Wskazania do stosowania leku Bevimlar 20 mg

Bevimlar zawierający jako substancję czynną rywaroksaban (20 mg) w postaci tabletek powlekanych jest lekiem przeciwzakrzepowym z grupy bezpośrednich inhibitorów czynnika Xa, stosowanym w ściśle określonych wskazaniach terapeutycznych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży¹.

Wskazania u pacjentów dorosłych

Bevimlar w dawce 20 mg jest wskazany w następujących sytuacjach klinicznych u dorosłych pacjentów:

• Profilaktyka udaru mózgu i zatorowości obwodowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków, u których występuje jeden lub więcej czynników ryzyka, takich jak:
  • Zastoinowa niewydolność serca
  • Nadciśnienie tętnicze
  • Wiek ≥75 lat
  • Cukrzyca
  • Przebyty udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (TIA) w wywiadzie

  ²

• Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych pacjentów³
• Profilaktyka nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych pacjentów po zakończeniu leczenia ostrej fazy choroby zakrzepowo-zatorowej⁴

Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z zatorowością płucną, którzy są hemodynamicznie niestabilni – w ich przypadku wymagana jest dodatkowa ocena kliniczna przed wdrożeniem leczenia preparatem Bevimlar⁵.

Wskazania u dzieci i młodzieży

Bevimlar 20 mg może być również stosowany u młodszych pacjentów w następujących wskazaniach:

• Leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, pod warunkiem, że:
  • Masa ciała pacjenta przekracza 50 kg
  • Pacjent otrzymał wcześniej co najmniej 5-dniowe wstępne leczenie przeciwzakrzepowe podawane pozajelitowo

  ⁶

• Profilaktyka nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia o masie ciała powyżej 50 kg po wcześniejszym leczeniu przeciwzakrzepowym⁷

Charakterystyka farmaceutyczna produktu

Bevimlar 20 mg to brązowoczerwone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy około 7 mm⁸. Każda tabletka zawiera 20 mg rywaroksabanu jako substancji czynnej⁹. Produkt zawiera również 57 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą o znanym działaniu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy¹⁰.

Zalecenia dotyczące wdrożenia leku do terapii

Decyzja o rozpoczęciu leczenia preparatem Bevimlar powinna być podjęta po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta oraz rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka terapii. Szczególnie istotne jest to u pacjentów z migotaniem przedsionków, gdzie należy ocenić współistniejące czynniki ryzyka udaru i zatorowości obwodowej¹¹.

W przypadku leczenia zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, lek może być zastosowany po wstępnej ocenie stabilności hemodynamicznej pacjenta. U pacjentów pediatrycznych istotne jest uprzednie zastosowanie co najmniej 5-dniowej terapii przeciwzakrzepowej pozajelitowej przed wdrożeniem leczenia Bevimlarem¹².