Przedawkowanie
Clexane 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml

Przedawkowanie enoksaparyny sodowej, szczególnie po podaniu dożylnym, pozaustrojowym lub podskórnym, stanowi poważne ryzyko powikłań krwotocznych, które mogą obejmować krwawienia o różnym nasileniu – od drobnych wybroczyn po masywne krwotoki zagrażające życiu. Objawy przedmiotowe obejmują krwiaki, krwawienia z nosa, krwioplucie, krwiomocz oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, natomiast objawy podmiotowe to osłabienie, zawroty głowy, bladość powłok i hipotonia. W przypadku podania doustnego, ze względu na słabe wchłanianie enoksaparyny, przedawkowanie zwykle nie prowadzi do poważnych następstw klinicznych.

Przedawkowanie leku Clexane

Przedawkowanie enoksaparyny sodowej stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, prowadząc przede wszystkim do powikłań krwotocznych. Dotyczy to głównie sytuacji przypadkowego przedawkowania produktu po podaniu dożylnym, pozaustrojowym lub podskórnym. Należy jednak zaznaczyć, że enoksaparyna sodowa charakteryzuje się słabym wchłanianiem po podaniu doustnym, dlatego nawet przyjęcie dużych dawek tą drogą zwykle nie prowadzi do poważnych następstw klinicznych.1

Objawy przedawkowania

Głównym objawem przedawkowania enoksaparyny sodowej są powikłania krwotoczne, które mogą wystąpić po przypadkowym podaniu zbyt dużej dawki leku. Powikłania te mogą mieć różne nasilenie – od niewielkich wybroczyn do masywnych, zagrażających życiu krwotoków wewnętrznych.2

Objawy przedawkowania Opis Droga podania
Powikłania krwotoczne Krwawienia o różnym nasileniu, od drobnych wybroczyn po masywne krwotoki Podanie dożylne, pozaustrojowe lub podskórne
Objawy przedmiotowe krwawienia Krwiaki, krwawienia z nosa, krwioplucie, krwiomocz, krwawienia z przewodu pokarmowego Podanie dożylne, pozaustrojowe lub podskórne
Objawy podmiotowe krwawienia Osłabienie, zawroty głowy, bladość powłok, hipotonia Podanie dożylne, pozaustrojowe lub podskórne
Przedawkowanie po podaniu doustnym Zwykle brak poważnych następstw ze względu na złe wchłanianie leku tą drogą Podanie doustne

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania enoksaparyny sodowej kluczowym elementem terapii jest neutralizacja działania przeciwzakrzepowego leku. W tym celu stosuje się protaminę, którą należy podać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym. Dawkowanie protaminy powinno być dostosowane do dawki enoksaparyny oraz czasu, jaki upłynął od jej podania.3

Schemat dawkowania protaminy

Zastosowanie odpowiedniej dawki protaminy jest kluczowym elementem postępowania w przypadku przedawkowania enoksaparyny sodowej. Schemat dawkowania protaminy uzależniony jest od czasu, jaki upłynął od podania enoksaparyny:

  • Podanie w ciągu 8 godzin od wstrzyknięcia enoksaparyny: należy zastosować 1 mg protaminy na każde 100 j.m. (1 mg) enoksaparyny sodowej.4
  • Podanie po upływie 8 godzin od wstrzyknięcia enoksaparyny: należy zastosować 0,5 mg protaminy na każde 100 j.m. (1 mg) enoksaparyny sodowej w infuzji.5
  • Podanie po upływie 12 godzin od wstrzyknięcia enoksaparyny: podanie protaminy może nie być konieczne.6

Ograniczenia neutralizacji enoksaparyny

Istotne jest, aby personel medyczny miał świadomość, że nawet po zastosowaniu dużych dawek protaminy, aktywność anty-Xa enoksaparyny sodowej nie zostaje całkowicie zneutralizowana. Maksymalny stopień neutralizacji wynosi około 60%, co oznacza, że u pacjenta nadal może utrzymywać się pewien stopień działania przeciwzakrzepowego leku. Dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz stanu klinicznego pacjenta po zastosowaniu protaminy.7

W przypadku zastosowania protaminy w leczeniu przedawkowania enoksaparyny należy zapoznać się z drukami informacyjnymi produktów leczniczych zawierających sole protaminy, aby uzyskać pełne informacje dotyczące właściwego stosowania tego antidotum.8

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl