mifepryston

Mifepryston (znany również jako RU-486) to syntetyczny steroid o działaniu antagonistycznym wobec receptorów progesteronowych. Jego główny mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów progesteronu, co prowadzi do zahamowania działania tego hormonu na narządy docelowe, w szczególności na błonę śluzową macicy.

W medycynie mifepryston jest stosowany głównie w farmakologicznym przerwaniu ciąży (aborcji medycznej), zazwyczaj w połączeniu z prostaglandyną (najczęściej mizoprostolem). Schemat takiego postępowania obejmuje podanie mifepristonu, który powoduje oddzielenie się zarodka od ściany macicy, a następnie mizoprostolu, który wywołuje skurcze macicy i wydalenie jej zawartości.

Mifepryston znajduje również zastosowanie w leczeniu zespołu Cushinga, gdzie blokuje receptory glikokortykosteroidowe, oraz w indukcji porodu przy obumarłej ciąży czy przy przygotowaniu szyjki macicy przed zabiegami ginekologicznymi. Lek podlega ścisłej kontroli i jest dostępny wyłącznie na receptę, zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi jego stosowania.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Dexketoprofen Adamed 50 mg

Deksleketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, selektywnymi inhibitorami COX-2 oraz dużymi dawkami salicylanów (>3 g/dobę) ze względu na synergistyczne zwiększenie ryzyka choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) i heparyną zwiększają ryzyko krwawień poprzez hamowanie funkcji płytek krwi i uszkodzenie błony śluzowej. Współpodawanie z kortykosteroidami, litem, metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień oraz pochodnymi hydantoin i sulfonamidami wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne nasilenie toksyczności i ryzyko poważnych działań niepożądanych. W przypadku metotreksatu w dawkach <15 mg/tydzień konieczne jest cotygodniowe monitorowanie morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i osób w podeszłym wieku.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, białko osocza, błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, cyklosporyna, deferazyroks, działanie depresyjne, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, funkcja płytek krwi, glikozyd nasercowy, heparyna, inhibitor ACE, interakcja z alkoholem, klirens kreatyniny, kortykosteroid, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, pentoksyfilina, płytki krwi, pochodna sulfonylomocznika, pochodne hydantoiny, probenecyd, prostaglandyna nerkowa, retikulocyt, selektywny inhibitor COX-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfonamid, synteza prostaglandyn, takrolimus, tenofowir, układ krwiotwórczy, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexak 25 mg

Deksleketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z innymi NLPZ, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, solami litu oraz metotreksatem w dawkach ≥ 15 mg/tydzień, które zwiększają ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń oraz toksyczności hematologicznej. W przypadku tych kombinacji zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie kliniczne i laboratoryjne. Dodatkowo, deksketoprofen może osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II oraz aminoglikozydów, co u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymaga szczególnej ostrożności, odpowiedniego nawodnienia i regularnej kontroli funkcji nerek.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, białko osocza, błona śluzowa, choroba wrzodowa, cyklosporyna, deferazyroks, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, glikozyd nasercowy, glukuronian, heparyna, hiperkaliemia, hydantoina, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens nerkowy, kortykosteroid, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lit, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, pentoksyfilina, płytki krwi, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyna, prostaglandyna nerkowa, retikulocyt, sulfonamid, takrolimus, tenofowir, układ krwiotwórczy, wydalanie cewkowe, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexketoprofen Ketoflix 25 mg

Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest łączenie go z innymi NLPZ, zwłaszcza przy dawkach salicylanów ≥3 g/dobę, ze względu na znaczne ryzyko choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego. Również jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień oraz solami litu wymaga szczególnej ostrożności lub jest przeciwwskazane, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, toksyczności hematologicznej oraz nefrotoksyczności. Monitorowanie parametrów koagulologicznych, morfologii krwi oraz stężenia litu jest niezbędne w przypadku konieczności stosowania tych kombinacji. Dekskeoprofen może także osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, co wymaga kontroli funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia pacjenta, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami nerkowymi.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, deksketoprofen, doustny lek przeciwzakrzepowy, drgawki, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane OUN, glikozyd nasercowy, hamowanie czynności płytek krwi, heparyna, inhibitor ACE, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek trombolityczny, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametr koagulologiczny, parametr krzepnięcia, pentoksyfilina, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, retikulocyt, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sól litu, sulfonamid, takrolimus, układ krwiotwórczy, warfaryna, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Dicloreum 25 mg/ml

Diklofenak sodowy, substancja czynna produktu Dicloreum 25 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antykoagulantami (np. warfaryną), lekami przeciwpłytkowymi oraz SSRI, które zwiększają ryzyko krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia i objawów krwawienia. Diklofenak może osłabiać działanie leków moczopędnych i hipotensyjnych, takich jak beta-adrenolityki czy inhibitory ACE, co wiąże się z koniecznością regularnej kontroli ciśnienia tętniczego, czynności nerek oraz nawodnienia pacjenta. Ponadto, u pacjentów stosujących glikozydy nasercowe (np. digoksynę) zaleca się monitorowanie stężenia leku w surowicy ze względu na ryzyko jego wzrostu i zaostrzenia choroby wieńcowej. Wysokie ryzyko nefrotoksyczności występuje także przy jednoczesnym stosowaniu diklofenaku z cyklosporyną lub takrolimusem, co wymaga zmniejszenia dawki diklofenaku i kontroli funkcji nerek.
antykoagulant, beta-adrenolityk, chinolon przeciwbakteryjny, cholestramina, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, kolestypol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, prostaglandyna nerkowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, terapia skojarzona, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Auxilen 50 mg/2 ml

Dekskeoprofen, podawany w postaci roztworu do wstrzykiwań Auxilen 50 mg/2 ml, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ (w tym salicylanami w dawkach ≥ 3 g/dobę), lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), heparynami, kortykosteroidami, solami litu, metotreksatem w dawkach ≥ 15 mg/tydzień oraz pochodnymi hydantoin i sulfonamidów ze względu na ryzyko nasilenia krwawień, toksyczności hematologicznej oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego. W przypadku konieczności kojarzenia terapii z tymi lekami wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i laboratoryjna, w tym monitorowanie parametrów krzepnięcia, morfologii krwi oraz stężenia litu.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, białko osocza, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, deksketoprofen, działanie antyagregacyjne, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, glikozyd nasercowy, heparyna, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, klirens nerkowy, kortykosteroid, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pentoksyfilina, płytka krwi, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyna, retikulocyt, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sól litu, sprzęganie z glukuronianami, sulfonamid, takrolimus, układ czerwonokrwinkowy, układ krwiotwórczy, wydalanie cewkowe, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen TZF 400 mg

Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne są interakcje z pochodnymi dikumarolu (np. warfaryną), gdzie konkurencja o metabolizm przez CYP2C9 prowadzi do nasilenia działania przeciwzakrzepowego i zwiększonego ryzyka krwawień. Podobnie, jednoczesne stosowanie ibuprofenu z lekami przeciwpłytkowymi (np. tyklopidyną) oraz kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko krwawień, przy czym ibuprofen może kompetycyjnie hamować kardioprotekcyjne działanie ASA. Hamowanie wydalania metotreksatu przez NLPZ skutkuje wzrostem jego stężenia w osoczu i nasileniem toksyczności, co wymaga unikania ibuprofenu u pacjentów leczonych dużymi dawkami metotreksatu oraz ostrożności i monitorowania czynności nerek przy małych dawkach. Interakcje z glikozydami nasercowymi, inhibitorami ACE, antagonistami angiotensyny II, lekami moczopędnymi oraz beta-adrenolitykami mogą prowadzić do nasilenia niewydolności serca, ostrej niewydolności nerek oraz zmniejszenia skuteczności hipotensyjnej, co wymaga monitorowania i odpowiedniego nawodnienia pacjenta.
aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, bumetanid, cholestyramina, cyklosporyna, CYP2C9, digoksyna, ekspozycja na lek, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, furosemid, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, klirens nerkowy, klirens nerkowy litu, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie i krwawienie, pochodna sulfonylomocznika, prostaglandyna, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, takrolimus, tiazyd, tyklopidyna, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuxal Forte Dla Dzieci 40 mg/ml

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, szczególnie podczas stosowania u dzieci w preparacie Ibuxal Forte Dla Dzieci (40 mg/ml). Równoczesne podawanie ibuprofenu z innymi NLPZ lub kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, a ibuprofen może hamować kardioprotekcyjne działanie niskich dawek ASA. Ibuprofen osłabia działanie leków hipotensyjnych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i moczopędnych, co u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Ponadto, ibuprofen zwiększa stężenia digoksyny, fenytoiny, metotreksatu, litu oraz glikozydów nasercowych, co wymaga monitorowania ich poziomów w surowicy. Istotne jest także zwiększone ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych, SSRI, przeciwzakrzepowych (np. warfaryna) oraz zioła Ginkgo biloba.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny, baklofen, beta-adrenolityk, chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, fenytoina, flukonazol, ginkgo biloba, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, INR, kaptopryl, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, rytonawir, SSRI, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibumax Forte 600 mg 600 mg

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest hamowanie przez ibuprofen działania przeciwpłytkowego kwasu acetylosalicylowego, co może osłabiać efekt kardioprotekcyjny ASA przy długotrwałym stosowaniu. Jednoczesne podawanie ibuprofenu z lekami przeciwpłytkowymi i przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, pochodne tienopirydyny) zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen w połączeniu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, potęguje ryzyko owrzodzeń i krwawień. Ponadto NLPZ mogą obniżać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (diuretyki, inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści angiotensyny II), a u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia. Współistniejące stosowanie diuretyków oszczędzających potas może prowadzić do hiperkaliemii, a ibuprofen może zwiększać stężenia glikozydów nasercowych (np. digoksyny) oraz leków takich jak lit i fenytoina, co wymaga monitorowania ich poziomów w surowicy. Metotreksat podany w ciągu 24 godzin przed lub po ibuprofenie może wykazywać zwiększoną toksyczność.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk chinolonowy, baklofen, biodostępność, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, dezipramina, diuretyk oszczędzający potas, działanie antyagregacyjne, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie synergistyczne, farmakokinetyka ibuprofenu, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, kortykosteroid, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lewofloksacyna, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ofloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, pochodna tienopirydyny, probenecyd, przęśl chińska, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wiązówka błotna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibum Supermax 600 mg

Ibuprofen, substancja czynna preparatu Ibum Supermax 600 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, dlatego takie połączenia należy unikać. Ibuprofen może osłabiać kardioprotekcyjne działanie niskich dawek kwasu acetylosalicylowego poprzez hamowanie agregacji płytek, co jest szczególnie istotne przy długotrwałej terapii. Współstosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) i przeciwpłytkowymi (np. klopidogrel) zwiększa ryzyko krwawień, wymagając monitorowania pacjenta. Ibuprofen może również zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (ACE-I, ARB, beta-blokery, diuretyki oszczędzające potas) i zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami czynności nerek, co wymaga kontroli funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia. Ponadto, interakcje z metotreksatem, cyklosporyną, takrolimusem, inhibitorami CYP2C9 (worykonazol, flukonazol) oraz lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina) mogą prowadzić do zwiększenia toksyczności tych leków lub ibuprofenu.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antagonista kanału wapniowego, azol przeciwgrzybiczy, baklofen, bisfosfonian, chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, dezipramina, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, fenytoina, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, kaptopryl, klopidogrel, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, pochodna tienopirydyny, przęśl chińska, rytonawir, takrolimus, warfaryna, wiązówka błotna, zydowudyna
Leksykon chorób i schorzeń
Łagodne guzy nadnerczy – Leczenie

Leczenie łagodnych guzów nadnerczy opiera się na ocenie wielkości guza, jego aktywności hormonalnej oraz ryzyka złośliwości. Guzy nieczynne hormonalnie i mniejsze niż 4-5 cm, bez cech złośliwości, kwalifikują się do obserwacji z kontrolą obrazową co 3-6 miesięcy, a następnie co 1-2 lata oraz corocznymi badaniami hormonalnymi przez 5 lat. Wskazaniem do adrenalektomii są guzy czynne hormonalnie, o średnicy powyżej 4-5 cm, wykazujące szybki wzrost (>1 cm) lub podejrzenie złośliwości. Preferowaną metodą chirurgiczną jest laparoskopowa adrenalektomia, zapewniająca krótszy czas hospitalizacji (1-3 dni) i szybszy powrót do aktywności, natomiast adrenalektomia otwarta stosowana jest przy większych guzach lub podejrzeniu złośliwości. Farmakoterapia przedoperacyjna obejmuje alfa- i beta-blokery w pheochromocytoma, inhibitory syntezy kortyzolu (ketokonazol, metyrapon) w zespole Cushinga oraz antagoniści receptora mineralokortykosteroidowego (spironolakton, eplerenon) w aldosteronomie, a także suplementację potasu i wyrównanie zaburzeń metabolicznych.
ablacja prądem o częstotliwości radiowej, adenoma nadnerczy, adrenalektomia, adrenalektomia laparoskopowa, alfa-bloker, antagonista receptora glikokortykosteroidowego, antagonista wapnia, badanie hormonalne, badanie obrazowe, beta-bloker, dysfagia, endokrynologia, eplerenon, farmakoterapia, gruczolak nadnerczy, guz chromochłonny, guz czynny hormonalnie, incydentaloma nadnerczy, katecholamina, ketokonazol, krioablacja, łagodny guz nadnerczy, metyrapon, mifepryston, niedoczynność nadnerczy, pheochromocytoma, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, spironolakton, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Gexiro (10 mg + 3 mg)/ml

Produkt leczniczy Gexiro, zawierający paracetamol (10 mg/ml) i ibuprofen (3 mg/ml) w roztworze do infuzji, wykazuje szerokie spektrum interakcji farmakologicznych ze względu na różne mechanizmy działania obu substancji czynnych. Ibuprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) i przeciwpłytkowych (np. tyklopidyny), zwiększając ryzyko krwawień, a także hamować wydzielanie kanalikowe metotreksatu, co podnosi jego stężenie i toksyczność, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ponadto, ibuprofen może zmniejszać skuteczność kwasu acetylosalicylowego w działaniu przeciwpłytkowym oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, antagonistów angiotensyny II, cyklosporyny i takrolimusu. Istotne jest także zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego przy kojarzeniu ibuprofenu z kortykosteroidami i SSRI. Paracetamol wchodzi w interakcje z probenecydem (zmniejszenie klirensu), lekami indukującymi enzymy (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina), co obniża jego AUC do około 60% i zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, a także z izoniazydem, co potęguje ryzyko uszkodzenia wątroby. Alkohol etylowy nasila hepatotoksyczność paracetamolu i ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu ibuprofenu.
agregacja płytek krwi, alkohol etylowy, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, chloramfenikol, choroba wrzodowa, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, dziurawiec, fenobarbital, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flukloksacylina, glikozyd nasercowy, hamowanie płytek krwi, hepatotoksyczność, hepatotoksyczny metabolit, hiperkaliemia, hipoglikemia, HIV, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, interakcja lekowa, izoniazyd, karbamazepina, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwas glukuronowy, kwas moczowy, kwasica metaboliczna, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, leki przeciwzakrzepowe, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, płytki krwi, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stężenie cukru we krwi, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność paracetamolu, uszkodzenie wątroby, warfaryna, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności wątroby, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Nalgesin PRO 550 mg

Naproksen sodowy, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Leki zobojętniające sok żołądkowy i cholestyramina opóźniają wchłanianie naproksenu, nie zmieniając jego całkowitej absorpcji. Naproksen nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, acenokumarol, heparyna), zwiększając ryzyko krwawień. Długotrwałe stosowanie z kwasem acetylosalicylowym osłabia przeciwpłytkowe działanie ASA. Równoczesne podawanie z SSRI i lekami przeciwpłytkowymi podnosi ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Interakcje z innymi NLPZ i inhibitorami COX-2 zwiększają ryzyko owrzodzeń i krwawień. Szczególną ostrożność wymaga kojarzenie z lekami immunosupresyjnymi (takrolimus, cyklosporyna) ze względu na nefrotoksyczność oraz z kortykosteroidami z powodu ryzyka owrzodzeń. Naproksen wpływa także na leki neurologiczne i psychiatryczne, m.in. zwiększa stężenie litu i baklofenu, co wymaga monitorowania toksyczności.
acenokumarol, aktywność płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, dysfagia, działanie hepatotoksyczne, furosemid, gastroprotekcja, GFR, glikozyd nasercowy, hemofilia, heparyna, HIV, inhibitor konwertazy angiotensyny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lit, metotreksat, mifepryston, naproksen sodowy, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, selektywny inhibitor COX-2, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sibutramina, SSRI, takrolimus, warfaryna, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, wylew dostawowy, zydowudyna
Leksykon substancji czynnych
Naproksen – Interakcje

Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o różnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest nasilenie działania leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, heparyny) z ryzykiem krwawień, co wymaga ścisłej kontroli INR i dostosowania dawki. Jednoczesne stosowanie naproksenu z kwasem acetylosalicylowym może osłabiać przeciwpłytkowe działanie ASA oraz zwiększać klirens nerkowy naproksenu. Kombinacja z lekami przeciwpłytkowymi (klopidogrel) i SSRI znacząco podnosi ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Naproksen zmniejsza kanalikową sekrecję metotreksatu, zwiększając jego toksyczność, zwłaszcza przy dawkach ≥15 mg/tydzień. Ponadto, zmniejsza klirens nerkowy litu, podnosząc jego stężenie w osoczu nawet o 40%, co wymaga monitorowania stężenia litu i dostosowania dawki. Interakcje z cyklosporyną i takrolimusem zwiększają ryzyko nefrotoksyczności, a z lekami przeciwnadciśnieniowymi i moczopędnymi – mogą obniżać ich skuteczność i prowadzić do ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
17-ketosteroid, acenokumarol, agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, błona śluzowa żołądka, chinolon, cyklosporyna, czas protrombinowy, drgawka, działanie hipotensyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie sedatywne, glikozyd nasercowy, hemofilia, heparyna, hydantoina, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor syntetazy prostaglandyn, klirens nerkowy, klopidogrel, kolestyramina, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak, krwotok do stawu, kwas 5-hydroksyindolooctowy, kwas acetylosalicylowy, lek gastroprotekcyjny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lit, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okres półtrwania, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, płytki krwi, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przewód pokarmowy, sekrecja kanalikowa, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, toksyczność hematologiczna, tyklopidyna, warfaryna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibum Forte Pure 200 mg/5 ml

Ibuprofen (IBUM FORTE PURE) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym ze względu na hamowanie kardioprotekcyjnego działania ASA oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych (interakcja o wysokim poziomie ważności). Równoczesne stosowanie innych NLPZ zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, w tym diuretyków, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, co u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek wymaga monitorowania funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia. Ponadto, ibuprofen zwiększa stężenie metotreksatu, takrolimusu i cyklosporyny, co podnosi ryzyko nefrotoksyczności i toksyczności, a także nasila ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, przeciwpłytkowych i SSRI.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, biodostępność, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, dezipramina, działanie nefrotoksyczne, działanie przeciwagregacyjne, fenytoina, flukonazol, glikozyd naparstnicy, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor enzymu CYP2C9, kaptopryl, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ofloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, pochodna tienopirydyny, probenecyd, przęśl chińska, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie glukozy we krwi, sulfinpirazon, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wiązówka błotna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół cushinga – Patofizjologia i mechanizm

Zespół Cushinga to kliniczny obraz wynikający z przewlekłej nadprodukcji kortyzolu, najczęściej spowodowany gruczolakiem przysadki wydzielającym ACTH (choroba Cushinga, stanowiąca około 80% przypadków endogennego zespołu). Patofizjologia obejmuje zaburzenia osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA), gdzie mutacje w genie USP8, BRAF oraz nadekspresja enzymów takich jak 11β-HSD2 i białka HSP90 prowadzą do oporności na glikokortykoidy i nadmiernej produkcji ACTH. Inne etiologie to zespół ektopowego wydzielania ACTH lub CRH, ACTH-niezależne guzy nadnerczy, obustronna makro- i mikroguzkowa hiperplazja nadnerczy oraz jatrogenny zespół Cushinga związany z długotrwałym stosowaniem egzogennych glikokortykoidów. Nadmiar kortyzolu powoduje wielokierunkowe zaburzenia metaboliczne, immunologiczne, sercowo-naczyniowe i endokrynologiczne, m.in. hiperglikemię, insulinooporność, osteoporozę, nadciśnienie tętnicze, hipokaliemię oraz zaburzenia funkcji rozrodczych.
11β-dehydrogenaza hydroksysteroidowa, analog somatostatyny, choroba Cushinga, dysfagia, ektopowe wydzielanie ACTH, glikokortykoidy, glukoneogeneza, gruczolak kortykotropowy, hipokaliemia, hormon adrenokortykotropowy, inhibitor steroidogenezy, insulinooporność, jatrogenny zespół Cushinga, kompleks Carneya, kortykoliberyna, kortyzol, kwas retinowy, mifepryston, niepłodność, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, receptor czynnika wzrostu naskórka, receptor glikokortykoidowy, receptor mineralokortykoidowy, ujemne sprzężenie zwrotne, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia krzepnięcia, zespół mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Alkaloid – INT 100 mg/5 ml

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w terapii wielolekowej. Szczególnie niebezpieczne są połączenia z antagonistami witaminy K (np. warfaryna), lekami przeciwpłytkowymi (np. tyklopidyna), dużymi dawkami metotreksatu oraz kwasem acetylosalicylowym, które mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień i toksyczności. Ibuprofen hamuje klirens metotreksatu, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłego monitorowania. Ponadto, inhibitory CYP2C9 (worykonazol, flukonazol) mogą zwiększać ekspozycję na ibuprofen nawet o 80-100%, co wskazuje na konieczność dostosowania dawki. W przypadku leków moczopędnych, ACE inhibitorów, antagonistów receptora angiotensyny II, litu oraz cyklosporyny i takrolimusu, ibuprofen może nasilać nefrotoksyczność i zmniejszać skuteczność terapeutyczną, co wymaga monitorowania czynności nerek i parametrów klinicznych.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista witaminy K, beta-bloker, błona śluzowa żołądka, bumetanid, cholestyramina, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, działanie drażniące, działanie hepatotoksyczne, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie przeciwzakrzepowe, enzym CYP2C9, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, furosemid, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kanalik nerkowy, kaptopryl, klirens metotreksatu, kortykosteroid, krwawienie stawowe, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, prostacyklina, substrat CYP2C9, synteza prostaglandyn, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, worykonazol, wychwyt serotoniny, wydalanie sodu, zahamowanie płytek krwi, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Hadmuliv 200 mg + 500 mg

Hadmuliv, zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 500 mg paracetamolu, wymaga ostrożności ze względu na liczne interakcje farmakologiczne. Produkt jest przeciwwskazany do stosowania z innymi preparatami zawierającymi paracetamol lub ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, salicylany i inne NLPZ, ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym krwawień i uszkodzenia nerek. Ibuprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), osłabiać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności w połączeniu z lekami moczopędnymi i immunosupresyjnymi (cyklosporyna, takrolimus). Ponadto, ibuprofen może zwiększać stężenia digoksyny, metotreksatu, fenytoiny oraz litu, co wymaga monitorowania tych leków podczas długotrwałego stosowania. Istotne jest także unikanie jednoczesnego stosowania z mifeprystonem przez 8-12 dni oraz zachowanie ostrożności przy stosowaniu z inhibitorami CYP2C9 (worykonazol, flukonazol), które mogą zwiększać ekspozycję na ibuprofen o 80-100%.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, beta-adrenolityk, chloramfenikol, cyklosporyna, digoksyna, domperydon, działanie hepatotoksyczne, działanie kardioprotekcyjne, fenytoina, flukloksacylina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja lekowa, izoniazyd, kolestyramina, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica metaboliczna, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metoklopramid, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, nefrotoksyczność, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczny metabolit, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexak 50 50 mg

Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są przeciwwskazane jednoczesne stosowania z innymi NLPZ i wysokimi dawkami salicylanów (≥3 g/dobę), lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, solami litu oraz metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, toksyczności hematologicznej oraz nefrotoksyczności. W przypadku konieczności kojarzenia tych leków wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i laboratoryjna, w tym monitorowanie morfologii krwi, stężenia litu oraz funkcji nerek. Dekskeoprofen może także osłabiać działanie leków hipotensyjnych (leki moczopędne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II), co wymaga odpowiedniego nawodnienia pacjenta i kontroli ciśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, antykoagulant, azot mocznikowy, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, deferazyroks, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dojrzewanie szyjki macicy, działanie drażniące, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, glikozyd nasercowy, hamowanie czynności płytek krwi, heparyna, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kortykosteroid, kreatynina w osoczu, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, liczba retikulocytów, metotreksat, mifepryston, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, pentoksyfilina, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śluzówka żołądka, sól litu, SSRI, sulfonamid, synteza prostaglandyn, takrolimus, tenofowir, układ krwiotwórczy, wiązanie z białkami osocza, wydalanie cewkowe, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Kivenul 200 mg + 500 mg

Produkt leczniczy Kivenul, zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 500 mg paracetamolu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie Kivenulu z innymi preparatami zawierającymi paracetamol ze względu na ryzyko hepatotoksyczności wynikającej z kumulacji dawek. Ponadto, niezalecane jest łączenie z innymi NLPZ, w tym ibuprofenem, kwasem acetylosalicylowym i salicylanami, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i nerek. Ibuprofen zawarty w preparacie może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), zwiększając ryzyko krwawień, a także osłabiać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II), co wymaga monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek. Dodatkowo, stosowanie Kivenulu z lekami moczopędnymi, kortykosteroidami, cyklosporyną, takrolimusem czy metotreksatem wiąże się z wysokim ryzykiem nefrotoksyczności i innych poważnych działań niepożądanych, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej i laboratoryjnej.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, barbiturat, beta-adrenolityk, chloramfenikol, cyklosporyna, digoksyna, domperydon, drgawki, fenytoina, flukloksacylina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, izoniazyd, kolestyramina, kortykosteroid, kumaryna, kwas acetylosalicylowy, kwas glukuronowy, kwasica metaboliczna, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metoklopramid, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, nefrotoksyczność, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, paracetamol, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, propantelina, salicylany, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Olfen 75 (37,5 mg + 10 mg)/ml

Olfen 75, zawierający diklofenak sodowy i lidokainę chlorowodorek, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Diklofenak może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, moczopędnych, inhibitorów ACE oraz antagonistów angiotensyny II, co może prowadzić do pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem odwodnienia lub w podeszłym wieku. Istotne jest monitorowanie parametrów nerkowych oraz odpowiednie nawodnienie. Jednoczesne stosowanie diklofenaku z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas zwiększa ryzyko hiperkaliemii, a z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi (w tym SSRI) – ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Diklofenak może także zwiększać stężenia digoksyny i litu w osoczu, co wymaga monitorowania ich poziomów. Ponadto, stosowanie diklofenaku z metotreksatem, cyklosporyną, silnymi inhibitorami CYP2C9, fenytoiną czy probenecydem wymaga ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności lub zmiany farmakokinetyki tych leków.
antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, chinolon przeciwbakteryjny, cholestyramina, cyklosporyna, diklofenak sodowy, dysfagia, fenytoina, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor CYP2C9, klirens nerkowy, kolestypol, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lidokaina, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niewydolność serca, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyna nerkowa, przesączanie kłębuszkowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, SSRI, sulfinpyrazon, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Flectorgo 12,5 mg

Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie diklofenaku z digoksyną, glikozydami nasercowymi, lit, fenytoiną, lekami moczopędnymi, beta-adrenolitykami, inhibitorami ACE, lekami przeciwzakrzepowymi, SSRI, metotreksatem, takrolimusem, cyklosporyną oraz silnymi inhibitorami CYP2C9 wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania stężeń leków w surowicy, ciśnienia tętniczego, czynności nerek oraz objawów toksyczności. Diklofenak może zwiększać stężenia wymienionych leków, nasilać nefrotoksyczność, ryzyko krwawień oraz toksyczność metotreksatu, co wymaga dostosowania dawkowania i ścisłej obserwacji pacjenta. Ponadto, stosowanie diklofenaku z innymi NLPZ lub kortykosteroidami zwiększa ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak owrzodzenia i krwawienia.
chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hepatotoksyczne, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, fenytoina, filtracja nerkowa, glikozyd nasercowy, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens nerkowy, kolestypol, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie żołądkowo-jelitowe, probenecyd, prostaglandyna nerkowa, sulfinpirazon, takrolimus, uszkodzenie wątroby, worykonazol
Leksykon substancji czynnych
Mizoprostol – Interakcje

Mizoprostol, syntetyczny analog prostaglandyny E1, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza gdy jest stosowany w preparatach złożonych z diklofenakiem (np. Arthrotec, Arthrotec Forte). Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie mizoprostolu z lekami stymulującymi skurcze macicy ze względu na ryzyko nasilonego działania uterotonicznego. Współpodawanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych, jednak może prowadzić do podwyższenia aktywności aminotransferaz i obrzęków obwodowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), inhibitorami agregacji płytek (kwas acetylosalicylowy) oraz inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), które zwiększają ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Produkty neutralizujące kwas solny, zwłaszcza zawierające magnez, mogą nasilać biegunkę wywołaną przez mizoprostol oraz opóźniać wchłanianie diklofenaku. Ponadto, obserwowano przypadki hipo- i hiperglikemii przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwcukrzycowymi, co wymaga monitorowania glikemii u pacjentów leczonych insuliną lub doustnymi lekami hipoglikemizującymi.
agregacja płytek krwi, aminotransferaza, analog prostaglandyny E1, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, digoksyna, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek nefrotoksyczny, lek neutralizujący kwas solny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek stymulujący skurcze macicy, metabolizm glukozy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność cyklosporyny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, prostaglandyna nerkowa, stężenie potasu w surowicy, takrolimus, toksyczność digoksyny, toksyczność metotreksatu
Leksykon leków
Interakcje leku – Akis 50 mg/ml

Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wymagać dostosowania dawkowania i monitorowania pacjenta. Szczególnie istotne jest kontrolowanie stężenia litu i digoksyny w osoczu, gdyż diklofenak zmniejsza ich wydalanie nerkowe, co może prowadzić do toksyczności. NLPZ osłabiają działanie leków przeciwnadciśnieniowych, takich jak inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz leki moczopędne, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek. Jednoczesne stosowanie diklofenaku z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może prowadzić do hiperkaliemii, wymagającej regularnego monitorowania poziomu potasu. Ponadto, łączenie diklofenaku z innymi NLPZ, kortykosteroidami lub kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i jest niewskazane.
antagonista receptora angiotensyny II, chinolon przeciwbakteryjny, cholestyramina, cyklooksygenaza, cyklosporyna, deferazyroks, digoksyna, diklofenak, działanie drażniące na błonę śluzową, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, hamowanie czynności płytek krwi, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, inhibitor kalcyneuryny, klirens nerkowy metotreksatu, kolestypol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pemetreksed, prostaglandyna nerkowa, roztwór do wstrzykiwań, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie litu w osoczu, sulfinpirazon, takrolimus, układ krwiotwórczy, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuxal Plus 200 mg + 500 mg

Ibuxal Plus, zawierający 200 mg ibuprofenu i 500 mg paracetamolu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Przeciwwskazane jest łączenie leku z innymi preparatami zawierającymi paracetamol, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (w tym inhibitorami COX-2) oraz kwasem acetylosalicylowym ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności i powikłań ze strony przewodu pokarmowego. Ibuxal Plus może nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych antykoagulantów, zwiększając ryzyko krwawień, a także wchodzić w interakcje z lekami przeciwpłytkowymi i SSRI, co dodatkowo potęguje ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Ponadto, stosowanie leku z kortykosteroidami zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień przewodu pokarmowego.
agregacja płytek krwi, antybiotyk chinolonowy, błona śluzowa żołądka, chloramfenikol, cholestyramina, cyklosporyna, diuretyk, domperydon, drgawki, działanie przeciwzakrzepowe, enzym wątrobowy, filtracja kłębuszkowa, flukloksacylina, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, ibuprofen z paracetamolem, inhibitor COX-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lit, metoklopramid, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna kumaryny, środek przeciwzakrzepowy, takrolimus, toksyczność hematologiczna, warfaryna, wirus HIV, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Dicloberl 100 mg 100 mg

Diklofenak sodowy (Dicloberl 100 mg) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, kortykosteroidami, SSRI oraz lekami przeciwzakrzepowymi zwiększa ryzyko choroby wrzodowej żołądka, dwunastnicy oraz krwawień z przewodu pokarmowego. Diklofenak może podnosić stężenia digoksyny, fenytoiny i litu, co wymaga monitorowania ich poziomów w surowicy. Ponadto, obniża skuteczność leków hipotensyjnych (beta-adrenolityki, inhibitory ACE, antagoniści angiotensyny II) i moczopędnych, co wymaga kontroli ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i osób starszych. Interakcje z metotreksatem, cyklosporyną, probenecydem, silnymi inhibitorami CYP2C9 oraz lekami przeciwcukrzycowymi również wymagają szczególnej ostrożności i monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych. W przypadku pemetreksedu zaleca się unikanie stosowania diklofenaku na 2 dni przed i po podaniu leku u pacjentów z klirensem kreatyniny 45-79 ml/min.
antagoniści angiotensyny II, azot mocznikowy, beta-adrenolityki, choroba wrzodowa, cyklosporyna, deferazyroks, digoksyna, diklofenak sodowy, dojrzewanie szyjki macicy, doustne leki przeciwcukrzycowe, działanie drażniące, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitory ACE, inhibitory CYP2C9, inhibitory SSRI, inhibitory syntezy prostaglandyn, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kolestyramina, kortykosteroidy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurczliwość macicy, leki hipotensyjne, leki moczopędne, leki moczopędne oszczędzające potas, leki przeciwzakrzepowe, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, pemetreksed, pochodne kwasu salicylowego, pochodne sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyny nerkowe, stężenie glukozy we krwi, sulfinpyrazon, tenofowir, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprom Rapid 200 mg

Ibuprofen, substancja czynna leku Ibuprom Rapid, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą prowadzić do istotnych klinicznie działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym oraz innymi NLPZ, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, oraz osłabienie działania przeciwpłytkowego ASA. Ibuprofen może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, acenokumarolu), zwiększając ryzyko krwawień, a także osłabiać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II) i zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Wysokie ryzyko działań niepożądanych występuje także przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów, leków przeciwpłytkowych, SSRI, glikozydów nasercowych, litu, metotreksatu, cyklosporyny, takrolimusu, zydowudyny oraz antybiotyków chinolonowych. Monitorowanie parametrów klinicznych, takich jak INR, funkcja nerek, stężenia leków w surowicy, jest niezbędne w trakcie terapii skojarzonej.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, diuretyk, drgawka, filtracja kłębuszkowa, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, ibuprofen, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, takrolimus, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Zentiva 200 mg

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest kompetycyjne hamowanie działania przeciwpłytkowego małych dawek kwasu acetylosalicylowego, co może osłabiać jego efekt kardioprotekcyjny. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna), tyklopidyną, metotreksatem w dużych dawkach, mifeprystonem, cyklosporyną, takrolimusem, kortykosteroidami oraz inhibitorami CYP2C9 (worykonazol, flukonazol) wiąże się z wysokim ryzykiem działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, nefrotoksyczność, czy zwiększona toksyczność metotreksatu. W przypadku leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych, ibuprofen może osłabiać ich działanie i zwiększać ryzyko hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się monitorowanie parametrów krzepnięcia, czynności nerek, stężenia leków w surowicy (np. digoksyny, fenytoiny, litu) oraz glukozy we krwi podczas terapii skojarzonej.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antybiotyk chinolonowy, baklofen, bisfosfonian, cyklosporyna, digoksyna, drgawki, działanie hipoglikemizujące, działanie urykozuryczne, farmakokinetyka, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, glikozyd nasercowy, hematotoksyczność, hemofilia, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, kaptopryl, klirens metotreksatu, klopidogrel, kolestyramina, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, moklobemid, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, okspentyfilina, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametry krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ketesse SL 25 mg

Dekskeoprofen, jako przedstawiciel niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, wysokimi dawkami salicylanów (≥3 g/dobę), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami oraz kortykosteroidami ze względu na wysokie ryzyko krwawień i owrzodzeń przewodu pokarmowego. Dekskeoprofen może również nasilać toksyczność metotreksatu (≥15 mg/tydzień) i zwiększać stężenie litu, co wymaga monitorowania stężenia litu w surowicy. W przypadku stosowania z lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz aminoglikozydami, konieczne jest monitorowanie czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek. Ponadto, interakcje z lekami przeciwpłytkowymi, SSRI, pentoksyfiliną, zydowudyną oraz pochodnymi sulfonylomocznika wymagają szczególnej ostrożności i regularnej kontroli parametrów hematologicznych i hemostatycznych.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, choroba wrzodowa, cyklosporyna, czas krwawienia, deferazyroks, działanie hipoglikemizujące, działanie sedatywne, glikozyd nasercowy, hamowanie płytek krwi, heparyna, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hydantoina, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lit, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, pentoksyfilina, probenecyd, prostaglandyna nerkowa, salicylan, sprzęganie z glukuronianami, sulfonamid, sulfonylomocznik, takrolimus, tenofowir, układ krwiotwórczy, warfaryna, wiązanie z białkami osocza, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibenal 60 mg

Stosowanie ibuprofenu w postaci czopków (Ibenal 60 mg) wiąże się z licznymi interakcjami farmakologicznymi, które mogą mieć istotne konsekwencje kliniczne. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), inhibitorami SSRI oraz innymi NLPZ, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień i działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może również osłabiać działanie kardioprotekcyjne niskich dawek ASA poprzez mechanizm kompetycyjnego hamowania agregacji płytek. W przypadku leków hipotensyjnych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz diuretyków, NLPZ mogą zmniejszać ich skuteczność i zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, w tym hiperkaliemii, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek oraz zalecenia odpowiedniego nawodnienia pacjentów.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, chinolon, choroba wątroby, choroba wrzodowa, cyklosporyna, digoksyna, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, HIV, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, niewydolność serca, NLPZ, owrzodzenie, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, SSRI, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Naproxen Genoptim 500 mg

Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Opóźnienie wchłaniania naproksenu obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu leków zobojętniających, kolestyraminy oraz pokarmu, jednak bez zmniejszenia całkowitej biodostępności. Naproksen nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, heparyny) poprzez wypieranie z wiązań białkowych, co wymaga ścisłego nadzoru. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym kwasem acetylosalicylowym, zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami osocza, konieczne jest monitorowanie pacjentów przyjmujących hydantoiny, sulfonamidy, sulfonylomoczniki oraz doustne leki przeciwzakrzepowe, aby uniknąć przedawkowania. Naproksen może osłabiać działanie leków moczopędnych (np. furosemidu) oraz przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści receptorów angiotensyny II), zwiększając ryzyko nefrotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
17-ketosteroid, agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, białko osocza, cyklosporyna, czynność kory nadnerczy, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie diuretyczne, furosemid, glikozyd nasercowy, hemostaza, heparyna, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, kolestyramina, kortykosteroid, kwas 5-hydroksyindolooctowy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, metotreksat, mifepryston, naproksen, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, okres półtrwania, owrzodzenie przewodu pokarmowego, płytka krwi, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, proces krzepnięcia, przesączanie kłębuszkowe, sulfonamid, takrolimus, toksyczność hematologiczna, warfaryna, wydalanie kanalikowe, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ketoprofen Dompé 50 mg

Ketoprofen, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Połączenia z innymi NLPZ, dużymi dawkami salicylanów (>3 g/dobę), lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, warfaryna), inhibitorami agregacji płytek (tyklopidyna, klopidogrel), litem, metotreksatem (>15 mg/tydzień), hydantoiną i sulfonamidami są przeciwwskazane lub wymagają ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak owrzodzenia przewodu pokarmowego, krwawienia, toksyczność hematologiczna czy toksyczność litu. Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność monitorowania stężenia litu i morfologii krwi oraz zachowanie co najmniej 12-godzinnej przerwy przy stosowaniu metotreksatu w dawkach >15 mg/tydzień. Ponadto, ketoprofen może nasilać ryzyko hiperkaliemii w połączeniu z lekami sprzyjającymi hiperkaliemii oraz zwiększać nefrotoksyczność przy jednoczesnym stosowaniu tenofowiru, leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, co wymaga odpowiedniego nawodnienia pacjenta i monitorowania funkcji nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, difenylohydantoina, dysfagia, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, gemeprost, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor agregacji płytek, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitory agregacji płytek, ketoprofen, klirens leku, kortykosteroid, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, leki przeciwzakrzepowe, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfonamid, tenofowir, toksyczność hematologiczna, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Iburapid 400 mg

Ibuprofen, obecny w preparatach Iburapid 200 mg i 400 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym (ASA) może hamować przeciwpłytkowe działanie ASA, co ogranicza jego efekt kardioprotekcyjny, zwłaszcza przy regularnym stosowaniu. NLPZ, w tym ibuprofen, nasilają działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, acenokumarolu), zwiększając ryzyko krwawień, a także mogą obniżać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii przy łącznym stosowaniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, co wymaga regularnej kontroli stężenia potasu w surowicy. Ibuprofen może również nasilać nefrotoksyczność cyklosporyny i takrolimusu, a współpodawanie z innymi NLPZ lub kortykosteroidami zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawień i perforacji.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antybiotyk chinolonowy, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, drgawki, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, działanie sedatywne, farmakokinetyka, funkcja płytek krwi, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, owrzodzenie, perforacja, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie krwotoczne, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, SSRI, takrolimus, uszkodzenie nerek, warfaryna, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Metindol Retard 75 mg

Indometacyna, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ oraz kwasem acetylosalicylowym ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz obniżenie stężenia indometacyny w osoczu. Indometacyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) i przeciwpłytkowych (klopidogrelu), co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia z uwagi na ryzyko krwawień. Ponadto, interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym beta-blokerami i inhibitorami ACE, mogą prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności oraz ryzyka hiperkaliemii. W przypadku metotreksatu konieczne jest szczególne monitorowanie ze względu na zmniejszone wydzielanie kanalikowe i wzrost toksyczności. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także diflunisalu, którego jednoczesne stosowanie powoduje około 33% wzrost stężenia indometacyny w osoczu i zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, co stanowi przeciwwskazanie do kojarzenia tych leków.
agregacja płytek krwi, aktywność enzymów wątrobowych, aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, bisfosfonian, chinolon, cyklofosfamid, cyklosporyna, cyprofloksacyna, desmopresyna, diazepam, diflunisal, działanie nefrotoksyczne, encefalopatia, fenytoina, furosemid, glikozyd nasercowy, haloperydol, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hydralazyna, inhibitor konwertazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, lek moczopędny, metformina, metotreksat, mifepryston, muromonab-CD3, neurotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nifedypina, ostre zatrucie wodne, owrzodzenie, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostacyklina, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, sole litu, takrolimus, toksyczność hematologiczna, triamteren, warfaryna, zaburzenie hemostazy, zalcytabina, zydowudyna
Leksykon chorób i schorzeń
Schwannoma – Etiologia i przyczyny

Schwannoma, najczęściej łagodny nowotwór wywodzący się z komórek Schwanna, charakteryzuje się utratą funkcji białka merliny spowodowaną mutacjami genu NF2 na chromosomie 22, co prowadzi do niekontrolowanej proliferacji komórek. Około 90% przypadków występuje sporadycznie, najczęściej u osób w wieku 30-60 lat, natomiast pozostałe związane są z zespołami genetycznymi takimi jak neurofibromatoza typu 2 (NF2), schwannomatoza oraz zespół Carneya. W patogenezie schwannoma istotną rolę odgrywają także mutacje genów SMARCB1 i LZTR1, a czynniki środowiskowe, takie jak ekspozycja na wysokie dawki promieniowania terapeutycznego, zwiększają ryzyko rozwoju guzów, zwłaszcza nerwiaków nerwu przedsionkowo-ślimakowego. Dodatkowo, badania sugerują możliwe wirusowe podłoże szybko postępujących schwannoma, związane z aktywacją szlaków interferonu gamma i NF-κB.
aktywacja NF-κB, białko merlina, brigatinib, cykliczny adenozynomonofosforan, demielinizacja, gen NF2, infekcja wirusowa, inhibitor wielokinazowy, komórka Schwanna, mifepryston, mikrośrodowisko guza, mozaicyzm, mutacja SMARCB1, nerw obwodowy, nerwiak nerwu przedsionkowo-ślimakowego, nerwiak osłonkowy, neurofibromatoza typu 2, osłonka mielinowa, potencjał czynnościowy, promieniowanie terapeutyczne, schwannoma przedsionkowy, schwannomatoza, schwannomina, supresor nowotworowy, tętnica błędnikowa, zespół Carneya
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydrocortisonum-SF 10 mg

Hydrokortyzon w dawkach farmakologicznych wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie hydrokortyzonu z NLPZ i kwasem acetylosalicylowym, co zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego i owrzodzeń, zwłaszcza przy hipoprotrombinemii. Leki indukujące enzymy mikrosomalne (fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, barbiturany) mogą zwiększać metabolizm kortykosteroidów, obniżając ich stężenie i aktywność, co wymaga dostosowania dawki. Współistniejące stosowanie hydrokortyzonu z lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny wymaga częstego monitorowania czasu protrombinowego ze względu na zmienność działania przeciwzakrzepowego. Ponadto, hydrokortyzon zwiększa ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków potasopędnych, amfoterycyny, glikozydów nasercowych, teofiliny i beta2-sympatykomimetyków, co wymaga monitorowania poziomu potasu i ewentualnej suplementacji.
alfa-adrenolityk, amfoterycyna, aminoglutetimid, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, barbituran, benzoesan sodu, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, błękit nitrotetrazolowy, bloker kanału wapniowego, bloker neuronu adrenergicznego, diazoksyd, doustny lek antykoncepcyjny, efedryna, erytromycyna, fenytoina, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hydralazyna, inhibitor CYP3A, inhibitor konwertazy angiotensyny, karbamazepina, ketokonazol, klonidyna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy pochodny kumaryny, metotreksat, metyldopa, mifepryston, minoksydyl, moksonidyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitroprusydek, primidon, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, salicylan, sól wapnia, somatotropina, sympatykomimetyk, teofilina
Leksykon leków
Interakcje leku – Ketoprofen Dompé 50 mg

Ketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są połączenia z innymi NLPZ, selektywnymi inhibitorami COX-2 oraz salicylanami w dawkach >3 g/dobę, które synergistycznie zwiększają ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, warfaryna) oraz inhibitorami agregacji płytek (tyklopidyna, klopidogrel) nasilają ryzyko krwawień poprzez hamowanie funkcji płytek i uszkodzenie śluzówki. Współpodawanie ketoprofenu z litem wymaga monitorowania stężenia litu w osoczu ze względu na ryzyko toksyczności wynikające ze zmniejszonego wydalania nerkowego. Metotreksat w dawkach >15 mg/tydzień w połączeniu z ketoprofenem zwiększa toksyczność hematologiczną, co wymaga zachowania co najmniej 12-godzinnego odstępu między terapiami oraz monitorowania morfologii krwi. Ponadto, stosowanie ketoprofenu z alkoholem znacząco podnosi ryzyko krwawień i uszkodzeń wątroby oraz nerek, dlatego zalecana jest całkowita abstynencja alkoholowa podczas terapii.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, beta-adrenolityk, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, cyklosporyna, difenylohydantoina, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, działanie sedatywne, gemeprost, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor agregacji płytek, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, sulfonamid, tenofowir, toksyczne stężenie w osoczu, układ czerwonokrwinkowy, warfaryna, wkładka domaciczna, zastoinowa niewydolność serca, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibum Femina 200 mg

Podczas terapii ibuprofenem istotne jest monitorowanie parametrów klinicznych i biologicznych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków. Szczególnie niezalecane jest łączenie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym oraz innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może osłabiać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, co wymaga odpowiedniego nawodnienia i regularnej kontroli funkcji nerek. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może prowadzić do hiperkaliemii, a z metotreksatem – do zwiększenia jego stężenia i toksyczności, szczególnie przy dużych dawkach. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także takrolimusu, cyklosporyny, kortykosteroidów, leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), SSRI oraz leków przeciwpłytkowych, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk chinolonowy, baklofen, biodostępność, bisfosfonian, cholestyramina, dezipramina, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie przeciwzakrzepowe, glikozyd naparstnicy, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor CYP2C9, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, pochodna tienopirydyny, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, toksyczność metotreksatu, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen Express Forte 400 mg

Nurofen Express Forte zawierający ibuprofen 400 mg wykazuje liczne, istotne klinicznie interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego (ASA), co może ograniczać jego kardioprotekcyjne efekty, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, znacząco zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen nasila również ryzyko krwawień przy łącznym stosowaniu z lekami przeciwpłytkowymi, SSRI oraz przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna). Ponadto, może zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i moczopędnych, co u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, odwodnionych lub w podeszłym wieku może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków oszczędzających potas.
agregacja płytek krwi, antagoniści receptora angiotensyny, antybiotyki chinolonowe, choroby przewodu pokarmowego, cyklosporyna, digoksyna, diuretyki oszczędzające potas, drgawki, fenytoina, flukonazol, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitory CYP2C9, inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, kortykosteroidy, kwas acetylosalicylowy, leki beta-adrenolityczne, leki moczopędne, leki przeciwpłytkowe, leki przeciwzakrzepowe, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodne sulfonylomocznika, refluks żołądkowo-przełykowy, takrolimus, układ krwiotwórczy, wąski indeks terapeutyczny, worykonazol, zaburzenia czynności wątroby, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Metafen Ibuprofen Caps 200 mg

Ibuprofen, zawarty w preparacie Metafen IBUPROFEN CAPS, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, kortykosteroidami, kwasem acetylosalicylowym (ASA) oraz mifeprystonem jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych, takich jak owrzodzenia i krwawienia przewodu pokarmowego. Ibuprofen może kompetycyjnie hamować kardioprotekcyjne działanie ASA, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Leki przeciwnadciśnieniowe (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) mogą wykazywać zmniejszoną skuteczność w obecności ibuprofenu, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek istnieje ryzyko ostrej niewydolności nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia. Ponadto, ibuprofen może zwiększać stężenia glikozydów nasercowych, fenytoiny, litu oraz metotreksatu (zwłaszcza przy dużych dawkach), co wiąże się z koniecznością monitorowania ich poziomów i funkcji nerek. Interakcje z lekami immunosupresyjnymi (takrolimus, cyklosporyna) zwiększają ryzyko nefrotoksyczności.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, cholestyramina, cyklosporyna, diuretyk oszczędzający potas, działanie nefrotoksyczne, farmakokinetyka, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor enzymu CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, kaptopryl, klirens, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Polfarmex 200 mg

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi NLPZ ze względu na wysokie ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego i krwawień. Ibuprofen może obniżać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i diurezy. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, acenokumarol), gdzie ibuprofen zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga częstych kontroli INR. Ponadto, ibuprofen może nasilać toksyczność metotreksatu i litu poprzez zwiększenie ich stężenia w osoczu, co wymaga monitorowania poziomów tych leków. Współstosowanie z glikozydami nasercowymi może nasilać objawy niewydolności serca i zwiększać stężenie glikozydów, a z cyklosporyną – ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga regularnej kontroli funkcji nerek.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, glikozyd nasercowy, ibuprofen, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek gastroprotekcyjny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, parametr krzepnięcia krwi, przewód pokarmowy, receptor GABA, synteza prostaglandyn, warfaryna, zydowudyna
Leksykon substancji czynnych
Kwas mefenamowy – Interakcje

Kwas mefenamowy, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym kwasem acetylosalicylowym, ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawień. Kombinacja z glikokortykosteroidami, warfaryną (acenokumarolem) oraz lekami przeciwzakrzepowymi wymaga szczególnej ostrożności i częstszego monitorowania parametrów krzepnięcia, gdyż zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego oraz wydłuża czas protrombinowy. Kwas mefenamowy może także osłabiać działanie hipotensyjne inhibitorów konwertazy angiotensyny oraz zmniejszać efektywność moczopędną furosemidu i tiazydów, co wiąże się z koniecznością monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek. Ponadto, interakcje z glikozydami nasercowymi zwiększają ryzyko niewydolności serca, a z metotreksatem – jego toksyczność poprzez hamowanie eliminacji nerkowej.
acenokumarol, biodostępność, choroba układu pokarmowego, choroba wrzodowa, cyklosporyna, czas protrombinowy, dysfagia, fluorochinolon, funkcja nerek, furosemid, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas mefenamowy, lit, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, parametry krzepnięcia, przewód pokarmowy, takrolimus, tiazydowy lek moczopędny, warfaryna, wodorotlenek magnezu
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen B. Braun 200 mg/50 ml

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście terapii skojarzonej. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2 i salicylanami, zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co wymaga unikania takiego połączenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z kwasem acetylosalicylowym, gdzie ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe ASA, potencjalnie osłabiając jego efekt kardioprotekcyjny. Ibuprofen wpływa również na leki układu sercowo-naczyniowego, m.in. zwiększając stężenie digoksyny, osłabiając działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki) oraz zwiększając ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami ACE i antagonistami angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Konieczne jest monitorowanie parametrów takich jak stężenie digoksyny, potasu, czynność nerek oraz ciśnienie tętnicze.
agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, chinolon, cyklooksygenaza-2, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, klirens metotreksatu, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, miłorząb dwuklapowy, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, sulfinpirazon, takrolimus, terapia immunosupresyjna, tyklopidyna, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Olfen 100 SR 100 mg

Diklofenak sodowy, substancja czynna Olfen 100 SR, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym, zwłaszcza z lekami moczopędnymi, przeciwnadciśnieniowymi, glikozydami nasercowymi, digoksyną, lekami przeciwzakrzepowymi, SSRI, metotreksatem, cyklosporyną oraz litem. Stosowanie diklofenaku może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe leków β-adrenolitycznych i inhibitorów ACE, zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, hiperkaliemii (przy lekach oszczędzających potas), a także nasilać toksyczność metotreksatu i nefrotoksyczność cyklosporyny. Zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego, czynności nerek, stężenia potasu, digoksyny i litu w surowicy oraz unikanie stosowania diklofenaku w okresie 24 godzin przed i po podaniu metotreksatu. Ponadto, jednoczesne stosowanie diklofenaku z innymi NLPZ, kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi i SSRI zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
agregacja płytek krwi, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak sodowy, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, klirens nerkowy, kolestypol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek β-adrenolityczny, lit w osoczu, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niewydolność serca, NLPZ, Olfen 100 SR, ośrodkowy układ nerwowy, prostaglandyna nerkowa, SSRI, stężenie glukozy, sulfinpirazon, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, worykonazol, żywiczan diklofenaku
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibufen dla dzieci FORTE o smaku truskawkowym 200 mg/5 ml

Ibuprofen, będący składnikiem aktywnym preparatu Ibufen dla dzieci FORTE, wykazuje liczne istotne klinicznie interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) ze względu na kompetycyjne hamowanie działania kardioprotekcyjnego ASA oraz z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy łącznym stosowaniu z kortykosteroidami, lekami przeciwnadciśnieniowymi i moczopędnymi (w tym oszczędzającymi potas), lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), litem, metotreksatem, cyklosporyną, takrolimusem oraz SSRI. Interakcje te mogą prowadzić do nasilenia toksyczności, zmniejszenia skuteczności terapii lub poważnych powikłań, takich jak owrzodzenia, krwawienia, nefrotoksyczność czy hiperkaliemia. W przypadku inhibitorów CYP2C9 (worykonazol, flukonazol) obserwuje się wzrost dostępności ibuprofenu S(+) o 80-100%, co wymaga rozważenia redukcji dawki.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, baklofen, cholestyramina, cyklosporyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor enzymu CYP2C9, inhibitor pompy protonowej, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, perforacja, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, rytonawir, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, upośledzenie zdolności psychomotorycznej, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Arthrotec 50 mg + 0,2 mg

Produkt leczniczy Arthrotec, zawierający diklofenak sodowy (50 mg) oraz mizoprostol (0,2 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, głównie związane z hamowaniem syntezy prostaglandyn przez diklofenak oraz działaniem mizoprostolu. Arthrotec może zmniejszać skuteczność leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych (ACE, AIIA, β-adrenolityki), a także zwiększać nefrotoksyczność cyklosporyny i takrolimusu, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Istotne jest monitorowanie stężenia potasu przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków oszczędzających potas oraz litu i digoksyny, gdyż Arthrotec może powodować ich toksyczne wzrosty w osoczu. Ponadto, stosowanie Arthrotec z kwasem acetylosalicylowym jest niewskazane ze względu na zmniejszenie stężenia diklofenaku w osoczu, a jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP2C9 (np. worykonazolu) może znacząco zwiększać ekspozycję na diklofenak (Cmax wzrost o 114%, AUC o 78% przy dawce 50 mg).
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, chinolon, digoksyna, diklofenak sodowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, insulina, ketokonazol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hamujący agregację płytek, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit w osoczu, metotreksat, mifepryston, mizoprostol, nefrotoksyczność cyklosporyny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, sulfinpirazon, takrolimus, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen dla dzieci 100 mg/5 ml

Ibuprofen w dawce 100 mg/5 ml (Nurofen dla dzieci, zawiesina doustna) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym (poza małymi dawkami ≤75 mg/dobę), innymi NLPZ (w tym inhibitorami COX-2), lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz lekami moczopędnymi ze względu na ryzyko krwawień, nefrotoksyczności, pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Dodatkowo, ibuprofen może nasilać działania niepożądane kortykosteroidów, leków przeciwpłytkowych, SSRI, glikozydów nasercowych, litu, metotreksatu, cyklosporyny, takrolimusu, zydowudyny oraz antybiotyków chinolonowych, co wymaga monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych oraz dostosowania dawek leków.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, błona śluzowa żołądka, cyklosporyna, diuretyk, drgawki, działanie niepożądane, filtracja kłębuszkowa, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, HIV, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, INR, interakcja ibuprofenu z alkoholem, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, przewód pokarmowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, układ krwiotwórczy, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, zydowudyna