tabletka powlekana
Tabletka powlekana to postać leku doustnego, która posiada specjalną warstwę (powłokę) otaczającą rdzeń tabletki. Powłoka ta jest nakładana w procesie powlekania i może składać się z różnych substancji, takich jak polimery, cukry, woski czy celuloza.
Powlekanie tabletek służy kilku istotnym celom terapeutycznym: ochronie substancji czynnej przed szkodliwym wpływem środowiska (np. wilgocią, światłem), maskowaniu nieprzyjemnego smaku lub zapachu leku, ułatwieniu połykania, ochronie śluzówki przewodu pokarmowego przed drażniącym działaniem substancji czynnej oraz modyfikowaniu uwalniania substancji czynnej (np. opóźnianie uwalniania, uwalnianie w określonym odcinku przewodu pokarmowego).
W dokumentacji medycznej i charakterystyce produktu leczniczego tabletki powlekane oznaczane są często skrótem „tabl. powl.” Proces powlekania nie zmienia zasadniczo biodostępności leku, chyba że jest to specjalnie zaprojektowana powłoka dojelitowa lub o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki powlekane stanowią obecnie jedną z najpopularniejszych form podania leków doustnych w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Levoxa 500 mg
Lewofloksacyna, substancja czynna leku Levoxa dostępnego w dawkach 250 mg i 500 mg w formie tabletek powlekanych, należy do grupy fluorochinolonów i jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania lewofloksacyny w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wykazały ryzyko uszkodzenia chrząstek u organizmów w okresie wzrostu, co stanowi podstawę do bezwzględnego unikania tego leku w tej grupie pacjentek. Ponadto, ze względu na potencjalne przenikanie lewofloksacyny do mleka matki oraz ryzyko negatywnego wpływu na rozwój niemowlęcia, lek jest jednoznacznie przeciwwskazany podczas laktacji. W przypadku konieczności terapii u kobiet karmiących, zaleca się przerwanie karmienia piersią lub zastosowanie alternatywnego antybiotyku bezpiecznego dla dziecka.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Pramatis 5 mg
Pramatis to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, podawany jako szczawian escytalopramu. Każda dawka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 20 mg substancji czynnej oraz różne ilości laktozy jednowodnej: 65,07 mg, 86,67 mg i 173,34 mg. Tabletki różnią się kształtem i rozmiarem: 5 mg – białe, okrągłe o średnicy 5,7-6,3 mm bez linii podziału; 10 mg – białe, owalne 7,7-8,3 mm długości z rowkiem umożliwiającym podział na dwie równe części; 20 mg – białe, okrągłe 9,2-9,8 mm z krzyżującymi się rowkami pozwalającymi na podział na cztery równe ćwiartki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, hypromelozę, magnezu stearynian oraz krzemionkę koloidalną bezwodną, a otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E 171) i talk.
butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, otoczka tabletki, przewód pokarmowy, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, szczawian, tabletka powlekana - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Neuraxpharm 150 mg
Lacosamide Neuraxpharm jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o mocach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do masy ciała pacjenta oraz rodzaju terapii (monoterapia lub terapia wspomagająca). Lek należy podawać doustnie dwa razy na dobę w równych odstępach około 12 godzin, aby utrzymać stabilne stężenie terapeutyczne. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien ją przyjąć natychmiast, chyba że do kolejnej dawki pozostało mniej niż 6 godzin – wtedy dawkę pomija się, nie stosując podwójnej dawki. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg rozpoczyna się od 50 mg lub 100 mg dwa razy na dobę, z maksymalną dawką do 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii oraz do 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) w terapii wspomagającej.
dawka maksymalna, dawka początkowa, dawkowanie lakozamidu, dostosowanie dawki, lakozamid, masa ciała, monoterapia, podanie doustne, podwójna dawka, pominięcie dawki, regularność przyjmowania leku, schemat dawkowania, stężenie terapeutyczne, stopniowe zwiększanie dawki, tabletka powlekana, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lercanidipine Medreg 20 mg
Lercanidipine Medreg to lek przeciwnadciśnieniowy z grupy antagonistów kanałów wapniowych, pochodna dihydropirydyny, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg (odpowiednio 9,4 mg i 18,8 mg czystej lerkanidypiny). Preparat występuje w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie: dawka 10 mg to tabletki żółte, okrągłe, o średnicy 6,5 ± 0,2 mm, a dawka 20 mg to tabletki różowe, o średnicy 8,5 ± 0,2 mm. Linia podziału na tabletce służy wyłącznie ułatwieniu połykania, nie zaś do dzielenia dawki. Lek jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego u dorosłych pacjentów, u których nie stwierdzono przyczyn wtórnych nadciśnienia.
antagonista wapnia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie tętnicze krwi, działanie hipotensyjne, kanał wapniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lerkanidypina, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, monoterapia nadciśnienia, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, tabletka powlekana, terapia skojarzona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Monkasta 10 mg
Monkasta jest dostępna w formie tabletek powlekanych zawierających 10 mg montelukastu sodowego jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny morelowy kolor i okrągły kształt, co ułatwia ich identyfikację. Rdzeń tabletki zawiera laktozę jednowodną (81,94 mg), celulozę w proszku i mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową jako substancję rozpadową oraz stearynian magnezu jako środek poślizgowy. Otoczka składa się z polimerowego nośnika (hypromeloza 6 cP), pigmentów (dwutlenek tytanu, tlenki żelaza czerwony i żółty), talku oraz glikolu propylenowego jako plastyfikatora. Obecność laktozy jest istotna dla pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy i galaktozy.
cellakloza, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, montelukast, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, otoczka tabletki, plastyfikator, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja rozpadowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amoksiklav 875 mg + 125 mg
Amoksiklav w postaci tabletek powlekanych zawiera 875 mg amoksycyliny (w formie amoksycyliny trójwodnej) oraz 125 mg kwasu klawulanowego (w formie klawulanianu potasu) w stosunku 7:1, co jest kluczowe dla skuteczności terapeutycznej. Każda tabletka dostarcza również 24 mg potasu, co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub chorobami nerek. Tabletki mają charakterystyczne cechy fizyczne: są białe lub kremowe, owalne, obustronnie wypukłe, o wymiarach około 22,5 mm na 10,5 mm, z linią podziału ułatwiającą przełamanie, lecz nie służącą do dzielenia na równe dawki. Skład pomocniczy obejmuje m.in. krzemionkę koloidalną, krospowidon, magnezu stearynian, celulozę mikrokrystaliczną oraz polimerowe składniki powłoki takie jak hypromeloza i etyloceluloza, które zapewniają odpowiednie właściwości mechaniczne i farmaceutyczne tabletki.
alkohol cetylowy, amoksycylina, celuloza mikrokrystaliczna, choroba nerek, cytrynian trietylu, dwutlenek tytanu, etyloceluloza, hypromeloza, interakcja lekowa, klawulanian potasu, krospowidon, krzemionka koloidalna, kwas klawulanowy, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, zaburzenia gospodarki elektrolitowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rovamycine 3 mln j.m.
Rovamycine, zawierający spiramycynę w dawkach 1,5 mln j.m. oraz 3 mln j.m., jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na spiramycynę lub inne antybiotyki makrolidowe ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i krzyżowych. Ze względu na podobieństwo strukturalne makrolidów, stosowanie Rovamycine u osób z historią nadwrażliwości na tę grupę leków może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, co wymaga rozważenia alternatywnych terapii antybiotykowych niespokrewnionych strukturalnie z makrolidami.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Atoris 40 mg
Lek Atoris zawiera atorwastatynę w postaci soli wapniowej w dawkach 10 mg (10,36 mg soli wapniowej), 20 mg (20,72 mg soli wapniowej) oraz 40 mg (41,44 mg soli wapniowej) w formie tabletek powlekanych. Substancją pomocniczą o istotnym znaczeniu jest laktoza jednowodna, obecna we wszystkich dawkach, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład substancji pomocniczych różni się w zależności od dawki: tabletki 40 mg zawierają hypromelozę i krospowidon zamiast alkoholu poliwinylowego oraz makrogol 400 zamiast makrogolu 3000, a także nie zawierają talku, który jest obecny w dawkach 10 mg i 20 mg. Tabletki są białe, okrągłe i lekko wypukłe, pakowane w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 30, 60 lub 90 sztuk.
alkohol poliwinylowy, atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, makrogol 3000, makrogol 400, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, sodu laurylosiarczan, sól sodowa kroskarmelozy, sól wapniowa atorwastatyny, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Citaxin 20 mg
Citaxin to lek w formie tabletek powlekanych zawierających 20 mg citalopramu (w postaci bromowodorku citalopramu 24,98 mg/tabletkę). Tabletki są białe, owalne, obustronnie wypukłe z linią podziału, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna (26,667 mg/tabletkę), co jest istotne przy nietolerancji laktozy u pacjentów. Skład tabletki obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną (E 460), skrobię kukurydzianą, kroskarmelozę sodową, glicerol (E 422), kopowidon oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę (E 464), celulozę mikrokrystaliczną, makrogolu stearynian i tytanu dwutlenek (E 171). Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu, z okresem ważności 4 lata od daty produkcji.
celuloza mikrokrystaliczna, cytalopram, cytalopram bromowodorek, dwutlenek tytanu, glicerol, hypromeloza, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, stearynian makrogolu, substancja błonotwórcza, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ibuxal Plus 200 mg + 500 mg
Preparat Ibuxal Plus, zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 500 mg paracetamolu w jednej tabletce powlekanej, jest wskazany do krótkotrwałego stosowania doustnego u dorosłych i osób w podeszłym wieku. Standardowa dawka początkowa wynosi jedną tabletkę do 3 razy na dobę, z zachowaniem co najmniej 6-godzinnego odstępu między dawkami. W przypadku niewystarczającej kontroli objawów dawkę można zwiększyć do maksymalnie dwóch tabletek do 3 razy na dobę, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 6 tabletek, co odpowiada 3000 mg paracetamolu i 1200 mg ibuprofenu. Lek należy przyjmować podczas posiłku, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apiolin 100 mg
Apiolin, zawierający sertralinę w postaci chlorowodorku, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg i 100 mg. Lek jest wskazany do leczenia epizodów dużej depresji u dorosłych oraz zapobiegania nawrotom tych epizodów, szczególnie u pacjentów z nawracającymi zaburzeniami depresyjnymi. Ponadto, Apiolin znajduje zastosowanie w terapii różnych zaburzeń lękowych, takich jak lęk napadowy z lub bez agorafobii, zespół lęku społecznego oraz zespół stresu pourazowego (PTSD). W leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K) lek jest dopuszczony do stosowania także u dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat, co stanowi istotną opcję terapeutyczną w pediatrii. Tabletki 50 mg można dzielić na równe dawki, natomiast tabletki 100 mg posiadają linię podziału jedynie ułatwiającą połknięcie, nie służącą do dzielenia na równe części.
agorafobia, chlorowodorek, derealizacja, epizod dużej depresji, fobia społeczna, koszmar senny, laktoza jednowodna, lęk napadowy, nadmierne pobudzenie, natrętne myśli, nietolerancja laktozy, PTSD, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, tabletka powlekana, tachykardia, wywiad kliniczny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zapobieganie nawrotom, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lokren 20 20 mg
Lek Lokren 20 zawiera 20 mg betaksololu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych, które można dzielić na pół w celu dostosowania dawki. Standardowa dawka to 20 mg raz na dobę, z zaleceniem stosowania paska kalendarza dla ułatwienia regularności przyjmowania. U pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 20 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak wymagana jest ścisła kontrola lekarska przez około 4 dni na początku terapii. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) dawka powinna zostać zmniejszona do 10 mg (½ tabletki) raz na dobę, z koniecznością monitorowania funkcji nerek. U pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest wymagana zmiana dawkowania, ale wskazana jest ścisła kontrola, zwłaszcza na początku leczenia.
betaksolol chlorowodorek, choroby wątroby, ciężka niewydolność nerek, farmakokinetyka leku, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent geriatryczny, populacja pediatryczna, tabletka powlekana, tolerancja leku, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Soreca 10 mg
Solifenacyny bursztynian, substancja czynna preparatu Soreca (tabletki powlekane 5 mg i 10 mg), należy do leków cholinolitycznych, które mogą wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najistotniejszych objawów należą niewyraźne widzenie, senność oraz uczucie zmęczenia, które mogą znacząco obniżyć koncentrację i czas reakcji pacjenta. Mechanizm działania cholinolitycznego solifenacyny jest odpowiedzialny za te objawy, które mogą pojawić się nagle, co stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Lekarz przepisujący Soreca powinien szczegółowo omówić z pacjentem te ryzyka, indywidualizując zalecenia w zależności od dawki (5 mg lub 10 mg) oraz czynników takich jak wiek, choroby współistniejące i inne stosowane leki.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dokumentacja medyczna, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, lek cholinolityczny, lek psychotropowy, lek uspokajający, niewyraźne widzenie, senność, solifenacyna bursztynian, Soreca, świadoma zgoda pacjenta, tabletka powlekana, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cinacalcet Sandoz 30 mg
Monitorowanie wpływu cynakalcetu (Cinacalcet Sandoz w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg) na zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowe ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych neuropsychiatrycznych, takich jak zawroty głowy i drgawki. Zawroty głowy mogą zaburzać percepcję przestrzenną, równowagę oraz szybkość reakcji, natomiast drgawki stanowią poważne zagrożenie prowadzące do utraty kontroli nad pojazdem. Ryzyko tych objawów może korelować z dawką leku, dlatego szczególną ostrożność należy zachować zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz przy każdej zmianie dawkowania. Lekarz powinien regularnie monitorować pacjenta pod kątem objawów neurologicznych i dostosowywać zalecenia indywidualnie, uwzględniając wiek, stan zdrowia, choroby współistniejące oraz stosowane leki.
alternatywna metoda leczenia, Cinacalcet Sandoz, cynakalcet, dawkowanie, drgawka, działanie niepożądane, historia choroby, objaw neurologiczny, objaw neuropsychiatryczny, percepcja przestrzenna, stan pacjenta, tabletka powlekana, układ nerwowy, wypadek komunikacyjny, zawodowy kierowca, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tranexamic Acid Tillomed 500 mg
Tranexamic Acid Tillomed w dawce 500 mg w postaci tabletek powlekanych stosowany jest doustnie w różnych wskazaniach hemostatycznych, z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała i specyfiki klinicznej. Standardowa dawka w miejscowej fibrynolizie wynosi 15-25 mg/kg mc. (2-3 tabletki) 2-3 razy na dobę. W profilaktyce i leczeniu krwotoków po prostatektomii zaleca się 2 tabletki 3-4 razy na dobę do ustąpienia makroskopowego krwiomoczu. W przypadku obfitych miesiączek dawka wynosi 2 tabletki 3 razy na dobę, nie przekraczając 4 g/dobę (8 tabletek), a leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 dni. Przy ciężkich krwawieniach z nosa stosuje się 2 tabletki 3 razy na dobę przez 7 dni, natomiast po konizacji szyjki macicy 3 tabletki 3 razy na dobę przez 12-14 dni. W urazowym krwotoku w przedniej komorze oka dawka wynosi 2-3 tabletki (25 mg/kg mc.) 3 razy na dobę przez 7 dni. W leczeniu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego dawkowanie jest indywidualne, zwykle 2-3 tabletki 2-3 razy na dobę, stosowane okresowo lub ciągle.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxydolor Fast 5 mg
Oxydolor Fast to lek dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających chlorowodorek oksykodonu w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, co odpowiada odpowiednio 4,48 mg, 8,97 mg i 17,93 mg czystego oksykodonu. Tabletki różnią się wyglądem i wymiarami: 5 mg są ciemnoniebieskie, okrągłe (średnica 6,1 mm, grubość 2,7 mm) i nie posiadają linii podziału; 10 mg to niebieskie, podłużne tabletki (10,1 x 4,6 x 3,2 mm) z linią podziału umożliwiającą podział na dwie równe dawki; 20 mg to jasnoniebieskie, podłużne tabletki (12,1 x 5,2 x 3,5 mm) również z linią podziału. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (od 32,24 mg do 87 mg w zależności od dawki), lecytynę sojową oraz barwniki takie jak czerwień koszenilowa (E124) w dawce 5 mg i żelaza tlenek żółty (E172) w dawce 20 mg, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z alergiami lub nietolerancjami.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek oksykodonu, czerwień koszenilowa, dwutlenek tytanu, indygokarmin, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, makrogol 3350, oksykodon, opioidowy lek przeciwbólowy, środek przeciwzbrylający, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lamivudine Mylan 100 mg
Lamiwudyna, stosowana głównie w terapii wirusowego zapalenia wątroby typu B w dawce 100 mg (np. Lamivudine Mylan), może wywoływać działania niepożądane takie jak zmęczenie i złe samopoczucie, które mają potencjał upośledzania zdolności psychomotorycznych pacjentów. Objawy te mogą negatywnie wpływać na koncentrację, szybkość reakcji oraz procesy decyzyjne, co jest szczególnie istotne w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W praktyce klinicznej konieczne jest uwzględnienie indywidualnego stanu klinicznego pacjenta, współistniejących schorzeń oraz podatności na działania niepożądane podczas oceny ryzyka związanego z terapią lamiwudyną.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, lamiwudyna, lek przeciwwirusowy, praktyka medyczna, schorzenie współistniejące, stan kliniczny, stan psychofizyczny, tabletka powlekana, wirusowe zapalenie wątroby typu B, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Entecavir Polpharma 1 mg
Przedawkowanie entekawiru, stosowanego w terapii wirusowego zapalenia wątroby typu B, wiąże się z potencjalnym ryzykiem toksyczności, choć dostępne dane kliniczne wskazują na relatywnie niskie zagrożenie poważnymi działaniami niepożądanymi. Badania wykazały, że zdrowi ochotnicy przyjmujący dawki do 20 mg/dobę przez 14 dni lub jednorazowo do 40 mg nie doświadczyli niespodziewanych efektów toksycznych. Mimo to, brak jest precyzyjnych danych dotyczących dawki wywołującej specyficzne objawy toksyczności, a teoretycznie możliwe są uszkodzenia wątroby oraz zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami nerek.
dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane, entekawir, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, lek przeciwwirusowy, monitorowanie pacjenta, objawy toksyczności, przedawkowanie entekawiru, tabletka powlekana, toksyczność wątrobowa, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej – Przedawkowanie
Wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej (Prunus africana) stosowany w preparacie Poldanen zawiera 46 mg ekstraktu w proporcji 200:1, z chlorkiem metylenu jako ekstrahentem. Preparat cechuje się szerokim zakresem dawek terapeutycznych, co przekłada się na wysoki profil bezpieczeństwa. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania ani związanych z tym objawów klinicznych, co potwierdza niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Mimo to, zaleca się ostrożność przy długotrwałej terapii lub przekraczaniu dawek, a w przypadku podejrzenia przedawkowania – standardowe postępowanie objawowe i monitorowanie funkcji życiowych pacjenta.
chlorek metylenu, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekstrahent, monitorowanie funkcji życiowych, nietolerancja, postępowanie objawowe, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, Prunus africana, sacharoza, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia, wyciąg gęsty z kory śliwy afrykańskiej, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Walgancyklowir – Dawkowanie i sposób podawania
Walgancyklowir jest prolekiem gancyklowiru, podawanym doustnie w dawce 900 mg dwa razy na dobę, co odpowiada dożylnej dawce 5 mg/kg gancyklowiru dwa razy na dobę. Leczenie początkowe cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki trwa 21 dni, a dawka podtrzymująca to 900 mg raz na dobę. U biorców przeszczepu nerki i innych narządów miąższowych zaleca się profilaktyczne podawanie 900 mg raz dziennie przez 100 dni, z możliwością przedłużenia do 200 dni u przeszczepów nerki. Dawkowanie u dzieci oblicza się według wzoru: dawka [mg] = 7 × BSA [m²] × Clkr [ml/min/1,73 m²], gdzie BSA wylicza się wzorem Mostellera, a klirens kreatyniny wzorem Schwartza z uwzględnieniem ograniczenia Clkr do 150 ml/min/1,73 m². Dawkę zaokrągla się do najbliższej wielokrotności 25 mg, maksymalnie do 900 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę dostosowuje się do klirensu kreatyniny, np. przy Clkr >60 ml/min stosuje się 900 mg 2×/dobę, a przy Clkr 10-24 ml/min dawka początkowa jest niezalecana, a podtrzymująca 450 mg raz na dobę.
ciężka leukopenia, cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki, czynnik krwiotwórczy, gancyklowir, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metoda enzymatyczna, metoda Jaffe’go, neutropenia, nieczynne cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki, niedokrwistość, niewydolność wątroby, oporność wirusa, pacjent dializowany, pancytopenia, powierzchnia ciała, przedawkowanie leku, przeszczep narządu miąższowego, przeszczep nerki, stężenie kreatyniny w surowicy, tabletka powlekana, toksyczne działanie na szpik kostny, transplantacja, trombocytopenia, walgancyklowir, właściwość rakotwórcza, właściwość teratogenna, wzór Mostellera, wzór Schwartza, zaburzenie czynności nerek, zapalenie siatkówki CMV, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Feksofenadyna – Przeciwwskazania stosowania
Feksofenadyna, antagonista receptora histaminowego H1 drugiej generacji, jest stosowana w leczeniu objawów alergii. Głównym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną (feksofenadyny chlorowodorek) lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne (pokrzywka, wysypka, świąd) oraz poważniejsze manifestacje, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli czy wstrząs anafilaktyczny. Preparaty dostępne na rynku zawierają feksofenadynę w dawkach 30 mg, 120 mg oraz 180 mg, a ich skład substancji pomocniczych może się różnić, co wymaga indywidualnej oceny przed zastosowaniem. Linia podziału na tabletkach w dawkach 180 mg służy wyłącznie ułatwieniu połknięcia, a nie podziałowi na równe dawki.
antagonista receptora histaminowego H1, bezpieczeństwo terapii, dawka leku, efekt antycholinergiczny, efekt sedatywny, farmakoterapia, feksofenadyny chlorowodorek, lek antyhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, linia podziału, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, postać farmaceutyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lepsitam 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Lepsitam dostępnego w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych, takich jak senność, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchowej i koncentracji, jest szczególnie wysokie na początku terapii oraz podczas zwiększania dawki. Objawy te mogą znacząco obniżać bezpieczeństwo wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej, dlatego konieczna jest szczegółowa obserwacja pacjenta w tych okresach.
czynności złożone, farmakoterapia, funkcje psychomotoryczne, koordynacja psychoruchowa, Lepsitam, lewetyracetam, objawy niepożądane, osobnicza wrażliwość, ośrodkowy układ nerwowy, początek leczenia, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, terapia lewetyracetamem, wpływ leku, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zawroty głowy, zwiększanie dawki - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram Bluefish 10 mg
Escitalopram Bluefish, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg (zawierających 12,775 mg escytalopramu szczawianu) oraz 20 mg (25,550 mg escytalopramu szczawianu). Lek znajduje zastosowanie w leczeniu epizodów dużej depresji (MDD), różnych postaci zaburzeń lękowych, w tym lęku napadowego z agorafobią lub bez, fobii społecznej, uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). W terapii OCD często konieczne są wyższe dawki i dłuższy czas leczenia niż w przypadku depresji. Tabletki są owalne, obustronnie wypukłe, z rowkiem dzielącym, co umożliwia podział na równe dawki.
anhedonia, atak paniki, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, escytalopram szczawian, fobia społeczna, interakcja lekowa, kołatanie serca, kompulsja, lęk napadowy z agorafobią, major depressive disorder, myśl samobójcza, objawy depresyjne, objawy somatyczne, obsesja, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, uogólnione zaburzenie lękowe, współchorobowość psychiatryczna, zaburzenie lękowe, zaburzenie lęku społecznego, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Memantine Grindeks 10 mg
Memantine Grindeks jest dostępny w formie tabletek powlekanych, z każdą tabletką zawierającą 10 mg memantyny chlorowodorku, co odpowiada 8,3 mg czystej memantyny jako substancji czynnej. Tabletki zawierają również 166,44 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą oraz inne składniki takie jak celuloza mikrokrystaliczna, talk, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią konsystencję, stabilność i właściwości farmaceutyczne. Powłoka tabletek (Opadry II White 33G28707) składa się z hypromelozy, dwutlenku tytanu, laktozy jednowodnej, makrogolu 3000, triacetyny oraz wosku carnauba, co nadaje im biały kolor, połysk oraz elastyczność. Tabletki mają charakterystyczny kształt podłużny, o wymiarach około 12,7 mm długości i 3,7 mm wysokości, z rowkiem umożliwiającym podział na równe dawki.
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, memantyna, memantyny chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, Opadry II, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, triacetyna, wosk carnauba - Leksykon leków
Skład i postać leku – Leflunomide Aurovitas 15 mg
Leflunomide Aurovitas jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg leflunomidu, różniących się zawartością laktozy jednowodnej: odpowiednio 80,2 mg, 75,5 mg i 70,7 mg. Tabletki mają jednolity rozmiar około 7,2 mm, ale różnią się kolorem i oznakowaniem (białe dla 10 mg i 15 mg, jasnożółte dla 20 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną, skrobię żelowaną kukurydzianą, povidon K-30, krzemionkę koloidalną bezwodną, krospowidon typ B oraz magnezu stearynian. Powłoka tabletek zawiera alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek (E171), glicerolu monokaprylokapronian, sodu laurylosiarczan oraz żelaza tlenek żółty (E172) wyłącznie w tabletkach 20 mg.
alkohol poliwinylowy, blister PA/Aluminium/PVC, blister PVC/PVDC/Aluminium, butelka HDPE, dwutlenek tytanu, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, leflunomid, monokaprylokapronian glicerolu, plastyfikator, powidon, skrobia żelowana, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, surfaktant, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty - Leksykon substancji czynnych
Melfalan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Melfalan, substancja czynna leku Alkeran w dawce 2 mg (tabletki powlekane), stosowany w terapii onkologicznej, nie posiada specyficznych badań oceniających jego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W związku z tym brak jest jednoznacznych danych naukowych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów podczas wykonywania tych czynności. Lekarze muszą opierać swoje zalecenia na ogólnej wiedzy o potencjalnych działaniach niepożądanych melfalanu oraz indywidualnej ocenie stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając choroby współistniejące i stosowane leki. Alkeran może wywoływać objawy wpływające na percepcję, koncentrację i szybkość reakcji, co może potencjalnie zwiększać ryzyko podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas tioktynowy – Wskazania do stosowania
Kwas tioktynowy jest skutecznym środkiem w leczeniu objawowej polineuropatii cukrzycowej, zwłaszcza w zakresie zaburzeń czuciowo-ruchowych obwodowego układu nerwowego. Preparaty dostępne na rynku zawierają standardową dawkę 600 mg kwasu tioktynowego i występują w formach roztworów do wstrzykiwań/infuzji (Alatic 600 mg/24 ml, Thiogamma Turbo-Set 600 mg/50 ml), tabletek powlekanych (Thioctic acid Zentiva 600 mg, Thiogamma 600 mg) oraz kapsułek miękkich (Neurolipon-MIP 600 mg). Wskazania obejmują leczenie zarówno zaburzeń czucia (parestezje, dyzestezje, hiperalgezja, allodynia, hipoestezja), jak i funkcji motorycznych w przebiegu polineuropatii cukrzycowej. Formy parenteralne są rekomendowane w ostrzejszych przypadkach, natomiast doustne – w terapii długoterminowej.
allodynia, dyzestezja, hiperalgezja, hipoestezja, kapsułka miękka, kwas tioktynowy, laktoza, obwodowa polineuropatia cukrzycowa, obwodowy układ nerwowy, parestezja, podanie parenteralne, polineuropatia cukrzycowa, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, sorbitol, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia ambulatoryjna, terapia doustna, uszkodzenie nerwów obwodowych, zaburzenie czucia - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Abiazyt 500 mg
Ocena wpływu azytromycyny (dawka 500 mg w postaci tabletek powlekanych, np. ABIAZYT) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje, że lek ten nie wywiera istotnego statystycznie negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne u większości pacjentów. Niemniej jednak, należy uwzględnić ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy oraz drgawki, które mogą znacząco zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów starszych, z zaburzeniami neurologicznymi, chorobami współistniejącymi, stosujących leki o potencjalnych interakcjach oraz u osób wykonujących zawody wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej (np. kierowcy zawodowi, piloci, operatorzy maszyn). Lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko i poinformować pacjenta o konieczności obserwacji objawów oraz ewentualnym czasowym powstrzymaniu się od prowadzenia pojazdów w przypadku ich wystąpienia.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie neurologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja rejestracyjna leku, drgawki, działanie niepożądane, interakcja lekowa, kumulacja leku, percepcja przestrzenna, profil bezpieczeństwa leku, sprawność psychomotoryczna, stan neurologiczny, tabletka powlekana, terapia antybiotykowa, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Klarmin 500 mg
Klarmin to produkt leczniczy dostępny w formie tabletek powlekanych o dawce 500 mg klarytromycyny. Tabletki mają podłużny, obustronnie wypukły kształt i jasnożółte zabarwienie, zawierają substancję pomocniczą o znanym działaniu – żółcień chinolinową (E 104). Skład leku obejmuje zarówno składniki rdzenia (m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, powidon, talk, kwas stearynowy, guma ksantan, magnezu stearynian), jak i otoczki (alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek E 171, talk E 553b, lecytyna sojowa E 322). Powlekanie tabletek ma na celu ułatwienie połykania, maskowanie smaku oraz zapewnienie stabilności klarytromycyny.
celuloza mikrokrystaliczna, charakterystyka produktu leczniczego, guma ksantan, klarytromycyna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, kwas stearynowy, lecytyna sojowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, otoczka powlekająca, podanie doustne, powidon, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, właściwości farmakologiczne, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Benfogamma Forte 300 mg
Lek Benfogamma Forte zawiera 300 mg benfotiaminy w formie tabletek powlekanych, które można dzielić na dawki po 150 mg. Dawkowanie jest uzależnione od wskazania klinicznego: w leczeniu potwierdzonego niedoboru witaminy B1 zaleca się 1 tabletkę (300 mg) na dobę, natomiast w profilaktyce niedoboru oraz w terapii neuropatii i zaburzeń sercowo-naczyniowych spowodowanych niedoborem witaminy B1 stosuje się dawkę początkową ½ tabletki (150 mg) na dobę. Czas terapii wynosi co najmniej 3 tygodnie, po czym dawkę można dostosować w zakresie 150-300 mg na dobę w zależności od odpowiedzi pacjenta. W przypadku braku poprawy należy rozważyć zmianę schematu leczenia.
benfotiamina, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawkowanie leku, linia podziału, neuropatia, niedobór witaminy B1, niewystarczająca odpowiedź, odpowiedź na leczenie, schemat leczenia, tabletka, tabletka powlekana, terapia, wskazanie kliniczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lacosamide Neuraxpharm 50 mg
Produkt leczniczy Lacosamide Neuraxpharm dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg lakozamidu. Tabletki różnią się wymiarami i kolorem, co ułatwia ich identyfikację: 50 mg (różowawe, 10×5 mm), 100 mg (ciemnożółte, 13×6 mm), 150 mg (łososiowe, 15×7 mm) oraz 200 mg (niebieskie, 16,5×7,5 mm). Każda dawka zawiera identyczny rdzeń tabletkowy z substancjami pomocniczymi takimi jak celuloza mikrokrystaliczna (typ 101), hydroksypropyloceluloza, krospowidon (typ B) oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią kompresję, spójność masy tabletkowej oraz szybki rozpad w środowisku wodnym. Otoczka tabletek zawiera alkohol poliwinylowy, makrogol, talk oraz tytanu dwutlenek (E171), a także barwniki (tlenki żelaza i indygotynę) odpowiedzialne za charakterystyczne zabarwienie każdej dawki.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, krospowidon, lakozamid, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, właściwość farmaceutyczna, właściwość przepływowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Augmentin 500 mg + 125 mg
Dawkowanie leku Augmentin 500 mg + 125 mg, zawierającego amoksycylinę i kwas klawulanowy, powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając m.in. rodzaj i lokalizację zakażenia, wiek, masę ciała oraz czynność nerek. Standardowa dawka u dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg to 1500 mg amoksycyliny i 375 mg kwasu klawulanowego na dobę, podawane w trzech dawkach po 500 mg + 125 mg. U dzieci < 40 kg dawka wynosi od 20 mg + 5 mg/kg mc. do 60 mg + 15 mg/kg mc. na dobę, podzielona na trzy dawki, przy czym tabletki nie są zalecane dla dzieci < 25 kg ze względu na brak możliwości dzielenia. U pacjentów z klirensem kreatyniny (CrCl) 10-30 ml/min dawka to 500 mg + 125 mg dwa razy na dobę, a przy CrCl < 10 ml/min – raz na dobę. W przypadku hemodializy podaje się dawkę co 24 godziny oraz dodatkowe dawki podczas i po dializie. Leczenie nie powinno być przedłużane ponad 14 dni bez ponownej oceny klinicznej, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest regularne monitorowanie funkcji wątroby.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, Augmentin, czynność nerek, dawka podzielona, hemodializa, klirens kreatyniny, lek przeciwbakteryjny, nietolerancja przewodu pokarmowego, patogen, postać dożylna, preparat pozajelitowy, tabletka powlekana, umiejscowienie zakażenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie szpiku kostnego, zawiesina doustna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cetirizine Genoptim SPH 10 mg
Cetirizine Genoptim SPH to lek w formie tabletek powlekanych o dawce 10 mg cetyryzyny dichlorowodorku, stosowany w terapii alergii. Tabletki mają biały lub białawy kolor, owalno-prostokątny kształt, z wytłoczoną liczbą „10” oraz linią podziału umożliwiającą podział na dwie równe dawki po 5 mg. Substancją czynną jest cetyryzyna dichlorowodorek 10 mg, a skład tabletki uzupełniają substancje pomocnicze takie jak kroskarmeloza sodowa (substancja rozsadzająca), celuloza mikrokrystaliczna (wypełniacz), krzemionka koloidalna bezwodna (poprawa przepływu proszku) oraz magnezu stearynian (substancja poślizgowa). Powłoka tabletki zawiera hypromelozę 6cP oraz tytanu dwutlenek (E171), co zapewnia ochronę i kontrolowane uwalnianie substancji czynnej.
blister farmaceutyczny, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, cetyryzyna dichlorowodorek, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kontrolowane uwalnianie substancji, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxcarbazepin NeuroPharma 600 mg
Oxcarbazepin NeuroPharma to lek w formie tabletek powlekanych dostępnych w dawkach 150 mg, 300 mg oraz 600 mg okskarbazepiny. Tabletki różnią się kolorem i wymiarami: 150 mg są jasnoszarozielone (4,4×11,1×5,6 mm), 300 mg żółte (5,4×15,1×6,6 mm), a 600 mg różowe (7,0×18,6×8,1 mm). Każda tabletka posiada linię podziału umożliwiającą podzielenie na równe dawki oraz odpowiedni tłoczony napis wskazujący dawkę. Skład substancji pomocniczych obejmuje m.in. krzemionkę, celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę o różnych lepkościach, krospowidon oraz magnezu stearynian, zróżnicowany w zależności od mocy tabletki. Otoczka zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek, makrogol 8000 oraz barwniki żelaza tlenkowe i talk.
blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka stomatologiczna, linia podziału, makrogol, okskarbazepin, okskarbazepina, opadry pink, produkt leczniczy, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, talk, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Synoptis 150 mg
Stosowanie darunawiru w terapii przeciwretrowirusowej u kobiet w okresie rozrodczym, zwłaszcza w ciąży, wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa darunawiru w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród czy rozwój pourodzeniowy potomstwa. Darunavir Synoptis, stosowany w skojarzeniu z rytonawirem w małej dawce, może być podawany ciężarnym wyłącznie po dokładnej analizie korzyści dla matki i dziecka. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania darunawiru do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach wykazały obecność leku w mleku oraz toksyczność przy dawkach 1000 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na konieczność zachowania ostrożności w okresie laktacji.
badanie przedkliniczne, darunawir, działanie niepożądane, działanie teratogenne, infekcja HIV, karmienie piersią, lek przeciwretrowirusowy, mleko kobiece, okres rozrodczy, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rytonawir, tabletka powlekana, transmisja wertykalna, wertykalna transmisja wirusa, zakażenie HIV - Leksykon leków
Skład i postać leku – Quetiapine Fair-Med 100 mg
Quetiapine Fair-Med jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 300 mg, zawierających kwetiapinę w postaci fumaranu. Tabletki różnią się kolorem, kształtem i rozmiarem, a dawki 100 mg, 200 mg i 300 mg posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe części. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną w ilościach od 7,00 mg (25 mg tabletka) do 84,00 mg (300 mg tabletka), co jest istotne przy nietolerancji laktozy. Rdzeń tabletek zawiera także hypromelozę, wapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobię kukurydzianą, karboksymetyloskrobię sodową, magnezu stearynian, celulozę mikrokrystaliczną, talk oraz krzemionkę koloidalną bezwodną. Skład otoczki różni się w zależności od dawki, zawierając m.in. tlenki żelaza, tytanu dwutlenek, makrogol 400, hydroksypropylocelulozę i żółcień pomarańczową (E110).
celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, kwetiapina, kwetiapina fumaran, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan dwuwodny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Adablok 5 mg
Produkt leczniczy Adablok dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających solifenacyny bursztynian w dawkach 5 mg (odpowiadającej 3,8 mg solifenacyny) oraz 10 mg (odpowiadającej 7,5 mg solifenacyny). Tabletki mają okrągły kształt i różnią się kolorem oraz symbolem wytłoczonym na powierzchni: 5 mg jest jasno-żółta z symbolem „390”, a 10 mg jasno-różowa z symbolem „391”. Substancją pomocniczą o istotnym znaczeniu jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi odpowiednio 109,0 mg w tabletce 5 mg oraz 104,0 mg w tabletce 10 mg. Rdzeń tabletek zawiera także skrobię kukurydzianą, hypromelozę 6 mPa·s oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z hypromelozy, makrogolu 8000, talku, tytanu dwutlenku (E171) oraz odpowiednio żółtego (E172) lub czerwonego (E172) tlenku żelaza, nadających charakterystyczne barwy preparatom.
Adablok, blister PVC/Aclar-Aluminium, blister PVC/PVDC/Aluminium, hypromeloza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol 8000, otoczka tabletki, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, skrobia kukurydziana, solifenacyna, solifenacyny bursztynian, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, właściwość terapeutyczna, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Calipra 20 mg
Produkt leczniczy Calipra 20 mg zawiera atorwastatynę w dawce 20 mg (jako atorwastatyna wapniowa trójwodna) w postaci tabletek powlekanych o średnicy około 9,0 mm. Tabletki są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki oraz z wytłoczoną liczbą „20” na odwrocie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną w ilości 91,63 mg na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze wpływają na stabilność, rozpad i właściwości fizyczne tabletki, a powłoka zawiera m.in. tytanu dwutlenek (E171) nadający białą barwę.
atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa trójwodna, blister PVC/TE/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, środek rozsadzający, stabilizator pH, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, substancja smarująca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Staveran 40 40 mg
Lek Staveran zawiera werapamilu chlorowodorek w dawkach 40 mg, 80 mg oraz 120 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o różnym wyglądzie i zawartości laktozy jednowodnej (od 19,99 mg do 45,00 mg) oraz barwników: E110 (żółcień pomarańczowa) dla dawek 40 mg i 80 mg oraz E104 (żółcień chinolinowa) dla dawki 120 mg. Tabletki 40 mg są pomarańczowe, bez linii podziału, natomiast 80 mg i 120 mg mają linię podziału i różnią się kolorem (pomarańczowe i żółte). Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują m.in. żelatynę, celulozę krystaliczną, laktozę jednowodną, krzemionkę koloidalną, magnezu stearynian, talk i skrobię ziemniaczaną, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 6000, dwutlenek tytanu i talk, z dodatkiem specyficznych barwników dla poszczególnych dawek.
celuloza krystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, skrobia ziemniaczana, środek ostrożności, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, werapamilu chlorowodorek, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa