Dawkowanie i sposób podawania leku Kardatuxan

Kardatuxan to lek przeciwzakrzepowy zawierający rywaroksaban w dawce 2,5 mg w tabletkach powlekanych. Właściwe dawkowanie i sposób podawania leku są kluczowe dla osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi.¹

Dawkowanie standardowe

Standardowo zalecana dawka leku Kardatuxan to 2,5 mg przyjmowana dwa razy na dobę. Schemat ten ma zastosowanie we wszystkich wskazaniach leku.²

Dawkowanie w ostrym zespole wieńcowym (OZW)

W przypadku pacjentów po ostrym zespole wieńcowym, Kardatuxan 2,5 mg stosuje się dwa razy na dobę, zawsze w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce dobowej 75-100 mg. Alternatywnie może być stosowany w skojarzeniu z ASA (75-100 mg/dobę) oraz klopidogrelem (75 mg/dobę) lub standardową dawką tyklopidyny.³

Leczenie należy rozpocząć możliwie jak najszybciej po stabilizacji zdarzenia OZW, w tym po przeprowadzonych zabiegach rewaskularyzacji. Najwcześniejszy moment to 24 godziny po przyjęciu do szpitala, gdy możliwe jest przerwanie pozajelitowego leczenia przeciwzakrzepowego.⁴

Czas trwania terapii powinien być regularnie kontrolowany, indywidualnie dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem bilansu ryzyka zdarzeń niedokrwiennych oraz ryzyka krwawień. Wydłużenie leczenia powyżej 12 miesięcy należy rozważyć na podstawie indywidualnej oceny stanu pacjenta, mając na uwadze ograniczone doświadczenie kliniczne w stosowaniu leku do 24 miesięcy.⁵

Dawkowanie w chorobie wieńcowej (CAD)/chorobie tętnic obwodowych (PAD)

U pacjentów z chorobą wieńcową (CAD) lub chorobą tętnic obwodowych (PAD) Kardatuxan 2,5 mg przyjmuje się dwa razy na dobę w skojarzeniu z dobową dawką 75-100 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA).⁶

U pacjentów po udanym zabiegu rewaskularyzacji kończyny dolnej (chirurgicznym lub śródnaczyniowym, w tym zabiegi hybrydowe) z powodu objawowej PAD, leczenie Kardatuxanem można rozpocząć dopiero po osiągnięciu hemostazy.⁷

Czas trwania leczenia w tych wskazaniach powinien być określany indywidualnie dla każdego pacjenta, z regularną oceną bilansu ryzyka zdarzeń zakrzepowych w stosunku do ryzyka krwawień.⁸

Leczenie skojarzone z terapią przeciwpłytkową

U pacjentów z ostrym zdarzeniem zakrzepowym lub poddawanych procedurom naczyniowym, u których istnieje konieczność stosowania podwójnej terapii przeciwpłytkowej, należy indywidualnie ocenić zasadność kontynuacji leczenia rywaroksabanem w dawce 2,5 mg dwa razy na dobę. Decyzja powinna uwzględniać rodzaj zdarzenia, wykonanej procedury oraz zastosowany schemat leczenia przeciwpłytkowego.⁹

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność Kardatuxanu 2,5 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z podwójną terapią przeciwpłytkową badano u pacjentów:¹⁰

• po niedawno przebytym OZW w skojarzeniu z ASA plus klopidogrelem/tyklopidyną¹¹
• po niedawno przebytym zabiegu rewaskularyzacji kończyny dolnej z powodu objawowej PAD w skojarzeniu z ASA i, w razie potrzeby, krótkotrwałym stosowaniem klopidogrelu¹²

Postępowanie przy pominięciu dawki

W przypadku pominięcia dawki należy poinformować pacjenta, aby kontynuował przyjmowanie leku zgodnie z zaleconym schematem, przyjmując następną dawkę o zaplanowanej porze. Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.¹³

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego

Zmiana z antagonistów witaminy K (VKA) na rywaroksaban: Podczas przejścia z VKA na Kardatuxan, wartości INR (Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany) mogą być nieprawdziwie podwyższone po przyjęciu rywaroksabanu. INR nie jest właściwym parametrem do pomiaru działania przeciwzakrzepowego rywaroksabanu i nie powinien być stosowany do monitorowania terapii.¹⁴

Zmiana z rywaroksabanu na antagonistów witaminy K (VKA): W okresie zmiany terapii istnieje ryzyko niewłaściwej antykoagulacji, dlatego należy zapewnić ciągłą i właściwą ochronę przeciwzakrzepową. Rywaroksaban może przyczyniać się do podwyższenia wartości INR. Pacjentom zmieniającym leczenie z rywaroksabanu na VKA należy równocześnie podawać VKA, aż wartość INR będzie ≥2,0. Przez pierwsze dwa dni okresu zmiany leczenia należy stosować standardowe dawkowanie początkowe VKA, a następnie dawkowanie VKA dostosować do wyników pomiaru INR.¹⁵

U pacjentów jednocześnie leczonych rywaroksabanem i VKA, nie należy wykonywać badania INR wcześniej niż 24 godziny po poprzedniej dawce, ale przed następną dawką rywaroksabanu. Po przerwaniu stosowania rywaroksabanu wiarygodne badania INR można wykonać co najmniej 24 godziny po ostatniej dawce.¹⁶

Zmiana z pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych na rywaroksaban: U pacjentów aktualnie otrzymujących pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, należy przerwać jego podawanie i rozpocząć stosowanie rywaroksabanu od 0 do 2 godzin przed czasem następnego zaplanowanego podania leku pozajelitowego (np. heparyny drobnocząsteczkowej) lub w momencie przerwania ciągłego podawania leku pozajelitowego (np. dożylnej heparyny niefrakcjonowanej).¹⁷

Zmiana z rywaroksabanu na pozajelitowe leki przeciwzakrzepowe: Pierwszą dawkę pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego należy podać w czasie, gdy powinna być przyjęta następna dawka rywaroksabanu.¹⁸

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:

• Łagodne zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny 50-80 mL/min): Nie ma potrzeby zmiany dawki.¹⁹
• Umiarkowane zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny 30-49 mL/min): Nie ma potrzeby zmiany dawki.²⁰
• Ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/min): Należy zachować ostrożność, ponieważ ograniczone dane kliniczne wskazują na znaczne zwiększenie stężenia rywaroksabanu w osoczu krwi w tej grupie pacjentów.²¹
• Krańcowe zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny < 15 mL/min): Nie zaleca się stosowania leku.²²

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Stosowanie Kardatuxanu jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i istotnym klinicznie ryzykiem krwawienia, w tym u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C według klasyfikacji Child-Pugh.²³

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma potrzeby zmiany dawkowania, jednak należy pamiętać, że ryzyko krwawienia zwiększa się wraz z wiekiem.²⁴

Różnice ze względu na masę ciała: Nie ma potrzeby zmiany dawkowania.²⁵

Różnice ze względu na płeć: Nie ma potrzeby zmiany dawkowania.²⁶

Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności rywaroksabanu w dawce 2,5 mg u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat. Z uwagi na brak dostępnych danych, nie zaleca się stosowania Kardatuxanu 2,5 mg u pacjentów poniżej 18. roku życia.²⁷

Sposób podawania

Kardatuxan przyjmuje się doustnie. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, czyli razem z jedzeniem lub bez jedzenia.²⁸

U pacjentów, którzy mają trudności z połykaniem całych tabletek, tabletkę Kardatuxan można rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym bezpośrednio przed zastosowaniem i podać doustnie. Rozgniecioną tabletkę można również podawać przez zgłębnik żołądkowy.²⁹

Szczegółowa tabela dawkowania Kardatuxan 2,5 mg

Instrukcje przy zmianie leczenia przeciwzakrzepowego

Podczas wywiadu medycznego należy zwrócić szczególną uwagę na aktualne leczenie przeciwzakrzepowe pacjenta oraz właściwie zaplanować proces zmiany leczenia, jeśli jest konieczny. W okresie zmiany terapii istotne jest zapewnienie adekwatnej ochrony przeciwzakrzepowej przy jednoczesnej minimalizacji ryzyka krwawień.³⁰

Należy poinformować pacjenta o konieczności dokładnego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i sposobu przyjmowania leku oraz o potrzebie regularnego monitorowania terapii, szczególnie w przypadku współistnienia dodatkowych czynników ryzyka krwawienia lub zakrzepicy.³¹