inhibitor czynnika Xa
Inhibitory czynnika Xa to grupa leków przeciwkrzepliwych, które selektywnie blokują aktywność czynnika Xa, kluczowego enzymu w kaskadzie krzepnięcia krwi. Poprzez hamowanie tego czynnika, leki te zapobiegają konwersji protrombiny do trombiny, co prowadzi do zahamowania powstawania skrzepów krwi.
Do inhibitorów czynnika Xa należą m.in. rywaroksaban, apiksaban, edoksaban i betriksaban. W przeciwieństwie do antagonistów witaminy K (np. warfaryny), inhibitory czynnika Xa charakteryzują się przewidywalną farmakokinetyką, szybkim początkiem działania oraz brakiem konieczności regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia.
Główne wskazania do stosowania inhibitorów czynnika Xa obejmują profilaktykę i leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, profilaktykę udaru mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków oraz profilaktykę powikłań zakrzepowo-zatorowych po operacjach ortopedycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest zwiększone ryzyko krwawień.
W przypadku poważnych krwawień związanych z przyjmowaniem niektórych inhibitorów czynnika Xa dostępne są specyficzne antidota, takie jak andeksanet alfa, które mogą szybko odwrócić ich działanie przeciwkrzepliwe. Przy wyborze terapii należy uwzględnić funkcję nerek pacjenta, ponieważ większość tych leków wymaga dostosowania dawki przy upośledzeniu czynności nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Razarxo 10 mg
Rywaroksaban w dawce 10 mg (lek Razarxo) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, aktywnym krwawieniem o znaczeniu klinicznym oraz w stanach zwiększonego ryzyka krwawień, takich jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy mózgu lub kręgosłupa, niedawne zabiegi chirurgiczne w obrębie mózgu, kręgosłupa lub okulistyczne, a także niedawny krwotok wewnątrzczaszkowy. Przeciwwskazane jest także stosowanie rywaroksabanu u pacjentów z patologiami naczyniowymi, takimi jak żylaki przełyku, wady rozwojowe naczyniowe, tętniaki oraz inne istotne nieprawidłowości naczyniowe. Jednoczesne stosowanie z innymi antykoagulantami (heparyna niefrakcjonowana i drobnocząsteczkowa, fondaparynuks, doustne antykoagulanty) jest przeciwwskazane, z wyjątkiem okresów przejściowych zmiany terapii lub stosowania heparyny w dawkach do utrzymania drożności cewnika.
aktywne krwawienie, antagonista witaminy K, apiksaban, czynnik krzepnięcia, dalteparyna, doustny antykoagulant, enoksaparyna, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor czynnika Xa, INR, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, krwawienie śródczaszkowe, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tabletka powlekana, tętniak naczyniowy, wada żylno-tętnicza, warfaryna, żylaki przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban OLIMP 15 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban OLIMP (15 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienie z nosa (4,5%) i krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem działania jako inhibitora czynnika Xa. Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania klinicznego, np. profilaktyka ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego wiąże się z 6,8% krwawień i 5,9% anemii, a leczenie ŻChZZ u dzieci poniżej 18 lat z 39,5% krwawień i 4,6% anemii. W badaniach obserwowano także inne działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia, reakcje alergiczne, krwotoki mózgowe, tachykardię, zaburzenia wątroby oraz krwawienia z różnych narządów, klasyfikowane według częstości występowania od bardzo często do bardzo rzadko.
cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, inhibitor czynnika Xa, krwawienie domięśniowe, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół cushinga – Zapobieganie i profilaktyka
Zespół Cushinga charakteryzuje się przewlekłą hiperkortyzolemią, najczęściej wynikającą z długotrwałego stosowania glikokortykosteroidów, co prowadzi do licznych powikłań metabolicznych, immunosupresji oraz stanu nadkrzepliwości. Profilaktyka jatrogennej postaci zespołu opiera się na minimalizacji dawek i czasu terapii, regularnym monitorowaniu poziomu kortyzolu oraz edukacji pacjentów w zakresie rozpoznawania objawów i ryzyka przełomu nadnerczowego. W przypadku immunosupresji wskazana jest profilaktyka zakażeń Pneumocystis jiroveci z zastosowaniem trimetoprimu/sulfametoksazolu (TMP 80-160 mg/dobę lub 160 mg 3 razy w tygodniu) przez 2 tygodnie po normalizacji poziomu kortyzolu w moczu (UFC). Ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy, szczególnie w okresie okołooperacyjnym, zaleca się rozważenie profilaktyki przeciwzakrzepowej heparyną drobnocząsteczkową (LMWH) lub innymi antykoagulantami zatwierdzonymi przez EMA (fondaparinuks, DOAC: rywaroksaban, apiksaban, dabigatran).
apiksaban, dabigatran, dieta ketogeniczna, doustny antykoagulant, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, grelina, guz przysadki mózgowej, heparyna drobnocząsteczkowa, hiperkortyzolemia, immunosupresja, incydent zakrzepowo-zatorowy, infekcja pneumokokowa, inhibitor czynnika Xa, jaskra, jatrogenny zespół Cushinga, komora inhalacyjna, kortyzol, lek glikokortykosteroidowy, nadkrzepliwość, nadnercze, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, poziom kortyzolu, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przełom nadnerczowy, reumatoidalne zapalenie stawów, rywaroksaban, SARS-CoV-2, steroid wziewny, szczepionka inaktywowana, szczepionka mRNA, terapia antyresorpcyjna, trimetoprim-sulfametoksazol, utrata masy kostnej, wirusowe zapalenie wątroby, zaćma, zespół Cushinga, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apixaban Aurovitas 5 mg
Przedawkowanie apiksabanu wiąże się przede wszystkim ze zwiększonym ryzykiem krwawień o różnym nasileniu i lokalizacji, w tym z przewodu pokarmowego, wewnątrzczaszkowych, dróg moczowych, nosa, tkanek miękkich, zaotrzewnowych, stawów oraz ran pooperacyjnych. Dawki przekraczające 10 mg/dobę znacząco zwiększają ryzyko krwawień, a dawki powyżej 20 mg/dobę są szczególnie niebezpieczne u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak nadciśnienie tętnicze czy urazy głowy. W badaniach klinicznych apiksaban podawany w dawkach do 50 mg/dobę przez 3-7 dni nie wywoływał istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa, jednak w praktyce klinicznej konieczna jest ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do krwawień.
antidotum, apiksaban, deficyt neurologiczny, ESRD, hemodializa, hemostaza chirurgiczna, hipotensja, inhibitor czynnika Xa, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawe wymioty, krwawienie do stawów, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak podskórny, krwiomocz, krwotok z nosa, krwotok zaotrzewnowy, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, niedokrwistość, rekombinowany czynnik VIIa, schyłkowa niewydolność nerek, smolisty stolec, świeżo mrożone osocze, tachykardia, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kardatuxan 2,5 mg
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu w dawce 2,5 mg (Kardatuxan) został oceniony na podstawie danych z 69 608 dorosłych i 488 pacjentów pediatrycznych w badaniach fazy II i III. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, których częstość i charakter zależały od wskazania klinicznego oraz dawkowania. W profilaktyce zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u pacjentów z CAD/PAD, stosujących rywaroksaban 2,5 mg w skojarzeniu z ASA, częstość krwawień wynosiła 6,7 na 100 pacjentolat przy maksymalnym czasie leczenia do 47 miesięcy. Inne wskazania wykazywały zmienną częstość krwawień, np. 6,8% w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego (dawka 10 mg przez 39 dni) oraz 23% w leczeniu ZŻG i ZP (dawka 30 mg przez 21 dni, następnie 20 mg). Najczęstsze krwawienia obejmowały epistaksję (4,5%), krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%), krwawienia z dziąseł, krwiomocz, krwiaki i wybroczyny.
aloplastyka stawu biodrowego, anemia, antykoagulant, enzym wątrobowy, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, krwawienie, krwawienie do stawu, krwawienie podspojówkowe, krwawienie wewnątrzgałkowe, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, przestrzeń podpajęczynówkowa, przestrzeń zaotrzewnowa, reakcja nadwrażliwości, rywaroksaban, smolisty stolec, wybroczyny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban STADA 15 mg
Rivaroxaban STADA w dawce 15 mg, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, jest wskazany u dorosłych pacjentów do profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej w migotaniu przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, zwłaszcza przy obecności czynników ryzyka takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥75 lat, cukrzyca oraz wcześniejszy udar lub TIA. Ponadto lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP) oraz profilaktyce nawrotowej tych schorzeń u dorosłych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie konieczna jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka.
cukrzyca, działanie przeciwzakrzepowe, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor czynnika Xa, leczenie przeciwzakrzepowe pozajelitowe, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja galaktozy, profilaktyka udaru, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, zakrzepica żył głębokich, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rixacam 20 mg
Rywaroksaban w dawce 20 mg (RIXACAM) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 50 mg laktozy jednowodnej w tabletce, a także u osób z aktywnym krwawieniem klinicznie istotnym. Przeciwwskazania obejmują także stany zwiększonego ryzyka krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, obecność żylaków przełyku, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, operacje okulistyczne oraz malformacje naczyniowe. Równoczesne stosowanie rywaroksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, w tym heparyną niefrakcjonowaną, heparynami drobnocząsteczkowymi, fondaparynuksem oraz doustnymi antykoagulantami, jest przeciwwskazane, z wyjątkiem sytuacji przejściowej zmiany terapii.
apiksaban, choroba wątroby, cytochrom P450 3A4, czynne krwawienie, czynnik krzepnięcia, dalteparyna, enoksaparyna, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor czynnika Xa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, malformacja naczyniowa, marskość wątroby, nadwrażliwość na rywaroksaban, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, warfaryna, żylaki przełyku - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – RIXACAM 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku RIXACAM w dawce 20 mg, jest bezpośrednim, wysoce wybiórczym inhibitorem czynnika Xa, stosowanym w terapii przeciwzakrzepowej. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez wpływu na trombinę (czynnik IIa) oraz płytki krwi. Farmakodynamika rywaroksabanu wykazuje zależność dawka-odpowiedź, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r=0,98 względem stężenia leku w osoczu. Warto podkreślić, że PT powinien być wyrażany w sekundach, gdyż INR nie jest odpowiedni dla tego antykoagulantu.
czas protrombinowy, czynnik II, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, profilaktyka nawrotów, profilaktyka udaru, rywaroksaban, stężenie leku w osoczu, trombina, zaburzenia czynności nerek, zakrzep, zatorowość obwodowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – VIXARGIO 20 mg
Rywaroksaban (VIXARGIO 20 mg) wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany w 13 badaniach fazy III na 69 608 dorosłych oraz 4 badaniach fazy II i III na 488 pacjentach pediatrycznych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są powikłania krwotoczne, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), oraz anemia, wynikająca z jawnych lub utajonych krwawień. Ryzyko krwawień jest szczególnie istotne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, stosujących leki przeciwkrzepliwe lub przeciwpłytkowe oraz u osób w podeszłym wieku. Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA i obejmują także trombocytozę, trombocytopenię, krwiomocz, krwawienia wewnątrzczaszkowe, reakcje alergiczne, podwyższone aminotransferazy, świąd, bóle głowy i inne objawy o różnym nasileniu.
aloplastyka stawu biodrowego, aminotransferazy, anemia, antidotum, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, inhibitor czynnika Xa, koncentrat kompleksu protrombiny, krwawienie do stawu, krwawienie z nosa, krwiak mięśniowy, krwiomocz, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, morfologia krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, system MedDRA, trombocytopenia, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zdarzenie krwotoczne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Bluefish 20 mg
Rivaroxaban Bluefish to doustny, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, stosowany jako lek przeciwzakrzepowy w dawce 20 mg. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy płytki krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wydłuża czas protrombinowy (PT) w sposób zależny od dawki, co potwierdzono wysoką korelacją (r=0,98) między stężeniem leku a PT przy użyciu odczynnika Neoplastin. Wartości PT w czasie maksymalnego działania leku (2-4 godziny po podaniu) dla dawek 15 mg dwa razy na dobę wynoszą 17-32 s, a dla 20 mg raz na dobę 15-30 s. W najniższym stężeniu (8-30 godzin po podaniu) wartości PT wynoszą odpowiednio 13-24 s. W przypadku migotania przedsionków wartości PT są szersze, sięgając do 50 s przy dawce 15 mg u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek. INR nie jest zalecany do monitorowania rywaroksabanu, a w sytuacjach klinicznych preferowany jest skalibrowany test anty-Xa.
biodostępność, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, rywaroksaban, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, zaburzenie czynności nerek, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Diohespan Max 1000 mg
Produkt leczniczy Diohespan max, zawierający 1000 mg zmikronizowanej diosminy, wykazuje niski potencjał interakcji farmakologicznych, co potwierdzają dostępne dane kliniczne i farmakokinetyczne. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol), przeciwpłytkowymi (kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), hipotensyjnymi (beta-blokery, inhibitory ACE), przeciwbólowymi (NLPZ, paracetamol) oraz lekami przeciwcukrzycowymi i lipidowymi. Diohespan max może być stosowany bez konieczności modyfikacji dawkowania w politerapii, co jest szczególnie istotne u pacjentów geriatrycznych i z chorobami współistniejącymi. Ponadto, lek można przyjmować niezależnie od posiłków, co zwiększa komfort i przestrzeganie zaleceń terapeutycznych.
antagonista wapnia, farmakodynamika, farmakokinetyka, fibrat, flawonoid, inhibitor ACE, inhibitor czynnika Xa, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek przeciwbólowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, politerapia, przewlekła niewydolność żylna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, statyna, zaburzenie lipidowe, zmikronizowana diosmina, żylaki odbytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Aurovitas 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban Aurovitas, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania obejmowały ocenę farmakologiczną bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, fototoksyczności, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności u młodocianych zwierząt. Nie wykazano istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, a obserwowane efekty toksyczne były związane z mechanizmem działania rywaroksabanu jako inhibitora czynnika Xa, co przejawiało się m.in. zwiększeniem stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym.
badanie farmakologiczne, badanie fototoksyczności, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, immunoglobulina klasy A, immunoglobulina klasy G, inhibitor czynnika Xa, krwawienie okołoporodowe, powikłanie krwotoczne, Rivaroxaban Aurovitas, rywaroksaban, selektywny inhibitor czynnika Xa, toksyczność jednokrotna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – VIXARGIO 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku VIXARGIO w dawce 10 mg, jest wysoce selektywnym, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, który hamuje zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia, prowadząc do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepu. Nie wpływa bezpośrednio na trombinę ani na funkcję płytek krwi. Działanie rywaroksabanu wykazuje zależność od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r = 0,98 względem stężenia leku w osoczu. W okresie maksymalnego efektu (2-4 godziny po podaniu) PT wynosi od 13 do 25 sekund (5/95 percentyl), podczas gdy wartości wyjściowe przed operacją to 12-15 sekund. INR nie jest odpowiednim parametrem do oceny działania rywaroksabanu, gdyż jest skalibrowany wyłącznie dla kumaryn.
antykoagulant, aPTT, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik II, endogenne wytwarzanie trombiny, HepTest, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kumaryny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, PCC, płytki krwi, rywaroksaban, stężenie w osoczu krwi, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Bluefish 15 mg; 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban Bluefish, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Toksyczność ostra i przewlekła była związana głównie z farmakodynamicznym działaniem inhibitora czynnika Xa, bez wykazania potencjału genotoksycznego czy kancerogennego. W badaniach na szczurach odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA przy ekspozycji klinicznej, co może sugerować wpływ na układ immunologiczny. Rywaroksaban nie wykazywał fototoksyczności ani negatywnego wpływu na płodność samców i samic, a także nie stwierdzono szczególnych zagrożeń u osobników młodocianych.
aberracje chromosomowe, antykoagulant, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, kancerogenność, krwawienie, lek przeciwzakrzepowy, mutacje genowe, poronienie, powikłania krwotoczne, reakcje fototoksyczne, rywaroksaban, toksyczność dla samic, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny, wady rozwojowe, zaburzenia kostnienia, zmiany łożyskowe, żywotność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treftenin 5 mg
Apiksaban, substancja czynna leku Treftenin, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo, obejmujące wpływ na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły farmakodynamiczne działanie apiksabanu jako inhibitora czynnika Xa, z nieznacznym wzrostem ryzyka krwawień, co jest zgodne z mechanizmem działania leku. Wyniki te należy jednak interpretować ostrożnie ze względu na różnice międzygatunkowe wrażliwości. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego apiksabanu. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały toksycznego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój okołoporodowy.
aberracja chromosomowa, aktywny transport substancji, apiksaban, AUC, bezpieczeństwo farmakologiczne, Cmax, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, inhibitor czynnika Xa, kancerogeneza, krwawienie, krzepnięcie krwi, mutacja genowa, przenikanie do mleka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Baxiren 2,5 mg
Apiksaban, będący bezpośrednim, odwracalnym i wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, jest stosowany jako lek przeciwzakrzepowy w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy tętniczej oraz żylnej. Mechanizm działania polega na hamowaniu zarówno wolnego, jak i związanego z zakrzepem czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i zapobiega powstawaniu zakrzepów. Apiksaban nie wymaga obecności antytrombiny III do wywołania efektu przeciwzakrzepowego i nie wpływa bezpośrednio na agregację płytek krwi, choć pośrednio hamuje agregację indukowaną trombiną. W badaniach przedklinicznych wykazano skuteczność działania przeciwzakrzepowego w dawkach zachowujących prawidłową hemostazę. Farmakodynamicznie apiksaban wydłuża czas protrombinowy (PT), INR oraz aPTT, jednak zmiany te są niewielkie i zmienne, co ogranicza ich użyteczność w monitorowaniu terapii. Test generacji trombiny oraz test chromogenny heparyny Rotachrom potwierdzają hamowanie aktywności czynnika Xa przez apiksaban.
agregacja płytek krwi, badanie koagulologiczne, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, efekt przeciwzakrzepowy, endogenny potencjał trombiny, hamowanie czynnika Xa, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nietolerancja laktozy, niezastawkowe migotanie przedsionków, prewencja udaru mózgu, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, test chromogenny heparyny, test generacji trombiny, zakrzep, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xerdoxo 20 mg
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu (substancja czynna leku Xerdoxo w dawce 20 mg) został potwierdzony w 13 badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%). W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego odsetek krwawień wyniósł 6,8%, a anemia wystąpiła u 5,9% pacjentów. Wszystkie zdarzenia krwotoczne były systematycznie monitorowane i oceniane, co potwierdza wiarygodność danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania rywaroksabanu.
aloplastyka stawu biodrowego, anemia, antykoagulant, erytrocyty, hemoglobina, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwzakrzepowe, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zdarzenia zakrzepowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kardatuxan 2,5 mg
Rywaroksaban (KARDATUXAN 2,5 mg), jako bezpośredni inhibitor czynnika Xa, wykazuje niewielki, lecz klinicznie istotny wpływ na zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania urządzeń mechanicznych. Najważniejsze działania niepożądane związane z upośledzeniem zdolności psychomotorycznych to zawroty głowy (często) oraz omdlenia (niezbyt często). Zawroty głowy mogą powodować zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej, co znacząco ogranicza bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów, natomiast omdlenia stanowią krytyczne zagrożenie ze względu na nagłą utratę przytomności. Pacjenci doświadczający tych objawów powinni bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, aby zminimalizować ryzyko wypadków drogowych i innych zdarzeń niebezpiecznych.
choroby współistniejące, czasowa niezdolność, działanie niepożądane, inhibitor czynnika Xa, Kardatuxan, modyfikacja dawki, monitorowanie pacjenta, omdlenie, rywaroksaban, sprawność psychomotoryczna, upośledzenie zdolności psychomotorycznych, utrata przytomności, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rombidux 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rombidux, jest bezpośrednim, selektywnym inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), działającym poprzez hamowanie aktywności tego enzymu w kaskadzie krzepnięcia, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. W badaniach farmakodynamicznych wykazano zależność dawka-odpowiedź, z istotnym wpływem na czas protrombinowy (PT), szczególnie przy użyciu odczynnika Neoplastin, gdzie korelacja między PT a stężeniem rywaroksabanu w osoczu wynosi r = 0,98. Wartości PT w okresie maksymalnego działania leku (2-4 godziny po podaniu) u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych wynosiły 13-25 sekund (5/95 percentyle), podczas gdy wartości wyjściowe przed operacją mieściły się w zakresie 12-15 sekund. Należy podkreślić, że PT powinien być podawany w sekundach, a nie w formie INR, który jest niewalidowany dla rywaroksabanu.
antykoagulant, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, droga kaskady krzepnięcia, endogenne wytwarzanie trombiny, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat kompleksu protrombiny, kumaryna, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, odczynnik Neoplastin, płytka krwi, stężenie rywaroksabanu, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, trombina, zabieg ortopedyczny, zakrzep - Leksykon substancji czynnych
Rywaroksaban – Przeciwwskazania stosowania
Rywaroksaban, jako bezpośredni inhibitor czynnika Xa, jest stosowany w terapii i profilaktyce zakrzepicy, dostępny w dawkach 2,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych lub kapsułek twardych. Kluczowe przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze (np. laktoza jednowodna w ilości od 16 mg do 184,7 mg na tabletkę), czynne krwawienia o znaczeniu klinicznym oraz stany zwiększonego ryzyka krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z wysokim ryzykiem krwawienia, urazy i zabiegi neurochirurgiczne, krwotoki wewnątrzczaszkowe, żylaki przełyku, wady naczyniowe oraz tętniaki. Rywaroksaban jest również przeciwwskazany w jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyny UFH, drobnocząsteczkowymi, fondaparynuksem, warfaryną, dabigatranem, apiksabanem), z wyjątkiem zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników naczyniowych heparyną UFH w niskich dawkach.
apiksaban, choroba tętnic obwodowych, choroba wątroby, choroba wieńcowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, czynne krwawienie, czynnik krzepnięcia, dalteparyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, enoksaparyna, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor czynnika Xa, kapsułka twarda, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, naczynie wewnątrzrdzeniowe, nadwrażliwość na substancję czynną, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, profilaktyka zakrzepicy, przemijający napad niedokrwienny, tabletka powlekana, terapia przeciwpłytkowa, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, udar zatokowy, uraz mózgu, warfaryna, zabieg chirurgiczny mózgu, żylaki przełyku, żylno-tętnicza wada rozwojowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Axaltra 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Axaltra, jest wysokoselektywnym, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, działającym doustnie poprzez hamowanie aktywności czynnika Xa i przerwanie wewnątrz- oraz zewnątrzpochodnej drogi krzepnięcia. Mechanizm ten skutkuje zahamowaniem wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez wpływu na aktywność trombiny (czynnika IIa) oraz bez oddziaływania na płytki krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wykazuje zależność dawka-efekt, co znajduje odzwierciedlenie w proporcjonalnym wydłużeniu czasu protrombinowego (PT), szczególnie oznaczanego odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r=0,98 między stężeniem leku a PT. W badaniach u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych PT w czasie maksymalnego działania leku (2-4 h po podaniu) mieścił się w zakresie 13-25 sekund (5/95 percentyle), przy wartościach wyjściowych 12-15 sekund. INR nie jest zalecany do oceny działania rywaroksabanu ze względu na brak walidacji dla tego leku.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Axipio 2,5 mg
Apiksaban, substancja czynna leku Axipio, jest silnym, doustnym, odwracalnym i wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, działającym bezpośrednio i niezależnie od antytrombiny III. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu zarówno wolnego, jak i związanego z zakrzepem czynnika Xa oraz aktywności protrombinazy, co skutkuje zahamowaniem wytwarzania trombiny i zapobiega powstawaniu zakrzepów tętniczych i żylnych. Apiksaban nie wpływa bezpośrednio na agregację płytek, jednak pośrednio hamuje trombinową agregację płytek. W dawkach terapeutycznych (2,5 mg w tabletce powlekanej) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, pozwalając na zachowanie prawidłowej hemostazy. Farmakodynamicznie apiksaban powoduje wydłużenie czasu protrombinowego (PT), międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) oraz czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), jednak zmiany te są niewielkie i cechują się dużą zmiennością międzyosobniczą, co ogranicza ich zastosowanie w rutynowym monitorowaniu terapii.
agregacja płytek krwi, aktywność anty-Xa, antagonista witaminy K, antytrombina III, aPTT, czas protrombinowy, czynnik Xa, działanie anty-Xa, działanie przeciwzakrzepowe, efekt przeciwzakrzepowy, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, INR, lek przeciwzakrzepowy, potencjał trombiny, protrombinaza, stężenie leku w osoczu, test chromogenny, trombina, wybiórczy inhibitor, zakrzepica, zakrzepica żylna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aboxoma 2,5 mg
Apiksaban, substancja czynna leku Aboxoma, jest bezpośrednim, odwracalnym i wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, klasyfikowanym w grupie B01AF02 według ATC. Mechanizm działania polega na blokowaniu zarówno wolnego, jak i związanego z zakrzepem czynnika Xa, hamowaniu aktywności protrombinazy oraz pośrednim hamowaniu agregacji płytek indukowanej trombiną, bez bezpośredniego wpływu na samą agregację. Apiksaban nie wymaga obecności antytrombiny III do wywołania efektu przeciwzakrzepowego, co odróżnia go od innych leków przeciwkrzepliwych. Badania przedkliniczne potwierdziły skuteczność przeciwzakrzepową w modelach zakrzepicy tętniczej i żylnej, przy dawkach zachowujących prawidłową hemostazę.
agregacja płytek krwi, antytrombina III, apiksaban, czas APTT, czas protrombinowy, czynnik Xa, efekt przeciwzakrzepowy, endogenny potencjał trombiny, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, inhibitor odwracalny, kaskada krzepnięcia, klasyfikacja ATC, lek przeciwkrzepliwy, protrombinaza, test generacji trombiny, trombina, układ krzepnięcia, współczynnik INR, zakrzep, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axipio 5 mg
Apiksaban, substancja czynna leku Axipio, został oceniony w czterech badaniach klinicznych fazy III obejmujących ponad 15 000 pacjentów, w tym ponad 11 000 z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) oraz ponad 4 000 z zakrzepicą żył głębokich (ZŻG) i zatorowością płucną (ZP). Średni czas ekspozycji wynosił 1,7 roku dla NVAF oraz 221 dni dla ZŻG i ZP. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia (w tym z nosa, stłuczenia i krwiaki). W NVAF częstość działań niepożądanych związanych z krwawieniem wynosiła 24,3% (w porównaniu z warfaryną) oraz 9,6% (w porównaniu z ASA). Poważne krwawienia z przewodu pokarmowego występowały z częstością 0,76% rocznie, a wewnątrzgałkowe z 0,18% rocznie. W badaniach dotyczących ZŻG i ZP częstość krwawień wynosiła 15,6% (w porównaniu z enoksaparyną/warfaryną) oraz 13,3% (w porównaniu z placebo).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, apiksaban, bilirubina, enoksaparyna, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, inhibitor czynnika Xa, krwiomocz, krwotok pozaotrzewnowy, krwotok spojówkowy, krwotok śródmózgowy, krwotok wewnątrzbrzuszny, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedokrwistość pokrwotoczna, niezastawkowe migotanie przedsionków, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, warfaryna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xiltess 2,5 mg
Rywaroksaban jest bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), stosowanym jako lek przeciwzakrzepowy w formie tabletek powlekanych o dawce 2,5 mg. Mechanizm działania polega na selektywnym hamowaniu aktywności czynnika Xa, co przerywa zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia, prowadząc do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Rywaroksaban nie wpływa bezpośrednio na trombinę ani na funkcję płytek krwi. Farmakodynamicznie wykazuje działanie zależne od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT), szczególnie przy użyciu odczynnika Neoplastin (r=0,98). Wartości PT należy podawać w sekundach, gdyż INR nie jest odpowiedni do oceny działania rywaroksabanu.
aktywowany czynnik II, antykoagulant, biodostępność doustna, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, działanie farmakodynamiczne, endogenne wytwarzanie trombiny, hamowanie czynnika Xa, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, płytka krwi, powstawanie zakrzepu, rywaroksaban, stężenie w osoczu krwi, substancja przeciwzakrzepowa, tabletka powlekana, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, układ krzepnięcia, wytwarzanie trombiny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Banxiol 2,5 mg
Przedawkowanie apiksabanu, inhibitora czynnika Xa, wiąże się z istotnym ryzykiem krwawień o różnym nasileniu, w tym zagrażających życiu, takich jak krwawienia do OUN czy wstrząs krwotoczny. Dawka terapeutyczna Banxiolu wynosi 2,5 mg, natomiast badania kliniczne wykazały, że podawanie dawek do 50 mg/dobę (10-20-krotnie wyższych) u zdrowych osób nie powodowało istotnych działań niepożądanych. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku, zidentyfikować źródło krwawienia i wdrożyć leczenie obejmujące hemostazę chirurgiczną, przetoczenie świeżo mrożonego osocza oraz podanie antidotum na inhibitory czynnika Xa. Podanie węgla aktywowanego w ciągu 2-6 godzin od przyjęcia apiksabanu (20 mg) zmniejsza AUC o 50% i 27%, skracając okres półtrwania leku z 13,4 do około 5 godzin, co może ograniczyć wchłanianie substancji.
apiksaban, czas krzepnięcia, czynnik krzepnięcia, dawka terapeutyczna, efekt przeciwzakrzepowy, hemodializa, hemostaza chirurgiczna, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawienie do ośrodkowego układu nerwowego, krwiomocz, objaw ogniskowy, okres półtrwania, parametr koagulologiczny, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie apiksabanu, rekombinowany czynnik VIIa, schyłkowa niewydolność nerek, świeżo mrożone osocze, węgiel aktywowany, wstrząs krwotoczny, wylew podskórny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxan 20 mg
Rywaroksaban (Roxan 20 mg) jest bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, którego profil bezpieczeństwa oceniono w 13 badaniach klinicznych III fazy obejmujących 53 103 pacjentów. Czas obserwacji wynosił od 39 dni do 41 miesięcy, co umożliwiło ocenę zarówno krótkoterminowego, jak i długoterminowego bezpieczeństwa. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różniła się w zależności od wskazania i dawki, wynosząc od 6,8% u pacjentów po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego do 28 na 100 pacjentolat u pacjentów z migotaniem przedsionków. Niedokrwistość występowała z częstością od 0,15 do 5,9 na 100 pacjentolat, zależnie od wskazania terapeutycznego. Działania niepożądane sklasyfikowano zgodnie z MedDRA, obejmując częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie skóry, inhibitor czynnika Xa, krwawienie z nosa, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, trombocytopenia, wada zastawkowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemostazy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – XABOPLAX 2,5 mg
XABOPLAX w dawce 2,5 mg rywaroksabanu jest lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym wyłącznie w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwpłytkowymi, takimi jak kwas acetylosalicylowy (ASA), klopidogrel lub tyklopidyna. Główne wskazania obejmują profilaktykę zdarzeń zakrzepowych u dorosłych pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) z podwyższonymi biomarkerami sercowymi (troponina T, troponina I, CK-MB) oraz u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD) lub objawową chorobą tętnic obwodowych (PAD) obciążonych wysokim ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych. W pierwszym wskazaniu XABOPLAX stosuje się w połączeniu z ASA samodzielnie lub z ASA i klopidogrelem/tyklopidyną, natomiast w drugim wyłącznie z ASA. Substancją czynną jest rywaroksaban, bezpośredni inhibitor czynnika Xa, kluczowego w kaskadzie krzepnięcia.
biomarkery sercowe, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, CK-MB, dławica piersiowa, inhibitor czynnika Xa, klopidogrel, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, miażdżyca tętnic wieńcowych, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka zdarzeń zakrzepowych, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, troponina I, troponina T, tyklopidyna, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zdarzenia niedokrwienne, zgon sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axaltra 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych i farmakologicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej po jednokrotnym podaniu nie ujawniły specyficznych objawów toksyczności, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego jako inhibitora czynnika Xa, co potwierdzono m.in. wzrostem stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów. Rywaroksaban nie wykazywał potencjału fototoksycznego ani genotoksycznego, a długoterminowe badania nie potwierdziły działania rakotwórczego, co jest istotne w kontekście przewlekłego stosowania leku. Ponadto, badania toksyczności u młodych zwierząt nie wskazały na specyficzne ryzyko w populacji pediatrycznej.
antykoagulant, badania toksykologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hemostaza, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, mutagenność, patologia łożyska, poronienie, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, rozwój nowotworów, rywaroksaban, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Bayer 10 mg
Rywaroksaban, zawarty w preparacie Rivaroxaban Bayer (10 mg, tabletka powlekana), jest doustnym, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, stosowanym w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. Bezpieczeństwo leku oceniono w 13 badaniach klinicznych fazy III oraz badaniach pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Odsetek krwawień różni się w zależności od wskazania klinicznego: np. w profilaktyce ŻChZZ po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wynosi 6,8%, a w leczeniu ŻChZZ i profilaktyce nawrotów u dzieci poniżej 18 lat aż 39,5%. W profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosi 28 na 100 pacjentolat, a w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych po OZW 22 na 100 pacjentolat. Anemia występuje z częstością od 0,15 do 5,9% w zależności od wskazania.
alloplastyka stawu biodrowego, eozynofilowe zapalenie płuc, inhibitor czynnika Xa, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zdarzenie zakrzepowe, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – RIXACAM 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku RIXACAM, jest bezpośrednim, selektywnym inhibitorem czynnika Xa, klasyfikowanym w grupie B01AF01 według ATC. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co przerywa zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną kaskadę krzepnięcia, prowadząc do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepu, bez bezpośredniego wpływu na trombinę (czynnik IIa) czy funkcję płytek krwi. Rywaroksaban charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym, a jego działanie jest ściśle zależne od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonym odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r=0,98 między stężeniem leku a wynikiem PT. W badaniach u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych, 5/95 percentyl PT w czasie maksymalnego działania rywaroksabanu (2-4 h po podaniu) wynosił 13-25 sekund, podczas gdy wartości wyjściowe przed operacją mieściły się w zakresie 12-15 sekund. Nie zaleca się stosowania INR do oceny działania rywaroksabanu, gdyż jest on skalibrowany wyłącznie dla kumaryn.
antykoagulant, biodostępność doustna, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat kompleksu protrombiny, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, parametr układu krzepnięcia, płytka krwi, rywaroksaban, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, wytwarzanie trombiny, zakrzep - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Bluefish 15 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim, wysoce wybiórczym inhibitorem czynnika Xa, skutecznie hamuje kaskadę krzepnięcia poprzez blokadę aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. Jego działanie jest dawkozależne i wpływa na czas protrombinowy (PT) mierzony odczynnikiem Neoplastin, z wartościami PT w zakresie 14-40 sekund w zależności od dawki (15 mg dwa razy na dobę lub 20 mg raz na dobę) oraz czasu od podania leku. W praktyce klinicznej nie zaleca się rutynowego monitorowania parametrów krzepnięcia, jednak w sytuacjach klinicznych możliwy jest pomiar stężenia rywaroksabanu za pomocą skalibrowanego testu anty-Xa. W badaniach farmakodynamicznych wykazano także możliwość odwracania działania rywaroksabanu za pomocą koncentratów czynników zespołu protrombiny (PCC), przy czym trójczynnikowy PCC szybciej odwracał zmiany w endogennym wytwarzaniu trombiny niż czteroczynnikowy PCC.
antykoagulant, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawienie klinicznie istotne, lek przeciwarytmiczny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków niezwiązane z wadą zastawkową, profilaktyka udaru mózgu, stan zakrzepowo-zatorowy, substancja przeciwzakrzepowa, trombina, układ krzepnięcia, zaburzenie czynności nerek, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bevimlar 20 mg
Bevimlar, zawierający rywaroksaban w dawce 20 mg, jest bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa stosowanym w profilaktyce udaru mózgu i zatorowości obwodowej u dorosłych z niezastawkowym migotaniem przedsionków oraz u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥75 lat, cukrzyca czy przebyty udar mózgu lub TIA. Lek jest również wskazany w leczeniu i profilaktyce nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych, z koniecznością oceny hemodynamicznej stabilności u pacjentów z ZP. Preparat występuje w postaci tabletek powlekanych o średnicy około 7 mm, zawierających 20 mg rywaroksabanu oraz 57 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba zakrzepowo-zatorowa, inhibitor czynnika Xa, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, niezastawkowe migotanie przedsionków, profilaktyka nawrotowej zakrzepicy, profilaktyka udaru mózgu, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, stabilność hemodynamiczna, terapia przeciwzakrzepowa pozajelitowa, zakrzepica żył głębokich, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban APC 10 mg
Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, został oceniony w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 412 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co wynika z mechanizmu działania leku. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Szczególnie narażone na powikłania krwotoczne są grupy pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym, stosujące leki wpływające na hemostazę oraz kobiety w wieku rozrodczym, u których obserwuje się nasilone krwawienia menstruacyjne. Objawy sugerujące krwawienie to m.in. osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność oraz wstrząs, a w ciężkich przypadkach niedokrwienia mięśnia sercowego.
antagonista witaminy K, dławica piersiowa, inhibitor czynnika Xa, krwawienie domięśniowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mibrex 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Mibrex, jest wysoce wybiórczym, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, działającym doustnie i hamującym zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia. Jego działanie prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę (czynnik IIa) czy płytki krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wykazuje zależność dawka-efekt, co znajduje odzwierciedlenie w wydłużeniu czasu protrombinowego (PT) mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r=0,98 między stężeniem leku a PT. Wyniki PT należy podawać w sekundach, gdyż INR nie jest odpowiedni do oceny działania rywaroksabanu, będąc skalibrowanym wyłącznie dla kumaryn.
aPTT, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik Xa, HepTest, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kumaryna, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, PCC, rywaroksaban, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, test koagulologiczny, trójczynnikowy PCC, trombina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RIXACAM 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku RIXACAM, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania w warunkach klinicznych. Standardowe testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, choć efekty toksyczne po wielokrotnym podaniu wiązały się z nasilonym działaniem przeciwzakrzepowym (inhibicja czynnika Xa). W badaniach na szczurach zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu przy ekspozycji na poziomach klinicznych, co może sugerować wpływ na układ immunologiczny. Rywaroksaban nie wykazał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, a także nie wywoływał efektów fototoksycznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak przy stężeniach klinicznych odnotowano powikłania krwotoczne wpływające na rozwój zarodka i płodu, w tym zwiększoną częstość poronień, zaburzenia kostnienia, zmiany wątrobowe, wady rozwojowe oraz zmiany łożyskowe.
działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, homeostaza, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, płodność, potencjał genotoksyczny, powikłania krwotoczne, reakcja fotouczulająca, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rywaroksaban, toksyczność młodocianych, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny, wada rozwojowa, właściwości przeciwkrzepliwe, zaburzenia kostnienia, zmiany łożyskowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rixacam 10 mg
Przedawkowanie rywaroksabanu, inhibitora czynnika Xa, stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko powikłań krwotocznych, które mogą wystąpić już przy dawkach przekraczających terapeutyczne 10 mg, a w praktyce klinicznej odnotowano przypadki przedawkowania do 1960 mg. Farmakokinetycznie rywaroksaban wykazuje efekt pułapowy, gdzie dawki powyżej 50 mg nie powodują dalszego wzrostu ekspozycji osoczowej, jednak ryzyko krwawień pozostaje istotne. Objawy przedawkowania obejmują krwawienia o różnym nasileniu i lokalizacji (np. z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwawienia wewnątrzczaszkowe i śródtkankowe), niedokrwistość wtórną do utrzymującego się krwawienia, koagulopatię oraz zaburzenia hemodynamiczne w przypadku masywnych krwawień. Okres półtrwania leku wynosi około 5-13 godzin, co jest istotne przy planowaniu postępowania terapeutycznego.
andeksanet alfa, aprotynina, dawka supraterapeutyczna, desmopresyna, efekt pułapowy, ekspozycja osocza, hemodializa, hemostaza chirurgiczna, inhibitor czynnika Xa, koagulopatia, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie śródtkankowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiomocz, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, niedokrwistość, powikłanie krwotoczne, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, świeżo mrożone osocze, tachykardia, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wstrząs, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – XABOPLAX 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku XABOPLAX w dawce 2,5 mg, jest bezpośrednim, selektywnym inhibitorem czynnika Xa, który hamuje zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia, prowadząc do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów. W badaniach klinicznych wykazano zależne od dawki hamowanie aktywności czynnika Xa oraz korelację stężenia rywaroksabanu w osoczu z czasem protrombinowym (PT) mierzonym odczynnikiem Neoplastin (r = 0,98). W praktyce klinicznej zaleca się raportowanie PT w sekundach, gdyż INR jest kalibrowany wyłącznie dla kumaryn i nie powinien być stosowany do monitorowania rywaroksabanu. Rutynowe monitorowanie parametrów krzepnięcia nie jest konieczne, jednak w uzasadnionych przypadkach można oznaczyć stężenie leku za pomocą skalibrowanego testu anty-Xa.
czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, lek przeciwzakrzepowy, nietolerancja laktozy, parametry układu krzepnięcia, rywaroksaban, stężenie rywaroksabanu, tabletka powlekana, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivaroxaban Bluefish 15 mg; 20 mg
Rywaroksaban (Rivaroxaban Bluefish) jest bezpośrednim, wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa, stosowanym w leczeniu i profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz w profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 15 mg i 20 mg, charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy płytki krwi. Efekt przeciwzakrzepowy rywaroksabanu jest zależny od dawki i czasu od podania, co potwierdzają wartości czasu protrombinowego (PT) mierzone odczynnikiem Neoplastin, np. dla dawki 15 mg dwa razy na dobę PT wynosi 17-32 s w 2-4 godziny po podaniu, a dla 20 mg raz na dobę 15-30 s w tym samym czasie. Wartości PT różnią się także w zależności od funkcji nerek pacjenta i wskazują na konieczność indywidualizacji terapii.
antykoagulant, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, efekt przeciwkrzepliwy, endogenne wytwarzanie trombiny, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, profilaktyka udaru, rywaroksaban, substancja przeciwzakrzepowa, test anty-Xa, trójczynnikowy PCC, trombina, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roxan 20 mg
Rywaroksaban jest bezpośrednim, wysoce wybiórczym inhibitorem czynnika Xa, stosowanym doustnie w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy oraz zatorowości. Jego działanie polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepów, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy płytki krwi. Farmakodynamicznie rywaroksaban wydłuża czas protrombinowy (PT) w sposób zależny od dawki, z korelacją r=0,98 przy użyciu odczynnika Neoplastin, jednak wyniki PT należy podawać w sekundach, nie w INR. Przykładowo, u pacjentów z zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną, PT w 5/95 percentylach wynosi 17-32 s dla dawki 15 mg 2x/dobę (maksymalny efekt) oraz 15-30 s dla dawki 20 mg 1x/dobę. W migotaniu przedsionków wartości PT wahają się od 14 do 40 s (20 mg 1x/dobę, maksymalny efekt). Rywaroksaban wydłuża również APTT i HepTest, jednak nie są one rekomendowane do monitorowania terapii. W razie potrzeby stężenie leku można oznaczyć testem anty-Xa.
amiodaron, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, endogenne wytwarzanie trombiny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, klirens kreatyniny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków niezwiązane z wadą zastawkową, ośrodkowy układ nerwowy, profilaktyka udaru, rywaroksaban, test HepTest, trójczynnikowy PCC, udar mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivanoptim 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivanoptim, jest bezpośrednim, wysoce selektywnym inhibitorem czynnika Xa (kod ATC: B01AF01), dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawce 10 mg. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co przerywa zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia, prowadząc do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepu. Rywaroksaban nie wpływa bezpośrednio na trombinę ani na funkcję płytek krwi. Działanie farmakodynamiczne jest zależne od dawki, co znajduje odzwierciedlenie w proporcjonalnym wydłużeniu czasu protrombinowego (PT).
biodostępność doustna, czas protrombinowy, czynnik II, czynnik Xa, farmakodynamika, inhibitor czynnika Xa, INR, kaskada krzepnięcia krwi, kumaryny, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, odczynnik Neoplastin, osocze krwi, płytki krwi, rywaroksaban, tabletka powlekana, trombina, zabieg ortopedyczny, zakrzep - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban APC 10 mg
Rywaroksaban w dawce 10 mg jest doustnym, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, stosowanym w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Wskazania obejmują profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Po zakończeniu ostrej fazy terapii, rywaroksaban może być stosowany w przedłużonej profilaktyce nawrotów ZŻG i ZP. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, którzy mogą wymagać intensywniejszego leczenia, w tym trombolizy.
aloplastyka, antagonista witaminy K, antykoagulant, choroba zakrzepowo-zatorowa, inhibitor czynnika Xa, laktoza jednowodna, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, ostra faza zakrzepicy, parametry krzepnięcia, profilaktyka i leczenie, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, tabletka powlekana, terapia przeciwzakrzepowa, terapia trombolityczna, wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego, zakrzep żylny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa