przedawkowanie leku
Przedawkowanie leku to przyjęcie substancji leczniczej w dawce przekraczającej zalecany zakres terapeutyczny, co może prowadzić do zatrucia i poważnych konsekwencji zdrowotnych. Może wystąpić zarówno w wyniku przypadkowego zażycia zbyt dużej ilości leku, jak i celowego działania w ramach próby samobójczej.
Objawy przedawkowania są zróżnicowane i zależą od rodzaju przyjętego preparatu. Mogą obejmować zaburzenia świadomości, drgawki, bradykardię lub tachykardię, zaburzenia oddychania, wymioty, biegunkę, uszkodzenie wątroby i nerek. W skrajnych przypadkach może dojść do niewydolności wielonarządowej i zgonu.
Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, usunięcie niewchłoniętego leku (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego), stosowanie specyficznych antidotów (jeśli są dostępne) oraz leczenie objawowe i podtrzymujące. Kluczowe znaczenie ma szybka diagnoza i określenie rodzaju oraz ilości przyjętego leku.
W profilaktyce przedawkowania istotne jest edukowanie pacjentów na temat prawidłowego dawkowania leków, przechowywanie preparatów w miejscach niedostępnych dla dzieci oraz regularne przeglądy stosowanych leków, szczególnie u pacjentów przyjmujących wiele preparatów jednocześnie (polipragmazja).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Polamoklav 875 mg + 125 mg
Przedawkowanie amoksycyliny z kwasem klawulanowym (Polamoklav 875 mg + 125 mg) może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, w tym nudności, wymiotów, biegunki, zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej oraz krystalurii, manifestującej się tworzeniem kryształków amoksycyliny w moczu. Szczególnie istotne jest ryzyko uszkodzenia nerek, które może skutkować spadkiem filtracji kłębuszkowej i wzrostem stężenia kreatyniny, a w ciężkich przypadkach wymagać hemodializy. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub przy wysokich dawkach leku mogą wystąpić drgawki jako objaw neurotoksyczności. Dodatkowo, u osób z cewnikiem dopęcherzowym istnieje ryzyko wytrącania się amoksycyliny w cewnikach, co prowadzi do ich niedrożności i wymaga regularnego monitorowania drożności oraz ewentualnego płukania cewnika.
alkalizacja moczu, amoksycylina z kwasem klawulanowym, badanie ogólne moczu, cewnik dopęcherzowy, drgawek, enzymy wątrobowe, filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek, GFR, hemodializa, kreatynina, krystaluria, krystaluria amoksycyliny, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, niedrożność cewnika, niewydolność nerek, odwodnienie, przedawkowanie leku, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Konaten 25 mg
Przedawkowanie atomoksetyny, substancji czynnej leku Konaten (chlorowodorek atomoksetyny), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum kliniczne, od łagodnych do umiarkowanych do poważnych powikłań neurologicznych i kardiologicznych. Do najczęstszych symptomów należą nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, senność, zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic oraz suchość w jamie ustnej. W rzadkich, ciężkich przypadkach mogą wystąpić napady drgawkowe oraz wydłużenie odstępu QT, a także zgony, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków. Nasilenie objawów w większości przypadków jest łagodne do umiarkowanego, jednak poważne powikłania wymagają pilnej diagnostyki i leczenia.
atomoksetyna, białko osocza, ból brzucha, chlorowodorek, ciśnienie tętnicze krwi, drożność dróg oddechowych, interwencja medyczna, leczenie objawowe, napad drgawkowy, nudności, objawy żołądkowo-jelitowe, odstęp QT, parametry życiowe, przedawkowanie leku, rozszerzenie źrenic, tachykardia, układ współczulny, węgiel aktywny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Teriflunomide +pharma 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu, stosowanego w dawce standardowej 14 mg/dobę, nie zostało dotychczas udokumentowane klinicznie, jednak badania u zdrowych ochotników wykazały, że dawki zwiększone do 70 mg/dobę przez okres do 14 dni mogą prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych charakterystycznych dla tego leku. Brak jest danych dotyczących toksycznych dawek powyżej 70 mg/dobę, co wymaga natychmiastowego wdrożenia procedur eliminacji leku w przypadku podejrzenia przedawkowania. Objawy przedawkowania nie zostały szczegółowo scharakteryzowane, jednak profil bezpieczeństwa pozostaje zgodny z obserwacjami u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (MS).
cholestyramina, działanie niepożądane, eliminacja leku, funkcja wątroby, krążenie wątrobowo-jelitowe, objawy toksyczności, parametry hematologiczne, przedawkowanie leku, przyspieszona eliminacja leku, stwardnienie rozsiane, tabletka powlekana, teriflunomid, węgiel aktywowany, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Maysiglu 100 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, składnika leku Maysiglu, choć rzadko dokumentowane, może prowadzić do minimalnego, nieistotnego klinicznie wydłużenia odstępu QTc w EKG, obserwowanego przy dawce pojedynczej 800 mg, co znacznie przekracza standardowe dawki terapeutyczne (25 mg, 50 mg lub 100 mg na dobę). Badania fazy I wykazały brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz do 400 mg/dobę przez 28 dni. W przypadku przedawkowania zaleca się standardowe postępowanie obejmujące usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, monitorowanie kliniczne, wykonanie EKG oraz leczenie objawowe dostosowane do stanu pacjenta.
badanie kliniczne, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, EKG, elektrokardiogram, hemodializa, leczenie objawowe, odstęp QTc, parametry życiowe, postępowanie diagnostyczne, postępowanie terapeutyczne, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, sytagliptyna, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zulbex 20 mg
Przedawkowanie rabeprazolu sodowego, substancji czynnej leku Zulbex (tabletki dojelitowe 10 mg i 20 mg), jest zjawiskiem rzadkim, a dostępne dane kliniczne są ograniczone. Maksymalna odnotowana ekspozycja wynosiła do 60 mg dwa razy na dobę lub jednorazowo 160 mg, co znacznie przekracza standardowe dawki terapeutyczne. Objawy przedawkowania odpowiadają znanemu profilowi działań niepożądanych rabeprazolu i są zazwyczaj łagodne, obejmując dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz bóle głowy. W większości przypadków objawy ustępują samoistnie bez konieczności interwencji medycznej.
- Leksykon substancji czynnych
Meldonium – Przedawkowanie
Meldonium, substancja czynna preparatu Mildronate (500 mg meldonium dwuwodnego w kapsułce twardej), charakteryzuje się niskim profilem toksyczności ogólnoustrojowej, co przekłada się na relatywnie bezpieczny profil w przypadku przedawkowania. Dostępne dane kliniczne dotyczące przedawkowania u ludzi są jednak ograniczone, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjentów. Najważniejszym udokumentowanym objawem przedawkowania są zaburzenia ciśnienia tętniczego (hipotensja lub hipertensja), które mogą wymagać interwencji farmakologicznej w celu stabilizacji hemodynamicznej. Brak jest specyficznych wytycznych dotyczących leczenia przedawkowania meldonium, co wynika z jego niskiej toksyczności oraz niedostatecznej liczby opisanych przypadków klinicznych.
ciśnienie tętnicze krwi, działanie niepożądane, kapsułka twarda, leczenie objawowe, leki hipotensyjne, meldonium, Mildronate, monitoring pacjenta, niski profil toksyczności, parametry hemodynamiczne, parametry życiowe, przedawkowanie leku, regulacja ciśnienia tętniczego, toksyczność ogólnoustrojowa, zaburzenia ciśnienia, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zatrucie lekiem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Duracef 1 g
Przedawkowanie cefadroksylu, antybiotyku z grupy cefalosporyn, charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą. Dane kliniczne, zwłaszcza u dzieci poniżej 6 lat, wskazują, że dawka do 250 mg/kg masy ciała (co stanowi 5-10-krotność dawek terapeutycznych) zwykle nie wywołuje istotnych objawów i nie wymaga specyficznego leczenia. W okresie obserwacji 72 godzin większość pacjentów pozostaje bezobjawowa, choć u niektórych mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz zmiany skórne w postaci wysypki o różnym nasileniu.
biegunka, ból brzucha, cefadroksyl, cefalosporyna, funkcja nerek, hemodializa, klirens leku, niewydolność nerek, nudności i wymioty, objawy alergiczne, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, reakcja skórna, równowaga wodno-elektrolitowa, wysypka, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany skórne - Leksykon substancji czynnych
Mięta – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Pectobonisol zawiera nalewkę z liści mięty (Menthae piperitae folii tinctura) w proporcji 1:20, sporządzoną na bazie etanolu 90% (V/V), co skutkuje całkowitą zawartością alkoholu w preparacie na poziomie 40-50% (V/V). Brak jest bezpośrednich danych dotyczących wpływu samej mięty na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak obecność wysokoprocentowego alkoholu stanowi istotny czynnik ryzyka upośledzenia zdolności psychomotorycznych. Przedawkowanie leku może prowadzić do obniżenia sprawności psychofizycznej, co bezpośrednio przekłada się na zwiększone ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi urządzeń mechanicznych. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności ścisłego przestrzegania zaleceń dawkowania oraz o potencjalnych konsekwencjach przekroczenia dawek.
babka lancetowata, charakterystyka produktu leczniczego, etanol, interakcje lekowe, korzeń lukrecji, kwiatostan lipy, mięta pieprzowa, nalewka z mięty, ośrodkowy układ nerwowy, preparaty z miętą, przedawkowanie leku, sprawność psychomotoryczna, upośledzenie zdolności psychofizycznych, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Abacavir + Lamivudine Sandoz 600 mg + 300 mg
Przedawkowanie leku Abacavir + Lamivudine Sandoz (600 mg + 300 mg) nie wykazuje specyficznych objawów odróżniających się od standardowych działań niepożądanych obu substancji czynnych. Potencjalne symptomy obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, bóle głowy, zmęczenie, zawroty głowy, senność, a także objawy toksyczności wątrobowej (wzrost aminotransferaz, możliwa żółtaczka), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość) oraz kwasicę mleczanową z podwyższonym poziomem kwasu mlekowego. W przypadku przedawkowania zaleca się dokładne monitorowanie parametrów życiowych, funkcji wątroby (aminotransferazy, bilirubina), hematologicznych (morfologia krwi z rozmazem), elektrolitów, funkcji nerek oraz, w uzasadnionych przypadkach, poziomu mleczanów we krwi.
- Leksykon substancji czynnych
Chlorfeniramina – Dawkowanie i sposób podawania
Chlorfeniramina, w postaci maleinianu chlorfeniraminy, jest składnikiem preparatu Tabcin Trend stosowanego w leczeniu objawów przeziębienia i grypy. Każda kapsułka miękka zawiera 2 mg chlorfeniraminy, 250 mg paracetamolu oraz 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny. Dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat zalecana dawka jednorazowa to 4 mg chlorfeniraminy (2 kapsułki), z możliwością powtarzania co 4 godziny, nie przekraczając łącznie 12 mg na dobę (6 kapsułek). Maksymalny czas stosowania bez konsultacji lekarskiej wynosi 5 dni, a utrzymująca się gorączka powyżej 3 dni wymaga oceny medycznej. Preparat należy podawać doustnie, połykać kapsułki w całości, popijając niewielką ilością wody.
chlorfeniramina, chlorowodorek pseudoefedryny, choroba nerek, choroba układu krążenia, choroba wątroby, działanie przeciwhistaminowe, glikol propylenowy, gorączka, kapsułka miękka, lek przeciwhistaminowy, maleinian chlorfeniraminy, nadwrażliwość na lek, paracetamol, podanie doustne, przedawkowanie leku, przeziębienie i grypa, sorbitol, Tabcin Trend, wywiad medyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lactulosum Amara 7,5 g/15 ml
Preparat Lactulosum Amara (7,5 g/15 ml, syrop) charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa, w którym najczęstszym działaniem niepożądanym jest biegunka, występująca bardzo często (≥1/10), będąca jednocześnie oczekiwanym efektem terapeutycznym w leczeniu zaparć. W początkowym okresie terapii często obserwuje się wzdęcia, bóle brzucha o charakterze kolkowym oraz nudności i wymioty, które mają tendencję do samoistnego ustępowania. Przedawkowanie leku może prowadzić do nasilonych dolegliwości bólowych jamy brzusznej oraz biegunki, co wymaga redukcji dawki. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek, szczególnie w terapii encefalopatii wątrobowej, niesie ryzyko zaburzeń równowagi elektrolitowej (dyselektrolitemii) wynikającej z przewlekłej biegunki, co wymaga regularnego monitorowania parametrów gospodarki elektrolitowej u pacjentów.
badania kliniczne kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, ból jamy brzusznej, dyselektrolitemia, działanie niepożądane, encefalopatia wątrobowa, laktuloza, monitorowanie skuteczności leczenia, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nudności i wymioty, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlator 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Amlator, zawierającego atorwastatynę i amlodypinę, wiąże się przede wszystkim z toksycznym działaniem amlodypiny jako bloker kanałów wapniowych, prowadzącym do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych i znaczącego spadku ciśnienia tętniczego. W odpowiedzi rozwija się odruchowa tachykardia, a w ciężkich przypadkach niedociśnienie może przejść w wstrząs z ryzykiem zgonu. Charakterystycznym, opóźnionym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się do 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający natychmiastowej interwencji i wsparcia oddechowego. Leczenie obejmuje monitorowanie funkcji serca i układu oddechowego, kontrolę bilansu płynów i diurezy, uniesienie kończyn oraz stosowanie leków obkurczających naczynia, w tym dożylnego glukonianu wapnia. Hemodializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza. Wczesne płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego (do 2 godzin od przyjęcia) mogą ograniczyć wchłanianie leku.
aktywność CPK, aminotransferaza, atorwastatyna i amlodypina, białko osocza, bloker kanałów wapniowych, ciśnienie tętnicze krwi, czynność wątroby, enzym wątrobowy, fosfokinaza kreatynowa, glukonian wapnia, hemodializa, hepatocyt, hipotensja, klinicznie istotne niedociśnienie, klirens atorwastatyny, lek obkurczający naczynia, niedociśnienie, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność narządowa, niewydolność serca, odruchowa tachykardia, opór naczyniowy, pęcherzyk płucny, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, przedawkowanie leku, rozszerzenie naczyń obwodowych, uszkodzenie mięśni, uzupełnianie płynów, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wstrząs, zaburzenie perfuzji tkanek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Systen Conti 3,2 mg + 11,2 mg
Przedawkowanie systemu transdermalnego Systen Conti, zawierającego 3,2 mg estradiolu (estradiol półwodny) oraz 11,2 mg noretysteronu octanu, jest rzadkie ze względu na specyfikę drogi podania. System o powierzchni 16 cm² uwalnia 50 µg estradiolu i 170 µg noretysteronu octanu na dobę. Objawy przedawkowania wynikają z nadmiernej ekspozycji na estrogeny i progestageny i obejmują: tkliwość piersi, nudności, wymioty oraz krwotoki z dróg rodnych (estradiol), a także obniżenie nastroju, zmęczenie, trądzik i hirsutyzm (noretysteron octan). Obraz kliniczny zależy od dominującego składnika hormonalnego.
droga transdermalna, ekspozycja na lek, estradiol półwodny, estrogen, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, krwotok z dróg rodnych, leczenie objawowe, nudności i wymioty, obniżenie nastroju, octan noretysteronu, preparat estrogenowy, progestagen, przedawkowanie leku, stężenie leku, system transdermalny, tkanka gruczołowa, tkliwość piersi, trądzik - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pregabalin Aurovitas 75 mg
Przedawkowanie pregabaliny, w tym Pregabalin Aurovitas, manifestuje się głównie zaburzeniami neurologicznymi i psychiatrycznymi, takimi jak senność, splątanie, pobudzenie psychoruchowe oraz niepokój. Objawy te występują bardzo często do często, o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu. W cięższych przypadkach obserwuje się napady drgawkowe (niezbyt często, ciężkie) oraz rzadkie, ale krytyczne stany śpiączki, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Wymaga to intensywnego nadzoru medycznego, szczególnie monitorowania funkcji oddechowych, świadomości i parametrów hemodynamicznych, ze względu na ryzyko depresji oddechowej i powikłań neurologicznych.
depresja oddechowa, drgawki kloniczne, drgawki toniczno-kloniczne, hemodializa, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdrgawkowy, napad drgawkowy, niepokój psychoruchowy, parametry hemodynamiczne, pobudzenie psychoruchowe, pregabalin, pregabalina, przedawkowanie leku, senność patologiczna, śpiączka, splątanie, zaburzenia poznawcze - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kastel 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Kastel, zawierającego rozuwastatynę i ramipryl, może prowadzić do poważnych powikłań wynikających z nadmiernego działania obu składników. Rozuwastatyna może wywołać podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej (CK), co wiąże się z ryzykiem miopatii, rabdomiolizy oraz uszkodzenia wątroby i nerek. Ramipryl natomiast może powodować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, wyraźną hipotensję, wstrząs, bradykardię, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemię) oraz ostrą niewydolność nerek. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron, prowadzącą do hipoperfuzji narządowej i potencjalnie zagrażających życiu zaburzeń hemodynamicznych.
agonista alfa-1-adrenergiczny, angiotensyna II, ból mięśniowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze, działanie hipolipemizujące, enzymy wątrobowe, hemodializa, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, inhibitor ACE, kinaza kreatynowa, krążenie ogólne, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rabdomioliza, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, rozuwastatyna i ramipryl, statyna, substancje czynne, tachykardia odruchowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie mięśni szkieletowych, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Posaconazole Mylan 40 mg/ml
Przedawkowanie pozakonazolu w postaci zawiesiny doustnej (40 mg/ml) jest zjawiskiem rzadkim, a dostępne dane kliniczne wskazują na relatywnie dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe zalecenia. W badaniach klinicznych stosowano dawki do 1600 mg/dobę bez obserwacji nowych działań niepożądanych w porównaniu do standardowych dawek terapeutycznych. Opisano również przypadek pacjenta przyjmującego 2400 mg/dobę przez 3 dni, u którego nie wystąpiły objawy toksyczności ani nasilenie działań niepożądanych. Typowe działania niepożądane pozostają takie same jak przy dawkowaniu terapeutycznym, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa leku.
antidotum, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawkowanie pozakonazolu, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, margines bezpieczeństwa leku, parametry życiowe, Posaconazole Mylan, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, toksyczność - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vellofent 67 mcg
Vellofent to lek w postaci tabletek podjęzykowych zawierających fentanyl w dawkach 67, 133, 267, 400, 533 i 800 mikrogramów, stosowany w terapii bólu przebijającego u pacjentów onkologicznych. Terapia powinna być prowadzona przez doświadczonego specjalistę, po upewnieniu się, że ból przewlekły jest dobrze kontrolowany opioidami, a liczba epizodów bólu przebijającego nie przekracza 4 na dobę. Dawkowanie rozpoczyna się od 133 mikrogramów, z możliwością podania drugiej tabletki po 15-30 minutach, jeśli efekt przeciwbólowy jest niewystarczający. Maksymalnie w pojedynczym epizodzie można podać dwie tabletki, a dobowa liczba dawek nie powinna przekraczać czterech. Dawkę dostosowuje się indywidualnie, unikając prostego przelicznika 1:1 z innymi preparatami fentanylu, a ponowne dostosowanie jest konieczne przy zmianie reakcji na lek lub zwiększeniu liczby epizodów bólu.
ból podstawowy, ból przebijający, ból przewlekły, choroba nowotworowa, dawka początkowa, dostosowanie dawki, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, epizod bólu przebijającego, fentanyl, hiperalgezja, leczenie podtrzymujące, lekarz specjalista, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienne, pacjent onkologiczny, przedawkowanie leku, strategia terapeutyczna, suchość jamy ustnej, tabletka podjęzykowa, terapia opioidowa, toksyczność fentanylu, tolerancja na leki - Leksykon substancji czynnych
Walgancyklowir – Przedawkowanie
Walgancyklowir, prolek gancyklowiru stosowany w terapii zakażeń cytomegalowirusem, charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, a jego przedawkowanie stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, w tym ryzyko śmiertelne. Główne objawy toksyczności dotyczą układu krwiotwórczego (mielosupresja, pancytopenia, aplazja szpiku, leukopenia, neutropenia, granulocytopenia), wątroby (zapalenie, zaburzenia czynności, podwyższone enzymy wątrobowe), nerek (ostre uszkodzenie/niewydolność, wzrost kreatyniny, nasilenie krwiomoczu), przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, wymioty) oraz układu nerwowego (drżenia, napady drgawkowe). Szczególnie niebezpieczne jest uszkodzenie szpiku kostnego i nerek, które może wymagać intensywnej terapii, w tym leczenia nerkozastępczego. Przedawkowanie dotyczy zarówno postaci doustnych (Valcyte 50 mg/ml, Valhit 450 mg), jak i dożylnych form gancyklowiru.
aplazja szpiku, biegunka, bilirubina, ból brzucha, cytomegalowirus, czynnik wzrostu, drgawki, drżenie uogólnione, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, filtracja kłębuszkowa, gancyklowir dożylny, granulocytopenia, hemodializa, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, kreatynina, krwiomocz, lek przeciwdrgawkowy, leukopenia, mielosupresja, napad drgawkowy, nawodnienie, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, neutropenia, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, przedawkowanie leku, toksyczność leku, transfuzja krwi, walgancyklowir, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
Fluormex w postaci żelu zawiera aminofluorki (33,19 mg/g) oraz sodu fluorek (22,1 mg/g), co odpowiada 12,5 mg czynnego fluoru na 1 g preparatu (12 500 ppm). Preparat cechuje się określonym profilem bezpieczeństwa, z minimalnym ryzykiem działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Największe zagrożenie stanowi przedawkowanie, które może prowadzić do objawów ostrego zatrucia fluorkami, takich jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nadmierne ślinienie, nudności, wymioty, a w cięższych przypadkach zaburzenia funkcji układu nerwowego i sercowo-naczyniowego. Ponadto, preparat zawiera substancje pomocnicze – propylu i metylu parahydroksybenzoesan – które mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości u osób predysponowanych.
aminofluorek, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane produktów leczniczych, działanie niepożądane, fluor, fluorek sodu, nadwrażliwość, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, ślinotok, stosunek korzyści do ryzyka, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrucie fluorkami - Leksykon leków
Przedawkowanie – Agomelatine NeuroPharma 25 mg
Przedawkowanie agomelatyny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji i indywidualnego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (np. ból nadbrzusza), ośrodkowego układu nerwowego (senność, zmęczenie, pobudzenie, lęk, napięcie, zawroty głowy) oraz ogólne złe samopoczucie. Szczególnie niebezpiecznym objawem jest sinica, wskazująca na hipoksję i wymagająca pilnej interwencji. W dokumentacji opisano przypadek przyjęcia 2450 mg agomelatyny (98 tabletek po 25 mg) z samoistnym wyzdrowieniem i brakiem poważnych zaburzeń sercowo-naczyniowych, co sugeruje stosunkowo niski potencjał kardiotoksyczny leku, jednak każde przedawkowanie wymaga ścisłego monitorowania.
antidotum, błona śluzowa żołądka, ból nadbrzusza, czynność serca, drogi oddechowe, hemodializa, kardiotoksyczność, leki psychotropowe, napięcie psychofizyczne, niepokój psychoruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, przedawkowanie agomelatyny, przedawkowanie leku, sinica, stan kliniczny, stan neurologiczny, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia czuwania, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prefemin PMS 20 mg
Prefemin PMS to lek zawierający 20 mg suchego wyciągu z owocu niepokalanka zwyczajnego (Vitex agnus-castus L.) w formie tabletek powlekanych, z wyciągiem o stosunku DER 6-12:1, ekstraktowanym 60% etanolem. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu, a literatura medyczna nie opisuje objawów klinicznych związanych z dawkami przekraczającymi zalecane 20 mg. Brak jest również określonej dawki toksycznej. Należy jednak zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych, w tym 40 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co może stanowić ryzyko u pacjentów z nietolerancją laktozy przy spożyciu dużej liczby tabletek.
dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dawkowanie leku, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, lek roślinny, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niepokalanek zwyczajny, nietolerancja laktozy, podejrzenie przedawkowania, przedawkowanie leku, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, stosunek DER, tabletka powlekana, wyciąg z niepokalanka zwyczajnego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gaviscon Duo (500 mg + 213 mg + 325 mg)/10 ml
Przedawkowanie Gaviscon Duo, zawierającego alginian sodu (500 mg), wodorowęglan sodu (213 mg) oraz węglan wapnia (325 mg) na 10 ml dawki, manifestuje się przede wszystkim wzdęciem brzucha spowodowanym uwalnianiem dwutlenku węgla w wyniku reakcji wodorowęglanu sodu i węglanu wapnia z kwasem solnym żołądka. Profil toksyczności leku jest niski, a substancje czynne charakteryzują się minimalną absorpcją systemową lub są fizjologicznie obecne w organizmie. W przypadku przedawkowania nie jest konieczne stosowanie specyficznych metod eliminacji leku, a leczenie powinno być objawowe, ukierunkowane na złagodzenie dyskomfortu i wzdęcia, z zastosowaniem pozycji ułatwiającej odprowadzenie gazów oraz ewentualnie leków prokinetycznych.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symquel XR 200 mg
Symquel XR, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w tabletkach wynosi od 40,70 mg (200 mg tabletka) do 140,925 mg (50 mg tabletka). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na leki przeciwpsychotyczne z tej samej grupy chemicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV (atazanawir, rytonawir, darunawir), azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, flukonazol), antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna) oraz nefazodon, które mogą prowadzić do znacznego wzrostu stężenia kwetiapiny i nasilenia działań niepożądanych.
adherencja terapeutyczna, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, compliance pacjenta, działanie niepożądane, farmakokinetyka kwetiapiny, farmakokinetyka leku, fumaran kwetiapiny, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor proteazy HIV, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, przedawkowanie leku, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sinecod 5 mg/ml
Przedawkowanie produktu leczniczego Sinecod (cytrynian butamiratu 5 mg/ml, krople doustne) może wywołać objawy obejmujące ośrodkowy układ nerwowy (senność, zawroty głowy), układ pokarmowy (nudności, wymioty, biegunka) oraz układ sercowo-naczyniowy (niedociśnienie tętnicze). Dawka 20 kropli zawiera 5 mg substancji czynnej, a przekroczenie zalecanej dawki może prowadzić do poważnych zaburzeń, w tym zaburzeń świadomości, odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Występujące objawy wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż mogą zagrażać życiu pacjenta.
antidotum, centrum zatruć, ciśnienie krwi, cytrynian butamiratu, diureza, etanol, kwas benzoesowy, leki wazoaktywne, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy niepożądane, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, perfuzja narządów, płukanie żołądka, płynoterapia, przedawkowanie leku, saturacja krwi, sorbitol, stan neurologiczny, substancje pomocnicze, tlenoterapia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – PlantagoPharm 506 mg/5 ml
Ocena wpływu preparatu PlantagoPharm na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje, że przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami nie występuje istotne ryzyko upośledzenia funkcji psychomotorycznych. Syrop zawiera 101,2 mg/ml wyciągu z liścia babki lancetowatej oraz 1,8% m/m etanolu, co przekłada się na maksymalną dawkę etanolu 0,23 g w 10 ml syropu. Ta ilość etanolu jest porównywalna do spożycia około 3 ml wina lub 6 ml piwa, co klinicznie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Dokumentacja produktu jednoznacznie potwierdza brak wpływu na sprawność psychofizyczną przy prawidłowym stosowaniu preparatu.
alkohol etylowy, babka lancetowata, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawkowanie syropu, etanol, funkcje psychomotoryczne, interakcje z etanolem, prowadzenie pojazdów mechanicznych, przeciwwskazania do stosowania, przedawkowanie leku, sprawność psychofizyczna, wyciąg z babki lancetowatej, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Milgamma 100 100 mg + 100 mg
Milgamma 100 zawiera 100 mg benfotiaminy (witamina B1) oraz 100 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) w postaci drażetek. Benfotiamina cechuje się szerokim przedziałem terapeutycznym, a w praktyce klinicznej nie opisano objawów jej przedawkowania, co wskazuje na niskie ryzyko toksyczności. Natomiast pirydoksyna, przy długotrwałym stosowaniu w dawkach przekraczających 500 mg/dobę przez ponad 2 miesiące, może wywoływać neurotoksyczne efekty uboczne, głównie neuropatię obwodową. Standardowa dawka dobowa pirydoksyny w Milgamma 100 wynosi 100 mg, co stanowi jedynie 1/5 dawki potencjalnie toksycznej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Biostymina –
Produkt leczniczy Biostymina zawiera wyciąg płynny ze świeżych liści aloesu drzewiastego (Aloe arborescens folii recentis extractum) w proporcji 1:4, z rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym w postaci wody. Preparat dostępny jest w formie płynu doustnego, gdzie 1 ml produktu zawiera 1 ml wyciągu z aloesu drzewiastego. W dotychczasowych obserwacjach klinicznych nie odnotowano efektów ubocznych związanych z przedawkowaniem tego preparatu, a dawka toksyczna nie została określona.
Mimo braku zgłoszonych objawów niepożądanych po przekroczeniu zalecanej dawki, zaleca się ścisłe przestrzeganie ustalonych dawek terapeutycznych. W przypadku podejrzenia przedawkowania nie istnieją szczegółowe wytyczne dotyczące postępowania, co wynika z braku obserwowanych negatywnych skutków. W praktyce klinicznej należy monitorować pacjenta i stosować standardowe procedury postępowania w przypadku niepożądanych reakcji, choć ich wystąpienie jest mało prawdopodobne.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Clexane 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml
Przedawkowanie enoksaparyny sodowej, szczególnie po podaniu dożylnym, pozaustrojowym lub podskórnym, stanowi poważne ryzyko powikłań krwotocznych, które mogą obejmować krwawienia o różnym nasileniu – od drobnych wybroczyn po masywne krwotoki zagrażające życiu. Objawy przedmiotowe obejmują krwiaki, krwawienia z nosa, krwioplucie, krwiomocz oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, natomiast objawy podmiotowe to osłabienie, zawroty głowy, bladość powłok i hipotonia. W przypadku podania doustnego, ze względu na słabe wchłanianie enoksaparyny, przedawkowanie zwykle nie prowadzi do poważnych następstw klinicznych.
aktywność anty-Xa, antidotum, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna sodowa, hipotonia, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak, krwiomocz, krwioplucie, krwotok wewnętrzny, parametry krzepnięcia, podanie doustne, podanie dożylne, powikłanie krwotoczne, protamina, przedawkowanie leku, wstrzyknięcie dożylne, wybroczynę, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vermox 100 mg
Przedawkowanie mebendazolu, substancji czynnej leku Vermox (100 mg/tabletka), może prowadzić do objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak napadowe skurcze brzucha, nudności, wymioty oraz biegunka. W przypadku długotrwałego stosowania dużych dawek obserwowano rzadko poważniejsze powikłania, w tym przemijające zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby z podwyższonymi parametrami wątrobowymi), zapalenie kłębuszkowe nerek manifestujące się białkomoczem i krwinkomoczem oraz neutropenię zwiększającą ryzyko infekcji. Zalecane dawkowanie Vermoxu nie powinno przekraczać trzech dni, co minimalizuje ryzyko toksyczności i powikłań.
białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból prawego podżebrza, funkcje nerek, funkcje wątroby, kłębuszki nerkowe, krwinkomocz, leczenie objawowe, mebendazol, neutrofile, neutropenia, nudności, objawy niepożądane, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, skurcze jamy brzusznej, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levomine midi 30 mcg + 125 mcg
Przedawkowanie preparatu Levomine midi, zawierającego 30 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 125 mikrogramów lewonorgestrelu, zazwyczaj nie prowadzi do poważnych powikłań klinicznych, jednak może wywołać objawy takie jak nudności, wymioty oraz niewielkie krwawienia z pochwy, szczególnie u młodych dziewcząt. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego liczby przyjętych tabletek oraz czasu od zażycia leku, a także diagnostyka laboratoryjna obejmująca podstawowe parametry biochemiczne i, w razie potrzeby, ocenę parametrów krzepnięcia. Ze względu na brak specyficznego antidotum, leczenie ma charakter objawowy, obejmujący nawodnienie, wyrównanie elektrolitów oraz stosowanie leków przeciwwymiotnych.
antidotum, diagnostyka laboratoryjna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, etynyloestradiol, krwawienie z pochwy, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, lewonorgestrel, monitorowanie pacjenta, nawodnienie, nietolerancja laktozy, nudności, parametr biochemiczny, parametr krzepnięcia, przedawkowanie leku, wymioty, wyrównanie elektrolitów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Erdomed 35 mg/ml
Erdomed 35 mg/ml to proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, zawierający 35 mg erdosteiny w 1 ml gotowej zawiesiny, wraz z substancjami pomocniczymi: 0,4 g sacharozy oraz 2 mg benzoesanu sodu na ml. W trakcie monitorowania bezpieczeństwa stosowania tego preparatu nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku. Mimo braku zgłoszonych incydentów, personel medyczny powinien ściśle przestrzegać zalecanego dawkowania, aby uniknąć potencjalnych ryzyk związanych z nieprawidłowym stosowaniem.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Węgiel leczniczy VP 200 mg
Przedawkowanie węgla leczniczego (Carbo activatus) w formie kapsułek twardych zawierających 200 mg substancji czynnej jest zjawiskiem rzadkim i charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa, nawet przy dawkach przekraczających zalecane. Dotychczas nie odnotowano przypadków poważnego przedawkowania produktu Węgiel leczniczy VP. Głównym objawem klinicznym związanym z nadmiernym spożyciem węgla aktywnego są zaparcia, manifestujące się trudnościami w defekacji, zmniejszoną częstotliwością wypróżnień oraz twardymi stolcami. Nie istnieją precyzyjne dane dotyczące dawki progowej wywołującej te objawy.
dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, farmakonadzór, kapsułka twarda, leczenie objawowe, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, środek przeczyszczający, stolec twardy, węgiel aktywny, węgiel leczniczy, zaburzenia defekacji, zaburzenia wypróżnień, zaburzenie perystaltyki jelit, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acecardin 75 mg
Kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg (Acecardin, tabletki dojelitowe) jest powszechnie stosowany, jednak wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Najczęstsze objawy to zgaga, nudności, wymioty i bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują zapalenia żołądka i jelit oraz choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, które mogą prowadzić do krwotoków i perforacji. Rzadko obserwuje się przemijające zaburzenia czynności wątroby z podwyższoną aktywnością aminotransferaz (≥1/10 000 do <1/1 000). Objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy i szumy uszne, mogą wskazywać na przedawkowanie leku. Acecardin zwiększa ryzyko krwawień (różne lokalizacje, w tym krwotok okołooperacyjny, krwiaki, krwawienia z nosa, dróg moczowo-płciowych i dziąseł), a poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu (krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy). Długotrwałe krwawienia mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza.
aminotransferazy, astma, ból brzucha, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka reakcja alergiczna, cukrzyca, czas krwawienia, doustny lek przeciwcukrzycowy, hamowanie syntezy prostaglandyn, hipoglikemia, inhibicja agregacji płytek, insulina, krwawe wymioty, krwawienie, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z dróg moczowo-płciowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiak, krwiomocz, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hemostatyczny, nadciśnienie tętnicze, niedobór żelaza, niedokrwistość, niestrawność, objawy dyspeptyczne, obrzęk, odczyn skórny, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja nadwrażliwości, stężenie glukozy we krwi, stolec smolisty, świąd, szum w uszach, tabletka dojelitowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – MIGTAN 100 mg
Przedawkowanie sumatryptanu, substancji czynnej leku MIGTAN, wymaga szczegółowego monitorowania klinicznego, mimo że badania kliniczne i doświadczenie porejestracyjne wskazują na relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa. Dawki przekraczające 400 mg doustnie oraz 16 mg podskórnie nie powodowały dodatkowych działań niepożądanych poza tymi znanymi z dawek terapeutycznych. Pojedyncze wstrzyknięcia podskórne do 12 mg również nie wykazały istotnych działań niepożądanych. Sumatryptan, jako selektywny agonista receptorów 5-HT1B i 5-HT1D, może wpływać na układ naczyniowy i nerwowy, co wymaga uwagi przy ocenie stanu pacjenta po przedawkowaniu.
dawka terapeutyczna, dekontaminacja, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, intoksykacja, margines bezpieczeństwa, monitorowanie pacjenta, naczynie krwionośne, przedawkowanie leku, receptor 5-HT1, receptor serotoninowy, stężenie w osoczu, substancja czynna, sumatryptan, tabletka powlekana, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolaxa 20 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Zolaxa (dawki 15 mg i 20 mg), stanowi poważny stan kliniczny objawiający się szerokim spektrum zaburzeń neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Do bardzo częstych objawów (>10% przypadków) należą: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od senności do śpiączki). Inne istotne klinicznie objawy to delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca, które w <2% przypadków mogą prowadzić do zatrzymania krążenia. Dawki krytyczne zaczynają się już powyżej dopuszczalnej dawki terapeutycznej, a zgony odnotowano przy dawkach około 450 mg, choć możliwy jest powrót do zdrowia po dawkach nawet około 2 g olanzapiny.
biodostępność, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, drgawki, dyzartria, leki sympatykomimetyczne, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie leku, receptory beta, śpiączka, tabletki powlekane, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolaxa