreatynowej (CK), parametrów nerkowych (kreatynina, mocznik, GFR, mioglobinuria), elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz równowagi kwasowo-zasadowej. Hemodializa jest nieskuteczna ze względu na wysokie powinowactwo atorwastatyny do białek osocza, co ogranicza eliminację leku z organizmu.
aminotransferazy, atorwastatyna, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka atorwastatyny, gazometria krwi, gospodarka elektrolitowa, hemodializa, hiperkaliemia, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, kreatynina, mioglobinuria, nefrotoksyczność, powinowactwo do białek osocza, rabdomioliza, równowaga kwasowo-zasadowa, statyna, układ mięśniowy, wskaźnik filtracji kłębuszkowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Egidon 90 mg
Lek Egidon, zawierający etorykoksyb, jest selektywnym inhibitorem COX-2 dostępnym w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg, stosowanym u dorosłych i młodzieży powyżej 16. roku życia. Wskazania obejmują leczenie objawowe choroby zwyrodnieniowej stawów (ChZS), reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS), zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz ostrej fazy dny moczanowej, a także krótkotrwałe leczenie umiarkowanego bólu po zabiegach stomatologicznych. Terapia powinna być dostosowana indywidualnie, z uwzględnieniem doboru dawki adekwatnej do wskazania klinicznego oraz oceny ryzyka sercowo-naczyniowego i żołądkowo-jelitowego u pacjenta.
ból pooperacyjny, choroba przewodu pokarmowego, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, działanie niepożądane, etorykoksyb, inhibitor COX-2, interakcja lekowa, reumatoidalne zapalenie stawów, ryzyko sercowo-naczyniowe, ryzyko żołądkowo-jelitowe, stan zapalny stawu, staw krzyżowo-biodrowy, tabletka powlekana, zabieg chirurgiczny stomatologiczny, zapalenie błony maziowej, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cocculine –
Lek Cocculine, zawierający homeopatyczne substancje czynne Cocculus indicus 4 CH (0,375 mg), Nux vomica 4 CH (0,375 mg), Tabacum 4 CH (0,375 mg) oraz Petroleum rectificatum 4 CH (0,375 mg), charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa wynikającym z wysokich rozcieńczeń. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, preparat nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co odróżnia go od wielu leków o działaniu psychotropowym, takich jak benzodiazepiny czy opioidy. Lekarz przepisujący Cocculine nie musi więc wprowadzać szczególnych ograniczeń dotyczących tych czynności, jednak powinien zachować standardowe procedury informowania pacjenta o stosowaniu leku oraz potencjalnych interakcjach z innymi farmaceutykami, które mogą wpływać na zdolności psychomotoryczne.
benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, Cocculine, Cocculus indicus, interakcja lekowa, laktoza, lek przeciwhistaminowy, Nux vomica, opioid, Petroleum rectificatum, preparat homeopatyczny, preparat przeciwbólowy, prowadzenie pojazdów mechanicznych, rozcieńczenie homeopatyczne, sacharoza, sprawność psychomotoryczna, substancja homeopatyczna, świadoma zgoda na leczenie, Tabacum, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Ziele pokrzywy – Interakcje
W analizie interakcji lekowych z udziałem ziela pokrzywy (Urtica dioica L.) zawartego w produkcie leczniczym Urofort (20% wyciągu płynnego 1:1 wraz z liściem mącznicy i zielem nawłoci) nie stwierdzono dotychczas klinicznie istotnych interakcji z innymi lekami. Produkt zawiera jednak znaczną ilość etanolu (40-50% V/V), co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i wątroby, zwłaszcza przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Ziele pokrzywy zawiera aktywne związki, takie jak flawonoidy, które teoretycznie mogą wchodzić w interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami przeciwzakrzepowymi, moczopędnymi, hipoglikemizującymi oraz hipotensyjnymi, jednak poziom istotności tych potencjalnych interakcji jest niski lub bardzo niski. Zaleca się monitorowanie parametrów krzepnięcia, gospodarki wodno-elektrolitowej, poziomu glukozy oraz ciśnienia tętniczego u pacjentów stosujących jednocześnie te grupy leków.
biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, efekt hipoglikemizujący, etanol, farmakokinetyka, flawonoid, gospodarka wodno-elektrolitowa, indeks terapeutyczny, interakcja lekowa, lek hipoglikemizujący, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, liść mącznicy, obniżenie ciśnienia tętniczego, parametr krzepnięcia, poziom glukozy we krwi, układ wodno-elektrolitowy, właściwość diuretyczna, właściwość przeciwzakrzepowa, ziele nawłoci, ziele pokrzywy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z tymianku – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wyciąg z tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.) stosowany w preparacie Bronchostop Duo na kaszel w dawce 120 mg/15 ml syropu nie wykazuje udokumentowanego działania sedatywnego ani wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, które mogłyby upośledzać funkcje psychomotoryczne. W charakterystyce produktu zaznaczono brak składników powodujących senność, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Brak jest jednak specyficznych badań klinicznych oceniających wpływ tego wyciągu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń, co ogranicza precyzyjną ocenę ryzyka w trakcie terapii.
działanie sedatywne, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, ośrodkowy układ nerwowy, prawoślaz lekarski, preparat na kaszel, schorzenie dróg oddechowych, senność, sprawność psychomotoryczna, tymianek pospolity, wyciąg z prawoślazu, wyciąg z tymianku, wydłużony czas reakcji, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib Zentiva 400 mg
Preparat Pazopanib Zentiva jest przeciwwskazany wyłącznie u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, czyli pazopanib, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg lub 400 mg pazopanibu chlorowodorku. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny, należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć leczenie objawowe. Pacjenci z historią nadwrażliwości na składniki preparatu nie powinni być leczeni pazopanibem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fucidin 20 mg/g
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania maści Fucidin zawierającej 20 mg/g sodu fusydynianu wskazuje na ograniczony zakres badań przeprowadzonych dla tej substancji czynnej w formie miejscowej. Dokumentacja przedkliniczna nie ujawnia istotnych informacji o zagrożeniach, które nie zostałyby już omówione w innych częściach charakterystyki produktu leczniczego (ChPL). W szczególności brak jest dodatkowych danych dotyczących toksykologii, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość, co sugeruje, że profil bezpieczeństwa został kompleksowo opisany w pozostałych sekcjach ChPL.
antybiotyk miejscowy, bezpieczeństwo przedkliniczne, dokumentacja przedkliniczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, Fucidin, genotoksyczność, interakcja lekowa, kwas fusydowy, maść do stosowania miejscowego, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, sodu fusydynian, substancja czynna, toksykologia przedkliniczna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Silamil 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna preparatu Silamil 5 mg, wykazuje działanie cholinolityczne poprzez blokadę receptorów muskarynowych, co może prowadzić do działań niepożądanych istotnych z punktu widzenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych należą zaburzenia widzenia, manifestujące się jako nieostre widzenie, trudności w akomodacji oraz zmniejszona ostrość widzenia, które mogą utrudniać ocenę odległości i rozpoznawanie sygnałów drogowych. Rzadziej występują senność oraz uczucie zmęczenia, które obniżają czujność, wydłużają czas reakcji i pogarszają koordynację psychoruchową, zwiększając ryzyko wypadków. Zaleca się, aby pacjenci stosujący solifenacynę powstrzymali się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz w przypadku wystąpienia wymienionych objawów.
akomodacja oka, bursztynian solifenacyny, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, funkcja wzrokowa, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, lek cholinolityczny, mikrodrzemka, nieostre widzenie, ostrość widzenia, receptor muskarynowy, senność, solifenacyna, zaburzenie widzenia - Leksykon substancji czynnych
Krwawnik pospolity – Przedawkowanie
Krwawnik pospolity (Achillea millefolium) jest składnikiem preparatów leczniczych takich jak Imupret N (krople doustne) oraz Traumeel S (maść i żel), wykorzystywanych w terapii różnych dolegliwości. W produktach tych dawka krwawnika wynosi odpowiednio: w Imupret N jest on składnikiem wyciągu złożonego (1:38) w stosunku 4 części, natomiast w Traumeel S stężenie Achillea millefolium TM wynosi 0,09 g/100 g produktu. Dotychczas nie odnotowano udokumentowanych przypadków przedawkowania krwawnika pospolitego w tych preparatach, a objawy ewentualnego przedawkowania nie są znane. W przypadku Imupret N należy jednak uwzględnić obecność etanolu do 19,5% V/V, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych przy nadmiernym spożyciu.
achillea millefolium, charakterystyka produktu leczniczego, etanol, Imupret N, interakcja lekowa, krople doustne, krwawnik pospolity, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, obraz kliniczny, penetracja skórna, predyspozycja pacjenta, preparat farmaceutyczny, przedawkowanie substancji, roślina lecznicza, Traumeel S, właściwość lecznicza, wyciąg złożony, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Defur 4 mg
Lek Defur zawierający tolterodyny winian w dawce 4 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (65,41-68,99 mg na kapsułkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność zatrzymania moczu, niekontrolowanej jaskry z wąskim kątem przesączania, miastenii oraz ciężkiej postaci wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i toksycznego rozszerzenia okrężnicy. Tolterodyna, ze względu na działanie antycholinergiczne, może nasilać objawy tych schorzeń, prowadząc do poważnych powikłań, takich jak pogorszenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, osłabienie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego czy zahamowanie perystaltyki jelit.
błona śluzowa okrężnicy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, interakcja lekowa, jaskra z wąskim kątem przesączania, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kapsułka twarda o przedłużonym uwalnianiu, laktoza jednowodna, miastenia, myasthenia gravis, nadwrażliwość na tolterodynę, nerw wzrokowy, pęcherz moczowy, perforacja jelita, perystaltyka jelit, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, schorzenie autoimmunologiczne, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, tolterodyny winian, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Opokan FAST 15 mg/1,5 ml
Produkt leczniczy Opokan FAST zawierający meloksykam w dawce 15 mg/1,5 ml w postaci roztworu do wstrzykiwań nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, co wynika z analizy farmakodynamicznej substancji oraz danych klinicznych dotyczących działań niepożądanych. Brak jest specyficznych badań klinicznych oceniających ten aspekt, jednak profil bezpieczeństwa meloksykamu wskazuje na minimalne ryzyko upośledzenia zdolności psychomotorycznych u większości pacjentów. Mimo to, lekarz powinien zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, takie jak zaburzenia widzenia, zawroty głowy, senność oraz inne objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, które mogą znacząco obniżyć bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewyraźne widzenie, percepcja wzrokowa, profil farmakodynamiczny, schorzenie współistniejące, senność, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Nikozipix 1,5 mg
Produkt leczniczy Nikozipix zawiera cytyzynę w dawce 1,5 mg w postaci tabletek powlekanych i zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego nie wywiera istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Oznacza to, że stosowanie tego leku nie ogranicza możliwości prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn wymagających zwiększonej koncentracji i koordynacji ruchowej. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak aspartam (0,12 mg), glicerol (0,135 mg) oraz mannitol (40 mg), które nie wpływają klinicznie na zdolności psychomotoryczne. Mimo braku przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów, lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności obserwacji indywidualnej reakcji organizmu po pierwszych dawkach, zwłaszcza w kontekście możliwych interakcji z innymi lekami lub chorobami współistniejącymi.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Nalgesin 275 mg
Naproksen sodowy, jako NLPZ o wysokim stopniu wiązania z białkami osocza, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Nasilenie działania przeciwzakrzepowego warfaryny oraz ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu SSRI i leków przeciwpłytkowych wymaga ścisłego monitorowania i rozważenia gastroprotekcji. Naproksen może osłabiać przeciwpłytkowe działanie kwasu acetylosalicylowego, a także zmniejszać skuteczność furosemidu i leków przeciwnadciśnieniowych (ACEI, ARB), co może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem. Wysokie ryzyko nefrotoksyczności obserwuje się także przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny i litu, gdzie konieczne jest monitorowanie stężenia tych leków w osoczu. Dodatkowo, naproksen zwiększa stężenie metotreksatu poprzez zmniejszenie jego kanalikowej sekrecji, co może nasilać toksyczność, wymagając ścisłej kontroli parametrów hematologicznych i nerkowych.
Interakcje naproksenu z probenecydem prowadzą do wydłużenia okresu półtrwania i wzrostu stężenia naproksenu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Lek może również zaburzać wyniki badań laboratoryjnych, m.in. testów na steroidy 17-ketogenne i kwas 5-hydroksyindolooctowy. Spożywanie alkoholu podczas terapii naproksenem znacząco zwiększa ryzyko gastrotoksyczności, krwawień, owrzodzeń oraz nefro- i hepatotoksyczności, dlatego zaleca się unikanie alkoholu. W praktyce klinicznej konieczne jest indywidualne dostosowanie dawkowania, monitorowanie funkcji nerek, parametrów krzepnięcia oraz objawów toksyczności leków współstosowanych, a także rozważenie stosowania gastroprotekcji u pacjentów z grup ryzyka.
antagonista receptora angiotensyny II, białko osocza, cyklosporyna, dysfagia, działanie natriuretyczne, fenytoina, furosemid, gastroprotekcja, hepatotoksyczność, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okres półtrwania, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, parametry hematologiczne, perforacja przewodu pokarmowego, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, zydowudyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Gardimax medica truskawkowy 5 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Gardimax medica truskawkowy w postaci tabletek do ssania zawiera 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego. Obie substancje działają miejscowo w obrębie jamy ustnej i gardła, a ich ogólnoustrojowa ekspozycja jest minimalna przy prawidłowym stosowaniu. Charakterystyka produktu leczniczego jednoznacznie wskazuje, że preparat nie wpływa negatywnie na zdolności psychomotoryczne pacjenta, w tym na prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługiwanie maszyn. Z tego względu pacjenci stosujący Gardimax medica mogą bezpiecznie wykonywać czynności wymagające pełnej sprawności psychofizycznej.
absorpcja ogólnoustrojowa, charakterystyka produktu leczniczego, chloroheksydyny dichlorowodorek, działanie antyseptyczne, działanie leku, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, lek znieczulający miejscowy, lidokainy chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, schorzenie neurologiczne, schorzenie psychiatryczne, sorbitol, substancja pomocnicza, tabletka do ssania - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Briglau PPH 2 mg/ml
Brymonidyna w postaci kropli do oczu (Briglau PPH, 2 mg/ml winian brymonidyny, odpowiadający 1,3 mg brymonidyny) może wywoływać istotne działania niepożądane wpływające na funkcje psychomotoryczne, takie jak uczucie zmęczenia i senność, które znacząco obniżają koncentrację i czas reakcji, zagrażając bezpieczeństwu prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Ponadto, lek może powodować zaburzenia widzenia, w tym obniżenie ostrości wzroku, niewyraźne lub podwójne widzenie, co szczególnie niebezpieczne jest podczas jazdy nocą lub w warunkach ograniczonego oświetlenia. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności wstrzymania się od prowadzenia pojazdów do całkowitego ustąpienia objawów oraz o ryzyku nasilania się działań niepożądanych w pierwszych dniach terapii i przy jednoczesnym stosowaniu innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy.
anomalia percepcji wzrokowej, brymonidyna winian, interakcja lekowa, niewyraźne widzenie, objawy neurologiczne, objawy neuropsychiatryczne, obniżenie ostrości wzroku, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, schorzenie współistniejące, senność, zaburzenia funkcji wzrokowych, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia widzenia, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Oxycodone Hydrochloride Hameln 10 mg/ml
Oksykodon chlorowodorek w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji (Oxycodone Hydrochloride Hameln, 10 mg/ml) wywiera istotny wpływ na funkcje psychomotoryczne, w tym zdolności poznawcze, czas reakcji oraz koordynację ruchową, co bezpośrednio ogranicza możliwość prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Stopień upośledzenia funkcji psychomotorycznych zależy od dawki (np. 10 mg/ml lub 20 mg/ml w ampułkach 1 ml i 2 ml), indywidualnej wrażliwości pacjenta, czasu trwania terapii oraz współistniejącego stosowania innych leków o działaniu ośrodkowym, takich jak benzodiazepiny. Lekarz powinien dostosować dawkę do najmniejszej skutecznej, monitorować objawy nadmiernej sedacji, zawroty głowy i zaburzenia widzenia oraz okresowo oceniać wpływ terapii na funkcje poznawcze i motoryczne pacjenta.
- Leksykon substancji czynnych
Potasu chlorek – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Potasu chlorek, powszechnie stosowany w preparatach do infuzji, hemodializy oraz żywienia pozajelitowego, w większości przypadków nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Charakterystyki produktów leczniczych (ChPL) takich jak AuroGo, Duphagol, Gastrolit, GNAK, Plenvu czy Sterofundin ISO jednoznacznie wskazują na brak negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne. Produkty takie jak Geloplasma czy Gelaspan określono jako wywierające „nieistotny wpływ”. W przypadku preparatów stosowanych w warunkach klinicznych (np. Benelyte, Duosol, Kabiven, Phoxilium, Prismasol) sekcje dotyczące zdolności prowadzenia pojazdów zawierają adnotację „Nie dotyczy”, co wynika z ograniczeń klinicznych pacjentów podczas terapii. Brak danych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów odnotowano dla produktów takich jak Aminomel 10E i 12,5E, Fortrans, Multimel N4-550E, Olimel N12E, Płyn Ringera Fresenius, Plasmalyte oraz Ringer Lactate, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka przez lekarza.
charakterystyka produktu leczniczego, farmakoterapia, funkcja poznawcza, hemodializa, hemofiltracja, interakcja lekowa, kalii chloridum, niedobór elektrolitowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potas chlorek, preparat do infuzji, produkt leczniczy, roztwór do hemodializy, schorzenie współistniejące, stężenie potasu w surowicy, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Tenofowir – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tenofowir dizoproksyl, stosowany w terapii zakażeń HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, nie był przedmiotem specyficznych badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, charakterystyki produktów leczniczych wskazują na bardzo częste występowanie zawrotów głowy (>10% pacjentów), co stanowi istotne ryzyko upośledzenia percepcji i koordynacji. Inne działania niepożądane, takie jak ból głowy (≥1/100 do <1/10), zmęczenie, astenia oraz objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), mogą również negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Profil bezpieczeństwa preparatów złożonych z tenofowiru i emtrycytabiny jest podobny, z bólem głowy jako najczęstszym działaniem niepożądanym w profilaktyce przedekspozycyjnej (1%).
astenia, biegunka, ból głowy, działanie niepożądane, emtrycytabina, HBV, interakcja lekowa, lek przeciwretrowirusowy, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, nudności, objawy neurologiczne, profilaktyka przedekspozycyjna, tenofowir dizoproksyl, terapia przeciwwirusowa, wirus HIV-1, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Hydrargyrum bicyanatum – Właściwości farmakodynamiczne
Hydrargyrum bicyanatum (cyjanek rtęci) jest składnikiem homeopatycznych preparatów Angin-Heel SD oraz Tonsillopas, występując odpowiednio w postaci tabletek (30 mg/tabletkę, rozcieńczenie D8) oraz kropli doustnych (4 g/10 g roztworu, rozcieńczenie D8). W obu produktach substancja ta jest stosowana w połączeniu z innymi homeopatycznymi komponentami, takimi jak Phytolacca americana D4, Apis mellifica D4, Arnica montana D4, Hepar sulfuris D6 i Atropa bella-donna D4 w Angin-Heel SD oraz Baptisia D1, Ammonium bromatum D4, Kalium bichromicum D4, Kalium chloratum D2 i Apisinum D6 w Tonsillopas. Preparaty różnią się formą farmaceutyczną – tabletki w Angin-Heel SD są białe do żółto-białych, natomiast Tonsillopas to roztwór w kroplach doustnych.
Ammonium bromatum, Angin-Heel SD, apis mellifica, Apisinum, arnica montana, atropa bella-donna, badanie kliniczne, Baptisia, charakterystyka produktu leczniczego, cyjanek rtęci, hepar sulfuris, interakcja lekowa, Kalium bichromicum, Kalium chloratum, krople doustne, mechanizm działania, phytolacca americana, postać farmaceutyczna, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja homeopatyczna, tabletka, Tonsillopas, właściwości farmakodynamiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lonamo 100 mg
Lek Lonamo dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających substancję czynną sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, w dawkach 50 mg oraz 100 mg. Tabletki 50 mg mają średnicę około 8 mm, są jasno beżowe i oznaczone literą „S”, natomiast tabletki 100 mg są beżowe, większe (około 10 mm średnicy). Rdzeń tabletek zawiera wapnia wodorofosforan, celulozę mikrokrystaliczną (PH 102), kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną, sodu stearylofumaran oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków spajających, rozsadzających oraz poślizgowych. Otoczka składa się z alkoholu poliwinylowego, tytanu dwutlenku (E 171), makrogolu 3350, talku oraz żelaza tlenków żółtego i czerwonego (E 172), zapewniając ochronę, odpowiednią barwę i ułatwiając połykanie tabletek.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek sytagliptyny, dwutlenek tytanu, interakcja lekowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stearylofumaran sodu, stearynian magnezu, sytagliptyna, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony, wodorofosforan wapnia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Esogno 3 mg
Esogno, zawierający eszopiklon w dawkach 1 mg, 2 mg i 3 mg, jest wskazany do leczenia bezsenności u dorosłych. Zalecana dawka początkowa u pacjentów w wieku 18-64 lat wynosi 1 mg, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 3 mg w przypadku braku skuteczności, przy czym dawka dobowa nie powinna przekraczać 3 mg. U osób powyżej 65 roku życia dawka maksymalna wynosi 2 mg. Lek należy podawać jednorazowo, bezpośrednio przed snem, a tabletki należy połykać w całości, bez łamania czy rozkruszania. Standardowy czas terapii nie powinien przekraczać 4 tygodni, z możliwością wydłużenia do 6 miesięcy jedynie w uzasadnionych przypadkach, pod ścisłym nadzorem klinicznym ze względu na ryzyko uzależnienia i nadużywania. W przypadku stosowania eszopiklonu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem) dawka nie powinna przekraczać 2 mg, a u pacjentów ≥65 lat jest przeciwwskazany.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka początkowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfagia, działanie niepożądane, encefalopatia, Esogno, eszopiklon, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, ketokonazol, leczenie bezsenności, przewlekła bezsenność, tabletka powlekana, uzależnienie od leków, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
All-rac-α-tokoferylu octan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
All-rac-α-tokoferylu octan (int-rac-α-Tocopherylis acetas), czyli witamina E, jest składnikiem aktywnym preparatu Ceel, występującym w dawce 100 mg, w połączeniu z kwasem askorbowym (witamina C) w dawce 50 mg, w formie tabletek powlekanych. Na podstawie dostępnych danych klinicznych oraz obserwacji pacjentów stwierdzono, że all-rac-α-tokoferylu octan nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Preparat nie zaburza funkcji psychomotorycznych, koncentracji ani refleksu, co jest kluczowe dla bezpiecznego wykonywania tych czynności.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Polcylin 250 mg/ml
Fenoksymetylopenicylina potasowa, substancja czynna leku Polcylin dostępnego w postaci granulatu do sporządzania roztworu doustnego lub zawiesiny doustnej o stężeniach 50 mg/mL, 100 mg/mL oraz 250 mg/mL, nie wykazuje istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne pacjentów. Badania kliniczne potwierdzają, że preparat ten nie ogranicza zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co jest kluczowe dla pacjentów aktywnych zawodowo. Substancje pomocnicze zawarte w leku, takie jak aspartam, glikol propylenowy, sód, sodu benzoesan i sacharoza, również nie wpływają negatywnie na zdolności psychomotoryczne w dawkach obecnych w preparacie.
antybiotyk, aspartam, benzoesan sodu, dokumentacja medyczna, edukacja pacjenta, fenoksymetylopenicylina, fenoksymetylopenicylina potasowa, funkcja psychomotoryczna, glikol propylenowy, gorączka, granulat do sporządzania roztworu doustnego, interakcja lekowa, objaw niepożądany, Polcylin, relacja lekarz-pacjent, sacharoza, senność, terapia farmakologiczna, zawiesina doustna, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Zincum isovalerianicum – Interakcje
Zincum isovalerianicum w dawce homeopatycznej D4 (0,6 mg na tabletkę w preparacie Neurexan) nie wykazuje udokumentowanych interakcji farmakologicznych z innymi lekami. Analiza teoretycznych interakcji wskazuje na niskie ryzyko sumowania się dawek cynku, synergistycznego działania uspokajającego z preparatami zawierającymi walerianę, czy potencjalnego wzmocnienia efektów sedatywnych przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwlękowych i nasennych. Ryzyko zmniejszenia wchłaniania antybiotyków (tetracykliny, chinolony) przez tworzenie kompleksów z jonami cynku jest również bardzo niskie, co wynika z minimalnego stężenia cynku w preparacie. Nie zaobserwowano specyficznych interakcji z alkoholem, choć zaleca się zachowanie ogólnej ostrożności.
antybiotyk, Avena sativa, Coffea arabica, cynk izowalerianowy, depresja OUN, działanie sedatywne, działanie synergistyczne, działanie uspokajające, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka, interakcja lekowa, jon cynku, kwas walerianowy, lek przeciwlękowy, medycyna homeopatyczna, Neurexan, Passiflora incarnata, preparat homeopatyczny, receptor GABA, rozcieńczenie homeopatyczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flucorta 200 mg
Lek Flucorta, zawierający flukonazol w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na flukonazol oraz pokrewne azole, a także na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (84 mg w tabletce 50 mg, 80 mg w 100 mg i 160 mg w 200 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania wynikające z interakcji lekowych – podawanie flukonazolu w dawkach ≥400 mg/dobę jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów stosujących terfenadynę. Ponadto, flukonazol nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT i metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz erytromycyna, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, erytromycyna, flukonazol, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, laktoza jednowodna, lek antyarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, neuroleptyk, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, odstęp QT, pimozyd, prokinetyk, reakcja alergiczna, terfenadyna, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG, zespół Tourette’a, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, związek azolowy