choroba wieńcowa
Choroba wieńcowa (choroba niedokrwienna serca) to schorzenie wynikające z przewlekłego niedokrwienia mięśnia sercowego spowodowanego zwężeniem lub zamknięciem tętnic wieńcowych. W 95% przypadków jej przyczyną jest miażdżyca, prowadząca do ograniczenia przepływu krwi przez naczynia wieńcowe.
Klinicznie choroba wieńcowa może manifestować się jako stabilna dławica piersiowa, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, zawał serca, niewydolność serca czy nagły zgon sercowy. Objawy typowo obejmują ból zamostkowy o charakterze ucisku, pieczenia lub dławienia, promieniujący do lewego barku, żuchwy lub pleców, nasilający się podczas wysiłku fizycznego.
Diagnostyka choroby wieńcowej opiera się na badaniach nieinwazyjnych (EKG, echokardiografia, próba wysiłkowa, scyntygrafia perfuzyjna, angio-CT tętnic wieńcowych) oraz inwazyjnych (koronarografia). Leczenie obejmuje modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, beta-adrenolityki, statyny, inhibitory ACE) oraz zabiegi rewaskularyzacyjne (angioplastyka wieńcowa, pomostowanie aortalno-wieńcowe).
Prognoza w chorobie wieńcowej zależy od zaawansowania zmian miażdżycowych, stopnia upośledzenia funkcji lewej komory oraz skuteczności leczenia. Kluczowe znaczenie ma prewencja pierwotna i wtórna poprzez kontrolę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, w tym nadciśnienia tętniczego, dyslipidemii, cukrzycy oraz modyfikacja stylu życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Velbienne mini 1 mg + 2 mg
Velbienne mini, zawierający 1 mg estradiolu walerianianu oraz 2 mg dienogestu, jest stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). W badaniach klinicznych fazy III (n=538) odnotowano działania niepożądane o różnej częstości, w tym często występujące: zwiększenie masy ciała, depresja, bóle głowy, nudności, krwawienia z macicy i pochwy, bóle mięśni oraz uderzenia gorąca. Istotne jest zwiększone ryzyko zakrzepicy żylnej, nadciśnienia oraz zmian skórnych. Długotrwałe stosowanie HTZ, zwłaszcza złożonej terapii estrogenowo-progestagenowej, wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju raka piersi (współczynnik ryzyka 1,6–1,8), raka błony śluzowej trzonu macicy (szczególnie przy stosowaniu samych estrogenów) oraz nowotworu jajnika (RR 1,43). Włączenie progestagenu przez minimum 12 dni cyklu zmniejsza ryzyko raka endometrium.
anorgazmia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, dienogest, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, estradiol walerianian, hormonalna terapia zastępcza, jadłowstręt, kandydoza pochwy, łuszczyca, migrena, nadciśnienie, nowotwór piersi, otępienie, parestezje, plamica naczyniowa, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rak błony śluzowej trzonu macicy, rak jajnika, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, terapia estrogenowo-progestagenowa, trądzik, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna - Leksykon chorób i schorzeń
Żyły rozsiane – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Żyły rozsiane (varicose veins) stanowią przewlekłe schorzenie o zazwyczaj łagodnym rokowaniu, jednak badania kohortowe wykazały istotne powiązania między ich ciężkością a zwiększonym ryzykiem śmiertelności (HR 1,37; 95% CI 1,19-1,57; p<0,0001), zwłaszcza w stopniu 3 (HR 1,83; 95% CI 1,48-2,27; p<0,0001), niezależnie od chorób współistniejących. Szczególnie niekorzystne rokowanie obserwuje się u pacjentów z cukrzycą (HR 1,50; 95% CI 1,05-2,15; p=0,0254). Ponadto, żyły rozsiane znacząco zwiększają ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (MACE) (HR 2,05; 95% CI 1,89-2,23; p<0,0001), zwłaszcza u osób poniżej 65 roku życia (HR 2,17) oraz mężczyzn (HR 2,32). Stopień 3 zaawansowania wiąże się z dramatycznym wzrostem ryzyka zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (HR 38,4; 95% CI 16,4-90,1; p<0,0001), co podkreśla konieczność wczesnej diagnostyki i interwencji.
choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, hiperlipidemia, migotanie przedsionków, nadciśnienie, neowaskularyzacja, niewydolność serca, niewydolność żylna, połączenie odpiszczelowo-podkolanowe, połączenie odpiszczelowo-udowe, powikłania sercowo-naczyniowe, przewlekła choroba żylna, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, refluks żylny, terapia uciskowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zdarzenie sercowo-naczyniowe, żyły rozsiane - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Noradrenaline Kabi 1 mg/ml
Noradrenaline Kabi (1 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na noradrenalinę lub substancje pomocnicze, a także w przypadku niedociśnienia tętniczego spowodowanego hipowolemią, gdzie priorytetem jest resuscytacja płynowa. Lek zawiera 3,4 mg sodu w 1 ml koncentratu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie z cyklopropanem lub halotanem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca, w tym migotania komór. Lekarz powinien zachować ostrożność u pacjentów z chorobą wieńcową, nadciśnieniem tętniczym, tachyarytmiami oraz guzem chromochłonnym, gdzie stosowanie noradrenaliny może nasilić objawy lub prowadzić do powikłań kardiologicznych.
choroba wieńcowa, cyklopropan, dieta niskosodowa, guz chromochłonny, hipowolemia, leczenie wazopresyjne, martwica tkanek, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, noradrenalina winian, parametry hemodynamiczne, pheochromocytoma, resuscytacja płynowa, tachyarytmia, wazopresor, zaburzenia perfuzji obwodowej, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Simvachol 10 mg
Simvachol (symwastatyna) w dawkach 10 mg i 20 mg jest wskazany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii oraz mieszanej dyslipidemii, stosowany jako uzupełnienie diety niskocholesterolowej i modyfikacji stylu życia, gdy postępowanie niefarmakologiczne jest niewystarczające. Szczególnym wskazaniem jest rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, gdzie lek stosuje się często w połączeniu z aferezą LDL lub jako alternatywę, gdy inne metody są niedostępne. Simvachol jest również zalecany w prewencji wtórnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z jawną miażdżycą naczyń wieńcowych oraz u chorych z cukrzycą i podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym, niezależnie od poziomu cholesterolu. Tabletki mają postać powlekaną, różnią się kolorem i rozmiarem (10 mg: różowe, 6 mm; 20 mg: żółte, 8 mm) i zawierają laktozę jednowodną (71,19 mg w 10 mg i 142,32 mg w 20 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
afereza LDL, choroba wieńcowa, choroby układu sercowo-naczyniowego, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, leczenie niefarmakologiczne, miażdżyca naczyń wieńcowych, nietolerancja laktozy, prewencja sercowo-naczyniowa, profil lipidowy, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, symwastatyna, tabletka powlekana, zabieg rewaskularyzacji, zaburzenia lipidowe, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Conaret 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Conaret, jest stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory, nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. W terapii niewydolności serca bisoprolol podawany jest we wszystkich dostępnych dawkach (1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg) jako element leczenia skojarzonego z inhibitorami ACE, lekami moczopędnymi oraz glikozydami naparstnicy. W nadciśnieniu tętniczym i chorobie niedokrwiennej serca stosuje się wyższe dawki 5 mg i 10 mg, które poprzez selektywną blokadę receptorów beta-1 obniżają częstość akcji serca i siłę skurczu mięśnia sercowego, co przekłada się na redukcję ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.
beta-bloker, bisoprolol, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, dławica, dławica piersiowa, epizod dławicowy, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, lek moczopędny, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, nadmierna aktywacja, przewlekła niewydolność serca, receptor beta-1 adrenergiczny, układ współczulny, zaburzenie czynności skurczowej lewej komory - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisocard 3,75 mg
Przedawkowanie bisoprololu, selektywnego beta-adrenolityku, może prowadzić do poważnych zaburzeń kardiologicznych, takich jak bradykardia (<50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, ostra niewydolność serca oraz skurcz oskrzeli. Nawet niewielkie przekroczenie dawki terapeutycznej (np. 15 mg zamiast 7,5 mg) może wywołać ciężkie objawy, w tym blok AV III stopnia i zawroty głowy. Maksymalna raportowana dawka przedawkowania sięgała 2000 mg, przy czym obserwowano pełną rekonwalescencję pacjentów. Szczególnie wrażliwi na toksyczne działanie bisoprololu są chorzy z niewydolnością serca, u których zaleca się stopniowe zwiększanie dawki. Objawy przedawkowania obejmują również hipoglikemię i zaburzenia oddechowe, co wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego.
aminofilina, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, duszność, EKG, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, kardiotoksyczność, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie OUN, niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, środek inotropowy, stymulator serca, świszczący oddech, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zastój krwi, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Corsib 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Corsib, wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla selektywnych β-adrenolityków. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy oraz zmęczenie, które zwykle ustępują samoistnie w ciągu 1-2 tygodni od rozpoczęcia terapii. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca bardzo często (≥1/10) występuje bradykardia, a często (≥1/100 do <1/10) pogorszenie niewydolności serca i astenia. Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego pojawiają się niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), natomiast niedociśnienie ortostatyczne i skurcz oskrzeli, szczególnie u chorych z astmą lub POChP, stanowią istotne zagrożenia. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) obserwuje się reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia psychiczne (koszmary senne, omamy) oraz zmiany dermatologiczne, w tym łysienie i zaostrzenie łuszczycy. Monitorowanie parametrów życiowych, funkcji wątroby (AlAT, AspAT) oraz stanu psychicznego jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania bisoprololu.
alergiczny nieżyt nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, enzym wątrobowy, klasyfikacja MedDRA, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omam, POChP, profil bezpieczeństwa leku, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, trigliceryd, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban Bayer 2,5 mg
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg (tabletki powlekane Rivaroxaban Bayer) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 34 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym oraz stany zwiększające ryzyko poważnych krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, obecność żylaków przełyku, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy mózgu lub kręgosłupa, zabiegi neurochirurgiczne lub okulistyczne, krwotok wewnątrzczaszkowy oraz nieprawidłowości naczyniowe (np. tętniaki, wady rozwojowe naczyń wewnątrzrdzeniowych). Ponadto, rywaroksaban nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, fondaparynuks, doustne antykoagulanty), z wyjątkiem szczególnych przypadków zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników żylnych/tętniczych.
cewnik żyły głównej, choroba tętnic obwodowych, choroba wątroby, choroba wieńcowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, enoksaparyna, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie czynne, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, naczynie wewnątrzrdzeniowe, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, tabletka powlekana, terapia przeciwpłytkowa, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, udar mózgu, udar zatokowy, wada żylno-tętnicza, warfaryna, żylaki przełyku - Leksykon substancji czynnych
Męczennica cielista – Działania niepożądane
Męczennica cielista (Passiflora incarnata) jest stosowana w preparatach farmaceutycznych o działaniu uspokajającym, takich jak Valused (40 mg wyciągu suchego z ziela, DER 2-3:1, DER natywny 4-6:1) oraz Sedalia (rozcieńczenie homeopatyczne 3 DH). Profil bezpieczeństwa tych preparatów jest korzystny, jednak w przypadku Valused odnotowano pojedyncze przypadki działań niepożądanych, takich jak nudności oraz tachykardia (>100 uderzeń/min), które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Preparat Sedalia nie wykazał działań niepożądanych w dostępnych danych. Rzadko obserwuje się także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, głównie u osób z indywidualną nietolerancją, co może być związane z innymi składnikami preparatu, np. korzeniem waleriany.
choroba wieńcowa, choroba współistniejąca, compliance, dyskomfort przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, męczennica cielista, niewydolność serca, nudności, Passiflora incarnata, profil bezpieczeństwa, przyspieszenie akcji serca, rozcieńczenie homeopatyczne, tachykardia, wyciąg suchy z ziela męczennicy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kamiren
Doksazosyna, zawarta w produkcie Kamiren, jest alfa1-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz nadciśnienia tętniczego. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów alfa1, co może prowadzić do niedociśnienia ortostatycznego, szczególnie na początku terapii, manifestującego się zawrotami głowy, osłabieniem, a w rzadkich przypadkach omdleniami. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego w początkowej fazie leczenia oraz edukację pacjenta w zakresie unikania sytuacji sprzyjających urazom. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi chorobami serca, takimi jak obrzęk płuc związany ze zwężeniem zastawek, niewydolność serca o różnej etiologii oraz choroba wieńcowa, ze względu na ryzyko destabilizacji hemodynamicznej i zaostrzenia objawów. Doksazosyna jest metabolizowana w wątrobie, co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności tego narządu, a stosowanie u osób z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane.
alfa-adrenolityk, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, doksazosyna, inhibitory fosfodiesterazy typu 5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność lewokomorowa, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, priapizm, rak gruczołu krokowego, receptory alfa-adrenergiczne, wazodilatacja, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności wątroby, zaćma, zastawka dwudzielna, zator płucny, zespół wiotkiej tęczówki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aorty - Leksykon chorób i schorzeń
Migotanie przedsionków typu trzepotanie – Objawy
Trzepotanie przedsionków (atrial flutter) to arytmia charakteryzująca się regularnym rytmem przedsionków o częstości 250-350 uderzeń na minutę, zwykle z blokiem przewodzenia 2:1, co skutkuje częstością komór około 150/min. Objawy zależą głównie od częstości akcji komór i współistniejących chorób serca, obejmując palpitacje, duszność, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, zawroty głowy oraz omdlenia. Około 30% pacjentów może być bezobjawowych, zwłaszcza przy częstości komór <120/min. Trzepotanie może mieć przebieg napadowy, przetrwały lub utrwalony i często przechodzi w migotanie przedsionków. Nieleczone prowadzi do poważnych powikłań, takich jak udar mózgu (z ryzykiem zbliżonym do migotania przedsionków), niewydolność serca, kardiomiopatia tachyarytmiczna, progresja do migotania przedsionków oraz incydenty zatorowo-zakrzepowe.
arytmia, blok przewodzenia, choroba wieńcowa, cukrzyca, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, kardiomiopatia tachyarytmiczna, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przedsionek serca, tachykardia przedsionkowa, trzepotanie przedsionków, udar mózgu, udar niedokrwienny, węzeł przedsionkowo-komorowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca, zatorowość płucna, zawał serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ximve 40 mg
Lek Ximve zawierający symwastatynę jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, przeznaczonych do stosowania doustnego, raz na dobę wieczorem. Zakres dawkowania wynosi od 5 mg do 80 mg na dobę, z modyfikacją dawki co minimum 4 tygodnie. Najwyższa dawka 80 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nie osiągnęli celów terapeutycznych przy niższych dawkach. W hipercholesterolemii pierwotnej dawka początkowa to zwykle 10-20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20-40 mg/dobę przy konieczności redukcji LDL-C powyżej 45%. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zaleca się dawkę początkową 40 mg/dobę, stosowaną jako terapia uzupełniająca. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych dawka wynosi 20-40 mg/dobę. U dzieci i młodzieży (10-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa to 10 mg/dobę, z zakresem do 40 mg/dobę, przy czym doświadczenia u dzieci przed okresem dojrzewania są ograniczone.
afereza LDL, amiodaron, amlodypina, choroba wieńcowa, dieta niskocholesterolowa, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, lomitapid, powikłania sercowo-naczyniowe, poziom LDL-C, preparaty wiążące kwasy żółciowe, skala Tannera, symwastatyna, werapamil, zaburzenia czynności nerek, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Carvedilol-ratiopharm 6,25 mg
Karwedylol, substancja czynna leku Carvedilol-ratiopharm, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz jako leczenie wspomagające umiarkowanej do ciężkiej stabilnej niewydolności serca. Dostępny jest w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Mechanizm działania opiera się na blokadzie receptorów alfa- i beta-adrenergicznych, co skutkuje obniżeniem oporu obwodowego, zmniejszeniem zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen oraz poprawą przepływu wieńcowego. W niewydolności serca karwedylol poprawia funkcję lewej komory i zmniejsza ryzyko progresji choroby oraz hospitalizacji.
Carvedilol-ratiopharm, choroba wieńcowa, diuretyk, epizod dławicowy, funkcja lewej komory, funkcja nerek, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, karwedylol, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, opór obwodowy, pojemność minutowa serca, progresja choroby, przepływ wieńcowy, przewlekła dławica piersiowa, stabilna niewydolność serca, zaostrzenie niewydolności serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atomoksetyna Medice 40 mg
Atomoksetyna Medice, zawierająca chlorowodorek atomoksetyny w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób stosujących jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – konieczne jest zachowanie 2-tygodniowych odstępów czasowych między terapiami. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (takimi jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca zarostowa tętnic, dławica piersiowa, kardiomiopatie, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca zagrażające życiu oraz kanałopatie) oraz ciężkimi zaburzeniami naczyń mózgowych (tętniak, udar mózgu). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
chlorowodorek atomoksetyny, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, epizod psychotyczny, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kardiomiopatia, katecholamina, mania, miażdżyca zarostowa tętnic, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nagła śmierć sercowa, niewydolność serca, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, tabletka powlekana, tętniak naczyń mózgowych, udar mózgu, umiarkowane nadciśnienie tętnicze, wada zastawkowa serca, wrodzona wada serca, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie lękowe, zaburzenie naczyń mózgowych, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Timo-COMOD 0,5 % 5 mg/ml
Lek Timo-COMOD 0,5% (5 mg/ml tymololu maleinianu tymololu 6,84 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na tymolol, inne beta-adrenolityki lub substancje pomocnicze, w tym fosforany (133,6 mg/10 ml, tj. 13,36 mg/ml). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z nadreaktywnością dróg oddechowych, zwłaszcza z astmą oskrzelową (aktualną lub w wywiadzie) oraz ciężką POChP, ze względu na ryzyko zaostrzenia obturacji. Miejscowe stosowanie kropli może prowadzić do systemowego wchłaniania tymololu, co może nasilać objawy obturacyjne.
alergiczny nieżyt nosa, analog prostaglandyny, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk okulistyczny, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, inhibitor anhydrazy węglanowej, leczenie przeciwjaskrowe, lek cholinergiczny, maleinian tymololu, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, tymolol, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zwyrodnienie rogówki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sianta 75 mg
Dabigatran eteksylan, będący prolekiem bezpośrednio hamującym trombinę, wykazuje silne działanie przeciwzakrzepowe poprzez kompetycyjne i odwracalne blokowanie trombiny, co zapobiega przekształceniu fibrynogenu w fibrynę oraz hamuje agregację płytek krwi indukowaną trombiną. Po doustnym podaniu ulega szybkiemu wchłanianiu i przemianie do aktywnego dabigatranu, którego stężenie w osoczu koreluje z wydłużeniem czasu trombinowego (TT), czasu ekarynowego (ECT) oraz czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT). Do monitorowania działania przeciwzakrzepowego stosuje się skalibrowany ilościowo test czasu trombinowego (dTT), ECT oraz aPTT, przy czym wartości powyżej 90 percentyla stężenia dabigatranu lub wydłużone aPTT mogą wskazywać na podwyższone ryzyko krwawienia. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po zabiegach ortopedycznych, po podaniu 220 mg dabigatranu eteksylanu, średnie maksymalne stężenie w osoczu wynosiło 70,8 ng/ml (zakres 35,2-162 ng/ml), a minimalne stężenie 22,0 ng/ml (zakres 13,0-35,7 ng/ml). U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) stosujących dawkę 150 mg, minimalne stężenie wynosiło średnio 47,5 ng/ml (zakres 29,6-72,2 ng/ml).
agregacja płytek krwi, alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, choroba wieńcowa, cukrzyca, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas ekarynowy, czas trombinowy, dabigatran eteksylan, działanie przeciwzakrzepowe, flebografia, hydroliza esterazowa, inhibitor trombiny, kaskada krzepnięcia, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność żylna, prewencja żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, profilaktyka żylnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, proteaza serynowa, test czasu trombinowego w rozcieńczonym osoczu, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Phenylephrine Unimedic 0,05 mg/ml
Fenylefryna, substancja czynna preparatu Phenylephrine Unimedic, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza z lekami wpływającymi na układ współczulny i metabolizm amin katecholowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest łączne stosowanie fenylefryny z nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. iproniazyd, nialamid), które może prowadzić do napadowego nadciśnienia tętniczego i hipertermii, z ryzykiem zgonu, utrzymującym się nawet do 15 dni po odstawieniu inhibitorów. Interakcje z dopaminergicznymi i zwężającymi naczynia alkaloidami sporyszu (np. bromokryptyna, ergotamina) oraz trójpierścieniowymi i noradrenergiczno-serotoninergicznymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. imipramina, wenlafaksyna) mogą skutkować przełomem nadciśnieniowym i zaburzeniami rytmu serca. Ponadto, fenylefryna w połączeniu z guanetydyną, glikozydami nasercowymi, chinidyną czy halogenowymi wziewnymi środkami znieczulającymi (np. desfluran, sewofluran) zwiększa ryzyko arytmii i okołooperacyjnego przełomu nadciśnieniowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz w okresie poporodowym, gdyż leki pobudzające skurcze macicy mogą nasilać działanie fenylefryny, prowadząc do ciężkiego, trwałego nadciśnienia i ryzyka udaru.
alkaloid sporyszu, amina sympatykomimetyczna, anestezjolog, arytmia serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, działanie niepożądane, fenylefryna, glikozyd nasercowy, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja z alkoholem, lek noradrenergiczno-serotoninergiczny, lek pobudzający skurcze macicy, lek trójpierścieniowy, nadciśnienie tętnicze, napadowe nadciśnienie tętnicze, nieselektywny inhibitor MAO, okołooperacyjny przełom nadciśnieniowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, przełom nadciśnieniowy, udar mózgu, wziewny środek znieczulający, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie rytmu serca, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apo-Doxan 1 1 mg
Doksazosyna, będąca selektywnym antagonistą postsynaptycznych alfa1-adrenoreceptorów, wykazuje skuteczne działanie hipotensyjne poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych i zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego, co przekłada się na obniżenie ciśnienia tętniczego utrzymujące się przez 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki. Maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się po 2-6 godzinach, a leczenie charakteryzuje się brakiem tolerancji farmakologicznej oraz minimalnym ryzykiem tachykardii i wzrostu aktywności reninowej osocza. Dodatkowo, doksazosyna korzystnie wpływa na profil lipidowy, obniżając stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego oraz LDL, jednocześnie zwiększając stosunek HDL do cholesterolu całkowitego o 4-13%, co sprzyja redukcji ryzyka miażdżycy i choroby wieńcowej. Lek wykazuje także działanie kardioprotekcyjne poprzez hamowanie przerostu lewej komory, agregacji płytek oraz zwiększenie aktywności tkankowego aktywatora plazminogenu, a także poprawia wrażliwość na insulinę, co jest istotne u pacjentów z cukrzycą i insulinoopornością.
agregacja płytek krwi, aktywność reninowa osocza, badanie ALLHAT, beta-adrenolityk, blokowanie alfa1-adrenoreceptorów, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba wieńcowa, dysfunkcja lewokomorowa, frakcja LDL, gospodarka lipidowa, gospodarka węglowodanowa, incydent zakrzepowo-zatorowy, insulinooporność, kwas moczowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, opór naczyniowy obwodowy, potencjał fibrynolityczny, powikłania sercowo-naczyniowe, przerost lewej komory serca, reakcja ortostatyczna, skaza moczanowa, skurcz oskrzeli, stres oksydacyjny, tachykardia, tkankowy aktywator plazminogenu, triglicerydy, właściwości antyoksydacyjne, wrażliwość na insulinę - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Theraflu Total Grip 500 mg + 6,1 mg + 100 mg
Theraflu Total Grip, zawierający paracetamol (500 mg), chlorowodorek fenylefryny (6,1 mg, odpowiadający 5 mg zasady fenylefryny) oraz gwajafenezynę (100 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz w określonych stanach klinicznych. Ze względu na działanie sympatykomimetyczne fenylefryny, lek nie powinien być stosowany u chorych z chorobami serca (w tym chorobą wieńcową, zaburzeniami rytmu i niewydolnością serca), nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz guzem chromochłonnym nadnerczy. Ponadto, fenylefryna może indukować mydriazę i wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania.
antagonizm farmakologiczny, beta-bloker, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dekongestant, fenylefryna, guz chromochłonny nadnerczy, gwajafenezyna, hipertyreoza, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, lek psychostymulujący, lek sympatykomimetyczny, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niewydolność serca, ostry napad jaskry, paracetamol, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenia rytmu serca