haloperydol
Haloperydol to silny lek przeciwpsychotyczny pierwszej generacji (klasyczny neuroleptyk) z grupy butyrofenonów. Działa głównie jako antagonista receptorów dopaminowych D2, co czyni go skutecznym w leczeniu ostrych i przewlekłych zaburzeń psychotycznych, w tym schizofrenii, manii w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej oraz stanów pobudzenia psychoruchowego.
W praktyce klinicznej haloperydol stosowany jest również w leczeniu przewlekłych tików, zespołu Tourette’a oraz w kontroli nudności i wymiotów. Lek może być podawany doustnie, domięśniowo lub dożylnie, co zwiększa jego użyteczność w różnych sytuacjach klinicznych, szczególnie w stanach nagłych.
Profil działań niepożądanych haloperydolu obejmuje objawy pozapiramidowe (parkinsonizm polekowy, akatyzja, dystonia), hiperprolaktynemię oraz wydłużenie odstępu QT. Przy długotrwałym stosowaniu istnieje ryzyko rozwoju późnych dyskinez. Ze względu na te działania niepożądane, w wielu wskazaniach jest obecnie zastępowany przez atypowe leki przeciwpsychotyczne, jednak pozostaje ważnym narzędziem terapeutycznym, szczególnie w stanach ostrych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olanzapina Viatris 5 mg
Olanzapina, należąca do grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepiny (kod ATC: N05AH03), wykazuje szerokie spektrum działania farmakologicznego dzięki wysokiemu powinowactwu (Ki < 100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych H1. Mechanizm terapeutyczny opiera się na antagonistycznym działaniu wobec tych receptorów, z przewagą blokady receptorów 5HT2 nad D2, co przekłada się na skuteczność w leczeniu schizofrenii, stanów maniakalnych oraz stabilizacji nastroju w chorobie afektywnej dwubiegunowej (ChAD). Badania PET i SPECT potwierdziły selektywne wysycenie receptorów serotoninowych i dopaminowych, co wiąże się z mniejszym ryzykiem objawów pozapiramidowych i działaniem anksjolitycznym. W badaniach klinicznych olanzapina wykazała istotną poprawę objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii oraz skuteczność w redukcji objawów maniakalnych, przewyższając placebo i wykazując porównywalną skuteczność do haloperydolu i walproinianu.
anksjolityk, antagonista receptorowy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, efekt terapeutyczny, epizod depresyjny, epizod maniakalny, haloperydol, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, lit, neuroleptyk, objawy negatywne, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, pozytronowa tomografia emisyjna, profilaktyka nawrotów, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, remisja, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stan maniakalny, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, walproinian sodu, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Interakcje leku – Venlafaxine Bluefish XL 75 mg
Wenlafaksyna wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zarówno nieodwracalnymi nieselektywnymi, jak i odwracalnymi selektywnymi MAO-A (np. moklobemid), co może prowadzić do zespołu serotoninowego o potencjalnie śmiertelnym przebiegu. Zalecane są przerwy czasowe: minimum 14 dni po zakończeniu IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po odstawieniu wenlafaksyny przed rozpoczęciem IMAO. Również antybiotyk linezolid, będący słabym odwracalnym nieselektywnym IMAO, jest przeciwwskazany. Ponadto, współstosowanie wenlafaksyny z lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny (SSRI, SNRI, tryptany, lit, ziele dziurawca) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianie dawkowania. Alkohol etylowy nasila depresyjne działanie na ośrodkowy układ nerwowy, pogarsza stan psychiczny i zwiększa ryzyko działań niepożądanych, dlatego pacjentom zaleca się całkowitą abstynencję podczas leczenia i przez kilka dni po jego zakończeniu.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, agonista receptora serotoninowego, atazanawir, benzodiazepina, błękit metylenowy, buprenorfina, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, demetylodiazepam, diazepam, dysfagia, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu noradrenaliny i serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, linezolid, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, ośrodkowy układ nerwowy, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, suplement tryptofanu, telitromycyna, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol - Leksykon leków
Interakcje leku – Escipram 10 mg
Escytalopram, składnik Escipramu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są skojarzenia z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, odwracalnymi inhibitorami MAO-A (moklobemid) i MAO (linezolid), które mogą wywołać zespół serotoninowy, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Również łączenie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko złośliwych arytmii. W przypadku inhibitorów MAO-B (selegilina do 10 mg/dobę) oraz leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, tryptany) konieczna jest ostrożność i ścisłe monitorowanie pacjenta. Dodatkowo, stosowanie escytalopramu z lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, preparatami z dziurawca, lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i konieczność monitorowania parametrów klinicznych.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna dożylna, escytalopram, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, meflokina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, tyklopidyna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Bonogren SR 400 mg
Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie ekspozycji na kwetiapinę (AUC), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Sok grejpfrutowy, również inhibitor CYP3A4, może podnosić stężenia leku i jest niezalecany. Induktory enzymów wątrobowych, takie jak karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 13% i o około 450%), co może obniżać skuteczność terapeutyczną i wymaga modyfikacji dawki. Tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co również może obniżać jej stężenie w osoczu. Brak istotnych zmian farmakokinetycznych odnotowano przy jednoczesnym stosowaniu imipraminy, fluoksetyny, rysperydonu, haloperydolu, cymetydyny, walproinianu sodu i litu.
cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie hepatotoksyczne, działanie przeciwcholinergiczne, fałszywie dodatni wynik testu immunologicznego, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, koordynacja psychoruchowa, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, objawy pozapiramidowe, przyrost masy ciała, rysperydon, sedacja, senność, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia oddychania, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Haloperidol WZF
Haloperydol, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych butyrofenonu, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem, u których ryzyko zgonu jest zwiększone 1,6-1,7-krotnie w porównaniu z placebo (4,5% vs 2,6% w 10-tygodniowych badaniach). Istotne jest monitorowanie wydłużenia odstępu QTc, które może prowadzić do komorowych zaburzeń rytmu serca i nagłego zgonu, szczególnie przy dużych dawkach, wysokim stężeniu leku, podaniu pozajelitowym oraz u pacjentów z chorobami serca, rzadkoskurczem, nadużywających alkoholu lub wolno metabolizujących CYP2D6. Zaleca się wykonanie EKG przed i w trakcie terapii oraz kontrolę elektrolitów (potas, magnez), aby minimalizować ryzyko arytmii. Ponadto, haloperydol może wywoływać złośliwy zespół neuroleptyczny, dyskinezy późne, objawy zespołu pozapiramidowego (drżenie, akatyzja, ostra dystonia) oraz napady drgawkowe, co wymaga uważnej obserwacji i odpowiedniego postępowania.
akatyzja, brak miesiączki, choroba afektywna dwubiegunowa, cytochrom P450 2D6, częstoskurcz, dyskinezy późne, ginekomastia, haloperydol, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, komorowe zaburzenia rytmu serca, kręcz szyi, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, nadczynność tarczycy, nadużywanie alkoholu, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nowotwór piersi, ostra dystonia, padaczka, pochodna butyrofenonu, psychoza związana z otępieniem, rzadkoskurcz, schizofrenia, skąpe miesiączkowanie, szczękościsk, tyroksyna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zastój żółci, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Haloperydol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące haloperydolu wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności wielokrotnego podania oraz genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. W badaniach na gryzoniach zaobserwowano wpływ na funkcje rozrodcze, w tym obniżenie płodności, ograniczoną teratogenność oraz działanie embriotoksyczne. W kontekście działania karcinogennego odnotowano zależny od dawki wzrost częstości gruczolaków przysadki mózgowej i nowotworów gruczołów sutkowych u samic myszy, co może być związane z hiperprolaktynemią indukowaną blokadą receptorów dopaminowych D2. Znaczenie tych obserwacji dla ryzyka u ludzi pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań.
działanie embriotoksyczne, działanie karcinogenne, gruczolak przysadki mózgowej, haloperydol, hiperprolaktynemia, kanał potasowy hERG, komorowe zaburzenie rytmu serca, nowotwór gruczołu sutkowego, odstęp QTc, potencjał genotoksyczny, receptor dopaminowy D2, stężenie w osoczu, teratogenność, toksyczność embrionalna, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidon Vipharm 3 mg
Rysperydon (Risperidon Vipharm) to atypowy lek przeciwpsychotyczny z grupy antagonistów receptorów monoaminergicznych, wykazujący wysokie powinowactwo do receptorów serotoninergicznych 5-HT2 i dopaminergicznych D2, a także do receptorów alfa-1-adrenergicznych, histaminergicznych H1 i α-2-adrenergicznych, bez działania na receptory cholinergiczne. Jego mechanizm działania pozwala na skuteczne leczenie objawów schizofrenii, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych, z mniejszym ryzykiem pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność rysperydonu w dawkach od 1 mg do 16 mg/dobę, podawanych w różnych schematach, w krótkotrwałej terapii schizofrenii (4-8 tygodni) oraz w długoterminowej profilaktyce nawrotów, gdzie wykazał przewagę nad haloperidolem. Ponadto, rysperydon jest efektywny w leczeniu ostrych epizodów manii w zaburzeniu dwubiegunowym typu I, zarówno w monoterapii (1-6 mg/dobę), jak i w terapii skojarzonej z lekami stabilizującymi nastrój (lit, walproinian), z wyłączeniem karbamazepiny, która indukuje metabolizm leku.
antagonista monoaminergiczny, BPSD, choroba Alzheimera, działania pozapiramidowe, działanie antagonistyczne, epizod maniakalny, haloperydol, karbamazepina, lit, objawy negatywne schizofrenii, objawy wytwórcze, otępienie, otępienie naczyniowe, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, receptor α-2-adrenergiczny, risperidon, rysperydon, schizofrenia, skala BEHAVE-AD, skala BPRS, skala CMAI, skala MMSE, skala PANSS, skala YMRS, stabilizator nastroju, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Haloperidol UNIA 2 mg/ml
Przedkliniczne badania haloperydolu, obejmujące modele zwierzęce i badania in vitro, nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności ani genotoksyczności przy wielokrotnym podawaniu. Jednakże obserwowano obniżenie płodności, ograniczone działanie teratogenne i embriotoksyczne u gryzoni, co wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania leku w ciąży. W badaniach dotyczących kancerogenności zaobserwowano zależny od dawki wzrost gruczolaków przysadki i nowotworów gruczołów sutkowych u samic myszy, prawdopodobnie związany z długotrwałym blokowaniem receptorów dopaminowych D2 i hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne.
badanie in vitro, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, gruczolak przysadki mózgowej, haloperydol, hiperprolaktynemia, kanał potasowy hERG, komorowe zaburzenia rytmu, nowotwór gruczołu sutkowego, obniżenie płodności, odstęp QTc, potencjał genotoksyczny, receptor dopaminowy D2, ryzyko kardiologiczne, stężenie terapeutyczne, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Oxaliplatin Eugia 5 mg/ml
Oksaliplatyna, stosowana w dawce 85 mg/m², nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z 5-fluorouracylem (5-FU), co potwierdzają badania kliniczne. Nie stwierdzono również znaczącego wypierania oksaliplatyny z wiązań białek osocza przy jednoczesnym podaniu erytromycyny, salicylanów, granisetronu, paklitakselu czy walproinianu sodu. Jednakże, szczególną ostrożność należy zachować przy kojarzeniu oksaliplatyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. amiodaron, sotalol, makrolidy, fluorochinolony, haloperydol), ze względu na ryzyko sumowania efektów proarytmicznych i potencjalnych groźnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami wywołującymi rabdomiolizę (statyny, fibraty, kolchicyna, daptomycyna) zwiększa ryzyko uszkodzenia mięśni, co wymaga monitorowania enzymów mięśniowych (CK) i obserwacji objawów miopatii.
5-fluorouracyl, aminoglikozyd, amiodaron, badanie in vitro, cisplatyna, działanie proarytmiczne, erytromycyna, fibraty, granisetron, haloperydol, kolchicyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, neuropatia obwodowa, nudności i wymioty, odwodnienie, oksaliplatyna, Oxaliplatin Eugia, paklitaksel, rabdomioliza, salicylany, sotalol, statyny, szczepionka przeciwko polio, szczepionka żywa atenuowana, trombocytopenia, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Topiramate Aurovitas 200 mg
Topiramat wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz profil bezpieczeństwa. W terapii przeciwpadaczkowej topiramat może zwiększać stężenie fenytoiny poprzez hamowanie CYP2C19, co wymaga monitorowania stężenia fenytoiny w osoczu przy objawach toksyczności. Fenytoina i karbamazepina obniżają stężenie topiramatu, co może wymagać dostosowania dawki. Topiramat zmniejsza ekspozycję na etynyloestradiol w hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, co zwiększa ryzyko niepowodzenia antykoncepcji i krwawień międzymiesiączkowych, dlatego zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji. W przypadku jednoczesnego stosowania z kwasem walproinowym obserwuje się ryzyko hiperamonemii z encefalopatią oraz hipotermii (<35°C), co wymaga monitorowania stężenia amoniaku i temperatury ciała. Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi (metformina, pioglitazon, glibenklamid) wpływają na ich farmakokinetykę (np. wzrost Cmax metforminy o 18%, AUC o 25%, zmniejszenie AUC glibenklamidu o 25%), co wymaga ścisłej kontroli glikemii. Topiramat zmniejsza także ekspozycję na rysperydon (AUC o 16-33%) i digoksynę (AUC o 12%), a w połączeniu z warfaryną obserwuje się obniżenie PT/INR, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia.
amitryptylina, antykoncepcja hormonalna, czas protrombinowy, digoksyna, dihydroergotamina, diltiazem, działanie moczopędne, dziurawiec zwyczajny, encefalopatia, enzym CYP2C19, etynyloestradiol, fenytoina, flunaryzyna, glibenklamid, haloperydol, hiperamonemia, hipotermia, hydrochlorotiazyd, inhibitor enzymu, INR, interakcja farmakokinetyczna, kamica nerkowa, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, metformina, nortryptylina, ośrodkowy układ nerwowy, pioglitazon, propranolol, rysperydon, stężenie leku w osoczu, sumatryptan, warfaryna, wenlafaksyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Grindeks 3 mg
Rysperydon, substancja czynna leku Risperidone Grindeks, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o mechanizmie działania polegającym na antagonizmie receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, z dodatkowym powinowactwem do receptorów alfa1-adrenergicznych i histaminergicznych H1, bez wpływu na receptory cholinergiczne. W badaniach klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu schizofrenii (dawki 2-16 mg/dobę), gdzie wykazał poprawę objawów pozytywnych i negatywnych ocenianych skalami PANSS i BPRS oraz wydłużenie okresu remisji w porównaniu z haloperydolem. W terapii epizodów maniakalnych w zaburzeniach dwubiegunowych typu I (1-6 mg/dobę) rysperydon znacząco redukował objawy manii według skali YMRS, z utrzymaniem efektu w fazie podtrzymującej. Ponadto, w leczeniu behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD) u osób starszych (0,5-4 mg/dobę) wykazano istotną skuteczność w redukcji agresji i pobudzenia, niezależnie od stopnia zaawansowania otępienia i jego typu.
9-hydroksyrysperydon, aktywność motoryczna, antagonista monoaminergiczny, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie pozapiramidowe niepożądane, funkcja intelektualna, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lek przeciwpsychotyczny, neuroleptyk klasyczny, objaw negatywny, objaw wytwórczy schizofrenii, otępienie mieszane, otępienie naczyniowe, otępienie umiarkowane, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, skala Nisongera, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się - Leksykon substancji czynnych
Escytalopram – Interakcje
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego oraz wydłużenia odstępu QT. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), a także z odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) i odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid). W przypadku selegiliny (nieodwracalny inhibitor MAO-B) zaleca się ostrożność, zwłaszcza przy dawkach do 10 mg/dobę. Jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwhistaminowe) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Ponadto, łączenie escytalopramu z opioidami (tramadol, buprenorfina), tryptanami oraz innymi lekami serotoninergicznymi wymaga ścisłego monitorowania z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, drżenie, dysfagia, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, gorączka, halofantryna, haloperydol, hiperrefleksja, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mioklonie, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, opioid, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, sztywność mięśniowa, tachykardia, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram LEK-AM 5 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego oraz arytmii z wydłużeniem odstępu QT. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. przerwa 14 dni po odstawieniu MAO przed rozpoczęciem escytalopramu i 7 dni po odstawieniu escytalopramu przed MAO), odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid). Ponadto, należy unikać kojarzenia z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki jak moksyfloksacyna, erytromycyna IV). Szczególną ostrożność wymaga terapia skojarzona z opioidami, tryptanami, lekami obniżającymi próg drgawkowy oraz lekami wpływającymi na krzepnięcie krwi, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, drgawek oraz krwawień. Zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne i dostosowanie dawek.
alkohol etylowy, arytmia komorowa, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, SSRI, sumatryptan, terapia skojarzona, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Axyven 150 mg
Wenlafaksyna (Axyven), jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), gdzie jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi, nieselektywnymi IMAO jest bezwzględnie przeciwwskazane, wymagając przerw 14 dni po IMAO i 7 dni po wenlafaksynie. Odwracalne, selektywne IMAO (np. moklobemid) oraz odwracalne, nieselektywne IMAO (np. linezolid) również niosą wysokie ryzyko zespołu serotoninowego i neurotoksyczności. Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, lit, opioidy, dziurawiec), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając ścisłego monitorowania pacjenta zwłaszcza na początku terapii i przy zmianie dawki. Spożywanie alkoholu jest przeciwwskazane ze względu na nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i ryzyko poważnych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QTc (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna, erytromycyna) zwiększa ryzyko groźnych arytmii komorowych, dlatego należy ich unikać.
antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, błękit metylenowy, CYP2D6, diazepam, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pozakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, suplement tryptofanu, telitromycyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny