przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku to przyjęcie substancji leczniczej w dawce przekraczającej zalecany zakres terapeutyczny, co może prowadzić do zatrucia i poważnych konsekwencji zdrowotnych. Może wystąpić zarówno w wyniku przypadkowego zażycia zbyt dużej ilości leku, jak i celowego działania w ramach próby samobójczej.
Objawy przedawkowania są zróżnicowane i zależą od rodzaju przyjętego preparatu. Mogą obejmować zaburzenia świadomości, drgawki, bradykardię lub tachykardię, zaburzenia oddychania, wymioty, biegunkę, uszkodzenie wątroby i nerek. W skrajnych przypadkach może dojść do niewydolności wielonarządowej i zgonu.
Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, usunięcie niewchłoniętego leku (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego), stosowanie specyficznych antidotów (jeśli są dostępne) oraz leczenie objawowe i podtrzymujące. Kluczowe znaczenie ma szybka diagnoza i określenie rodzaju oraz ilości przyjętego leku.
W profilaktyce przedawkowania istotne jest edukowanie pacjentów na temat prawidłowego dawkowania leków, przechowywanie preparatów w miejscach niedostępnych dla dzieci oraz regularne przeglądy stosowanych leków, szczególnie u pacjentów przyjmujących wiele preparatów jednocześnie (polipragmazja).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Travogen 10 mg/g
Travogen (krem 10 mg/g zawierający azotan izokonazolu) wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa w kontekście przedawkowania, co potwierdzają badania toksykologiczne. Nie stwierdzono istotnego ryzyka ostrego zatrucia ani specyficznych objawów toksycznych, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry w warunkach zwiększonej absorpcji czy przypadkowym doustnym spożyciu. Brak określonej dawki toksycznej oraz nieobecność objawów ogólnoustrojowych podkreślają niskie ryzyko poważnych następstw klinicznych w takich sytuacjach.
- Leksykon substancji czynnych
Sulfatiazol srebrowy – Przedawkowanie
Sulfatiazol srebrowy, substancja czynna kremu Argosulfan (20 mg/g), stosowany jest miejscowo w leczeniu zakażeń skóry. Pomimo miejscowego zastosowania, istnieje ryzyko systemowego wchłaniania przez uszkodzoną skórę, co może prowadzić do potencjalnego przedawkowania. W dokumentacji medycznej brak jest szczegółowych danych dotyczących przypadków przedawkowania, objawów czy dawki toksycznej sulfatiazolu srebrowego. Z tego względu konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas aplikacji na rozległe powierzchnie uszkodzonej skóry oraz monitorowanie pacjenta pod kątem objawów charakterystycznych dla sulfonamidów, do których należy ta substancja.
Argosulfan, dawka toksyczna, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, leczenie objawowe, ogólnoustrojowe działanie niepożądane, produkt biobójczy, produkt leczniczy, przedawkowanie leku, sulfatiazol srebrowy, sulfonamid, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, uszkodzona skóra, wchłanianie systemowe, zakażenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apap Junior 250 mg
Lek Apap Junior w postaci granulatu zawiera 250 mg paracetamolu na saszetkę i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na paracetamol lub na substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (600 mg/saszetkę), sacharoza (0,1 mg/saszetkę) oraz glukoza (1,1 mg/saszetkę, składnik maltodekstryny). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, definiowaną jako wynik powyżej 9 punktów w skali Childa i Pugha, ze względu na ryzyko kumulacji leku i hepatotoksyczności. W takich przypadkach metabolizm paracetamolu jest znacznie upośledzony, co zwiększa ryzyko poważnych powikłań.
W sytuacjach klinicznych bez formalnych przeciwwskazań, należy zachować ostrożność u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby, rozważając redukcję dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami. Należy również unikać stosowania Apap Junior u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedoborem sacharazy-izomaltazy ze względu na obecność sorbitolu, sacharozy i glukozy. Istotne jest także przeciwdziałanie ryzyku przedawkowania paracetamolu, zwłaszcza gdy pacjent stosuje jednocześnie inne preparaty zawierające tę substancję czynną, co może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby lub zgonu. Dokładny wywiad alergologiczny i edukacja opiekunów są kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku.
ciężka niewydolność wątroby, dziedziczna nietolerancja fruktozy, glukoza, hepatotoksyczność, nadwrażliwość na paracetamol, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, paracetamol, przedawkowanie leku, sacharoza, skala Childa-Pugha, sorbitol, substancje pomocnicze o znanym działaniu, umiarkowana niewydolność wątroby, uszkodzenie wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clexane 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml
Przedawkowanie enoksaparyny sodowej stanowi istotne zagrożenie kliniczne ze względu na ryzyko powikłań krwotocznych o różnym nasileniu, od wybroczyn i krwiaków podskórnych po masywne krwawienia wewnętrzne, w tym z układu pokarmowego, wewnątrzczaszkowe oraz zaotrzewnowe. Objawy te wynikają z nadmiernego działania przeciwzakrzepowego leku, a ich wystąpienie jest zależne od drogi i dawki podania – dożylnie, pozaustrojowo lub podskórnie. Wydłużenie czasów krzepnięcia (APTT) oraz wzrost aktywności anty-Xa stanowią laboratoryjne wskaźniki przedawkowania. Warto podkreślić, że doustne przyjęcie enoksaparyny wiąże się z niskim ryzykiem powikłań ze względu na słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego.
aktywność anty-Xa, aPTT, Clexane, czas krzepnięcia, działanie przeciwzakrzepowe, działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny, enoksaparyna sodowa, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie wewnętrzne, krwawienie z układu pokarmowego, krwawienie zaotrzewnowe, krwiak podskórny, krwiomocz, objaw przedawkowania, parametr krzepnięcia, powikłanie krwotoczne, protamina, przedawkowanie leku, przetoczenie preparatów krwi, wchłanianie z przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Mepartrycyna – Przedawkowanie
Preparat Ipertrofan 40 zawiera mepartrycynę w dawce 40 mg w postaci tabletek powlekanych. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania tej substancji czynnej, a w dokumentacji medycznej brak jest informacji o konkretnych objawach toksyczności czy dawkach wywołujących niepożądane reakcje. W sytuacji podejrzenia przedawkowania mepartrycyny, mimo braku udokumentowanych symptomów, zaleca się szybkie wdrożenie procedur medycznych, w tym płukanie żołądka, jeśli od momentu przyjęcia leku nie upłynęły więcej niż 2 godziny, oraz leczenie objawowe dostosowane do stanu klinicznego pacjenta.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Softacort 3,35 mg/ml
Przedawkowanie miejscowe produktu Softacort (hydrokortyzon sodu fosforan 3,35 mg/ml, 0,12 mg substancji czynnej na kroplę) może objawiać się przedłużającym się podrażnieniem oka, które wymaga płukania gałki ocznej jałową wodą w celu eliminacji nadmiaru leku. Długotrwałe stosowanie w nadmiarze niesie ryzyko rozwoju nadciśnienia wewnątrzgałkowego, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii oraz konsultacji okulistycznej i monitorowania ciśnienia wewnątrzgałkowego. W przypadku miejscowego przedawkowania krótkotrwałego objawy zwykle ustępują po usunięciu nadmiaru leku.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, długotrwałe przedawkowanie, gałka oczna, hydrokortyzon sodu fosforan, kortykosteroid, miejscowe przedawkowanie, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, okulista, płukanie żołądka, podrażnienie oka, powierzchnia gałki ocznej, przedawkowanie kortykosteroidów, przedawkowanie leku, woda jałowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Euthyrox N 125 125 mcg
Lek Euthyrox N zawiera lewotyroksynę sodową w dawkach 25, 50, 75, 125 oraz 175 µg, będąc syntetycznym odpowiednikiem endogennej tyroksyny. Przy prawidłowo dobranym i monitorowanym leczeniu nie przewiduje się negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, co pozwala pacjentom na bezpieczne prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn. Brak jest jednak specjalistycznych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ leku na te funkcje, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny podczas konsultacji lekarskiej, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawki, gdy mogą pojawić się przejściowe objawy zaburzeń hormonalnych, takie jak niepokój, drżenie rąk czy zaburzenia koncentracji.
bezsenność, drżenie rąk, Euthyrox N, funkcja psychomotoryczna, hormon tarczycy, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, niedoczynność tarczycy, niepokój, przedawkowanie leku, stężenie hormonów tarczycy, substancja czynna, terapia lewotyroksyną, tyroksyna, zaburzenie koncentracji, zaburzenie równowagi hormonalnej, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polgentec 2-120 GBq
Przedawkowanie produktu leczniczego POLGENTEC zawierającego nadtechnecjan sodu (NaTcO4) o aktywności 2-120 GBq wymaga specyficznego postępowania ze względu na radioaktywną naturę preparatu. W przypadku podania zbyt dużej dawki technetu-99m, charakteryzującego się okresem półrozpadu 6,01 godziny i energią promieniowania gamma 141 keV, kluczowe jest zmniejszenie dawki pochłoniętej przez pacjenta. W sytuacji przedawkowania w formie podstawowej zaleca się stymulację częstego oddawania moczu oraz regularnych wypróżnień, co przyspiesza eliminację radionuklidu i może znacząco obniżyć narażenie na promieniowanie jonizujące.
czerwona krwinka, dawka pochłonięta, ekspozycja na promieniowanie, eliminacja radionuklidu, erytrocyt, generator radionuklidu, nadtechnecjan sodu, okres półrozpadu, proces hemolityczny, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, przedawkowanie leku, radionuklid pochodny, rozpad promieniotwórczy, technet-99m - Leksykon leków
Przedawkowanie – Elecoxel 100 mg
Przedawkowanie celekoksybu, substancji czynnej leku Elecoxel, stanowi poważne wyzwanie kliniczne, wymagające szybkiej interwencji. Badania wykazały, że zdrowi ochotnicy tolerowali dawki do 1200 mg jednorazowo oraz do 1200 mg dwa razy na dobę przez 9 dni bez istotnych działań niepożądanych. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie usunąć treść żołądkową, monitorować parametry życiowe pacjenta oraz wdrożyć leczenie objawowe. Dializa jest mało skuteczna ze względu na wysokie wiązanie celekoksybu z białkami osocza, co utrudnia eliminację leku metodami pozaustrojowymi.
ból głowy, celekoksyb, depresja oddechowa, dializa, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, metody pozaustrojowe, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, objawy z przewodu pokarmowego, ostra niewydolność nerek, parametry życiowe, perforacja przewodu pokarmowego, przedawkowanie celekoksybu, przedawkowanie leku, reakcja nadwrażliwości, retencja sodu, usunięcie treści żołądkowej, uszkodzenie hepatocytów, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ezehron Duo 15 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Ezehron Duo, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego, gdyż brak jest specyficznego antidotum. Ezetymib wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa – badania kliniczne potwierdzają dobrą tolerancję dawek do 50 mg/dobę przez 14 dni u zdrowych ochotników oraz 40 mg/dobę przez 56 dni u pacjentów z hipercholesterolemią. Przedkliniczne dane na zwierzętach wskazują na brak toksyczności przy dawkach do 5000 mg/kg u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg u psów. W praktyce klinicznej większość przypadków przedawkowania ezetymibu nie wiązała się z ciężkimi działaniami niepożądanymi.
badania przedkliniczne, czynność wątroby, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, Ezehron Duo, hemodializa, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe i podtrzymujące, markery uszkodzenia mięśni, parametry wątrobowe, pierwotna hipercholesterolemia, przedawkowanie leku, rabdomioliza, rozuwastatyna i ezetymib, uszkodzenie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Beta-escyna – Przedawkowanie
Beta-escyna, będąca składnikiem aktywnym leków takich jak Reparil 20 mg tabletki dojelitowe oraz Reparil Gel N, stosowana jest głównie w terapii obrzęków i stanów zapalnych. Dotychczas nie odnotowano udokumentowanych przypadków przedawkowania tej substancji, co wskazuje na jej korzystny profil bezpieczeństwa. Niemniej jednak, ze względu na potencjalne ryzyko działań niepożądanych przy przekroczeniu zalecanych dawek, szczególną ostrożność należy zachować zwłaszcza przy podawaniu postaci doustnej, gdzie absorpcja ogólnoustrojowa jest większa. W przypadku podejrzenia przedawkowania beta-escyny, zaleca się zaprzestanie podawania leku, monitorowanie funkcji życiowych oraz wdrożenie leczenia objawowego, gdyż brak jest specyficznych wytycznych terapeutycznych wynikających z braku klinicznych danych.
absorpcja leku, beta-escyna, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, funkcje życiowe, leczenie objawowe, nudności i wymioty, obrzęk, penetracja przez skórę, postać doustna leku, postać miejscowa leku, profil bezpieczeństwa leku, profil farmakologiczny, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, stan zapalny, tabletki dojelitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie i świąd, zawrót głowy, żel przeciwzapalny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Voriconazole Sandoz 200 mg
Worykonazol, pochodna triazolu z grupy leków przeciwgrzybiczych (ATC: J02AC03), działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P450 odpowiedzialnego za demetylację 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zahamowania biosyntezy ergosterolu i destabilizacji błony komórkowej grzybów. Mediana średnich stężeń worykonazolu w osoczu wynosiła 2425 ng/ml (IQR 1193–4380 ng/ml), a mediana stężeń maksymalnych 3742 ng/ml (IQR 2027–6302 ng/ml). Nie stwierdzono korelacji między stężeniami leku a skutecznością terapeutyczną, jednak wyższe stężenia wiązały się z większą częstością działań niepożądanych, takich jak zaburzenia czynności wątroby i zaburzenia widzenia, co podkreśla konieczność monitorowania bezpieczeństwa terapii.
14 alfa-metylosterol, aspergiloza płucna, biosynteza ergosterolu, błona komórkowa grzyba, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, hemodializa, inwazyjna aspergiloza, kandydoza, klirens leku, lek przeciwgrzybiczny, oporność na flukonazol, otomykoza, pochodna triazolu, przedawkowanie leku, spektrum przeciwgrzybicze, stężenie worykonazolu w osoczu, światłowstręt, test czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zakażenie odcewnikowe, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nyscandin 100 000 IU/ml
Nystatyna zawarta w produkcie leczniczym Nyscandin (100 000 IU/ml, zawiesina doustna) charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, co stanowi kluczowy mechanizm ochronny przed toksycznością w przypadku przedawkowania. Nawet przy znacznie zwiększonych dawkach substancja czynna pozostaje w świetle przewodu pokarmowego i nie przenika do krwiobiegu w ilościach wywołujących ogólnoustrojowe działania niepożądane. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na występowanie toksycznych objawów systemowych, co jest istotne zwłaszcza u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak dzieci czy osoby starsze. Produkt zawiera również substancje pomocnicze, m.in. sacharozę (489,22 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (2,72 mg/ml), propylu parahydroksybenzoesan (0,24 mg/ml) oraz glikol 1,2-propylenowy (5,62 mg/ml), które teoretycznie mogą wywołać objawy przy bardzo dużym przedawkowaniu, jednak brak jest danych klinicznych potwierdzających takie ryzyko.
absorpcja substancji czynnej, działania niepożądane, działania toksyczne, farmakodynamika, glikol propylenowy, konsultacja medyczna, krwiobieg, monitorowanie pacjenta, nystatyna, objawy toksyczne, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, sacharoza, substancje pomocnicze, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Tygecyklina – Przedawkowanie
Tygecyklina, antybiotyk z grupy glicylcyklin, dostępna w dawce 50 mg do infuzji dożylnej, w przypadku przedawkowania (badania na zdrowych ochotnikach wykazały dawkę jednorazową 300 mg podaną dożylnie w ciągu 60 minut) powoduje przede wszystkim nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności i wymioty. Dane kliniczne dotyczące przedawkowania są ograniczone, a objawy obserwowane w badaniach dotyczą zdrowych osób, co oznacza, że u pacjentów z chorobami współistniejącymi mogą pojawić się inne, nieudokumentowane reakcje. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji tygecykliny, co ogranicza możliwości leczenia przedawkowania tym sposobem.
charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, eliminacja tygecykliny, glicylcyklina, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, objawy przewodu pokarmowego, ośrodek kontroli zatruć, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie leku, przedawkowanie tygecykliny, roztwór do infuzji, specjalista chorób zakaźnych, tygecyklina - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alantan-Plus (20 mg + 50 mg)/g
Alantan-Plus w postaci maści zawiera 20 mg alantoiny oraz 50 mg deksopantenolu (w postaci 50% roztworu pantenolu w glikolu propylenowym) na 1 g preparatu i jest stosowany miejscowo. Dokumentacja medyczna nie dostarcza szczegółowych danych dotyczących przedawkowania, co wynika z minimalnego systemowego wchłaniania substancji czynnych przy prawidłowym stosowaniu. W charakterystyce produktu leczniczego nie odnotowano przypadków przedawkowania przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, a ewentualne objawy przedawkowania są jedynie hipotetyczne i dotyczą głównie podrażnień miejscowych lub objawów ze strony przewodu pokarmowego po przypadkowym połknięciu.
Alantan-Plus, alantoina, antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, deksopantenol, detoksykacja, glikol propylenowy, leczenie objawowe, maść lecznicza, objawy przedawkowania, podrażnienie skóry, przedawkowanie leku, przypadkowe połknięcie, stosowanie miejscowe, wchłanianie systemiczne, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Poltram 100 mg/ml
Tramadolu chlorowodorek, zawarty w leku Poltram w postaci kropli doustnych o stężeniu 100 mg/ml, wykazuje istotny wpływ na sprawność psychomotoryczną pacjentów, nawet przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Substancja ta działa ośrodkowo, zaburzając przewodnictwo nerwowe i zdolności poznawcze, co przekłada się na poważne ograniczenia w prowadzeniu pojazdów mechanicznych oraz obsłudze maszyn. Dodatkowo, preparat zawiera 161,8 mg etanolu 96% oraz 124,5 mg glikolu propylenowego (E1520) w 1 ml, które mogą nasilać działanie sedatywne i wpływać na ośrodkowy układ nerwowy, zwiększając ryzyko upośledzenia zdolności psychomotorycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z innymi lekami psychotropowymi, które mogą wywołać synergistyczne efekty obniżające bezpieczeństwo pacjenta podczas wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji.
ból, choroba współistniejąca, dysfagia, działanie niepożądane, działanie sedatywne, efekt sedatywny, efekt uboczny, etanol, glikol propylenowy, leczenie przeciwbólowe, lek opioidowy, lek psychotropowy, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie leku, przewodnictwo nerwowe, reakcja psychomotoryczna, sprawność psychomotoryczna, tramadolu chlorowodorek, zaburzenie sprawności psychomotorycznej, zdolność poznawcza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin STADA 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, choć rzadko wiąże się z poważnymi objawami toksyczności, wymaga szczególnej uwagi w praktyce klinicznej. Dane z badań klinicznych wskazują, że dawki do 800 mg jednorazowo oraz do 600 mg/dobę przez 10 dni lub 400 mg/dobę przez 28 dni nie powodują istotnych klinicznie działań niepożądanych zależnych od dawki. Jedynym obserwowanym efektem było minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc przy dawce 800 mg. Brak jest jednak danych dotyczących skutków przedawkowania powyżej 800 mg, co ogranicza pełne zrozumienie potencjalnych zagrożeń w takich sytuacjach.
badanie elektrokardiograficzne, badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiografia, hemodializa, leczenie objawowe, odstęp QTc, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, sitagliptyna, sytagliptyna, węgiel aktywowany, wydłużenie QTc, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coaxil 12,5 mg
Lek Coaxil (tianeptyna sodowa) w dawce 12,5 mg, stosowany w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, zaparcia, ból brzucha oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Ze strony układu nerwowego często występują senność, ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, omdlenia i drżenia. Częstość występowania innych działań niepożądanych obejmuje m.in. jadłowstręt, tachykardię, uderzenia gorąca, duszność, bóle mięśniowe i osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się podczas terapii lub po jej zakończeniu, a także na możliwość nadużywania i uzależnienia, zwłaszcza u pacjentów poniżej 50. roku życia z historią uzależnień. Rzadko, ale możliwe są zaburzenia pozapiramidowe, dyskinezy oraz poważne reakcje skórne i zapalenie wątroby.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból lędźwiowy, ból mięśniowy, ból w klatce piersiowej, ból żołądka, drgawki, duszność, dyskineza, hiponatremia, jadłowstręt, koszmary senne, myśli samobójcze, niewydolność oddechowa, nudności, omamy, osłabienie, płukanie żołądka, pokrzywka, przedawkowanie leku, senność, skurcze dodatkowe, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tianeptyna sodowa, trądzik, uderzenia gorąca, uzależnienie od leku, węgiel aktywowany, wymioty, wysypka grudkowo-plamista, wzdęcia, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie pęcherzowe skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nervosan fix –
Preparat Nervosan fix, zawierający w każdej 2-gramowej saszetce 0,8 g korzenia kozłka (Valeriana officinalis L.), 0,4 g ziela krwawnika, 0,3 g liścia mięty pieprzowej, 0,3 g liścia melisy oraz 0,2 g kwiatu rumianku, jest bezpieczny w dawkach terapeutycznych. Głównym składnikiem odpowiedzialnym za objawy przedawkowania jest korzeń kozłka. Przyjęcie dawki przekraczającej 20 g korzenia kozłka, co odpowiada spożyciu ponad 25 saszetek preparatu, może wywołać łagodne objawy zatrucia, takie jak zmęczenie, skurcze brzucha, zawroty głowy, ucisk w klatce piersiowej, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic. Objawy te mają charakter przemijający i zwykle ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin od momentu przedawkowania.
aktywność psychomotoryczna, ból dławicowy, detoksykacja, drżenie kończyn, fotofobia, hipokineza, hospitalizacja, korzeń kozłka, kwiat rumianku, leczenie podtrzymujące, liść melisy, liść mięty pieprzowej, mydriasis, przedawkowanie leku, skurcze przewodu pokarmowego, zaburzenia akomodacji, zaburzenia równowagi, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adartrel 0,5 mg
Przedawkowanie ropinirolu, substancji czynnej leku Adartrel (dostępnego w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg i 2 mg), prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów dopaminowych, co manifestuje się zespołem objawów neuropsychiatrycznych (pobudzenie, dezorientacja, halucynacje, omamy wzrokowe), zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego (hipotensja, tachykardia, arytmie), objawami gastrycznymi (nudności, wymioty) oraz zaburzeniami motorycznymi (dyskinezy, drżenia). Patomechanizm opiera się na nadaktywności układu dopaminergicznego, szczególnie w obrębie układów mezolimbicznego, mezokortykalnego i nigrostriatalnego.
Adartrel, agonista receptorów dopaminowych, antagonista dopaminy, drżenie, dyskineza, halucynacja, hipotensja, lek dopaminergiczny, lek neuroleptyczny, metoklopramid, nudność, objaw pozapiramidowy, omam wzrokowy, przedawkowanie leku, receptor dopaminowy, ropinirol, stymulacja dopaminergiczna, substancja czynna, tachykardia, układ dopaminergiczny, układ mezolimbiczny, układ nigrostriatalny, wymioty, zaburzenie motoryczne, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexapini (426 mg + 65 mg + 6,5 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Dexapini w postaci syropu zawiera dekstrometorfanu bromowodorek (426 mg/5 ml), wyciąg płynny z pędów sosny oraz nalewkę z owocu kopru włoskiego. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: dzieci 6-11 lat otrzymują 5 ml syropu trzy razy na dobę (6,5 mg dekstrometorfanu bromowodorku jednorazowo, maksymalnie 60 mg/dobę), młodzież ≥12 lat i dorośli 15 ml trzy razy na dobę (19,5 mg jednorazowo, maksymalnie 120 mg/dobę). U dzieci 4-6 lat stosowanie możliwe wyłącznie po konsultacji lekarskiej, z maksymalną dawką dobową 30 mg dekstrometorfanu. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 4 lat. Syrop należy podawać doustnie, precyzyjnie odmierzając dawkę za pomocą dołączonej miarki.
cukrzyca, dawka dobowa maksymalna, dekstrometorfanu bromowodorek, działania niepożądane, etanol w preparacie, modyfikacja leczenia, nalewka z kopru włoskiego, podanie doustne, pogorszenie stanu zdrowia, przeciwwskazania do stosowania, przedawkowanie leku, weryfikacja diagnozy, wyciąg z pędów sosny, wywiad medyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lopacut 2 mg
Chlorowodorek loperamidu, substancja czynna leku Lopacut 2 mg, wykazuje profil działań niepożądanych oceniony na podstawie 31 badań klinicznych obejmujących 3076 pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 12 lat oraz 607 dzieci w wieku od 10 dni do 13 lat. Najczęściej obserwowane działania niepożądane w leczeniu ostrej biegunki to zaparcia (2,7%), wzdęcia z oddawaniem wiatrów (1,7%), bóle głowy (1,2%) i nudności (1,1%), natomiast w przewlekłej biegunce dominują wzdęcia (2,8%), zaparcia (2,2%), nudności (1,2%) i zawroty głowy (1,2%). Rzadkie, ale poważne działania obejmują reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), niedrożność jelit, toksyczne rozszerzenie okrężnicy oraz ostre zapalenie trzustki. Objawy neurologiczne takie jak utrata świadomości, osłupienie czy zaburzenia koordynacji wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
ból głowy, chlorowodorek loperamidu, kolka brzuszna, niedrożność jelit, nudność, obniżony poziom świadomości, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, przedawkowanie leku, przewlekła biegunka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozdęcie brzucha, rumień wielopostaciowy, suchość w ustach, szok anafilaktyczny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, utrata świadomości, wysypka pęcherzowa, wzdęcia, zaburzenie koordynacji, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Nitrocard 20 mg/g
Nitrogliceryna, zawarta w preparacie Nitrocard w stężeniu 20 mg/g, może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza na początku leczenia oraz podczas korekty dawki. Objawy takie jak opóźnienie reakcji psychoruchowych, hipotonia ortostatyczna, zawroty głowy oraz ryzyko omdleń w przypadku przedawkowania, stanowią istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta podczas wykonywania tych czynności. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o tych ryzykach oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia objawów niepożądanych wpływających na funkcje psychomotoryczne.
adaptacja organizmu, aplikacja maści, choroby współistniejące, ciśnienie tętnicze, dawkowanie leku, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, glicerol triazotan, hipotonia ortostatyczna, Nitrocard, nitrogliceryna, objawy niepożądane, omdlenie, przedawkowanie leku, wrażliwość na lek, zaburzenia równowagi, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neomycinum Jelfa 5 mg/g
Neomycinum Jelfa to maść do oczu zawierająca neomycyny siarczan w stężeniu 5 mg/g, stosowana miejscowo w leczeniu infekcji okulistycznych. Ze względu na miejscową aplikację ryzyko przedawkowania jest minimalne, a w dostępnej literaturze medycznej brak jest udokumentowanych przypadków przedawkowania tego preparatu. Nie zidentyfikowano również specyficznych objawów ani zagrożeń wynikających z nadmiernego stosowania leku w formie maści do oczu.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Montelukast Sandoz 4 mg
Montelukast Sandoz w postaci granulatu 4 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na montelukast sodowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Nadwrażliwość ta stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii. Preparat dostępny jest w formie granulatu o charakterystycznym białym lub białawym kolorze, co może stanowić względne przeciwwskazanie u pacjentów z zaburzeniami połykania, choć nie jest to formalnie wymienione w charakterystyce produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Vastan 20 mg
Przedawkowanie symwastatyny, substancji czynnej leku Vastan, choć rzadko prowadzi do poważnych powikłań, wymaga starannego nadzoru medycznego. W udokumentowanych przypadkach maksymalna przyjęta dawka wynosiła 3,6 g, przy czym wszyscy pacjenci wyzdrowieli bez powikłań. Charakterystyka produktu leczniczego nie precyzuje objawów przedawkowania, jednak ze względu na mechanizm działania symwastatyny, należy spodziewać się nasilonych działań niepożądanych, takich jak miopatia czy rabdomioliza. W związku z tym konieczne jest monitorowanie funkcji życiowych oraz parametrów laboratoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji wątroby i nerek.
charakterystyka produktu leczniczego, funkcja nerek, funkcja wątroby, funkcje życiowe, leczenie objawowe, mechanizm działania leku, miopatia, nadzór medyczny, objawy niepożądane, oddział szpitalny, ośrodek toksykologiczny, parametry laboratoryjne, powikłania lekowe, przedawkowanie leku, rabdomioliza, symwastatyna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fenardin 267 mg
Przedawkowanie fenofibratu, substancji czynnej preparatu Fenardin (267 mg, kapsułki twarde), charakteryzuje się niskim profilem toksyczności, co potwierdzają dotychczasowe dane kliniczne. W większości przypadków nie obserwowano charakterystycznych objawów zatrucia, choć sporadycznie mogą wystąpić niespecyficzne dolegliwości wymagające leczenia objawowego. W rzadkich sytuacjach konieczne jest wdrożenie terapii podtrzymującej funkcje życiowe. Brak swoistego antidotum oraz fakt, że fenofibrat nie jest eliminowany podczas hemodializy, ograniczają możliwości przyspieszenia usuwania leku z organizmu, co determinuje konieczność monitorowania stanu klinicznego pacjenta i leczenia objawowego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Betahistyna Bluefish 8 mg
Przedawkowanie betahistyny dichlorowodorku, składnika leku Betahistyna Bluefish, może prowadzić do objawów o różnym nasileniu, zależnym od dawki i współistniejącego stosowania innych leków. Przy dawkach do 640 mg dominują objawy łagodne i umiarkowane, takie jak nudności, senność oraz bóle brzucha. W przypadku wysokich dawek, zwłaszcza w połączeniu z innymi farmaceutykami, mogą wystąpić poważne powikłania, w tym drgawki, zaburzenia oddychania (np. niewydolność oddechowa, obrzęk płuc) oraz powikłania sercowe, takie jak tachykardia, zaburzenia rytmu serca, hipotensja lub nadciśnienie, a także niewydolność serca.
betahistyna dichlorowodorek, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, drgawki, hipotensja, intensywna opieka medyczna, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, nudności, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, powikłanie płucne, powikłanie sercowe, przedawkowanie betahistyny, przedawkowanie leku, skurcz mięśni, tachykardia, zaburzenie oddechowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lagosa 150 mg
Przedawkowanie leku Lagosa, zawierającego 240 mg suchego wyciągu z ostropestu plamistego, odpowiadającego 150 mg sylimaryny (w przeliczeniu na sylibinę), nie zostało dotychczas udokumentowane w literaturze medycznej ani praktyce klinicznej. Brak zgłoszonych przypadków zatrucia sugeruje wysoki profil bezpieczeństwa preparatu. Nie są znane specyficzne objawy kliniczne ani toksyczna dawka przedawkowania, co utrudnia precyzyjne określenie skutków nadmiernego spożycia. W przypadku podejrzenia przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego zaleca się wdrożenie standardowego leczenia objawowego, dostosowanego do indywidualnego stanu pacjenta oraz monitorowanie funkcji życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów wątrobowych ze względu na hepatoprotekcyjne działanie sylimaryny.
antidotum, dokumentacja medyczna, funkcje życiowe, komórka wątrobowa, leczenie objawowe, objaw kliniczny, ostropest plamisty, parametr wątrobowy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, stan kliniczny, substancja czynna, sylibina, sylimaryna, tabletka drażowana, wyciąg z ostropestu plamistego, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tersilat 10 mg/g
Przedawkowanie kremu Tersilat (10 mg/g terbinafiny chlorowodorku) jest rzadkie ze względu na ograniczoną absorpcję miejscową. Jedna tubka 30 g zawiera 300 mg terbinafiny, co odpowiada dawce doustnej 250 mg. Objawy przedawkowania, pojawiające się zwykle po spożyciu >300 mg, obejmują ból głowy, nudności, ból brzucha oraz zawroty głowy. Ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu jest minimalne.
absorpcja leku, alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, leczenie objawowe, masywne przedawkowanie, nadwrażliwość, nudności, Ośrodek Informacji Toksykologicznej, ośrodek kontroli zatruć, przedawkowanie leku, przedawkowanie terbinafiny, przypadkowe spożycie leku, terbinafina chlorowodorek, wchłanianie substancji czynnej, węgiel aktywowany, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Macmiror complex (100 mg + 40000 j.m.)/g
Przedawkowanie maści dopochwowej Macmiror Complex, zawierającej 100 mg nifuratelu oraz 40 000 j.m. nystatyny na gram, jest zjawiskiem niezwykle rzadkim i dotychczas nie odnotowano żadnych przypadków takiego zdarzenia. Droga dopochwowa podania znacząco ogranicza wchłanianie substancji czynnych do krążenia ogólnoustrojowego, co minimalizuje ryzyko toksyczności i przedawkowania. Brak danych klinicznych dotyczących objawów przedawkowania oraz specyficznych zaleceń terapeutycznych podkreśla bezpieczeństwo stosowania leku w zalecanych dawkach i formie aplikacji.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ladiva 226 mg
W dokumentacji produktu leczniczego Ladiva, zawierającego 226 mg wyciągu suchego z liści maliny właściwej (Rubus idaeus L.) w proporcji ekstrakcji 3-5:1, nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania. Brak jest również opisów objawów toksyczności, określonej dawki toksycznej czy specyficznych zagrożeń związanych z nadmiernym spożyciem preparatu. Produkt dostępny jest w postaci kapsułek twardych z beżowym wieczkiem i jasnoróżowym korpusem, a ekstrakcja przeprowadzana jest przy użyciu wody jako rozpuszczalnika. W związku z brakiem danych klinicznych dotyczących przedawkowania, charakterystyka produktu nie zawiera szczegółowych wytycznych dotyczących postępowania w takich sytuacjach.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, kapsułka twarda, Ladiva, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, malina właściwa, monitorowanie parametrów życiowych, postać farmaceutyczna, przedawkowanie leku, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, Rubus idaeus, surowiec roślinny, toksyczność, wyciąg suchy, wyciąg suchy z liści maliny właściwej, wyciąg z liści maliny właściwej, zatrucie lekiem roślinnym - Leksykon leków
Przedawkowanie – Biseptol 960 800 mg + 160 mg
Przedawkowanie Biseptolu 960, zawierającego 800 mg sulfametoksazolu i 160 mg trimetoprimu na tabletkę, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne z wieloukładową manifestacją kliniczną. Objawy sulfametoksazolu obejmują całkowitą utratę apetytu, kolkowe bóle brzucha, nudności, wymioty, zawroty głowy, ból głowy, senność, a w ciężkich przypadkach utratę świadomości oraz gorączkę, krwiomocz i krystalurię. Trimetoprim w ostrej fazie przedawkowania wywołuje nudności, wymioty, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy), depresję i zaburzenia świadomości, a także zahamowanie czynności szpiku kostnego. Długotrwałe przedawkowanie trimetoprimu prowadzi do trombocytopenii, leukopenii i innych nieprawidłowości hematologicznych związanych z niedoborem kwasu folinowego.
alkalizacja moczu, anoreksja, biseptol, ból głowy, dializa otrzewnowa, diureza wymuszona, hemodializa, kolka brzuszna, kotrimoksazol, krwiomocz, krystaluria, leukopenia, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niedobór kwasu folinowego, nudności, płukanie żołądka, powikłania hematologiczne, przedawkowanie leku, trombocytopenia, utrata świadomości, zahamowanie szpiku kostnego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rostil 250 mg
W odniesieniu do leku Rostil, zawierającego 250 mg wapnia dobezylanu jednowodnego w postaci tabletek, nie odnotowano udokumentowanych przypadków przedawkowania ani specyficznych objawów toksyczności. Dostępne dane z literatury medycznej oraz monitoringu bezpieczeństwa farmakoterapii nie wskazują na kliniczne konsekwencje przekroczenia zalecanej dawki. Brak jest również precyzyjnych informacji dotyczących progowych dawek toksycznych, co ogranicza możliwość opracowania specyficznych wytycznych postępowania w takich sytuacjach.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka toksyczna, działanie niepożądane, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie funkcji życiowych, ośrodek toksykologiczny, parametry laboratoryjne, płukanie żołądka, procedury medyczne, przedawkowanie leku, Rostil, wapnia dobezylan, wapnia dobezylan jednowodny, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bilobil Intense 120 mg
Preparat Bilobil Intense zawiera 120 mg standaryzowanego wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) w formie kapsułek twardych, uzyskanego ekstrakcją 60% acetonu z wysokim współczynnikiem ekstrakcji 35-67:1. Wyciąg ten dostarcza precyzyjnie określone ilości składników aktywnych: 26,4-32,4 mg flawonoidów (w przeliczeniu na glikozydy flawonowe), 3,36-4,08 mg ginkgolidów A, B i C oraz 3,12-3,84 mg bilobalidu. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu, a literatura medyczna nie opisuje objawów wynikających z przyjęcia dawek przekraczających zalecane. W związku z tym nie można precyzyjnie określić symptomatologii ewentualnego przedawkowania.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Pulmopect 30 mg/5 ml
Lewodropropizyna, substancja czynna syropu Pulmopect (30 mg/5 ml), wykazuje stosunkowo wysokie bezpieczeństwo stosowania, nawet przy dawkach przekraczających standardowe zalecenia. Badania kliniczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych po podaniu pojedynczej dawki do 240 mg (8-krotność dawki jednorazowej) oraz po stosowaniu 120 mg trzy razy na dobę (łącznie 360 mg/dobę) przez 8 dni u dorosłych. W literaturze medycznej opisano jedynie pojedynczy przypadek przedawkowania u 3-letniego dziecka, które przyjęło 360 mg lewodropropizyny na dobę, co spowodowało umiarkowany ból brzucha i wymioty, objawy ustępujące samoistnie bez dalszych powikłań.
ból brzucha, dawka pojedyncza, dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lewodropropizyna, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, podaż płynów, postępowanie doraźne, postępowanie kliniczne, przedawkowanie leku, wchłanianie substancji czynnej, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azacitidine Eugia 25 mg/ml
Przedawkowanie azacytydyny, choć rzadkie, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, takich jak biegunka, nudności i wymioty, które zaobserwowano przy dawce około 290 mg/m² powierzchni ciała, co stanowi niemal czterokrotność zalecanej dawki początkowej podanej dożylnie. W praktyce klinicznej nie istnieje specyficzne antidotum na przedawkowanie tego leku, dlatego postępowanie ma charakter wyłącznie objawowy i podtrzymujący. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta, w tym regularna ocena parametrów hematologicznych, biochemicznych oraz elektrolitów, aby wykryć ewentualną mielosupresję i zaburzenia funkcji narządowych.
antidotum, azacytydyna, badania biochemiczne krwi, badanie krwi, biegunka, ciśnienie tętnicze, dawka dożylna, elektrolity, funkcja nerek, funkcja wątroby, mielosupresja, morfologia krwi, nudności, parametry hematologiczne, parametry życiowe, przedawkowanie leku, toksyczność lekowa, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nootropil 20% 200 mg/ml
Przedawkowanie piracetamu w postaci roztworu doustnego Nootropil 20% wykazuje stosunkowo wysoki profil bezpieczeństwa, co potwierdzają dostępne dane kliniczne. Opisany przypadek doustnego przyjęcia 75 g piracetamu skutkował głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak biegunka krwawa i bóle brzucha, które najprawdopodobniej były efektem wysokiej dawki sorbitolu zawartego w preparacie, a nie samego piracetamu. Nie odnotowano innych specyficznych działań niepożądanych związanych bezpośrednio z przedawkowaniem piracetamu, co wskazuje na względnie szeroki margines bezpieczeństwa tej substancji czynnej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Prolastin 1000 mg
Przedawkowanie Prolastinu (1000 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji) nie zostało szczegółowo opisane w literaturze medycznej, a dokumentacja produktu nie wskazuje specyficznych skutków przyjęcia dawki przekraczającej zalecaną. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się intensywne monitorowanie funkcji życiowych, parametrów klinicznych i laboratoryjnych oraz wdrożenie leczenia podtrzymującego dostosowanego do stanu pacjenta. Należy zwrócić uwagę na zawartość sodu w preparacie – 2,76 mg/ml (120 mmol/l) – co może mieć istotne znaczenie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi lub na diecie niskosodowej.
choroba sercowo-naczyniowa, dieta niskosodowa, gospodarka elektrolitowa, inhibitor alfa-1 proteinazy, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nadwrażliwość, objaw niepożądany, osocze ludzkie, preparat krwiopochodny, Prolastin, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, układ krążenia