inhibitor CYP3A
Inhibitory CYP3A to substancje, które hamują aktywność enzymów cytochromu P450 z podrodziny 3A, głównie CYP3A4, CYP3A5, CYP3A7 i CYP3A43. CYP3A4 jest najważniejszym z tych enzymów, odpowiadającym za metabolizm około 50% wszystkich stosowanych klinicznie leków, dlatego jego inhibicja ma szczególne znaczenie kliniczne.
Inhibitory CYP3A można podzielić na silne (powodujące ≥5-krotny wzrost AUC substratu lub >80% redukcję klirensu), umiarkowane (≥2 do <5-krotny wzrost AUC lub 50-80% redukcja klirensu) i słabe (<2-krotny wzrost AUC lub <50% redukcja klirensu). Do silnych inhibitorów CYP3A należą m.in. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna i sok grejpfrutowy, do umiarkowanych - erytromycyna, flukonazol, werapamil i diltiazem, a do słabych - cymetydyna i fluwoksamina.
Inhibicja CYP3A może prowadzić do istotnych interakcji lekowych typu inhibitor-substrat, skutkujących wzrostem stężenia substratów CYP3A w osoczu i zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych lub toksyczności. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak cyklosporyna, takrolimus, statyny, niektóre leki przeciwarytmiczne czy doustne leki przeciwzakrzepowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Budesonide Easyhaler
Budesonide Easyhaler jest wziewnym kortykosteroidem stosowanym w profilaktyce astmy, nie nadającym się do doraźnego leczenia ostrych napadów duszności. Leczenie wymaga regularności i nie powinno być nagle przerywane bez konsultacji lekarskiej. Pacjenci z historią długotrwałego stosowania doustnych lub wysokich dawek wziewnych kortykosteroidów są narażeni na ryzyko niewydolności kory nadnerczy, szczególnie w sytuacjach stresowych, co może wymagać dodatkowego podania kortykosteroidów doustnych. W trakcie zmiany terapii z doustnych kortykosteroidów na budezonid wziewny konieczne jest monitorowanie osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy (HPA) oraz uwzględnienie możliwego ujawnienia się objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, wyprysku czy bólów mięśniowo-stawowych. W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli po inhalacji należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zastosować szybko działający lek rozszerzający oskrzela.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cechy cushingoidalne, centralna chorioretinopatia surowicza, gruźlica płuc, inhibitor CYP3A, jaskra, kandydoza jamy ustnej, ketokonazol, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwwirusowy, lek rozszerzający oskrzela, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja alergiczna, stan astmatyczny, terapia inhalacyjna, zaburzenie czynności kory nadnerczy, zaburzenie czynności nerek, zaćma, zakażenie dróg oddechowych, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flutixon
Propionian flutykazonu w dawce 250 μg/dawkę wziewną, stosowany w postaci proszku do inhalacji (Flutixon), jest przeznaczony do długoterminowego leczenia astmy, nie zaś do przerywania ostrych napadów duszności. W terapii konieczne jest regularne monitorowanie umiejętności inhalacji przez pacjenta oraz kontrola czynności płuc, zwłaszcza u chorych z ciężką astmą. Zwiększone zapotrzebowanie na krótko działające leki rozszerzające oskrzela wymaga modyfikacji leczenia, w tym rozważenia zwiększenia dawki kortykosteroidów. Pacjenci z podwyższonym ryzykiem zaostrzeń powinni codziennie mierzyć szczytowy przepływ wydechowy (PEF). W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli po inhalacji należy natychmiast przerwać stosowanie leku i wdrożyć leczenie alternatywne. W ciężkich zaostrzeniach astmy wskazane jest zwiększenie dawki propionianu flutykazonu oraz ewentualne włączenie steroidów doustnych i antybiotykoterapii przy współistniejącej infekcji. Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A, które mogą zwiększać ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, badanie czynnościowe płuc, centralna chorioretinopatia surowicza, ciężka astma, CSCR, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kobicystat, lek przeciwhistaminowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, PEF, POChP, prednizolon, propionian flutykazonu, przewlekła obturacyjna choroba płuc, splątanie, szczytowy przepływ wydechowy, wyprysk, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zahamowanie wzrostu, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Comboterol
Comboterol, aerozol inhalacyjny zawierający salmeterol (β2-mimetyk długo działający) oraz flutykazon propionian (kortykosteroid wziewny), jest stosowany w leczeniu astmy, jednak nie jest przeznaczony do terapii ostrych napadów astmy, które wymagają szybkodziałających leków rozszerzających oskrzela. Leczenie tym preparatem wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza w przypadku pogorszenia kontroli astmy, zwiększonego zapotrzebowania na leki doraźne lub nagłego zaostrzenia objawów, co może wymagać zwiększenia dawki kortykosteroidów. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz stopniowe zmniejszanie dawki po uzyskaniu kontroli objawów, unikając nagłego odstawienia leku ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby. Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z infekcjami dróg oddechowych, gruźlicą, zaburzeniami rytmu serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz hipokaliemią.
beta2-mimetyk długodziałający, cukrzyca, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazonu propionian, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, komora inhalacyjna, kortykosteroid wziewny, krótkodziałający lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, ostry objaw astmy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, rytonawir, salmeterol, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zaostrzenie astmy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bosutinib Zentiva
Podczas terapii bosutynibem należy szczególnie monitorować funkcję wątroby, ze względu na ryzyko wzrostu aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), które u ponad 80% pacjentów pojawiają się w ciągu pierwszych 3 miesięcy leczenia. W przypadku podwyższenia enzymów wątrobowych zaleca się tymczasowe wstrzymanie leczenia, ewentualne zmniejszenie dawki po ustąpieniu objawów do stopnia 1 lub stanu wyjściowego, a w ciężkich przypadkach całkowite przerwanie terapii. Konieczne jest także monitorowanie morfologii krwi ze względu na ryzyko mielosupresji (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), z zaleceniem wykonywania badań co tydzień w pierwszym miesiącu, a następnie co miesiąc. Ponadto bosutynib może powodować zatrzymanie płynów (wysięk osierdziowy, opłucnowy, obrzęki płucne i obwodowe), co wymaga ścisłej obserwacji i odpowiedniego leczenia.
AlAT, aminotransferaza w surowicy, antagonista receptora angiotensyny, AspAT, biegunka, diuretyk, domperidon, hipokaliemia, hipomagnezemia, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwbiegunkowy, lipaza, małopłytkowość, mielosupresja, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła białaczka szpikowa, środek przeciwwymiotny, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie płynów, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Oxycort A (10 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Oxycort A, maść do oczu zawierająca 10 mg oksytetracykliny (chlorowodorek) oraz 10 mg octanu hydrokortyzonu na 1 g, wykazuje minimalne ryzyko interakcji przy miejscowym stosowaniu okulistycznym. Kluczowe jest zachowanie co najmniej 15-minutowego odstępu pomiędzy aplikacją Oxycort A a innymi preparatami oftalmicznymi, przy czym Oxycort A powinien być stosowany jako ostatni. Pomimo miejscowego podania, należy uwzględnić potencjalne interakcje farmakokinetyczne związane z komponentem steroidowym, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A, takich jak kobicystat, które mogą zwiększać ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych hydrokortyzonu. W takich przypadkach zalecana jest ścisła kontrola pacjenta.
absorpcja ogólnoustrojowa, działanie niepożądane glikokortykosteroidów, glikokortykosteroid, inhibitor CYP3A, inhibitor cytochromu P450 3A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja fizykochemiczna, kobicystat, krople do oczu, maść do oczu, octan hydrokortyzonu, oksytetracyklina, Oxycort A, preparat oftalmiczny, preparat okulistyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flixotide Dysk
Flutykazon propionian (Flixotide Dysk) jest wskazany do długotrwałego leczenia astmy, nie służy do przerywania ostrych napadów duszności, które wymagają stosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela. U pacjentów z ciężką astmą konieczne jest regularne monitorowanie czynności płuc, w tym pomiary szczytowego przepływu wydechowego (PEF), zwłaszcza przy ryzyku nagłego zaostrzenia. Zwiększenie częstości stosowania krótko działających agonistów beta2 wskazuje na pogorszenie kontroli astmy i wymaga rewizji leczenia, w tym ewentualnego zwiększenia dawki wziewnych kortykosteroidów lub wprowadzenia kortykosteroidów doustnych. Należy zwrócić uwagę na ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli po podaniu flutykazonu, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i zastosowania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela.
agonista receptora beta2, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, badanie czynnościowe płuc, całkowity niedobór laktazy, centralna chorioretinopatia surowicza, ciężka astma, CSCR, cushingoidalne rysy twarzy, działanie ogólnoustrojowe, Flixotide Dysk, flutykazon propionian, hipoglikemia, inhibitor CYP3A, jaskra, nadmierna aktywność psychoruchowa, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, rytonawir, szczytowy przepływ wydechowy, wskaźnik masy ciała, wyprysk, wziewny kortykosteroid, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Darunavir Accord
Darunavir Accord, stosowany w terapii zakażenia HIV-1, wymaga podawania doustnego w skojarzeniu z rytonawirem jako farmakokinetycznym wzmacniaczem oraz innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Monitorowanie odpowiedzi wirologicznej jest kluczowe, a w przypadku braku skuteczności należy wykonać badania oporności wirusa. Schemat dawkowania raz na dobę z rytonawirem lub kobicystatem nie jest zalecany u pacjentów z mutacjami DRV-RAM, wiremią ≥100 000 kopii/mL lub liczbą CD4+ <100 x 10⁶/L. U dzieci poniżej 3 lat lub o masie ciała <15 kg stosowanie nie jest zalecane. W ciąży darunavir z rytonawirem można stosować tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko. U osób starszych (>65 lat) zaleca się ostrożność ze względu na współistniejące choroby i zaburzenia czynności wątroby. W trakcie terapii obserwowano ciężkie reakcje skórne (0,4%), w tym zespół DRESS i Stevensa-Johnsona, a także zapalenie wątroby (0,5%), szczególnie u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby B lub C. Konieczne jest monitorowanie enzymów wątrobowych, zwłaszcza u pacjentów z marskością lub podwyższonymi transaminazami przed leczeniem.
aktywność transaminaz, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Gravesa-Basedowa, cytolityczne zapalenie wątroby, cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki, glikoproteina p, immunosupresja, inhibitor CYP3A, klady HIV-1, komórki CD4, kwaśna glikoproteina α1, lek przeciwretrowirusowy, marskość wątroby, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mutacje DRV-RAM, niedobór laktazy, niepełnosprawność ruchowa, nietolerancja galaktozy, odpowiedź wirologiczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, pneumocystoza, przewlekłe zapalenie wątroby, reaktywacja wirusa opryszczki, wiremia HIV-1 RNA, wzmacniacz farmakokinetyczny, zapalenie wątroby indukowane lekiem, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Salmex
Produkt leczniczy Salmex, zawierający flutykazon propionian i salmeterol (w postaci ksynafonianu), dostępny jest w trzech dawkach inhalacyjnych: (100 μg + 50 μg), (250 μg + 50 μg) oraz (500 μg + 50 μg), z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio około 13,3 mg, 13,2 mg i 12,9 mg na dawkę. Leczenie powinno być prowadzone zgodnie z zasadami terapii stopniowanej, z regularnym monitorowaniem objawów klinicznych i badaniami spirometrycznymi. Salmex nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, gdzie konieczne jest stosowanie szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Nagłe pogorszenie objawów lub zwiększenie częstości stosowania leków doraźnych wymaga pilnej oceny lekarskiej i ewentualnej modyfikacji terapii, w tym rozważenia zwiększenia dawki kortykosteroidów. W przypadku uzyskania kontroli astmy zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki Salmex do najmniejszej skutecznej, z regularną oceną stanu pacjenta.
astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, cukrzyca, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazon propionian, gruźlica płuc, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kortykosteroid, krótko działający lek rozszerzający oskrzela, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, ostry objaw astmy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, rysy cushingoidalne, rytonawir, salmeterol, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zaostrzenie astmy, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Ergotamina – Przeciwwskazania stosowania
Ergotamina, alkaloid sporyszu, wykazuje silne działanie agonistyczne na receptory serotoninowe oraz adrenergiczne, co przekłada się na jej naczynioskurczowe właściwości. Preparaty zawierające ergotaminę (Bellergot, Coffecorn forte, Coffecorn mite, Ergotaminum Filofarm) mają liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ergotaminę lub inne alkaloidy sporyszu, a także na substancje pomocnicze, w tym atropinę i fenobarbital w preparacie Bellergot. Ergotamina jest przeciwwskazana u pacjentów z niekontrolowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami naczyń obwodowych (np. choroba Raynauda, zakrzepowe zapalenie żył, miażdżyca), chorobą niedokrwienną serca, po zawale mięśnia sercowego, niewydolnością serca, a także po zabiegach naczyniowych. Dodatkowo, preparat Bellergot nie powinien być stosowany u pacjentów z niewydolnością oddechową, astmą, rozedmą płuc, chorobami wątroby i nerek, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, niedrożnością przewodu pokarmowego oraz schorzeniami neurologicznymi i psychiatrycznymi, takimi jak porfiria, miastenia, choroba Parkinsona czy uzależnienia.
agonista receptora 5-HT1, alkaloid sporyszu, angioplastyka naczyń, antybiotyk makrolidowy, astma, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba Raynauda, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie naczynioskurczowe, działanie teratogenne, inhibitor CYP3A, inhibitor odwrotnej transkryptazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kiłowe zapalenie tętnic, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miastenia, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność dróg moczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk śluzowaty, porfiria, posocznica, receptor adrenergiczny, receptor serotoninowy, rozedma płuc, sepsa, sumatryptan, winian ergotaminy, zakrzepowe zapalenie żył, zarostowe zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego