Dawkowanie i sposób podawania
Medoxa 1 mg

Dawkowanie prednizonu w preparacie Medoxa wymaga indywidualnego dostosowania do rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta na terapię. W ostrych, ciężkich postaciach stosuje się wysokie dawki początkowe (duża dawka: 80-100 mg/dobę lub 1,0-3,0 mg/kg mc./dobę), natomiast w chorobach przewlekłych dawki podtrzymujące wynoszą zwykle 5-15 mg/dobę. W leczeniu substytucyjnym zaleca się 5-7,5 mg/dobę podzielone na dwie dawki, z uwzględnieniem specyfiki zespołu nadnerczowo-płciowego (dawka wieczorna zmniejsza nocny wzrost ACTH). W sytuacjach stresowych, takich jak uraz czy operacja, dawkę prednizonu można zwiększyć 2-10-krotnie, a po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami podać do 50 mg/dobę. Dawkę dobowa zwykle podaje się rano (6:00-8:00), choć w zależności od wskazań można ją podzielić na 2-4 dawki. U dzieci zaleca się terapię naprzemienną lub z przerwami, z dawkami dużymi 2-3 mg/kg mc./dobę i dawką podtrzymującą 0,25 mg/kg mc./dobę.

Wskazania
  1. alergiczne reakcje skórne
  2. alergiczne zapalenie naczyń
  3. alergiczne zapalenie spojówek
  4. alergiczny nieżyt nosa
  5. alergiczny wyprysk kontaktowy
  6. artropatia enteropatyczna
  7. astma oskrzelowa
  8. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  9. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  10. chłoniak nieziarniczy
  11. choroba Addisona
  12. choroba Behçeta
  13. choroba Hodgkina
  14. choroba Leśniowskiego-Crohna
  15. choroba Waldenströma
  16. ciężka progresja gruźlicy płuc
  17. ciężki katar sienny
  18. czynne reumatoidalne zapalenie stawów
  19. egzema
  20. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  21. eozynofilowe zapalenie powięzi
  22. erytrodermia
  23. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  24. guz rzekomy oczodołu
  25. guzkowe zapalenie tętnic
  26. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  27. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  28. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  29. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  30. liniowa dermatoza IgA
  31. liszaj ruberowy osutka
  32. liszajec herpetiformis
  33. łupież rubra mieszkowy
  34. łuszczyca krostkowa
  35. łuszczycowe zapalenie stawów
  36. mieszane choroby tkanki łącznej
  37. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  38. myasthenia
  39. naczyniak jamisty
  40. neuropatia nerwu wzrokowego
  41. niedobór ACTH
  42. niewydolność kory nadnerczy
  43. obrzęk Quinckego
  44. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  45. odrzucenie przeszczepu
  46. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  47. oparzenie przełyku
  48. oparzenie zasadowe
  49. opryszczka ciężarnych
  50. orbitopatia endokrynologiczna
  51. ostra białaczka limfoblastyczna
  52. ostra pokrzywka
  53. ostra przerywana trombocytopenia
  54. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  55. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  56. parałuszczyca
  57. pęcherzyca zwykła
  58. pemfigoid pęcherzowy
  59. piodermia zgorzelinowa
  60. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  61. polimialgia reumatyczna
  62. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  63. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  64. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  65. przewlekła białaczka limfatyczna
  66. przewlekła sarkoidoza
  67. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  68. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  69. przewlekłe zapalenie rzęs
  70. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  71. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  72. reakcja Jarischa-Herxheimera
  73. reakcje anafilaktoidalne
  74. reaktywne zapalenie stawów
  75. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  76. rumień guzowaty
  77. sarkoidoza
  78. śródmiąższowe choroby płuc
  79. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  80. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  81. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  82. stwardnienie rozsiane
  83. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  84. szpiczak mnogi
  85. toczeń rumieniowaty układowy
  86. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  87. twardzina układowa
  88. uogólniona ostra osutka krostkowa
  89. usunięcie nadnerczy
  90. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  91. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  92. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  93. wyprysk atopowy
  94. wyprysk bakteryjny
  95. wyprysk kontaktowy
  96. wysypki polekowe
  97. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  98. zapalenie błony naczyniowej oka
  99. zapalenie nadtwardówki
  100. zapalenie rogówki
  101. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  102. zapalenie skórno-mięśniowe
  103. zapalenie stawów kręgosłupa
  104. zapalenie stawów w sarkoidozie
  105. zapalenie tętnicy skroniowej
  106. zapalenie twardówki
  107. zapalenie wielomięśniowe
  108. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  109. zespół nadnerczowo-płciowy
  110. zespół Sézary'ego
  111. zespół Sweeta
  112. zespół Tolosa-Hunta
  113. zespół Westa
  114. ziarniniakowatość Wegenera
  115. ziarniniakowe zapalenie warg
  116. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Dawkowanie leku Medoxa

Dawkowanie leku Medoxa zawierającego prednizon musi być dostosowane indywidualnie do rodzaju i nasilenia choroby oraz reakcji pacjenta na leczenie. Zazwyczaj stosuje się względnie duże dawki początkowe, które w ostrych ciężkich postaciach choroby muszą być znacznie wyższe niż w chorobach przewlekłych. Dawkę podtrzymującą można redukować do najmniejszej skutecznej (zazwyczaj 5-15 mg prednizonu na dobę) w oparciu o objawy kliniczne i odpowiedź pacjenta na terapię.1

W przypadku chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe leczenie małymi dawkami podtrzymującymi.2

Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu)

W leczeniu substytucyjnym zaleca się dawkowanie 5-7,5 mg prednizonu na dobę, podzielone na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, a w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego rano i wieczorem). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu zmniejszenie nocnego wzrostu ACTH i przeciwdziałanie przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby można dodatkowo zastosować mineralokortykoid (fludrokortyzon).3

W sytuacjach dużego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja), współistniejących infekcji itp. może być konieczne zwiększenie dawki 2-3 krotnie, a w przypadku skrajnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.4

W stanach stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami zaleca się podanie do 50 mg prednizonu na dobę tak szybko, jak to możliwe, a następnie zmniejszenie dawki w ciągu kilku dni.5

Farmakoterapia u dorosłych

W farmakoterapii u dorosłych zazwyczaj całą dawkę dobową przyjmuje się wcześnie rano między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). Jednak w zależności od choroby, duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3 dawek.6

Rodzaj dawki Dawka w mg/dobę Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 80-100 (250) 1,0-3,0
Średnia 40-80 0,5-1,0
Mała 10-40 0,25-0,5
Bardzo mała 1,5-7,5 (10) ./.
Chemioterapia skojarzona patrz schemat dawkowania „e” (SD: e)

Dawkowanie u dzieci

W leczeniu dzieci (w okresie wzrostu) zaleca się prowadzenie terapii naprzemiennie lub w miarę możliwości z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.7

Rodzaj dawki Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 2-3
Średnia 1-2
Dawka podtrzymująca 0,25

Redukcja dawki

Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego należy rozpocząć zmniejszanie dawki w zależności od choroby podstawowej. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową.8

Początkowo dawkę zmniejsza się w nieco większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg na dobę. O tym, czy leczenie należy stopniowo przerywać, czy też konieczne jest podanie dawki podtrzymującej, decyduje sytuacja kliniczna.9

Wraz z monitorowaniem aktywności choroby, poniższe kroki mogą służyć jako wytyczne dotyczące zmniejszania dawki:10

  • powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
  • od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień
  • od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
  • od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
  • poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni

Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.11

Schemat dawkowania „e” (SD: e)

W przypadku chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych, terapię należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.12

Poniżej przedstawione są przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:13

Sposób podawania leku Medoxa

Tabletki należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.14

W przypadku farmakoterapii produktem leczniczym Medoxa należy rozważyć, czy możliwa jest alternatywna terapia innym produktem leczniczym. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu dobrych wyników terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, w razie potrzeby monitorując mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.15

Szczególne grupy pacjentów

W niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające, lub konieczne może być zmniejszenie dawki.16

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl