nietolerancja sacharozy
Nietolerancja sacharozy to zaburzenie trawienne spowodowane niedoborem enzymu sacharazy, odpowiedzialnego za rozkład sacharozy (cukru stołowego) na glukozę i fruktozę. W wyniku niedoboru tego enzymu, sacharoza nie jest prawidłowo trawiona w jelicie cienkim, co prowadzi do fermentacji przez bakterie jelitowe w okrężnicy.
Objawy nietolerancji sacharozy obejmują wzdęcia, bóle brzucha, nudności, kurczowe bóle żołądka, biegunkę oraz nadmierne oddawanie gazów. Symptomy pojawiają się zwykle w ciągu kilku godzin po spożyciu produktów zawierających sacharozę. Nasilenie objawów zależy od ilości spożytej sacharozy oraz stopnia niedoboru enzymu.
Diagnostyka nietolerancji sacharozy opiera się na wywiadzie klinicznym, dzienniku żywieniowym, testach oddechowych mierzących poziom wodoru w wydychanym powietrzu po spożyciu sacharozy oraz badaniach histopatologicznych biopsji jelita cienkiego. W niektórych przypadkach wykonuje się również badanie aktywności sacharazy w wycinkach błony śluzowej jelita.
Leczenie nietolerancji sacharozy polega głównie na modyfikacji diety poprzez ograniczenie lub eliminację produktów bogatych w sacharozę, takich jak cukier stołowy, niektóre owoce, słodycze czy przetworzone produkty spożywcze. W ciężkich przypadkach możliwe jest stosowanie preparatów enzymatycznych zawierających sacharazę. Istotna jest edukacja pacjenta dotycząca czytania etykiet produktów i identyfikowania źródeł sacharozy w diecie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Faringosept 10 mg
Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania Faringoseptu, zawierającego 10 mg ambazonu jednowodnego w tabletce do ssania, ani nie opisano w literaturze medycznej specyficznych objawów klinicznych związanych z dawkami przekraczającymi terapeutyczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania nie istnieje swoista odtrutka neutralizująca ambazon, dlatego leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący. W sytuacjach znacznego przedawkowania zaleca się indukcję wymiotów, płukanie żołądka w warunkach szpitalnych, monitorowanie stanu pacjenta oraz dostosowanie terapii objawowej do aktualnego stanu klinicznego. Warto zwrócić uwagę, że preparat zawiera sacharozę i laktozę jednowodną, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tych cukrów.
ambazon jednowodny, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, Faringosept, indukcja wymiotów, leczenie objawowe, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, postać farmaceutyczna, potencjał toksyczny, przewód pokarmowy, reakcje niepożądane, tabletki do ssania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auroverin MR 200 mg
Auroverin MR, zawierający 200 mg chlorowodorku mebeweryny w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, może wywoływać działania niepożądane głównie o charakterze reakcji nadwrażliwości. Wśród zgłaszanych objawów dominują reakcje immunologiczne, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, które mogą prowadzić do niedociśnienia, skurczu oskrzeli, obrzęku krtani i wstrząsu. Dodatkowo obserwuje się objawy skórne takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy oraz różnorodne wysypki o charakterze rumieniowym, grudkowym lub plamisto-grudkowym. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana ze względu na ograniczone dane epidemiologiczne i fakt, że zostały one zidentyfikowane w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu.
atopia, chlorowodorek mebeweryny, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, niedociśnienie, nietolerancja sacharozy, objaw skórny, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, obturacja dróg oddechowych, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wysypka plamisto-grudkowa, zmiana skórna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Valdispert Stres 200 mg + 68 mg
Valdispert Stres to preparat w formie tabletek drażowanych zawierający 200 mg wodno-alkoholowego wyciągu suchego z korzenia kozłka lekarskiego (odpowiadającego 800-1340 mg wysuszonego korzenia) oraz 68 mg suchego wyciągu z szyszek chmielu (odpowiadającego 272-544 mg wysuszonych szyszek). Substancje te pozyskiwane są odpowiednio w etanolu 70% i 40%. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników aktywnych lub pomocniczych, w tym na glukozę (46,5 mg/tabletkę), laktozę (14,45 mg/tabletkę) oraz sacharozę (166,17 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją cukrów, w tym laktozy, glukozy, sacharozy oraz rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu węglowodanów.
chmiel zwyczajny, dysfagia, dziedziczne zaburzenie, kozłek lekarski, nadwrażliwość na chmiel, nadwrażliwość na składniki leku, niedobór laktazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja glukozy, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, reakcja nadwrażliwości, tabletka drażowana, wyciąg z kozłka lekarskiego, wyciąg z szyszek chmielu, wywiad alergologiczny, zaburzenie połykania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prazol 40 mg
Lek Prazol w dawce 40 mg, zawierający omeprazol jako substancję czynną, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w terapii chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu żołądkowego. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na omeprazol, inne pochodne benzoimidazolu oraz substancje pomocnicze, zwłaszcza sacharozę (160,05 mg na kapsułkę), która może być problematyczna u pacjentów z nietolerancją sacharozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie Prazolu z nelfinawirem, ze względu na istotne interakcje farmakologiczne prowadzące do obniżenia skuteczności terapii przeciwwirusowej u pacjentów z HIV. W związku z tym, u pacjentów leczonych nelfinawirem lub planujących takie leczenie, a także u osób z potwierdzoną nadwrażliwością na omeprazol lub inne inhibitory pompy protonowej, należy unikać stosowania Prazolu. W przypadku wystąpienia przeciwwskazań wskazane jest rozważenie alternatywnych metod leczenia, dostosowanych do indywidualnego stanu klinicznego pacjenta i profilu bezpieczeństwa innych preparatów.
inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, kapsułka dojelitowa, nadwrażliwość na lek, nelfinawir, nietolerancja sacharozy, omeprazol, pochodna benzoimidazolu, sacharoza, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zakażenie HIV, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Stygmistanon 60 mg
Lek Stygmistanon w postaci tabletek powlekanych zawierających 60 mg pirydostygminy bromku jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym na bromki. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej (114 mg) oraz sacharozy (53 mg) w każdej tabletce, co stanowi istotne ograniczenie u osób z nietolerancją tych cukrów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także niedrożność mechaniczna przewodu pokarmowego oraz układu moczowego, niezależnie od lokalizacji i etiologii, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań. W praktyce klinicznej należy unikać stosowania Stygmistanonu u pacjentów z udokumentowanymi reakcjami alergicznymi na pirydostygminę lub bromki, potwierdzoną niedrożnością jelitową lub układu moczowego oraz u osób z ciężką nietolerancją laktozy lub sacharozy. W takich przypadkach wskazane jest rozważenie alternatywnych metod leczenia, które nie niosą ryzyka powikłań związanych z wymienionymi przeciwwskazaniami. Decyzja terapeutyczna powinna uwzględniać dokładną weryfikację wywiadu alergicznego oraz diagnostykę obrazową w celu wykluczenia niedrożności.
kamienie moczowe, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedrożność jelitowa, niedrożność przewodu pokarmowego, niedrożność układu moczowego, nietolerancja cukrów, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, pirydostygmina bromek, pirydostygminy bromek, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja alergiczna, sacharoza, Stygmistanon, tabletki powlekane, zwężenie cewki moczowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omeprazole Mercapharm 20 mg
Omeprazole Mercapharm w dawce 20 mg, podawany w formie kapsułek dojelitowych, jest wskazany do stosowania u dorosłych w standardowym schemacie 1 kapsułka raz na dobę przez 14 dni, z możliwością przedłużenia terapii o 2-3 dni w celu uzyskania pełnej poprawy objawów zgagi, która u większości pacjentów ustępuje w ciągu 7 dni. Lek należy przyjmować rano, popijając niegazowaną wodą, a kapsułki powinny być połykane w całości; alternatywnie można podać zawartość kapsułki wymieszaną z kwaśnym sokiem owocowym lub musem jabłkowym, przy czym nie zaleca się stosowania mleka ani wody gazowanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niewydolnością wątroby, u których wymagana jest konsultacja lekarska przed rozpoczęciem terapii, natomiast u osób z niewydolnością nerek oraz osób starszych (>65 lat) modyfikacja dawki nie jest konieczna.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Theraflu MAX GRIP 1000 mg + 10 mg + 70 mg
Lek Theraflu MAX GRIP zawiera 1000 mg paracetamolu, 10 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 70 mg kwasu askorbinowego w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki aktywne i substancje pomocnicze (m.in. sacharoza 5210 mg, sód 118 mg, barwniki E110, E122 oraz aspartam 80 mg). Lek jest niewskazany u pacjentów stosujących inhibitory MAO w ciągu ostatnich 14 dni, z jaskrą zamykającego się kąta, nadczynnością tarczycy, cukrzycą, guzem chromochłonnym nadnerczy, chorobami sercowo-naczyniowymi (np. choroba niedokrwienna serca, arytmie, nadciśnienie tętnicze) oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko interakcji i działań niepożądanych, takich jak przełom nadciśnieniowy, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego czy hepatotoksyczność.
arytmia, beta-blokery, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, fenylefryna, fenylketonuria, fenyloalanina, guz chromochłonny nadnerczy, hepatotoksyczność, inhibitory MAO, jaskra zamykającego się kąta, kwas askorbowy, leki przeciwnadciśnieniowe, leki sympatykomimetyczne, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nietolerancja sacharozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, rozrost gruczołu krokowego, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Progastim 20 mg
Produkt leczniczy Progastim, zawierający omeprazol, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na omeprazol lub inne leki z grupy podstawionych benzoimidazoli ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, preparat zawiera 80,02 mg sacharozy w jednej kapsułce, co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją sacharozy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na omeprazol, inne inhibitory pompy protonowej oraz składniki pomocnicze, w tym sacharozę. Postać farmaceutyczna leku – kapsułki dojelitowe o rozmiarze 2 – może stanowić ograniczenie u pacjentów z trudnościami w połykaniu.
dysfagia, działanie niepożądane, farmakokinetyka, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, kapsułka dojelitowa, mikropeletka omeprazolu, nadwrażliwość na omeprazol, nelfinavir, nietolerancja sacharozy, omeprazol, podstawiony benzoimidazol, Progastim, reakcja krzyżowa, substancja czynna, terapia przeciwwirusowa - Leksykon substancji czynnych
Cefadroksyl – Przeciwwskazania stosowania
Cefadroksyl, antybiotyk z grupy cefalosporyn pierwszej generacji, jest przeciwwskazany u pacjentów z udokumentowaną nadwrażliwością na substancję czynną oraz na inne cefalosporyny ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej, która występuje u około 5-10% pacjentów uczulonych na beta-laktamy. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu preparatu Valdocef, gdzie przeciwwskazaniem są także ciężkie reakcje na penicyliny i inne beta-laktamy oraz alergia na soję lub orzeszki ziemne. Ponadto, preparaty zawierają różne substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, sacharoza (w dawkach do 2780 mg/5 ml), sodu benzoesan (do 5 mg/5 ml), laktoza czy czerń brylantowa BN (0,049 mg w kapsułkach Valdocef 500 mg), które mogą stanowić dodatkowe przeciwwskazania, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją laktozy, sacharozy lub alergią na składniki pomocnicze. W praktyce klinicznej konieczne jest dokładne przeanalizowanie wywiadu alergicznego pacjenta oraz składu preparatu cefadroksylu przed jego przepisaniem. W przypadku przeciwwskazań do stosowania cefadroksylu lub jego substancji pomocniczych, wskazane jest rozważenie alternatywnych antybiotyków spoza grupy beta-laktamów lub wyboru innej postaci farmaceutycznej tego samego leku. Wątpliwości dotyczące nadwrażliwości krzyżowej między cefalosporynami a penicylinami powinny być wyjaśnione za pomocą testów alergologicznych. Priorytetem jest minimalizacja ryzyka działań niepożądanych poprzez indywidualizację terapii i staranny dobór preparatu, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na antybiotyki beta-laktamowe.
alergia na soję, antybiotyk beta-laktamowy, benzoesan sodu, cefadroksyl, cefalosporyna, cefalosporyna pierwszej generacji, działanie niepożądane, glikol propylenowy, infekcja bakteryjna, lecytyna sojowa, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, penicylina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, test alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Kalium bichromicum – Przeciwwskazania stosowania
Kalium bichromicum, stosowane w homeopatii w różnych rozcieńczeniach (np. 3 CH w Coryzalii z dawką 0,333 mg oraz D4 w Tonsillopasie z 1 g w 10 g roztworu), posiada istotne przeciwwskazania. Podstawowym jest nadwrażliwość na dwuchromian potasu oraz inne substancje czynne i pomocnicze, takie jak sacharoza (w Coryzalii) czy etanol 25% V/V (w Tonsillopasie). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na chrom, brom oraz produkty pochodzenia pszczelego (Apisinum D6 w Tonsillopasie). Wystąpienie objawów nadwrażliwości wymaga natychmiastowego zaprzestania terapii i konsultacji lekarskiej.
alternatywna metoda leczenia, Ammonium bromatum, Apisinum, choroba alkoholowa, Coryzalia, dwuchromian potasu, działanie niepożądane, nadwrażliwość na brom, nadwrażliwość na chrom, nadwrażliwość na produkty pszczele, nadwrażliwość na substancje czynne, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nietolerancja sacharozy, objawy nadwrażliwości, postać farmaceutyczna, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja czynna, Tonsillopas - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aprepitant Accord 80 mg; 125 mg
Lek Aprepitant Accord, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 80 mg i 125 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na aprepitant lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (80 mg sacharozy w kapsułce 80 mg oraz 125 mg sacharozy w kapsułce 125 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężką nietolerancją sacharozy. Przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie aprepitantu z lekami, które mogą wchodzić w niebezpieczne interakcje farmakokinetyczne, prowadząc do zwiększenia ryzyka poważnych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes czy wydłużenie odstępu QT.
aprepitant, arytmia, astemizol, cyzapryd, interakcje lekowe, kapsułki twarde, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, nietolerancja sacharozy, pimozyd, prokinetyk, schizofrenia, terfenadyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dololibre 50 mg/ml
Naproksen, substancja czynna zawarta w produkcie Dololibre w stężeniu 50 mg/ml w postaci zawiesiny doustnej, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym z grupy pochodnych kwasu propionowego (kod ATC: M01AE02). Jego główny mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn i skutkuje działaniem przeciwbólowym, przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym, a także hamowaniem agregacji płytek krwi oraz stabilizacją błon lizosomów. Działanie naproksenu jest niezależne od osi przysadka mózgowa-nadnercza, co potwierdzają badania na zwierzętach z usuniętymi nadnerczami. Skuteczność i bezpieczeństwo naproksenu zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych, w tym u populacji pediatrycznej, gdzie wykazano akceptowalny profil bezpieczeństwa przy odpowiednim dawkowaniu i monitorowaniu.
agregacja płytek krwi, błona lizosomalna, bradykinina, dieta niskosodowa, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, inhibitor cyklooksygenazy, lek przeciwreumatyczny, mechanizm działania naproksenu, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja sacharozy, parahydroksybenzoesan metylu, populacja pediatryczna, substancja aktywna, synteza prostaglandyn, układ dopełniacza, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Kwas dehydrocholowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas dehydrocholowy, stosowany w preparatach takich jak Raphacholin C i Raphacholin Forte, wykazuje działanie żółciopędne poprzez zwiększenie objętości wydzielanej żółci. Terapia tym związkiem wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, zwłaszcza u pacjentów z kamicą żółciową, gdyż może dojść do przesunięcia kamieni w drogach żółciowych i powikłań z tym związanych. Preparat Raphacholin Forte zawiera 250 mg kwasu dehydrocholowego i jego stosowanie powyżej 7 dni wymaga konsultacji lekarskiej. Ponadto, lek ten nie jest zalecany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej.
drogi żółciowe, działanie żółciopędne, kamica przewodowa, kamica żółciowa, kwas dehydrocholowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy, Raphacholin C, Raphacholin Forte, reakcja alergiczna, schorzenia dróg żółciowych, sekrecja żółci, wydzielanie żółci, zaburzenia dróg żółciowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie dróg żółciowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medikinet CR 10 mg 10 mg
Medikinet CR (chlorowodorek metylofenidatu) w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na metylofenidat lub substancje pomocnicze (w tym sacharozę w dawkach od 63,57 mg do 159,22 mg na kapsułkę), jaskra, guz chromochłonny nadnerczy, nadczynność tarczycy, a także stosowanie nieselektywnych i nieodwracalnych inhibitorów MAO (oraz 14 dni po ich odstawieniu) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Przeciwwskazania obejmują również ciężkie zaburzenia psychiczne, takie jak ciężka depresja, jadłowstręt psychiczny, skłonności samobójcze, objawy psychotyczne, mania, schizofrenia, zaburzenia osobowości typu borderline oraz niekontrolowaną ciężką chorobę afektywną dwubiegunową typu I. Ze względu na działanie sympatykomimetyczne leku, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, kardiomiopatiami, zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie, zaburzeniami rytmu serca oraz kanałopatiami.
anomalia naczyniowa, antagonista receptora H2, bezkwaśność żołądka, chlorowodorek metylofenidatu, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, ciężkie nadciśnienie tętnicze, działanie sympatykomimetyczne, farmakokinetyka leku, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor pompy protonowej, jadłowstręt psychiczny, jaskra, kanałopatia, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kardiomiopatia, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający kwas żołądkowy, mania, metylofenidat, nadczynność tarczycy, nadużywanie substancji psychoaktywnych, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja sacharozy, niewydolność serca, objaw psychotyczny, osobowość chwiejna emocjonalnie, padaczka, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, schizofrenia, skłonność samobójcza, tętniak mózgu, tyreotoksykoza, udar, wrodzona wada serca, zaburzenie anorektyczne, zaburzenie naczyń mózgowych, zaburzenie psychopatyczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Chlorchinaldin o smaku czarnej porzeczki 2 mg
Chlorchinaldin w postaci tabletek do ssania zawiera 2 mg chlorochinaldolu i jest wskazany do miejscowego leczenia zakażeń bakteryjnych i grzybiczych jamy ustnej oraz gardła, w tym gingivitis, periodontitis, stomatitis oraz kandydozy jamy ustnej wywołanej przez Candida albicans. Lek wykazuje działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, co czyni go skutecznym w eliminacji patogenów odpowiedzialnych za te stany, zwłaszcza w przypadkach zakażeń wtórnych po terapii antybiotykowej, które zaburzają naturalną florę bakteryjną. Tabletki do ssania zapewniają przedłużone uwalnianie substancji czynnej bezpośrednio w miejscu infekcji, co zwiększa efektywność terapeutyczną.
Candida, Candida albicans, chlorochinaldol, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, flora bakteryjna jamy ustnej, gingivitis, kandydoza jamy ustnej, leczenie miejscowe, nietolerancja sacharozy, periodontitis, pleśniawka, stomatitis, tabletka do ssania, terapia antybiotykowa, właściwość przeciwdrobnoustrojowa, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sal Ems factitium
Tabletki musujące Sal Ems factitium zawierają 450 mg sztucznej soli emskiej, w tym znaczące ilości sodu (do 9,26 mmol, czyli 213 mg na tabletkę), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy ze względu na ryzyko nasilenia wydzielania kwasu solnego. Preparat może również prowadzić do powikłań układu moczowego, takich jak tworzenie kamieni nerkowych oraz zwiększone ryzyko zakażeń dróg moczowych, poprzez zmianę pH moczu i wpływ na florę bakteryjną. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z upośledzoną czynnością nerek oraz tych kontrolujących spożycie sodu, np. z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca czy obrzękami. W składzie preparatu znajdują się także sacharoza i inne substancje pomocnicze, co wymaga ostrożności u chorych na cukrzycę oraz u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy czy niedobór sacharazy-izomaltazy.
benzoesan sodu, bromek sodu, chlorek sodu, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cukrzyca, fosforan sodu, gospodarka fosforanowa, kamienie nerkowe, kwas żołądkowy, nadciśnienie tętnicze, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, równowaga kwasowo-zasadowa, siarczan potasu, siarczan sodu, wodorowęglan sodu, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zakażenie dróg moczowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calcium Polfarmex 115 mg Ca 2+/5 ml
Preparat Calcium Polfarmex w formie syropu zawiera 115 mg jonów wapnia na 5 ml i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (wapnia glubonian 29,4 g/100 ml i wapnia laktobionian 6,4 g/100 ml) oraz substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (1,5 g/5 ml), etanol (7,3 mg/5 ml) i benzoesan sodu (10 mg/5 ml). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest hiperkalcemia, hiperkalciuria oraz znaczna niewydolność nerek, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń gospodarki wapniowej, powikłań sercowo-naczyniowych, kalcyfikacji tkanek miękkich i uszkodzenia nerek. W tych stanach suplementacja wapnia może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, w tym zaburzeń rytmu serca i kamicy nerkowej.
calcium polfarmex, choroba sercowo-naczyniowa, demineralizacja kości, glikozydy nasercowe, glubonian wapnia, gospodarka wapniowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, jony wapnia, kalcyfikacja naczyń, kamienie nerkowe, laktobionian wapnia, nadwrażliwość, naparstnica, nietolerancja sacharozy, niewydolność nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Validol 60 mg
Validol 60 mg w formie tabletek do ssania zawiera mieszaninę mentolu i izowalerianianu mentylu jako substancje czynne. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników, w tym substancji pomocniczych, zwłaszcza sacharozę (1,158 g na tabletkę). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego reakcje na mentol, związki walerianowe oraz wcześniejsze epizody nietolerancji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą, nietolerancją sacharozy lub zaburzeniami gospodarki węglowodanowej ze względu na wysoką zawartość sacharozy w preparacie.
charakterystyka produktu leczniczego, cukrzyca, nadwrażliwość, nietolerancja sacharozy, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, sacharoza, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, tabletka do ssania, wywiad alergologiczny, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexilant 60 mg
Lek Dexilant (dekslanzoprazol) dostępny jest w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach 30 mg i 60 mg, stosowanych doustnie. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wskazania klinicznego oraz wieku pacjenta. W leczeniu nadżerkowego refluksowego zapalenia przełyku u dorosłych i młodzieży (12-17 lat) zaleca się dawkę 60 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, z możliwością przedłużenia terapii o kolejne 4 tygodnie. W leczeniu podtrzymującym stosuje się 30 mg raz na dobę do 6 miesięcy, natomiast w nienadżerkowej postaci GERD dawka wynosi 30 mg raz na dobę przez okres do 4 tygodni. U pacjentów w podeszłym wieku dawka nie powinna przekraczać 60 mg/dobę, a u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się maksymalną dawkę 30 mg/dobę oraz regularną kontrolę. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby.
choroba refluksowa przełyku, ciężkie zaburzenia wątroby, dekslanzoprazol, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, klirens leku, łagodne zaburzenia wątroby, nadżerkowe refluksowe zapalenie przełyku, nietolerancja sacharozy, podanie doustne, umiarkowane zaburzenia wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Kwiat lipy – Działania niepożądane
Kwiat lipy (Tilia cordata i/lub Tilia platyphyllos) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w zastosowaniach leczniczych, zwłaszcza w monopreparatach, gdzie nie odnotowano działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Pojedynczy przypadek zawodowego uczulenia kontaktowego wskazuje na możliwość reakcji nadwrażliwości u osób z ekspozycją zawodową lub predyspozycjami alergicznymi. Preparaty złożone, takie jak syrop Pyrosal (zawierający kwiat lipy i inne surowce roślinne), mogą wywoływać reakcje alergiczne o nieznanej częstości oraz nudności, szczególnie u pacjentów z nietolerancją sacharozy. W preparacie łączonym z lipą, bzem czarnym, wierzba i dziewanną nie zaobserwowano działań niepożądanych, jednak kora wierzby może indukować odczyny uczuleniowe. Czynniki ryzyka obejmują wcześniejsze alergie na lipowate, nadwrażliwość na składniki preparatów złożonych, nietolerancję sacharozy oraz ekspozycję zawodową na surowiec roślinny.
biegunka, ból brzucha, duszność, kora wierzby, kwiat lipy, lek przeciwhistaminowy, monitorowanie bezpieczeństwa, niestrawność, nietolerancja sacharozy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn uczuleniowy, pokrzywka, Pyrosal, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, uczulenie kontaktowe, wymioty, wysypka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sebidin 50 mg + 5 mg
Sebidin to lek w formie tabletek do ssania, zawierający chlorheksydyny dichlorowodorek (5 mg) o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym oraz kwas askorbinowy (50 mg), który wspomaga regenerację tkanek i wzmacnia układ odpornościowy. Tabletki są przeznaczone do stosowania miejscowego w jamie ustnej i gardle, zapewniając przedłużone uwalnianie substancji czynnych i bezpośredni kontakt z błoną śluzową. Produkt zawiera także substancje pomocnicze, w tym sacharozę (546,8 mg), co jest istotne dla pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją sacharozy, oraz barwnik czerwień koszenilową (E124, 0,05 mg), który może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych.
błona śluzowa jamy ustnej, chlorheksydyny dichlorowodorek, czerwień koszenilowa, działanie przeciwgrzybicze, infekcja jamy ustnej, kwas askorbowy, metyloceluloza, nietolerancja sacharozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, regeneracja tkanek, stearynian magnezu, tabletka do ssania, układ odpornościowy, witamina C, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Stygmistanon 60 mg
Stygmistanon, zawierający 60 mg pirydostygminy bromku w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia miastenii (myasthenia gravis) u pacjentów w różnym wieku, w tym dzieci, młodzieży i dorosłych. Pirydostygmina, jako inhibitor acetylocholinesterazy, zwiększa dostępność acetylocholiny w szczelinie synaptycznej, co poprawia przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i przeciwdziała osłabieniu mięśni wynikającemu z autoimmunologicznego niszczenia receptorów acetylocholinowych. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii łagodnych postaci choroby, jak i w terapii skojarzonej w przypadkach umiarkowanych i ciężkich, a także w leczeniu podtrzymującym po przełomie miastenicznym.
acetylocholina, choroba autoimmunologiczna, cukrzyca, inhibitor acetylocholinesterazy, męczliwość mięśni szkieletowych, miastenia, monoterapia, myasthenia gravis, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, pirydostygmina bromek, przełom miasteniczny, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, pyridostigmini bromidum, szczelina synaptyczna, tabletka powlekana, terapia skojarzona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Deflegmin Effect Long 75 mg
Deflegmin EFFECT LONG w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu zawiera 75 mg ambroksolu chlorowodorku i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ambroksol lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, świądem czy obrzękiem naczynioruchowym. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność sacharozy (160,5 mg/kapsułkę) oraz indygotyny (0,139 mg/kapsułkę), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub być niewskazane u pacjentów z nietolerancją cukrów lub alergią na barwniki.
alergia na ambroksol, ambroksol chlorowodorek, bezpieczeństwo farmakoterapii, indygotyna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kontrolowane uwalnianie leku, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukrów, nietolerancja sacharozy, objaw alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, substancja mukolityczna, substancja pomocnicza, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Qsiva 11,25 mg + 69 mg
Produkt leczniczy Qsiva jest wskazany jako uzupełnienie diety o obniżonej kaloryczności oraz aktywności fizycznej w celu kontroli masy ciała u dorosłych pacjentów z otyłością (BMI ≥30 kg/m²) lub nadwagą (BMI ≥27 kg/m²) z towarzyszącymi chorobami współistniejącymi, takimi jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2 oraz dyslipidemia. Leczenie Qsivą wymaga regularnego monitorowania parametrów klinicznych, w tym ciśnienia tętniczego i glikemii, ze względu na farmakologiczne działanie fenterminy oraz wpływ redukcji masy ciała na kontrolę metaboliczną. Preparat dostępny jest w czterech dawkach kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawierających fenterminę chlorowodorek (3,75 mg do 15 mg) oraz topiramat (23 mg do 92 mg), z różnymi substancjami pomocniczymi, w tym sacharozą, tartrazyną (E102) i żółcieniem pomarańczowym FCF (E110), które mogą mieć znaczenie alergologiczne i metaboliczne u wybranych pacjentów.
cukrzyca typu 2, dieta o obniżonej kaloryczności, dyslipidemia, działanie synergistyczne, fenterminy chlorowodorek, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kontrola glikemii, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwaga, nietolerancja sacharozy, otyłość, padaczka, parametry glikemiczne, profil lipidowy, reakcja alergiczna, sacharoza, tartrazyna, topiramat, wskaźnik masy ciała, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oxycardil 120 120 mg
Oxycardil 120, zawierający diltiazemu chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wymaga indywidualnego dostosowania dawki do stanu klinicznego pacjenta. W leczeniu choroby niedokrwiennej serca zalecana dawka wynosi 180-360 mg/dobę, podawana w 1-2 dawkach podzielonych, z maksymalną dawką 360 mg/dobę. W terapii nadciśnienia tętniczego dawkowanie mieści się w zakresie 120-360 mg/dobę, również w 1-2 dawkach. U pacjentów z satysfakcjonującym efektem klinicznym wskazana jest okresowa weryfikacja możliwości redukcji dawki co 2-3 miesiące. Lek należy stosować ostrożnie u osób z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek oraz u osób w podeszłym wieku, z możliwością konieczności modyfikacji dawkowania. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa.
choroba niedokrwienna serca, dawka podzielona, diltiazem chlorowodorek, długotrwała terapia, efekt hipotensyjny, efekt kliniczny, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, pacjent pediatryczny, podeszły wiek, populacja szczególna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Reparil 20 mg
Preparat Reparil w postaci tabletek dojelitowych zawiera 20 mg beta-escyny jako substancji czynnej, zabezpieczonej otoczką dojelitową, która umożliwia uwalnianie leku dopiero w środowisku jelitowym (pH > 5,5). Tabletki mają białą, błyszczącą powierzchnię i zawierają substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, powidon, magnezu stearynian oraz składniki powłoki dojelitowej, w tym sacharozę, talk, gumę arabską, tytanu dwutlenek (E 171) i kopolimer kwasu metakrylowego (Eudragit L 100-55). Forma dojelitowa chroni beta-escynę przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka, co zapewnia optymalne wchłanianie w jelitach.
beta-escyna, cytrynian trietylu, dwutlenek tytanu, karmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, kwaśne środowisko żołądka, laktoza jednowodna, makrogol, niedobór laktazy, nietolerancja sacharozy, niezgodność farmaceutyczna, otoczka dojelitowa, powidon, sacharoza, stearynian magnezu, symetykon, tabletka dojelitowa, właściwości lecznicze, wodorotlenek sodu, wosk karnauba - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Omeprazol Biofarm 40 mg
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Omeprazol Biofarm (kapsułki dojelitowe 20 mg i 40 mg) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na omeprazol, inne benzoimidazole oraz substancje pomocnicze takie jak sacharoza (163 mg w dawce 20 mg, 325 mg w dawce 40 mg) i laktoza bezwodna (8 mg w dawce 20 mg, 16 mg w dawce 40 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie nelfinawiru, inhibitora proteazy w terapii HIV, ze względu na ryzyko znacznego obniżenia biodostępności nelfinawiru i utraty skuteczności terapii antyretrowirusowej. Dodatkowo, u pacjentów z nietolerancją laktozy lub sacharozy, stosowanie omeprazolu może powodować dolegliwości gastryczne lub zaburzenia metaboliczne, co wymaga ostrożności i rozważenia alternatywnych opcji terapeutycznych.
antagonista receptora H2, antagonista receptora histaminowego H2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, interakcja farmakologiczna, kapsułki dojelitowe twarde, kontrola glikemii, nadwrażliwość na omeprazol, nelfinavir, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, Omeprazol Biofarm, podstawione benzoimidazole, reakcja krzyżowa, substancje pomocnicze, terapia antyretrowirusowa, zakażenie HIV, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa – Przeciwwskazania stosowania
Woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa, stanowiąca 36 g/100 g pasty Sulphodent (370 mg/g), jest głównym składnikiem aktywnym o działaniu leczniczym, jednak jej stosowanie wymaga uwzględnienia przeciwwskazań. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na tę substancję czynną oraz na inne składniki preparatu, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (substancja pomocnicza), sacharoza i sorbitol, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub nietolerancje. Dodatkowo, obecność bocheńskiej leczniczej soli jodowo-bromowej (1 g/100 g pasty) wymaga ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na jod i brom. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak świąd, pieczenie, rumień czy obrzęk śluzówki jamy ustnej, należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i wdrożyć odpowiednie leczenie.
choroba tarczycy, nadwrażliwość na substancje, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy, nietolerancja sorbitolu, obrzęk śluzówki, parahydroksybenzoesan metylu, podrażnienie miejscowe, reakcja nadwrażliwości, sól jodowo-bromowa, solanka siarczkowa, woda chlorkowo-sodowa siarczkowa jodkowa, związek jodu, związki siarki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Febrisan (750 mg + 60 mg + 10 mg)/5 g
Lek Febrisan w postaci proszku musującego zawiera 750 mg paracetamolu, 60 mg kwasu askorbinowego oraz 10 mg fenylefryny chlorowodorku na 5 g saszetkę i jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Standardowa dawka to 1 saszetka co 4-6 godzin, z maksymalną dawką dobową wynoszącą 4 saszetki (3 g paracetamolu, 240 mg kwasu askorbinowego, 40 mg fenylefryny). Stosowanie leku bez konsultacji lekarskiej nie powinno przekraczać 3 dni w przypadku gorączki oraz 5 dni w leczeniu bólu. Preparat podaje się doustnie po rozpuszczeniu saszetki w gorącej wodzie, co zapewnia pełne uwolnienie substancji czynnych.
aspartam, ból, cukrzyca, dieta niskosodowa, droga doustna, fenylefryna chlorowodorek, fenyloketonuria, gorączka, interakcja lekowa, kwas askorbowy, nadciśnienie, nietolerancja sacharozy, niewydolność serca, paracetamol, proszek musujący, przeciwwskazanie, sacharoza, wodorowęglan sodu, wywiad medyczny, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Actifed (1,25 mg + 30 mg + 10 mg)/5 ml
Preparat Actifed w formie syropu zawiera trzy substancje czynne: triprolidynę chlorowodorek (1,25 mg/5 ml), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg/5 ml) oraz dekstrometorfanu bromowodorek (10 mg/5 ml). Kombinacja ta umożliwia kompleksowe leczenie objawowe infekcji górnych dróg oddechowych, łącząc działanie przeciwhistaminowe (łagodzenie świądu, kichania, wodnistego wycieku z nosa), sympatykomimetyczne (zmniejszenie przekrwienia i obrzęku błony śluzowej nosa i zatok) oraz przeciwkaszlowe (hamowanie suchego, nieproduktywnego kaszlu). Preparat jest wskazany u dorosłych oraz dzieci powyżej 7 roku życia, z uwzględnieniem odpowiedniego dawkowania, i jest szczególnie zalecany w przypadku współistnienia obrzęku błony śluzowej nosa, objawów alergicznych oraz suchego kaszlu.
choroba wątroby, cukrzyca, dekstrometorfanu bromowodorek, drażniący kaszel, działanie przeciwhistaminowe, epilepsja, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel nieproduktywny, kaszel suchy, kichanie, lek przeciwkaszlowy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy, nieżyt nosa, objawy alergiczne, obkurczanie naczyń krwionośnych, obrzęk błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, przeziębienie, pseudoefedryny chlorowodorek, receptor histaminowy H1, stan zapalny górnych dróg oddechowych, świąd nosa, sympatykomimetyk, triprolidyny chlorowodorek, wodnisty wyciek z nosa, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Esberitox N –
Preparat Esberitox N, zawierający wyciągi z korzenia jeżówki purpurowej, korzenia żółtego indygo oraz ziela żywotnika zachodniego, wykazuje właściwości immunomodulujące, co wymaga szczególnej ostrożności w doborze pacjentów do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki aktywne (Baptisiae tinctoriae radix, Echinaceae purpureae radix, Thujae occidentalis herba) oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę i sacharozę. Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych krzyżowych, preparatu nie należy stosować u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny Compositae/Asteraceae. Ponadto, Esberitox N jest przeciwwskazany w przebiegu chorób ogólnoustrojowych o podłożu immunologicznym, takich jak gruźlica, białaczka, AIDS, kolagenoza, stwardnienie rozsiane oraz inne choroby autoimmunologiczne, a także u pacjentów poddawanych terapii immunosupresyjnej, w tym chemioterapii, po transplantacji narządów lub szpiku kostnego.
AIDS, Baptisia tinctoria, białaczka, chemioterapia, choroba autoimmunologiczna, choroba ogólnoustrojowa, echinacea purpurea, gruźlica, jeżówka purpurowa, kolagenoza, lek onkologiczny, nadwrażliwość na rośliny, nadwrażliwość na składniki, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, protokół medyczny, przeszczep szpiku kostnego, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna krzyżowa, rodzina Asteraceae, stwardnienie rozsiane, terapia immunosupresyjna, Thuja occidentalis, transplantacja organów, wirus HIV, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywotnik zachodni - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Venlafaxine Actavis 37,5 mg
Venlafaxine Actavis, dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg chlorowodorku wenlafaksyny, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu epizodów dużej depresji oraz profilaktyce nawrotów tej choroby. Lek wykazuje skuteczność zarówno w terapii ostrej, jak i podtrzymującej, szczególnie u pacjentów z historią nawracających epizodów depresyjnych. Ponadto, wenlafaksyna znajduje zastosowanie w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), fobii społecznej oraz napadów paniki z agorafobią lub bez niej, gdzie redukuje częstość i nasilenie objawów. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu umożliwiają stabilne stężenie leku we krwi przy podawaniu raz na dobę, co sprzyja poprawie compliance terapeutycznej.
agorafobia, chlorowodorek wenlafaksyny, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, fobia społeczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdepresyjny, nietolerancja sacharozy, profilaktyka nawrotów depresji, układ noradrenergiczny, układ serotoninergiczny, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, zaburzenie lękowe, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy 0,133 % (W/V)
Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy to syrop zawierający 20 mg dekstrometorfanu bromowodorku w 15 ml, substancję o działaniu przeciwkaszlowym. Preparat zawiera także istotne klinicznie substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (5,5 g/15 ml), sód (1,215 mmol/15 ml), etanol 96% (0,592 g/15 ml), miód (0,075 g/15 ml) oraz glikol propylenowy (0,850 g/15 ml). Ze względu na obecność sacharozy i sodu, lek wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą, nietolerancją sacharozy oraz na diecie niskosodowej. Obecność etanolu i glikolu propylenowego jest istotna u osób z chorobami wątroby, kobiet w ciąży, karmiących oraz pacjentów uzależnionych od alkoholu.
choroba wątroby, cukier inwertowany, cukrzyca, dekstrometorfanu bromowodorek, dieta niskosodowa, działanie przeciwkaszlowe, glikol propylenowy, kaszel suchy, kwas cytrynowy, makrogol, nietolerancja sacharozy, niezgodność farmaceutyczna, regulator kwasowości, sacharoza, sacharyna sodowa, sodu benzoesan, substancja konserwująca, zamknięcie zabezpieczające - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Soligamma 20 000 IU
Preparat Soligamma zawierający cholekalcyferol w wysokich dawkach (5 000 IU, 10 000 IU, 20 000 IU) ma liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed terapią. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na witaminę D lub składniki preparatu, hiperwitaminoza D, stany hiperkalcemii i hiperkalciurii, ciężkie upośledzenie czynności nerek, nefrocalcinosis oraz kamica nerkowa. Preparat zawiera sacharozę w dawkach od 8,75 mg do 35,00 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją sacharozy. Wysokie dawki witaminy D3 zwiększają wchłanianie i reabsorpcję wapnia, co może nasilać zaburzenia gospodarki wapniowej i prowadzić do poważnych powikłań metabolicznych.
25-hydroksywitamina D, cholekalcyferol, digoksyna, glikozydy nasercowe, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kamica nerkowa, nadwrażliwość na witaminę D, nietolerancja sacharozy, pierwotna nadczynność przytarczyc, sarkoidoza, tiazydowe leki moczopędne, upośledzenie czynności nerek, witamina D3, zespół złego wchłaniania, zwapnienie nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lakcid Gastromed nie mniej niż 12 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Lakcid GASTROMED to preparat probiotyczny zawierający szczepy Lactobacillus rhamnosus (573L/1, 573L/2, 573L/3) w równych proporcjach, z minimalną zawartością 12 mld CFU w jednej dawce. Produkt dostępny jest w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, pakowany w fiolki lub saszetki. Dawkowanie jest uzależnione od wieku pacjenta: dzieci od 2. miesiąca życia otrzymują 1 dawkę (≥12 mld CFU) raz na dobę, natomiast dorośli 2 dawki (≥24 mld CFU) podawane dwa razy na dobę lub jednorazowo. Preparat zawiera substancje pomocnicze – 110 mg sacharozy i 79 mg laktozy w każdej fiolce/saszetce, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją tych cukrów.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ceclor 250 mg/5 ml
Produkt CECLOR (cefaklor) w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefaklor lub inne antybiotyki cefalosporynowe, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym reakcji krzyżowych. Przeciwwskazania dotyczą wszystkich dostępnych stężeń preparatu: 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml, gdyż zawierają one tę samą substancję czynną. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, zwłaszcza sacharozę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją sacharozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rennie Fruit 680 mg + 80 mg
Lek Rennie Fruit zawiera 680 mg węglanu wapnia (272 mg wapnia) oraz 80 mg ciężkiego węglanu magnezu (20 mg magnezu) w formie tabletek do ssania. Stosowanie tego preparatu jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (475 mg/tabletka) i sód (<1 mmol/23 mg/tabletka). Przeciwwskazania obejmują hiperkalcemię i stany predysponujące do niej, takie jak pierwotna i wtórna nadczynność przytarczyc, nowotwory kości, sarkoidoza oraz długotrwałe unieruchomienie. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z kamicą nerkową z kamieniami wapniowymi, ciężką niewydolnością nerek oraz hipofosfatemią, ze względu na ryzyko kumulacji jonów wapnia i magnezu, zaburzeń elektrolitowych oraz nasilenia hipofosfatemii przez wiązanie fosforanów w przewodzie pokarmowym.
ciężka niewydolność nerek, długotrwałe unieruchomienie, hiperkalcemia, hipofosfatemia, kamica nerkowa, kamienie wapniowe, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na substancje czynne, nietolerancja sacharozy, nowotwór kości, predyspozycja do hiperkalcemii, sarkoidoza, węglan magnezu, węglan wapnia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dulsevia 30 mg
Dulsevia to preparat zawierający duloksetynę w postaci chlorowodorku, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg. Lek jest wskazany do leczenia dużych zaburzeń depresyjnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, bólu neuropatycznego w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz zaburzeń lękowych uogólnionych u pacjentów dorosłych. Kapsułki 30 mg zawierają do 43 mg sacharozy, a kapsułki 60 mg do 87 mg sacharozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją sacharozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych i nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
ból neuropatyczny, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, działanie niepożądane, epizod depresyjny, kapsułki dojelitowe, leczenie przeciwbólowe, nietolerancja sacharozy, obwodowa neuropatia cukrzycowa, obwodowy układ nerwowy, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy