przedawkowanie leku

Przedawkowanie leku to przyjęcie substancji leczniczej w dawce przekraczającej zalecany zakres terapeutyczny, co może prowadzić do zatrucia i poważnych konsekwencji zdrowotnych. Może wystąpić zarówno w wyniku przypadkowego zażycia zbyt dużej ilości leku, jak i celowego działania w ramach próby samobójczej.

Objawy przedawkowania są zróżnicowane i zależą od rodzaju przyjętego preparatu. Mogą obejmować zaburzenia świadomości, drgawki, bradykardię lub tachykardię, zaburzenia oddychania, wymioty, biegunkę, uszkodzenie wątroby i nerek. W skrajnych przypadkach może dojść do niewydolności wielonarządowej i zgonu.

Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, usunięcie niewchłoniętego leku (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego), stosowanie specyficznych antidotów (jeśli są dostępne) oraz leczenie objawowe i podtrzymujące. Kluczowe znaczenie ma szybka diagnoza i określenie rodzaju oraz ilości przyjętego leku.

W profilaktyce przedawkowania istotne jest edukowanie pacjentów na temat prawidłowego dawkowania leków, przechowywanie preparatów w miejscach niedostępnych dla dzieci oraz regularne przeglądy stosowanych leków, szczególnie u pacjentów przyjmujących wiele preparatów jednocześnie (polipragmazja).

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Alantan-Plus (20 mg + 50 mg)/g

Przedawkowanie kremu Alantan Plus, zawierającego 20 mg alantoiny i 50 mg deksopantenolu na gram produktu, jest rzadko opisywane w literaturze medycznej, a przypadki kliniczne są nieudokumentowane przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W sytuacji przypadkowego połknięcia preparatu zaleca się leczenie objawowe z monitorowaniem parametrów życiowych oraz oceną ilości połkniętego kremu w celu oszacowania dawki substancji czynnych. Należy również uwzględnić możliwość wystąpienia reakcji alergicznych, zwłaszcza u pacjentów z historią uczuleń, ze względu na obecność substancji pomocniczych takich jak lanolina, alkohol cetostearylowy oraz parahydroksybenzoesany (E 214, E 216, E 218).
alantoina, alkohol cetostearylowy, deksopantenol, działanie niepożądane miejscowe, lanolina, leczenie objawowe, nadwrażliwość skórna, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodek toksykologiczny, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, parametry życiowe, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza
Leksykon leków
Przedawkowanie – Feroplex 40 mg Fe3+/15 ml

Przedawkowanie preparatu Feroplex, zawierającego 40 mg jonów żelaza (III) w 15 ml roztworu doustnego (odpowiadające 800 mg żelaza proteinianobursztynianu), może prowadzić do poważnych objawów toksycznych. Klinicznie obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ostry ból w nadbrzuszu, nudności, gwałtowne wymioty (w tym krwawe), biegunka prowadząca do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Objawy ogólnoustrojowe obejmują senność, bladość powłok, sinicę oraz wstrząs i śpiączkę, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególnie niebezpieczne jest szybkie rozwinięcie się tych symptomów po spożyciu wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutycznej.
ból nadbrzusza, deferoksamina, interwencja medyczna, jony żelaza, niedotlenienie tkanek, objawy toksyczności, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, sinica, terapia chelatująca, toksyczność żelaza, uszkodzenie błony śluzowej, wstrząs, wymioty krwawe, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Intractum Hyperici Phytopharm 4,65 g/5 ml

Intractum Hyperici Phytopharm to płyn doustny zawierający etanolowy wyciąg ze świeżego ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.), w którym 100 ml wyciągu odpowiada 100 ml płynu. Rozpuszczalnikiem jest etanol 96% (V/V), a gotowy produkt zawiera 52-62% (V/V) etanolu. W dawce jednorazowej 5 ml znajduje się 0,05 mg sumy hiperycyn, substancji psychoaktywnej charakterystycznej dla dziurawca. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu ani innych przetworów ze świeżego ziela dziurawca, co wskazuje na stosunkowo bezpieczny profil toksyczny w standardowych dawkach.
działanie niepożądane, etanol, hiperycyna, Hypericum perforatum, leczenie objawowe i podtrzymujące, płyn doustny, przedawkowanie, przedawkowanie leku, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, suma hiperycyn, wyciąg etanolowy, wysoka zawartość etanolu, zatrucie alkoholowe, ziele dziurawca
Leksykon leków
Przedawkowanie – Homeogene 9 –

Homeogene 9 to preparat homeopatyczny dostępny w formie tabletek, zawierający 9 substancji czynnych w rozcieńczeniu 3CH, każda w ilości 0,667 mg na tabletkę. Składniki aktywne obejmują m.in. Mercurius solubilis, Pulsatilla, Spongia tosta, Bryonia, Bromum, Belladonna, Phytolacca decandra, Arum triphyllum oraz Arnica montana. W dokumentacji produktu nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa preparatu, wynikający z bardzo niskiego stężenia substancji czynnych charakterystycznego dla rozcieńczeń homeopatycznych 3CH.
arnika górska, brom, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie niepożądane, leczenie objawowe, mercurius solubilis, nietolerancja sacharozy, obrazki plamiste, pokrzyk wilcza jagoda, przedawkowanie leku, przestęp biały, rozcieńczenie homeopatyczne, rtęć rozpuszczalna, sacharoza, sasanka, szkarłatka amerykańska
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR o smaku malinowym 250 mg/5 ml

Inozyna pranobeksu, aktywny składnik syropu AKVIR (250 mg/5 ml), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotną przewagę nad maksymalną dawką terapeutyczną u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Parametr LD50 był 50-krotnie wyższy niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcinogennych ani mutagennych inozyny pranobeksu, potwierdzając brak ryzyka genotoksyczności zarówno in vivo, jak i in vitro.
Ocena wpływu inozyny pranobeksu na procesy reprodukcyjne i rozwój płodu przeprowadzona na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotnie przekraczających dawkę terapeutyczną, nie wykazała toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń funkcji rozrodczych. Wyniki te sugerują bezpieczeństwo stosowania leku u pacjentów w wieku rozrodczym oraz kobiet w ciąży, choć zaleca się ostrożność przy ekstrapolacji danych zwierzęcych na ludzi. Syrop AKVIR zawiera inozynę pranobeksu w formie kompleksu z 4-acetamidobenzoesanem 2-hydroksypropylodimetyloamoniowym (stosunek molarny 1:3), co dodatkowo podkreśla jego stabilność i bezpieczeństwo stosowania.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, przedawkowanie leku, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, zaburzenie czynności reprodukcyjnej
Leksykon leków
Przedawkowanie – Gliatilin 1000 250 mg/ml

Przedawkowanie leku Gliatilin 1000, zawierającego cholinę alfosceranu w stężeniu 250 mg/ml (1000 mg w 4 ml ampułce), może prowadzić do nasilenia objawów niepożądanych typowych dla leków cholinergicznych. Objawy te obejmują nadmierną stymulację układu przywspółczulnego manifestującą się muskarynowymi symptomami, zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zwiększone wydzielanie śliny), sercowo-naczyniowego (bradykardia, hipotensja, arytmie), oddechowego (skurcz oskrzeli, zwiększone wydzielanie oskrzelowe), ośrodkowego układu nerwowego (bóle głowy, pobudzenie, bezsenność) oraz układu moczowego (zwiększona częstotliwość mikcji). Nie określono precyzyjnej dawki granicznej wywołującej te objawy, co podkreśla konieczność ostrożności w dawkowaniu.
antagonista receptorów muskarynowych, atropina, biegunka, bradykardia, cholina alfosceranu, hipotensja, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek cholinergiczny, mechanizm działania leku, objawy muskarynowe, prekursor acetylocholiny, przedawkowanie leku, skurcz oskrzeli, stężenie leku, stymulacja cholinergiczna, substancja czynna, układ cholinergiczny, układ przywspółczulny, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu moczowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną

Salflumix Easyhaler, zawierający 50 μg salmeterolu i 250 lub 500 μg flutykazonu propionianu, jest wskazany do leczenia astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych. Zalecane dawkowanie to jedna inhalacja dwa razy na dobę, dostosowywana do nasilenia objawów i pory ich występowania (rano lub wieczorem). W przypadku umiarkowanej astmy dopuszcza się krótkotrwałe stosowanie dawki 50 μg salmeterolu + 100 μg flutykazonu dwa razy na dobę jako leczenie początkowe, z późniejszym rozważeniem monoterapii wziewnym kortykosteroidem po uzyskaniu kontroli. Produkt nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 12 roku życia oraz pacjentów z ciężką astmą bez wcześniejszego ustalenia odpowiedniej dawki kortykosteroidu. Nie wymaga się modyfikacji dawki u osób w podeszłym wieku ani z niewydolnością nerek; brak danych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
astma oskrzelowa, ciężka astma, drogi oddechowe, flutykazon propionian, inhalator proszkowy, kontrola objawów choroby, kortykosteroid wziewny, leczenie podtrzymujące, leki doraźne, monoterapia kortykosteroidem, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obturacja dróg oddechowych, pleśniawki jamy ustnej, przedawkowanie leku, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, technika inhalacyjna, terapia skojarzona
Leksykon leków
Przedawkowanie – Tobrexan 3 mg/ml

Przedawkowanie produktu leczniczego Tobrexan, zawierającego tobramycynę w stężeniu 3 mg/ml w formie kropli do oczu, nie wiąże się z istotnym ryzykiem toksycznym. Ze względu na miejscową drogę podania oraz farmakologiczne właściwości leku, nie spodziewa się wystąpienia poważnych objawów niepożądanych ani po nadmiernym podaniu do oka, ani po przypadkowym spożyciu całej zawartości butelki. W przypadku miejscowego przedawkowania zaleca się jedynie przepłukanie oka letnią wodą w celu usunięcia nadmiaru leku i zapobieżenia podrażnieniu. Spożycie preparatu zwykle nie wymaga specjalistycznego postępowania.
bromek benzododecyniowy, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, krople do oczu, przedawkowanie leku, przedawkowanie miejscowe, przepłukanie oka, roztwór bezbarwny, schorzenie okulistyczne, substancja pomocnicza, tobramycyna, Tobrexan, toksyczność leku
Leksykon leków
Przedawkowanie – Melatonina LEK-AM 5 mg

Przedawkowanie Melatoniny LEK-AM, dostępnej w dawkach 1 mg, 3 mg oraz 5 mg w postaci tabletek, nie zostało dotychczas zgłoszone w literaturze klinicznej, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa tego preparatu. Brak jest swoistego antidotum dla melatoniny, co podkreśla konieczność stosowania ogólnych zasad postępowania w zatruciach w przypadku podejrzenia przedawkowania. W praktyce klinicznej oznacza to, że leczenie powinno opierać się na monitorowaniu podstawowych parametrów życiowych oraz wdrożeniu terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe pacjenta, dostosowanej do indywidualnego stanu klinicznego.
antidotum, bezpieczeństwo farmakoterapii, funkcje życiowe, leczenie objawowe, objawy niepożądane, parametry życiowe, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, przedawkowanie melatoniny, stan kliniczny pacjenta, tabletki, zatrucie lekiem
Leksykon leków
Przedawkowanie – Vastan 10 mg

Przedawkowanie symwastatyny, substancji czynnej leku Vastan (dostępnego w tabletkach powlekanych 10 mg i 20 mg), jest rzadkim zdarzeniem klinicznym, z nielicznymi udokumentowanymi przypadkami w literaturze medycznej. Najwyższa odnotowana dawka przyjęta przez pacjenta wynosiła 3,6 g, co znacznie przekracza standardową dawkę terapeutyczną wynoszącą 10-20 mg/dobę. Pomimo tak wysokiego przedawkowania, wszystkie opisane przypadki zakończyły się pełnym wyzdrowieniem bez powikłań, co sugeruje stosunkowo niską toksyczność ostrego przedawkowania symwastatyny. Warto również zwrócić uwagę na obecność laktozy jednowodnej w tabletkach (65,48 mg w dawce 10 mg oraz 130,96 mg w dawce 20 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
laktoza jednowodna, leczenie objawowe, literatura medyczna, nietolerancja laktozy, obserwacja objawów, personel medyczny, powikłanie, praktyka kliniczna, przedawkowanie leku, stan kliniczny, stan kliniczny pacjenta, symwastatyna, tabletka powlekana, toksyczność ostra, Vastan
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Althyxin 25 mcg

Lewotyroksyna sodowa, podawana doustnie w preparacie Althyxin, charakteryzuje się biodostępnością do 80%, zależną od postaci farmaceutycznej, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Tmax) osiąganym po 5-6 godzinach. Początek działania terapeutycznego jest opóźniony, obserwowany po 3-5 dniach od rozpoczęcia terapii, co jest istotne przy planowaniu leczenia niedoczynności tarczycy. Lek wykazuje bardzo wysokie, niekowalentne wiązanie z białkami osocza na poziomie 99,97%, co powoduje dynamiczną wymianę między formą związaną a wolną, biologicznie aktywną. Wysoki stopień wiązania wyklucza skuteczność hemodializy i hemoperfuzji w usuwaniu leku, co ma znaczenie kliniczne w przypadku przedawkowania.
biodostępność, hemodializa, hemoperfuzja, klirens metaboliczny, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, metabolizm i eliminacja, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, przedawkowanie leku, stężenie leku w osoczu, Tmax, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne
Leksykon substancji czynnych
Marzanna barwierska – Przedawkowanie

Marzanna barwierska (Rubia tinctoria) jest składnikiem homeopatycznym stosowanym w preparacie REXORUBIA w rozcieńczeniu D6, co odpowiada stężeniu substancji wyjściowej na poziomie 1:1 000 000 oraz zawartości 4,0 g na 100 g granulatu. Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu, co może świadczyć o wysokim profilu bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Brak jest również szczegółowych wytycznych dotyczących postępowania w przypadku przedawkowania, a ewentualne działania powinny opierać się na standardowym leczeniu objawowym i monitorowaniu stanu klinicznego pacjenta.
W ocenie ryzyka przedawkowania należy uwzględnić, że REXORUBIA zawiera także inne substancje czynne w rozcieńczeniach homeopatycznych, takie jak Natrium sulfuricum D6, Silicea D6, Calcarea carbonica D8, Calcarea iodata D8, Calcarea phosphorica D4, Natrium phosphoricum D4, Magnesia phosphorica D4, Ferrum phosphoricum D4 oraz Juglans pulvis D6. Ze względu na bardzo niskie stężenia poszczególnych składników oraz brak zgłoszonych działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem, preparat cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednak w przypadku podejrzenia nadmiernego spożycia zaleca się monitorowanie pacjenta i stosowanie standardowych procedur terapeutycznych.
Calcarea carbonica, Calcarea iodata, Calcarea phosphorica, charakterystyka produktu leczniczego, Ferrum phosphoricum, Juglans pulvis, leczenie objawowe, Magnesia phosphorica, marzanna barwierska, monitorowanie kliniczne, Natrium phosphoricum, Natrium sulfuricum, preparat homeopatyczny, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, Rexorubia, rozcieńczenie homeopatyczne, Silicea
Leksykon leków
Przedawkowanie – Allegra 120 mg

Przedawkowanie feksofenadyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Allegra 120 mg, może skutkować wystąpieniem objawów takich jak zawroty głowy, senność, zmęczenie oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej, które mają zazwyczaj charakter przejściowy. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych przy pojedynczych dawkach do 800 mg oraz dawkach 690 mg dwa razy na dobę przez miesiąc lub 240 mg raz na dobę przez rok, co wskazuje na stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa leku nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardową dawkę terapeutyczną 120 mg/dobę. Jednakże brak jest jednoznacznie ustalonej maksymalnej tolerowanej dawki feksofenadyny chlorowodorku.
Allegra 120 mg, dawka terapeutyczna, diagnostyka różnicowa, działanie niepożądane, feksofenadyna chlorowodorek, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek antyhistaminowy, placebo, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Lipanor 100 mg

Przedawkowanie cyprofibratu (Lipanor) stanowi wyzwanie kliniczne ze względu na brak specyficznych objawów patognomonicznych oraz ograniczone dane dotyczące toksyczności. W zgłoszonych przypadkach nie zaobserwowano jednoznacznych symptomów charakterystycznych dla nadmiernego stężenia leku, co utrudnia szybką diagnostykę. Cyprofibratu nie można usunąć metodą dializy, co eliminuje możliwość zastosowania technik nerkozastępczych w celu przyspieszenia eliminacji leku. Każda kapsułka Lipanoru zawiera 100 mg cyprofibratu, co jest istotne przy ocenie dawki przedawkowania.
antidotum, cyprofibrat, dializa, farmakokinetyka, funkcje życiowe, gospodarka lipidowa, interwencja lekarska, kapsułki żelatynowe, leczenie podtrzymujące, Lipanor, objawy kliniczne, objawy patognomoniczne, objawy specyficzne, parametry biochemiczne, płukanie żołądka, protokół postępowania, przedawkowanie leku, techniki nerkozastępcze
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xiltess 10 mg

Rywaroksaban jest wysoce selektywnym, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, należącym do grupy przeciwzakrzepowych substancji hamujących kaskadę krzepnięcia. Mechanizm działania polega na zahamowaniu zarówno wewnątrzpochodnej, jak i zewnątrzpochodnej drogi krzepnięcia, co skutkuje ograniczeniem wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Lek charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym oraz dawkozależnym wpływem na czas protrombinowy (PT), który przy zastosowaniu odczynnika Neoplastin koreluje ze stężeniem rywaroksabanu w osoczu (r=0,98). Wartości PT u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych w czasie maksymalnego działania leku (2-4 godziny po podaniu) wynosiły 13-25 sekund (5/95 percentyl), przy wyjściowych 12-15 sekund. Należy podkreślić, że PT powinien być podawany w sekundach, a nie jako INR, który jest zarezerwowany dla antykoagulantów kumarynowych.
antykoagulant, aPTT, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, biodostępność po podaniu doustnym, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, droga kaskady krzepnięcia, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwzakrzepowe, HepTest, ilościowy test anty-Xa, inhibitor czynnika Xa, INR, interwencja chirurgiczna, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kumaryna, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, parametr układu krzepnięcia, PCC, płytka krwi, powstawanie zakrzepu, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, rywaroksaban, stężenie substancji czynnej w osoczu, substancja przeciwzakrzepowa, trójczynnikowy PCC, wytwarzanie trombiny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Proursan 400 mg

Przedawkowanie kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) zawartego w preparacie Proursan cechuje się niskim profilem toksyczności, co wynika z mechanizmu ograniczonej absorpcji substancji przy wysokich dawkach i zwiększonego wydalania kałowego. Głównym klinicznym objawem jest biegunka, która może prowadzić do wtórnych zaburzeń elektrolitowych (np. hiponatremii, hipokaliemii) oraz odwodnienia, szczególnie niebezpiecznego u osób starszych i z chorobami współistniejącymi. Dawki przekraczające zalecane mogą wywołać te objawy, jednak nie obserwuje się proporcjonalnego wzrostu stężenia UDCA w organizmie. Leczenie jest objawowe i polega na uzupełnianiu płynów oraz elektrolitów, bez konieczności stosowania specyficznej terapii przeciwdziałającej toksyczności.
biegunka, choroby współistniejące, działanie niepożądane, hipokaliemia, hiponatremia, kwas ursodeoksycholowy, odwodnienie, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, postępowanie terapeutyczne, profil toksyczności, przedawkowanie leku, suplementacja dożylna, uzupełnianie elektrolitów, wchłanianie substancji czynnej, zaburzenia elektrolitowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Citabax 20 20 mg

Przedawkowanie cytalopramu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia, z objawami obejmującymi układ nerwowy (drgawki, śpiączka, pobudzenie), sercowo-naczyniowy (wydłużenie QT, poszerzenie QRS, bradykardia, niedociśnienie, torsade de pointes) oraz inne układy. Dawka śmiertelna nie jest jednoznacznie określona, jednak odnotowano przeżycia po dawkach >2 g. Alkohol i leki psychotropowe (TLPD, inhibitory MAO, inne SSRI) nasilają toksyczność. W ciężkich zatruciach może wystąpić zespół serotoninowy z triadą objawów: zmiany stanu psychicznego, hiperaktywność neuro-mięśniowa, niestabilność autonomiczna, gorączka i wzrost kinazy kreatynowej, a także rabdomioliza.
blok odnogi pęczka Hissa, bradyarytmia, bradykardia, dawka śmiertelna, diazepam, drgawki, drżenia mięśniowe, hiperwentylacja, inhibitory MAO, interakcje lekowe, monitorowanie elektrokardiograficzne, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość rytmu serca, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie cytalopramu, przedawkowanie leku, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, sinica, śpiączka, środki przeczyszczające, SSRI, torsade de pointes, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia układu nerwowego, zapis EKG, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Actair 300 IR

Actair, zawierający standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae, wykazuje względne bezpieczeństwo nawet przy dawkach przekraczających zalecaną 300 IR. Badania kliniczne obejmujące podawanie dawek do 1000 IR przez maksymalnie 28 dni oraz przypadki stosowania co najmniej 600 IR przez okres do 324 dni nie wykazały nieprzewidzianych zagrożeń dla pacjentów. W szczególnej grupie chorych na astmę, poddanych dawkom do 2000 IR, również nie zaobserwowano nowych obaw dotyczących bezpieczeństwa terapii. Produkt zawiera laktozę jednowodną w ilości 80,8–82,3 mg na tabletkę podjęzykową, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
ACTAIR, astma, dawka terapeutyczna, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, działanie niepożądane, immunoterapia alergenowa, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, nietolerancja laktozy, przedawkowanie leku, roztocze kurzu domowego, tabletka podjęzykowa, wyciąg alergenowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Neospasmina Extra –

Przedawkowanie preparatu Neospasmina Extra, zawierającego wyciąg z korzenia kozłka (Valeriana officinalis), liścia melisy (Melissa officinalis), tlenek magnezu oraz witaminę B6, występuje przy spożyciu dawki korzenia kozłka przekraczającej 20 g, co odpowiada około 13 kapsułkom. Przedawkowanie to może wywołać objawy takie jak zmęczenie (nadmierna senność, apatia, osłabienie), skurcze brzucha, zawroty głowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis). Objawy te są związane z toksycznym działaniem składników preparatu i zazwyczaj ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin od spożycia nadmiernej dawki.
drżenie rąk, kozłek lekarski, leczenie objawowe, melisa lekarska, mydriaza, parametry życiowe, przedawkowanie leku, rozszerzenie źrenic, skurcz brzucha, tlenek magnezu, ucisk w klatce piersiowej, witamina B6, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z liścia melisy, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Deksibuprofen – Przedawkowanie

Deksibuprofen, substancja czynna leku Seractil (tabletki powlekane 200 mg i 400 mg), charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, co potwierdzają dane kliniczne dotyczące przedawkowań, w tym przypadki przyjęcia nawet 27 g deksibuprofenu (odpowiednik 54 g ibuprofenu) bezobjawowo. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle po dawkach przekraczających 40-50 mg deksibuprofenu/kg masy ciała (80-100 mg ibuprofenu/kg). Manifestacja przedawkowania następuje szybko, w ciągu 4 godzin od zażycia, co jest istotne dla planowania interwencji dekontaminacyjnych. Spektrum objawów obejmuje najczęściej łagodne dolegliwości ze strony układu pokarmowego i neurologicznego (np. bóle brzucha, nudności, wymioty, senność, ataksja), a rzadziej ciężkie stany zagrażające życiu, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, hipotensja, kwasica metaboliczna, napady drgawkowe, śpiączka, niewydolność nerek oraz ARDS. U dzieci mogą wystąpić przemijające epizody bezdechu wymagające natychmiastowej interwencji.
ataksja, bezdech, białka osocza, dawka toksyczna, deksibuprofen, hemodializa, hemoperfuzja, hipotensja, hipotermia, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, napady drgawkowe, niewydolność nerek, oczopląs, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, Seractil, śpiączka, szumy uszne, tabletki powlekane, toksyczność ostra, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zespół niewydolności oddechowej dorosłych
Leksykon leków
Przedawkowanie – Differin 1 mg/g

Przedawkowanie adapalenu w kremie Differin (1 mg/g) może wystąpić zarówno w wyniku nadmiernego stosowania miejscowego, jak i przypadkowego spożycia doustnego. Nadmierne stosowanie miejscowe prowadzi do nasilonych reakcji skórnych, takich jak znaczne zaczerwienienie, złuszczanie naskórka oraz inne objawy podrażnienia, będące manifestacją zwiększonego działania farmakologicznego. W przypadku doustnego przedawkowania, na podstawie badań przedklinicznych na myszach i szczurach, toksyczność obserwowano przy dawkach przekraczających 10 g/kg masy ciała. Stosowanie dawki przekraczającej zalecenia nie przyspiesza leczenia ani nie poprawia efektów terapeutycznych, dlatego należy unikać nadmiernej aplikacji.
adapalen, dekontaminacja, krem Differin, leczenie objawowe, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, proces leczenia, przedawkowanie doustne, przedawkowanie leku, przedawkowanie miejscowe, reakcja miejscowa, spożycie doustne, stosowanie miejscowe, toksyczność, wynik terapeutyczny, zaczerwienienie skóry, złuszczanie naskórka
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Febrisan Zatoki 500 mg + 25 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Febrisan Zatoki, zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg kofeiny oraz 5 mg fenylefryny chlorowodorku w tabletce powlekanej, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, nadciśnieniem tętniczym, chorobami serca, ciężką niewydolnością wątroby oraz u osób stosujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub w okresie do 2 tygodni po ich odstawieniu. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk o działaniu naczyniozwężającym, może powodować wzrost ciśnienia tętniczego i obciążenie serca, co stanowi istotne ryzyko kliniczne. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na potencjalne działanie na krążenie maciczno-łożyskowe oraz u dzieci poniżej 12 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyka działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu krążenia i OUN.
choroba wieńcowa, ciężka niewydolność wątroby, działanie naczyniozwężające, fenylefryna chlorowodorek, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor MAO, jaskra z wąskim kątem, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na leki, niewydolność serca, obkurczenie naczyń, przedawkowanie leku, przełom nadciśnieniowy, przepływ maciczno-łożyskowy, przerost gruczołu krokowego, schorzenie sercowo-naczyniowe, umiarkowana niewydolność wątroby, uszkodzenie hepatocytów, wahanie glikemii, wyrzut katecholamin, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie lękowe, zaburzenie metabolizmu, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Przedawkowanie – Macmiror 200 mg

Macmiror, zawierający 200 mg nifuratelu w formie tabletek powlekanych, nie ma udokumentowanych przypadków przedawkowania, co uniemożliwia określenie specyficznych objawów toksyczności. Tabletki zawierają również 150 mg sacharozy jako substancję pomocniczą. W związku z brakiem danych klinicznych dotyczących skutków przyjęcia dawki przekraczającej zalecaną, nie można precyzyjnie wskazać zagrożeń wynikających z przedawkowania tego preparatu.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, funkcje życiowe, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, Macmiror, nifuratel, postępowanie w zatruciach, przedawkowanie leku, sacharoza, substancja pomocnicza, tabletka powlekana
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Paracetamol Polfa-Łódź 500 mg

Paracetamol Polfa-Łódź w dawce 500 mg w postaci tabletek nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co wynika z braku działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy i sedacji. Jest to istotna informacja dla pacjentów zawodowo prowadzących pojazdy lub obsługujących urządzenia wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej. Lekarz powinien poinformować pacjenta o braku takiego wpływu, co może zwiększyć komfort i compliance, jednocześnie zwracając uwagę, że choroba podstawowa (np. wysoka gorączka, silny ból) może upośledzać koncentrację i refleks.
lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, leki opioidowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obsługiwanie maszyn, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, przedawkowanie leku, sedacja, senność, silny ból, wysoka gorączka, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolność prowadzenia pojazdów, zdolności psychomotoryczne
Leksykon leków
Przedawkowanie – Zdrój 588 mg/g

Produkt leczniczy ZDRÓJ szampon leczniczy zawiera 2,1% wody chlorkowo-sodowej (solanki) o stężeniu 58,8 g w 100 g preparatu, pochodzącej z odwiertu Szyb Solecki. Do chwili obecnej nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania tego preparatu, co jest zgodne z jego zewnętrznym zastosowaniem minimalizującym ryzyko systemowych działań niepożądanych. Brak zgłoszonych objawów przedawkowania oraz nieokreślona dawka toksyczna potwierdzają bezpieczeństwo stosowania szamponu w zalecanych warunkach.
Ze względu na brak zgłoszonych incydentów przedawkowania oraz charakter produktu jako preparatu do stosowania miejscowego, nie opracowano szczegółowych wytycznych dotyczących postępowania w przypadku ewentualnego nadmiernego użycia. Monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii nie wskazuje na konieczność interwencji medycznej w takich sytuacjach, co podkreśla profil bezpieczeństwa ZDRÓJ szamponu leczniczego. W praktyce klinicznej nie przewiduje się ryzyka toksyczności przy standardowym stosowaniu preparatu.
bezpieczeństwo farmakoterapii, postępowanie przy przedawkowaniu, przedawkowanie leku, solanka, stężenie substancji czynnej, systemowe działania niepożądane, szampon leczniczy, woda chlorkowo-sodowa, woda siarczkowa jodkowa
Leksykon leków
Przedawkowanie – Actair 100 IR

Przedawkowanie leku Actair, zawierającego standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) w dawkach do 1000 IR przez okres do 28 dni, a także w dawkach co najmniej 600 IR przez maksymalnie 324 dni, nie wykazało niespodziewanych zagrożeń dla bezpieczeństwa pacjentów. W badaniach z udziałem pacjentów z astmą, którym podawano ekstremalnie wysokie dawki do 2000 IR, również nie zaobserwowano nowych problemów bezpieczeństwa. Jednostka IR (Wskaźnik reaktywności) jest specyficzna dla producenta Stallergenes i nie jest porównywalna z innymi jednostkami alergenów. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe dostosowane do indywidualnych objawów klinicznych.
alergenność wyciągu, astma, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka terapeutyczna, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, nietolerancja laktozy, objawy kliniczne, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, roztocze kurzu domowego, tabletka podjęzykowa, wskaźnik reaktywności, wyciąg alergenu
Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg

Przedawkowanie lenalidomidu, choć rzadko opisywane w literaturze, wiąże się z istotnym ryzykiem hematologicznym, przede wszystkim mielosupresją manifestującą się pancytopenią, neutropenią, trombocytopenią oraz anemią. Dawki przekraczające standardowe, szczególnie powyżej 150 mg, a w badaniach nawet do 400 mg, mogą wywoływać poważne zaburzenia morfologii krwi, co stanowi główny mechanizm toksyczności ograniczającej dawkę. Dodatkowo, obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz potencjalne zaburzenia neurologiczne, w tym neuropatię obwodową, przy wysokich dawkach leku.
anemia, antidotum, antybiotyk, ciężka neutropenia, cytopenia, czynnik wzrostu G-CSF, erytrocyt, hemoglobina, infekcja bakteryjna, koncentrat krwinek czerwonych, mielosupresja, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutrofil, neutropenia, pancytopenia, parametry hematologiczne, płytki krwi, powikłanie hematologiczne, przedawkowanie leku, przedawkowanie lenalidomidu, toksyczność, transfuzja płytek krwi, trombocytopenia, zaburzenia układu pokarmowego, zahamowanie szpiku kostnego
Leksykon leków
Przedawkowanie – Esceven 167 mg

Esceven jest lekiem zawierającym wyciąg suchy z nasion kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum L.) w dawce 167 mg na tabletkę powlekaną, uzyskanym przy użyciu 80% etanolu jako ekstrahentu, w stosunku surowca do ekstraktu 5-9:1. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu, a w literaturze medycznej brak jest danych dotyczących objawów toksycznych po przekroczeniu zalecanej dawki. Nie określono również dawki toksycznej ani specyficznych zaleceń dotyczących postępowania w takich sytuacjach.
Aesculus hippocastanum, dawka toksyczna, etanol, leczenie objawowe, przedawkowanie leku, tabletka powlekana, wyciąg z kasztanowca, wyciąg z kasztanowca zwyczajnego
Leksykon leków
Interakcje leku – Hascovir 400 mg/5 ml

Acyklowir, substancja czynna leku Hascovir w postaci zawiesiny doustnej, jest wydalany głównie przez nerki w formie niezmienionej, co czyni jego farmakokinetykę podatną na interakcje z lekami konkurującymi o aktywny transport kanalikowy. Probenecyd i cymetydyna zwiększają pole pod krzywą stężenia acyklowiru (AUC) oraz zmniejszają jego klirens nerkowy, podobnie jak mykofenolan mofetylu, który dodatkowo podnosi stężenie nieaktywnego metabolitu. Mimo tych interakcji, szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru zwykle eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania. Wyjątek stanowi teofilina, której AUC wzrasta o około 50% podczas jednoczesnego stosowania, co wymaga monitorowania jej stężenia w osoczu ze względu na wąski indeks terapeutyczny i ryzyko toksyczności.
acyklowir, aktywny transport leku, AUC, charakterystyka produktu leczniczego, cymetydyna, działanie nefrotoksyczne, enzymy metabolizujące, farmakokinetyka, funkcja nerek, glicerol, glikol propylenowy, indeks terapeutyczny, interakcje farmakokinetyczne, kanaliki nerkowe, klirens nerkowy, metabolit nieaktywny, metabolizm wątrobowy, mykofenolan mofetylu, parahydroksybenzoesan metylu, probenecyd, przedawkowanie leku, przedział terapeutyczny, przepływ nerkowy, reakcja alergiczna, sorbitol, stężenie w osoczu, substancje pomocnicze, teofilina, upośledzona funkcja wątroby, zawiesina doustna
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dutazyr 0,5 mg

Dutasteryd (Dutazyr 0,5 mg, kapsułki miękkie) nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co potwierdzają dane farmakodynamiczne oraz wyniki dwuletnich badań klinicznych fazy III obejmujących 2167 mężczyzn. Działania niepożądane związane z leczeniem występowały u około 19% pacjentów, głównie w pierwszym roku terapii, i dotyczyły przede wszystkim układu rozrodczego (np. impotencja 6,0% w pierwszym roku, zmniejszenie libido 3,7%, zaburzenia wytrysku 1,8%), które nie wpływają bezpośrednio na zdolności psychomotoryczne. Należy jednak zwrócić uwagę na rzadkie, ale potencjalnie istotne zaburzenia psychiczne, takie jak depresja o nieznanej częstości, które mogą upośledzać koncentrację i refleks, a tym samym pośrednio wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Reakcje alergiczne o nieznanej częstości, w przypadku nasilenia, mogą również obniżać komfort i zdolność koncentracji pacjenta.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, depresja, dutasteryd, działanie niepożądane, impotencja, objaw depresyjny, obniżone libido, obrzęk miejscowy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil działań niepożądanych, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, schorzenie współistniejące, świąd, układ rozrodczy, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wytrysku, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Paracetamol Filofarm 500 mg

Paracetamol, stosowany powszechnie w dawkach terapeutycznych 500 mg, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi występującymi rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) lub bardzo rzadko (< 1/10 000). Do najczęstszych działań niepożądanych należą nudności, wymioty, dyspepsja oraz reakcje skórne takie jak pokrzywka, rumień, świąd, wysypka i plamica barwnikowa. Bardzo rzadko obserwuje się poważne powikłania hematologiczne, takie jak trombocytopenia i agranulocytoza, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji hematologicznej. Również wstrząs anafilaktyczny, choć niezwykle rzadki, stanowi stan zagrożenia życia i wymaga pilnej interwencji.
agranulocytoza, choroby skóry, dyspepsja, enzymy wątrobowe, hematologia, hepatotoksyczność, MedDRA, niewydolność wątroby, obrzęk, plamica barwnikowa, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja skórna, rumień, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, układ chłonny, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Przedawkowanie – Irinotecan Eugia 20 mg/ml

Przedawkowanie irynotekanu, szczególnie w dawkach około dwukrotnie przekraczających zalecaną dawkę terapeutyczną (≥40 mg/ml), stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, prowadząc do ciężkiej neutropenii oraz ciężkiej biegunki. Ciężka neutropenia objawia się znacznym spadkiem liczby neutrofili, co zwiększa ryzyko infekcji oportunistycznych, posocznicy i sepsy. Ciężka biegunka natomiast może powodować odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek oraz zapaść krążeniową. W skrajnych przypadkach przedawkowanie irynotekanu może skutkować zgonem pacjenta.
antybiotykoterapia empiryczna, biegunka, infekcja oportunistyczna, irynotekan, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwbiegunkowy, morfologia krwi, neutrofile, neutropenia, niewydolność nerek, obniżona odporność, odtrutka, perystaltyka jelit, posocznica, powikłanie onkologiczne, przedawkowanie leku, sepsa, stan hematologiczny, zaburzenia elektrolitowe, zapaść krążeniowa
Leksykon substancji czynnych
Kardamon – Przedawkowanie

Kardamon (Elettaria cardamomum) jest składnikiem preparatu Padma 28 Formuła, występującym w dawce 30 mg owocu na kapsułkę. Preparat ten jest złożoną kompozycją wielu substancji roślinnych, w tym korzenia auklandii, plechy porostu islandzkiego oraz owocu miodli indyjskiej. W dokumentacji produktu leczniczego nie odnotowano przypadków przedawkowania Padma 28 Formuła ani samego kardamonu, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Brak danych o przedawkowaniu uniemożliwia szczegółowe określenie potencjalnych objawów toksycznych związanych z kardamonem w tym preparacie.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, funkcje życiowe, kardamon, korzeń auklandii, leczenie objawowe, miodla indyjska, Padma 28 Formuła, porost islandzki, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, substancja czynna, zatrucie substancją roślinną
Leksykon leków
Przedawkowanie – Quecor 370 mg

Produkt leczniczy QUECOR zawiera 370 mg kory dębu (Quercus spp., cortex) w formie tabletek. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania w praktyce klinicznej. Kora dębu zawiera garbniki, które w bardzo dużych dawkach mogą teoretycznie powodować podrażnienie błon śluzowych przewodu pokarmowego, jednak brak jest danych określających dawkę toksyczną. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się standardowe postępowanie objawowe oraz podtrzymujące funkcje życiowe, gdyż nie istnieją specyficzne wytyczne ani antidotum dla tego preparatu.
antidotum, dawkowanie leku, funkcje życiowe, garbnik, kora dębu, leczenie objawowe, objawy żołądkowo-jelitowe, podrażnienie błony śluzowej, podtrzymanie funkcji życiowych, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Gefitinib Synthon 250 mg

Przedawkowanie gefitynibu, choć klinicznie istotne, nie posiada specyficznego antidotum, a leczenie opiera się na terapii objawowej. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi 250 mg, natomiast badania fazy I wykazały, że dawki dobowo do 1000 mg (czterokrotność dawki standardowej) prowadzą do nasilenia działań niepożądanych, głównie biegunki i wysypki skórnej. Objawy te mogą wymagać intensywnego leczenia, zwłaszcza biegunka, ze względu na ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. W badaniach z dawkami od 1500 mg do 3500 mg podawanymi cotygodniowo, działania niepożądane miały charakter łagodny do umiarkowanego i nie odbiegały od profilu bezpieczeństwa standardowych dawek.
antidotum, badanie kliniczne fazy I, biegunka, ciężka biegunka, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, gefitynib, odwodnienie, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Xalacom (0,05 mg + 5 mg)/ml

Preparat okulistyczny Xalacom, zawierający latanoprost 0,05 mg/ml oraz tymolol 5 mg/ml, może powodować przejściowe zaburzenia ostrości widzenia po aplikacji, co istotnie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Mechanizm działania opiera się na synergii dwóch substancji czynnych, co zwiększa skuteczność terapii przeciwjaskrowej, ale niesie ryzyko krótkotrwałego nieostrego widzenia, które może zaburzać ocenę sytuacji na drodze i czas reakcji kierowcy. Ponadto, tymolol, mimo miejscowej aplikacji, może wywoływać ogólnoustrojowe działania niepożądane, takie jak bradykardia, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy i zmęczenie, które również mogą obniżać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. W przypadku przedawkowania Xalacom istnieje ryzyko poważnych objawów, w tym nagłego skurczu oskrzeli i zatrzymania akcji serca, co bezwzględnie wyklucza prowadzenie pojazdów.
aplikacja do oka, ból brzucha, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, jaskra, krople do oczu, latanoprost, leki okulistyczne, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, przedawkowanie leku, skurcz oskrzeli, terapia przeciwjaskrowa, tymolol, worek spojówkowy, Xalacom, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zakroplenie leku, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, β-adrenolityk
Leksykon leków
Przedawkowanie – Flegamina Fast 8 mg

Bromoheksyna, substancja czynna leku Flegamina Fast w dawce 8 mg, jest mukolitykiem o stosunkowo niskim ryzyku poważnych następstw w przypadku przedawkowania. Dotychczasowe dane kliniczne nie wskazują na specyficzne objawy toksyczności różniące się od znanych działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych. Objawy przedawkowania mogą obejmować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), układu nerwowego (zawroty i ból głowy) oraz reakcje alergiczne (wysypka, świąd). Nie ustalono precyzyjnej dawki toksycznej, a manifestacje kliniczne są zgodne z profilem działań niepożądanych bromoheksyny.
bromoheksyna, bromoheksyny chlorowodorek, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, funkcja neurologiczna, kortykosteroid, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek mukolityczny, lek przeciwhistaminowy, manifestacja kliniczna, monitoring parametrów życiowych, obserwacja kliniczna, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, węgiel aktywny, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Biotifem MAX 10 mg

Biotyna zawarta w produkcie leczniczym Biotifem MAX w dawce 10 mg na tabletkę wykazuje bardzo niski potencjał toksyczności, co przekłada się na wysoki profil bezpieczeństwa farmakoterapii. Dotychczasowe dane kliniczne i farmakologiczne nie dokumentują przypadków przedawkowania biotyny u ludzi skutkujących poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi. Nawet podawanie dawek do 200 mg na dobę, czyli 20-krotności dawki zawartej w jednej tabletce, nie wywoływało objawów toksyczności ani innych działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem.
bezpieczeństwo farmakoterapii, biotyna, dane farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, konsekwencje zdrowotne, leczenie objawowe i podtrzymujące, monitorowanie pacjenta, objawy toksyczności, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, toksyczność leku
Leksykon leków
Przedawkowanie – Tantum Flu o smaku cytrynowym 600 mg + 10 mg

Przedawkowanie preparatu Tantum Flu (600 mg paracetamolu + 10 mg fenylefryny chlorowodorku) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu toksyczności paracetamolu, której dawka toksyczna u dorosłych wynosi ≥10 g, a u pacjentów z grup ryzyka ≥5 g. Toksyczność paracetamolu manifestuje się w pierwszej dobie niespecyficznymi objawami, takimi jak bladość skóry, nudności, wymioty, brak łaknienia i ból brzucha, a uszkodzenie wątroby pojawia się po 12-48 godzinach. Ciężkie powikłania obejmują zaburzenia metabolizmu glukozy, kwasicę metaboliczną, encefalopatię, krwotoki, hipoglikemię, obrzęk mózgu, ostrą niewydolność nerek z ostrą martwicą kanalikową, arytmie serca oraz zapalenie trzustki. Fenylefryna chlorowodorek w dawkach wyższych niż toksyczne dla paracetamolu wywołuje objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, tachykardia, zapaść krążeniowa) oraz ośrodkowego układu nerwowego (nerwowość, splątanie, drgawki).
alergiczne zapalenie skóry, alfa-adrenolityk, arytmia serca, białkomocz, depresja oddechowa, encefalopatia, fenobarbital, fentolamina, fenytoina, hipoglikemia, jaskra zamkniętego kąta, karbamazepina, krwiomocz, krwotok, kwasica metaboliczna, leki indukujące enzymy wątrobowe, metionina, mukowiscydoza, N-acetylocysteina, niedobór glutationu, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, ostra martwica kanalikowa, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, prymidon, przedawkowanie fenylefryny, przedawkowanie leku, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, ryfampicyna, toksyczność paracetamolu, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie metabolizmu glukozy, zakażenie HIV, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa
Leksykon leków
Przedawkowanie – Clatra 20 mg

Przedawkowanie bilastyny, substancji czynnej leku Clatra (20 mg tabletki), zostało ocenione w badaniach klinicznych z zastosowaniem dawek 10-11-krotnie przekraczających dawkę terapeutyczną (220 mg jednorazowo lub 200 mg/dobę przez 7 dni). W tych warunkach zaobserwowano zwiększoną częstość działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, bóle głowy oraz nudności, jednak objawy te miały charakter przemijający i nie zagrażały życiu pacjentów. Istotnym aspektem bezpieczeństwa jest brak klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QTc, nawet przy wielokrotnym podaniu dawki 100 mg cztery razy dziennie przez 4 dni, co odróżnia bilastynę od innych leków przeciwhistaminowych potencjalnie wywołujących groźne zaburzenia rytmu serca. W praktyce klinicznej nie odnotowano dodatkowych, nieoczekiwanych działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem bilastyny.
antidotum, bezpieczeństwo kardiologiczne, bilastyna, ból głowy, ciężkie działanie niepożądane, działanie niepożądane, EKG, farmakokinetyka i farmakodynamika, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, monitorowanie parametrów życiowych, nadzór porejestracyjny, nudności, odstęp QT/QTc, płukanie żołądka, populacja pediatryczna, przedawkowanie leku, repolaryzacja komór serca, węgiel aktywowany, wydłużenie QTc, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 75 75 mcg

Stosowanie lewotyroksyny sodowej w preparacie Euthyrox N 75, zgodnie z zaleceniami klinicznymi i przy monitorowaniu parametrów laboratoryjnych, jest bezpieczne i nie powinno wywoływać działań niepożądanych. Objawy niepożądane pojawiają się głównie w przypadku przekroczenia indywidualnej granicy tolerancji lub przedawkowania, zwłaszcza gdy dawka jest zbyt szybko zwiększana na początku terapii. Do najczęstszych objawów należą zaburzenia kardiologiczne (np. migotanie przedsionków, tachykardia >100 uderzeń/min), neurologiczne (ból głowy, drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność), mięśniowo-szkieletowe (osłabienie mięśni, kurcze), metaboliczne (uderzenia gorąca, gorączka, nadmierne pocenie się, utrata masy ciała), żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka) oraz endokrynologiczne (zaburzenia miesiączkowania). W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku, a następnie ostrożne wznowienie terapii dostosowanej do indywidualnej tolerancji pacjenta.
bezsenność, ból głowy, dolegliwość dławicowa, drżenie, działanie niepożądane, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenie gorąca, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Przedawkowanie – Valinger Med 100 mg

Przedawkowanie syldenafilu w dawkach przekraczających standardową (100 mg) prowadzi do nasilenia i zwiększenia częstości działań niepożądanych, szczególnie przy dawkach ≥200 mg. W badaniach klinicznych stosowanie dawek do 800 mg wykazało podobny profil działań niepożądanych jak przy dawkach terapeutycznych, lecz o większym nasileniu. Objawy przedawkowania obejmują nasilone bóle głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy i górnej części klatki piersiowej, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, przekrwienie błony śluzowej nosa oraz zmiany widzenia (np. zaburzenia percepcji kolorów, nadwrażliwość na światło). Wzrost częstości tych objawów jest szczególnie wyraźny przy dawkach ≥200 mg, przy czym dawka 200 mg nie zwiększa efektywności terapeutycznej, a jedynie ryzyko działań niepożądanych.
azotany, badanie kliniczne, białko osocza, ból głowy, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, dializa, dyspepsja, działanie niepożądane, interakcje lekowe, klirens, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, odtrutka, przedawkowanie leku, przekrwienie błony śluzowej nosa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, syldenafil, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia percepcji kolorów, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Gonadotropina kosmówkowa – Przedawkowanie

Gonadotropina kosmówkowa (hCG), stosowana m.in. w preparatach Chorapur, Zivafert oraz w produktach zawierających menotropinę (Menopur, Mensinorm Set), charakteryzuje się niską ostrą toksycznością potwierdzoną badaniami na zwierzętach i obserwacjami klinicznymi. Głównym zagrożeniem związanym z przedawkowaniem hCG jest rozwój zespołu hiperstymulacji jajników (OHSS), który może wystąpić przy stosowaniu zarówno czystej hCG, jak i preparatów z dodatkiem hCG. OHSS manifestuje się różnorodnymi objawami, od łagodnego dyskomfortu brzusznego i powiększenia jajników (<8 cm) po krytyczne stany z niewydolnością oddechową, nerek, zaburzeniami krzepnięcia oraz zakrzepicą. Wartości hematokrytu powyżej 41% wskazują na umiarkowany, a powyżej 45% na ciężki stopień OHSS, co jest istotnym wskaźnikiem hemokoncentracji i zmniejszenia objętości wewnątrznaczyniowej.
ciężki zespół hiperstymulacji jajników, gonadotropina kosmówkowa, hematokryt, hemokoncentracja, heparyna drobnocząsteczkowa, hipoproteinemia, krytyczny zespół hiperstymulacji jajników, łagodny zespół hiperstymulacji jajników, menotropina, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, oliguria, paracenteza, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przedawkowanie leku, toksyczność ostra, umiarkowany zespół hiperstymulacji jajników, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, zaburzenia krzepnięcia, zakrzepica, zespół hiperstymulacji jajników, zespół policystycznych jajników
Leksykon leków
Przedawkowanie – ApoBetina 16 mg

Przedawkowanie betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej ApoBetiny, może prowadzić do objawów o różnym nasileniu, zależnie od dawki i współistniejących czynników. Przy dawkach do 640 mg dominują objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak nudności, senność oraz bóle brzucha. W przypadkach cięższego przedawkowania, zwłaszcza przy celowym spożyciu dużych dawek lub współistniejącym przedawkowaniu innych leków, mogą wystąpić poważne objawy, w tym drgawki wskazujące na uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, powikłania płucne prowadzące do niewydolności oddechowej oraz zaburzenia rytmu serca i hemodynamiki.
ApoBetina, betahistyna dichlorowodorek, ból brzucha, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, funkcja życiowa, niewydolność oddechowa, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, parametr życiowy, powikłanie płucne, powikłanie sercowe, przedawkowanie leku, senność, układ krążenia, układ oddechowy, zaburzenie hemodynamiki, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Reumaphyt 250 mg

Reumaphyt to preparat zawierający 250 mg wyciągu suchego z korzenia hakorośli rozesłanej (Harpagophytum procumbens DC, radix) w kapsułkach twardych, z dodatkiem 65,25 mg laktozy jednowodnej na kapsułkę. Wyciąg pozyskiwany jest wodnym ekstraktem w stosunku 1,5-2,5:1. Dotychczasowe dane kliniczne i obserwacje nie wykazały przypadków przedawkowania leków zawierających ten wyciąg, co uniemożliwia precyzyjne określenie objawów toksyczności czy dawki toksycznej dla Reumaphyt.
dawka leku, dawka toksyczna, hakorośl rozesłana, harpagophytum procumbens, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, obserwacja medyczna, procedura medyczna, produkt leczniczy, przedawkowanie, przedawkowanie leku, stan kliniczny pacjenta, wyciąg z korzenia hakorośli
Leksykon leków
Przedawkowanie – Muccosinal 600 mg

Acetylocysteina, substancja czynna preparatu Muccosinal 600 mg tabletki musujące, charakteryzuje się niską toksycznością przy przedawkowaniu doustnym. Badania kliniczne wykazały, że dawki nawet do 11,6 g na dobę przez 3 miesiące u zdrowych ochotników nie wywoływały ciężkich działań niepożądanych, a tolerowane były również dawki do 500 mg/kg masy ciała. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi 600 mg acetylocysteiny na tabletkę. Pomimo wysokiego profilu bezpieczeństwa, przedawkowanie może prowadzić do objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty i biegunka, a u dzieci dodatkowo do nadmiernego wydzielania śluzu w drogach oddechowych, co może utrudniać oddychanie.
acetylocysteina, biegunka, dawka terapeutyczna, drogi oddechowe, działanie niepożądane, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, margines bezpieczeństwa leku, Muccosinal, nudności, przedawkowanie leku, tabletka musująca, toksyczność leku, układ pokarmowy, wydzielanie śluzu, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrucie doustne, zatrucie lekiem
Leksykon leków
Przedawkowanie – Clindanea 600 mg

Przedawkowanie klindamycyny w postaci tabletek powlekanych Clindanea 600 mg jest klinicznie rzadkie i nie wiąże się z typowymi objawami toksyczności. Pomimo tego, nawet przy dawkach terapeutycznych mogą wystąpić poważne reakcje niepożądane, takie jak odczyny surowicze, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się wykonanie płukania żołądka w celu usunięcia niewchłoniętej substancji czynnej, natomiast hemodializa i dializa otrzewnowa są nieskuteczne w eliminacji klindamycyny z organizmu. Brak jest swoistej odtrutki, dlatego leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący.
choroba posurowicza, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipotonia, klindamycyna, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, odczyn surowicy, płukanie żołądka, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, wspomagane oddychanie, wstrząs anafilaktyczny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascovir Control 200 mg

Acyklowir, substancja czynna leku Hascovir Control 200 mg, charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, co zmniejsza ryzyko ciężkich objawów przedawkowania. Jednorazowe doustne przyjęcie dawki do 20 g zazwyczaj nie wywołuje toksyczności klinicznej, jednak pacjent z podejrzeniem przedawkowania powinien być monitorowany pod kątem objawów niepożądanych. Przewlekłe, powtarzające się przedawkowanie przez okres około 7 dni zwiększa ryzyko wystąpienia objawów ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz neurologicznych (ból głowy, splątanie), co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
acyklowir, ból głowy, dolegliwości przewodu pokarmowego, eliminacja leku, hemodializa, nudności, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, obserwacja pacjenta, postępowanie medyczne, przedawkowanie leku, przedawkowanie przewlekłe, splątanie, toksyczność, toksyczność leku, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wymioty
Leksykon leków
Przedawkowanie – Artiss –

Produkt leczniczy ARTISS, będący klejem do tkanek, składa się z dwóch komponentów: roztworu białek klejących zawierającego fibrynogen ludzki (91 mg/ml) i aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml) oraz roztworu trombiny ludzkiej (4 j.m./ml) z chlorkiem wapnia dwuwodnym (40 μmol/ml). Po zmieszaniu, w zależności od objętości, gotowy preparat zawiera od 45,5 mg do 455 mg fibrynogenu, od 1500 KIU do 15000 KIU aprotyniny oraz czynnik XIII ludzki w ilościach 0,6–5 j.m./ml, co wpływa na właściwości krzepnięcia. ARTISS jest podawany miejscowo, w kontrolowanych warunkach przez wykwalifikowany personel, co minimalizuje ryzyko przedawkowania. Do tej pory nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania tego preparatu, co może wynikać z ograniczonej ilości stosowanego leku oraz specyfiki jego aplikacji.
aprotynina syntetyczna, ARTISS, białka klejące, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek wapnia dwuwodny, czynnik XIII ludzki, działanie niepożądane, farmakoterapia, fibrynogen ludzki, klej do tkanek, klej fibrynowy, nadzór nad bezpieczeństwem, przedawkowanie leku, trombina ludzka, zabieg chirurgiczny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Pimafucin 100 mg

Przedawkowanie leku Pimafucin (natamycyna) w postaci globulek 100 mg jest zjawiskiem niezwykle rzadkim i nie wiąże się z występowaniem poważnych objawów klinicznych. Natamycyna charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem systemowym, co skutkuje brakiem miejscowych i ogólnoustrojowych działań niepożądanych nawet przy długotrwałym stosowaniu dawek przekraczających dawkę terapeutyczną (>100 mg). W przypadku przypadkowego połknięcia całego opakowania, zawierającego wielokrotność dawki 100 mg, nie obserwuje się objawów toksyczności, co potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa leku.
absorpcja z przewodu pokarmowego, dawka terapeutyczna, działania niepożądane ogólnoustrojowe, globulki dopochwowe, krwiobieg, lek przeciwgrzybiczy, natamycyna, objawy miejscowe, objawy systemowe, Pimafucin, przedawkowanie leku, przypadkowe połknięcie leku, wchłanianie systemowe, właściwości farmakokinetyczne