Dawkowanie i sposób podawania
Medoxa 1 mg
Dawkowanie prednizonu w preparacie Medoxa wymaga indywidualnego dostosowania do rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta na terapię. W ostrych, ciężkich postaciach stosuje się wysokie dawki początkowe (duża dawka: 80-100 mg/dobę lub 1,0-3,0 mg/kg mc./dobę), natomiast w chorobach przewlekłych dawki podtrzymujące wynoszą zwykle 5-15 mg/dobę. W leczeniu substytucyjnym zaleca się 5-7,5 mg/dobę podzielone na dwie dawki, z uwzględnieniem specyfiki zespołu nadnerczowo-płciowego (dawka wieczorna zmniejsza nocny wzrost ACTH). W sytuacjach stresowych, takich jak uraz czy operacja, dawkę prednizonu można zwiększyć 2-10-krotnie, a po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami podać do 50 mg/dobę. Dawkę dobowa zwykle podaje się rano (6:00-8:00), choć w zależności od wskazań można ją podzielić na 2-4 dawki. U dzieci zaleca się terapię naprzemienną lub z przerwami, z dawkami dużymi 2-3 mg/kg mc./dobę i dawką podtrzymującą 0,25 mg/kg mc./dobę.
- alergiczne reakcje skórne
- alergiczne zapalenie naczyń
- alergiczne zapalenie spojówek
- alergiczny nieżyt nosa
- alergiczny wyprysk kontaktowy
- artropatia enteropatyczna
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne zapalenie wątroby
- chłoniak nieziarniczy
- choroba Addisona
- choroba Behçeta
- choroba Hodgkina
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba Waldenströma
- ciężka progresja gruźlicy płuc
- ciężki katar sienny
- czynne reumatoidalne zapalenie stawów
- egzema
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
- eozynofilowe zapalenie powięzi
- erytrodermia
- gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- guz rzekomy oczodołu
- guzkowe zapalenie tętnic
- hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
- idiopatyczna plamica małopłytkowa
- idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
- łagodny pemfigoid błony śluzowej
- liniowa dermatoza IgA
- liszaj ruberowy osutka
- liszajec herpetiformis
- łupież rubra mieszkowy
- łuszczyca krostkowa
- łuszczycowe zapalenie stawów
- mieszane choroby tkanki łącznej
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- myasthenia
- naczyniak jamisty
- neuropatia nerwu wzrokowego
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- obrzęk Quinckego
- obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
- odrzucenie przeszczepu
- olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
- oparzenie przełyku
- oparzenie zasadowe
- opryszczka ciężarnych
- orbitopatia endokrynologiczna
- ostra białaczka limfoblastyczna
- ostra pokrzywka
- ostra przerywana trombocytopenia
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- paliatywna terapia chorób nowotworowych
- parałuszczyca
- pęcherzyca zwykła
- pemfigoid pęcherzowy
- piodermia zgorzelinowa
- podostry skórny toczeń rumieniowaty
- polimialgia reumatyczna
- polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
- profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
- profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
- przewlekła białaczka limfatyczna
- przewlekła sarkoidoza
- przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
- przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
- przewlekłe zapalenie rzęs
- przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
- przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
- reakcja Jarischa-Herxheimera
- reakcje anafilaktoidalne
- reaktywne zapalenie stawów
- rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- rumień guzowaty
- sarkoidoza
- śródmiąższowe choroby płuc
- śródmiąższowe zapalenie rogówki
- stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
- stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
- stwardnienie rozsiane
- submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- szpiczak mnogi
- toczeń rumieniowaty układowy
- toksyczna rozpływna martwica naskórka
- twardzina układowa
- uogólniona ostra osutka krostkowa
- usunięcie nadnerczy
- wielopostaciowy rumień wysiękowy
- wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- wyprysk atopowy
- wyprysk bakteryjny
- wyprysk kontaktowy
- wysypki polekowe
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- zapalenie błony naczyniowej oka
- zapalenie nadtwardówki
- zapalenie rogówki
- zapalenie serca w gorączce reumatycznej
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie stawów kręgosłupa
- zapalenie stawów w sarkoidozie
- zapalenie tętnicy skroniowej
- zapalenie twardówki
- zapalenie wielomięśniowe
- zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zespół Sézary'ego
- zespół Sweeta
- zespół Tolosa-Hunta
- zespół Westa
- ziarniniakowatość Wegenera
- ziarniniakowe zapalenie warg
- zwłóknienie płuc
Dawkowanie leku Medoxa
Dawkowanie leku Medoxa zawierającego prednizon musi być dostosowane indywidualnie do rodzaju i nasilenia choroby oraz reakcji pacjenta na leczenie. Zazwyczaj stosuje się względnie duże dawki początkowe, które w ostrych ciężkich postaciach choroby muszą być znacznie wyższe niż w chorobach przewlekłych. Dawkę podtrzymującą można redukować do najmniejszej skutecznej (zazwyczaj 5-15 mg prednizonu na dobę) w oparciu o objawy kliniczne i odpowiedź pacjenta na terapię.1
W przypadku chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe leczenie małymi dawkami podtrzymującymi.2
Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu)
W leczeniu substytucyjnym zaleca się dawkowanie 5-7,5 mg prednizonu na dobę, podzielone na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, a w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego rano i wieczorem). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu zmniejszenie nocnego wzrostu ACTH i przeciwdziałanie przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby można dodatkowo zastosować mineralokortykoid (fludrokortyzon).3
W sytuacjach dużego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja), współistniejących infekcji itp. może być konieczne zwiększenie dawki 2-3 krotnie, a w przypadku skrajnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.4
W stanach stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami zaleca się podanie do 50 mg prednizonu na dobę tak szybko, jak to możliwe, a następnie zmniejszenie dawki w ciągu kilku dni.5
Farmakoterapia u dorosłych
W farmakoterapii u dorosłych zazwyczaj całą dawkę dobową przyjmuje się wcześnie rano między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). Jednak w zależności od choroby, duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3 dawek.6
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/dobę | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|---|
| Duża | 80-100 (250) | 1,0-3,0 |
| Średnia | 40-80 | 0,5-1,0 |
| Mała | 10-40 | 0,25-0,5 |
| Bardzo mała | 1,5-7,5 (10) | ./. |
| Chemioterapia skojarzona | patrz schemat dawkowania „e” (SD: e) | |
Dawkowanie u dzieci
W leczeniu dzieci (w okresie wzrostu) zaleca się prowadzenie terapii naprzemiennie lub w miarę możliwości z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.7
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|
| Duża | 2-3 |
| Średnia | 1-2 |
| Dawka podtrzymująca | 0,25 |
Redukcja dawki
Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego należy rozpocząć zmniejszanie dawki w zależności od choroby podstawowej. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową.8
Początkowo dawkę zmniejsza się w nieco większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg na dobę. O tym, czy leczenie należy stopniowo przerywać, czy też konieczne jest podanie dawki podtrzymującej, decyduje sytuacja kliniczna.9
Wraz z monitorowaniem aktywności choroby, poniższe kroki mogą służyć jako wytyczne dotyczące zmniejszania dawki:10
- powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
- od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień
- od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
- od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
- poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni
Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.11
Schemat dawkowania „e” (SD: e)
W przypadku chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych, terapię należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.12
Poniżej przedstawione są przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:13
- Chłoniak nieziarniczy:
- schemat CHOP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
- schemat COP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
- Przewlekła białaczka limfocytowa:
- „schemat Knospe”: prednizon 75/50/25 mg, dzień 1-3
- Choroba Hodgkina:
- schemat COPP-ABVD: prednizon 40 mg/m², dzień 1-14
- Szpiczak mnogi:
- „schemat Alexanian”: prednizon 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-4
Sposób podawania leku Medoxa
Tabletki należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.14
W przypadku farmakoterapii produktem leczniczym Medoxa należy rozważyć, czy możliwa jest alternatywna terapia innym produktem leczniczym. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu dobrych wyników terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, w razie potrzeby monitorując mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.15
Szczególne grupy pacjentów
W niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające, lub konieczne może być zmniejszenie dawki.16
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania