Działania niepożądane
Kardatuxan 2,5 mg

Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu w dawce 2,5 mg (Kardatuxan) został oceniony na podstawie danych z 69 608 dorosłych i 488 pacjentów pediatrycznych w badaniach fazy II i III. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, których częstość i charakter zależały od wskazania klinicznego oraz dawkowania. W profilaktyce zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u pacjentów z CAD/PAD, stosujących rywaroksaban 2,5 mg w skojarzeniu z ASA, częstość krwawień wynosiła 6,7 na 100 pacjentolat przy maksymalnym czasie leczenia do 47 miesięcy. Inne wskazania wykazywały zmienną częstość krwawień, np. 6,8% w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego (dawka 10 mg przez 39 dni) oraz 23% w leczeniu ZŻG i ZP (dawka 30 mg przez 21 dni, następnie 20 mg). Najczęstsze krwawienia obejmowały epistaksję (4,5%), krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%), krwawienia z dziąseł, krwiomocz, krwiaki i wybroczyny.

Działania niepożądane leku Kardatuxan 2,5 mg

Profil bezpieczeństwa leku Kardatuxan, zawierającego jako substancję czynną rywaroksaban w dawce 2,5 mg, został szczegółowo przebadany w ramach obszernych badań klinicznych fazy III. Ocena bezpieczeństwa obejmowała łącznie 69 608 dorosłych pacjentów w dziewiętnastu badaniach fazy III oraz 488 pacjentów pediatrycznych w dwóch badaniach fazy II i dwóch badaniach fazy III, co stanowi rozległą bazę danych dotyczących działań niepożądanych tego leku. 1

Ogólny profil bezpieczeństwa rywaroksabanu

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących rywaroksaban były krwawienia. Jest to zgodne z mechanizmem działania leku jako antykoagulantu. Częstość występowania oraz charakter krwawień różniły się w zależności od wskazania klinicznego oraz dawkowania. 2

Wśród najczęściej raportowanych rodzajów krwawień wymienia się:

  • Krwawienia z nosa (4,5%) – mogą manifestować się jako samoistne, przedłużające się krwawienia, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi 3
  • Krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%) – może objawiać się smolistymi stolcami, wymiotami krwistymi lub może przebiegać bezobjawowo z postępującą anemią 4

Ryzyko krwawień w zależności od wskazania klinicznego

Częstość występowania krwawień różniła się istotnie w zależności od wskazania, dawkowania oraz czasu trwania terapii. Poniżej przedstawiono odsetek pacjentów doświadczających krwawień w poszczególnych grupach: 5

Wskazanie kliniczne Częstość występowania krwawień Maksymalny czas terapii Dawkowanie
Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego 6,8% pacjentów 39 dni 10 mg dobowo
Profilaktyka ŻChZZ u pacjentów hospitalizowanych z powodów niechirurgicznych 12,6% pacjentów 39 dni 10 mg dobowo
Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP) i profilaktyka nawrotów 23% pacjentów 21 miesięcy 30 mg (Dzień 1-21), 20 mg (Dzień 22 i następne)
Leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ u dzieci i noworodków po rozpoczęciu standardowego leczenia przeciwzakrzepowego 39,5% pacjentów Dane niedostępne Dawka dostosowana do masy ciała
Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową 28 na 100 pacjentolat 41 miesięcy 20 mg dobowo
Profilaktyka zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) 22 na 100 pacjentolat 31 miesięcy 5 mg lub 10 mg dobowo
Profilaktyka zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u pacjentów z CAD/PAD 6,7 na 100 pacjentolat 47 miesięcy 5 mg w skojarzeniu z ASA lub 10 mg w monoterapii
Profilaktyka zdarzeń zakrzepowych u pacjentów z CAD/PAD (subpopulacja) Dane niedostępne 42 miesiące 5 mg w skojarzeniu z ASA

Szczegółowe informacje o bezpieczeństwie terapii rywaroksabanem

W badaniach klinicznych wszystkie przypadki krwawień były systematycznie gromadzone, zgłaszane i podlegały szczegółowej ocenie. Należy podkreślić, że rywaroksaban w dawce 2,5 mg (Kardatuxan) jest głównie stosowany w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym, często w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym. 6

Dla pacjentów otrzymujących rywaroksaban 2,5 mg w skojarzeniu z ASA w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u pacjentów z CAD/PAD, częstość krwawień wynosiła 6,7 na 100 pacjentolat przy maksymalnym czasie trwania leczenia do 47 miesięcy. 7

Czynniki ryzyka krwawień

Pacjenci leczeni rywaroksabanem powinni być świadomi zwiększonego ryzyka krwawień, zwłaszcza jeśli występują u nich dodatkowe czynniki ryzyka, takie jak:

  • Wiek powyżej 75 lat
  • Zaburzenia czynności nerek
  • Niska masa ciała (< 50 kg)
  • Jednoczesne stosowanie innych leków wpływających na hemostazę (np. leki przeciwpłytkowe, NLPZ)
  • Choroby współistniejące zwiększające ryzyko krwawień (np. wrzody przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, retinopatia naczyniowa)

Uwagi dotyczące substancji pomocniczych

Warto odnotować, że Kardatuxan zawiera 28,35 mg laktozy (jednowodnej) w każdej tabletce powlekanej, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, więc uznawany jest za „wolny od sodu”. 8

Niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi leku Kardatuxan

Głównym zagrożeniem związanym ze stosowaniem rywaroksabanu jest zwiększone ryzyko krwawień, które wynika bezpośrednio z mechanizmu działania leku jako inhibitora czynnika Xa w kaskadzie krzepnięcia. Krwawienia mogą wystąpić w dowolnym miejscu organizmu i mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych (np. wybroczyny, krwawienia z dziąseł) do ciężkich, zagrażających życiu (np. krwotok wewnątrzczaszkowy, masywny krwotok z przewodu pokarmowego).

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki przeciwzakrzepowe lub przeciwpłytkowe, w tym kwas acetylosalicylowy, co ma miejsce przy stosowaniu Kardatuxanu 2,5 mg w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym. Takie skojarzenie leków może dodatkowo zwiększać ryzyko krwawień.

Tabela działań niepożądanych leku Kardatuxan 2,5 mg

Działanie niepożądane Opis Częstość występowania
Krwawienie z nosa Samoistne krwawienia z błony śluzowej nosa, mogące być przedłużone i intensywne Bardzo często (4,5%)
Krwotok z przewodu pokarmowego Może objawiać się smołowatymi stolcami, wymiotami z domieszką krwi, lub krwią w stolcu. Może być poważnym powikłaniem, zwłaszcza u osób starszych Często (3,8%)
Krwawienia z dziąseł Krwawienie podczas szczotkowania zębów lub spontaniczne Często
Krwiomocz Obecność krwi w moczu Często
Krwiak Gromadzenie się krwi w tkankach, często po urazie Często
Wybroczyny Małe plamki krwi pod skórą Często
Anemia Obniżone stężenie hemoglobiny i erytrocytów, może być wynikiem jawnego lub utajonego krwawienia Często
Krwawienie do gałki ocznej Krwawienie wewnątrzgałkowe lub podspojówkowe Niezbyt często
Krwawienie wewnątrzczaszkowe Krwawienie do tkanki mózgowej lub przestrzeni podpajęczynówkowej. Stanowi najpoważniejsze powikłanie terapii przeciwzakrzepowej Rzadko
Krwawienie do przestrzeni zaotrzewnowej Krwawienie w przestrzeni zaotrzewnowej może być trudne do wykrycia i stanowić zagrożenie życia Rzadko
Krwawienie do stawów Wylew krwi do jamy stawowej, powodujący ból, obrzęk i ograniczenie ruchomości Niezbyt często
Krwawienie do mięśni Krwawienie wewnątrzmięśniowe prowadzące do bólu i obrzęku Rzadko
Reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka Reakcje alergiczne na składniki leku, mogące przejawiać się wysypką, świądem, rzadziej obrzękiem Niezbyt często
Zaburzenia czynności wątroby Przejawiające się podwyższeniem aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST, GGT, fosfataza zasadowa) Niezbyt często

Pacjenci stosujący Kardatuxan 2,5 mg, zwłaszcza w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, wymagają regularnego monitorowania pod kątem występowania krwawień. W przypadku wystąpienia ciężkiego krwawienia konieczne może być czasowe lub trwałe odstawienie leku i wdrożenie odpowiedniego postępowania przeciwkrwotocznego.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl